Hello Poetry is a poetry community that raises money by advertising to passing readers like yourself.

If you're into poetry and meeting other poets, join us to remove ads and share your poetry. It's totally free.
Tingin sa kanan at kaliwa ng pasilyo
Lalakarin ang dulo ng kahit walang tayo
Tingin mo san ako dadalhin nito?
Pipilitin kahit sira na, yan ang totoo

Teka, iisip nalang ako ng bago
Yung mapapasaya ka kahit sa malayo
Tutal doon nagmamahal ako kahit papano
halika sabayan mo naman ako

Nakakatuwa sa unang hakbang diba?
Parang ayaw mo ng tapusin pa
Parang sa bawat kapit di na bibitaw sa saya
halika samahan mo ko, tara?

Mukang nasa kalagitnaan na ba?
Oh sadyang dama ko lang ang kaba
Pangangamba'y nasa iyong mata
Dito lang ako, Wag magalala

Nilamon ng dilim na nabalot
Iniisip papano na ko tatakbo sa takot
asan ka? bakit di na kita madama?
bumitaw kana pala..

Maliligaw ng magisa sa dilim
Tanging tanglaw ang alala at lihim
Aabutin man ako ng takip-silim
Tiyak na ikaw padin ang isisgaw sa pang-anim

Mahal masaya akong maglalakbay
Mahal hayaan **** ako'y mangalay
Mahal naging totoo ang aking inalay
Mahal tanong ko lang, ikaw pa ba ay sasabay?

Oh tignan mo, ang layo na pala nito
Kinaya kong wala ka dito
Mahirap, oo. Masakit? panigurado
Pero sapat naman dahil dala ko iyong litrato
Carl 4d
Hahawakan ang kamay mo
Papatunayan na kaya ko
Titimplahan pa rin ng paboritong kape
Sa maulan at malamig na gabi.

Hahawakan ang kamay
Magsisilbing gabay
Karerang malapit nang matapos,
Naalis na rin ang taling nakagapos.

Hanggang sa huli
Hindi mo na nga tinapos, mga pangakong kapos.
Bumulong ka sa dilim, umaasang ikaw ay mananatili.
Ngunit kumiliti ang mga salitang,
Hanggang sa muli.
Angela Gregorio Nov 2017
Noong araw na umamin ka
Pikit matang sinabing, gusto kita
Meron akong biglang nadama
Dapat nga bang ipakita?

Habang nakikinig sa iyong tinig
May pagaalinlangang nadinig
Tama nga bang making
Sa nilalaman ng aking dibdib?

Binigyang pagkakataon
Sinubok natin ang kahapon
Ngunit bakit ganoon
Di ko na alam ngayon

Takot akong aminin sa sarili
Na baka ako'y nagkamali
Pero mas takot akong aminin
Na baka ako'y nakasakit

Gusto kitang palayain
Dahil di kita kayang yakapin
Bigyang paumanhin
Hindi nais ika'y paasahin
Sa larong bato-bato pik
Alam nating talo ng papel ang bato
Ngunit lingid sa kaalaman ko at ng ibang tao
Sa laro ng pag-ibig
Talo pala ng bato ang papel

Taas noo akong nag bolunterya
Para umpisahan ang larong alam kong marami nang umuwing luhaan at sugatan
Ilang beses na din ako binalaan ng aking mga kaibigan
Upang atrasan nalang ang laban
Pero isinantabi ko ang takot na pilit bumabagabag sakin
Nanginginig ang kamay na sumubok
Huminga muna ng malalim bago humakbang palapit
Upang harapin ang taong sakin daw ay tatalo

Nung una okay pa,
Pero nung kumurba ang labi mo at sinabing ako'y mahalaga,
Doon na nasabing "****, paano na?"
Hindi ko ito napaghandaan
Bago pa ako makapagsalita
Sinundan mo na agad ng mga mabubulaklak na salita
Mas lalo yata akong kinabahan
Tumatagaktak na ang pawis sa leeg ko
Ni hindi na halos mabuksan ang labi
Hindi ko na magawang banggitin ang mga salitang kay tagal kong pinag-isipan

Pinaramdam mo sakin kung paano
Magmahal at mahalin
Magseryoso at sersyosohin
Magtiwala at pagkatiwalaan
Pero hindi mo binuksan ang isip ko
Sa posibilidad na iiwan mo din ako
Hindi ko tuloy alam ang sunod kong gagawin
Hindi ko tuloy alam kung paniniwalaan ko
Yung luha mo ba o ang ngiti mo
Yung tawa mo o hahulgol mo
Yung dating ikaw o ang bagong ikaw
Hindi ko alam kung maniniwala ako sayo
Nung sinabi **** "Pasensya na, hindi ikaw ang mahal ko"
Akala ko nung una nagbibiro ka
Huli na nung napagalaman kong seryoso ka pala

Gusto ko na bumitaw,
Pero paano?
Paano nga ba ako bibitaw
Kung sa umpisa pa lang wala naman talaga akong pinanghahawakan
Akala ko kasi sa huli ako'y magwawagi
Pero ni pagkapit hindi mo manlang sinubukan

Malapit na matapos ang laro
Nalalamangan mo parin ako
Kapag puntos ang pag-uusapan
Pero halata naman na ako ang tatanghaling kampyeon
Kapag dami ng luha't hagulgol ang pagbabasehan

Magkaiba pala ang mekaniks ng dalawang larong ito
Akala ko kagaya ito nung tinuro sa'kin noong bata pa ako
Na kapag papel ka at bato ang isa,
Panalo ka!
Kapag naman bato ka at papel ang isa,
Panalo siya!
Pero ang laro ng pag-ibig
Ibang-iba pala sa larong nakasanayan at nakagisnan ko
Kapag pala nag-papel ka,
Kung bato naman ang puso niya,
Talo ka!
Kahit pala nag-bato ka,
Kung wala ka namang papel sa puso niya,
Talo ka pa rin pala

Hanggang ngayon wala pa rin akong kaide-ideya kung pano ito tatapusin,
Hindi ko pa rin pala alam kung pano ito laruin,
Sana pala nagpaturo muna ako sa mga bihasa na,
Sana pala hindi muna ako nakampante nung umpisa,
Tila na-blangko ang isip ko
Nung nakaharap kita
Ang itinakdang kalaban ko
Mamahalin ko pala sa dulo

Susuko na ba ako at aakuhin ang pagkatalo ko?
O lalaban pa hanggang sa makuha kita?
Ang hirap pala nito,
Akala ko pa-petiks petiks lang tayo
Hindi ko lubos maisip na ganito pala maglaro
Kakailanganin mo talagang sumugal
Para sa taong mahal mo
Lalo na kapag hindi mo alam ang kahahantungan niyo sa dulo,
Kapag hindi mo alam kung paano ang takbo ng kapalaran niyo,
At kung paano wawakasan ang kwento

Akala ko singdali lang ito ng pagbilang ng isa hanggang tatlo,
Akala ko isang bagsakan lang ito,
Bakit tumagal yata ang dapat pang-madaliang laro?
parang ref sa bahay n'yo
parang lego ng kapatid mo
parang pustiso ng lola mo sa baso

permanente

hindi pwede galawin sa lugar
baka bulyawan ni nanay
o magtantrums si junie boy
at atakihin pa ang lola mo

mga bagay na permanente
hindi pwede galawin

parang tattoo ng tito **** adik
parang tsokolate sa puting damit
parang kilay ng teacher **** masungit

permanente
hindi pwede galawin

parang ikaw sa puso ko
parang imahe mo sa utak ko
parang... parang...
parang bawat permanente sa mundo na hindi mo na mababago
parang ako para sayo
at ikaw na hindi para sa akin

permanente
Nightkeeper Oct 14
Ang kalungkutan ko
ay siyang humahatak
sa pag-ibig ****
pumapalayo.
mahal, nais ko lang malaman mo na andito pa ako.
Nightkeeper Oct 14
mga sulat kalat
na aking ginawa
sa aking tala-arawan.

mga talatang isinusulat
gabi-gabi,
na pinupuno ng poot
at sikip sa dibdib,

na para bang
sinaksak sa salita—
at luhang pumapatak
na parang bagyo.

mga salitang binitawan ko
sumisigaw;
nang ako lang ang nakakadinig
umiiyak;
at nag mu-mukmok sa sahig.

tinatanong sa sarili
bakit?
habang naka-tingin sa aking libro
at pumapatak ang mga luha
bakit?
Yours truly, BokxDoc.
Nightkeeper Oct 14
Mahal ko,
Pangarap kong makita muli
Ang matamis **** ngiti,
Sa kabila ng kahapon.

Mahal ko,
Tayo’y gumawa ng paraan
para atin nang kalimutan
Ang pait ng nakaraan.

mahal ko,
tara na’t umuwi;
Ako ang gagabay sa’yo
Sa gabing umuulan,
Patungo sa ating tahanan.
Yours truly, BokxDoc.
MARGARET Oct 12
to the girl
whose golden heart
was never tarnished
despite the afflictions
the world allowed her
to experience somehow;
♡ — i hope your heart stays the same
and will always be aflame
for the things you love doing
because dear, you are amazing.

to the girl
whose illustrious mind
was never obscured
even if she was aching;
♡ — i hope you realize
that you are impressively splendid
more than any could ever poetize
and that your feelings are valid.

to the girl
whose beautiful soul
never stopped blooming
like flowers in the spring
despite the adversities
she has encountered;
♡ — everything you do
is always appreciated;
and your existence
is a tremendous blessing
and adds vibrance
to this somber world.
for issa, who in spite of all the woes,
still chose to disseminate love and kindness out into this world— you are so majestic and you are capable of doing the exceptional. i am proud of you, i believe in you and i love you. ♡
shia Oct 11
nang tayo'y sumilong at hinintay na tumigil ang ulan
sumilang ang panibagong pagbugso ng nararamdaman
mga pasimpleng sulyap na naging malalim na titigan
pagdikit ng kamay na sa huli din ay naghawakan
ang dating may inarte pa sa pagyayakapan
ngayon ang tanging hiling nalang ay ika'y mahagkan
nasanay na ang mga kamay sa kani-kanilang katawan
kung saan-saang bahagi ang nahahawakan
ano kaya ang dahilan?
tikom ang bibig, ang baso'y natabig
mga saloobin na lumalabas dati'y di naman dinig
ang mga mata na tila dagat, nag-iba ang kislap
ako nama'y mabilis na nalunod sa isang iglap
palaisipan pa rin sa akin kung pareho ba ang ating emosyon
ang tambalan nating bahagi lamang ng isang kuwentong piksyon
mother language. idk what to do, i just thought of one person and i said all these. di ko kasi sigurado kung aasa ba ako o magpapaasa.
Next page