Submit your work, meet writers and drop the ads. Become a member
khartlopez May 2
Sa aking pag-iisa
ikaw lagi ang kasama
sa himig mo’y nadarama
pagkawala ng problema,
inawitan mo ako upang sumaya,
sa malungkot na mundo
ako ay di na nagdusa,
panahon ay lumipas
gabay mo’y di nawala
sinasalo mo maging
ang aking mga luha.
Kung ako ay tatanungin
Gaano ka ba kahalaga?
Kunin ka man sakin
Hahanap hanapin parin…
Talagang nag-iisa
Galing mo sa pakikisama,
Salamat sa iyo,
Mahal kong gitara.
Paano ka magpahalaga ng isang bagay at paano mo masasabing may karamay ka, salamat at merong gitarang sa akin handang dumamay.
japheth Apr 6
di ko alam kung ako lang ang ganito
o marami ring taong nahihirapan ang emosyon ay ipagtanto.

nahihirapan isulat, ilagay sa kwaderno,
buhatin ang lapis, at gumawa ng mga letrang bubuo sa isang kantang ikaw lang nakakarinig.

isang kantang sumusigaw sa puso’t isipan
isang boses na nagsasabing “ako’y pakinggan.”
isang bugkos ng mga salita na di mo alam kung pag pinagtabi tabi mo na sa iyong papel
ay magkakaroon ng kahulugan.

oo.
madalas akong ganito.
na andaming gustong sabihin ng utak ko
pero ni bibig ko o ang kamay ko ay di alam kung paano ito ibubuo.

bakit ang dali magsulat?
pero ang emosyon, hirap na hirap ibuklat?

minsan,
nananalangin ako
na sana may taong lalapit dito
para turuan akong sabihin kung ano nasa utak ko.

ngunit kahit meron mang ganung tao,
alam ko di parin niya makukuha ang aking gusto.
dahil ang mga salita na galing sa utak ko,
na para sa akin ay kumakanta ng napakagandang musika
ay sa kanya naman, halos pareho, pero di gaanong tugma sa pagkanta.

kaya oo.
kahit hirap na hirap ako,
na sabihin sa lahat ang emosyong sinisigaw ng mga piyesa sa utak ko,
tuloy parin ako sa pagsulat kagaya nito.

dahil onti onti kong naiintindihan
na ang lungkot, saya, o mapa ano man,
ay iba iba ang kahulugan sa tao.

pero pare parehong ang dama ng nagagawa nito sa puso.
“Writing.”

This piece represents where I am now in terms of my writing. It’s been an awful couple of months and slowly I’m losing touch.

I keep forgetting that the only thing stopping me is myself. That’s why moving forward, I’ll keep on writing.

Ilalaban ko ang pagmamahal ko sa aking sining.
(I’ll fight for the love of the art.)
HYA Mar 2018
Sa apat na sulok ng kwadradong patalim
Nakatago sa dilim ang puso nang palihim
Ngiting nakakurba sa malamultong kalsada
Tuwa sa tawang hindi nakakadismaya

Sa patalim na nakakatakot isipin sa dalangin
Ngayon ay taas noo ko ng yayakapin.
I am infatuated with someone I know I should not be infatuated with. But what else can I do?  He is an expert in shooting hearts of poets.

HAHAHAHAHA ew. I would read this again after months or years and I know I'll be laughing so hard when that time comes.
HYA Feb 2018
Pumara ako ng jeep sa tapat ng kanto
Kinausap ko ang sarili at nagmukhang tonto
Pagpasok ko sa loob ay doon ko natanto
Na iba't ibang uri pala ang mga ito

Una, ang babae na tinatawag ako upang kunin ang bayad
At sino ba naman ako upang hindi pumayag?
Binilang ko ang pera at ito'y nagkakahalaga ng sampu
Subalit ang naisukli sa kanya'y piso

"Manong, kulang po ng dalawa ang sukli niyo
Baka lumalabo na po ang pananaw mo
Manong, maaari ko bang kunin ang dalawang piso
At nang makababa na po ako?"

"Nako,  iha. Tumaas na ang presyo ng pamasahe ngayon
Lalo at magiging luma na ang bagong taon
Hindi mo ba narinig sa balita, iha?
Halika at aking ipapakita ang ebidensya"

Tumahimik ang babae at bumaba
Mukhang siya pala ang may malabong mata
Minsan kasi sa buhay,  magtingin tingin din sa kaliwa
Dahil kapag puro kanan lang,  iyan ay magsasawa

Hindi nagtagal, may nagbayad na naman
Ngayon, ang pera ay may malaking laman
"Manong, sayo na ang sukli
Para makabili ka naman ng gusali"

"Gusalina (gasulina) ba kamo, iho?
Huwag na, ito ang sukli mo
Makakaya naman ng bulsa ko
Heto na, iyan naman ay talagang dapat sayo."

Napaisip ako nang bigla
Nakakalungkot kasi talaga
Kahit buo yung ibinigay mo
Kapag ayaw niya, isasauli parin sa iyo

Nagpatuloy ang aming biyahe nang tahimik
Hanggang ang isang segundo'y pumitik
Bumaba ang isang mama nang hindi nagbayad
Kahit ang pera naman niya ay kanina pa sumasayad

Inireklamo namin siya kay manong
Siya ay aming tinanong
Kung bakit ang mama ay kaniyang pinabayaan
At hindi rin niya pinagalitan

"Para saan pa? E yun ang gusto niya
May mga tao talagang lalapitan ka lang, hindi ba?
Kapag sila ay may kailangan sa iyo
At kapag tapos na, sila ay lalayo

Kaya pabayaan mo na sila
Nakatulong ka naman,  iyon ang mahalaga
Huwag mag-alala,  nandyan naman si karma
Naghihintay lamang upang kunin sila"

Napatahimik kaming lahat at ngumiti
Sana, ang mga taong kagaya ni manong ay manatili
Maputi ang budhi at kapuri-puri
Sa mundong alam natin ay sari-sari

May napansin akong binatang hindi mapakali
Kaya tinanong ko siya kung ano ang nangyayari
Gusto na niya raw na bumaba
Ngunit napapangunahan siya ni kaba sa pagsasalita

Baka may sabihin ang iba tungkol sa kaniya
Baka magiging katawa-tawa siya
Baka ang lahat ay titingin
At baka mas lalo siyang maliliitin

Magsasalita na sana ako ngunit ako'y naunahan
Ng isang babae doon sa aking kanan
Naglahad siya ng iba't ibang ideya na hindi ko naisip
At ang nakabuka kong bibig ay sadyang tumakip

Nga naman. Bakit ka pa kumakapit?
E wala naman sa iyo ang pumipilit
Kung ayaw mo na, bumitaw ka na
At ang kapit ay huwag ng higpitin pa

Narinig ko ang pag-uusap ng dalawang estudyante
Tungkol sa matematikang nagpapapabebe
Ayaw daw magpaintindi kahit ano ang kanilang pilit
Kaunti nalang at sila na ay magagalit

Meron pa ang linyang nakahilera na ayaw magkonekta
Walang magawa kahit sobrang lapit na
Kaya namang ngumiti sa isa't isa
Ngunit silang dalawa ay puro lamang salita

Isa pa tong linyang padaplis na isang beses lamang nagkatagpo
Pagkatapos ng nakaraan ay patuloy ng lalayo
Hanggang makakalimutan ang mukhang nakita
Hanggang lumabo ang mga inipong alaala

Pero kung hindi mo naman naiintidihan, babalik ka parin sa matematika
Kapag mababa ang iyong grado, siguradong malilintikan ka
Kung titingin sa papel, walang ibang malalaman kung hindi ang pangalan
Aasa nalang sa katabi at makikipagsabwatan

Tumawa kaming lahat sa kanilang pag-uusap
Habang ang simoy ng hangin ay nilalasap
Nagrepresenta ang isang pasahero na sila'y tulungan
Upang hindi na nila dapat pang makipagsabwatan

Kapag ang isa ay dadagdagan mo isa, ito ay magiging dalawa
Subalit hindi ganito kasimple ang lahat ng problema
Maghihirap ang iyong utak sa kakaisip sa sagot
Hindi mo nalang mamamalayan na ikaw na pala ay napapanot

Meryenda, almusal, tanghalian at hapunan
Susunod muli ang umagahan
Kung ganyan ang kadali ang buhay
Siguradong madali tayong mamamatay

Kasi walang magpapatapang sa ating mga kalooban
Puro madadaling bagay lamang ang ating masasaksihan
Kaya magpasalamat nalang sa kahit anong ibinigay ng Maykapal
Dahil kung hindi, sigurado.  Ikaw ay makapal.

Nagsimula na silang magturo sa dalawa
At ang kanilang mga bibig ay talagang nanganga
Ngunit nakita ko na kinakailangan ko na palang bumababa
At hindi na rin ako nag-atubiling bumayad at pumara

Araw-araw, iba't ibang uri ng tao ang nakakasalamuha
Kaya parating ngumiti at huwag lumuha
Dahil ngayon ay araw ng mga puso
Tayo na at magdiwang dahil tayong lahat ay may puso
piyesa para sa Araw ng mga Puso
Pero february 19 na! HAHAHA pero it's better to be late than never, nga diba?
HYA Nov 2017
Ikaw.
Yung unang lalaki na sa akin ay nagpatili
Ikaw.
Yung unang lalaking nanatili sa aking tabi
Ikaw.
Ang unang lalaki na nagpasagot sa aking ng 'oo. '
Ikaw.
Ang unang lalaking nagpasabi sa'kin ng 'father,  yes I do.'

Kaya bakit naman kita makakalimutan?
Sa aking isip at damdamin,  hinding-hindi ka mapapalitan
Sa iyo ko naramdaman ang sensasyong akala ko'y imposible
Sa iyo ko nalaman na merong mga bagay pala na pwedeng mangyari

Kapag tayo'y magkasama
Higit pa ang aking saya
Minsan nga lang ay nalulungkot
Ngunit napapatawa rin naman sa iyong pag-utot

Hanggang sa pagputi ng ating mga buhok
Hanggang sa pagkalbo ng lahat ng bundok
Hanggang sa aking huling salita
Tandaan na ang iyong pangalan pa rin ang isasamba

Ikaw.
Ikaw lang ang kinakailangan.
Kinakailangang maglapat ng labi sa akin.
Ang pwedeng sumigaw upang ako'y gisingin.
Ang maaaring yumakap sa mahinang bewang
Kahit na parang nababali na ang noo'y masiglang balakang

Ikaw.
Ikaw lang ang aking hahanapin.
Sa aking pagtulog hanggang sa paggising
Sa pagpikit ng mga matang ikaw lamang ang nakikita
Sa pagdilat ng mundong puno ng pagkakasala.

Sa ating pagtanda,
Tayo pa rin ang magsasama
Magkahawak kamay at ngingiti sa isa't isa.
Ako'y iyo at ika'y akin
Mga pangako'y di na dapat bawiin.

Sana,  ikaw din ang huli
Na sa akin ay magpapatili
Ikaw din ang huli
Na mananatili sa aking tabi
Pangako,  hanggang sa dulo ng aking 'oo'
Hindi maglalaho sa alaala ang iyong mga katagang ako lamang ang iyong gusto.

Sa ating pagtanda,
Alalahanin mo sana
Na ikaw ang mahuhuli sapagkat ikaw din nauna.
Wis and I wrote this for our grandparents. STAY STRONG!
Bianca Sep 2017
Ang
Lahat
Masaya
Sa simula
Sa Bibliya man
O pagsasamahan
Sa simpleng kasiyahan
O magdamagang inuman
Lahat yan masaya hanggang sa
Matikman mo ang pait at hapdi
Na darating lamang sa'yo sa huli
Hayan na. Parating na ang pagsisisi.
Lahat ng nagsisimula ay nagtatapos

(uy, tignan niyo yung pagpapantig)
Sa aking pag-iisa
ikaw lagi ang kasama
sa himig mo’y nadarama
pagkawala ng problema,
inawitan mo ako upang sumaya,
sa malungkot na mundo
ako ay di na nagdusa,
panahon ay lumipas
gabay mo’y di nawala
sinasalo mo maging
ang aking mga luha.
Kung ako ay tatanungin
Gaano ka ba kahalaga?
Kunin ka man sakin
Hahanap hanapin parin…
Talagang nag-iisa
Galing mo sa pakikisama,
Salamat sa iyo,
Mahal kong gitara.

©2008 John Vincent Obiena. All rights reserved.
Paano ka magpahalaga ng isang bagay at paano mo masasabing may karamay ka, salamat at merong gitarang sa akin handang dumamay.

— The End —