Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"naroon" poems
malamig sa isang silid may kasamang pighati, saya at lungkot sa bawat paghinga, ramdam ang pagbagsak ng luha. magkakahiwalay na tayo sakit na tila kinukurot ang puso sakit na walang ibang lunas, kundi ang pagsasamahan nating nabuo. sinulat ko ang tulang ito para kahit ako'y lilisan na maaari ko pang balikan lahat. lahat ng alaala at samahan, mga alaala na hindi ko makakalimutan, katulad ng... habang tayo'y naghihintay ng ticket habang tayo'y nagbabasa ng email thread habang tayo'y nakaupo sa isang silid nagkukwentuhan, nagtititigan, nagmamasid, naglalaro ng moba, nanonood ng youtube, nakahawak sa mga selpon. na tila bigla bigla tayong natinag sa mga boss na dumadaan na kahit sa dami natin sa area nagawa parin tayong turuan at pag tiyagaan nila sir at ma'am. napaka-lungkot lang isipin, na ang ating samahan, sa kathang-isip na lamang. alam ko lahat naman tayo nakaramdam na ng lungkot lungkot na hindi mo alam kung saan nagmula lungkot na hindi mo alam kung ano ang dahilan lungkot na hindi mo alam kung ano ang kinahihinatnan pero ang pinaka-nakakalungkot sa lahat yung puno ng tao sa isang silid. puno ng tunog at salita  puno ng biruan at tawanan pero ramdam **** maiiyak ka ramdam **** hindi ka nababagay sa lugar na naroon ka sa pagkakataong ito, hindi mo alam kung bakit hindi mo kayang makisali at magkunwaring masaya nalang  kung sa mga nakaraang araw kinaya mo naman nakakapagod mag-isip. pero alam naman natin ito yung pagod na hindi kayang gamutin ng pahinga  ito yung pagod na hindi kayang idaan sa alak o ng yosi man lang ito yung pagod na hindi kayang idaan sa maghapong hilata sa kama ito yung pagod na hindi kayang gamutin o kahit dampi ng matinding menthol ng salonpas sa nangangalay na kasu-kasuan Ito yung pagod na hindi kayang gamutin ng efficascent oil na suki ng buong pamilya ito yung pagod na dama ng kaibuturan at kaluluwa ito yung pagod na mahirap punan ng lunas kasi hindi mo alam kung bakit ang bigat sa pakiramdam iyong pag napabayaan o mali ang diagnosis mo e pwedeng lumikha ng sanga-sangangang maliit at mas komplikadong dahilan ng kapaguran kung pwede lang mapawi ang lungkot sa bawat malalim na buntong hininga ang ngalay na dama ng kaluluwa yung tuwang hatid damay lahat ng parte ng kabuuan isama mo pa pati yung sangkatutak na split ends mas lalo na ang mga pimples na ayaw kang lubayan alam ko, napapagod rin kayo sadyang nakakapagod lang talagang gumising sa umagang walang kulay sa mundong malawak. pero nandyan ang ngiti na nakikita mo mula sa ibang tao, na nakikita ko mula sa inyo. ngiting kay gaan sa pakiramdam, na tila nangangawit na ang pisngi dahil sa ayaw humupa ng ngiti. Salamat sa mga binigay niyong mga ngiti. Na nakakapawi ng pighati, Salamat, Salamat dahil naging parte kayo ng talata ng buhay ko.
0
Jan 25, 2019
Jan 25, 2019 at 10:59 AM UTC
nymriari
sa isang silid
malamig sa isang silid may kasamang pighati, saya at lungkot sa bawat paghinga, ramdam ang pagbagsak ng luha. magkakahiwalay na tayo sakit na tila kinukurot ang puso sakit na walang ibang lunas, kundi ang pagsasamahan nating nabuo. sinulat ko ang tulang ito para kahit ako'y lilisan na maaari ko pang balikan lahat. lahat ng alaala at samahan, mga alaala na hindi ko makakalimutan, katulad ng... habang tayo'y naghihintay ng ticket habang tayo'y nagbabasa ng email thread habang tayo'y nakaupo sa isang silid nagkukwentuhan, nagtititigan, nagmamasid, naglalaro ng moba, nanonood ng youtube, nakahawak sa mga selpon. na tila bigla bigla tayong natinag sa mga boss na dumadaan na kahit sa dami natin sa area nagawa parin tayong turuan at pag tiyagaan nila sir at ma'am. napaka-lungkot lang isipin, na ang ating samahan, sa kathang-isip na lamang. alam ko lahat naman tayo nakaramdam na ng lungkot lungkot na hindi mo alam kung saan nagmula lungkot na hindi mo alam kung ano ang dahilan lungkot na hindi mo alam kung ano ang kinahihinatnan pero ang pinaka-nakakalungkot sa lahat yung puno ng tao sa isang silid. puno ng tunog at salita  puno ng biruan at tawanan pero ramdam **** maiiyak ka ramdam **** hindi ka nababagay sa lugar na naroon ka sa pagkakataong ito, hindi mo alam kung bakit hindi mo kayang makisali at magkunwaring masaya nalang  kung sa mga nakaraang araw kinaya mo naman nakakapagod mag-isip. pero alam naman natin ito yung pagod na hindi kayang gamutin ng pahinga  ito yung pagod na hindi kayang idaan sa alak o ng yosi man lang ito yung pagod na hindi kayang idaan sa maghapong hilata sa kama ito yung pagod na hindi kayang gamutin o kahit dampi ng matinding menthol ng salonpas sa nangangalay na kasu-kasuan Ito yung pagod na hindi kayang gamutin ng efficascent oil na suki ng buong pamilya ito yung pagod na dama ng kaibuturan at kaluluwa ito yung pagod na mahirap punan ng lunas kasi hindi mo alam kung bakit ang bigat sa pakiramdam iyong pag napabayaan o mali ang diagnosis mo e pwedeng lumikha ng sanga-sangangang maliit at mas komplikadong dahilan ng kapaguran kung pwede lang mapawi ang lungkot sa bawat malalim na buntong hininga ang ngalay na dama ng kaluluwa yung tuwang hatid damay lahat ng parte ng kabuuan isama mo pa pati yung sangkatutak na split ends mas lalo na ang mga pimples na ayaw kang lubayan alam ko, napapagod rin kayo sadyang nakakapagod lang talagang gumising sa umagang walang kulay sa mundong malawak. pero nandyan ang ngiti na nakikita mo mula sa ibang tao, na nakikita ko mula sa inyo. ngiting kay gaan sa pakiramdam, na tila nangangawit na ang pisngi dahil sa ayaw humupa ng ngiti. Salamat sa mga binigay niyong mga ngiti. Na nakakapawi ng pighati, Salamat, Salamat dahil naging parte kayo ng talata ng buhay ko.
Continue reading...
67
*Kaibigan, naalala mo pa ba? Ang araw na lagi tayong magkasama? Ikaw at ako, tayong dalawa, ay masayang naghahabulan sa may kalsada. Kaibigan, natatandaan mo pa ba? Nagkasakit ka't sa iyo'y walang nag-alaga? Mabuti na lang naroon ako. Walang araw at gabing inalagaan kita. Kaibigan, hindi mo ba nakalimutan? Ang pagtangi kong mahal pala kita? Nagulat ka, at napaurong ang dila. Natigilan, natahimik, at mulagat ang mata. Kaibigan, sa tingin mo ba? Naiwaksi ko sa aking isipan na, Mahal mo ako noon pa, At hindi mo iyong sa'kin ipinagkaila. Kaibigan, sampung taon na pala? Ikaw at ako ay buhay pa. Kahit uugod-ugod at matanda na, Pagmamahalan natin ay tunay na dakila. Kaibigan, mahal na mahal kita...*
0
Dec 26, 2015
Dec 26, 2015 at 2:56 PM UTC
eugene
Tunay Na Kaibigan
*Kaibigan, naalala mo pa ba? Ang araw na lagi tayong magkasama? Ikaw at ako, tayong dalawa, ay masayang naghahabulan sa may kalsada. Kaibigan, natatandaan mo pa ba? Nagkasakit ka't sa iyo'y walang nag-alaga? Mabuti na lang naroon ako. Walang araw at gabing inalagaan kita. Kaibigan, hindi mo ba nakalimutan? Ang pagtangi kong mahal pala kita? Nagulat ka, at napaurong ang dila. Natigilan, natahimik, at mulagat ang mata. Kaibigan, sa tingin mo ba? Naiwaksi ko sa aking isipan na, Mahal mo ako noon pa, At hindi mo iyong sa'kin ipinagkaila. Kaibigan, sampung taon na pala? Ikaw at ako ay buhay pa. Kahit uugod-ugod at matanda na, Pagmamahalan natin ay tunay na dakila. Kaibigan, mahal na mahal kita...*
Continue reading...
21
Walang eksaktong kahulugan ang buhay, ang buhay ay buhay ganun lang kasimple yun, walang itong drama at lalong hindi kumplikado. Masdan ang galaw ng kalikasan. Sumisikat ang araw sa umaga at lumulubog ito pag hapon na. Ang buwan ganun din sumisinag ito sa pagsapit ng gabi at nagkukubli pagdating ng bukang-liwayway. Ganito rin ang mga bituin, lahat sila kumikilos nang ayon sa kanilang galaw at katalagahan. Kumbaga sa musika rock sila pero simple lang. Kalmante lang ang dagat pero minsan maligalig din s’ya kung kinakailangan. At ang hangin walang humpay sa kanyang pag-ihip. Walang kahulugan ang buhay sapagkat tayo ang gumagawa ng kahulugan ng sarili nating buhay; tayo ang lumilikha ng sarili nating kasaysayan. Tayo ang pumipili ng sarili nating kahulugan. Doktor ka ba? Manggamot ka nang buong husay, sagipin mo ang maraming buhay. Sundalo ka ba? Makipaglaban ka nang buong giting, ialay mo ang buhay mo para sa bayan. Nagsusulat ka ba? Magsulat ka nang buong puso nang magliwanag ang isipan na malabo. Kung ano man ang napili **** gawin, gawin mo ito nang buong galing. Kung umiibig ka naman, umibig ka nang buong tapat at iaalay mo sa iyong sinta ang lahat. Maging mabuti ka sa kanya, mahalin mo s’ya nang higit sa lahat.   Walang kahulugan ang buhay, ‘wag mo itong hanapin sa relihiyon dahil wala ito roon. Panay kaulolan lang ang matutuhan mo sa mga nagbabanal-banalan at nag-aaring ganap, na kung umasta at magsalita akala mo ay kahuntahan nila ang Diyos. Wala rin ito sa pamahalaan at mga lingkod bayan kuno, lalong wala ito sa dami ng yaman. Walang kahulugan ang buhay tulad sa isang tapayan na walang laman kailangan mo itong sidlan. Hindi bukas kundi ngayon ang panahon ng pagsalok ng kaalaman at karanasan kaya ‘wag mo itong sayangin. Walang kahulugan ang buhay ‘pagkat ang buhay ay isang kawalan na kailangan **** punuan. Tulad ito sa blankong papel na kailangan **** sulatan. Isang hiwaga na kailangan ikaw ang tumuklas. Walang kahulugan ang buhay basahin mo man ang lahat ng aklat at kahit pakinggan mo pa ang lahat ng talumpati sa mundo hindi mo ito makikita. Walang kahulugan ang buhay ‘wag **** pagurin ang sarili mo sa paghahanap nito. Ang kahulugan ng buhay ay nand’yan sa loob ng puso mo. Kung saan ka maligaya naroon din ito. Aanhin mo ang maraming diploma at pagkilala kung hindi ka naman masaya? Ano’ng saysay ng mga palakpak kung huhupa rin pala ang mga ito? Hindi mo makikita ang kahulugan ng buhay sapagkat kailangan na ikaw mismo ang gumawa nito.
0
Nov 28, 2017
Nov 28, 2017 at 12:58 AM UTC
makabagongmakata69
WALANG KAHULUGAN ANG BUHAY
Walang eksaktong kahulugan ang buhay, ang buhay ay buhay ganun lang kasimple yun, walang itong drama at lalong hindi kumplikado. Masdan ang galaw ng kalikasan. Sumisikat ang araw sa umaga at lumulubog ito pag hapon na. Ang buwan ganun din sumisinag ito sa pagsapit ng gabi at nagkukubli pagdating ng bukang-liwayway. Ganito rin ang mga bituin, lahat sila kumikilos nang ayon sa kanilang galaw at katalagahan. Kumbaga sa musika rock sila pero simple lang. Kalmante lang ang dagat pero minsan maligalig din s’ya kung kinakailangan. At ang hangin walang humpay sa kanyang pag-ihip. Walang kahulugan ang buhay sapagkat tayo ang gumagawa ng kahulugan ng sarili nating buhay; tayo ang lumilikha ng sarili nating kasaysayan. Tayo ang pumipili ng sarili nating kahulugan. Doktor ka ba? Manggamot ka nang buong husay, sagipin mo ang maraming buhay. Sundalo ka ba? Makipaglaban ka nang buong giting, ialay mo ang buhay mo para sa bayan. Nagsusulat ka ba? Magsulat ka nang buong puso nang magliwanag ang isipan na malabo. Kung ano man ang napili **** gawin, gawin mo ito nang buong galing. Kung umiibig ka naman, umibig ka nang buong tapat at iaalay mo sa iyong sinta ang lahat. Maging mabuti ka sa kanya, mahalin mo s’ya nang higit sa lahat.   Walang kahulugan ang buhay, ‘wag mo itong hanapin sa relihiyon dahil wala ito roon. Panay kaulolan lang ang matutuhan mo sa mga nagbabanal-banalan at nag-aaring ganap, na kung umasta at magsalita akala mo ay kahuntahan nila ang Diyos. Wala rin ito sa pamahalaan at mga lingkod bayan kuno, lalong wala ito sa dami ng yaman. Walang kahulugan ang buhay tulad sa isang tapayan na walang laman kailangan mo itong sidlan. Hindi bukas kundi ngayon ang panahon ng pagsalok ng kaalaman at karanasan kaya ‘wag mo itong sayangin. Walang kahulugan ang buhay ‘pagkat ang buhay ay isang kawalan na kailangan **** punuan. Tulad ito sa blankong papel na kailangan **** sulatan. Isang hiwaga na kailangan ikaw ang tumuklas. Walang kahulugan ang buhay basahin mo man ang lahat ng aklat at kahit pakinggan mo pa ang lahat ng talumpati sa mundo hindi mo ito makikita. Walang kahulugan ang buhay ‘wag **** pagurin ang sarili mo sa paghahanap nito. Ang kahulugan ng buhay ay nand’yan sa loob ng puso mo. Kung saan ka maligaya naroon din ito. Aanhin mo ang maraming diploma at pagkilala kung hindi ka naman masaya? Ano’ng saysay ng mga palakpak kung huhupa rin pala ang mga ito? Hindi mo makikita ang kahulugan ng buhay sapagkat kailangan na ikaw mismo ang gumawa nito.
Continue reading...
5
Napabuntong-hininga na lamang Tila ba tumatakbo ang bubutil na pawis sa noo niya Sasabak na naman si Tatang sa gyera Pilit binuhat ang sakong mas mabigat pa sa kanya Marupok na ang mga buto Ngunit hindi ang puso Ang wika nya, "Walang hindi gagawin para sa apo." Si Nena, sampu na ang anak Hindi na magkanda-ugaga Iiyak ang isa, gutom naman sa kabila Sa sususunod na buwan, malapit na siyang manganak Ang ama ng mga bata, naroon sa kanto nagpapakalunod sa alak Sabi nga nila, walang hindi gagawin ang magulang para sa anak. Tanghaling tapat na, almusal pa rin ang hinahanap Natulala na lamang si Nena nang malaman, ang tatay niya'y patay na -Tula X, Margaret Austin Go
0
Nov 22, 2014
Nov 22, 2014 at 2:22 AM UTC
margaret-austin-go
Tula X
Napabuntong-hininga na lamang Tila ba tumatakbo ang bubutil na pawis sa noo niya Sasabak na naman si Tatang sa gyera Pilit binuhat ang sakong mas mabigat pa sa kanya Marupok na ang mga buto Ngunit hindi ang puso Ang wika nya, "Walang hindi gagawin para sa apo." Si Nena, sampu na ang anak Hindi na magkanda-ugaga Iiyak ang isa, gutom naman sa kabila Sa sususunod na buwan, malapit na siyang manganak Ang ama ng mga bata, naroon sa kanto nagpapakalunod sa alak Sabi nga nila, walang hindi gagawin ang magulang para sa anak. Tanghaling tapat na, almusal pa rin ang hinahanap Natulala na lamang si Nena nang malaman, ang tatay niya'y patay na -Tula X, Margaret Austin Go
Continue reading...
22
Habang hawak-hawak mo ang kanyang kamay 'San man kayo magpunta Kailan ba'y naisip mo ako Na nalulunod sa pangungulila Nang ako'y iyong binitiwan? Habang kayakap mo siya Sa gabing maginaw Kailan ba'y naisip mo ako Na naghihintay sa'yo Mag-isa, nanlalamig At sa init ng 'yong yakap ay uhaw? Habang hinahalikan mo Ang kanyang mapupulang labi Kailan ba'y naisip mo ako Na halos matuyo na ang labi Sa kasasambit ng pangalan mo? Habang binubulong mo sa kanya Kung gaano mo siya kamahal Kailan ba'y naisip mo ako, Narinig mo ako? Sumisigaw na "Mahal na Mahal kita!" Habang pinagmamasdan mo Ang kanyang matamis na ngiti Kailan ba'y naisip mo ako, Nakita mo ako, nakita mo Kung gaano na karaming patak ng luha Ang naidilig ko sa lupa? At sa kung siya ay umiiyak at iyong pinatatahan Habang pinupunasan mo Ang kanyang mga luha Kailan ba'y naisip mo ako, Naisipan mo man lang ba? Na itigil ang paulit-ulit Na pagsaksak mo sa puso kong Dumudgo sa kaiibig sayo? Pero alam ko Na may kasalan din ako Kasi.... Kailan ma'y di ko naisip Na sa higpit ng yakap ko'y nasasakal ka na pala Kailan ma'y di ko naisip Na kahit gaano kalawak ang bahay nati'y Nasisikipan parin ang iyong dibdib At hindi kana nakakahinga Kailan ma'y di ko naisip Na kahit napagalitan ka sa opisina, sabik ka sana sa paguwi Pero ang dadatnan mo lang ay isang malawak na bahay Na mayroong isang "ako" na puro dada at reklamo lang At ang iyong naririnig mula sa aking bibig na tila daig pa ang isang rapper sa bilis at walang paltos na panlalait Kailan ma'y di ko naisip 'di ko inisip ang iyong opinyon Kasi palagi nalang ako, ako, ako Ako ang tama Kailan ma'y di ko naisip Habang ika'y umuuwing pagod Dinuduro pa rin kita At ito'y tumatagos na sa puso mo Hanggang sa sinabi **** tama na, Hindi mo na kaya, Ayaw mo na At yun umalis kana, iniwan mo na ako Pero heto ako ngayon sa harapan mo... Nagtatanong Kung mahal mo pa ba ako? At kung ang iyong sagot ay hindi na'y Heto ako ngayon sa harapan mo... Nagbabakasakali Na may pag-asa pang mahalin mo ako ulit At kung wala na ay Heto ako ngayon Sa harapan mo Lumuluhod Nagmamakaawa Na balikan mo ako Balikan mo ako Balikan mo kami Pakiusap umuwi ka na Sa malawak na bahay Na bahay mo, na bahay ko Umuwi ka na, kahit 'di para sa'kin Kun'di para sa mga anak mo, na anak ko Para sa pamilyang ito Parang awa mo na Bumalik ka na Kasi sa malawak na bahay Naroon ako, at ang mga anak mo Nangungulila... at Naghihintay Sa pagbalik mo **
0
Jun 2, 2015
Jun 2, 2015 at 5:10 AM UTC
ZT
Kailan Ba'y, Kailan Ma'y (Tagalog)
Habang hawak-hawak mo ang kanyang kamay 'San man kayo magpunta Kailan ba'y naisip mo ako Na nalulunod sa pangungulila Nang ako'y iyong binitiwan? Habang kayakap mo siya Sa gabing maginaw Kailan ba'y naisip mo ako Na naghihintay sa'yo Mag-isa, nanlalamig At sa init ng 'yong yakap ay uhaw? Habang hinahalikan mo Ang kanyang mapupulang labi Kailan ba'y naisip mo ako Na halos matuyo na ang labi Sa kasasambit ng pangalan mo? Habang binubulong mo sa kanya Kung gaano mo siya kamahal Kailan ba'y naisip mo ako, Narinig mo ako? Sumisigaw na "Mahal na Mahal kita!" Habang pinagmamasdan mo Ang kanyang matamis na ngiti Kailan ba'y naisip mo ako, Nakita mo ako, nakita mo Kung gaano na karaming patak ng luha Ang naidilig ko sa lupa? At sa kung siya ay umiiyak at iyong pinatatahan Habang pinupunasan mo Ang kanyang mga luha Kailan ba'y naisip mo ako, Naisipan mo man lang ba? Na itigil ang paulit-ulit Na pagsaksak mo sa puso kong Dumudgo sa kaiibig sayo? Pero alam ko Na may kasalan din ako Kasi.... Kailan ma'y di ko naisip Na sa higpit ng yakap ko'y nasasakal ka na pala Kailan ma'y di ko naisip Na kahit gaano kalawak ang bahay nati'y Nasisikipan parin ang iyong dibdib At hindi kana nakakahinga Kailan ma'y di ko naisip Na kahit napagalitan ka sa opisina, sabik ka sana sa paguwi Pero ang dadatnan mo lang ay isang malawak na bahay Na mayroong isang "ako" na puro dada at reklamo lang At ang iyong naririnig mula sa aking bibig na tila daig pa ang isang rapper sa bilis at walang paltos na panlalait Kailan ma'y di ko naisip 'di ko inisip ang iyong opinyon Kasi palagi nalang ako, ako, ako Ako ang tama Kailan ma'y di ko naisip Habang ika'y umuuwing pagod Dinuduro pa rin kita At ito'y tumatagos na sa puso mo Hanggang sa sinabi **** tama na, Hindi mo na kaya, Ayaw mo na At yun umalis kana, iniwan mo na ako Pero heto ako ngayon sa harapan mo... Nagtatanong Kung mahal mo pa ba ako? At kung ang iyong sagot ay hindi na'y Heto ako ngayon sa harapan mo... Nagbabakasakali Na may pag-asa pang mahalin mo ako ulit At kung wala na ay Heto ako ngayon Sa harapan mo Lumuluhod Nagmamakaawa Na balikan mo ako Balikan mo ako Balikan mo kami Pakiusap umuwi ka na Sa malawak na bahay Na bahay mo, na bahay ko Umuwi ka na, kahit 'di para sa'kin Kun'di para sa mga anak mo, na anak ko Para sa pamilyang ito Parang awa mo na Bumalik ka na Kasi sa malawak na bahay Naroon ako, at ang mga anak mo Nangungulila... at Naghihintay Sa pagbalik mo **
Continue reading...
91
Ayoko nang bumalik sa reyalidad, Bagamat naroon ang mga taong Nanakit sa akin. Ayoko nang bumalik sa reyalidad, Dahil sawa na akong masaktan ng Paulit - ulit. Dito na lang ako sa aking mundo, Mundong aking nilikha, Mundong kung saan ako ay masaya, Dahil ako lang ang naghahari, Naghahari at nag-iisa. Ngunit kahit ako ay nag iisa, Ang mundo ko rin ay para sa iba Para sa kagaya ko na nagdusa sa isinumpang reyalidad Malaya kang makakapasok sa aking mundo, Malayang gawin ang lahat, Bagamat hindi kita sasaktan, Malaya karing makakalabas sa aking mundo, Kung balak **** subukan ulit ang reyalidad, At pag ikaw ay nasaktan muli, Bukas parin ang aking mundo, Upang may masilungan, may maiyakan Basta ipangako mo lang sa akin, Wag mo rin sana ako saktan, Ang mundo ko ay sa iyo rin, Sa iyong-iyo nang walang hanggan. Ikaw, gusto mo ba sa aking mundo? Tara!
0
Jul 22, 2015
Jul 22, 2015 at 4:47 AM UTC
Peanut
Mundong Aking Nilikha
Ayoko nang bumalik sa reyalidad, Bagamat naroon ang mga taong Nanakit sa akin. Ayoko nang bumalik sa reyalidad, Dahil sawa na akong masaktan ng Paulit - ulit. Dito na lang ako sa aking mundo, Mundong aking nilikha, Mundong kung saan ako ay masaya, Dahil ako lang ang naghahari, Naghahari at nag-iisa. Ngunit kahit ako ay nag iisa, Ang mundo ko rin ay para sa iba Para sa kagaya ko na nagdusa sa isinumpang reyalidad Malaya kang makakapasok sa aking mundo, Malayang gawin ang lahat, Bagamat hindi kita sasaktan, Malaya karing makakalabas sa aking mundo, Kung balak **** subukan ulit ang reyalidad, At pag ikaw ay nasaktan muli, Bukas parin ang aking mundo, Upang may masilungan, may maiyakan Basta ipangako mo lang sa akin, Wag mo rin sana ako saktan, Ang mundo ko ay sa iyo rin, Sa iyong-iyo nang walang hanggan. Ikaw, gusto mo ba sa aking mundo? Tara!
Continue reading...
27
Ako’y modernong karpintero Sa henerasyong baon sa utang, Hindi pa man isilang, Ang kamalaya’y limot at simot na. Puros kalyo ang latay Sa pares na kamay Na ang sigaw ay pagbabago Diktahan man kahit demokrasya pa, Lahat tila may mantsa’t tatak pulitika. May direksyon ang pagdisenyo Pahalang sa kapwa-tao, Samantalang ang kabila’y Ang labi’y eksperto sa pagsayad sa lupa Patungo sa ulap at bituin Kung saan naroon raw ang Maykapal. Narito ako sa kanilang tagpuan Tatawid sa kalyeng hindi masilayan Bingi sa sanlibutan Minsang pinaligua’t sinabunan ng kadiliman. Narito ako, Sa sentro’y may hanap-hanap Kilabot ng pagtahi sa sugat ay titiisin. Pagkat ang latay, hindi man nasaksihan Ramdam maging sa tadyang Na akin daw ay pinagmulan. Kung mararapatin lamang Ng lupang minsa’y naging gintong bayan Na pang-habambuhay siya’y lisanin At sa pagbukang-liwayway, tatakbo sa Liwanag. Walang karapatan ang takipsilim na uminda Pagkat ang Haring Araw Sisikat at yuyupakan ang kanyang dangal, Siyang isang pobre’t salat sa Katotohanan. Niyapos ko ang buhok At pinahid sa mansanas, sa mangga’t Maging sa dagat na sagisag ng kalayaan. Ako’y tumakas Tangan ang sandata ng buhay; Pakuwari ko’y walang himagsikan Ang siyang muling sisiklab Pagkat ang laban ay tapos na noon pa man. Puting papel at plumang walang tinta Ang iniwan sa akin ng Ama Hindi ko mawari sa paanong paraan ba Maililimbag ang isusulat nitong pluma. Ngunit ang tukso Na madungisan ang pahinang puti Ang puro’t walang bahid ng itim at kulay bahaghari, Alam ko, balang araw Mapupunan ito, hindi ng salita Bagkus ng larawang sa sansinukob Ay hahagkan ang bawat nilalang Itatas muli ang bandila - Silang puro ang tiwala sa Pintor ng Pagbabago. (5/23/14 @xirlleelang)
0
May 28, 2014
May 28, 2014 at 1:04 AM UTC
psalmiseta
Ang Modernong Karpintero at ang Pintor ng Pagbabago
Ako’y modernong karpintero Sa henerasyong baon sa utang, Hindi pa man isilang, Ang kamalaya’y limot at simot na. Puros kalyo ang latay Sa pares na kamay Na ang sigaw ay pagbabago Diktahan man kahit demokrasya pa, Lahat tila may mantsa’t tatak pulitika. May direksyon ang pagdisenyo Pahalang sa kapwa-tao, Samantalang ang kabila’y Ang labi’y eksperto sa pagsayad sa lupa Patungo sa ulap at bituin Kung saan naroon raw ang Maykapal. Narito ako sa kanilang tagpuan Tatawid sa kalyeng hindi masilayan Bingi sa sanlibutan Minsang pinaligua’t sinabunan ng kadiliman. Narito ako, Sa sentro’y may hanap-hanap Kilabot ng pagtahi sa sugat ay titiisin. Pagkat ang latay, hindi man nasaksihan Ramdam maging sa tadyang Na akin daw ay pinagmulan. Kung mararapatin lamang Ng lupang minsa’y naging gintong bayan Na pang-habambuhay siya’y lisanin At sa pagbukang-liwayway, tatakbo sa Liwanag. Walang karapatan ang takipsilim na uminda Pagkat ang Haring Araw Sisikat at yuyupakan ang kanyang dangal, Siyang isang pobre’t salat sa Katotohanan. Niyapos ko ang buhok At pinahid sa mansanas, sa mangga’t Maging sa dagat na sagisag ng kalayaan. Ako’y tumakas Tangan ang sandata ng buhay; Pakuwari ko’y walang himagsikan Ang siyang muling sisiklab Pagkat ang laban ay tapos na noon pa man. Puting papel at plumang walang tinta Ang iniwan sa akin ng Ama Hindi ko mawari sa paanong paraan ba Maililimbag ang isusulat nitong pluma. Ngunit ang tukso Na madungisan ang pahinang puti Ang puro’t walang bahid ng itim at kulay bahaghari, Alam ko, balang araw Mapupunan ito, hindi ng salita Bagkus ng larawang sa sansinukob Ay hahagkan ang bawat nilalang Itatas muli ang bandila - Silang puro ang tiwala sa Pintor ng Pagbabago. (5/23/14 @xirlleelang)
Continue reading...
55
Sino ka nga ba't sa bawat panaginip Ikaw ang laging nakikita, Mistulang tinatanong sa akin sarili kung bakit naroon ka. Pinagmamasdan ang iyong kagandahan, na ngayon tila'y nakakalimutan ko na. Kalakip ang istoryang ubod ng saya, Hindi magkubli ang pag-ngiti ng aking mata. Subalit sino ka nga ba? Alam mo bang hanggang ngayon hinahanap pa rin kita? Sino ka nga ba't halos may ilang buwan kitang hinahanap? Laging tinatanong sa aking sarili kung "Bakit nga ba?" Sino ka nga ba? At sana'y makita na kita? Kahit bilang isang estranghero, estrangherong hindi mo kilala. Sino ka nga ba't bakit ako'y nanabik sa iyo pag-dating? Ngunit kung ikaw ay mananatili laman sa aking panaginip itatanong nalang sa hangin, "Sino ka nga ba? at sa akin panaginip ay hindi ka ma-alis".
0
Mar 10, 2018
Mar 10, 2018 at 7:52 AM UTC
rhalp
Sino ka nga ba?
Sino ka nga ba't sa bawat panaginip Ikaw ang laging nakikita, Mistulang tinatanong sa akin sarili kung bakit naroon ka. Pinagmamasdan ang iyong kagandahan, na ngayon tila'y nakakalimutan ko na. Kalakip ang istoryang ubod ng saya, Hindi magkubli ang pag-ngiti ng aking mata. Subalit sino ka nga ba? Alam mo bang hanggang ngayon hinahanap pa rin kita? Sino ka nga ba't halos may ilang buwan kitang hinahanap? Laging tinatanong sa aking sarili kung "Bakit nga ba?" Sino ka nga ba? At sana'y makita na kita? Kahit bilang isang estranghero, estrangherong hindi mo kilala. Sino ka nga ba't bakit ako'y nanabik sa iyo pag-dating? Ngunit kung ikaw ay mananatili laman sa aking panaginip itatanong nalang sa hangin, "Sino ka nga ba? at sa akin panaginip ay hindi ka ma-alis".
Continue reading...
18
Sa iyong paglisan, gusto kong baunin mo ang; Isang tasang sinelyuhan ko ng halik, tanda ng aking unang halik sa iyo. Isang basong minarkahan ko ng seguridad na kahit saan ka magpunta, naroon ako. Isang kutsarang puno ng pasensya, na pipigil sa ano mang galit sa iyong puso. Isang makapal na balabal ng katapatan na yayakapin ka't patutulugin ng mahimbing sa magdamag. At higit sa lahat... Nais kong baunin mo ang kuwintas ng aking pagmamahal na siyang magpapatunay mula noon hangganga ngayon ikaw at ikaw lamang ang mamahalin ko. Nawa'y tanggapin mo ang mga sangkap ng aking tunay na pagmamahal...
0
Jan 15, 2016
Jan 15, 2016 at 12:23 PM UTC
eugene
Sangkap ng Pagmamahal ko
Sa iyong paglisan, gusto kong baunin mo ang; Isang tasang sinelyuhan ko ng halik, tanda ng aking unang halik sa iyo. Isang basong minarkahan ko ng seguridad na kahit saan ka magpunta, naroon ako. Isang kutsarang puno ng pasensya, na pipigil sa ano mang galit sa iyong puso. Isang makapal na balabal ng katapatan na yayakapin ka't patutulugin ng mahimbing sa magdamag. At higit sa lahat... Nais kong baunin mo ang kuwintas ng aking pagmamahal na siyang magpapatunay mula noon hangganga ngayon ikaw at ikaw lamang ang mamahalin ko. Nawa'y tanggapin mo ang mga sangkap ng aking tunay na pagmamahal...
Continue reading...
14
Pabalik-balik ka Hahakbang nang pakaliwa , Hahakbang nang pakanan. Yapus-yapos ako ng aking kinahihimlayan Balakid nati'y salaming Bahagdan lamang ang kinalalagyan. Puti ang daan patungo sa iyong tuntungan Sumusulyap ka nga't Mensahe'y kusang tanong Tinipon at binahagi sa pagkatao. Malabo ang salamin sa harap Dito sa amin at sa kalye sa looban Kung saan dinudumog ito Ng mga kliyenteng Buht sa iba't ibang pintuan. Takipsilim na Tangan-tangan ko ang susi palabas Nang tumambad ka't Ilang metro lamang ang distansya. Nagtagpo ang pawang paningin Bagkus kailangan na ring pigilan ng sandali Nauna ka Pagbaba ko'y hindi na muling nasilayan Anumang aninag ng iyong lihim na pagkatao. Mayroong kumaway sa akin Isang pamilyar na tauhan sa sarili kong kwento Dati ko palang **** sa asignaturang Ekonomiks. Tinugon ko ang pagtawag niya sa akin Aba't ang oras ang huminto Ninakaw ng kanyang katabi Ang pagtingin buhat sa tumanggap ng pagtugon. Naroon ka, hawak ang manibela Ako'y nauupos na kandila Ako'y hinahanging saranggola Isang bulang hinihele ng musikang walang liriko. Hindi ako naging epektibo sa kausap Doon ang pasimula ng kwento Hihintayin ko ang muling pagsirit ng nanlilisik na araw At ang lahat ay kapwa Pausbong na ala ala na lamang.
0
Jul 3, 2014
Jul 3, 2014 at 7:12 AM UTC
psalmiseta
Stairway to Your Heart
Pabalik-balik ka Hahakbang nang pakaliwa , Hahakbang nang pakanan. Yapus-yapos ako ng aking kinahihimlayan Balakid nati'y salaming Bahagdan lamang ang kinalalagyan. Puti ang daan patungo sa iyong tuntungan Sumusulyap ka nga't Mensahe'y kusang tanong Tinipon at binahagi sa pagkatao. Malabo ang salamin sa harap Dito sa amin at sa kalye sa looban Kung saan dinudumog ito Ng mga kliyenteng Buht sa iba't ibang pintuan. Takipsilim na Tangan-tangan ko ang susi palabas Nang tumambad ka't Ilang metro lamang ang distansya. Nagtagpo ang pawang paningin Bagkus kailangan na ring pigilan ng sandali Nauna ka Pagbaba ko'y hindi na muling nasilayan Anumang aninag ng iyong lihim na pagkatao. Mayroong kumaway sa akin Isang pamilyar na tauhan sa sarili kong kwento Dati ko palang **** sa asignaturang Ekonomiks. Tinugon ko ang pagtawag niya sa akin Aba't ang oras ang huminto Ninakaw ng kanyang katabi Ang pagtingin buhat sa tumanggap ng pagtugon. Naroon ka, hawak ang manibela Ako'y nauupos na kandila Ako'y hinahanging saranggola Isang bulang hinihele ng musikang walang liriko. Hindi ako naging epektibo sa kausap Doon ang pasimula ng kwento Hihintayin ko ang muling pagsirit ng nanlilisik na araw At ang lahat ay kapwa Pausbong na ala ala na lamang.
Continue reading...
41
Saging lang ang may puso, Yan ang sabi nila kasi uso, Dahil san man sila naroon, Akala nila ganoon, Ngunit hindi lang saging ang may Puso, Meron din naman ako ngunit ito'y alay ko sayo, Mawalan man ako ng puso kong ito, Ayos lang basta't para sayo. Basta't para sayo, Yan ang katorpehang nasabi ko sa kanto, Dahil sinayang mo ang puso kong ito, Ngayo'y ganid at parang bato. Parang bato, Ngunit puso ng saging to, Ano ba to? Bat parang nakakalito?, Nakakalito kasi di sunod sa uso, Parang kantang sintonado, Sakit sa ulo, Nakakaloko. Nakakaloko pala ang pagibig, Na sayang lang laway ko sa bibig, Nang ika'y awitan ng kantang pagibig, Dahil gusto mo marinig ang kantang himig.
0
Nov 14, 2016
Nov 14, 2016 at 12:49 AM UTC
josephfloreta
Hindi lang saging ang may puso (Himig ng Gitara)
Saging lang ang may puso, Yan ang sabi nila kasi uso, Dahil san man sila naroon, Akala nila ganoon, Ngunit hindi lang saging ang may Puso, Meron din naman ako ngunit ito'y alay ko sayo, Mawalan man ako ng puso kong ito, Ayos lang basta't para sayo. Basta't para sayo, Yan ang katorpehang nasabi ko sa kanto, Dahil sinayang mo ang puso kong ito, Ngayo'y ganid at parang bato. Parang bato, Ngunit puso ng saging to, Ano ba to? Bat parang nakakalito?, Nakakalito kasi di sunod sa uso, Parang kantang sintonado, Sakit sa ulo, Nakakaloko. Nakakaloko pala ang pagibig, Na sayang lang laway ko sa bibig, Nang ika'y awitan ng kantang pagibig, Dahil gusto mo marinig ang kantang himig.
Continue reading...
24
Ikaw ang takbuhan sa mga oras na walang wala.. Ang ibig kong sabihin sa walang wala ay yun bang walang wala na kong maibuhos na luha, Walang wala na kong malapitan, Walang wala na kong makapitan, Wala nang gustong makinig, Wala nang interesado, naubos na kasi ultimo ang para sa sarili. Ikaw lang ang natatangi. Ang lakas pala ng loob kong magalit sa mga mang-iiwan, naisip kong wala rin pala akong karapatan. Ganoon din ako.. Binitawan kita kapalit ng kasiyahan. Nakangiti ka sa akin habang hinahatid ako sa napakagandang hantungan. Baligtad na ang mesa. Nandito na ko.... muli. Lalakad patungo sa iyo na may dala dalang pluma at papel Iguguhit ang pait, ngingiti dahil ito na naman tayo sa puntong ito at hindi ko mahanap ang mga tamang salita Nalimot ko na ata ang tamang pakikipagtalastasan. Alam kong mauuwi na naman sa tipikal na kamustahan. Hindi ko inakalang babalik tayo sa nakaraan habang umuusad ang mga kamay ng orasan Mapagbiro. Hindi ako handa sa pagsalubong ng taon Bakit ko nakikita ang mga aninong matagal nang nilamon ng liwanag Bakit muling nagdurugo ang mga sugat na matagal nang naghilom Hindi ako naniniwala sa swerte. Walang swerte. Walang sumugal na hindi natalo. Buti na lang mayroon akong babalikan. Ikaw yung kaibigan na hindi lumilisan. Matagal ang isang taon, Sumulat ako ng mga tulang kawangis mo Binuo ko sila na parang mga bahagi ko Akala ko ay tapos na... Kung ang pagsulat ay paglaya, hindi ba dapat ay nakakalag na sa akin ang tanikala? O mali.. baka wala talagang paglaya Paano kung nililibot ko lamang ang malawak na hawla nang may huwad na pag-asa? Minasdan ko ang obrang nilikha ng dekada, Makulay, sa unang tingin ay puno ng pangarap Parang nobelang nagsasalaysay, at kapag naroon ka na sa kasukdulan ng tunggalian, Nanaisin **** isara ang pahina.. Makikiusap ang nobela sa isang pagkakataong sana'y siya ay tapusin hanggang huling kabanata... Napaluha ako ng matindi dahil isa pa lang trahedya ang nobela. Teka.. teka.. Buburahin ang ilang metapora. Masyadong madrama. Malayo sa imaheng gusto kong makita at ipakita Ngunit tila hindi hawak ng aking kamay ang panulat, Hinablot nang marahas ng pusong gustong kumawala Ganon ata talaga sa muling pagkikita pagkatapos ng matagal na pagkakawalay... Puno ng emosyon. Magugulo ang burador, wala nang patutunguhan ang tula. Hindi bale. Hindi naman dapat na maging maganda ang porma ng tula, Hindi importante ang sukat at tugma, Sa susunod na babasa ka ng tula, Nagbibigay ka ng tunay na pag-asa sa may akda. Kasinungalingan ang bigkasing masaya ako, ngunit aaminin kong may tuwa, may katiting na pagsigla sa muli nating pagkikita, Maraming salamat, Sining ng Malayang Pagsulat.
0
Jan 5, 2020
Jan 5, 2020 at 6:20 AM UTC
ciel_bleu
Malaya
Ikaw ang takbuhan sa mga oras na walang wala.. Ang ibig kong sabihin sa walang wala ay yun bang walang wala na kong maibuhos na luha, Walang wala na kong malapitan, Walang wala na kong makapitan, Wala nang gustong makinig, Wala nang interesado, naubos na kasi ultimo ang para sa sarili. Ikaw lang ang natatangi. Ang lakas pala ng loob kong magalit sa mga mang-iiwan, naisip kong wala rin pala akong karapatan. Ganoon din ako.. Binitawan kita kapalit ng kasiyahan. Nakangiti ka sa akin habang hinahatid ako sa napakagandang hantungan. Baligtad na ang mesa. Nandito na ko.... muli. Lalakad patungo sa iyo na may dala dalang pluma at papel Iguguhit ang pait, ngingiti dahil ito na naman tayo sa puntong ito at hindi ko mahanap ang mga tamang salita Nalimot ko na ata ang tamang pakikipagtalastasan. Alam kong mauuwi na naman sa tipikal na kamustahan. Hindi ko inakalang babalik tayo sa nakaraan habang umuusad ang mga kamay ng orasan Mapagbiro. Hindi ako handa sa pagsalubong ng taon Bakit ko nakikita ang mga aninong matagal nang nilamon ng liwanag Bakit muling nagdurugo ang mga sugat na matagal nang naghilom Hindi ako naniniwala sa swerte. Walang swerte. Walang sumugal na hindi natalo. Buti na lang mayroon akong babalikan. Ikaw yung kaibigan na hindi lumilisan. Matagal ang isang taon, Sumulat ako ng mga tulang kawangis mo Binuo ko sila na parang mga bahagi ko Akala ko ay tapos na... Kung ang pagsulat ay paglaya, hindi ba dapat ay nakakalag na sa akin ang tanikala? O mali.. baka wala talagang paglaya Paano kung nililibot ko lamang ang malawak na hawla nang may huwad na pag-asa? Minasdan ko ang obrang nilikha ng dekada, Makulay, sa unang tingin ay puno ng pangarap Parang nobelang nagsasalaysay, at kapag naroon ka na sa kasukdulan ng tunggalian, Nanaisin **** isara ang pahina.. Makikiusap ang nobela sa isang pagkakataong sana'y siya ay tapusin hanggang huling kabanata... Napaluha ako ng matindi dahil isa pa lang trahedya ang nobela. Teka.. teka.. Buburahin ang ilang metapora. Masyadong madrama. Malayo sa imaheng gusto kong makita at ipakita Ngunit tila hindi hawak ng aking kamay ang panulat, Hinablot nang marahas ng pusong gustong kumawala Ganon ata talaga sa muling pagkikita pagkatapos ng matagal na pagkakawalay... Puno ng emosyon. Magugulo ang burador, wala nang patutunguhan ang tula. Hindi bale. Hindi naman dapat na maging maganda ang porma ng tula, Hindi importante ang sukat at tugma, Sa susunod na babasa ka ng tula, Nagbibigay ka ng tunay na pag-asa sa may akda. Kasinungalingan ang bigkasing masaya ako, ngunit aaminin kong may tuwa, may katiting na pagsigla sa muli nating pagkikita, Maraming salamat, Sining ng Malayang Pagsulat.
Continue reading...
55
Minsan magtataka ka Sa kung paano nagsimula Ano ang dulot o sanhi? **Paano ang bukas Kung ang ngayon ay wala na.** Makitid ang daan Patungo sa kabilang espasyo Malayo sa drogang gamot daw. Naryan ang nars Ang sekretaryang nanghihina Mga eroplanong papel Simbolo pala ng iilang humihinga. Takot at may kirot Umuusbong ang sanhing nakakasuka Mga imaheng kilabot sa sikmura Walang nakaririnig Mananatiling pipi't bingi Kahit sandali, kahit sandali lang. Itim ang kulay ng pag-asa Naroon ang pangarap Naroon ang solusyon Tila nag-aabang Sa kakarampot na grasya.
0
Jul 2, 2014
Jul 2, 2014 at 2:47 AM UTC
psalmiseta
Future Surgery
Minsan magtataka ka Sa kung paano nagsimula Ano ang dulot o sanhi? **Paano ang bukas Kung ang ngayon ay wala na.** Makitid ang daan Patungo sa kabilang espasyo Malayo sa drogang gamot daw. Naryan ang nars Ang sekretaryang nanghihina Mga eroplanong papel Simbolo pala ng iilang humihinga. Takot at may kirot Umuusbong ang sanhing nakakasuka Mga imaheng kilabot sa sikmura Walang nakaririnig Mananatiling pipi't bingi Kahit sandali, kahit sandali lang. Itim ang kulay ng pag-asa Naroon ang pangarap Naroon ang solusyon Tila nag-aabang Sa kakarampot na grasya.
Continue reading...
23
011521 Iaalay ko ang aking katha Sa mga sumusubok sa landas na kayhirap pasukin At ang sigaw nila'y kalayaan sa pagpili Kung saan ba ang kani-kanilang tatahakin. Malayang pagpili -- Pagpili sa hindi lamang gusto, Ngunit pagpili sa kung ano nga ba Ang tunay na nararapat. Kaakibat ng pagpili, Ay ang pagtimbang sa kung ano bang Makabuluhan sa panglahat na kapakanan. Hindi tayo pipili dahil tayo'y makasarili, Bagkus tayo'y pipili dahil ito'y ating pinag-isipan. Bakit ba gusto nating tahakin kung nasaan Naroon na ang lahat? At ang lipon ng bawat kulay ng bahaghari Ay sama-samang pumoprotesta Sa kani-kanilang adhikain. Minsan, gusto nating matahimik.. Tahimik na lumalaban Hindi gaya ng mga nasa lansangan At itinatali ang sarili Sa kanilang nasanayang batas. Tayo'y hahalili sa kahapong nagtapos na henerasyon, O baka nalimot mo na ring tayo'y demokrasya na ngayon Ngunit mga alipin ng baluktot na administrasyon noon.. Ano nga ba ang malinis na konsensya Sa bayan kong dinungisan na ng pawis Ng iba'ibang ganid na mga bansa? O minsan nga'y masakit pa pala ang malaman Na tayo rin mismo ang sumira At lumaspangan sa bandila nating Noo'y dugo ang nasa itaas. Sakim ang ating mga sarili Pagkat tayo'y nauuhaw pa Sa pansarili nating kalayaan. Tayo'y walang ipinag-iba Sa mga pailalim na bigayan At pagsalo sa kaso ng iba, Pagtalikod sa karapatang ipinaglalaban Ng mga naging bihag sa selda. Habang ang iba'y naghahalakhakan At pawang mga hangal Sa kanilang pagbalot sa sarili Patungo sa bukas Na hihimlay sa kani-kanilang mga hukay. Susuong ka pa ba? Kaya mo pa bang magbulag-bulagan? Pero sa buhay na iyong pipiliin, Piliin mo sana ang daang matuwid. At paano mo nga malalaman Ang mas higit sa timbangan Kung ang iyong pamantayan Ay sirang orasan at papel na ginintuan.. Nasayo ang hatol Ang hatol kung saan ka lulusong Kung saan ka makikiuso..
0
Jan 15, 2021
Jan 15, 2021 at 12:29 AM UTC
psalmiseta
Kalye
011521 Iaalay ko ang aking katha Sa mga sumusubok sa landas na kayhirap pasukin At ang sigaw nila'y kalayaan sa pagpili Kung saan ba ang kani-kanilang tatahakin. Malayang pagpili -- Pagpili sa hindi lamang gusto, Ngunit pagpili sa kung ano nga ba Ang tunay na nararapat. Kaakibat ng pagpili, Ay ang pagtimbang sa kung ano bang Makabuluhan sa panglahat na kapakanan. Hindi tayo pipili dahil tayo'y makasarili, Bagkus tayo'y pipili dahil ito'y ating pinag-isipan. Bakit ba gusto nating tahakin kung nasaan Naroon na ang lahat? At ang lipon ng bawat kulay ng bahaghari Ay sama-samang pumoprotesta Sa kani-kanilang adhikain. Minsan, gusto nating matahimik.. Tahimik na lumalaban Hindi gaya ng mga nasa lansangan At itinatali ang sarili Sa kanilang nasanayang batas. Tayo'y hahalili sa kahapong nagtapos na henerasyon, O baka nalimot mo na ring tayo'y demokrasya na ngayon Ngunit mga alipin ng baluktot na administrasyon noon.. Ano nga ba ang malinis na konsensya Sa bayan kong dinungisan na ng pawis Ng iba'ibang ganid na mga bansa? O minsan nga'y masakit pa pala ang malaman Na tayo rin mismo ang sumira At lumaspangan sa bandila nating Noo'y dugo ang nasa itaas. Sakim ang ating mga sarili Pagkat tayo'y nauuhaw pa Sa pansarili nating kalayaan. Tayo'y walang ipinag-iba Sa mga pailalim na bigayan At pagsalo sa kaso ng iba, Pagtalikod sa karapatang ipinaglalaban Ng mga naging bihag sa selda. Habang ang iba'y naghahalakhakan At pawang mga hangal Sa kanilang pagbalot sa sarili Patungo sa bukas Na hihimlay sa kani-kanilang mga hukay. Susuong ka pa ba? Kaya mo pa bang magbulag-bulagan? Pero sa buhay na iyong pipiliin, Piliin mo sana ang daang matuwid. At paano mo nga malalaman Ang mas higit sa timbangan Kung ang iyong pamantayan Ay sirang orasan at papel na ginintuan.. Nasayo ang hatol Ang hatol kung saan ka lulusong Kung saan ka makikiuso..
Continue reading...
59
Mahigit pitumpu't limang porsyento Niyurak ng matinding alon Walang awa ang haplos Ang yapos na nakagigimbal Kinitil hindi lamang ang buhay Gayundin ang hanapbuhay. Ni hindi masisid ang perlas Na ngayong may takip sa ibabaw Nabibilang ang lumalangoy Kaawa-awang gambalain At hablutin sa laot nang walang muang Ngunit anong siyang magiging sapit? Kung sila'y hahayaang hindi nakagapos? At doon sa lambat ay patitiwarakin. Tinaguriang "No Build Zone" Ngunit naroon nakatirik ang bawat pundasyon Walang opsyon, pagkat ang gobyerno Kaytagal din nang pag-aksyon. Mula sa libu-libong tirahan sa Tent City Sila'y lilisan patungong Bunk House Transitional Shelter kuno Hanggang sa malipat At magkaroon ng panibagong tirahan. Doon sa Tacloban, May dalawang daan at apatnapu't anim na tirahan Bagkus ang nakalilim, apat na libong pamilya naman. Salamat sa mga NGOs Sa 9181 na Bunk House Sa gobyernong dapat na kikilos Kailan ba sisimulan ang pagbabago? Walong libong pabahay raw ang ginagawa 167 bilyon ang budget, Saan nga ba napunta? Ito ba'y binulsa? Comprehensive Rehabilitation Plan kung tinagurian Kay bango ng ngalan Bagkus umaalingasaw ang baho Ang kasiraan, ang kawalan ng aksyon Para sa bawat mamamayan. Sa dakong Guian, Eastern Samar Tatlong daang permanenteng pabahay raw Ngunit ni isang pundasyon ng naturang pabahay Tila naglaho pa rin ni Yolanda At walang bakas na pasisimulan. Sabi ni Pnoy, malinaw raw ang target Pero hanggang target na mga lang ba? Kailan ba sisimulan ang tuwid na daan? Baka naman baku-bako na Wala man lang pasabi sa kinauukulan. Kung ang hustisya'y hindi matugunan Sana ang kalamnan ng bawat biktima'y Syang agapang mapunan Kaawa-awa silang naghihikahos. Ang laki ng tulong ng mga karatig-bansa Ba't tila walang pakialam? Kayong mga nasa trono, Tayuan ang posisyon At serbisyo'y gawin nang totoo.
0
Nov 8, 2014
Nov 8, 2014 at 10:44 AM UTC
psalmiseta
Pagbangon Buhat kay Yolanda
Mahigit pitumpu't limang porsyento Niyurak ng matinding alon Walang awa ang haplos Ang yapos na nakagigimbal Kinitil hindi lamang ang buhay Gayundin ang hanapbuhay. Ni hindi masisid ang perlas Na ngayong may takip sa ibabaw Nabibilang ang lumalangoy Kaawa-awang gambalain At hablutin sa laot nang walang muang Ngunit anong siyang magiging sapit? Kung sila'y hahayaang hindi nakagapos? At doon sa lambat ay patitiwarakin. Tinaguriang "No Build Zone" Ngunit naroon nakatirik ang bawat pundasyon Walang opsyon, pagkat ang gobyerno Kaytagal din nang pag-aksyon. Mula sa libu-libong tirahan sa Tent City Sila'y lilisan patungong Bunk House Transitional Shelter kuno Hanggang sa malipat At magkaroon ng panibagong tirahan. Doon sa Tacloban, May dalawang daan at apatnapu't anim na tirahan Bagkus ang nakalilim, apat na libong pamilya naman. Salamat sa mga NGOs Sa 9181 na Bunk House Sa gobyernong dapat na kikilos Kailan ba sisimulan ang pagbabago? Walong libong pabahay raw ang ginagawa 167 bilyon ang budget, Saan nga ba napunta? Ito ba'y binulsa? Comprehensive Rehabilitation Plan kung tinagurian Kay bango ng ngalan Bagkus umaalingasaw ang baho Ang kasiraan, ang kawalan ng aksyon Para sa bawat mamamayan. Sa dakong Guian, Eastern Samar Tatlong daang permanenteng pabahay raw Ngunit ni isang pundasyon ng naturang pabahay Tila naglaho pa rin ni Yolanda At walang bakas na pasisimulan. Sabi ni Pnoy, malinaw raw ang target Pero hanggang target na mga lang ba? Kailan ba sisimulan ang tuwid na daan? Baka naman baku-bako na Wala man lang pasabi sa kinauukulan. Kung ang hustisya'y hindi matugunan Sana ang kalamnan ng bawat biktima'y Syang agapang mapunan Kaawa-awa silang naghihikahos. Ang laki ng tulong ng mga karatig-bansa Ba't tila walang pakialam? Kayong mga nasa trono, Tayuan ang posisyon At serbisyo'y gawin nang totoo.
Continue reading...
58
dilaw na dyaket ang suot mo noon habang ako ay nananahimik hindi makaimik at pinagmamasdan ang bawat sinag ng dapithapon na sinasala ng kinulayang bintana kung saan ay sa aking mga mata na ngayon lamang nakakita ng ganda ay biglang napatunganga dilaw na dyaket ang suot mo noon at ang unang naitala sa listahan ng mga napuna ng aking mga mata at biglang napatunganga na nga nang dahil sa bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng dilaw na dyaket **** naisipang ipakita sa silid ng mga kaluluwa mga kaluluwang akala ko ay mabibigyan kong buong pansin ngunit heto, napatitig na rin ako'y napatitig na rin napatitig sa dilaw na dyaket mo at hindi ko mawari kung paano pero ang dilaw na dyaket **** nakabalabal sa iyong kay liit na katawan ay humihila pababa sa iyong mga balikat nakakibit hindi man lang kayang mapaakyat ang iyong pagpapakalálo napapaliit ang tikas ng iyong pagkatao hindi ko rin mawari kung paano pero ang dilaw na dyaket mo ay para bang napabalabal na rin sa akin at mula noon, ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng aking puso ay handa nang aminin na ikaw ay naging isang anghel ang dilaw na dyaket mo ay naging iyong halo at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa nito ay naging mga pakpak mo at ikaw ay naging isang anghel ika'y naging anghel sa aking isipan marikit na imahe sa aking kaloob-looban munting sigaw sa buong kalawakan o, munting anghel ko, nais ko na sanang isigaw: nakikita mo ba? nakikita mo ba kung paano kita nakikita? nakikita mo ba kung paano kita sinasamba? nakikita mo ba kung paano kita sinisinta? oo, sinisinta, dahil munting anghel ko, o, mahal kita mahal kita, o, munting anghel ko mahal kita at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng iyong pagkatao mahal kita at ayaw kong manatili ka lamang sa isipan ko mahal kita at nais kong ako ang magpabalabal sa iyong puso at nais kong ako ay maging iyo at nais kong mahalin mo rin ako ngunit, o, munting anghel ko, natakot ako natakot ako na kung ilalahad ko ang lahat ng mga ligaw na alaala ko sa iyo ay huhusgahan mo ako kung hayaan kong buksan mo ang aking mga pinto ay matatakot ka nang makita mo ang nilalaman nito kung ipakita ko sa iyo ang lahat ng mga tupi ng manggas at mga kusot ng bulsa ng aking puso ay magugulat ka at lilisanin mo ako kaya heto, ang munting anghel ko ay nanatili sa isipan lamang ang marikit na imahe ko ay nanirahan sa kaloob-looban lamang ang munting sigaw ko ay naging bulong lamang isang bulong na nagsasabing: o, munting anghel ko, mahal kita, o, munting anghel ko, pangarap kita, ngunit, o, munting anghel ko, natatakot akong sa piling mo'y ako'y madulas at tuluyang mawala ka. maroon na dyaket ang suot mo kanina noong ako ay naarawan ng sikat ng umaga at ng tawa ng ilang mga kahalubilo't kasama at naroon sa gitna ng aking sariling mga tawa ay nakita kita ngunit may kasamang iba at siya'y ika'y inakbayan at ika'y siya'y nginitian at ako'y napaisip nang biglaan kayo ba? kayo ba? kayo ba? napakwento ang kaibigan ko: alam mo ba, ganun na nga sila na magdadalawang-linggo na. hindi naman sa nasaktan ako pero parang ganoon na nga. hindi naman sa napatigil bigla ang tibok ng puso ko pero parang ganoon na nga. hindi naman sa nadurog ako nang mapansin ko na ang sukat ng maroon na dyaket mo ay mas sakto sa iyo at hindi niya nahihila pababa ang iyong buong pagkatao at siguro ito ay dahil siya ang kasama mo at hindi ako kaya para bang siya na ang nakabalabal sa iyong puso at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng kaniyang puso ay napaibig na sa iyo— pero parang ganoon na nga. ganoon na nga dahil kayo na nga kayo na kayo na kayo na. ganoon na nga dahil siya ang kasama mo hindi ako hindi ako hindi ako. siguro kung hindi ako natakot siguro kung hindi ako natakot na ilahad ang lahat ng mga ligaw na alaala ko sa iyo ay hindi ka na mananatili lamang sa isipan ko siguro kung hindi ako natakot na hayaang buksan mo ang aking mga pinto ay mapapabalabal ko na ang iyong puso siguro kung hindi ako natakot na ipakita ang lahat ng mga tupi ng manggas at mga kusot ng bulsa ng aking puso ay ako na'y magiging iyo siguro kung hindi ako natakot na madulas sa piling mo ay mamahalin mo na rin ako ngunit ayan na nga, o, munting anghel ko, natakot ako at ayan na nga, o, munting anghel ko, lahat ng ito ay hindi ko na nasabi sa iyo at ayan na nga, o, munting anghel ko, baka tuluyan nang mawala ang dilaw na dyaket mo sa buhay ko maroon na dyaket na ang suot mo ngunit ang dilaw na dyaket mo pa rin ang nakatatak sa isipan ko at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng dilaw na dyaket mo ay nakabalabal pa rin sa aking puso aking puso na nadurog, at patuloy na nadudurog hanggang ngayon nang dahil sa dilaw na dyaket na suot mo noon dahil sa dilaw na dyaket na suot na ng iba ngayon
0
Feb 9, 2020
Feb 9, 2020 at 11:47 PM UTC
toczlaurenio
Dilaw na Dyaket
dilaw na dyaket ang suot mo noon habang ako ay nananahimik hindi makaimik at pinagmamasdan ang bawat sinag ng dapithapon na sinasala ng kinulayang bintana kung saan ay sa aking mga mata na ngayon lamang nakakita ng ganda ay biglang napatunganga dilaw na dyaket ang suot mo noon at ang unang naitala sa listahan ng mga napuna ng aking mga mata at biglang napatunganga na nga nang dahil sa bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng dilaw na dyaket **** naisipang ipakita sa silid ng mga kaluluwa mga kaluluwang akala ko ay mabibigyan kong buong pansin ngunit heto, napatitig na rin ako'y napatitig na rin napatitig sa dilaw na dyaket mo at hindi ko mawari kung paano pero ang dilaw na dyaket **** nakabalabal sa iyong kay liit na katawan ay humihila pababa sa iyong mga balikat nakakibit hindi man lang kayang mapaakyat ang iyong pagpapakalálo napapaliit ang tikas ng iyong pagkatao hindi ko rin mawari kung paano pero ang dilaw na dyaket mo ay para bang napabalabal na rin sa akin at mula noon, ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng aking puso ay handa nang aminin na ikaw ay naging isang anghel ang dilaw na dyaket mo ay naging iyong halo at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa nito ay naging mga pakpak mo at ikaw ay naging isang anghel ika'y naging anghel sa aking isipan marikit na imahe sa aking kaloob-looban munting sigaw sa buong kalawakan o, munting anghel ko, nais ko na sanang isigaw: nakikita mo ba? nakikita mo ba kung paano kita nakikita? nakikita mo ba kung paano kita sinasamba? nakikita mo ba kung paano kita sinisinta? oo, sinisinta, dahil munting anghel ko, o, mahal kita mahal kita, o, munting anghel ko mahal kita at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng iyong pagkatao mahal kita at ayaw kong manatili ka lamang sa isipan ko mahal kita at nais kong ako ang magpabalabal sa iyong puso at nais kong ako ay maging iyo at nais kong mahalin mo rin ako ngunit, o, munting anghel ko, natakot ako natakot ako na kung ilalahad ko ang lahat ng mga ligaw na alaala ko sa iyo ay huhusgahan mo ako kung hayaan kong buksan mo ang aking mga pinto ay matatakot ka nang makita mo ang nilalaman nito kung ipakita ko sa iyo ang lahat ng mga tupi ng manggas at mga kusot ng bulsa ng aking puso ay magugulat ka at lilisanin mo ako kaya heto, ang munting anghel ko ay nanatili sa isipan lamang ang marikit na imahe ko ay nanirahan sa kaloob-looban lamang ang munting sigaw ko ay naging bulong lamang isang bulong na nagsasabing: o, munting anghel ko, mahal kita, o, munting anghel ko, pangarap kita, ngunit, o, munting anghel ko, natatakot akong sa piling mo'y ako'y madulas at tuluyang mawala ka. maroon na dyaket ang suot mo kanina noong ako ay naarawan ng sikat ng umaga at ng tawa ng ilang mga kahalubilo't kasama at naroon sa gitna ng aking sariling mga tawa ay nakita kita ngunit may kasamang iba at siya'y ika'y inakbayan at ika'y siya'y nginitian at ako'y napaisip nang biglaan kayo ba? kayo ba? kayo ba? napakwento ang kaibigan ko: alam mo ba, ganun na nga sila na magdadalawang-linggo na. hindi naman sa nasaktan ako pero parang ganoon na nga. hindi naman sa napatigil bigla ang tibok ng puso ko pero parang ganoon na nga. hindi naman sa nadurog ako nang mapansin ko na ang sukat ng maroon na dyaket mo ay mas sakto sa iyo at hindi niya nahihila pababa ang iyong buong pagkatao at siguro ito ay dahil siya ang kasama mo at hindi ako kaya para bang siya na ang nakabalabal sa iyong puso at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng kaniyang puso ay napaibig na sa iyo— pero parang ganoon na nga. ganoon na nga dahil kayo na nga kayo na kayo na kayo na. ganoon na nga dahil siya ang kasama mo hindi ako hindi ako hindi ako. siguro kung hindi ako natakot siguro kung hindi ako natakot na ilahad ang lahat ng mga ligaw na alaala ko sa iyo ay hindi ka na mananatili lamang sa isipan ko siguro kung hindi ako natakot na hayaang buksan mo ang aking mga pinto ay mapapabalabal ko na ang iyong puso siguro kung hindi ako natakot na ipakita ang lahat ng mga tupi ng manggas at mga kusot ng bulsa ng aking puso ay ako na'y magiging iyo siguro kung hindi ako natakot na madulas sa piling mo ay mamahalin mo na rin ako ngunit ayan na nga, o, munting anghel ko, natakot ako at ayan na nga, o, munting anghel ko, lahat ng ito ay hindi ko na nasabi sa iyo at ayan na nga, o, munting anghel ko, baka tuluyan nang mawala ang dilaw na dyaket mo sa buhay ko maroon na dyaket na ang suot mo ngunit ang dilaw na dyaket mo pa rin ang nakatatak sa isipan ko at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng dilaw na dyaket mo ay nakabalabal pa rin sa aking puso aking puso na nadurog, at patuloy na nadudurog hanggang ngayon nang dahil sa dilaw na dyaket na suot mo noon dahil sa dilaw na dyaket na suot na ng iba ngayon
Continue reading...
115
#112614 Sinigaw niya ang oras Buhat sa rehas na puno nang aral Tumugon ako't nabigla Pagkat bumantad ang iilang madla Dahan-dahang nilipad ng mga paa Patungong langit naman pala Ngunit naroon pala Ang anino **** may liwanag. Tila ako'y tangan ng hangin Doon sa 'di inaasahang tagpuan Tumalisod ang puso Mabuti't nagising Tuloy lang ang lakarin. Sa pangalawang pagkakataon Winaldas ko ang pagod Hindi patungo sayo Pero sa kabilang ibayong babagtasin. Heto na naman, Parang itim at puti na lang sila At ikaw ang tanging may bahid ng kulay Kumidlat nga't hanggang sulyap na lang Parang wala namang ibig sabihin. Magulong usapan, hindi nga ba? Ang lupon nila'y nilagpasan ko At sa kauna-unahang pagkakataon Ang hangi'y nag-ibang ihip Ngalan ko pala'y iniihip nito. Pangalawang beses Ang eksenang nakalimbag Wala na namang kibuan Ang lapad ng balakid Mula sayo patungo sakin Simple lang naman, Wala namang nararapat na sambitin. Paulit-ulit nga Marahil walang letrang Kinukumpas ng kampana Magulang usapan nga ba? Marahil hindi, Pagkat minsa'y di na kailangan ng salita.
0
Nov 27, 2014
Nov 27, 2014 at 11:16 AM UTC
psalmiseta
Magulong Usapan
#112614 Sinigaw niya ang oras Buhat sa rehas na puno nang aral Tumugon ako't nabigla Pagkat bumantad ang iilang madla Dahan-dahang nilipad ng mga paa Patungong langit naman pala Ngunit naroon pala Ang anino **** may liwanag. Tila ako'y tangan ng hangin Doon sa 'di inaasahang tagpuan Tumalisod ang puso Mabuti't nagising Tuloy lang ang lakarin. Sa pangalawang pagkakataon Winaldas ko ang pagod Hindi patungo sayo Pero sa kabilang ibayong babagtasin. Heto na naman, Parang itim at puti na lang sila At ikaw ang tanging may bahid ng kulay Kumidlat nga't hanggang sulyap na lang Parang wala namang ibig sabihin. Magulong usapan, hindi nga ba? Ang lupon nila'y nilagpasan ko At sa kauna-unahang pagkakataon Ang hangi'y nag-ibang ihip Ngalan ko pala'y iniihip nito. Pangalawang beses Ang eksenang nakalimbag Wala na namang kibuan Ang lapad ng balakid Mula sayo patungo sakin Simple lang naman, Wala namang nararapat na sambitin. Paulit-ulit nga Marahil walang letrang Kinukumpas ng kampana Magulang usapan nga ba? Marahil hindi, Pagkat minsa'y di na kailangan ng salita.
Continue reading...
41
Ang Paglimot ay isang pamamaraan upang makalimot. Sa isang simpleng salitang paglimot ito ay maraming mga masasayang alaalang syang magbabalik at hindi ito nakakatulong sa paglimot bagkus lalo ka lamang nitong sasaktan. Ang paglimot ito din ang pinaka mahirap na bahagi ng aking buhay bilang isang umiibig marahil ng bawat isa sa atin. Ang paglimot sa taong minsan ng naging parte ng ating buhay na ating minahal ng mahabang panahon at kahit sa haba na ng panahon na iginugul ay wala padin ang tamang panahon. Ang pagpapalaya sa taong ni minsan ay hindi naging akin. Hindi ba't masakit. Ou.masakit ang Masaktan at mahirap ang maranasan ang lahat ng ito, ngunit kinakailangan ko na din sigurong palayain ang sarili kong puso. O Kay hirap kang limotin. Minahal at minamahal kita ng hindi mo alam kaya't ngaun lilimotin na din kita ng hindi mo parin nalalaman ang tunay kong nararamdam. O Kay hirap ng palimot. Ligayang kakaiba sa tuwing ikay nakikita tila'y di ko maipaliwanag subalit ito ay kailangan ko ng limotin.Magawa ko pa kayang ika'y makalimotan ngaung pati sa pagtulog ko ay naroon ka sa aking panaginip. Ang kalimotan ka ay mahirap ngunit kailangan. Kaylangan kong turuan at tulongan ang aking sarili upang ikay makalimotan na ng tuluyan. Ang tanong ko Ano ang tamang pamamaraan upang ikay lubosan ng maibaon sa limot at ng wag ng masaktan pa ang puso kong mag-isang umaasa sa tamang panahon. O Kay hirap ang limotin ka.
0
Dec 12, 2015
Dec 12, 2015 at 11:09 PM UTC
ansterlee
"Ang Paglimot" November 28,2015
Ang Paglimot ay isang pamamaraan upang makalimot. Sa isang simpleng salitang paglimot ito ay maraming mga masasayang alaalang syang magbabalik at hindi ito nakakatulong sa paglimot bagkus lalo ka lamang nitong sasaktan. Ang paglimot ito din ang pinaka mahirap na bahagi ng aking buhay bilang isang umiibig marahil ng bawat isa sa atin. Ang paglimot sa taong minsan ng naging parte ng ating buhay na ating minahal ng mahabang panahon at kahit sa haba na ng panahon na iginugul ay wala padin ang tamang panahon. Ang pagpapalaya sa taong ni minsan ay hindi naging akin. Hindi ba't masakit. Ou.masakit ang Masaktan at mahirap ang maranasan ang lahat ng ito, ngunit kinakailangan ko na din sigurong palayain ang sarili kong puso. O Kay hirap kang limotin. Minahal at minamahal kita ng hindi mo alam kaya't ngaun lilimotin na din kita ng hindi mo parin nalalaman ang tunay kong nararamdam. O Kay hirap ng palimot. Ligayang kakaiba sa tuwing ikay nakikita tila'y di ko maipaliwanag subalit ito ay kailangan ko ng limotin.Magawa ko pa kayang ika'y makalimotan ngaung pati sa pagtulog ko ay naroon ka sa aking panaginip. Ang kalimotan ka ay mahirap ngunit kailangan. Kaylangan kong turuan at tulongan ang aking sarili upang ikay makalimotan na ng tuluyan. Ang tanong ko Ano ang tamang pamamaraan upang ikay lubosan ng maibaon sa limot at ng wag ng masaktan pa ang puso kong mag-isang umaasa sa tamang panahon. O Kay hirap ang limotin ka.
Continue reading...
13
#080316 Hindi ako Yung taong *matapos **** iwa'y* *Pupwede **** balikan* kung kelan mo lang gusto. Hindi ako Yung porket may nararamdaman pa sayo'y Ihahain ang pag-ibig nang katulad ng dati. Hindi ako Yung mananatiling martir Na kahit nasasaktan na'y iibigin ka pa rin. Hindi ako Yung papatawarin ka na lang ng bigla Buhat sa napakalalim na sugat na iyong iniwan. --- Hindi ako Pero sa pagbalik mo'y Kaya pa rin pala kitang yakapin Nang may buong pagtitiwala. Hindi ako Pero patuloy kong nilalatag ang sarili sa Ama Nang maging tama ang puso't Masunod ko lamang Siya. Hindi ako Pero tiwala ako sa Kanya Kaya't patuloy ka pa ring minamahal. Hindi ako Pero ang paghilom Nya'y walang kapantay. Oo, hindi ako At nagpapasalamat ako sa Kanya Na patuloy akong binabago. Hindi kasi ako perpekto, Hindi rin perpekto ang pag-ibig ko sayo. At may takot akong mahalin ka, Pero sa pag-ibig Niya, Naroon pala ako.
0
Aug 2, 2016
Aug 2, 2016 at 8:08 PM UTC
psalmiseta
Hindi Ako
#080316 Hindi ako Yung taong *matapos **** iwa'y* *Pupwede **** balikan* kung kelan mo lang gusto. Hindi ako Yung porket may nararamdaman pa sayo'y Ihahain ang pag-ibig nang katulad ng dati. Hindi ako Yung mananatiling martir Na kahit nasasaktan na'y iibigin ka pa rin. Hindi ako Yung papatawarin ka na lang ng bigla Buhat sa napakalalim na sugat na iyong iniwan. --- Hindi ako Pero sa pagbalik mo'y Kaya pa rin pala kitang yakapin Nang may buong pagtitiwala. Hindi ako Pero patuloy kong nilalatag ang sarili sa Ama Nang maging tama ang puso't Masunod ko lamang Siya. Hindi ako Pero tiwala ako sa Kanya Kaya't patuloy ka pa ring minamahal. Hindi ako Pero ang paghilom Nya'y walang kapantay. Oo, hindi ako At nagpapasalamat ako sa Kanya Na patuloy akong binabago. Hindi kasi ako perpekto, Hindi rin perpekto ang pag-ibig ko sayo. At may takot akong mahalin ka, Pero sa pag-ibig Niya, Naroon pala ako.
Continue reading...
35
Sinabi ko sa sarili ko Na huwag ka nang hanapin sa unang pagkakataong mapansin ko na nawala ka. Ngunit nahanap pa rin kita. Nahanap kita sa katahimikan, Ang bulong **** nagpagulo sa minsang kalmadong isip, Dahil sa'yo nalaman ko hindi lang pala multo ang puwedeng nagpaparamdam sa dilim. Naroon ka rin sa likod ng mga masasayang alaala. Nahanap pa rin kita kahit ilang beses na akong nangakong magiging masaya muna ako. May kanya-kanyang paglalarawan sa'yo ang iba't-ibang tao, Maaring sa iba, isa kang demonyo, kathang-isip, salita, o isang panandaliang bisita. Pero sa lahat ng bagay na inilarawan sa'yo, hindi ko alam kung bakit itinuring kitang kaibigan. Dahil siguro tuwing pag-uwi ko, 'pag wala ng mga tao kahit gaano man ako kasaya o kapagod, nandiyan ka. Nag-aabang, nag-aantay, naiinip Hinihintay akong mag-kwento. Ikaw ang tipo ng kaibigan na hinahanap-hanap din pagkatapos bitawan. May mga araw na napagtatagumpayan kong huwag kang isipin ngunit may mga araw din na nagbabalik nanaman ako sa simula. Dahil sa huli, ay uuwi din ako at hahanapin kang muli sa katahimikan. At sa bawat paalam mo, muli nanaman kita maaalala Minsan, napakahilig **** magtago tuwing kasama ko na ang mga kaibigan ko, Pakiramdam ko rin naman wala silang balak na kilalanin o pakinggan tayo Kaya patuloy ka lang magtago, Hindi nila kailangan malaman na buhay ka, Hindi nila kailangan malaman na nandiyan ka, Hindi nila kailangan malaman na totoo ka. Hindi ko alam kung kailan ka aalis, Hindi ko alam kung gusto ba kitang umalis, Pero kung sakaling dumating man ang araw na 'yon, Huwag ka nang magpaalam pa.
0
Nov 13, 2016
Nov 13, 2016 at 12:35 PM UTC
jramos
-
Sinabi ko sa sarili ko Na huwag ka nang hanapin sa unang pagkakataong mapansin ko na nawala ka. Ngunit nahanap pa rin kita. Nahanap kita sa katahimikan, Ang bulong **** nagpagulo sa minsang kalmadong isip, Dahil sa'yo nalaman ko hindi lang pala multo ang puwedeng nagpaparamdam sa dilim. Naroon ka rin sa likod ng mga masasayang alaala. Nahanap pa rin kita kahit ilang beses na akong nangakong magiging masaya muna ako. May kanya-kanyang paglalarawan sa'yo ang iba't-ibang tao, Maaring sa iba, isa kang demonyo, kathang-isip, salita, o isang panandaliang bisita. Pero sa lahat ng bagay na inilarawan sa'yo, hindi ko alam kung bakit itinuring kitang kaibigan. Dahil siguro tuwing pag-uwi ko, 'pag wala ng mga tao kahit gaano man ako kasaya o kapagod, nandiyan ka. Nag-aabang, nag-aantay, naiinip Hinihintay akong mag-kwento. Ikaw ang tipo ng kaibigan na hinahanap-hanap din pagkatapos bitawan. May mga araw na napagtatagumpayan kong huwag kang isipin ngunit may mga araw din na nagbabalik nanaman ako sa simula. Dahil sa huli, ay uuwi din ako at hahanapin kang muli sa katahimikan. At sa bawat paalam mo, muli nanaman kita maaalala Minsan, napakahilig **** magtago tuwing kasama ko na ang mga kaibigan ko, Pakiramdam ko rin naman wala silang balak na kilalanin o pakinggan tayo Kaya patuloy ka lang magtago, Hindi nila kailangan malaman na buhay ka, Hindi nila kailangan malaman na nandiyan ka, Hindi nila kailangan malaman na totoo ka. Hindi ko alam kung kailan ka aalis, Hindi ko alam kung gusto ba kitang umalis, Pero kung sakaling dumating man ang araw na 'yon, Huwag ka nang magpaalam pa.
Continue reading...
30
Lilingon sa kanan, lilingon sa kaliwa. Lilingon sa itaas, lilingon sa ibaba. Kahit saan ipako ang aking mga mata, Alaala mo ang tangi kong nakikita. Sa kanan- naroon ang munting librong bigay mo para sa aking kaarawan. Sa kaliwa- may tsokolateng madalas **** ilagay sa sisidlan. Sa itaas- nakasabit ang asul na bag, iniabot mo noong kapaskuhan. Sa ibaba- naroon pa at nakatago mga mensaheng iyong iniwan. Ano ba? Bakit ba? Paano ba? Ano na? Ang daming tanong na wala namang kasagutan. Mananatili na lang ba itong palaisipan? O maglalakas loob akong tanungin ka? Ano nga bang mayroon tayo para sa isa’t-isa? Kasi ako? Nahuhulog na nga yata. Damdamin mo’y hindi ko mawari, Tugon mo sana ay iyo nang masabi. Ang hirap kasing manghula. Nagmumukha akong tanga. Kung sabihin mo na kaya? Ako’t ikaw ba’y may pag-asa? Hindi ka ba napapagod sa pagtakbo sa isip ko? Ang tagal mo na ring nakatambay dito sa aking puso. Ilang taon na ba tayo? Isa? Dalawa? O tatlo? Wala nga palang tayo, ang meron lang ay…ikaw at ako. ☹ Hindi ko alam kung paano tatapusin ang tula. Kasi ang kwento natin ay 'di pa nagsisimula. Palaisipan pa rin ito sa kabilang banda. Bukas-makalawa, ako pa rin ay makata.
0
Jan 28, 2018
Jan 28, 2018 at 5:31 AM UTC
domina-gamboa
PALAISIPAN
Lilingon sa kanan, lilingon sa kaliwa. Lilingon sa itaas, lilingon sa ibaba. Kahit saan ipako ang aking mga mata, Alaala mo ang tangi kong nakikita. Sa kanan- naroon ang munting librong bigay mo para sa aking kaarawan. Sa kaliwa- may tsokolateng madalas **** ilagay sa sisidlan. Sa itaas- nakasabit ang asul na bag, iniabot mo noong kapaskuhan. Sa ibaba- naroon pa at nakatago mga mensaheng iyong iniwan. Ano ba? Bakit ba? Paano ba? Ano na? Ang daming tanong na wala namang kasagutan. Mananatili na lang ba itong palaisipan? O maglalakas loob akong tanungin ka? Ano nga bang mayroon tayo para sa isa’t-isa? Kasi ako? Nahuhulog na nga yata. Damdamin mo’y hindi ko mawari, Tugon mo sana ay iyo nang masabi. Ang hirap kasing manghula. Nagmumukha akong tanga. Kung sabihin mo na kaya? Ako’t ikaw ba’y may pag-asa? Hindi ka ba napapagod sa pagtakbo sa isip ko? Ang tagal mo na ring nakatambay dito sa aking puso. Ilang taon na ba tayo? Isa? Dalawa? O tatlo? Wala nga palang tayo, ang meron lang ay…ikaw at ako. ☹ Hindi ko alam kung paano tatapusin ang tula. Kasi ang kwento natin ay 'di pa nagsisimula. Palaisipan pa rin ito sa kabilang banda. Bukas-makalawa, ako pa rin ay makata.
Continue reading...
28
sa may dagliang liko abot ng aking ligaw na sulyap ang sabungan. matatas ang kanyang ngalan. "Cockfighter's Rendezvous" kaunting lakad lamang pabalikwas sa MERALCO kung saan isang mahabang karagatan ng tao ang pilit na inaalon ng bayarin, kaltas sa sahod, bulag sa paroroonan. ayon sa mga akda ay mayroong Kristo sa sabungan. siya ang nangangasiwa sa aliwan ng mga drayber. ang matalas na tari ng kanilang hagikgikan ay lumulubog sa haba ng pantimpalak naroon daw si Kristo habang ang dagundong ng batingaw ay tulog sa tore. pitikan ng pitikan ng yosi kung saan na lamang maisipan ng pagod na kamay na may samyo ng dala nitong lansa, at matapos ay papasok ng muli sa simbahan kung saan kasabay ng pag-danak ng dugo ang pag-kubra ng nag-wagi. hawak ni Kristo ang patay na manok, nasusulat sa tari ang linya ng dugo. alam ko naroon si Kristo. hawak ni Kristo ang mga baryang kumakalansing. ilang pirasong pag-asa para sa pawisang drayber, para sa parokyanong lasinggero, para sa baguhan sa aliwan, para sa llamado. hawak ni Kristo ang lahat, at siya ang panuto sa pagsusulit ng ganid. pauwi na ako. wala na ang alingawngaw ng sigawan. Lunes nanaman at ramdam ng lahat ang bigat ng parating na mga araw.
0
Sep 19, 2015
Sep 19, 2015 at 12:59 AM UTC
windsor-i-guadalupe-jr
Si Kristo Ay Nasa Sabungan
sa may dagliang liko abot ng aking ligaw na sulyap ang sabungan. matatas ang kanyang ngalan. "Cockfighter's Rendezvous" kaunting lakad lamang pabalikwas sa MERALCO kung saan isang mahabang karagatan ng tao ang pilit na inaalon ng bayarin, kaltas sa sahod, bulag sa paroroonan. ayon sa mga akda ay mayroong Kristo sa sabungan. siya ang nangangasiwa sa aliwan ng mga drayber. ang matalas na tari ng kanilang hagikgikan ay lumulubog sa haba ng pantimpalak naroon daw si Kristo habang ang dagundong ng batingaw ay tulog sa tore. pitikan ng pitikan ng yosi kung saan na lamang maisipan ng pagod na kamay na may samyo ng dala nitong lansa, at matapos ay papasok ng muli sa simbahan kung saan kasabay ng pag-danak ng dugo ang pag-kubra ng nag-wagi. hawak ni Kristo ang patay na manok, nasusulat sa tari ang linya ng dugo. alam ko naroon si Kristo. hawak ni Kristo ang mga baryang kumakalansing. ilang pirasong pag-asa para sa pawisang drayber, para sa parokyanong lasinggero, para sa baguhan sa aliwan, para sa llamado. hawak ni Kristo ang lahat, at siya ang panuto sa pagsusulit ng ganid. pauwi na ako. wala na ang alingawngaw ng sigawan. Lunes nanaman at ramdam ng lahat ang bigat ng parating na mga araw.
Continue reading...
49
Tinanong ako ng palubog na araw, "Bakit narito kang muli? Sa sampung beses mo akong dinalaw, isa lamang doon ang may dala kang ngiti." Natawa ako sa katotohanan Oo nga, hindi ko maikakaila "Ika'y aking tinititigan, kaya lamang mukhang may luha ang aking mga mata." Tila nanginig ito sa halakhak Alam n'ya ang kasinungalingan Na kinumpirma ng isang patak, dalawa, tatlo... hanggang 'di na mapigilan Binigyan n'ya ako ng maraming kulay bilang sagot Pilit pinapakita ang ganda sa kabila ng lungkot Ngunit ang tanging nakikita ay ang lungkot sa likod ng ganda Ganoon nga siguro talaga kapag nasasaktan ka Lumisan ako nung lumubog na s'ya Ngunit iniwan n'ya ang kasiguraduhan Na naroon lamang s'ya Upang aking balikan Umaasang sa aking muling pagbabalik Ang isa sa sampung beses ay maging dalawa At madagdagan pang hitik "Oh haring araw, nawa'y magdilang anghel ka."
0
Jun 3, 2019
Jun 3, 2019 at 10:47 PM UTC
cepheus
Monologo sa Palubog na Araw
Tinanong ako ng palubog na araw, "Bakit narito kang muli? Sa sampung beses mo akong dinalaw, isa lamang doon ang may dala kang ngiti." Natawa ako sa katotohanan Oo nga, hindi ko maikakaila "Ika'y aking tinititigan, kaya lamang mukhang may luha ang aking mga mata." Tila nanginig ito sa halakhak Alam n'ya ang kasinungalingan Na kinumpirma ng isang patak, dalawa, tatlo... hanggang 'di na mapigilan Binigyan n'ya ako ng maraming kulay bilang sagot Pilit pinapakita ang ganda sa kabila ng lungkot Ngunit ang tanging nakikita ay ang lungkot sa likod ng ganda Ganoon nga siguro talaga kapag nasasaktan ka Lumisan ako nung lumubog na s'ya Ngunit iniwan n'ya ang kasiguraduhan Na naroon lamang s'ya Upang aking balikan Umaasang sa aking muling pagbabalik Ang isa sa sampung beses ay maging dalawa At madagdagan pang hitik "Oh haring araw, nawa'y magdilang anghel ka."
Continue reading...
24
Sabihin mo sa akin - saan ako nagkulang? Sa bawat oras ba na sa'yo lang inilaan? Sa bawat ngiti bang ikaw lang ang dahilan? O sa bawat sandaling hindi ka nahagkan? Sabihin mo sa akin ang aking kasalanan. Mali ba ang mangarap na tayong dal'wa lamang? Mali ba ang umibig at ika'y ipaglaban? Mali rin ba'ng lumuha nang ikaw ay lumisan? Sabihin mo sa akin - bakit ako'y nasasaktan? Bakit ang puso ko ay iyong sinugatan? Sa bawat ala-ala ng ating nakaraan, Bakit kabiguan yaring aking nakamtan? Sabihin mo sa akin kung paano malimutan? Kung sa bawat pikit ko'y naroon ang 'yong larawan? At hanggang sa ngayo'y ito ang aking katanungan, Bakit 'di ko masabi ang katagang "Paalam?"
0
Jun 15, 2015
Jun 15, 2015 at 12:30 AM UTC
dalampasigan08
"Sabihin mo sa akin"
Sabihin mo sa akin - saan ako nagkulang? Sa bawat oras ba na sa'yo lang inilaan? Sa bawat ngiti bang ikaw lang ang dahilan? O sa bawat sandaling hindi ka nahagkan? Sabihin mo sa akin ang aking kasalanan. Mali ba ang mangarap na tayong dal'wa lamang? Mali ba ang umibig at ika'y ipaglaban? Mali rin ba'ng lumuha nang ikaw ay lumisan? Sabihin mo sa akin - bakit ako'y nasasaktan? Bakit ang puso ko ay iyong sinugatan? Sa bawat ala-ala ng ating nakaraan, Bakit kabiguan yaring aking nakamtan? Sabihin mo sa akin kung paano malimutan? Kung sa bawat pikit ko'y naroon ang 'yong larawan? At hanggang sa ngayo'y ito ang aking katanungan, Bakit 'di ko masabi ang katagang "Paalam?"
Continue reading...
16