Hello Poetry is a poetry community that raises money by advertising to passing readers like yourself.

If you're into poetry and meeting other poets, join us to remove ads and share your poetry. It's totally free.
Your vision was the blend of cultures,
welcoming them onto the progressing lands
as if it was there own.
Your passion of justice extinguished every fire
and your endless kindness
diminished hunger of the starving
and quenched those thirsty.
Your heart was vast
and character so true and principled
that hoped to strengthen and empower the youth
to achieve its best
so your essence carries on
for you have risen to great heights
and news of you have spread.
An autoimmune of a nation,
why are you letting your wrath
stemmed from crisis
burst open like lysosomes?
Why do you digest
yourself and one of your own?
Don't you take pride
when the one who has the same
nation weaved on his skin
uplifts the wavering flag of your land?

Why would you mute
and suppress them
rather than water them,
like the beautiful nature that
blooms from your own ground?
Why would you steal
and harm your brothers and sisters,
letting your mentality succumb
to toxic-narrow confinements?
Noong bata pa ako, nasaksihan ko kung paanong kantutin ng barako ang inahing baboy.
Bilang isang paslit, takot ang naramdaman ko nang makita ko ang umaagos na tamod mula sa tubo ng barako.
Habang lumalaki ako at nagkakaisip ay unti-unti ko ring nakalimutan ang nakagigimbal na karanasang iyon.
Subalit hindi ko lubos akalain na ang takot na aking naramdaman ay manunumbalik pagkalipas ng maraming taon.


Isa ang baboy sa pinagkukunan ng kabuhayan ng maraming pamilya.
Pagkaraniwang tanawin na ito sa mga nayon.
Lagi rin silang makikita sa mga liblib na lugar na malayo sa kabihasnan.
Baboy na nakatali.
Baboy na nakakulong.
Baboy na tumatahol.
Baboy na nangangalmot.
Baboy na umaalulong.
Baboy na tumatalon.
Baboy na tumatakbo.
Baboy na lumalangoy.
Baboy sa kakahuyan.
Baboy sa kabundukan.
Baboy sa damuhan.
Baboy sa putikan.
Baboy sa ilog at pangpang.
Baboy sa bakuran.
Baboy sa daan.
Baboy sa katayan.
Baboy sa hapagkainan.
Baboy sa gitna ng handaan na may kagat pang pulang mansanas sa hindi mawaring kadahilanan.


Kabilang ang pamilya namin sa umaasa sa perang kikitain sa pag-aalaga sa mga baboy.
Madali lang silang alagaan.
Basta mayroon kang panustos sa kanilang pagkain sa araw-araw at kaya **** tiisin ang alingasaw ng kanilang napakasangsang na dumi at ihi ay ayos na.
Hindi rin sila gaanong maselan sa pagkain.
Kahit sapal ng niyog, darak, balat ng prutas, talbos ng kamote at tangkay ng gabi ay binabanatan nila.
Noong bata ako, isa ito sa mga paboritong gawain ko at hindi nagtagal ay napamahal na ako sa kanila.


May alagang baboy kami na minahal ko talaga bilang isang kaibigan.
Itago na lamang natin siya sa pangalang “Bikchi” dahil hindi naman talaga kami nagbibigay-pangalan sa mga baboy.
Paglaki nila ay mawawalay rin sila sa iyo.


Kakaibang baboy itong si Bikchi.
Biik pa lamang siya ay namumukod-tangi na siya sa kanyang mga kapatid.
Hindi siya sugapa sa pagkain.
Hindi ito ganid, hindi tulad nang sa isang tipikal na baboy.
Hihintayin muna niyang mailapag ang bahugan bago siya kumain.
Hindi rin siya malikot paliguan at hindi matigas ang ulo.
Kakaiba kumpara sa isang pangkaraniwang baboy.
Sabi nga ng nanay ko,
“Sana, lahat ng baboy ay katulad niya.”
At nang dumating ang panahong kailangan na namin siyang ibenta, umiyak ako nang husto at hindi kumain ng hapunan.


“Sus domestica,” sabi ng **** ko sa agham.
Domestic pig.
Walang gaanong talino.
Isang uri ng hayop na karne lamang ang pakinabang.
Marumi, sabi ng iba, pero sa iba, pera ang tingin nila rito.
Minsan, narinig ko ang kapitbahay namin na pinapagalitan ang anak niyang batugan.
“Punyetangina ka!
Puro kain-tulog na lang ang ginagawa mo, hindi kana tumutulong dito sa bahay!
Buti pa'y mag-alaga na lang ako ng baboy.
Kahit palamunin ay kikita pa ako!"


Simple lang ang buhay ng mga baboy.
Ipapanganak, kakain, tataba, at ibebenta (tumaba man o hindi.)
Isang simpleng dahilan na naging pamantayan na ng mga tao.
Hindi sila maaaring alagaan sa loob ng bahay dahil baboy sila: marumi.
Minsan, nakawala mula sa kulungan ang isang baboy namin.
Niragasa niya ang mga bagong tanim na kamote ni amang.
Binungkal niya ang buong taniman at halos walang itinira.
Nagalit sa amin si amang at sinabing,
“Dapat ay binabantayan ninyong mabuti 'yan kasi baboy 'yan!
Hindi gagawa ng mabuti 'yan!”


Nasa sekondarya na ako nang matuklasan ko ang iba pang kahulugan ng “baboy.”
Kahit pala tao ay maaari ding maging baboy—at mas masahol pa.
Nawili ako sa mga tayutay at talinghaga at madalas ay baboy ang tema ko sa aking mga tula.
Sabi ng aking ****,
“Kahit itago mo sa talinghaga, litaw na litaw pa rin ang mga baboy sa tula mo.”


Lumipas pa ang mga taon at naging bahagi na nga sila ng ating lipunan.
Hindi na lamang sila basta panghandaan at lamang-tiyan.
Karamihan sa kanila ay hawak na ang matataas na posisyon sa pamahalaan at nitong mga nagdaang araw ay palagi silang laman ng mga pahayagan.
Baboy na nasa balita.
Baboy na nagbabalita.
Laman ng mga diyaryo na tila isang balot ng lumpia.
Baboy na laman ng mga balota.


Unti-unti ay nagbalik sa aking ulirat ang isang eksena noong ako ay bata: ang umaagos na ***** na nagtanim ng takot at kababuyan sa aking murang isip.
Napagtanto ko rin sa wakas.
Doon pala ako takot: sa kababuyan.
Sa kantutan.
Sa kung paano nila kantutin ang ating Ina at tamnan ng nakasusulasok na semilya.
Sa paggawa ng mga baboy sa mga supling nilang baboy gamit ang lantarang pambababoy.


Sana, huwag na silang dumami.
Sana, bantayan natin sila dahil baboy sila at hindi sila gagawa ng maganda.
Mga baboy na alagain at patabain pero tayo ang ibebenta.
Kung makawala sa kulungan ay kahit kamote, walang ititira.
Sila ang dahilan kung bakit nasanay na tayong magmura.


Pero sana, lahat ng baboy, katulad ni Bikchi.
Written
17 April 2014

Copyright
© Khayri R.R. Woulfe. All rights reserved.
Haylin Nov 15
7w
Country Music Is
The Most Honest
Music
When the thunder rolls in,
we're gonna party like the end,
   having whiskey shots like old men
tellin' stories of our kin,
when the thunder rolls in.

When the thunder rolls in. . .
Once,
this was a country that stood proud.
Huge icons and memorable voices spoke aloud,
famous historic events happened on their grounds
and many spectacular discoveries were found.

Once,
a beautiful country with extreme sights,
with light-hearted, woundres places that came alive at night.
It was somewhere that supposedly made your dreams come true,
not a fact, but something everyone knew.

Once,
it was a great country, with a great leader
wonderful at speeches, always a pleaser!
He gained most of the country's trust,
and in order to unite the country, that was a must!
This used to be an amazing place,
greatly handled by their president with grace.
America.
Where have you gone?

Now,
the country is no longer known for its fabulous occasions,
no longer as great, no longer a haven.
It is now a country victimized by neglect,
mistreated by their politics, which their president reflects.

Now,
people are nervous, and afraid to speak up,
will they get in trouble? Will it be bad luck?
Their country is crumbling before their own eyes,
and therefore has to put on a mask to hide.
They are ashamed that their country
has turned into a laughing stock.
But its just for now while he's in charge,
because one day he will not.

Where is America?
What happened to that great place?
When will things be different, when will things be safe?
People of America, be patient for now,
the time is coming, where once again you'll be proud.

America.
Where have you gone?
I am actually English but just think very much upon the matter.
B Nov 7
This country.
This city.
This neighborhood.
This house.
This room.
This bed.
I don’t feel like I belong here.
abs Oct 25
i live a drowsy city in a drowsy state in a drowsy country in a drowsy continent in a drowsy planet in a drowsy galaxy in a drowsy universe because of my drowsy state of mind
i love this one
Vexren4000 Oct 22
The pattering of small feet,
Running across the home,
Dashing of pets and children,
Times of peace and serenity,
Family and Strength,
Taken away from us,
By the modern world.

©BAS
Next page