"talon" poems
Ang gabi ay hindi dapat maging kaibigan ng delubyo.
Nangangambang baka sa isang sulok ay may nag-aabang na demonyo.
O baka sa likod pa natin mismo.
Saksi ang dagat at bundok sa pananaghoy ng bagong umaga.
At sino ang hindi makakaamoy sa pagsabog ng mga tala?
At nasaan ang gabi, ang inaakalang tanging katuwang?
Kasiping ba ng mga pangarap para sa bayan,
na siya nang nilamon ng digmaan?
Lumuluha ang bawat lawa at nagtatanong ang mga talon;
makakaahon pa ba ang nalunod na tuwa't pag-asa ng kahapon?
O baka ang tuwa ay siya na'ng hinigop ng langit.
Pinagtatawanan na tayo ng langit!
Sa mga dugong dumanak at ang naglalakasang pagtatangis
na tila ba isang bulong sa bingi,
tama nga't hindi ko kaibigan ang gabi!
Ganid ang gabi, palaging uhaw at nasisidhi sa kasawian,
sa mga buwaya tila ito ang kanilang kaharian!
At ang ngalan ng may akda ng munting tula na ito ay "delubyo".
Paminsan-minsan maaari niyo ring tawaging demonyo.
Hindi na ako magpapaligoy-ligoy pa, sa sulok ay hindi na magtatago. Haharap ako para tingnan ang bawat isa sa inyo sa mata.
Sa dangal. Sa diwa. Sa puso. Sa dasal.
At kakalabanin nyo dapat ako gamit ang mga ito...
hanggang sa pag-usbong ng bagong umaga.
Pula, bughaw at dilaw laban sa kadiliman.
Oct 26, 2016
Oct 26, 2016 at 2:25 AM UTC
sayaw, Eriko
isayaw mo lahat ng
sinabi niyang “mahal kita”
na pakiramdam mo’y totoo
nung mga panahong
umaalis kayo ng
isang araw kada-linggo
kasi dinadayo ka pa niya
sa Maynila
sayaw, Eriko
iindak mo at
isigaw mo sa mikropono
ang pabulong niya pa
noong unang sinabi,
“ako na lang,
iingatan naman kita”
sa maulan na gabi na ‘yun
noong iniiyakan mo
pa ang mga pangyayari
na kinagigitnaan mo
isayaw mo, Eriko
itawa mo lang ang sinayaw
niya sa sala mo
noong gabi na ‘yun
mashed-potato lang kuno
‘di ba?
halakhak, napamahal
ka sa mukha niyang
parang pinigang tuwalya noon
hindi naman siya guwapo
gaya ng lagi niyang sinasabi
umaray ka, Eriko
nasipa ka ng katabi mo,
pero naalala mo lamang
ang mga oras na nagsisipa
ka ng bato sa Makati
habang naglalakad kayo,
at kinukwento niya
ang pamumuhay niya noon
sa malayong lugar,
pawis na pawis kayo
pero ngiti niyo’y abot langit
talon, Eriko
palakpak
ilang buwan na rin ang lumipas
noong huli kayo nagkausap
binati mo siya ng
maligayang kaarawan,
kahit ang araw mo nun ay
malayong-malayo sa maligaya,
kapos sa saya,
kapayapaa’y nahahanap
mo lamang pag nandiyan ang
barkada
kalma,
inom ng tubig,
Eriko, kawayan ang bote ng alak,
pero huwag kang lalaklak
hinga,
ipanalangin mo na lang na siya’y
maging masaya,
dahil alam mo naman na
iyon ang tama.
Mar 29, 2021
Mar 29, 2021 at 9:24 AM UTC
Nakatingala sa kisame, ala-ala ko'y ligaw
Sa dilim ng gabi'y ano pa bang tinatanaw
Patalon-talon lamang ang sipat sa guhit ng mga ilaw
Isip wari'y walang pagod, lagi na lamang bang ikaw
Paikot-ikot ang higa, tila samyo'y naririto
Binabalik sa diwa ang lumbay ng paglisan mo
Gayunpama'y baon ang tamis ng mga halik
Sana'y di na lamang panaginip ang iyong pagbabalik
Unti-unti pa'y namumungay, ang mga mata'y nalumbay din
Tutungo sa pangarap, susulong na sa lalim
Impit na panalangin sa umaga paggising
Kaabay na muli, magbabalik sa aking piling
Sep 18, 2015
Sep 18, 2015 at 11:46 PM UTC
Ang luhang pilit na kinukubli, bumuhos, parang talon
Sa mga pisngi kinikimkim, hanggang sa pusong humihinahon
Mga kamay halukipkip, ang bibig ay takip-takip
Sariling Hikbi, ayaw marinig ang nais, habang buhay na maidlip
Ngiti nga'y naglaho, maskara'y nawala
Masasayang halakhak, bulaklak na nalanta
Pusong pinilit mabuo, maging bato
Nadurong sa isang pagkakataon... Sa ala-ala mo
Ang malayang paglalakbay ay sinubok kong mag-isa
Inilayo ang puso ko, sa iyo ng aking mga paa...
Pinilit na wag lingunin ang nakaraan
Mga mata ay tinakpan, sarili'y piniringan
Tainga'y pinilit takpan, madiin, madiin
Na kahit bulong ng puso, di ko na kaya dinggin
Ngunit ang damdamin, sumisigaw, humihiyaw
Maliwanag, malinaw, malakas na bulong ay ikaw
Ngayon gabi, sa pagtulog, halika sa panaginip ko
Sa panagip baka doon, tayo magkatotoo
Halika, mahal, halik sa tabi
Tulungan mo akong palayain ko ako...
Dec 13, 2013
Dec 13, 2013 at 2:52 AM UTC
The dragon looms before him
With waiting wanting jaws
And with its talon-ed fingertips
It grasps him in its claws.
Together forever, blissfully
They soar up and away
He doesn't know he's falling
As the dragon flies away
And every time he hits the ground
And gasps in disbelief
The pain drags on until the dragon
Offers him relief
One day, wings will carry you
Beyond what you can take
Those soothing claws will let you fall
And crush you when you break.
Sep 8, 2015
Sep 8, 2015 at 4:37 PM UTC
ang kaakit-akit
**** bating-
pangwakas
ang siyang wagas
na nagdala ng madamdaming
mga katanungan
mula sa iyong puso patungo
sa iyong kasintahan,
gamit ang ibabaw ng
mga matikas na alon...
walang pasubali na ipinahayag mo
ang iyong pangmatagalang
paglalarawan sa marami,
bagaman ang mundo
ng magkabilang dako
ay pansamatalang natutulog na
... ang kagandahan niyon
ay mananatiling gising pa rin.
Dahil siya ang natatangi **** daigdig
at ikaw nga ang makulay niyang pag-ibig!
At mula sa iyong napakalambing na pagsisimula
Mayroong "kayo" na magsasalo sa magdamag
habang heto si Ako...mananatili ring tapat
at gaya niya na di nakakalimot sa akin!
Kaya naman sa iyo aking mahal,
Malayo ka man sa akin ngayon,
lagi pa rin namang merong "tayo"
Maulap man ang papawirin
Ating babagtasin
ang araw at sinag nito
hanggang sa isang kabilogan
na lang ng buwan
ang aking pananabikan at bibilangin ko!
Sa pagsapit niyon
matamis na katahimikan
ang siya nating mabubuo!
tanging sa ating pagniniig
nang may buong kasabikan
ang mga himig na maririnig!
mula sa simula hanggang
sa ang wakas ay magsilbing hudyat
na sa langit nating inaasam
ay magigisnan ang malakidlat
na tilamsik ng ating pagsusuyuan
Di-kapara ng naunang magsing-irog
mula sa bukana ng talon ay nahulog
at kapwa bumitaw sa ere sa gitna ng kulog
pero tayo...Hindi tayo sa patibong matutulog!
patutunayan nating Hindi tayo
ang tipong mauuwi sa TaLiwaS
dahil sa katunayan nga mahal ko
sa pamagat pa lang binungad ko na ang SiLaw aT
labo na nananahan sa pagitan ng tukso
at ng bahay na inaakala nilang
panghabang-buhay na tahanan!
Oct 23, 2020
Oct 23, 2020 at 9:08 AM UTC
Ang awit ay sa mahal na **** inialay
Ang pagbubuwis ng buhay
Dahil sa Kanya natubos sa pagkakasala
Kaya di na lilihis sa Kanyang pamamaraan, magpakailanman
Tinuya ang talunan sa pagbitiw sa laban
Tinabas ng kahihiyan
Wala ng kaibigan
Ibinitin ng nakatadhana sa kamayhan
Habang nakadipa nagsalita,
tanggapin ang kabiguan
Kunin ang salik para kung mapukaw man ay mananatiling nulo
Maraming aglahi humabi ng lampin
Higaan ng peto angkin
ang samut saring pintas
Ang huni ay haluyhoy
ng ibon na nagsusumamo sa sanga
Yumuko dahil sa nahinuha
tungkol sa kaligiran na ginagalawan
Ipinarinig ang kanta
Palawigin ang pag-inog
Di malimitahan ng oras ang pagtamasa o ng dagsin sa pagtalon-talon
Tila balahibong dinuyan ng hangin
na umiilanglang hanggang sa magsawa
Dec 23, 2018
Dec 23, 2018 at 1:49 AM UTC
#042816
Puputok ang bulkan
Poot, pangamba at pag-aalinlangan.
Bubuhos ang tubig sa talon
Saya, sabik at takot.
Guguho ang lupa
Paniniguro, pagkapit at pananampalataya.
Iihip ang hangin
Bagsik, pagsubok at paghihingalo.
Sisikat ang araw
Pag-usbong, paniniwala at katanungan.
Hahawi ang ulap
Kinabukasan, katarungan at katiwasayan.
Iba't ibang anyo
Pabagu-bago, pero yun sila
Hindi na natin mababago pa.
Apr 28, 2016
Apr 28, 2016 at 10:26 PM UTC
My hand became yours in marriage
My mind and soul remained mine
Your family should have become mine
My family became yours
Was it that you were the first born?
First born son
I was also a first born
First born daughter
Your mother's talons had dug in deep
Not in you but me
Every look she gave
Every snide remark
I tried nice, I tried too hard
I showed my talons, and my talons were sharper
I cut deep, like a bird of prey
After all mother in law, remember
Only the bride wears white
And a man is a son until he meets his wife.
Apr 17, 2014
Apr 17, 2014 at 7:00 PM UTC
I know of a world with magic in the air
Flights of fantasy and the most enchanted sea
I'll take you there
Show you the forests of the fair
All you have to do is follow me
The oceans will take your breath away
Mer scales glimmer as they shed in currents
Dive down in the bay
And mind the seaspray
And you can catch one if you make sure to hurry
Deep in caves, dragons meet our eye
Guarding hoards of gold and jewels
But they leave to fly
Throughout their own wide open sky
And that's when you disrupt their accrual
Higher in mountains, gryphons make their lives
Wingspans like whirlwinds: mighty and wide
But diets on which they thrive
Can't keep them forever alive
So take a talon which'll never again glide
Mer scale, talon and stolen gem
I like these souvenirs so far
And when I look at them
Checking over again and again
We can make a potion of stars
But there are a few more ingredients
We need to brew our magic
I'm a potion genius
And also a bit of a deviant
Who cares if this gets a bit tragic?
Sep 23, 2014
Sep 23, 2014 at 11:18 AM UTC
Kagaya ng tubig, aagos ang pag-ibig.
Ang tubig na inihasik mo sa dagat
Ay aanurin din papalayo sayo --
Papalayo ngunit sana'y papalapit ang takbo.
Ilang beses ka mang magtaya
Ay hindi mo matatantiya ang panahon
At ang pagkakataong nasa kamay mo na,
Ayan, biglang maglalaho at bubusina
Ng "paalam, pagsinta."
Ilang beses ka mang magtapon ng barya
Aagos pa rin ang tubig
At hahampas ng paulit-ulit sa sagradong buhangin.
Mananatili sa ilalim ang bawat **** hiling
Ang hiling na sana'y hindi ang alat ng dagat
Ang dumampi sa nilihang lalamunan.
Kumanlong ako sa mga butil ng buhangin
Nang muli kong mapagmasdan
Ang ilog, ang sapa, ang talon at ang dagat
Na nasa iisang garapon.
Uminom ako, at doon naglaho ang istorya
Ako'y napukaw ng buhanging pambara.
May 30, 2017
May 30, 2017 at 9:18 AM UTC
Long and thin,
Claw like,
Like spider's legs
Frail
They run
Faster and faster,
The talon-like nails tapping
The table,
Mimicking Beethoven's fifth symphony
We grasp
We clench
With white knuckles
a cold white
A hard white
An icy white
Holding onto the last life we have.
Without fingers,
We cannot hold each other's hands,
We cannot play music,
We cannot write our thoughts.
We are not human,
Without our
Fingers
Oct 1, 2014
Oct 1, 2014 at 4:55 PM UTC
Paghinga'y humihina at
ang pagngiti ay may kasama ng luha
Ang pagsinta'y kinaiinggitan ng langit
bagaman hindi mapalad
Pagdurugo'y ayaw na tumigil
Ang kapanglawan sa loob ay naghari
Nanirahan sa anino ng bukid - sa dilim
Nag-alala sa di humuhugpong tulay
Sinlamig ng nyebe sa taglamig
Sa kaginawan nagiging yelo ang tubig
At ang temperatura'y bumababa pa sa sero
Gaya ng pagpanaog ng bahaghari sa magkabilang dulo
Tulad ng malinaw na batis
at ng talon na masiyahin
nag-uugnay sa damdamin - pag-ibig na hindi kailanman naangkin at
naalagaan para bumalong
Nang ito'y hindi na maitiklop
upang maisilid sa mumunting lalagyan,
humihibik sa tuwing gabi
Ang inuusal ay mahal na lakambini
limang sintido'y binihag
Jan 22, 2019
Jan 22, 2019 at 3:32 AM UTC
Katorse de Agosto
Ngayong kambal-taon
kaganapan di na wasto
para bang koraL sa taLon
Pinigilan kong huwag humawak ng pLuma
ngunit sadyang malapit sa akin ang tugma
na tila ba regalo Lulan sa loob nitong papel de hapon
Ako'y napasulat at tuluyang humugot sa mahiwagang kahon
A-kinse na pala, akin ngang namalayan
Alas-dos impunto nang relo aking tiningnan
Bagamat nga dahil sa ang hapag-sulatan ko ay kapos na
Hindi naman ito ang kataposan para sabihing ang tula ko ay tapos na...
Makandadohan man tayo sa pintoan ng kapalaran
At itrangka sa atin pati na ang bintana ng tadhana
MagiLiw pa rin akong bumabati sa bawat isa na makababasa
sa tulong nitong teknolohiya sa panahon ng pandemiya...
Kamusta na po ba kayo?
sa bagong normal na pamumuhay
Ikaw, ako, siLa... Lahat tayo !
Gawin pa rin nawang pormal itong ating buhay
Hindi man nga natin ngayon nakikita yaong kalaban...
Kinikita pa rin naman maituturing nating kaibigan !
" Siya ang Liwanag, ang tamang daan sa katotohanan at ang B U H A Y "
hanggang dito na lamang, hanggang sa muLi, nagmamahal... TULA~Y
© 08/15/20
solEmn oaSis
Aug 25, 2020
Aug 25, 2020 at 10:54 PM UTC
Pintuan palang malalaman mo na,
Na ito ang bahay ng mahirap na pamilya,
May nakasulat pa sa itaas na "Welcome to Miano Family" at " God bless our home".
Mga katagang matagal ng iniukit ng panahon,
Pag pasok mo ay sasalubong agad sayo,
Ang mga mga kagamitan na bigay,
Mga gamit na pinagsawaan na ng kapit bahay,
Mga Tv, relos, at orasan na di na umaandar,
Sa iyong unang hakbang iyong maaapakan,
Ang mga lumang tarpaulin na ginawang floormat,
Upang takpan ang madumi at maputik na sahig,
Lingon ka sa kanan,
At makikita mo ang gawa kong hagdanan,
Hagdan na mayroon lang tatlong apakan,
Ngunit di kelangan mabahala,
Pagkat gawa ko iyan, kaya dapat magtiwala,
Sa iyong pag akyat makikita agad,
Ang kahon na sa laki ay sagad,
Sariling gawang kahon para sa speaker at amplifier,
Di sapag mamayabang pero kalahating araw ko lang tinapos iyan,
Partida nga at wala pang kompletong kagamitan,
Mapapansin **** ganun din ang set up sa taas,
May mga tarpaulin nanaman paloob at palabas,
May mga pira pirasong damit na tinahi para magsilbing kurtina at pantakip,
Pantakip mula sa mga butas na ding ding,
Pag lipat sa kabilang kwarto at makikita mo,
Ang sahig na gawa nanaman sa kawayan,
Na ginawa upang maging daanan ng hangin sa mainit na panahon,
Walang masyadong kagamitan,
Pero masasabi mo talagang magulo,
Magulo at parang wala nang paglalagyan,
Ng mga damit at mga unan na pa kalat kalat,
Konting pagmamasid pa at iyong mapapansin,
Ang basag naming salamin,
Mga LED lights na di nagagamit pag sapit nh dilim,
Mga wires na napakagulo at gutay gutay,
Batterya ng motor na gamit ng ilaw pag gabi,
Pag napagod kana sa taas,
Bumaba ka ulit at makikita mo sa gilid ng hagdan,
Ang Mga gawa sa kahoy na upuan,
Tingin saglit sa taas at masdan,
Pinag tagpi tagping yero na bubungan,
Mga bubong na maaliwalas kapag tag.araw,
Pag tag ulan naman ay nagmumukhang talon sa buhos ng tubig,
Sa kusina naman tayo ay magpunta,
Bubungad agad ang mga basag na baso,
At mga plato't kutsarang di kumpleto,
Naubos narin cguro ng tatay kong lasinggero,
Sa hugasan makikita mo naman,
Ang gawa sa kahoy na hugasan,
Mg lalagyan ng plato at basong may sabitan,
Isang hakbang pa at welcome to our lutuan,
Lutuan na gaw asa lupa nq ipinatong sa yero kahoy at kawayan,
Mga maiitim na na kawa at kaldero na laman,
At syempre mga kahoy rin na panggatong na nakalagay naman s abandang ilalim ng lutuan,
Tuwing kakain kailangan mag kanya²,
Pagkat pag nag sabay ay tiyak na di kasya,
Pagkat plato't kutsara'y kulang na,
Pero ganun paman kami ay masaya.
Simpleng bahay, simpleng buhay, simpleng pamumuhay 😊
Nov 8, 2020
Nov 8, 2020 at 2:25 AM UTC
Pupungas-pungas pa
Nasisilawan sa munting sinag
Di-makagulapay ang mga binti
Daig pa ang nakaratay na may sakit
Sa bawat umaga ay di pagkagaling
Tumighaw sana kahit na ang lumbay
Kung sa huni ng mga ibon ay naaaliw
makakagising nang may sigla at panibagong ginhawa
Ngunit nang minsan ang kaginhawaan ay nalasap
nanguluntoy ang pangarap
Sa tanghali na matindi ang bugso ng init
naranasan ang pagkapagod sa bukid
Hahayaan para sa kapakanan niya
na ang higad makisama sa mga paruparo na magiging siya
Huwag na dumapo sa dahon
na nagpakain noon
datapwat tumungo sa bulaklak ng palasyo
Pigilan ang tibok
Kahit parang buhos ng tubig sa talon
Ang ikamamatay ay siyang ikalulugod
Sapagkat sa kasaysayan ay napapako,
pinaparusahan ng panghihinayang
Mar 13, 2019
Mar 13, 2019 at 8:55 AM UTC
An Archangel dazzled as lightening! Swapped, clasped the wings as an eagle’s talon beneath:
Climbing the thrones of Heaven swapped Lo! “An Archangel” Lo!
an Archangel? Hypnotized a soul with a lance in a trance? The crown
Of
The
Arch type
To
Her
Fingers, flowers in the moor in the hands. The ancient manor
Of Archangels in the palaces of time and space, it takes two to tangle that “Iam…that...iam”; Germania the Archangel!
Sep 17, 2009
Sep 17, 2009 at 5:38 AM UTC
Static whimpered then, now
was a moment, is and will be.
But in my deeper blue, waits a
Sapphire cesspool; waste and ivory
the Isle of Man, wades and drowns
silk swollen in the silence of still water,
through Hesperian greed and the tide
of golden apples.
In wandering, the cicada and cypress
grew in a moment's swan song,
Paradise was a pyre, and it was Winter
and the modern world.
And in what days of one day
would the enchantment bring-- of
the red faces and quivering tongues?
And what would the harpie bring--
icy tendrils of Spring to cool the flame?
A wretched smile, of the witness
blackened, knelt cradling his
head in his hands.
and in that moment, I was a lost man,
a lost man,
And then the happiest on the face of the Earth:
Now, the night is shallow.
****** is a breath, Eros is breathing, I am still.
Still
caught in the net of waking dreams,
when a binary sunset births the piercing tone,
of frequency high and ears hollow:
I was on my back, floating
and Death stood waiting
at the end.
Chariot yoked, pinion on pinion,
I gritted my teeth, unfurled my wings
and wept-- the mind is vengeance
As cruelty is the Mother of love.
and Now
stands waiting,
in the memory of himself.
A war is waged each moment,
with the echo of forever:
soul for soul,
talon for talon.
Aug 28, 2012
Aug 28, 2012 at 1:03 AM UTC
Wee Wee Missure
excusez-moi pendant que je prends un pipi
gardez votre imagination les chaussures haut refaites un talon de la voie
les cris si désolés j'ai un pauvre but
projetait de le fixer plus **** aujourd'hui
si triste que je ne garde pas de contrôle
le monsieur partez s'il vous plaît
envoyez-moi la facture faisante le ménage
Je mendie humblement votre clémence
Translater translation2.paralink
excuse me while I take a ***
keep your fancy high heeled shoes out of the way
whoops so sorry I have a poor aim
was planning to fix that later today
so sad that I do not keep control
mister please will you move away
send the cleaning bill over to me
I humbly beg your mercy
Gomer LePoet...
Mar 26, 2010
Mar 26, 2010 at 9:18 PM UTC
Where the church bell gapes
at its golden discs gain the airy steep.
Where the eagle deposits its
majestic soar, a mass of feather and
talon--Empyrean's doormat.
Where Icarus stroked wax wing
through the sepia ambiance of his
mind.
Where the hermit broke 'neath after
decade of reclusion.
Where star discloseth foci to
dime the dead of space.
Where striven peace's tangled root
whistles extolling.
Where an aerodynamic corpus
unsheathed horizon, parting palpebras....
surging the seen, unseen.
All's apparent aqua blue, transparent
***** outspread portent pregnant of
blessing.
O sky--every soul's once-over,
immaculate conceptions...ex nihilo.
Nov 7, 2013
Nov 7, 2013 at 11:26 PM UTC
At no time in my deranged youth
Did I ever grasp the full breadth of the truth.
A living death is sown by us alone,
In a paradox of pestilence
We are our own entropy.
From a rancid repellent abyss
I have climbed forth,
Cloaked in your memory
I storm forward, knowing that I shall not falter
There upon the alter of life's trials
I found a token of acceptance, a funerary charm.
From the dust of a bygone age I will mark my place.
Your hand grips like the talon of an eagle,
I found salvation in your touch and cellular synthesis in your stare.
Now months past the playful begginings, now,
I find your skin particles still cling to me,
Magnetized, electric connections, remind me of our bonds.
Though ******* so perfect, would make slaves of nations
Swayed beneath the legions of laughter marching forth from your mouth.
I cannot crucify your image, though I martyr myself in your name,
In the depths of my shame, your gentle presence remained,
A mirror to the pain, a white blouse stitched, lightly parted lips,
Bring back that ethereal face for one day,
It helped me to battle, and brave the night,
The fight I fought, was for your touch alone.
Now you touch me with different hands,
You choose how you touch, I take what I can get.
It is the meaning behind the caress that abolishes my regrets.
Sep 10, 2012
Sep 10, 2012 at 7:01 AM UTC
Guthrie is a man made of garbage
His dreams they rot and leak
He has banana peel hair
Hes got old martini olive eyes
But did you see him before the light died
Years ago
Way back to a time when charm and wit flowed freely from his mouth
His tongue a silver spoon
His dealing hand like a golden talon
Tryna ***** the light out
His feet the vehicle taking him to paradise
He says "you only live once, better live the burning life."
Jul 12, 2016
Jul 12, 2016 at 12:48 PM UTC
Moonrise
when the sun should sink
and the dry desert cry would ring
through the night
and you will soar
You will soar,
as if the wind must ask
of more
And a cracked tulip may shrivel
from the rasped breath
of your flight
Yet, it's you alone in your might.
And none would know of
your plight,
none other than the moon.
That laughing moon....
If only to pluck it out with talon-ed finger...
But you, with clever eye,
will see that so long as your sole arch
carves the sky
perhaps could quake even the shadowed backs of devils below and
still
always
you will soar
Night glider, sing
Sink, or take wing
Dry wind on feather
Earth and bird, together
Jun 19, 2015
Jun 19, 2015 at 9:32 AM UTC