"kalimutan" poems - Hello Poetry

"kalimutan" poems

Hanggang kailan kaya merong "tayo" Di ko maalis ang takot sa isip ko Na isang araw ang "tayo" ay maging "ako" Takot na ako'y iyong iwan Baka puso mo ako'y kalimutan Kasi nangyari na yan minsan Nananatili pa rin ang pangamba Na muli magkaroon ka ng iba Sa nararamdaman kong ito Di mo naman ako masisisi diba? Kasi minsan mo na akong ipinagpalit Pag-ibig na naging mapait At nagdulot ng labis na sakit Kaya hanggang ngayon takot pa rin ako Na matapos ang ating tayo At mapalitan ng isang kayo

0

Nov 15, 2015

Nov 15, 2015 at 10:35 AM UTC

Hanggang Kailan Kaya? (TAGALOG)

Hanggang kailan kaya merong "tayo" Di ko maalis ang takot sa isip ko Na isang araw ang "tayo" ay maging "ako" Takot na ako'y iyong iwan Baka puso mo ako'y kalimutan Kasi nangyari na yan minsan Nananatili pa rin ang pangamba Na muli magkaroon ka ng iba Sa nararamdaman kong ito Di mo naman ako masisisi diba? Kasi minsan mo na akong ipinagpalit Pag-ibig na naging mapait At nagdulot ng labis na sakit Kaya hanggang ngayon takot pa rin ako Na matapos ang ating tayo At mapalitan ng isang kayo

Continue reading...

Ang paligsahan ay nagumpisang magbukas Ng mga piling kalahok kung sino ang pinakamalakas Pinagtipon tipon sa labanang may mataas na antas Ang gantimpala sa mananalo ay ang kapalaran ng bukas Wari bang hamon ng buhay na tayong lahat ay kalahok Sa paligsahang paunahang makarating sa tuktok Kung sino ba ang makakalagpas sa mga pagsubok At kung sino ba ang matatag at tunay na di marupok Kaya wag hayaang tumiklop ang tuhod Kahit sa panghihina ay dahandahang mapaluhod Dapat kalimutan ang nararamdamang pagod Dahil ang laban ay dumarating nang sunod sunod Ibigay ang lahat ng makakaya Magtiwala sa sarili, may magagawa pa Wag mawawalan ng pagasa Manatiling nakamulat ang mga mata Sabay ibukas ang munting palad Ano mang oras darating ang hinahangad Tulad ng manlalarong naghihintay ng pasa Nakasalalay ang puntos, kapag nahawakan ang bola Ganun kahalaga ang bawat panahon Di dapat pinalalagpas ang bawat pagkakataon Yan ang aral na ipinapaalala nitong kompetisyon At ang disiplinang nakapaloob sa isang kampeon Sumigaw kahit gaano kaliit ang tinig Di maglalaon ay tuluyan ka nilang maririnig Habang ang tao’y may taglay na pagibig May lakas na di padadaig kahit pang buong daigdig Bumangon ilang beses man madapa…. Walang tagumpay sa pagsuko Kaya laban lang ng buong puso Ipakita **** ikaw ang nararapat Sino man ang makatapat, bumalakid man ang lahat Ang mundo ay isang parang laro May panalo at may pagkabigo Ngunit may karamay na kupunang sumasaiyo Na magsasabing “Magkasama tayo, sila ikaw at ako”

0

Oct 23, 2018

Oct 23, 2018 at 9:31 PM UTC

Ang Paligsahan Ng Buhay

Ang paligsahan ay nagumpisang magbukas Ng mga piling kalahok kung sino ang pinakamalakas Pinagtipon tipon sa labanang may mataas na antas Ang gantimpala sa mananalo ay ang kapalaran ng bukas Wari bang hamon ng buhay na tayong lahat ay kalahok Sa paligsahang paunahang makarating sa tuktok Kung sino ba ang makakalagpas sa mga pagsubok At kung sino ba ang matatag at tunay na di marupok Kaya wag hayaang tumiklop ang tuhod Kahit sa panghihina ay dahandahang mapaluhod Dapat kalimutan ang nararamdamang pagod Dahil ang laban ay dumarating nang sunod sunod Ibigay ang lahat ng makakaya Magtiwala sa sarili, may magagawa pa Wag mawawalan ng pagasa Manatiling nakamulat ang mga mata Sabay ibukas ang munting palad Ano mang oras darating ang hinahangad Tulad ng manlalarong naghihintay ng pasa Nakasalalay ang puntos, kapag nahawakan ang bola Ganun kahalaga ang bawat panahon Di dapat pinalalagpas ang bawat pagkakataon Yan ang aral na ipinapaalala nitong kompetisyon At ang disiplinang nakapaloob sa isang kampeon Sumigaw kahit gaano kaliit ang tinig Di maglalaon ay tuluyan ka nilang maririnig Habang ang tao’y may taglay na pagibig May lakas na di padadaig kahit pang buong daigdig Bumangon ilang beses man madapa…. Walang tagumpay sa pagsuko Kaya laban lang ng buong puso Ipakita **** ikaw ang nararapat Sino man ang makatapat, bumalakid man ang lahat Ang mundo ay isang parang laro May panalo at may pagkabigo Ngunit may karamay na kupunang sumasaiyo Na magsasabing “Magkasama tayo, sila ikaw at ako”

Continue reading...

Mahal, Naalala mo pa ba yung mga panahon na puro ngiti at saya? Mga araw na puno ng kwentuhan, asaran at tawanan Na hindi ko malaman Kung saan nanggaling ang mga iyan Naalala mo pa ba kung paano ko lagyan ng ngiti ang iyong mga labi At tila nilagyan ng bituin ang iyong mga mata? Naalala mo pa ba kung paano mo sinabi sa akin na gusto mo ako? Tila hindi ka pa nga sigurado sa nadarama mo Naalala mo pa ba nung tinanong mo ako kung pwede bang manligaw? Tila nanlumo ka pa nga sa sagot ko. At hindi nagtagal, ay unti unti mo din binitawan ang salitang “Mahal kita. Mahal na mahal kita” Dahil ako? Naalala ko pa Naalala ko pa kung paano tayo nagkakilala Kung paano sinabi sa akin ng kaibigan mo, na gusto mo ako Kung paano mismo nanggaling sa bibig mo, na gusto mo nga ako Kung paano ko binigkas ang salitang “Mahal din kita” Kung paano mo unti unting binabawi ang salitang “Mahal kita” Dahil sabi mo, Sabi mo pagod ka na, ayaw mo na, sawa ka na Kung paano ako nagpakatanga, habang tinutulak ka sa babaeng gusto mo Habang sinasabing “Kung saan ka masaya, duon ako Kahit masakit, kakayanin ko” At naalala ko pa, kung paano mo sinabing “Patawad, mahal pa din kita.” Tinanggap kita. Tinanggap ko lahat ng eksplenasyon at rason mo. Lahat lahat, kahit ilang beses kong narinig na ang tanga ko Dahil tinanggap kita, pero masisisi ba nila ako? Masisisi ba nila ako kung mahal pa din kita? Masisisi ba nila ako kung patuloy pa din akong umaasa na babalik yung tayo? Hindi naman diba? Kasi unang una sa lahat, hindi sila yung nagmahal Hindi sila yung sinaktan at iniwan Ilang gabi akong umiyak Ilang gabi kong iniyakan ang paulit ulit na dahilan Ilang beses akong nagpakatanga sa paulit ulit na rason Ilang beses akong tinanong kung kaya ko pa ba? Kung masaya pa ba ako? Kung pagod na ba ako? Hanggang saan yung kaya ko? At duon ko natagpuan Duon ko natagpuan ang sarili ko Namamahinga sa pagitan ng “Mahal kita” at “Pagod na ako” Pero mahal, masisisi mo ba ako kapag sinabi kong pagod na ako? Masisisi mo ba ako kung sinabi ko sayong gusto kong magpahinga habang minamahal mo? Kung ang gusto ko lang ay ipadama mo ulit sa akin ang nadarama mo? Kung ang gusto ko lang kalimutan ang sakit na dinulot mo? Kung pagod na ako kakaisip sa salitang “kayo”? Kung pagod na ako kakaiyak dahil parang siya pa din ang gusto mo? Kung lagi kong naiisip na baka kaya mo ako binalikan, dahil hindi ka niya gusto? Mahal, wag **** iisipin na ayoko na sayo Wag **** iisipin na kaya ko gustong magpahinga dahil pagod na ako Dahil tulad ng sabi mo, kung pagod na ako, magpahinga ako Kasi mahal, gusto kong magpahinga Para muling madama ang init ng pagibig Na tila ba sa akin ay iyong ipinagkait Muling masulyapan ang mga matang Tila ba hinahanap ako sa libo libong tao Mahal, patawad. Mahal kita, pero pagod na ako Pero hindi ibigsabihin nito ay palayain mo ako Ibig kong sabihin, ipaglaban mo naman ako. Ipaglaban mo naman ako, dahil pagod na ako.

0

Oct 14, 2017

Oct 14, 2017 at 7:54 AM UTC

babaengmanunula

Mahal kita, pero pagod na ako

Mahal, Naalala mo pa ba yung mga panahon na puro ngiti at saya? Mga araw na puno ng kwentuhan, asaran at tawanan Na hindi ko malaman Kung saan nanggaling ang mga iyan Naalala mo pa ba kung paano ko lagyan ng ngiti ang iyong mga labi At tila nilagyan ng bituin ang iyong mga mata? Naalala mo pa ba kung paano mo sinabi sa akin na gusto mo ako? Tila hindi ka pa nga sigurado sa nadarama mo Naalala mo pa ba nung tinanong mo ako kung pwede bang manligaw? Tila nanlumo ka pa nga sa sagot ko. At hindi nagtagal, ay unti unti mo din binitawan ang salitang “Mahal kita. Mahal na mahal kita” Dahil ako? Naalala ko pa Naalala ko pa kung paano tayo nagkakilala Kung paano sinabi sa akin ng kaibigan mo, na gusto mo ako Kung paano mismo nanggaling sa bibig mo, na gusto mo nga ako Kung paano ko binigkas ang salitang “Mahal din kita” Kung paano mo unti unting binabawi ang salitang “Mahal kita” Dahil sabi mo, Sabi mo pagod ka na, ayaw mo na, sawa ka na Kung paano ako nagpakatanga, habang tinutulak ka sa babaeng gusto mo Habang sinasabing “Kung saan ka masaya, duon ako Kahit masakit, kakayanin ko” At naalala ko pa, kung paano mo sinabing “Patawad, mahal pa din kita.” Tinanggap kita. Tinanggap ko lahat ng eksplenasyon at rason mo. Lahat lahat, kahit ilang beses kong narinig na ang tanga ko Dahil tinanggap kita, pero masisisi ba nila ako? Masisisi ba nila ako kung mahal pa din kita? Masisisi ba nila ako kung patuloy pa din akong umaasa na babalik yung tayo? Hindi naman diba? Kasi unang una sa lahat, hindi sila yung nagmahal Hindi sila yung sinaktan at iniwan Ilang gabi akong umiyak Ilang gabi kong iniyakan ang paulit ulit na dahilan Ilang beses akong nagpakatanga sa paulit ulit na rason Ilang beses akong tinanong kung kaya ko pa ba? Kung masaya pa ba ako? Kung pagod na ba ako? Hanggang saan yung kaya ko? At duon ko natagpuan Duon ko natagpuan ang sarili ko Namamahinga sa pagitan ng “Mahal kita” at “Pagod na ako” Pero mahal, masisisi mo ba ako kapag sinabi kong pagod na ako? Masisisi mo ba ako kung sinabi ko sayong gusto kong magpahinga habang minamahal mo? Kung ang gusto ko lang ay ipadama mo ulit sa akin ang nadarama mo? Kung ang gusto ko lang kalimutan ang sakit na dinulot mo? Kung pagod na ako kakaisip sa salitang “kayo”? Kung pagod na ako kakaiyak dahil parang siya pa din ang gusto mo? Kung lagi kong naiisip na baka kaya mo ako binalikan, dahil hindi ka niya gusto? Mahal, wag **** iisipin na ayoko na sayo Wag **** iisipin na kaya ko gustong magpahinga dahil pagod na ako Dahil tulad ng sabi mo, kung pagod na ako, magpahinga ako Kasi mahal, gusto kong magpahinga Para muling madama ang init ng pagibig Na tila ba sa akin ay iyong ipinagkait Muling masulyapan ang mga matang Tila ba hinahanap ako sa libo libong tao Mahal, patawad. Mahal kita, pero pagod na ako Pero hindi ibigsabihin nito ay palayain mo ako Ibig kong sabihin, ipaglaban mo naman ako. Ipaglaban mo naman ako, dahil pagod na ako.

Continue reading...

sa gitna ng aking bangungot ako ay biglang nagising sabay tapon sa aking kumot dahil ang teplepono ko ay nagriring sinagot ang tawag sa ibang lingwahe sumagot pabalik ang tinig ng babae akoy nagulat at walang masabe nang marinig ang pangalan nabuo sa isip ang imahe imaheng kamakailan ko lang huling nakita nung isang taon pa ako sa kanya huling nakabisita ang kinalalagyan niya ngayon ay "not too far" biglang pasok ang tanong na, "meron ba kayong C.R."? tinanong ko kung bakit siya napatawag? ako daw ay kanyang namimiss pakipot na ako ay hindi na pumalag gusto kong sanang itanong kung pwede bang pakiss? nawala ang antok at gising na gising kahit sa pagkakataong iyon siya ay lasing walang humpay at nagkwentuhang parang praning pero sayang naman itinapon niya yung sing-sing ^^ hindi maipaliwanag ang eksaktong nararamdaman kagagaling lang sa sakit siguro ay alam mo naman?! mahal kita at takot akong tayo'y magkasakitan "i know Were cool" at sobrang close na magkaibigan ayokong maging bitter ako sa tula kaya kalimutan mo ung pang anim na stanza sobrang mahal kita mula noong hanggang ngayon at kung ikaw ang bumabasa nito ALAM KONG ALAM MO YON! sa puntong ito, lagi kang nagkakape sa isip ko nagpapaalala lang, baka abutin ka jan ng pasko? sobrang init ng kape at hindi mo matapos ng mabilis kanina ka pa jan wala ka bang balak umalis? nilabas ko nang lahat ng nararamdaman ko dito sa tula hindi ko alam kung ikaw ay maiinis o matutuwa sa aspeto ng pagibig itanong mo kay Amora manghuhula at ako naman ay sa Magic 8 ball na hugis bola naiinis ako ngayon sa sarili ko kung babasahin mo yung tula talagang nakakagago PERO parang gusto ko ulit pumasok sa puso mo dahil ako ang U.L.O.L mo! itaga mo yan sa bato! sana gusto mo akong makita ulit kahit na ako'y madaldal at makulit sana magkatotoo ang "Muling Ibalik" sana matikman ko ulit ang matabang na halik . . .

0

Jan 14, 2011

Jan 14, 2011 at 10:20 PM UTC

May C.R. ba kayo?

sa gitna ng aking bangungot ako ay biglang nagising sabay tapon sa aking kumot dahil ang teplepono ko ay nagriring sinagot ang tawag sa ibang lingwahe sumagot pabalik ang tinig ng babae akoy nagulat at walang masabe nang marinig ang pangalan nabuo sa isip ang imahe imaheng kamakailan ko lang huling nakita nung isang taon pa ako sa kanya huling nakabisita ang kinalalagyan niya ngayon ay "not too far" biglang pasok ang tanong na, "meron ba kayong C.R."? tinanong ko kung bakit siya napatawag? ako daw ay kanyang namimiss pakipot na ako ay hindi na pumalag gusto kong sanang itanong kung pwede bang pakiss? nawala ang antok at gising na gising kahit sa pagkakataong iyon siya ay lasing walang humpay at nagkwentuhang parang praning pero sayang naman itinapon niya yung sing-sing ^^ hindi maipaliwanag ang eksaktong nararamdaman kagagaling lang sa sakit siguro ay alam mo naman?! mahal kita at takot akong tayo'y magkasakitan "i know Were cool" at sobrang close na magkaibigan ayokong maging bitter ako sa tula kaya kalimutan mo ung pang anim na stanza sobrang mahal kita mula noong hanggang ngayon at kung ikaw ang bumabasa nito ALAM KONG ALAM MO YON! sa puntong ito, lagi kang nagkakape sa isip ko nagpapaalala lang, baka abutin ka jan ng pasko? sobrang init ng kape at hindi mo matapos ng mabilis kanina ka pa jan wala ka bang balak umalis? nilabas ko nang lahat ng nararamdaman ko dito sa tula hindi ko alam kung ikaw ay maiinis o matutuwa sa aspeto ng pagibig itanong mo kay Amora manghuhula at ako naman ay sa Magic 8 ball na hugis bola naiinis ako ngayon sa sarili ko kung babasahin mo yung tula talagang nakakagago PERO parang gusto ko ulit pumasok sa puso mo dahil ako ang U.L.O.L mo! itaga mo yan sa bato! sana gusto mo akong makita ulit kahit na ako'y madaldal at makulit sana magkatotoo ang "Muling Ibalik" sana matikman ko ulit ang matabang na halik . . .

Continue reading...

Sa pagibig.... Pwede kang magdala, o ikaw ang dadalhin Pwedeng kang paasa, o ikaw ang paasahin Pwede kang manggamit, o ikaw ang gagamitin Pwede kang mabigo, bago mo sya bigoin Bago magmahal, dapat bang handa ka? Na Bago ka masaktan, kailangan ng anestesia, ano para manhid muna? At dapat bang may pamunas? Bago ka lumuha? Ahh, Bago pala ang lahat, ano ba magiging luma? At Ganon ba ngayon pagnagmahal? Para manalo ang taya, dapat **** isugal! Pano kung lahat mo na ginawa? Kulang parin Di ba masakit? Kung Alam na nating masikip sa damdamin, pinipilit pang pagkasyahin Lahat naman talaga pwede diba? Tulad ng sinabi ko sa unang stanza Pwede kayong dalaway magkatuloyan Pwede ding tuluyan kang iwanan Pwede ka nyang maalala, pwede ding kalimutan Pwede ka rin nyang paalalahanan na wag mo na syang ligawan Pero laging pakatatandaan.... Lahat ay nagtatagumpay lang kung naiiwasan ang kabiguan Pero ako, di parin ako matatakot magmahal Kasi alam kong darating ang araw di magtatagal Na ang natagpuan ko man di sakin itinadhana, May itinadhana para sakin na di ko pa natatagpuan Dun ako naniniwala, Ang puso ko di parin nakasara hinihintay lang kita aking sinta Hanggan sa panahon na tayoy magkita Lahat ng pagtingin ko sayo na Ngunit ngayon, sa paglipas ng panahon Ang anyo ng pagibig ay nagbago, Lasa nagkaroon Noong nanliligaw sobrang sweet,Naging bitter ng nabasted Meron pa ngang iba, iba iba ang tinitikman ng di mo nababatid Parang sa kape din, noon stick to one lang ang timplahan Ngayon naimbento na ang 3 in 1 Parang tema ng pelikula din, noon may happy ending Ngayon dapat happy lang walang ending Noon ang poreber pinaniniwalaan Ngayon ang poreber, walang ganyan Noon may pagibig na wagas Ngayon ang pagibig nagwawakas Kaya naaalala kita sa Noon at ngayon Kasi,,,, Noon, saksi ang langit,nagsumpaan tayo Ngayon, dahil sa galit, sinusumpa mo na ako Noon, ang nadarama natin masaya lang Ngayon, ang nararamdaman natin masasayang lang Noon, hawak hawak pa kita,Ngayon, bakit bumitaw ka na Noon, andito ka pa, Ngayon, bakit anjan ka na Di ko mawari ang pagibig kung itoy biyaya bakit masakit kung gaano katamis noon, ngayon walang kasing pait kung gano kainit noon, ngayon napakalamig Kung gano ka kinikilig noon ,ngayon naging manhid Kung gano tayo kalapit noon, malayong agwat ngayon Kung gano tayo nagaalala noon, biglang nagkalimutan ngayon Kung gano tayo kasaya noon, walang kasing lungkot ngayon Pangako **** di ka magbabago noon, ngunit nagiba ka na pala ngayon Kung Ano man ang meron noon, lahat yun nawala ngayon

0

Sep 28, 2018

Sep 28, 2018 at 12:18 AM UTC

Sa pagibig.... Pwede kang magdala, o ikaw ang dadalhin Pwedeng kang paasa, o ikaw ang paasahin Pwede kang manggamit, o ikaw ang gagamitin Pwede kang mabigo, bago mo sya bigoin Bago magmahal, dapat bang handa ka? Na Bago ka masaktan, kailangan ng anestesia, ano para manhid muna? At dapat bang may pamunas? Bago ka lumuha? Ahh, Bago pala ang lahat, ano ba magiging luma? At Ganon ba ngayon pagnagmahal? Para manalo ang taya, dapat **** isugal! Pano kung lahat mo na ginawa? Kulang parin Di ba masakit? Kung Alam na nating masikip sa damdamin, pinipilit pang pagkasyahin Lahat naman talaga pwede diba? Tulad ng sinabi ko sa unang stanza Pwede kayong dalaway magkatuloyan Pwede ding tuluyan kang iwanan Pwede ka nyang maalala, pwede ding kalimutan Pwede ka rin nyang paalalahanan na wag mo na syang ligawan Pero laging pakatatandaan.... Lahat ay nagtatagumpay lang kung naiiwasan ang kabiguan Pero ako, di parin ako matatakot magmahal Kasi alam kong darating ang araw di magtatagal Na ang natagpuan ko man di sakin itinadhana, May itinadhana para sakin na di ko pa natatagpuan Dun ako naniniwala, Ang puso ko di parin nakasara hinihintay lang kita aking sinta Hanggan sa panahon na tayoy magkita Lahat ng pagtingin ko sayo na Ngunit ngayon, sa paglipas ng panahon Ang anyo ng pagibig ay nagbago, Lasa nagkaroon Noong nanliligaw sobrang sweet,Naging bitter ng nabasted Meron pa ngang iba, iba iba ang tinitikman ng di mo nababatid Parang sa kape din, noon stick to one lang ang timplahan Ngayon naimbento na ang 3 in 1 Parang tema ng pelikula din, noon may happy ending Ngayon dapat happy lang walang ending Noon ang poreber pinaniniwalaan Ngayon ang poreber, walang ganyan Noon may pagibig na wagas Ngayon ang pagibig nagwawakas Kaya naaalala kita sa Noon at ngayon Kasi,,,, Noon, saksi ang langit,nagsumpaan tayo Ngayon, dahil sa galit, sinusumpa mo na ako Noon, ang nadarama natin masaya lang Ngayon, ang nararamdaman natin masasayang lang Noon, hawak hawak pa kita,Ngayon, bakit bumitaw ka na Noon, andito ka pa, Ngayon, bakit anjan ka na Di ko mawari ang pagibig kung itoy biyaya bakit masakit kung gaano katamis noon, ngayon walang kasing pait kung gano kainit noon, ngayon napakalamig Kung gano ka kinikilig noon ,ngayon naging manhid Kung gano tayo kalapit noon, malayong agwat ngayon Kung gano tayo nagaalala noon, biglang nagkalimutan ngayon Kung gano tayo kasaya noon, walang kasing lungkot ngayon Pangako **** di ka magbabago noon, ngunit nagiba ka na pala ngayon Kung Ano man ang meron noon, lahat yun nawala ngayon

Continue reading...

Wala Akong Magawa Nagsimula lahat ito noong nabasa ko ang sulat mo Unti-unti kong binasa ang bawat letra na sinasambit mo Ramdam ko ang sakit, pagmamahal at panghihinayang na iyong nararamdaman Pero wala akong magawa dahil ako ay may kasalanan. Akala ko sa una lang to pero bakit habang tumatagal ay lalong bumabaon sa aking puso. Ang hirap kalimutan ang mga panahon na tayo'y pinagtagpo Lagi kung pinagdarasal na balang araw ay mapatawad mo ako Pero ito ay iyong tatandaan, gagawin ko ang lahat para matupad ang aking pangako.

0

Nov 22, 2015

Nov 22, 2015 at 1:38 AM UTC

Wala Akong Magawa Nagsimula lahat ito noong nabasa ko ang sulat mo Unti-unti kong binasa ang bawat letra na sinasambit mo Ramdam ko ang sakit, pagmamahal at panghihinayang na iyong nararamdaman Pero wala akong magawa dahil ako ay may kasalanan. Akala ko sa una lang to pero bakit habang tumatagal ay lalong bumabaon sa aking puso. Ang hirap kalimutan ang mga panahon na tayo'y pinagtagpo Lagi kung pinagdarasal na balang araw ay mapatawad mo ako Pero ito ay iyong tatandaan, gagawin ko ang lahat para matupad ang aking pangako.

Continue reading...

*Puso'y tumibok, Hindi hinimok. Kusang sumibol, Hindi naghabol. Naramdaman ang pintig, Binuhay ang pag-ibig. Nagmahal ng buong puso, Umibig ng totoo. Ngunit.. Hindi sinuklian. Hindi ipinaglaban. Ipinagpalit sa iba, Iniwang mag-isa. Luhaan ang mata, Damdami'y nagdusa. Piniga't sinaktan, Nawalang saysay ang ipinaglaban. Kaya... Nagmukmok sa kuwarto, Nagkulong, nagtago. Sarili'y inilayo, Nanlumo, tuliro. Tulala't mga mata'y mugto, Hindi kinakausap ibang tao. Nabaliw, nagpakatanga. Nagmahal na nga lang, nasaktan pa. Subalit.. Buhay mo'y mahalaga. Pamilya mo'y naririyan pa. Sarili mo'y nilikha, Nang isang Diyos na mapagpala. Maging matatag ka, Kalimutan ang sakit at magsimula. Matuto ka, Magbalik loob sa Kanya...*

0

Oct 16, 2015

Oct 16, 2015 at 12:01 PM UTC

Nagmahal, Nasaktan, Nabaliw, Natuto

*Puso'y tumibok, Hindi hinimok. Kusang sumibol, Hindi naghabol. Naramdaman ang pintig, Binuhay ang pag-ibig. Nagmahal ng buong puso, Umibig ng totoo. Ngunit.. Hindi sinuklian. Hindi ipinaglaban. Ipinagpalit sa iba, Iniwang mag-isa. Luhaan ang mata, Damdami'y nagdusa. Piniga't sinaktan, Nawalang saysay ang ipinaglaban. Kaya... Nagmukmok sa kuwarto, Nagkulong, nagtago. Sarili'y inilayo, Nanlumo, tuliro. Tulala't mga mata'y mugto, Hindi kinakausap ibang tao. Nabaliw, nagpakatanga. Nagmahal na nga lang, nasaktan pa. Subalit.. Buhay mo'y mahalaga. Pamilya mo'y naririyan pa. Sarili mo'y nilikha, Nang isang Diyos na mapagpala. Maging matatag ka, Kalimutan ang sakit at magsimula. Matuto ka, Magbalik loob sa Kanya...*

Continue reading...

Ito ay isang maligayang araw Dahil ito'y ang iyong kaarawan, Wag mo kalimutan ang iyong ilaw ikaw ang aming gabay sa daanan, HInding hindi ko makakalimutan Ang araw na tayo'y may kaligayahan, Memorya na ito'y aking ingatan 'Di mahalintulad ang kasiyahan Dahil sayo ako'y may natutunan Na wag **** tigilan ang kasiyahan, Ito din ang iyong pagsisisihan Parang araw na puno ng kariktan, Itong araw na ikaw ay masaya kahit isang lungkot, walang makita, Dapat ang iyong araw ay di masira Nakakasira sa iyong kay ganda, Walang sinuman ay isang perpekto Sa aking paningin ika'y kompleto, Hindi mo kailangang magpabago Dahil masaya na ako sa iyo, Masaya kami kapag kasama ka Na kalokohan **** nakakatuwa, Mga tuwaan na nakakahawa Na kinalalabasan ay himala, Ikaw pa din ang bituin sa dilim Nagbibigay sa taong may kulimlim, Ang mga tawanan na walang tigil Mga saya na madaling mapansin, Itong panahon ay muling aahon Walang rason para ika'y matakot, Walang panahon para tumalikod Dahil hindi ito ang iyong desisyon, Sana natuwa ka sa 'king regalo BInigay ko dito ang aking buo, Hindi kayang ikumpara sa ginto Dahil hindi ito isang trabaho, Ito'y ginawa ko sa aking gusto Na sana walang mangyaring magulo, Itong tula ay para lang sa iyo 'Di ko magawa para sa iba 'to. Dapat lahat ay palaging masaya Para walang madulot na problema, Ang panahon ay lalong gumaganda Kapag lahat may magandang balita, Ikaw ang may dulot ng kasiyahan Na punong puno ng kaligayahan, Hindi dapat itong pinagdudahan Parang araw tayo'y nagkakitaan, Walang saya kapag may kakulangan Dahil lahat ay walang kahulugan, Katulad ng masayang kaarawan Walang silbe kapag ika'y nawalan.

0

Dec 13, 2019

Dec 13, 2019 at 6:04 AM UTC

Maligayang Kaarawan

Ito ay isang maligayang araw Dahil ito'y ang iyong kaarawan, Wag mo kalimutan ang iyong ilaw ikaw ang aming gabay sa daanan, HInding hindi ko makakalimutan Ang araw na tayo'y may kaligayahan, Memorya na ito'y aking ingatan 'Di mahalintulad ang kasiyahan Dahil sayo ako'y may natutunan Na wag **** tigilan ang kasiyahan, Ito din ang iyong pagsisisihan Parang araw na puno ng kariktan, Itong araw na ikaw ay masaya kahit isang lungkot, walang makita, Dapat ang iyong araw ay di masira Nakakasira sa iyong kay ganda, Walang sinuman ay isang perpekto Sa aking paningin ika'y kompleto, Hindi mo kailangang magpabago Dahil masaya na ako sa iyo, Masaya kami kapag kasama ka Na kalokohan **** nakakatuwa, Mga tuwaan na nakakahawa Na kinalalabasan ay himala, Ikaw pa din ang bituin sa dilim Nagbibigay sa taong may kulimlim, Ang mga tawanan na walang tigil Mga saya na madaling mapansin, Itong panahon ay muling aahon Walang rason para ika'y matakot, Walang panahon para tumalikod Dahil hindi ito ang iyong desisyon, Sana natuwa ka sa 'king regalo BInigay ko dito ang aking buo, Hindi kayang ikumpara sa ginto Dahil hindi ito isang trabaho, Ito'y ginawa ko sa aking gusto Na sana walang mangyaring magulo, Itong tula ay para lang sa iyo 'Di ko magawa para sa iba 'to. Dapat lahat ay palaging masaya Para walang madulot na problema, Ang panahon ay lalong gumaganda Kapag lahat may magandang balita, Ikaw ang may dulot ng kasiyahan Na punong puno ng kaligayahan, Hindi dapat itong pinagdudahan Parang araw tayo'y nagkakitaan, Walang saya kapag may kakulangan Dahil lahat ay walang kahulugan, Katulad ng masayang kaarawan Walang silbe kapag ika'y nawalan.

Continue reading...

Inukit ko ang pangalan nating dalawa sa isang puno Simbolo Ito kung gaano kita ka mahal, mahal ko Naka ukit sa punong iyon lahat ng ating mga pangako Mag mamahalan tayo pang habang buhay kahit labag man sa atin pati ang mundo Sabay tayong nangarap noon At alam kung balang araw matutupad iyon Pero tila labag talaga sa atin ang mundo Mga pangako'y bigla nalang nag laho at na pako Tinangay ng malakas na hangin ang munting pangarap natin Tila kahit saan ito tangayin ay kay hirap na itong hanapin Bakas ang pangungulila at lungkot sa aking mga mata Dahil kahit katiting na pag-asa'y di ko na makita Umalis ka at ako'y iyong iniwan Lungkot at pananabik na sanay babalik ka at hinding hindi na kita bibitawan Para akung pulubing palaboy laboy kahit saan Tulad ng pag mamahal natin di ko alam kung saan ang patutongohan Iyong ngite na parang araw na nagbibigay liwanag sa buhay ko Pero ang ngiting iyon di ko na nasisilayan kaya biglang nag dilim ang mundo Mga yakap mo gusto kung madama muli Mahal ko bumalik kana at alam kung hindi pa ito ang huli Madalas akung pumupunta doon sa may puno kung saan naka ukit ang ating mga pangalan Dahil alam ko na doon mo ako iniwan at doon mo rin ako babalikan Tila buhay ay parang sentonadong guitara Wala nang direksyon ang mga nota dahil nawala na pati yong kopya Lumipas ang ilang araw hindi ka parin bumabalik Mas gustohin ko nalang sumoko dahil dito sa sakit May bagong pangarap kana ata diyan mahal dahil di muna ako binalikan Masakit pero sige sisimulan narin kitang kalimutan Tumanda na ang munting kahoy na ating pinag ukitan Kay tanda narin ng pag-ibig natin na iyong tinalikuran Ilang taon na ang lumipas at kay rami na ang nag bago Pero pag mamahal ko sayo pang habang buhay naka ukit sa punong ito Ngayon may kanya kanya na tayong sariling buhay Buhay na pinangarap natin Pero ito'y namatay Masaya na ako mahal sa buhay kung ito Sana ganon karin katulad ng nararamdaman ko sayo Mahal ang punong ito, ay mananatiling simbolo at Manana tiling naka ukit ang ating na udlot na pangako

0

Dec 20, 2016

Dec 20, 2016 at 11:20 AM UTC

raymund-jhon-selma

Puno ng Pangako (Tree Of Promises)

Inukit ko ang pangalan nating dalawa sa isang puno Simbolo Ito kung gaano kita ka mahal, mahal ko Naka ukit sa punong iyon lahat ng ating mga pangako Mag mamahalan tayo pang habang buhay kahit labag man sa atin pati ang mundo Sabay tayong nangarap noon At alam kung balang araw matutupad iyon Pero tila labag talaga sa atin ang mundo Mga pangako'y bigla nalang nag laho at na pako Tinangay ng malakas na hangin ang munting pangarap natin Tila kahit saan ito tangayin ay kay hirap na itong hanapin Bakas ang pangungulila at lungkot sa aking mga mata Dahil kahit katiting na pag-asa'y di ko na makita Umalis ka at ako'y iyong iniwan Lungkot at pananabik na sanay babalik ka at hinding hindi na kita bibitawan Para akung pulubing palaboy laboy kahit saan Tulad ng pag mamahal natin di ko alam kung saan ang patutongohan Iyong ngite na parang araw na nagbibigay liwanag sa buhay ko Pero ang ngiting iyon di ko na nasisilayan kaya biglang nag dilim ang mundo Mga yakap mo gusto kung madama muli Mahal ko bumalik kana at alam kung hindi pa ito ang huli Madalas akung pumupunta doon sa may puno kung saan naka ukit ang ating mga pangalan Dahil alam ko na doon mo ako iniwan at doon mo rin ako babalikan Tila buhay ay parang sentonadong guitara Wala nang direksyon ang mga nota dahil nawala na pati yong kopya Lumipas ang ilang araw hindi ka parin bumabalik Mas gustohin ko nalang sumoko dahil dito sa sakit May bagong pangarap kana ata diyan mahal dahil di muna ako binalikan Masakit pero sige sisimulan narin kitang kalimutan Tumanda na ang munting kahoy na ating pinag ukitan Kay tanda narin ng pag-ibig natin na iyong tinalikuran Ilang taon na ang lumipas at kay rami na ang nag bago Pero pag mamahal ko sayo pang habang buhay naka ukit sa punong ito Ngayon may kanya kanya na tayong sariling buhay Buhay na pinangarap natin Pero ito'y namatay Masaya na ako mahal sa buhay kung ito Sana ganon karin katulad ng nararamdaman ko sayo Mahal ang punong ito, ay mananatiling simbolo at Manana tiling naka ukit ang ating na udlot na pangako

Continue reading...

I. Dati, may isa akong matalik na kaibigan, Mabait s'ya at siguradong maasahan. Halos ng bagay aming napagkakasunduan. At alam kong ‘di n'ya ako iniiwan. II. Ngunit may kakaibang nangyari, Pinagpalit n'ya ako sa isang lalaki. Lalaking nagpatibok ng kanyang puso, Kaya’t ang sarili ko'y dinistansya ko. III. Nagkaroon ng lamat ang aming pagkakaibigan Madalas na kaming hindi nagpapansinan, At madalas na rin kaming hindi nagkakaintindihan. Anong nangyari sa amin? Anong nangyari sa'king kaibigan? IV. Siya'y masaya na sa kanyang kasintahan, Habang ako'y tuluyan na n'yang iniwanan. Nagpagpasyahan kong s'ya rin ay kalimutan, At sa listahan ng aking kaibigan siya'y aking inekisan. V. Sinanay ko ang aking sarili, Sinanay kong wala na s'ya sa buhay ko. Sinanay kong wala na s'ya sa sistema ko. Sinanay ko kasi alam kong mas makakabuti ito. VI. Maaaring kilala ko s'ya sa pangalan, Pero ibang-iba na ang kanyang katauhan. Kaya kayo, pumili kayo ng maaasahang kaibigan, 'Yung hindi kayo makakalimutan kailanman.

0

Jul 3, 2015

Jul 3, 2015 at 11:58 AM UTC

Ang Nakalimot na Kaibigan

I. Dati, may isa akong matalik na kaibigan, Mabait s'ya at siguradong maasahan. Halos ng bagay aming napagkakasunduan. At alam kong ‘di n'ya ako iniiwan. II. Ngunit may kakaibang nangyari, Pinagpalit n'ya ako sa isang lalaki. Lalaking nagpatibok ng kanyang puso, Kaya’t ang sarili ko'y dinistansya ko. III. Nagkaroon ng lamat ang aming pagkakaibigan Madalas na kaming hindi nagpapansinan, At madalas na rin kaming hindi nagkakaintindihan. Anong nangyari sa amin? Anong nangyari sa'king kaibigan? IV. Siya'y masaya na sa kanyang kasintahan, Habang ako'y tuluyan na n'yang iniwanan. Nagpagpasyahan kong s'ya rin ay kalimutan, At sa listahan ng aking kaibigan siya'y aking inekisan. V. Sinanay ko ang aking sarili, Sinanay kong wala na s'ya sa buhay ko. Sinanay kong wala na s'ya sa sistema ko. Sinanay ko kasi alam kong mas makakabuti ito. VI. Maaaring kilala ko s'ya sa pangalan, Pero ibang-iba na ang kanyang katauhan. Kaya kayo, pumili kayo ng maaasahang kaibigan, 'Yung hindi kayo makakalimutan kailanman.

Continue reading...

Araw Akala ko ikaw na yung mundo ko Akala ko ikaw na yung araw at gabi ko araw lang pla kita Araw nag bibigay liwanag sa daang madilim salamat naging liwanag kita binigyan mo ko ng pag asa lumigaya Pero malayo ka hinabol kita sinundan kita tinakbo ko kahit mainit pa nag papaltos ang paa tumagatak ang pawis ng parang lawa okay lang kase binigyan moko ng pag asa para sumaya Pawis na tumatagaktak na parang nota humihimig ng maganda sinasabe sa aking tengga na malapit kana Binilisan ang takbo para mahabol kita walang pake kahit maka bangga subalit akoy nadapa sugat ang nag silbing sakit na nadama Sinusundan ang liwanag na nag sasabing may pag asa pa Umiitim nako pero bat ang layo kopa dumidilim na nawawalan na ako ng pag asa baket oras na para na umalis kana baket ngayon pa Baket sa oras na madilim staka ka mawawala Kay langgan kita baket sa oras na madilim ako dun kapa nawala Pano ko makikita yung daan kung wala ka diko kaya pag wala ka nahihirpan ako sa dilim ilawan moko para makita ka Gusto kitang kalimutan gumawa ako ng paraan para lubayan nag umbrella para maiwasan ang sinag mo pero nahihirapan ako diko pala kaya kalimutan ka Pero baket hanggang ngayon hinahanap hanap ko paren yung araw ko kung saan iikot ang mundo ko yung parang kulang yung mundo pag wala yun araw ko Kaya siguro hinahanap ko pa yung taong nag papaliwang sa madilim kong mundo yung nag papainit sa nan lalamig kong minuto segundo Naalala ko di pala hindi kita mundo kase nasa mundon kita ikaw yung nag papa ikot ng oras ko sa buong buhay ko nag babalanse sa wordwide ko Sa mundo mo ako si buwan yung palihim **** na sulyapan magandang umaga ako nga pala si buwan yung simpleng mahinang ilaw na laging na diyan sa tabi tabi mo lang Magandang tanghale ako nga pala si buwan yung hindi kayang mag paliwanag ng daigdig sa kalawakan pero pangako lagi kang sasamahan kahit sa kadiliman pangako magandang gabi ang madadatnan Ang pag ikot ng araw sa mundo ko ang pag ikot ko sa mundo mo ay habang buhay ng mananatile Magandang gabe ako yung buwan na pipiliting biygan ilaw ang madilim **** daan ako yung buwan nag bibigay panaginip maging masaya ka lng ako ang mamanatiling ilaw mo sa gabi para pag gising mo safe ka lng Tandaan mo ako yung buwan na bibigyan ilaw sa paligid mo buwan na laging bibigay buhay sa gabi mo bibigay ningning sa mga mata tandaan mo buwan ako dimo nako maales sa mundo mo

0

May 30, 2019

May 30, 2019 at 2:08 PM UTC

Araw Akala ko ikaw na yung mundo ko Akala ko ikaw na yung araw at gabi ko araw lang pla kita Araw nag bibigay liwanag sa daang madilim salamat naging liwanag kita binigyan mo ko ng pag asa lumigaya Pero malayo ka hinabol kita sinundan kita tinakbo ko kahit mainit pa nag papaltos ang paa tumagatak ang pawis ng parang lawa okay lang kase binigyan moko ng pag asa para sumaya Pawis na tumatagaktak na parang nota humihimig ng maganda sinasabe sa aking tengga na malapit kana Binilisan ang takbo para mahabol kita walang pake kahit maka bangga subalit akoy nadapa sugat ang nag silbing sakit na nadama Sinusundan ang liwanag na nag sasabing may pag asa pa Umiitim nako pero bat ang layo kopa dumidilim na nawawalan na ako ng pag asa baket oras na para na umalis kana baket ngayon pa Baket sa oras na madilim staka ka mawawala Kay langgan kita baket sa oras na madilim ako dun kapa nawala Pano ko makikita yung daan kung wala ka diko kaya pag wala ka nahihirpan ako sa dilim ilawan moko para makita ka Gusto kitang kalimutan gumawa ako ng paraan para lubayan nag umbrella para maiwasan ang sinag mo pero nahihirapan ako diko pala kaya kalimutan ka Pero baket hanggang ngayon hinahanap hanap ko paren yung araw ko kung saan iikot ang mundo ko yung parang kulang yung mundo pag wala yun araw ko Kaya siguro hinahanap ko pa yung taong nag papaliwang sa madilim kong mundo yung nag papainit sa nan lalamig kong minuto segundo Naalala ko di pala hindi kita mundo kase nasa mundon kita ikaw yung nag papa ikot ng oras ko sa buong buhay ko nag babalanse sa wordwide ko Sa mundo mo ako si buwan yung palihim **** na sulyapan magandang umaga ako nga pala si buwan yung simpleng mahinang ilaw na laging na diyan sa tabi tabi mo lang Magandang tanghale ako nga pala si buwan yung hindi kayang mag paliwanag ng daigdig sa kalawakan pero pangako lagi kang sasamahan kahit sa kadiliman pangako magandang gabi ang madadatnan Ang pag ikot ng araw sa mundo ko ang pag ikot ko sa mundo mo ay habang buhay ng mananatile Magandang gabe ako yung buwan na pipiliting biygan ilaw ang madilim **** daan ako yung buwan nag bibigay panaginip maging masaya ka lng ako ang mamanatiling ilaw mo sa gabi para pag gising mo safe ka lng Tandaan mo ako yung buwan na bibigyan ilaw sa paligid mo buwan na laging bibigay buhay sa gabi mo bibigay ningning sa mga mata tandaan mo buwan ako dimo nako maales sa mundo mo

Continue reading...

unti-unting dumidilim gabing walang mga bituin. iyong mata'y walang kislap, isip ay nasa alapaap. kung sakali mang ayaw mo na at 'di ako'ng para sa'yo, wala akong magagawa kung tadhana na ang sumusuko. kung sakali mang pagod ka na at 'di na 'ko ang 'yong lunas, patawad aking sinta, ayoko man pero pwede na... pwede ka ng umalis kung 'yun talaga'ng 'yong nais. pero bago ka lumisan mayro'n akong kahilingan... 'wag mo sanang iwanan ang lahat. 'wag sanang kalimutan ang mga alaala nating masaya. 'wag mo sana akong kamuhian dahil sa'king mga pagkukulang. 'di man kayang ibigay ang kalawakan, buong-buong inalay sa'yo ang buwan. 'wag mo sanang bitawan.

0

Oct 27, 2018

Oct 27, 2018 at 12:42 AM UTC

SebastienAngelo

'WAG **** BITAWAN ANG BUWAN

unti-unting dumidilim gabing walang mga bituin. iyong mata'y walang kislap, isip ay nasa alapaap. kung sakali mang ayaw mo na at 'di ako'ng para sa'yo, wala akong magagawa kung tadhana na ang sumusuko. kung sakali mang pagod ka na at 'di na 'ko ang 'yong lunas, patawad aking sinta, ayoko man pero pwede na... pwede ka ng umalis kung 'yun talaga'ng 'yong nais. pero bago ka lumisan mayro'n akong kahilingan... 'wag mo sanang iwanan ang lahat. 'wag sanang kalimutan ang mga alaala nating masaya. 'wag mo sana akong kamuhian dahil sa'king mga pagkukulang. 'di man kayang ibigay ang kalawakan, buong-buong inalay sa'yo ang buwan. 'wag mo sanang bitawan.

Continue reading...

Mga pangako **** nakakaakit, Mga pangako **** nagpapangiti saakin. Ang pangako mo saakin na "Hindi kita iiwan." Ang pangako mo saakin na "Hindi kita kayang saktan." Ang pangako mo saakin na "Tiwala lang sabay tayong tatanda." Ang pangako mo saakin na "Tayo'y magpapakasal pa at bubuo ng masayang pamilya." Ang pangako mo saakin na "Ikaw lang at wala ng iba." Ngunit bakit? Bakit lahat ng pangako mo ay napako? Nasaan ka nung mga panahong nahihirapan na ako? Nasaan ka nung mga panahong kailangan ko ng atensyon mo? Nasaan ka nung mga panahong kailangan ko ng iyong oras? Pasensya na kung maraming tanong na sumasagi sa aking isipan. Pagkagising ko may iba ka na pala di mo manlang nabanggit saakin sobra akong nalungkot nung mga panahong iyon. Napakatanga ko dahil ako'y naniwala sa mga matatamis **** salita. Napakatanga ko dahil minahal pa kita. Napakatanga ko talaga! Bakit pa kasi kita nakilala? Ang hirap kalimutan ng mga masayang ala-ala nating dalawa, Napakasakit! Sobra parang tumigil ang aking mundo simula ng ika'y nawala. Naalala ko pa noon lagi mo akong pinapangiti sa tuwing ako'y malungkot. Lagi mo akong dinadamayan sa aking mga problema. Lagi mo akong kinukulit at nilalambing. Miss ko na ang mga panahong iyon, Yung mga panahon na napakasaya nating dalawa para bang wala na tayong pakealam sa mundo. Bakit ganon? Bakit sa isang iglap bigla nalang itong nawasak? Bigla ka nalang nawala ng parang bula. Bakit naging kabaliktaran ang lahat? Bakit bigla mo nalang ako iniwan ng walang dahilan? Hindi ko na namalayan na may tumulo na palang luha sa aking mga mata. Bakit kasi iniisip pa kita? Bakit hindi ko parin matanggap ang nakaraan? Bakit hindi parin kita makalimutan? Ang hirap hirap **** kalimutan! Bakit? Naiinis ako sa sarili ko dahil hanggang ngayon nagpapakatanga parin ako sayo! Masaya ka na sa piling ng iba diba? Hindi ko na guguluhin pa. Kitang-kita ko sa iyong mata kung gaano ka kasaya sa piling niya, Kung gaano mo siya kamahal, Kung gaano mo sya iniingatan. Katulad ng pagtrato mo saakin dati. Bakit kasi ikaw parin? Ikaw parin yung taong mahal ko? Diba dapat na kitang kalimutan katulad ng paglimot mo saakin? Kelan ba kasi ako mamumulat sa katotohanan na wala na tayo? Kelan ba ako makakalimot? Hanggang ala-ala nalang ba ang lahat?

0

Dec 2, 2016

Dec 2, 2016 at 11:28 PM UTC

Mga pangako **** nakakaakit, Mga pangako **** nagpapangiti saakin. Ang pangako mo saakin na "Hindi kita iiwan." Ang pangako mo saakin na "Hindi kita kayang saktan." Ang pangako mo saakin na "Tiwala lang sabay tayong tatanda." Ang pangako mo saakin na "Tayo'y magpapakasal pa at bubuo ng masayang pamilya." Ang pangako mo saakin na "Ikaw lang at wala ng iba." Ngunit bakit? Bakit lahat ng pangako mo ay napako? Nasaan ka nung mga panahong nahihirapan na ako? Nasaan ka nung mga panahong kailangan ko ng atensyon mo? Nasaan ka nung mga panahong kailangan ko ng iyong oras? Pasensya na kung maraming tanong na sumasagi sa aking isipan. Pagkagising ko may iba ka na pala di mo manlang nabanggit saakin sobra akong nalungkot nung mga panahong iyon. Napakatanga ko dahil ako'y naniwala sa mga matatamis **** salita. Napakatanga ko dahil minahal pa kita. Napakatanga ko talaga! Bakit pa kasi kita nakilala? Ang hirap kalimutan ng mga masayang ala-ala nating dalawa, Napakasakit! Sobra parang tumigil ang aking mundo simula ng ika'y nawala. Naalala ko pa noon lagi mo akong pinapangiti sa tuwing ako'y malungkot. Lagi mo akong dinadamayan sa aking mga problema. Lagi mo akong kinukulit at nilalambing. Miss ko na ang mga panahong iyon, Yung mga panahon na napakasaya nating dalawa para bang wala na tayong pakealam sa mundo. Bakit ganon? Bakit sa isang iglap bigla nalang itong nawasak? Bigla ka nalang nawala ng parang bula. Bakit naging kabaliktaran ang lahat? Bakit bigla mo nalang ako iniwan ng walang dahilan? Hindi ko na namalayan na may tumulo na palang luha sa aking mga mata. Bakit kasi iniisip pa kita? Bakit hindi ko parin matanggap ang nakaraan? Bakit hindi parin kita makalimutan? Ang hirap hirap **** kalimutan! Bakit? Naiinis ako sa sarili ko dahil hanggang ngayon nagpapakatanga parin ako sayo! Masaya ka na sa piling ng iba diba? Hindi ko na guguluhin pa. Kitang-kita ko sa iyong mata kung gaano ka kasaya sa piling niya, Kung gaano mo siya kamahal, Kung gaano mo sya iniingatan. Katulad ng pagtrato mo saakin dati. Bakit kasi ikaw parin? Ikaw parin yung taong mahal ko? Diba dapat na kitang kalimutan katulad ng paglimot mo saakin? Kelan ba kasi ako mamumulat sa katotohanan na wala na tayo? Kelan ba ako makakalimot? Hanggang ala-ala nalang ba ang lahat?

Continue reading...

Ilang buwan na pala Simula nung nawala ka Di rin nagtagal diba? Kase naman, ako lang yung nagseryoso sa ating dalawa May mga oras nga na naaalala kita Pero minsan gusto ko na lang kalimutan ka Ayoko na kasing mamroblema pa Sa dinami-rami ba naman ng iniisip ko, dadagdag ka pa ba? Alam kong ako ang sinisisi mo Kung bakit humantong tayo sa ganito Eh kase naman kung di ka lang sana nag gago, Edi sana sayo parin ako Kaya't wala kang maisusumbat Dahil una sa lahat, hindi ka naging tapat Kung nakukulangan ka sa inakala kong sapat, Sana sinabi mo kaagad, hindi yung ipinagpalit mo ako sa isang babaeng flat Oo ganito lang ako, Mataba, panget, sige sabihin mo lahat ng kapintasan ko Pero hindi ako bobo Para magpaka martir sa isang kagaya mo Pasensya na kung nasaktan kita sa mga nasabi ko SORRY, pero gago mas nasaktan mo ako! Hanggang ngayon nandito parin ang mga markang iniwan mo Dito, nandito sa sugatan kong puso Nag Flashback lahat ng ala-ala, Nung nakita ulita kita kanina Grabe masaya kana pala talaga Kaya di na kita guguluhin pa Mukhang may kasama ka nanamang bago Ano yan bagong malalandi mo? Naghaharutan pa sa daan itong dalawang to Sakit nyo sa mata, sarap nyong isako! Kaya sinasabi ko sainyo Na hindi porke gwapo ay agad mo ng sasagutin ng OO Dahil sa una lang yan seryoso Sige ka, bandang huli ikaw rin ang talo Ayon! SKL sainyo

0

Nov 1, 2018

Nov 1, 2018 at 11:25 AM UTC

Ilang buwan na pala Simula nung nawala ka Di rin nagtagal diba? Kase naman, ako lang yung nagseryoso sa ating dalawa May mga oras nga na naaalala kita Pero minsan gusto ko na lang kalimutan ka Ayoko na kasing mamroblema pa Sa dinami-rami ba naman ng iniisip ko, dadagdag ka pa ba? Alam kong ako ang sinisisi mo Kung bakit humantong tayo sa ganito Eh kase naman kung di ka lang sana nag gago, Edi sana sayo parin ako Kaya't wala kang maisusumbat Dahil una sa lahat, hindi ka naging tapat Kung nakukulangan ka sa inakala kong sapat, Sana sinabi mo kaagad, hindi yung ipinagpalit mo ako sa isang babaeng flat Oo ganito lang ako, Mataba, panget, sige sabihin mo lahat ng kapintasan ko Pero hindi ako bobo Para magpaka martir sa isang kagaya mo Pasensya na kung nasaktan kita sa mga nasabi ko SORRY, pero gago mas nasaktan mo ako! Hanggang ngayon nandito parin ang mga markang iniwan mo Dito, nandito sa sugatan kong puso Nag Flashback lahat ng ala-ala, Nung nakita ulita kita kanina Grabe masaya kana pala talaga Kaya di na kita guguluhin pa Mukhang may kasama ka nanamang bago Ano yan bagong malalandi mo? Naghaharutan pa sa daan itong dalawang to Sakit nyo sa mata, sarap nyong isako! Kaya sinasabi ko sainyo Na hindi porke gwapo ay agad mo ng sasagutin ng OO Dahil sa una lang yan seryoso Sige ka, bandang huli ikaw rin ang talo Ayon! SKL sainyo

Continue reading...

Ako lang ba? Yung laging nakakaramdam ng lungkot Lalo na ng pagkabagot? Oo, dapat lahat ng problemay ibaon sa limot Pero paano? Bawat taoy may problema Problema mo nalang kung pano mo maiiwasan ang nadarama Kailan kaya madadama Tunay na galak at kasiyahan Laging tanong sa isipan Anong dahilan ng ating kalungkutan Dahil ba may nais kalimutan? O nais matanggap at maintindihan Anong mang sagot sa tanong Problema nati'y hayaan Problema moy pabayaan Harapin ang problema ng makatamnan ang tunay na kasiyahan Maniwala at magtiwala sa Diyos Sa Panginoon makakatamnan ang kasiyahang lubos Lahat ng problema'y may dahilan Ito ay pagsubok lang kaya tatandaan Marami pang kabanata ang haharapin Pagkatao moy susukatin Kaya kung mamarapatin Maging malakas at mahandain Tatagtag at tibay ang gamitin.

0

Jan 16, 2019

Jan 16, 2019 at 7:57 PM UTC

Ako lang ba? Yung laging nakakaramdam ng lungkot Lalo na ng pagkabagot? Oo, dapat lahat ng problemay ibaon sa limot Pero paano? Bawat taoy may problema Problema mo nalang kung pano mo maiiwasan ang nadarama Kailan kaya madadama Tunay na galak at kasiyahan Laging tanong sa isipan Anong dahilan ng ating kalungkutan Dahil ba may nais kalimutan? O nais matanggap at maintindihan Anong mang sagot sa tanong Problema nati'y hayaan Problema moy pabayaan Harapin ang problema ng makatamnan ang tunay na kasiyahan Maniwala at magtiwala sa Diyos Sa Panginoon makakatamnan ang kasiyahang lubos Lahat ng problema'y may dahilan Ito ay pagsubok lang kaya tatandaan Marami pang kabanata ang haharapin Pagkatao moy susukatin Kaya kung mamarapatin Maging malakas at mahandain Tatagtag at tibay ang gamitin.

Continue reading...

Ilang taon ka na ring laman ng puso ngunit napagtanto na tigilan na ito naging prince charming na nga kita sa isip ko at ayoko ng maging prinsesa mo. kaya titigilan ko na ito. Alam mo bang tayo lagi sa panaginip ko, sana ganon rin sa paggising. Ngunit ang layo pala, ang layo palang maging tayo kaya pipilitin kong kalimutan ang mukha mo at di na aasa sayo dahil sa una palang, kaibigan lang ang turing mo sakin at ako naman tong si tanga, umaasa na mamahalin mo at nilalagyan ng malisya lahat ng galaw mo kaya sa huli, laging nasasaktan ang puso ko. kaya titigilan ko na ito.

0

Oct 20, 2018

Oct 20, 2018 at 11:02 PM UTC

Ilang taon ka na ring laman ng puso ngunit napagtanto na tigilan na ito naging prince charming na nga kita sa isip ko at ayoko ng maging prinsesa mo. kaya titigilan ko na ito. Alam mo bang tayo lagi sa panaginip ko, sana ganon rin sa paggising. Ngunit ang layo pala, ang layo palang maging tayo kaya pipilitin kong kalimutan ang mukha mo at di na aasa sayo dahil sa una palang, kaibigan lang ang turing mo sakin at ako naman tong si tanga, umaasa na mamahalin mo at nilalagyan ng malisya lahat ng galaw mo kaya sa huli, laging nasasaktan ang puso ko. kaya titigilan ko na ito.

Continue reading...

Una, napakaganda ng mga simula, ng mga umagang puno ng kaba, hinahanda ang sarili sa mga posibleng pagpapakilala. Hinahasa ang mga ngiti, ang mga galaw, ang mga paglakad sa harapan ng iyong mga kaklase. Tinatanggap ang mga matatalim na tingin habang naghihintay sa bawat salitang lalabas sa kaluluwa **** malapit nang sumabog, mga taingang naghihintay, naghahandang makinig… Pangalawa, magiging kampante’t komportable ka, iisipin na ang buhay ay ganun lang kadali, na ang bawat simula’y pagpapakilala lang ng sarili na pagkatapos **** magpakilala ay makikinig ka nalang. Iniisip na ang kaginhawaan, galak at takot sa simula ay mananatiling sa’yo. Pangatlo, mapapagod ka. Na ikaw ay gigising ng mas maaga, papalitan ang dugo ng iba’t-ibang uri ng likido, sa pagbabasakaling ang simula ay mananatili hanggang sa dulo. Ikaw ay unti-unting susuko. Pero pang-apat, ang daan tungo sa tagumpay ay di dapat kalimutan at sukuan di’ba? Subalit panglima, ang tagumpay ay di palaging may sementadong daanan, na ang lahat ng bagay ay di perpekto. Na ang langit na narasanan mo nung simula ay di mananatiling ganoon hanggang sa dulo na ito’y posibleng maging blankong espasyo na lamang. Matatakot kang punuin ito ulit. Pang-anim, maghanda ka sa paglipad. Unti-unting buuin ang mga pakpak gamit ang mga balahibong parte ng iyong mga simula. Pangpito, lisanin ang lumbay, ang galit, gamutin ang mga sugat sa’yong mga pakpak. Unti-unting abutin ang araw kahit na ito’y iiwanan kang abo, susubukang pabagsakin. Ito ang pangwalo, maghanda kang bumagsak, mahulog, masaktan. Pangsiyam, masakit ang mahulog, bumagsak, umasa. Ngunit gawin mo itong lakas, lagyan mo ng pwersa ang bawat pagaspas ng mga pakpak ng iyong simula. Oo, di tayo handa na mahulog, bumagsak, umasa, at walang kahandaan sa mga ganitong bagay. Pero pangsampu, huwag kang susuko, magaling na ang iyong mga pakpak, tapos na ang paghahanda. Subukan mo nang lumipad muli sa langit na dati’y pinuno mo ng mga unang beses at mga unang bagay bumuo sa’yong pagkatao. Liparin mo ulit ang blankong espasyo, lagyan ng mga bagong simula, buksan ang mga nakakandong daanan, abutin ulit ang tagumpay, subukan muling lumipad, at pag ika’y muling nahulog, abutin ulit ang langit, lipad lang.

0

Apr 1, 2017

Apr 1, 2017 at 10:59 PM UTC

Sampung Bagay na natutunan ko sa Kolehiyo

Una, napakaganda ng mga simula, ng mga umagang puno ng kaba, hinahanda ang sarili sa mga posibleng pagpapakilala. Hinahasa ang mga ngiti, ang mga galaw, ang mga paglakad sa harapan ng iyong mga kaklase. Tinatanggap ang mga matatalim na tingin habang naghihintay sa bawat salitang lalabas sa kaluluwa **** malapit nang sumabog, mga taingang naghihintay, naghahandang makinig… Pangalawa, magiging kampante’t komportable ka, iisipin na ang buhay ay ganun lang kadali, na ang bawat simula’y pagpapakilala lang ng sarili na pagkatapos **** magpakilala ay makikinig ka nalang. Iniisip na ang kaginhawaan, galak at takot sa simula ay mananatiling sa’yo. Pangatlo, mapapagod ka. Na ikaw ay gigising ng mas maaga, papalitan ang dugo ng iba’t-ibang uri ng likido, sa pagbabasakaling ang simula ay mananatili hanggang sa dulo. Ikaw ay unti-unting susuko. Pero pang-apat, ang daan tungo sa tagumpay ay di dapat kalimutan at sukuan di’ba? Subalit panglima, ang tagumpay ay di palaging may sementadong daanan, na ang lahat ng bagay ay di perpekto. Na ang langit na narasanan mo nung simula ay di mananatiling ganoon hanggang sa dulo na ito’y posibleng maging blankong espasyo na lamang. Matatakot kang punuin ito ulit. Pang-anim, maghanda ka sa paglipad. Unti-unting buuin ang mga pakpak gamit ang mga balahibong parte ng iyong mga simula. Pangpito, lisanin ang lumbay, ang galit, gamutin ang mga sugat sa’yong mga pakpak. Unti-unting abutin ang araw kahit na ito’y iiwanan kang abo, susubukang pabagsakin. Ito ang pangwalo, maghanda kang bumagsak, mahulog, masaktan. Pangsiyam, masakit ang mahulog, bumagsak, umasa. Ngunit gawin mo itong lakas, lagyan mo ng pwersa ang bawat pagaspas ng mga pakpak ng iyong simula. Oo, di tayo handa na mahulog, bumagsak, umasa, at walang kahandaan sa mga ganitong bagay. Pero pangsampu, huwag kang susuko, magaling na ang iyong mga pakpak, tapos na ang paghahanda. Subukan mo nang lumipad muli sa langit na dati’y pinuno mo ng mga unang beses at mga unang bagay bumuo sa’yong pagkatao. Liparin mo ulit ang blankong espasyo, lagyan ng mga bagong simula, buksan ang mga nakakandong daanan, abutin ulit ang tagumpay, subukan muling lumipad, at pag ika’y muling nahulog, abutin ulit ang langit, lipad lang.

Continue reading...

Bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Pakinggan mo ang mga bulong sa isip ko tuwing nakikita ka Sana hindi ito maging isang alaalang makakalimutan Mga salitang papasok at lalabas din naman At sana dalhin mo 'to sa pag-gising at pag-tulog mo At alalahanin na para sa'yo to. Hindi na kita mahal Hindi na kita mahal Makinig ka sa'kin. Hindi. Kita. Minahal. Hindi. Kita. Minahal Ilang beses ko man ulit-ulitin sa sarili ko Na minsan nawawalan na ng saysay ang salitang mahal ang salitang ikaw, ang pangalan mo sa isip ko Pero hindi pa din nawawalan nang saysay ang mga alaalang naiwan mga alaalang nakalimutan, at 'di ko alam kung tama bang binabalikbalikan ko Ang gabing napagtanto ko na nahuhulog na pala ako sa'yo Hindi na kita mahal Na kahit lahat na siguro ng tulang sinulat ko ay para sa'yo kahit lahat na siguro ng metaporang alam ko ay na inahalintulad ko sa'yo Isa kang bulalakaw, isa kang bituin, ikaw ang buwan Ikaw ang bumubuo sa ganda ng gabi, Ikaw ang araw, ikaw ang mga ulap, ikaw ang langit, Ikaw ang buong kalawakan na hindi ko kailanman pagsasawaan Ikaw ang karagatan, mahiwaga at kapanga-pangambang sisirin, Ikaw ang apoy, na nagpapaliwanag at nagpapainit ng gabing malamig Ikaw ang librong 'di ko kinakailangan ng pahinga Para intindihin ang bawat salitang nakalimbag sa bawat pahina Ikaw ang sining ko Ikaw ang tulang ito. Para sa'yo at tungkol sa'yo. Hindi kita minahal, Kahit na lagi kong inaabangan ang mga storyang kwinekwento mo Na para bang hinahatak mo ako pabalik kung kailan nangyari ang mga 'to at sinamahan ako para panuorin natin Kung sino ba ang nandito at nandoon Kung nasaan ang mga silya, lamesa, pintuan, at bintana Ang mga pangalan ng mga minahal mo at nagmahal sa'yo na dapat mo na sigurong kalimutan Kung saan kayo nagkakilala, Kung anong naramdaman mo nung nahuli mo siyang nakatingin din sa'yo at nagkasalubong ang inyong mga mata At sa lahat ng storya mo, Napagtanto ko na ayoko maging parte ng mga storya **** nakalipas. Na sana ako ang storyang hindi mo kailanman iisipin na bibigyan ng wakas. At ikwento mo din sana ang gabing ito Ikwento mo ang bawat paghinga ko sa bawat puwang ng mga salita Ang pagbuka ng bibig ko para sambitin ng tama ang bawat pantig, ang pag nginig ng mga kamay at tuhod ko, At kung maririnig mo man, ang bilis ng tibok ng puso ko ngayon. Ikwento mo. Ibulong mo sa pinakamalapit **** kaibigan, para manatiling sikreto. Ang tinatagong nararamdaman na 'di mo na siguro kailangan malaman. Tama lang siguro na magkaibigan tayo, Kasi Hindi na kita mahal. Hindi kita minahal. Pinilit ko lang ang sarili kong mahulog sa'yo Pinilit lang kitang mahalin Para makalimot, para iwanan ang dating naramdaman. Gustohin ko man ulit-ulitin sabihin sa'yo, Magsasawa ka sa bawat pantig, sa bawat letra. Kaya ibubulong ko na lang sa sarili ko, para manatiling sikreto Ang dating nararamdaman na hindi mo na kailanman malalaman. Kaya bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Sa huling pagkakataon pakinggan mo ang katotohanan Isantabi mo ang mga bulong sa isip ko na napakinggan mo. At sana tandaan mo na Dati, at dati lang Minahal kita.

0

Apr 11, 2016

Apr 11, 2016 at 1:15 PM UTC

Dati at Dati Lang

Bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Pakinggan mo ang mga bulong sa isip ko tuwing nakikita ka Sana hindi ito maging isang alaalang makakalimutan Mga salitang papasok at lalabas din naman At sana dalhin mo 'to sa pag-gising at pag-tulog mo At alalahanin na para sa'yo to. Hindi na kita mahal Hindi na kita mahal Makinig ka sa'kin. Hindi. Kita. Minahal. Hindi. Kita. Minahal Ilang beses ko man ulit-ulitin sa sarili ko Na minsan nawawalan na ng saysay ang salitang mahal ang salitang ikaw, ang pangalan mo sa isip ko Pero hindi pa din nawawalan nang saysay ang mga alaalang naiwan mga alaalang nakalimutan, at 'di ko alam kung tama bang binabalikbalikan ko Ang gabing napagtanto ko na nahuhulog na pala ako sa'yo Hindi na kita mahal Na kahit lahat na siguro ng tulang sinulat ko ay para sa'yo kahit lahat na siguro ng metaporang alam ko ay na inahalintulad ko sa'yo Isa kang bulalakaw, isa kang bituin, ikaw ang buwan Ikaw ang bumubuo sa ganda ng gabi, Ikaw ang araw, ikaw ang mga ulap, ikaw ang langit, Ikaw ang buong kalawakan na hindi ko kailanman pagsasawaan Ikaw ang karagatan, mahiwaga at kapanga-pangambang sisirin, Ikaw ang apoy, na nagpapaliwanag at nagpapainit ng gabing malamig Ikaw ang librong 'di ko kinakailangan ng pahinga Para intindihin ang bawat salitang nakalimbag sa bawat pahina Ikaw ang sining ko Ikaw ang tulang ito. Para sa'yo at tungkol sa'yo. Hindi kita minahal, Kahit na lagi kong inaabangan ang mga storyang kwinekwento mo Na para bang hinahatak mo ako pabalik kung kailan nangyari ang mga 'to at sinamahan ako para panuorin natin Kung sino ba ang nandito at nandoon Kung nasaan ang mga silya, lamesa, pintuan, at bintana Ang mga pangalan ng mga minahal mo at nagmahal sa'yo na dapat mo na sigurong kalimutan Kung saan kayo nagkakilala, Kung anong naramdaman mo nung nahuli mo siyang nakatingin din sa'yo at nagkasalubong ang inyong mga mata At sa lahat ng storya mo, Napagtanto ko na ayoko maging parte ng mga storya **** nakalipas. Na sana ako ang storyang hindi mo kailanman iisipin na bibigyan ng wakas. At ikwento mo din sana ang gabing ito Ikwento mo ang bawat paghinga ko sa bawat puwang ng mga salita Ang pagbuka ng bibig ko para sambitin ng tama ang bawat pantig, ang pag nginig ng mga kamay at tuhod ko, At kung maririnig mo man, ang bilis ng tibok ng puso ko ngayon. Ikwento mo. Ibulong mo sa pinakamalapit **** kaibigan, para manatiling sikreto. Ang tinatagong nararamdaman na 'di mo na siguro kailangan malaman. Tama lang siguro na magkaibigan tayo, Kasi Hindi na kita mahal. Hindi kita minahal. Pinilit ko lang ang sarili kong mahulog sa'yo Pinilit lang kitang mahalin Para makalimot, para iwanan ang dating naramdaman. Gustohin ko man ulit-ulitin sabihin sa'yo, Magsasawa ka sa bawat pantig, sa bawat letra. Kaya ibubulong ko na lang sa sarili ko, para manatiling sikreto Ang dating nararamdaman na hindi mo na kailanman malalaman. Kaya bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Sa huling pagkakataon pakinggan mo ang katotohanan Isantabi mo ang mga bulong sa isip ko na napakinggan mo. At sana tandaan mo na Dati, at dati lang Minahal kita.

Continue reading...

Para sayo ito Bago matapos ang kaarawan ko Ikaw lang minahal ko ng todo todo Ikaw lang ang nagiisa sa puso ko Mahal kita kahit na sino ka pa Kahit masungit ang mga mata Kahit matalas pa ang iyong mga dila Kahit sinasabi kong ikaw ay mataba Hinding hindi ko malilimutan Mga masasayang ala ala na ating pinagsamahan Akala natin ay walang hanggan Ngunit ngayon ay nasaan? Huli na ang lahat para ikaw ay bawiin Ako ay hindi mo na mapapansin Pagkat sayo ay may iba ng umaangkin Ayoko ng umasa na babalik ka pa sakin Huwag **** kalimutan na nandito pa din ako Bilang kaibigan na dadamay sayo Sanay maging masaya ka sa susunod na kabanata Maraming salamat, mahal na mahal kita.

0

Jul 27, 2015

Jul 27, 2015 at 6:34 AM UTC

Bago matapos ang kaarawan ko

Para sayo ito Bago matapos ang kaarawan ko Ikaw lang minahal ko ng todo todo Ikaw lang ang nagiisa sa puso ko Mahal kita kahit na sino ka pa Kahit masungit ang mga mata Kahit matalas pa ang iyong mga dila Kahit sinasabi kong ikaw ay mataba Hinding hindi ko malilimutan Mga masasayang ala ala na ating pinagsamahan Akala natin ay walang hanggan Ngunit ngayon ay nasaan? Huli na ang lahat para ikaw ay bawiin Ako ay hindi mo na mapapansin Pagkat sayo ay may iba ng umaangkin Ayoko ng umasa na babalik ka pa sakin Huwag **** kalimutan na nandito pa din ako Bilang kaibigan na dadamay sayo Sanay maging masaya ka sa susunod na kabanata Maraming salamat, mahal na mahal kita.

Continue reading...

*Sa bawat katahimikan, Hatid ay kalungkutan. Sa bawat kalungkutan, Kasama ang kapighatian. Sa bawat kapighatian, Natatakpan ang kasiyahan. Sa bawat kasiyahan, Nailalabas ang kamusmusan. Sa bawat kamusmusan, Naitutuwid ang kamalian. Sa bawat kamalian, Sumisibol ang kaginhawaan. Sa bawat pusong sugatan, Nakakalimutan ang pinagmulan. Sa bawat pinagmulan, Naikukubli ang kasalanan. Sa bawat kasalanan, Nauuwi sa kamatayan. Kaya... Nararapat lamang na iyong pigilan. Iiyak mo ang bawat kalungkutan, Ilabas mo ang ngiti ng kasiyahan, Palitan ang pusong naging sugatan, Magiging matatag sa bawat pagdaraanan, At Diyos ay huwag na huwag kalimutan.*

0

Nov 1, 2015

Nov 1, 2015 at 5:39 PM UTC

*Sa bawat katahimikan, Hatid ay kalungkutan. Sa bawat kalungkutan, Kasama ang kapighatian. Sa bawat kapighatian, Natatakpan ang kasiyahan. Sa bawat kasiyahan, Nailalabas ang kamusmusan. Sa bawat kamusmusan, Naitutuwid ang kamalian. Sa bawat kamalian, Sumisibol ang kaginhawaan. Sa bawat pusong sugatan, Nakakalimutan ang pinagmulan. Sa bawat pinagmulan, Naikukubli ang kasalanan. Sa bawat kasalanan, Nauuwi sa kamatayan. Kaya... Nararapat lamang na iyong pigilan. Iiyak mo ang bawat kalungkutan, Ilabas mo ang ngiti ng kasiyahan, Palitan ang pusong naging sugatan, Magiging matatag sa bawat pagdaraanan, At Diyos ay huwag na huwag kalimutan.*

Continue reading...

Natandaan ko ang mga tawa **** ‘di natatapos, At ang mga pang-aasar **** ‘di maubos. Naiinis ako pero, “haha. Tawa na lang.” Hindi ko naman inaasahang May muling bubulaklak ulit sa aking puso. Noong hinahawakan mo pa ako, Lagot na naman ang aking damdamin. Ikaw na ang laging nasa isipin. Pero... May minamahal na rin ako. Bakit ngayon may lungko’t galit ka? Sila ba ang rason at sa susunod ay ako. Sorry kung ako ang naging dahilan. Hindi ko sinasadya, iiyak-iyak ka na. Aaminin kong hindi ako sanay ‘Di ko rin man lang matanong kung, “Huy. Okay ka lang ba?” Halata naman sa mga mata mo Na hindi mo na talaga kaya. Ewan ko ba, ngiti mo lang ang hinahanap ko. ‘Di ko rin alam na iyon ang kailangan ko. Kaibigan lang naman pero bakit iba? Gusto kita patawanin ng patawanin... Para tumigil ang pagwawasak ng iyong damdamin. Kaibigan kong malakas at matapang, Alam kong lalaki ka pero hindi mo tinago, Ang mga damdamin **** ‘di naglalaho. Alam ko na baka isumbong mo ako, Sa aking lalaking iniirog. Pero kung alam ko lang ang rason ng mga tawa mo, Sigurado akong naibigay ko na iyon sa’yo. Yung mga pang-aasar mo para sa’kin na ‘di mo malimot, Nasa ulo ko, pinagtatawanan kong paikot-ikot. Malamang ay pinagtatawanan mo rin At sigurado akong gusto **** balikan. Magiging baliw ako, mapatawa ka lang, Nagugustuhan (na) kitang makasama, Pero mas maganda pang kaibigan na lang. Kasi pag nalaman **** “oo. Gusto kita,” Hala heto na naman... Aalis at iiwas ka na. Minsan ay nakakapagod rin maghabol Ng mga taong sa huli’y mabibigay ng hatol. Pero ‘di tayo aabot sa ganoon. Kalimutan mo na ang aking sinulat. Ito ay kabilang sa pagkakamali ng kahapon. Kahit “kuya” lang? Okay na. Haha. Kaibigan lang? Okay na. O lalaki kong best friend? Sapat na. Tandaan mo na lang na narito ako lagi, Para subukan na mapatawa ka kahit minsan. Sapat na, hanggang kaibigan lang.

0

Feb 28, 2018

Feb 28, 2018 at 6:10 AM UTC

Natandaan ko ang mga tawa **** ‘di natatapos, At ang mga pang-aasar **** ‘di maubos. Naiinis ako pero, “haha. Tawa na lang.” Hindi ko naman inaasahang May muling bubulaklak ulit sa aking puso. Noong hinahawakan mo pa ako, Lagot na naman ang aking damdamin. Ikaw na ang laging nasa isipin. Pero... May minamahal na rin ako. Bakit ngayon may lungko’t galit ka? Sila ba ang rason at sa susunod ay ako. Sorry kung ako ang naging dahilan. Hindi ko sinasadya, iiyak-iyak ka na. Aaminin kong hindi ako sanay ‘Di ko rin man lang matanong kung, “Huy. Okay ka lang ba?” Halata naman sa mga mata mo Na hindi mo na talaga kaya. Ewan ko ba, ngiti mo lang ang hinahanap ko. ‘Di ko rin alam na iyon ang kailangan ko. Kaibigan lang naman pero bakit iba? Gusto kita patawanin ng patawanin... Para tumigil ang pagwawasak ng iyong damdamin. Kaibigan kong malakas at matapang, Alam kong lalaki ka pero hindi mo tinago, Ang mga damdamin **** ‘di naglalaho. Alam ko na baka isumbong mo ako, Sa aking lalaking iniirog. Pero kung alam ko lang ang rason ng mga tawa mo, Sigurado akong naibigay ko na iyon sa’yo. Yung mga pang-aasar mo para sa’kin na ‘di mo malimot, Nasa ulo ko, pinagtatawanan kong paikot-ikot. Malamang ay pinagtatawanan mo rin At sigurado akong gusto **** balikan. Magiging baliw ako, mapatawa ka lang, Nagugustuhan (na) kitang makasama, Pero mas maganda pang kaibigan na lang. Kasi pag nalaman **** “oo. Gusto kita,” Hala heto na naman... Aalis at iiwas ka na. Minsan ay nakakapagod rin maghabol Ng mga taong sa huli’y mabibigay ng hatol. Pero ‘di tayo aabot sa ganoon. Kalimutan mo na ang aking sinulat. Ito ay kabilang sa pagkakamali ng kahapon. Kahit “kuya” lang? Okay na. Haha. Kaibigan lang? Okay na. O lalaki kong best friend? Sapat na. Tandaan mo na lang na narito ako lagi, Para subukan na mapatawa ka kahit minsan. Sapat na, hanggang kaibigan lang.

Continue reading...

“Naaalala mo pa ba ako?” Iyan ang pangungusap na maaaring itanong sa’yo ng mga laruan mo noong iyong kabataan. Mga laruang naitabi’t nakalimutan na at maaaring nasa talampas na ng mga bagay na malapit nang mailagay sa tapunan. Mga nagsilbing matalik **** kaibigan noong ika’y talagang nangangailangan. “Naaalala mo pa ba ako?” Tanong na hindi mahirap sagutin ngunit sakit lamang ang maibibigay. Naalala mo man ngunit hindi na nabigyan ng pansin at tuluyan nang nawalan ng taglay Tanong ng mga laruan mo na tuluyan nang nakalimutan at hindi na nabigyan ng hanay  Kung ang mga laruan mo ay makakapagsalita, ano kaya ang sasabihin nila sa’yo? “Kaibigan, naalala mo pa ba noong tayo’y magkasamaa? Noong ako at ikaw lang ang natatanging tao sa mundong ating tinatayuan. Noong araw araw pag uwi mo galing sa paaralan ay hahanapin mo agad ako at kakausapin. Hindi napapansin na ako ay pinaglalaruan mo lamang. At iyon ang natatanging silbi ko. Isang laruang posibleng mapalitan pag nakahanap ng katapat na mas karapat dapat… Masakit maging laruan.” Siguro nga hindi nakapagsasalita ang mga laruan. At iyon ang tanging rason kung bakit sila naimbento; para magsilbing panlibang sa mga naiinip. Pagdating ng panahon ay itinakda silang ipamigay o kaya nama’y kalimutan na at itabi sa isang madilim na kahon ng walang hanggan. Ang mga laruang minsann nang itinakda na maging panangga sa kainipan. Masakit maging laruan. Pero bakit ako na hindi laruan ay napapatanong na rin? “Naaalala mo pa ba ako?” Kasi minsan nagtataka na ako kung pumapasok pa ba ako sa isip mo. Tuluyan na ba akong nawalan ng taglay na hindi mo na ako maihanay sa oras **** mamahalin? Alam ko na hindi ako itinakda na maging panangga sa kainipan pero bakit ganoon na ang aking nararamdaman? Tuluyan na nga bang nakalimutan? Ako na natatanging andyan tuwing ika’y nangangailangan, ngayon naging laruan na di man lang masulyapan. Masakit maging laruan Masakit mapaglaruan Masakit na gumawa ng sakripisyo kung hindi mo rin naman ito bibigyan ng pakinabang. Kung magsisilbi lang ako na libangan tuwing iyong kailangan. Mahirap umasa sa mga bagay na matagal nang hindi nagpapakita. Pero kahit na minsa’y napapatanong narin ako… Nagbubulag-bulagan ako dahil… Mahal kita Mahal kita kahit na matagal mo na akong itinambak sa kahon kasama ang mga papeles na mayroong mga walang saysay na salitang nakalimbag. Mahal kita kahit na ginawa mo akong laruan sa panahon na ika’y nangangaliangan. Mahal kita kahit na ni isang sulyap ay hindi mo ko mabigyan. Mahal kita kahit masakit na. Pero minsan, napapatanong na rin ako; Naaalala mo pa ba ako?

0

Dec 17, 2016

Dec 17, 2016 at 9:18 AM UTC

kurt-christian-b-tubera

Laruan (naaalala mo pa ba ako?)

“Naaalala mo pa ba ako?” Iyan ang pangungusap na maaaring itanong sa’yo ng mga laruan mo noong iyong kabataan. Mga laruang naitabi’t nakalimutan na at maaaring nasa talampas na ng mga bagay na malapit nang mailagay sa tapunan. Mga nagsilbing matalik **** kaibigan noong ika’y talagang nangangailangan. “Naaalala mo pa ba ako?” Tanong na hindi mahirap sagutin ngunit sakit lamang ang maibibigay. Naalala mo man ngunit hindi na nabigyan ng pansin at tuluyan nang nawalan ng taglay Tanong ng mga laruan mo na tuluyan nang nakalimutan at hindi na nabigyan ng hanay  Kung ang mga laruan mo ay makakapagsalita, ano kaya ang sasabihin nila sa’yo? “Kaibigan, naalala mo pa ba noong tayo’y magkasamaa? Noong ako at ikaw lang ang natatanging tao sa mundong ating tinatayuan. Noong araw araw pag uwi mo galing sa paaralan ay hahanapin mo agad ako at kakausapin. Hindi napapansin na ako ay pinaglalaruan mo lamang. At iyon ang natatanging silbi ko. Isang laruang posibleng mapalitan pag nakahanap ng katapat na mas karapat dapat… Masakit maging laruan.” Siguro nga hindi nakapagsasalita ang mga laruan. At iyon ang tanging rason kung bakit sila naimbento; para magsilbing panlibang sa mga naiinip. Pagdating ng panahon ay itinakda silang ipamigay o kaya nama’y kalimutan na at itabi sa isang madilim na kahon ng walang hanggan. Ang mga laruang minsann nang itinakda na maging panangga sa kainipan. Masakit maging laruan. Pero bakit ako na hindi laruan ay napapatanong na rin? “Naaalala mo pa ba ako?” Kasi minsan nagtataka na ako kung pumapasok pa ba ako sa isip mo. Tuluyan na ba akong nawalan ng taglay na hindi mo na ako maihanay sa oras **** mamahalin? Alam ko na hindi ako itinakda na maging panangga sa kainipan pero bakit ganoon na ang aking nararamdaman? Tuluyan na nga bang nakalimutan? Ako na natatanging andyan tuwing ika’y nangangailangan, ngayon naging laruan na di man lang masulyapan. Masakit maging laruan Masakit mapaglaruan Masakit na gumawa ng sakripisyo kung hindi mo rin naman ito bibigyan ng pakinabang. Kung magsisilbi lang ako na libangan tuwing iyong kailangan. Mahirap umasa sa mga bagay na matagal nang hindi nagpapakita. Pero kahit na minsa’y napapatanong narin ako… Nagbubulag-bulagan ako dahil… Mahal kita Mahal kita kahit na matagal mo na akong itinambak sa kahon kasama ang mga papeles na mayroong mga walang saysay na salitang nakalimbag. Mahal kita kahit na ginawa mo akong laruan sa panahon na ika’y nangangaliangan. Mahal kita kahit na ni isang sulyap ay hindi mo ko mabigyan. Mahal kita kahit masakit na. Pero minsan, napapatanong na rin ako; Naaalala mo pa ba ako?

Continue reading...

Naulit na naman ang paalam (poetman_24) Ayaw ko mang sabihang hugot sa tulang ito ngunit pagkatao ko'y laging ganito, namutawi na naman ang paalam sa aking puso bakit pag-ibig kayhirap **** matamo? Muli na namang nagtitipon ang ulap sa taas nagbabadya nang pagpatak na walang wakas, wala akong magawa-gawa't hindi rin makatakas napiit na naman ako sa lungkot nang ulit ulit na landas. Bakit naman ganyan ang pagsubok mga tinta'y naghihimutok, ano ba ako sa pintig nang pagtibok ako ba'y sawi sa bawat paglunok? Hindi pala sapat ang likha kong tula kaya lulukutin ko na lamang ang talata, mauuwi na naman ang aking bigong diwa sa 'di matatawarang luha. Pag-aalay ko pala'y naiipon sa buhangin nasasayang lamang ang taglay na damdamin, nais kong isuko ang pagkatha sa hangin sana masagot pa ang aking panalangin. Makatang walang taglay na panulat mga tinta'y mantsa sa'king balat, nasasawi ako nang hindi ko alam isa ba akong tampalasan? Kung masasaktan ka sa aking piling layuan mo na lamang ako giliw, itanim mo na sa akin ang pasakit tatanggapin ko kahit anong pait. Isilid mo na lamang ang sandaling ala-ala at alalahanin na ikaw ay may halaga, kalimutan mo na lamang ako sinta kung 'yan ang palagay **** tama. Babalik na muna ako sa sa karimlan itatago sa dilim ang katotohanan na ako ay luhaan, ililibing ko na lamang sa diwang hagap na ako ay sawi at talunang makatang hindi katanggap-tanggap.

0

Oct 3, 2017

Oct 3, 2017 at 1:13 AM UTC

Naulit na naman ang paalam

Naulit na naman ang paalam (poetman_24) Ayaw ko mang sabihang hugot sa tulang ito ngunit pagkatao ko'y laging ganito, namutawi na naman ang paalam sa aking puso bakit pag-ibig kayhirap **** matamo? Muli na namang nagtitipon ang ulap sa taas nagbabadya nang pagpatak na walang wakas, wala akong magawa-gawa't hindi rin makatakas napiit na naman ako sa lungkot nang ulit ulit na landas. Bakit naman ganyan ang pagsubok mga tinta'y naghihimutok, ano ba ako sa pintig nang pagtibok ako ba'y sawi sa bawat paglunok? Hindi pala sapat ang likha kong tula kaya lulukutin ko na lamang ang talata, mauuwi na naman ang aking bigong diwa sa 'di matatawarang luha. Pag-aalay ko pala'y naiipon sa buhangin nasasayang lamang ang taglay na damdamin, nais kong isuko ang pagkatha sa hangin sana masagot pa ang aking panalangin. Makatang walang taglay na panulat mga tinta'y mantsa sa'king balat, nasasawi ako nang hindi ko alam isa ba akong tampalasan? Kung masasaktan ka sa aking piling layuan mo na lamang ako giliw, itanim mo na sa akin ang pasakit tatanggapin ko kahit anong pait. Isilid mo na lamang ang sandaling ala-ala at alalahanin na ikaw ay may halaga, kalimutan mo na lamang ako sinta kung 'yan ang palagay **** tama. Babalik na muna ako sa sa karimlan itatago sa dilim ang katotohanan na ako ay luhaan, ililibing ko na lamang sa diwang hagap na ako ay sawi at talunang makatang hindi katanggap-tanggap.

Continue reading...

Paano ko ba sisimulan ang sulat na ito na iginagawa ko na naman para sa’yo? Marami na akong naipon na mga sulat, sulat na punong-puno ng mga walang kwentang kasaysayan at letra na hindi ‘ko maigunita sa iyo Bakit? Ewan ko, hindi ko alam, putangina may pakialam ka ba? Hindi ko alam kung ibibigay ko sa’yo ang mga sulat na hindi ko natuluyang ibigay sa’yo dahil Una, hindi ko alam kung may pakialam ka pa sa mga salita ko Ang aking mga salita na punong-puno ng galit, ng damdamin at pagmamahal Kasi Pangalawa, noon, kahit walang kwenta ang aking mga sinasabi, ito’y tuluyan **** binibigyan ng halaga Noon, kahit ako’y galit sa iyo at ika’y galit sa akin, nauubos ang iyong salita at hininga sa mga bagay na gusto kong marinig para lang tayo’y magkaayos Noon, nakuntento tayo sa isa’t-isa kahit tayo’y naliligaw at nabubulag pa sa mundong ito na punong-puno ng kasinungalingan Noon, ginagawa mo ang lahat para lang tayo ay magkita Noon, pinupuno ko ang iyong mga araw nang ligaya at mga ngiting hanggang tenga Noon, hinahayaan mo lang tayo’y maging masaya Noon, ako’y sa iyo at ika’y akin Noon, ika’y andito at wala doon Noon, ako’y mahal mo at ika’y mahal ko Naghahanap ng mga dahilan kung saan ako nagkulang, o kung saan ako nagkamali Kung ito ba’y dahil sa aking pananamit o sa aking pananalita Kung ito ba’y dahil hindi ako kagaya niya o sadyang nawala na lang talaga ang iyong mga nararamdaman bigla Kaya inuulit ko, saan ako nagkulang? Saan ako nagkamali? Nagkulang ba ako sa higpit nang yakap at haplos? Nagkulang ba ang aking mga boses sa pagsigaw sa mundo na mahal kita? Nagkulang ba ako sa pagsuyo at sa aking pagamin ng mga kasalanan? Nagkulang ba ako sa pagbuhos ng aking mga damdamin? Nagkulang ba ako sa paglaban? Nagkulang ba ako sa bilang ng araw na mawawala ka na? Nagkulang ba ako sa halik? Dahil sinta, kung alam ko lang ng mas maaga pa na ika’y hindi magtatagal, sana’y tinagalan ko ang aking mga halik at inagahan ang aking pagbitaw Pero hindi, Kaya ang nagbunga ngayo’y isang babae na katulad ko na Ngayo’y nasasaktan at nalulunod sa sariling mga luha Natatapilok sa sariling mga paa, dahil sa sariling katangahan Ngayon, isang tanga na natalo at nakanganga Ngayon, umaasa na lang ako sa isang idlap ng iyong mga mata Ngayon, naghihintay na lang ako sa iyong pagpansin o pagtawag sa aking pangalan Ngayon, nagbabakasakaling may halaga pa rin ako sa’yo Ngayon, umaasang iniisip mo pa rin ako Ngayon, nagbabakasakali na masaya ka na. Masaya ka na sa kanya. Masaya ka na sa piling ng iba. Mas masaya ka na kesa aking nagawa. Ngayon, nangangarap na lang na maging masaya Ngayon, sinusubukang kalimutan ka Pangatlo, dahil ngayon, Mahal pa rin kita, at wala ka na.

0

Aug 1, 2016

Aug 1, 2016 at 1:03 PM UTC

love-for-leisure

Paano ko ba sisimulan ang sulat na ito na iginagawa ko na naman para sa’yo? Marami na akong naipon na mga sulat, sulat na punong-puno ng mga walang kwentang kasaysayan at letra na hindi ‘ko maigunita sa iyo Bakit? Ewan ko, hindi ko alam, putangina may pakialam ka ba? Hindi ko alam kung ibibigay ko sa’yo ang mga sulat na hindi ko natuluyang ibigay sa’yo dahil Una, hindi ko alam kung may pakialam ka pa sa mga salita ko Ang aking mga salita na punong-puno ng galit, ng damdamin at pagmamahal Kasi Pangalawa, noon, kahit walang kwenta ang aking mga sinasabi, ito’y tuluyan **** binibigyan ng halaga Noon, kahit ako’y galit sa iyo at ika’y galit sa akin, nauubos ang iyong salita at hininga sa mga bagay na gusto kong marinig para lang tayo’y magkaayos Noon, nakuntento tayo sa isa’t-isa kahit tayo’y naliligaw at nabubulag pa sa mundong ito na punong-puno ng kasinungalingan Noon, ginagawa mo ang lahat para lang tayo ay magkita Noon, pinupuno ko ang iyong mga araw nang ligaya at mga ngiting hanggang tenga Noon, hinahayaan mo lang tayo’y maging masaya Noon, ako’y sa iyo at ika’y akin Noon, ika’y andito at wala doon Noon, ako’y mahal mo at ika’y mahal ko Naghahanap ng mga dahilan kung saan ako nagkulang, o kung saan ako nagkamali Kung ito ba’y dahil sa aking pananamit o sa aking pananalita Kung ito ba’y dahil hindi ako kagaya niya o sadyang nawala na lang talaga ang iyong mga nararamdaman bigla Kaya inuulit ko, saan ako nagkulang? Saan ako nagkamali? Nagkulang ba ako sa higpit nang yakap at haplos? Nagkulang ba ang aking mga boses sa pagsigaw sa mundo na mahal kita? Nagkulang ba ako sa pagsuyo at sa aking pagamin ng mga kasalanan? Nagkulang ba ako sa pagbuhos ng aking mga damdamin? Nagkulang ba ako sa paglaban? Nagkulang ba ako sa bilang ng araw na mawawala ka na? Nagkulang ba ako sa halik? Dahil sinta, kung alam ko lang ng mas maaga pa na ika’y hindi magtatagal, sana’y tinagalan ko ang aking mga halik at inagahan ang aking pagbitaw Pero hindi, Kaya ang nagbunga ngayo’y isang babae na katulad ko na Ngayo’y nasasaktan at nalulunod sa sariling mga luha Natatapilok sa sariling mga paa, dahil sa sariling katangahan Ngayon, isang tanga na natalo at nakanganga Ngayon, umaasa na lang ako sa isang idlap ng iyong mga mata Ngayon, naghihintay na lang ako sa iyong pagpansin o pagtawag sa aking pangalan Ngayon, nagbabakasakaling may halaga pa rin ako sa’yo Ngayon, umaasang iniisip mo pa rin ako Ngayon, nagbabakasakali na masaya ka na. Masaya ka na sa kanya. Masaya ka na sa piling ng iba. Mas masaya ka na kesa aking nagawa. Ngayon, nangangarap na lang na maging masaya Ngayon, sinusubukang kalimutan ka Pangatlo, dahil ngayon, Mahal pa rin kita, at wala ka na.

Continue reading...

Sa unang pagkakataon, Inabangan ko ang pagsikat ng araw Pinili kong hindi matulog, Kasi mas madaling magising hanggang umaga kaysa sa bumangon ng maaga Naging isang malaking kanbas ang langit Nagsimula sa unti-unting pagkawala ng buwan at mga bituin, Naging asul, nadagdagan ng kahel, Nagkatabi Unti-unting naghalo Sumilip ang araw, Inabot ang kanyang sinag sa mga matang malalim at nag-antay Unti-unti, at sa tamang oras sinakop at niliwanagan ang langit. Narinig ang mga busina ng mga bus, Ang tren na para ng tilaok ng manok sa umaga sa aking mga tainga, Nakita kita, Sa pag unat mo, Sa pagbukas ng iyong mga matang hindi nag-antay, at sa pagpikit nila muli dahil alam **** hindi mo kailangan bumangon ng maaga Narinig kita, Ang hilik na pilit **** itinatanggi, Ang mga unang salitang binabanggit ng isip mo, Ang pag-sabi mo sa kanya ng mga salitang ako dapat ang makakarinig tuwing pag-gising, Magandang umaga, mahal kita Sa unang pagkakataon, Inantay kita, Pinili kong hindi magmadali, Kasi mas madaling abangan ang tamang oras kaysa sa habulin ito, Mahal, Sinta, Ikaw ang sining na nagbibigay dahilan kung bakit ako yung kanbas na kinalimutan **** pinturahan, Nagsimula sa unti-unting pagkawala ko, Naging masaya ka, nakalimot ka, Lumipas ang ilang taon, Unti-unti akong 'di hamak naging pangalan at alaala na lamang sa'yo Sumulyap ako sa huling pagkakataon, Inabot ang aking mga kamay sa'yo, sa nakalimot at nagmahal ng iba Unti-unti akong naging alaalang nawalan ng pangalan. Mas madali mag-antay ng pagsikat ng araw kaysa sa kalimutan ka. Pagka't ikaw ang unang simoy ng hangin na malalanghap sa umaga, ikaw ang sinag ng araw na unang nakikita ng mga mata ko, ikaw ang umaga ko. Ikaw ang unang umagang hinintay ko.

0

Aug 5, 2016

Aug 5, 2016 at 6:13 PM UTC

Sa unang pagkakataon, Inabangan ko ang pagsikat ng araw Pinili kong hindi matulog, Kasi mas madaling magising hanggang umaga kaysa sa bumangon ng maaga Naging isang malaking kanbas ang langit Nagsimula sa unti-unting pagkawala ng buwan at mga bituin, Naging asul, nadagdagan ng kahel, Nagkatabi Unti-unting naghalo Sumilip ang araw, Inabot ang kanyang sinag sa mga matang malalim at nag-antay Unti-unti, at sa tamang oras sinakop at niliwanagan ang langit. Narinig ang mga busina ng mga bus, Ang tren na para ng tilaok ng manok sa umaga sa aking mga tainga, Nakita kita, Sa pag unat mo, Sa pagbukas ng iyong mga matang hindi nag-antay, at sa pagpikit nila muli dahil alam **** hindi mo kailangan bumangon ng maaga Narinig kita, Ang hilik na pilit **** itinatanggi, Ang mga unang salitang binabanggit ng isip mo, Ang pag-sabi mo sa kanya ng mga salitang ako dapat ang makakarinig tuwing pag-gising, Magandang umaga, mahal kita Sa unang pagkakataon, Inantay kita, Pinili kong hindi magmadali, Kasi mas madaling abangan ang tamang oras kaysa sa habulin ito, Mahal, Sinta, Ikaw ang sining na nagbibigay dahilan kung bakit ako yung kanbas na kinalimutan **** pinturahan, Nagsimula sa unti-unting pagkawala ko, Naging masaya ka, nakalimot ka, Lumipas ang ilang taon, Unti-unti akong 'di hamak naging pangalan at alaala na lamang sa'yo Sumulyap ako sa huling pagkakataon, Inabot ang aking mga kamay sa'yo, sa nakalimot at nagmahal ng iba Unti-unti akong naging alaalang nawalan ng pangalan. Mas madali mag-antay ng pagsikat ng araw kaysa sa kalimutan ka. Pagka't ikaw ang unang simoy ng hangin na malalanghap sa umaga, ikaw ang sinag ng araw na unang nakikita ng mga mata ko, ikaw ang umaga ko. Ikaw ang unang umagang hinintay ko.

Continue reading...