Hello Poetry is a poetry community that raises money by advertising to passing readers like yourself.

If you're into poetry and meeting other poets, join us to remove ads and share your poetry. It's totally free.
Kung mayroon akong pinakaayaw na almusal
Iyon ay yung lulunukin kong katotohanan na  lilipas
ang bawat oras, papatak ang bawat segundo ng napakagulong
buhay ko na wala ka.
Sayang lang, Ang ganda kasi nung mga eksenang pinangarap ko
Na buo na ang bahay na ang palapag ay tatlo, Pagpasok mo rito,
ikaw ay nakaupo sa sala na binuo ng mga pangarap mo at oo.
Nang hihinayang ako, paglulutuan sana kita tapos gigising ka sa umaga na may mainit na kape ka nang nakatimpla.

Pero inabot na kasi tayo ng takipsilim
Nagwakas ang mga pangarap na almusal nang magsimula ka nang maglihim
Nang umalis ka na lang dahil hindi mo rin naman kayang magkwento at umamin
Noong humingi ako ng ilang segundo ng katotohanan matapos ang ilang taon kong inakalang hinding-hindi ka magiging sinungaling.

Alam ko balang araw, masaya kana sa iyong bagong kasama.
Sa mga munting eksena na nag lalaro sa isip ko, gusto ko na yung eksenang masaya ka na lang sa iba.
At balang araw hindi na tayo masusuka sa mapakla at mapait na almusal ng ating pag-ibig, salamat, totoo.

Salamat sa hindi na manguyang pag-ibig mo.
Tingin sa kanan at kaliwa ng pasilyo
Lalakarin ang dulo ng kahit walang tayo
Tingin mo san ako dadalhin nito?
Pipilitin kahit sira na, yan ang totoo

Teka, iisip nalang ako ng bago
Yung mapapasaya ka kahit sa malayo
Tutal doon nagmamahal ako kahit papano
halika sabayan mo naman ako

Nakakatuwa sa unang hakbang diba?
Parang ayaw mo ng tapusin pa
Parang sa bawat kapit di na bibitaw sa saya
halika samahan mo ko, tara?

Mukang nasa kalagitnaan na ba?
Oh sadyang dama ko lang ang kaba
Pangangamba'y nasa iyong mata
Dito lang ako, Wag magalala

Nilamon ng dilim na nabalot
Iniisip papano na ko tatakbo sa takot
asan ka? bakit di na kita madama?
bumitaw kana pala..

Maliligaw ng magisa sa dilim
Tanging tanglaw ang alala at lihim
Aabutin man ako ng takip-silim
Tiyak na ikaw padin ang isisgaw sa pang-anim

Mahal masaya akong maglalakbay
Mahal hayaan **** ako'y mangalay
Mahal naging totoo ang aking inalay
Mahal tanong ko lang, ikaw pa ba ay sasabay?

Oh tignan mo, ang layo na pala nito
Kinaya kong wala ka dito
Mahirap, oo. Masakit? panigurado
Pero sapat naman dahil dala ko iyong litrato
Hahawakan ang kamay mo
Papatunayan na kaya ko
Titimplahan pa rin ng paboritong kape
Sa maulan at malamig na gabi.

Hahawakan ang kamay
Magsisilbing gabay
Karerang malapit nang matapos,
Naalis na rin ang taling nakagapos.

Hanggang sa huli
Hindi mo na nga tinapos, mga pangakong kapos.
Bumulong ka sa dilim, umaasang ikaw ay mananatili.
Ngunit kumiliti ang mga salitang,
Hanggang sa muli.
Meruem 5d
Kapag mainit, palalamigin.
Kapag malamig, paiinitin.
Nasa kumunoy ka, sa gilid may lubid at bato;
Maghihintay ka pa ba na may sumagip sayo?
"Wag **** lunurin sarili mo kakagalaw, kakasigaw, kakapiglas, para lang may ibang taong sumagip. Kasi ikaw mismo may kakayanan ka!"

"Kapag nasa gitna ka ng dagat, magpadala ka muna sa alon. Kapag may gamit at kakayanan ka na pumalaot, at tsaka mo labanan ang agos."

- Mga salitang nakatutulong sa oras na kinakailangan. Salamat sa pagpapasilong, kaibigan!
Ang kalungkutan ko
ay siyang humahatak
sa pag-ibig ****
pumapalayo.
mahal, nais ko lang malaman mo na andito pa ako.
mga sulat kalat
na aking ginawa
sa aking tala-arawan.

mga talatang isinusulat
gabi-gabi,
na pinupuno ng poot
at sikip sa dibdib,

na para bang
sinaksak sa salita—
at luhang pumapatak
na parang bagyo.

mga salitang binitawan ko
sumisigaw;
nang ako lang ang nakakadinig
umiiyak;
at nag mu-mukmok sa sahig.

tinatanong sa sarili
bakit?
habang naka-tingin sa aking libro
at pumapatak ang mga luha
bakit?
Yours truly, BokxDoc.
Mahal ko,
Pangarap kong makita muli
Ang matamis **** ngiti,
Sa kabila ng kahapon.

Mahal ko,
Tayo’y gumawa ng paraan
para atin nang kalimutan
Ang pait ng nakaraan.

mahal ko,
tara na’t umuwi;
Ako ang gagabay sa’yo
Sa gabing umuulan,
Patungo sa ating tahanan.
Yours truly, BokxDoc.
Wynter Oct 12
Mga salitang walang kahihinatnan
Bakit pa ba ako nagsusulat?
Puso'y ulila at walang tahanan,
Puno ng tulang walang pamagat.
shia Oct 11
nang tayo'y sumilong at hinintay na tumigil ang ulan
sumilang ang panibagong pagbugso ng nararamdaman
mga pasimpleng sulyap na naging malalim na titigan
pagdikit ng kamay na sa huli din ay naghawakan
ang dating may inarte pa sa pagyayakapan
ngayon ang tanging hiling nalang ay ika'y mahagkan
nasanay na ang mga kamay sa kani-kanilang katawan
kung saan-saang bahagi ang nahahawakan
ano kaya ang dahilan?
tikom ang bibig, ang baso'y natabig
mga saloobin na lumalabas dati'y di naman dinig
ang mga mata na tila dagat, nag-iba ang kislap
ako nama'y mabilis na nalunod sa isang iglap
palaisipan pa rin sa akin kung pareho ba ang ating emosyon
ang tambalan nating bahagi lamang ng isang kuwentong piksyon
mother language. idk what to do, i just thought of one person and i said all these. di ko kasi sigurado kung aasa ba ako o magpapaasa.
dito ka sana kumislap,
dito ka sana bumagsak,
handa na aking yakap,
itatabi ang iyong iyak,
... sa iyong pagbagsak.
Next page