Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"hikbi" poems
naririnig mo ba? ang bell ni manong na nagtitinda ng ice cream. ang mga huni ng iba't ibang klase ng ibon. ang mga harurot ng mga ikot jeep. naririnig mo ba? ang mga tawanan ng mga magkakaibigan mga kuwentuhan, mga tanong at makabuluhang talakayan. naririnig mo ba? ang mga lapis at bolpen ng mga estudyante na kumakayod sa mga papel: husay sa bawat ukit. naririnig mo ba? ang mga yapak ng mga iba't ibang klase ng Pilipino at talino sa kalyeng binudburan ng mga dahong acacia dangal sa bawat apak at kumpas ng kamay, sa bawat hinga. naririnig mo ba? ang mga salitang mapanlinlang, mapang-alipusta ang mga sigaw sa sakit, hiyaw sa hapdi, dahil sa mga hampas at palo ang mga tama ng mga kamao naririnig mo ba? ang mga iyak ang mga hikbi ng mga kaibigan para sa mga kapatid nilang nasaktan. ang mga hagulgol ng mga magulang na nawalan ng anak: mga puso, mga pamilyang hindi na buo. wasak, nasira na. naririnig mo ba? ang mga boses na nananawagan na "tama na" "utang na loob, itigil niyo na" kasi hanggang kailan pa tutugtog ang ng paulit-ulit-ulit ang sirang plaka ng karahasan na patuloy na naririnig sa panahong ito mula pa sa mga nagdaang dekada? nakakalungkot, hindi, nakakasuklam ang mga mapaminsalang kaganapan na nangyayari sa ating mahal na pamantasan. ang tawag sa atin ay mga iskolar ng bayan, para sa bayan pero paano tayo mabubuhay nang para sa iba kung paminsan hindi nga makita ang pagmamahal at respeto sa atin mismo, mga kapwang magkaeskwela. hahayaan na lang ba natin ang ating mga sarili na magpadala sa indak ng karumaldumal na kanta ng kalupitan? hahayaan na lang ba ang mga isipan na matulog. hahayaan na lang ba ang mga puso na magmanhid. kailan pa? tama na! nabibingi na ang ating mga tenga. nandiri. nagsasawa. oras na para itigil ang pagtugtog ng mga nota. oras na para tapusin ang karahasan. oras na para talunin ang apatya at walang pagkabahala. oras na para sa hustisya. oras na para sa ating lahat, estudyante man o hindi, may organisasyon man o wala na tumayo, makilahok at umaksyon para pahilumin ang sakit, para itama ang mali. oras na para sindihan ang liwanag dito sa diliman. oras na para mabuhay ang pag-asa ng bayan.
0
Jul 5, 2015
Jul 5, 2015 at 7:47 AM UTC
marge-redelicia
naririnig mo ba?
naririnig mo ba? ang bell ni manong na nagtitinda ng ice cream. ang mga huni ng iba't ibang klase ng ibon. ang mga harurot ng mga ikot jeep. naririnig mo ba? ang mga tawanan ng mga magkakaibigan mga kuwentuhan, mga tanong at makabuluhang talakayan. naririnig mo ba? ang mga lapis at bolpen ng mga estudyante na kumakayod sa mga papel: husay sa bawat ukit. naririnig mo ba? ang mga yapak ng mga iba't ibang klase ng Pilipino at talino sa kalyeng binudburan ng mga dahong acacia dangal sa bawat apak at kumpas ng kamay, sa bawat hinga. naririnig mo ba? ang mga salitang mapanlinlang, mapang-alipusta ang mga sigaw sa sakit, hiyaw sa hapdi, dahil sa mga hampas at palo ang mga tama ng mga kamao naririnig mo ba? ang mga iyak ang mga hikbi ng mga kaibigan para sa mga kapatid nilang nasaktan. ang mga hagulgol ng mga magulang na nawalan ng anak: mga puso, mga pamilyang hindi na buo. wasak, nasira na. naririnig mo ba? ang mga boses na nananawagan na "tama na" "utang na loob, itigil niyo na" kasi hanggang kailan pa tutugtog ang ng paulit-ulit-ulit ang sirang plaka ng karahasan na patuloy na naririnig sa panahong ito mula pa sa mga nagdaang dekada? nakakalungkot, hindi, nakakasuklam ang mga mapaminsalang kaganapan na nangyayari sa ating mahal na pamantasan. ang tawag sa atin ay mga iskolar ng bayan, para sa bayan pero paano tayo mabubuhay nang para sa iba kung paminsan hindi nga makita ang pagmamahal at respeto sa atin mismo, mga kapwang magkaeskwela. hahayaan na lang ba natin ang ating mga sarili na magpadala sa indak ng karumaldumal na kanta ng kalupitan? hahayaan na lang ba ang mga isipan na matulog. hahayaan na lang ba ang mga puso na magmanhid. kailan pa? tama na! nabibingi na ang ating mga tenga. nandiri. nagsasawa. oras na para itigil ang pagtugtog ng mga nota. oras na para tapusin ang karahasan. oras na para talunin ang apatya at walang pagkabahala. oras na para sa hustisya. oras na para sa ating lahat, estudyante man o hindi, may organisasyon man o wala na tumayo, makilahok at umaksyon para pahilumin ang sakit, para itama ang mali. oras na para sindihan ang liwanag dito sa diliman. oras na para mabuhay ang pag-asa ng bayan.
Continue reading...
75
maglayag gamit ang bagwis ng alapaap duon walang sino mang makaka-apuhap sa bawat hikbi ng pag-iyak halu-halong luha ng galak pakawalan ang enerhiya ng kamalayan sa araw-araw **** ensayo ng paglisan ipagmalaki ang kulay ng iyong pagbabago sabihin ng matingkad sa mundo at wag itago magpakatatag ka sa hamon ng kaibigan hawakan ang ningas sa iyong mga kamay maging mahina sa tawag ng pagmamahalan ibalik-tanaw ang ibinunga ng iyong tagumpay!
0
Nov 22, 2015
Nov 22, 2015 at 11:29 PM UTC
TanglawatPanglaw
=_Tanglaw at Panglaw_=
maglayag gamit ang bagwis ng alapaap duon walang sino mang makaka-apuhap sa bawat hikbi ng pag-iyak halu-halong luha ng galak pakawalan ang enerhiya ng kamalayan sa araw-araw **** ensayo ng paglisan ipagmalaki ang kulay ng iyong pagbabago sabihin ng matingkad sa mundo at wag itago magpakatatag ka sa hamon ng kaibigan hawakan ang ningas sa iyong mga kamay maging mahina sa tawag ng pagmamahalan ibalik-tanaw ang ibinunga ng iyong tagumpay!
Continue reading...
12
Isang gabi, sa paghiga Tumabi kay inang nahihimbing Di niya batid ang luhang Sa mga mata ko'y naglalambitin Di ko alam kung paano Maitatago ang sakit Di ko alam kung ano Ngunit parang sa puso'y gumuguhit Kinupkop ang sarili sa aking pagtabi Labi'y halukipkip tinakpab ang bibig Pilit pinatatahan ang aking sarili Ngunit luhay umaagos na para ngang tubig Ang hikbi kong ako lang ang nakakarinig Ang wasak kong puso, ikaw ang may hatid Ang huwad na pag-ibig sa akin inilaan Sino pa ang susunod mo na sasaktan? Maawa ka, sinta, maawa ka sa kanya Huwag mo siyang wasakin na katulad ko Maawa ka, mahal ko, wag mo na siyang saktan Dahil ang puso niya'y madudurog mo lang Ina, patawad, hindi ko masabi Ang pait at hapdi nitong puso kong sawi Dahil sa estrangherong nagpanggap na anghel Matapos ko'y iba naman ang pusong kaniyang hinahati...
0
Dec 13, 2013
Dec 13, 2013 at 3:14 AM UTC
iona-ofelia-zanoria
Huwad Na Pag-Ibig
Isang gabi, sa paghiga Tumabi kay inang nahihimbing Di niya batid ang luhang Sa mga mata ko'y naglalambitin Di ko alam kung paano Maitatago ang sakit Di ko alam kung ano Ngunit parang sa puso'y gumuguhit Kinupkop ang sarili sa aking pagtabi Labi'y halukipkip tinakpab ang bibig Pilit pinatatahan ang aking sarili Ngunit luhay umaagos na para ngang tubig Ang hikbi kong ako lang ang nakakarinig Ang wasak kong puso, ikaw ang may hatid Ang huwad na pag-ibig sa akin inilaan Sino pa ang susunod mo na sasaktan? Maawa ka, sinta, maawa ka sa kanya Huwag mo siyang wasakin na katulad ko Maawa ka, mahal ko, wag mo na siyang saktan Dahil ang puso niya'y madudurog mo lang Ina, patawad, hindi ko masabi Ang pait at hapdi nitong puso kong sawi Dahil sa estrangherong nagpanggap na anghel Matapos ko'y iba naman ang pusong kaniyang hinahati...
Continue reading...
24
sa pagsasalubong ng araw at buwan hindi ko pa rin magawang tumahan ilang oras na nang ika’y lumisan pero pagbabalik mo’y patuloy pa ring inaasahan karapat-dapat bang hintayin ang pag-ibig na hindi na sa akin? mananatili pa rin ba akong sabik sa iyong mga yakap at halik? sa paglalim ng gabi tila ang mga bituin ang pumapawi sa sakit na dulot ng iyong labi na siyang dahilan ng aking mga hikbi hindi ba’t ikaw ay nangako na sa laban na ito’y di ka susuko? hindi ba’t ikaw ang sumuyo at sa aki’y noo’y nagsumamo? sa pagbabalik ng araw alam kong di na kita matatanaw ang hiling lamang ay agad malusaw itong pag-ibig na di mo pinukaw
0
May 21, 2014
May 21, 2014 at 11:35 PM UTC
dramachine
paglisan
sa pagsasalubong ng araw at buwan hindi ko pa rin magawang tumahan ilang oras na nang ika’y lumisan pero pagbabalik mo’y patuloy pa ring inaasahan karapat-dapat bang hintayin ang pag-ibig na hindi na sa akin? mananatili pa rin ba akong sabik sa iyong mga yakap at halik? sa paglalim ng gabi tila ang mga bituin ang pumapawi sa sakit na dulot ng iyong labi na siyang dahilan ng aking mga hikbi hindi ba’t ikaw ay nangako na sa laban na ito’y di ka susuko? hindi ba’t ikaw ang sumuyo at sa aki’y noo’y nagsumamo? sa pagbabalik ng araw alam kong di na kita matatanaw ang hiling lamang ay agad malusaw itong pag-ibig na di mo pinukaw
Continue reading...
20
Tahimik at tila nawalan na ng ganang huminga ang mundo Nakasarado ang mga labing to pero alam kong punong puno ng mga sigaw ng mga hagulgol ng mga mura na pinipilit na hindi makawala Dahil alam ko na kahit ang boses ay maubos hanggang sa tuluyan nang mapaos Hindi mo pa rin pakikinggan Dinadaan nalang ang mga sakit na naipon sa pagsulat sa basang pahinang pinipilit mang pagtagpiin ay tuluyan nang napupunit Gawa ng mga luhang kumakawala sa mga matang bulag Marahang pinapahid dahil sa namamagang pisngi Katulad ng pag-iibigan natin Sa pahinang ito Tuluyan nang nawasak at paunti unti nang naglalaho Nabura na ang tinta at naging malabo na ang mga salitang Mahal na mahal kita Ipipikit nalang ang mga mata para tumigil na Kasabay ang paghaplos sa nanlalamig na espasyo Sa bandang kaliwa ng ating kama Dito dating nakahimlay ang isang nilalang na nagbigay halaga sa kalawakan Ang nagparamdam ng tunay na kahulugan ng buhay at pagmamahal Pinapaniwalang ang pag-iibigan ay tunay at magtatagal Pero mahal Bakit ang mga halik ay napalitan ng mga mura Ang mga yakap ay napalitan ng mga sampal At ang mga matamis na ngiti ay napalitan na ng matalim na mata Nasaan na ang pinangakong walang hanggan? Alam ko kung gaano kasakit ang mawalan Alam ko kung paano mawasak ang mundo ng isang iniwan Pero alam mo ba kung ano yung pinakamasakit? Magkatabi tayo at magkadikit ang mga balikat Walang matitirang espasyo sa gitna dahil sa liit ng higaan Pero hindi ko maramdaman na nariyan ka Mali.. Alam kong andiyan ka pero alam ko rin na ang pagmamahal mo ay naglaho na Sabi nila masakit makita ang mahal **** may kasamang iba o hanggang kaibigan lang ang tingin niya o wala na siyang ibang nabanggit kundi ang isang taong ayaw sa kanya Putang ina Hindi nila alam na mas masakit ang nararamdaman ng isang tangang katulad ko Na pinipilit pinapaniwala ang sariling mahal mo pa ako Mas masakit yun Mahal hindi mo ba nakikita ang mga mapuputlang labi na minsan mo nang nahagkan? Hindi mo ba naririnig ang mga hikbi na pinipilit kong itago pero hinihila pa rin palabas ng pighati? Hindi mo ba nararamdaman kung gaano kita kamahal, kung gaano ako kahangal? Gusto ko lang naman pakinggan mo ako Gusto kong malaman mo na ayoko na Na kahit ayoko na ay ayoko pa Ayoko pang bumitaw Dahil natatakot akong maligaw Sa paniniwalang ang iyong palad ang gabay sa mundo kong minsan nang naging bughaw Ayoko pang mawalay sayo Ayoko pang ako’y iwan mo Tawagin mo na akong tanga, gaga, boba Pero Mahal kita Pero Ayoko na Ayoko na sana Sana pigilan mo ako sa pagtangka kong pagbitaw Pigilan mo sa pagsulat muli sa mga basang pahina dahil huli na to Halikan ang mga nakasaradong labi nang mapalitan ang mga mura ng mahal Mahal kita Oo na hanggang sa huli Kahit matagal nang sinasabi ng mga mata, labi at puso ko At nakasulat sa huling basang pahina na ito Na Ayoko pa, mahal ayoko na.
0
Jan 26, 2018
Jan 26, 2018 at 10:07 AM UTC
QueenofMartyrs
Huling Basang Pahina
Tahimik at tila nawalan na ng ganang huminga ang mundo Nakasarado ang mga labing to pero alam kong punong puno ng mga sigaw ng mga hagulgol ng mga mura na pinipilit na hindi makawala Dahil alam ko na kahit ang boses ay maubos hanggang sa tuluyan nang mapaos Hindi mo pa rin pakikinggan Dinadaan nalang ang mga sakit na naipon sa pagsulat sa basang pahinang pinipilit mang pagtagpiin ay tuluyan nang napupunit Gawa ng mga luhang kumakawala sa mga matang bulag Marahang pinapahid dahil sa namamagang pisngi Katulad ng pag-iibigan natin Sa pahinang ito Tuluyan nang nawasak at paunti unti nang naglalaho Nabura na ang tinta at naging malabo na ang mga salitang Mahal na mahal kita Ipipikit nalang ang mga mata para tumigil na Kasabay ang paghaplos sa nanlalamig na espasyo Sa bandang kaliwa ng ating kama Dito dating nakahimlay ang isang nilalang na nagbigay halaga sa kalawakan Ang nagparamdam ng tunay na kahulugan ng buhay at pagmamahal Pinapaniwalang ang pag-iibigan ay tunay at magtatagal Pero mahal Bakit ang mga halik ay napalitan ng mga mura Ang mga yakap ay napalitan ng mga sampal At ang mga matamis na ngiti ay napalitan na ng matalim na mata Nasaan na ang pinangakong walang hanggan? Alam ko kung gaano kasakit ang mawalan Alam ko kung paano mawasak ang mundo ng isang iniwan Pero alam mo ba kung ano yung pinakamasakit? Magkatabi tayo at magkadikit ang mga balikat Walang matitirang espasyo sa gitna dahil sa liit ng higaan Pero hindi ko maramdaman na nariyan ka Mali.. Alam kong andiyan ka pero alam ko rin na ang pagmamahal mo ay naglaho na Sabi nila masakit makita ang mahal **** may kasamang iba o hanggang kaibigan lang ang tingin niya o wala na siyang ibang nabanggit kundi ang isang taong ayaw sa kanya Putang ina Hindi nila alam na mas masakit ang nararamdaman ng isang tangang katulad ko Na pinipilit pinapaniwala ang sariling mahal mo pa ako Mas masakit yun Mahal hindi mo ba nakikita ang mga mapuputlang labi na minsan mo nang nahagkan? Hindi mo ba naririnig ang mga hikbi na pinipilit kong itago pero hinihila pa rin palabas ng pighati? Hindi mo ba nararamdaman kung gaano kita kamahal, kung gaano ako kahangal? Gusto ko lang naman pakinggan mo ako Gusto kong malaman mo na ayoko na Na kahit ayoko na ay ayoko pa Ayoko pang bumitaw Dahil natatakot akong maligaw Sa paniniwalang ang iyong palad ang gabay sa mundo kong minsan nang naging bughaw Ayoko pang mawalay sayo Ayoko pang ako’y iwan mo Tawagin mo na akong tanga, gaga, boba Pero Mahal kita Pero Ayoko na Ayoko na sana Sana pigilan mo ako sa pagtangka kong pagbitaw Pigilan mo sa pagsulat muli sa mga basang pahina dahil huli na to Halikan ang mga nakasaradong labi nang mapalitan ang mga mura ng mahal Mahal kita Oo na hanggang sa huli Kahit matagal nang sinasabi ng mga mata, labi at puso ko At nakasulat sa huling basang pahina na ito Na Ayoko pa, mahal ayoko na.
Continue reading...
68
Takot ka? Sabihin mo sakin Takot ka ba? Hindi tayo isang pelikula na ginawa para mag paiyak ng batang madaling mapaniwala. Hindi tayo pag susulit sa matematika na gustong iwasan ng lahat sa takot na bumagsak sila. Oo takot ka. Ako din naman. Nanginginig ang kamay ko sa takot na baka kahit piling piling mga salita ang gamitin ko ay mali parin ang aking maisambit. Hinagpis. Hinanakit. Kapit. Kaya pa ba? Sabihin mo sakin kaya pa ba? Ipagpapatuloy pa ba nating ang pag tupad sa mga pangako. Pagtupad sa lahat ng mga "Itaga mo sa bato..." O, iiwan nalang natin itong nakabinbin sa dating tayo. Tayo. Meron pa bang tayo? Nasaan na yung ikaw at ako. Nasaan na ang mga salitang "Hinding hindi ako magsasawa sa iyo". Napagod ka na bang punan ang mga pagkukulang ko? Kailan ka kaya makokontento. Takot nakong tumingin sa karimlan ng langit na baka may isang bulalakaw ang mapadaan at hilingin kong tayo nalang palagi. Hindi naman maari. Napapagod din ang damdamin. Hindi na alam ng tadhana ang gagawin. Pagod ka na ba? Sabihin mo sa akin pagod kana ba? Kasi ako Oo. Ayokong katakutan ang bukas. Ayokong manghinayang sa kahapon. Ngunit Mahal pagod na ako. Pagod na ang puso matakot. Nahihirapan na ako huminga sa hindi mo pag pansin sa patuloy kong pagkapit. Gusto ko ng matapos ang pag hikbi. Ano pa ba ang silbi. Ako nalang ang natitirang sundalo. Wala kahit na anong baril na dala. Sugatan na tumatakbo. Tama na. Talo na. Pagod na ako sa pagiging hindi sapat. Hindi ko na mawari kung ano pa ba ang dapat. Patawad mahal sa pag suko. Pero eto na ata. Tapos na ang gera sa isip at puso. Tapos na tayo.
0
Oct 26, 2016
Oct 26, 2016 at 9:46 PM UTC
poembornwithfeet
Liham ng pag hingi ng tawad sa pag suko
Takot ka? Sabihin mo sakin Takot ka ba? Hindi tayo isang pelikula na ginawa para mag paiyak ng batang madaling mapaniwala. Hindi tayo pag susulit sa matematika na gustong iwasan ng lahat sa takot na bumagsak sila. Oo takot ka. Ako din naman. Nanginginig ang kamay ko sa takot na baka kahit piling piling mga salita ang gamitin ko ay mali parin ang aking maisambit. Hinagpis. Hinanakit. Kapit. Kaya pa ba? Sabihin mo sakin kaya pa ba? Ipagpapatuloy pa ba nating ang pag tupad sa mga pangako. Pagtupad sa lahat ng mga "Itaga mo sa bato..." O, iiwan nalang natin itong nakabinbin sa dating tayo. Tayo. Meron pa bang tayo? Nasaan na yung ikaw at ako. Nasaan na ang mga salitang "Hinding hindi ako magsasawa sa iyo". Napagod ka na bang punan ang mga pagkukulang ko? Kailan ka kaya makokontento. Takot nakong tumingin sa karimlan ng langit na baka may isang bulalakaw ang mapadaan at hilingin kong tayo nalang palagi. Hindi naman maari. Napapagod din ang damdamin. Hindi na alam ng tadhana ang gagawin. Pagod ka na ba? Sabihin mo sa akin pagod kana ba? Kasi ako Oo. Ayokong katakutan ang bukas. Ayokong manghinayang sa kahapon. Ngunit Mahal pagod na ako. Pagod na ang puso matakot. Nahihirapan na ako huminga sa hindi mo pag pansin sa patuloy kong pagkapit. Gusto ko ng matapos ang pag hikbi. Ano pa ba ang silbi. Ako nalang ang natitirang sundalo. Wala kahit na anong baril na dala. Sugatan na tumatakbo. Tama na. Talo na. Pagod na ako sa pagiging hindi sapat. Hindi ko na mawari kung ano pa ba ang dapat. Patawad mahal sa pag suko. Pero eto na ata. Tapos na ang gera sa isip at puso. Tapos na tayo.
Continue reading...
46
Gising na naman ng alas dos ng gabi Hinihingal at pinagpapawisan ng sobra Mula sa isang bangungot ako’y nagising Nagising sa katotohanang parang bangungot din. Hindi mapigilang bumuhos ang mga luha Puno ng hinagpis mula sa kahapong mapait Bawat hikbi at buntong-hininga pilit pinipigil Habang nagkukumahog hanapin ang nawawala Damdaming nagtitimpi ay biglang pumutok Mga emosyong rumagasa ng walang habas Mula sa nasirang prinsa ng aking puso Umaagos papunta sa mga matang ayaw tumahan Hinahanap-hanap pa rin ang ‘yong haplos Pati mga halik na ibinuhos sa aking mga labi Unti-unting nawawala ang wangis mo sa ating kama Ang kamang nilisan mo nung ako’y iniwan mo Gabi-gabing iniisip ang mga dahilan Kung bakit dun pa sa ating kalungkutan Bigla mo na lang akong isinantabi’t iniwan Kahit pa nangako tayo ng walang hanggan Hinahanap-hanap pa rin ang ‘yong anino Mga bakas ng kahapong gustong balikan Ngunit kahit kailanman at ano man ang gawin Hinding-hindi ko na muling mararanasan Sana’y naririnig ang mga sigaw ng puso Na nagtitiis sa sakit habang nangungulila sa’yo Sana’y marinig muli ang mga salitang “Mahal kita” mula sa’yong mga labi Kaya nandito pa rin ako sa ating dulo Inaantay ang malabong pagbabalik mo Kahit ang puso’y nawawalan na ng pag-asa Pilit hinihiling ang katuparan ng mga “sana” Pag-ibig ko’y iyo pa rin Nag-aantay sa kamang unti-unting nilalamig Ang mga bisig na ang tanging nais Ang yakapin at hagkan kang muli
0
Feb 8, 2019
Feb 8, 2019 at 6:04 AM UTC
LonelyBard
Alas Dos
Gising na naman ng alas dos ng gabi Hinihingal at pinagpapawisan ng sobra Mula sa isang bangungot ako’y nagising Nagising sa katotohanang parang bangungot din. Hindi mapigilang bumuhos ang mga luha Puno ng hinagpis mula sa kahapong mapait Bawat hikbi at buntong-hininga pilit pinipigil Habang nagkukumahog hanapin ang nawawala Damdaming nagtitimpi ay biglang pumutok Mga emosyong rumagasa ng walang habas Mula sa nasirang prinsa ng aking puso Umaagos papunta sa mga matang ayaw tumahan Hinahanap-hanap pa rin ang ‘yong haplos Pati mga halik na ibinuhos sa aking mga labi Unti-unting nawawala ang wangis mo sa ating kama Ang kamang nilisan mo nung ako’y iniwan mo Gabi-gabing iniisip ang mga dahilan Kung bakit dun pa sa ating kalungkutan Bigla mo na lang akong isinantabi’t iniwan Kahit pa nangako tayo ng walang hanggan Hinahanap-hanap pa rin ang ‘yong anino Mga bakas ng kahapong gustong balikan Ngunit kahit kailanman at ano man ang gawin Hinding-hindi ko na muling mararanasan Sana’y naririnig ang mga sigaw ng puso Na nagtitiis sa sakit habang nangungulila sa’yo Sana’y marinig muli ang mga salitang “Mahal kita” mula sa’yong mga labi Kaya nandito pa rin ako sa ating dulo Inaantay ang malabong pagbabalik mo Kahit ang puso’y nawawalan na ng pag-asa Pilit hinihiling ang katuparan ng mga “sana” Pag-ibig ko’y iyo pa rin Nag-aantay sa kamang unti-unting nilalamig Ang mga bisig na ang tanging nais Ang yakapin at hagkan kang muli
Continue reading...
36
Isang kulisap Ang ninakawan ng kinang Ikinulong sa sisidlan Bigla kang nanginig Nang unang marining Ang hikbi niyang puno ng pait Bumalik din sayo ang sakit Hindi ba't Ikaw din ang may kakagawan Ang iniisip ay sarili lamang Bakit hndi ikaw ang magsimula Pakawalan siya At sindihan ang ninakaw niyang kinang -Tula IV, Margaret Austin Go
0
Nov 20, 2014
Nov 20, 2014 at 5:59 AM UTC
margaret-austin-go
Tula IV
Isang kulisap Ang ninakawan ng kinang Ikinulong sa sisidlan Bigla kang nanginig Nang unang marining Ang hikbi niyang puno ng pait Bumalik din sayo ang sakit Hindi ba't Ikaw din ang may kakagawan Ang iniisip ay sarili lamang Bakit hndi ikaw ang magsimula Pakawalan siya At sindihan ang ninakaw niyang kinang -Tula IV, Margaret Austin Go
Continue reading...
14
Ang luhang pilit na kinukubli, bumuhos, parang talon Sa mga pisngi kinikimkim, hanggang sa pusong humihinahon Mga kamay halukipkip, ang bibig ay takip-takip Sariling Hikbi, ayaw marinig ang nais, habang buhay na maidlip Ngiti nga'y naglaho, maskara'y nawala Masasayang halakhak, bulaklak na nalanta Pusong pinilit mabuo, maging bato Nadurong sa isang pagkakataon... Sa ala-ala mo Ang malayang paglalakbay ay sinubok kong mag-isa Inilayo ang puso ko, sa iyo ng aking mga paa... Pinilit na wag lingunin ang nakaraan Mga mata ay tinakpan, sarili'y piniringan Tainga'y pinilit takpan, madiin, madiin Na kahit bulong ng puso, di ko na kaya dinggin Ngunit ang damdamin, sumisigaw, humihiyaw Maliwanag, malinaw, malakas na bulong ay ikaw Ngayon gabi, sa pagtulog, halika sa panaginip ko Sa panagip baka doon, tayo magkatotoo Halika, mahal, halik sa tabi Tulungan mo akong palayain ko ako...
0
Dec 13, 2013
Dec 13, 2013 at 2:52 AM UTC
iona-ofelia-zanoria
KUBLI
Ang luhang pilit na kinukubli, bumuhos, parang talon Sa mga pisngi kinikimkim, hanggang sa pusong humihinahon Mga kamay halukipkip, ang bibig ay takip-takip Sariling Hikbi, ayaw marinig ang nais, habang buhay na maidlip Ngiti nga'y naglaho, maskara'y nawala Masasayang halakhak, bulaklak na nalanta Pusong pinilit mabuo, maging bato Nadurong sa isang pagkakataon... Sa ala-ala mo Ang malayang paglalakbay ay sinubok kong mag-isa Inilayo ang puso ko, sa iyo ng aking mga paa... Pinilit na wag lingunin ang nakaraan Mga mata ay tinakpan, sarili'y piniringan Tainga'y pinilit takpan, madiin, madiin Na kahit bulong ng puso, di ko na kaya dinggin Ngunit ang damdamin, sumisigaw, humihiyaw Maliwanag, malinaw, malakas na bulong ay ikaw Ngayon gabi, sa pagtulog, halika sa panaginip ko Sa panagip baka doon, tayo magkatotoo Halika, mahal, halik sa tabi Tulungan mo akong palayain ko ako...
Continue reading...
20
040120 Hinga, buga Hinga, buga Ganyan nga Langhapin mo ang sariwang hanging pabaon Ko sayo, Kasama ng mga pangakong kalasag at kalakasan mo, Mga pangakong magsisilbihing pahingahan mo, Mga pangakong ilaw mo sa dilim Na mas maliwanag pa sa Buwan at mga bituin Mas maliwanag kaysa sa mga alitaptap Na sinusundan mo ng tingin. Na sa tuwing tiyak ang ligaya o lungkot **** taglay Ay napapawi nito ang sakit Ang hikbi ng puso **** walang ginawa kundi umiyak Ang bilis ng tibok na puso **** paulit ulit na kinakabahan — Kinakabahan na mahuli ang iyong kamalian At hindi tanggapin at akayin ng kahit na sinuman. At habang pasan mo, tagumpay man o kabiguan Ay matikman mo rin na hindi ka lang basta-basta Hindi Basta-bastang buhay lamang At nagtatago sa dilim. Hindi ko hinayang madala ka ng dilim Hindi kita dinala sa dilim para ikay maging sakim At mapuno ng kirot ang kawalan mo ng pag-ibig. Huminga ka na may gayak, Huminga ka nang May pag-asa. Hinga, buga Hinga, buga Ganyan, paulit ulit hanggang sa makuha mo ang tamang tiyempo Nang masabayan mo ang binabato kong mga ritmo Ibuga mo ang iyong mga kamalian Ibuga mo ang iyong mga kasalanan — Mga kasalanang tila isang kumunoy na humahatak sayo Pabalik sa kadiliman Mga kasalanang minsan mo nang iniwan Tama na ang paghinga sa walang kasiguraduhan, Tama na ang pagsambit na kasalanan mo naman Tama na ang paulit-ulit na bersyon mo ng “Ayoko na ng kasalanan at gusto ko na tong iwan,” Ngunit nariyan ka pa rin, Humihinga ka pa rin sa iskwater na minsang ika’y parang sardinas na nakasiksik Tama na, tama na Anak. Hinga, buga Hinga buga, Naghihingalo ka na At paulit-ulit **** nasasaktan ang iyong sarili kahit Sabi Kong tama na Naghihikahos ka na — Ngunit wag **** isiping napapagod ako Na sa tuwing nakikita kita sa iyong kahinaan Ay napapagod na rin akong gamutin ka. Pagkat hindi ako nagsasawang mahalin ka, Na sa tuwing sinasabi ko sayong Umuwi ka sa akin ay naghihintay ako sa pagbabalik mo Na hindi ako nagsasawang maghintay sa pagsabi **** “Ama, narito na ako.” Hinga, buga, Hinga, buga Malayo pa Lang ay nakikilala ko na maging ang iyong anino Ang iyong pagsisisi buhat sa iyong paglisang makasarili Ngunit buo ang aking pagpatawad At ang pag-ibig ko’y dalisay at wagas Na sa Krus ay dumanak ang dugo ng bugtong kong anak Ang Anak ko si Hesus na nagpalaya sa iyo At nagbigay sayo ng daan patungo sa katiyakan Naririnig ko na Ang mga padyak **** sabik sa aking paglambing Ang mga pandinig **** naghihintay sa aking mga Salita Na pinuno ko ng siksik, liglig at umaapaw kong pag-ibig Maging ang pagtambol ng puso mo sa kaba Nakikilala ko ang lahat sayo at sana alam **** Sanang alam **** Matagal nang bukas ang ating pintuan para sayo, Oo ating pintuan at hindi pintuan Ko lamang. Tahan na Anak, tahan na at nakauwi ka na Nakauwi ka na sayong tahanan. Hinga, buga, Hinga, buga Tayo na anak, Sa akin ka na mamahinga.
0
Apr 11, 2020
Apr 11, 2020 at 2:50 AM UTC
psalmiseta
PaHINGAhan
040120 Hinga, buga Hinga, buga Ganyan nga Langhapin mo ang sariwang hanging pabaon Ko sayo, Kasama ng mga pangakong kalasag at kalakasan mo, Mga pangakong magsisilbihing pahingahan mo, Mga pangakong ilaw mo sa dilim Na mas maliwanag pa sa Buwan at mga bituin Mas maliwanag kaysa sa mga alitaptap Na sinusundan mo ng tingin. Na sa tuwing tiyak ang ligaya o lungkot **** taglay Ay napapawi nito ang sakit Ang hikbi ng puso **** walang ginawa kundi umiyak Ang bilis ng tibok na puso **** paulit ulit na kinakabahan — Kinakabahan na mahuli ang iyong kamalian At hindi tanggapin at akayin ng kahit na sinuman. At habang pasan mo, tagumpay man o kabiguan Ay matikman mo rin na hindi ka lang basta-basta Hindi Basta-bastang buhay lamang At nagtatago sa dilim. Hindi ko hinayang madala ka ng dilim Hindi kita dinala sa dilim para ikay maging sakim At mapuno ng kirot ang kawalan mo ng pag-ibig. Huminga ka na may gayak, Huminga ka nang May pag-asa. Hinga, buga Hinga, buga Ganyan, paulit ulit hanggang sa makuha mo ang tamang tiyempo Nang masabayan mo ang binabato kong mga ritmo Ibuga mo ang iyong mga kamalian Ibuga mo ang iyong mga kasalanan — Mga kasalanang tila isang kumunoy na humahatak sayo Pabalik sa kadiliman Mga kasalanang minsan mo nang iniwan Tama na ang paghinga sa walang kasiguraduhan, Tama na ang pagsambit na kasalanan mo naman Tama na ang paulit-ulit na bersyon mo ng “Ayoko na ng kasalanan at gusto ko na tong iwan,” Ngunit nariyan ka pa rin, Humihinga ka pa rin sa iskwater na minsang ika’y parang sardinas na nakasiksik Tama na, tama na Anak. Hinga, buga Hinga buga, Naghihingalo ka na At paulit-ulit **** nasasaktan ang iyong sarili kahit Sabi Kong tama na Naghihikahos ka na — Ngunit wag **** isiping napapagod ako Na sa tuwing nakikita kita sa iyong kahinaan Ay napapagod na rin akong gamutin ka. Pagkat hindi ako nagsasawang mahalin ka, Na sa tuwing sinasabi ko sayong Umuwi ka sa akin ay naghihintay ako sa pagbabalik mo Na hindi ako nagsasawang maghintay sa pagsabi **** “Ama, narito na ako.” Hinga, buga, Hinga, buga Malayo pa Lang ay nakikilala ko na maging ang iyong anino Ang iyong pagsisisi buhat sa iyong paglisang makasarili Ngunit buo ang aking pagpatawad At ang pag-ibig ko’y dalisay at wagas Na sa Krus ay dumanak ang dugo ng bugtong kong anak Ang Anak ko si Hesus na nagpalaya sa iyo At nagbigay sayo ng daan patungo sa katiyakan Naririnig ko na Ang mga padyak **** sabik sa aking paglambing Ang mga pandinig **** naghihintay sa aking mga Salita Na pinuno ko ng siksik, liglig at umaapaw kong pag-ibig Maging ang pagtambol ng puso mo sa kaba Nakikilala ko ang lahat sayo at sana alam **** Sanang alam **** Matagal nang bukas ang ating pintuan para sayo, Oo ating pintuan at hindi pintuan Ko lamang. Tahan na Anak, tahan na at nakauwi ka na Nakauwi ka na sayong tahanan. Hinga, buga, Hinga, buga Tayo na anak, Sa akin ka na mamahinga.
Continue reading...
78
Ang sabi nila na ang pinakamasakit daw na tunog ay ang iyak at hikbi, Malakas man, mahina o pag-pipigil Lahat daw ‘yon ay pare-pareho lang Tama nga siguro sila kasi ang iyak ay nakapag-sasabi ng totoong nararamdaman, ang iyak ay isang kalungkutan Noong gabing yon, narinig ko ang pinakamasakit na tunog Sabay tayong lumuha Sabay nating iniyak ang sakit na para bang masasagot lahat ng tanong sa ating isipan Mga pagkukulang, mga sana at dapat na pareho nating gustong malaman, gustong ipaglaban Mga tanong na matagal ng kinukwestyon ang mga bagay na hindi maintindihan Mga pagkukulang na pinipilit buuin na unti-unting lumalabo Mga sana at dapat na matagal nang pinipigilan Ngunit narinig ko ang tunog ng bawat galaw ng iyong mga paa na humahaplos sa sahig Narinig ko kung paano mo ikinabit muli ang iyong mga paa sa iyong medyas at sapatos, Kung paano mo ito itinali at binuhol nang napakahigpit Narinig ang bawat kilos at galaw Sa huling beses ay narinig ko ang iyong mga daliri Kung paano dumapo ang iyong palad sa pinto Hindi iyak at hikbi ang nangibabaw Kundi ang tunog ng pagsara ng pinto
0
Apr 8, 2019
Apr 8, 2019 at 8:41 AM UTC
wynne
91
Ang sabi nila na ang pinakamasakit daw na tunog ay ang iyak at hikbi, Malakas man, mahina o pag-pipigil Lahat daw ‘yon ay pare-pareho lang Tama nga siguro sila kasi ang iyak ay nakapag-sasabi ng totoong nararamdaman, ang iyak ay isang kalungkutan Noong gabing yon, narinig ko ang pinakamasakit na tunog Sabay tayong lumuha Sabay nating iniyak ang sakit na para bang masasagot lahat ng tanong sa ating isipan Mga pagkukulang, mga sana at dapat na pareho nating gustong malaman, gustong ipaglaban Mga tanong na matagal ng kinukwestyon ang mga bagay na hindi maintindihan Mga pagkukulang na pinipilit buuin na unti-unting lumalabo Mga sana at dapat na matagal nang pinipigilan Ngunit narinig ko ang tunog ng bawat galaw ng iyong mga paa na humahaplos sa sahig Narinig ko kung paano mo ikinabit muli ang iyong mga paa sa iyong medyas at sapatos, Kung paano mo ito itinali at binuhol nang napakahigpit Narinig ang bawat kilos at galaw Sa huling beses ay narinig ko ang iyong mga daliri Kung paano dumapo ang iyong palad sa pinto Hindi iyak at hikbi ang nangibabaw Kundi ang tunog ng pagsara ng pinto
Continue reading...
19
Kahapon, hinintay kong Lumatag ang liwanag sa Parang. Parang kahapon Lang, ganitong oras din Hinintay natin ang huling Patak ng hamog ng Disyembre. Habang ang marami ay abala Sa kusina ng Pasko, tayo ay Nasa Pebrero kasama si Balintino. Tunay ngang iba ang Kalendaryo ng ating mundo. Ngunit ang himbing ay hikbi, Kagaya Kahapon, hinintay ko ang Paglatag ng dilim sa parang. Parang antok na hindi dumating Dahil walang dahilan ang bukas Na darating.
0
Dec 17, 2015
Dec 17, 2015 at 9:32 AM UTC
jose-remillan
Kagaya
Kahapon, hinintay kong Lumatag ang liwanag sa Parang. Parang kahapon Lang, ganitong oras din Hinintay natin ang huling Patak ng hamog ng Disyembre. Habang ang marami ay abala Sa kusina ng Pasko, tayo ay Nasa Pebrero kasama si Balintino. Tunay ngang iba ang Kalendaryo ng ating mundo. Ngunit ang himbing ay hikbi, Kagaya Kahapon, hinintay ko ang Paglatag ng dilim sa parang. Parang antok na hindi dumating Dahil walang dahilan ang bukas Na darating.
Continue reading...
18
Aniversari ng Mag-jowa Mansari ng Mag-jowa, Valentayns Dey Sa loob ng bartolina. May wan en onli, Kahapon kaututan ko si Bebot, Nakaposas ang mga kamay at 'di makakilos Nakatali ang mga paa sa kadenang May bolang bakal, Si Bebot ay matitigok na. Nagkaututan kami sa gawing madilim, Tangan ang Gud Morning, Pamunas ng luha. Humahagulhol dahil kay Dok Puti, Hinahanda na nito Ang kanyang kahahantungan, Said na said ang mga hikbi; Pinid na pinid ang mga kagalakan, Gustong pahintuin ang bawat saglit. Di mapigil ang hatol, Nasa dulo ng karayom Nakasalalay ang lahat; Unti-unting naniningkit si Bebot, Ginagapos na siya ni Dok Puti sa katre; Walang sinuman ang makakaampat Sa naturang likido. Kahapon, kaututan ni Dok Puti si Bebot. "Lav, sapitin mo nawa ang iyong katahimikan." Sa Valentayns Dey, kahit sinong mag-jowa. - Juan Dela Cruz, M.D. P.S. Alay sa bawat magkasintahang pinagtagpo't pinaglayo ng pagkakataon.
0
Oct 6, 2013
Oct 6, 2013 at 9:06 AM UTC
gat-usig
Lav Leter (Isang Malayang Taludturan) Ni: P.T. Simon
Aniversari ng Mag-jowa Mansari ng Mag-jowa, Valentayns Dey Sa loob ng bartolina. May wan en onli, Kahapon kaututan ko si Bebot, Nakaposas ang mga kamay at 'di makakilos Nakatali ang mga paa sa kadenang May bolang bakal, Si Bebot ay matitigok na. Nagkaututan kami sa gawing madilim, Tangan ang Gud Morning, Pamunas ng luha. Humahagulhol dahil kay Dok Puti, Hinahanda na nito Ang kanyang kahahantungan, Said na said ang mga hikbi; Pinid na pinid ang mga kagalakan, Gustong pahintuin ang bawat saglit. Di mapigil ang hatol, Nasa dulo ng karayom Nakasalalay ang lahat; Unti-unting naniningkit si Bebot, Ginagapos na siya ni Dok Puti sa katre; Walang sinuman ang makakaampat Sa naturang likido. Kahapon, kaututan ni Dok Puti si Bebot. "Lav, sapitin mo nawa ang iyong katahimikan." Sa Valentayns Dey, kahit sinong mag-jowa. - Juan Dela Cruz, M.D. P.S. Alay sa bawat magkasintahang pinagtagpo't pinaglayo ng pagkakataon.
Continue reading...
34
Sa pagpikit ng mata, pilit kong kinukubli. Baka ang luha ay mapigilan, tulad ng iyak, naging hikbi Pilit na ikinulong ang mga tubig ng pait Pilit na nilululon ang sakit, ang hapdi Gumuguhit ang sakit sa puso kong nagmamahal Hinihiwa ito, tila di na tatagal... Nanataling pikit at luha ay pinipigilan... Tulad mo sa pusong ayaw kang pakawalan. Hindi na ba talaga ako mahal? Kung hindi na'y, huwag na akong gawing hangal... Hindi na ba talaga ako iniibig? Kung ganun, pakawalan na sa iyong bisig. Hindi ko alam ang mahikang dulot mo. Hindi ko alam, bakit ikaw ang mahal ko. Hindi ko alam, bakit ikaw ang sinisinta. At ang mahalin ka, sadyang kay sakit pala. Pagmulat ng mata, alam ko, ito'y bubuhos Mga luhang kubli, sa pisngi, aagos Ang hikbi ay magiging hagulgol Mga sasabihin ko'y nakabubulol Patuloy ko na nga kayang ikukubli ang sakit? Patuloy na nga lamang ba ako na pipikit? O hahayaan na lamang kumawala ang tubig? Baka sa pagbuhos, mahugasan ang pusong umiibig...
0
Dec 13, 2013
Dec 13, 2013 at 2:56 AM UTC
iona-ofelia-zanoria
Nakakubling Luha
Sa pagpikit ng mata, pilit kong kinukubli. Baka ang luha ay mapigilan, tulad ng iyak, naging hikbi Pilit na ikinulong ang mga tubig ng pait Pilit na nilululon ang sakit, ang hapdi Gumuguhit ang sakit sa puso kong nagmamahal Hinihiwa ito, tila di na tatagal... Nanataling pikit at luha ay pinipigilan... Tulad mo sa pusong ayaw kang pakawalan. Hindi na ba talaga ako mahal? Kung hindi na'y, huwag na akong gawing hangal... Hindi na ba talaga ako iniibig? Kung ganun, pakawalan na sa iyong bisig. Hindi ko alam ang mahikang dulot mo. Hindi ko alam, bakit ikaw ang mahal ko. Hindi ko alam, bakit ikaw ang sinisinta. At ang mahalin ka, sadyang kay sakit pala. Pagmulat ng mata, alam ko, ito'y bubuhos Mga luhang kubli, sa pisngi, aagos Ang hikbi ay magiging hagulgol Mga sasabihin ko'y nakabubulol Patuloy ko na nga kayang ikukubli ang sakit? Patuloy na nga lamang ba ako na pipikit? O hahayaan na lamang kumawala ang tubig? Baka sa pagbuhos, mahugasan ang pusong umiibig...
Continue reading...
24
Sa ilalim nitong mga ngiti at tawa, ay isang pusong nangungulila na puno ng mga hikbi at dalita. Kailan kaya kita muling makita? Kailan muli masilayan matamis **** tawa? Kailan ulit kita mayakap aking sinta?
0
May 30, 2023
May 30, 2023 at 3:14 AM UTC
jethro-nhero-cuizon
Miss na kita
Sa ilalim nitong mga ngiti at tawa, ay isang pusong nangungulila na puno ng mga hikbi at dalita. Kailan kaya kita muling makita? Kailan muli masilayan matamis **** tawa? Kailan ulit kita mayakap aking sinta?
Continue reading...
6
ang huling pagkikita ay hindi mo man lang napansin. minsan kang nasilayan sa ilalim ng mga bituin. ilang buwan naghangad na ika'y makapiling; kailan ka kaya mapapasaakin? ang nais ko lang naman ay magkakilanlan - magkita, magka-usap, maging magkaibigan. limutin mo na ang iyong nakaraan, gawing ako ang iyong kanlungan. sa bawat gabi na ika'y pinapakinggan, pagsidhi ng damdamin ay 'di maungusan; sakit at pagod ay maiibsan kung hanggang sa pagtulog ay ikaw ang pinagmamasdan. pagmamasdan ang mga matang hapo, ang mga gitarang sira ang capo, ang amoy ng kape mula sa hininga mo, pati ang paghilik **** nasa tono. ang iyong damit na babad sa pawis, at ang iyong sapatos na kumikinang sa kinis; kung sa umaga'y bubungad ang ngiti **** kay tamis ay hindi ko kailanman gugustuhing umalis. at sa lahat-lahat ng kaya kong ilista, habang ang lapis sa papel ay nabubura na; sisimulan ko sa pangalan **** may pitong letra hanggang sa kung paano ka tumatawa. isusunod ko ang mga singsing sa iyong daliri, habang ang buhok mo'y hindi na mahawi. sa bawat galaw **** aking tinatangi, at ang ala-ala mo'y patuloy na mananatili pagkarupok ng puso ay lalong sumisidhi. kapag ika'y nakikita, kulang nalang ay tumili, maraming nagtataka kung bakit ikaw ang napili, ngunit mahal, alam kong hindi ako nagkamali. ang pagmamahal kong lubus-lubusan, tila apoy na sinilaban; sa'yo inialay ang bawat laban, ngunit umuuwi akong laging luhaan. kung gaano ko man gawing mahaba ang tulang ito, mayroong ibang nagsusulat para sa'yo. kahit ipilit ko pang gandahan ito - hindi ko matutumbasan ang gawa ng nanalo. at kahit magbilang pa ako ng bawat patak ng ulan, na maaari namang bilangin nalang kung ilang beses akong luhaan; dahil sa katotohanang hindi ako ang lulan ng puso **** kay sarap sanang gawing tahanan. oo, alam ko. hindi ako nagkamali. dahil patuloy akong magmamahal kahit sa iba pa ako maitali; patuloy kitang sisintahin sa bawat gabi na ika'y natatanaw mula sa aking mga hikbi. aking sinta, ikaw ang aking mundo, mabura man ng hangin itong monologo, mabaliktad man ito ay hindi magbabago, at kung mangyari'y sana'y ako na ang iyo.
0
Feb 22, 2018
Feb 22, 2018 at 6:14 AM UTC
heyastrid
pitong letra
ang huling pagkikita ay hindi mo man lang napansin. minsan kang nasilayan sa ilalim ng mga bituin. ilang buwan naghangad na ika'y makapiling; kailan ka kaya mapapasaakin? ang nais ko lang naman ay magkakilanlan - magkita, magka-usap, maging magkaibigan. limutin mo na ang iyong nakaraan, gawing ako ang iyong kanlungan. sa bawat gabi na ika'y pinapakinggan, pagsidhi ng damdamin ay 'di maungusan; sakit at pagod ay maiibsan kung hanggang sa pagtulog ay ikaw ang pinagmamasdan. pagmamasdan ang mga matang hapo, ang mga gitarang sira ang capo, ang amoy ng kape mula sa hininga mo, pati ang paghilik **** nasa tono. ang iyong damit na babad sa pawis, at ang iyong sapatos na kumikinang sa kinis; kung sa umaga'y bubungad ang ngiti **** kay tamis ay hindi ko kailanman gugustuhing umalis. at sa lahat-lahat ng kaya kong ilista, habang ang lapis sa papel ay nabubura na; sisimulan ko sa pangalan **** may pitong letra hanggang sa kung paano ka tumatawa. isusunod ko ang mga singsing sa iyong daliri, habang ang buhok mo'y hindi na mahawi. sa bawat galaw **** aking tinatangi, at ang ala-ala mo'y patuloy na mananatili pagkarupok ng puso ay lalong sumisidhi. kapag ika'y nakikita, kulang nalang ay tumili, maraming nagtataka kung bakit ikaw ang napili, ngunit mahal, alam kong hindi ako nagkamali. ang pagmamahal kong lubus-lubusan, tila apoy na sinilaban; sa'yo inialay ang bawat laban, ngunit umuuwi akong laging luhaan. kung gaano ko man gawing mahaba ang tulang ito, mayroong ibang nagsusulat para sa'yo. kahit ipilit ko pang gandahan ito - hindi ko matutumbasan ang gawa ng nanalo. at kahit magbilang pa ako ng bawat patak ng ulan, na maaari namang bilangin nalang kung ilang beses akong luhaan; dahil sa katotohanang hindi ako ang lulan ng puso **** kay sarap sanang gawing tahanan. oo, alam ko. hindi ako nagkamali. dahil patuloy akong magmamahal kahit sa iba pa ako maitali; patuloy kitang sisintahin sa bawat gabi na ika'y natatanaw mula sa aking mga hikbi. aking sinta, ikaw ang aking mundo, mabura man ng hangin itong monologo, mabaliktad man ito ay hindi magbabago, at kung mangyari'y sana'y ako na ang iyo.
Continue reading...
52
Umuulan na naman, Natutuwa ba o nalulungkot ang langit? Walang nakakaalam, Tulad ng damdaming lihim at itinatagong sakit. Sa bawat patak ng ulan ay pagpatak ng luha, Pilit nanunumbalik masasayang alaala. Ulan ang dahilan kung bakit pinagtagpo, Sa ulan din pala magkakalayo. Lakad at takbo sa gitna ng ulan, Mabasa o magkaputik ay hindi alintana. Bugso ng ulan ay biglang dumahan, Payong ang nakita pagkatingala. Ngiti **** nakahahalina, kislap ng iyong mga mata, Iyan ang naaalala sa unang pagkikita. Tila bang tayo ay nasa koreanobela, Damang-dama ang pagiging bida. Ngunit katulad ng mga seryeng inaabangan, Kwento nating dalawa ay may hangganan. Ang masayang wakas, hindi na masasaksihan, Sapagkat ayaw mo nang makita ang dulo, nauna ka nang lumisan. Lakad at takbo sa gitna ng ulan habang habol ka. Basang-basa at putikan, hindi alintana. Mga hikbi ko ay hindi mapatahan, Kasabay nang pagbuhos ng ulan. Payong mo'y hindi na matanaw, Wala na, tuluyan ka nang bumitaw. Iyan ang alaala ng huli nating pagkikita, Ang maging kontrabida sa kwento ng bawat isa.
0
Oct 6, 2020
Oct 6, 2020 at 8:25 AM UTC
NGA2020
Lihim
Umuulan na naman, Natutuwa ba o nalulungkot ang langit? Walang nakakaalam, Tulad ng damdaming lihim at itinatagong sakit. Sa bawat patak ng ulan ay pagpatak ng luha, Pilit nanunumbalik masasayang alaala. Ulan ang dahilan kung bakit pinagtagpo, Sa ulan din pala magkakalayo. Lakad at takbo sa gitna ng ulan, Mabasa o magkaputik ay hindi alintana. Bugso ng ulan ay biglang dumahan, Payong ang nakita pagkatingala. Ngiti **** nakahahalina, kislap ng iyong mga mata, Iyan ang naaalala sa unang pagkikita. Tila bang tayo ay nasa koreanobela, Damang-dama ang pagiging bida. Ngunit katulad ng mga seryeng inaabangan, Kwento nating dalawa ay may hangganan. Ang masayang wakas, hindi na masasaksihan, Sapagkat ayaw mo nang makita ang dulo, nauna ka nang lumisan. Lakad at takbo sa gitna ng ulan habang habol ka. Basang-basa at putikan, hindi alintana. Mga hikbi ko ay hindi mapatahan, Kasabay nang pagbuhos ng ulan. Payong mo'y hindi na matanaw, Wala na, tuluyan ka nang bumitaw. Iyan ang alaala ng huli nating pagkikita, Ang maging kontrabida sa kwento ng bawat isa.
Continue reading...
28
May problema talagang dala kunwari panaginip Halika sulat tayo Nagtago man sa ulan Ang ngiti ay kanta at sayaw sa hikbi ng ngayon
0
Feb 23, 2016
Feb 23, 2016 at 2:10 AM UTC
mymelodyisyou
Bagahe
May problema talagang dala kunwari panaginip Halika sulat tayo Nagtago man sa ulan Ang ngiti ay kanta at sayaw sa hikbi ng ngayon
Continue reading...
7
Kung pwede lang sana Sasalungatin ko ang daloy ng panahon, maitama lang ang pagkakamali ng kahapon. Nasasabik akong masilayan muli ang mga matatamis **** ngiti na natabunan na ng hikbi at pighati.
0
Mar 31, 2023
Mar 31, 2023 at 7:45 AM UTC
jethro-nhero-cuizon
Patawad
Kung pwede lang sana Sasalungatin ko ang daloy ng panahon, maitama lang ang pagkakamali ng kahapon. Nasasabik akong masilayan muli ang mga matatamis **** ngiti na natabunan na ng hikbi at pighati.
Continue reading...
6
Tulad ng kinimuyos na papel Sinta, kaya kitang isantabi sa mga botelya ng alaala ng hikbi Isasalampak sa isang sulok Pabubulukin sa tagal ng panahon Tulad ng maruming basahan Puso, kaya kitang itapon Sa'king labahan ng paglimot Doon kita'y ikukula sa mga buntong hininga Patutuyuin hanggang muling mapakinabangan Marahil ito na nga ay pagtanggap Na tulad ng maraming bagay na napaglumaan Kaya kitang limutin at talikuran Sa lupa, doon ang pinaglibingan Ng ikaw at ako na walang patutunguan.
0
May 29, 2015
May 29, 2015 at 9:23 AM UTC
katrina-paula
sa paglimot
Tulad ng kinimuyos na papel Sinta, kaya kitang isantabi sa mga botelya ng alaala ng hikbi Isasalampak sa isang sulok Pabubulukin sa tagal ng panahon Tulad ng maruming basahan Puso, kaya kitang itapon Sa'king labahan ng paglimot Doon kita'y ikukula sa mga buntong hininga Patutuyuin hanggang muling mapakinabangan Marahil ito na nga ay pagtanggap Na tulad ng maraming bagay na napaglumaan Kaya kitang limutin at talikuran Sa lupa, doon ang pinaglibingan Ng ikaw at ako na walang patutunguan.
Continue reading...
15
Hinahanap kita, Kaibigan . . . Tinatawagan kita, Kapatid . . . Sabay tayong nanghiram ng aklat, sa Aklatan ng Pag-asa, Kaya’t sakdal-pait nang nabalitaan ko ang talaan ng buhay mo’y binawi na Pilit pinapawi Ng paroo’t paritong mga alon at ihip ng hangin Ang mga impit naming pahatid Na iniukit Ng mga palihim na hikbi Sa tila natutulog na buhanginan Sa dalampasigan Ng ‘yong puso. Namamahinga ka na ba aming Kasama? Hindi mawawala ang iyong pangalan sa harap ng pinid na pintuan Ng kani-kanina lang Ay dambana Ng iyong tila hindi nangangalay na panulat At tabernakulo Ng namimitig na mga binti Ng nagtalumpating tinig. Namamahinga ka na kapatid. Ngunit hindi mapipipi ang batingaw Na kahapon, ngayon at bukas ay magtatawag Ng mga kapanalig, Pagmamahal sa kapwa, sa bayan, sa kalikasan, sa daigdig. Sumisilip na ang araw. Mamamaalam na ang mga tala. Patuloy na nagliliwanag ang bituing Ikaw, oo, ikaw, maningning. Hihimlay kang tahimik sa puntod at bantayog ng mga hindi namin malilimutang Paninindigan. Pahayag. Panawagan. Paala-ala. dahil sa isip at puso namin, isang Bayani ka at maraming salamat na ikaw ay nakilala at aming nakasama.
0
Mar 3, 2019
Mar 3, 2019 at 11:34 PM UTC
JunLit
Hinahanap Kita, Kapatid
Hinahanap kita, Kaibigan . . . Tinatawagan kita, Kapatid . . . Sabay tayong nanghiram ng aklat, sa Aklatan ng Pag-asa, Kaya’t sakdal-pait nang nabalitaan ko ang talaan ng buhay mo’y binawi na Pilit pinapawi Ng paroo’t paritong mga alon at ihip ng hangin Ang mga impit naming pahatid Na iniukit Ng mga palihim na hikbi Sa tila natutulog na buhanginan Sa dalampasigan Ng ‘yong puso. Namamahinga ka na ba aming Kasama? Hindi mawawala ang iyong pangalan sa harap ng pinid na pintuan Ng kani-kanina lang Ay dambana Ng iyong tila hindi nangangalay na panulat At tabernakulo Ng namimitig na mga binti Ng nagtalumpating tinig. Namamahinga ka na kapatid. Ngunit hindi mapipipi ang batingaw Na kahapon, ngayon at bukas ay magtatawag Ng mga kapanalig, Pagmamahal sa kapwa, sa bayan, sa kalikasan, sa daigdig. Sumisilip na ang araw. Mamamaalam na ang mga tala. Patuloy na nagliliwanag ang bituing Ikaw, oo, ikaw, maningning. Hihimlay kang tahimik sa puntod at bantayog ng mga hindi namin malilimutang Paninindigan. Pahayag. Panawagan. Paala-ala. dahil sa isip at puso namin, isang Bayani ka at maraming salamat na ikaw ay nakilala at aming nakasama.
Continue reading...
41
kung sakali man malihis ng landas, lingunin nawa ako ng pagmamahal. kung sakali mang mapagod sa kakalakad, tangayin nawa ako ng hanging payapa patungo sa bisig na mapagkalinga. kung sakali mang hapuin at maubusan na ng hininga, dugtungan nawa ako ng buhay na kung saan ang kamatayan ay hindi kinikilala. nang matapos lamang ang laban na wala akong laban. walang salitang naririnig, walang hikbi, walang palag. wala. dahil walang handang makinig kapag sarado ang isip.
0
Jan 4, 2019
Jan 4, 2019 at 7:30 AM UTC
khat_R
Kahit ngayon lang
kung sakali man malihis ng landas, lingunin nawa ako ng pagmamahal. kung sakali mang mapagod sa kakalakad, tangayin nawa ako ng hanging payapa patungo sa bisig na mapagkalinga. kung sakali mang hapuin at maubusan na ng hininga, dugtungan nawa ako ng buhay na kung saan ang kamatayan ay hindi kinikilala. nang matapos lamang ang laban na wala akong laban. walang salitang naririnig, walang hikbi, walang palag. wala. dahil walang handang makinig kapag sarado ang isip.
Continue reading...
14
Hanep na yan Nang dahil dyan, Tiwala ay nagkalamat Pero ako ay magpapasalamat Kung ikaw ay mananatili At hindi magpapatali Sa mga bagay na hindi dapat At hindi na dapat na ilapat Sa buhay natin Na magbibigay sa atin Ng kirot at hapdi, Ng sakit at hikbi. Salamat
0
Sep 29, 2015
Sep 29, 2015 at 2:16 PM UTC
john-kenneth-mesina-fulgencio
Maling Akala
Hanep na yan Nang dahil dyan, Tiwala ay nagkalamat Pero ako ay magpapasalamat Kung ikaw ay mananatili At hindi magpapatali Sa mga bagay na hindi dapat At hindi na dapat na ilapat Sa buhay natin Na magbibigay sa atin Ng kirot at hapdi, Ng sakit at hikbi. Salamat
Continue reading...
13
Nangungusap ang mga mata Kasabay ng paglagas ng mga utal-utal na salita Walang kuwit, walang tuldok Pilit na binubuksan ang mga pusong nililok ng galit at tampo, Walang katapusan ang kani-kanilang mga pangungusap. Nababalot tayo ng hiwaga At ang ating mga puso'y napupuno ng mga lasong Sinulsi ng kirot ng kahapon. Lumipas na -- Nilipasan na tayo ng ilang mga umaga Napuno na tayo ng mga agiw sa paghihintay. Iniisip natin sa kung papaanong paraan ba Maihahayag ang mga palamuti sa ating imahinasyon. Paano ba natin masasabayan ang lumalagablab na galit? Na ibinubuhos sa atin gaya ng may kumukulong tubig sa takure. Paano nga ba tayo mananataling walang pakiramdam Hanggang matapos ang delubyo ng poot at paghihiganti? Umiiwas tayo sa hanging mapanakit Ngunit tila ba hinahabol tayo kahit tayo'y nakapikit na. Walang hikbi at walang kamalay-malay tayong minamanipula Ng mga pagkakataong tumutukso na tayo'y talunan na. Ngunit sa lahat-lahat ng mga ito'y Pipiliin nating tumayo pa rin Bitbit ang ating mga bandila At kahit pa sa ating pananahimik Ay kusang sisigaw ang mga tala para sa atin At mas magliliwanag pa ang mga ito. Ang mga makakapal na ulap Ay makakaya na nating hawiin At magsisilbi itong palatandaan Na tayo'y  hindi magpapalupig Sa dikta ng tadhana at panahon. Pipiliin pa rin nating maging tama At ang lahat ng mga pasakit ng nakaraan Ay magsisilbing pabaon natin Sa kinabukasang henerasyon. Kaya ko, kaya mo -- Kakayanin natin, Kaya natin, kasama ang Panginoon!
0
Aug 10, 2021
Aug 10, 2021 at 10:39 PM UTC
psalmiseta
Istatwa
Nangungusap ang mga mata Kasabay ng paglagas ng mga utal-utal na salita Walang kuwit, walang tuldok Pilit na binubuksan ang mga pusong nililok ng galit at tampo, Walang katapusan ang kani-kanilang mga pangungusap. Nababalot tayo ng hiwaga At ang ating mga puso'y napupuno ng mga lasong Sinulsi ng kirot ng kahapon. Lumipas na -- Nilipasan na tayo ng ilang mga umaga Napuno na tayo ng mga agiw sa paghihintay. Iniisip natin sa kung papaanong paraan ba Maihahayag ang mga palamuti sa ating imahinasyon. Paano ba natin masasabayan ang lumalagablab na galit? Na ibinubuhos sa atin gaya ng may kumukulong tubig sa takure. Paano nga ba tayo mananataling walang pakiramdam Hanggang matapos ang delubyo ng poot at paghihiganti? Umiiwas tayo sa hanging mapanakit Ngunit tila ba hinahabol tayo kahit tayo'y nakapikit na. Walang hikbi at walang kamalay-malay tayong minamanipula Ng mga pagkakataong tumutukso na tayo'y talunan na. Ngunit sa lahat-lahat ng mga ito'y Pipiliin nating tumayo pa rin Bitbit ang ating mga bandila At kahit pa sa ating pananahimik Ay kusang sisigaw ang mga tala para sa atin At mas magliliwanag pa ang mga ito. Ang mga makakapal na ulap Ay makakaya na nating hawiin At magsisilbi itong palatandaan Na tayo'y  hindi magpapalupig Sa dikta ng tadhana at panahon. Pipiliin pa rin nating maging tama At ang lahat ng mga pasakit ng nakaraan Ay magsisilbing pabaon natin Sa kinabukasang henerasyon. Kaya ko, kaya mo -- Kakayanin natin, Kaya natin, kasama ang Panginoon!
Continue reading...
39
Ilang taon kang nagtiis, Sa kaniyang pagmamalupit. Ilang taon kang nagtimpi, Hikbi'y wala nang silbi. Sinaktan, binubugbog, inupakan. Sinuntok, binulabog, niyurakan. Pinagsisipa, pinukpok, pinagsamantalahan. Nasaan ang pagmamahal na kailangan? Masisisi mo ba kung luha'y ayaw pumatak? Sa mga matang kinalimutan ang kinabukasan, Sa mga matang inararo ang katahimikan, Ng pamilyang ayaw kang pangalanan. Nasaan ang luhang gustong lumabas? Nasaan ang luhang gustong makatakas? Nasaan ang luhang pilit na kumakalas? Nasaan ang luha sa pag-ibig na nagwakas?
0
Mar 14, 2016
Mar 14, 2016 at 11:35 AM UTC
eugene
Nasaan ang Luha?
Ilang taon kang nagtiis, Sa kaniyang pagmamalupit. Ilang taon kang nagtimpi, Hikbi'y wala nang silbi. Sinaktan, binubugbog, inupakan. Sinuntok, binulabog, niyurakan. Pinagsisipa, pinukpok, pinagsamantalahan. Nasaan ang pagmamahal na kailangan? Masisisi mo ba kung luha'y ayaw pumatak? Sa mga matang kinalimutan ang kinabukasan, Sa mga matang inararo ang katahimikan, Ng pamilyang ayaw kang pangalanan. Nasaan ang luhang gustong lumabas? Nasaan ang luhang gustong makatakas? Nasaan ang luhang pilit na kumakalas? Nasaan ang luha sa pag-ibig na nagwakas?
Continue reading...
16