Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"tulong" poems
Ang isinulat ko ay isang pagtatala mula sa bulag, na matagal nang ninanais na makakita ng liwanag, dahil kumpara sa atin, kahit ipikit ang mga mata, kahit takpan pa 'yan, mayroon pa rin tayong nakikita, mapa-asul, mapa-dilaw, mapa-pula, hinding hindi ito aabot sa dilim, dahil mayroon pa ring mga bituin. Ito ang pagtatala ng bulag, "'Nak, kagabi lang ako nakaramdam ng galit sa isang tao, sa buong buhay kong nakatira sa tapat ng simbahan, kagabi lang ako nakaranas ng kulo sa puso ko, kagabi lang ako natulog nang galit, sana patawarin ako ng Diyos. Lumapit sa akin ang isang lalaki, sabi niya, 'Lo, mahirap bang magmahal?', 'Oo, hijo. May asawa ka na ba?', 'Meron ** E lagi ** kaming nagaaway, kaya umalis nalang ako ng bahay, ayoko na siyang kausapin, dahil baka husgahan nanaman ako, baka masaktan lang ulit ako, baka sabihin nanaman niyang ang hina-hina ko, sasabihin nanaman niyang hindi na ako natuto sa mga kasalanan ko, ang dami ko raw nasaktang tao, wala na silang nagawa kundi tumungo, dahil sa lungkot, dahil sa insulto, dahil sa mga salita kong galing sa puso. Naalala ko sabi ng nanay ko, na lahat ng sinasabi ko ay galing sa puso, pero bakit kung kailan ko gustong mabuo, napakahirap ibalik ang dating ako?' Ito ang iyak ng isang nangangailangan ng pagmamahal, isang lalaking may pusong bakal, ito ang naging payo ko, 'Hijo, kausapin mo ang asawa mo.' Biglang sigaw niya, 'E ayaw ko nga! Nagkasala rin naman siya, pareho lang kami, siya dapat ang lumapit sa akin.' Parang tinamaan ako ng bala ng baril, at ang puso ko'y biglang tumigil, dahil hindi ko naman kayo pinalaki nang mayabang, kaya hinawaan na ako ng galit, 'Ang yabang mo! sarado ang utak mo sarado ang tainga mo sarado ang puso mo mas bingi ka pa sa bingi at mas bulag ka pa sa bulag ayaw **** mahushagan kasi ayaw **** masaktan, ayaw **** masaktan kasi ayaw **** matuto, hindi ka natututo sa mga kasalanan mo, kasi akala mo na lahat ng ginagawa mo ay ayos na, hindi mo pinapansin ang kalagayan ng iba, na naghihirap sa kakaisip kung sila ba ang dahilan, kung bakit ka nagkaganyan. Minahal ka nila, pero hindi mo tinanggap, minahal ka nila, pero tinulak mo sila, minahal ka nila... hindi mo ba sila mamahalin? Lalo silang napalayo sa'yo, nung kinailangan mo ng tulong, pamilya at pagmamahal' Wala na akong narinig na boses, umalis na siya, sana lang kinausap niya ang asawa niya. 'Nak, tandaan niyo ang payo ko sa inyong magkakapatid, na 'wag na 'wag kayong maghihiwalay, dahil pag ako'y nawala, sana manatili kayong nakadilat sa katotohanan, na ang kayabangan ay nakakasira ng isang pamilya.".
0
Mar 24, 2018
Mar 24, 2018 at 1:12 AM UTC
erikylejeuelle
Bulag
Ang isinulat ko ay isang pagtatala mula sa bulag, na matagal nang ninanais na makakita ng liwanag, dahil kumpara sa atin, kahit ipikit ang mga mata, kahit takpan pa 'yan, mayroon pa rin tayong nakikita, mapa-asul, mapa-dilaw, mapa-pula, hinding hindi ito aabot sa dilim, dahil mayroon pa ring mga bituin. Ito ang pagtatala ng bulag, "'Nak, kagabi lang ako nakaramdam ng galit sa isang tao, sa buong buhay kong nakatira sa tapat ng simbahan, kagabi lang ako nakaranas ng kulo sa puso ko, kagabi lang ako natulog nang galit, sana patawarin ako ng Diyos. Lumapit sa akin ang isang lalaki, sabi niya, 'Lo, mahirap bang magmahal?', 'Oo, hijo. May asawa ka na ba?', 'Meron ** E lagi ** kaming nagaaway, kaya umalis nalang ako ng bahay, ayoko na siyang kausapin, dahil baka husgahan nanaman ako, baka masaktan lang ulit ako, baka sabihin nanaman niyang ang hina-hina ko, sasabihin nanaman niyang hindi na ako natuto sa mga kasalanan ko, ang dami ko raw nasaktang tao, wala na silang nagawa kundi tumungo, dahil sa lungkot, dahil sa insulto, dahil sa mga salita kong galing sa puso. Naalala ko sabi ng nanay ko, na lahat ng sinasabi ko ay galing sa puso, pero bakit kung kailan ko gustong mabuo, napakahirap ibalik ang dating ako?' Ito ang iyak ng isang nangangailangan ng pagmamahal, isang lalaking may pusong bakal, ito ang naging payo ko, 'Hijo, kausapin mo ang asawa mo.' Biglang sigaw niya, 'E ayaw ko nga! Nagkasala rin naman siya, pareho lang kami, siya dapat ang lumapit sa akin.' Parang tinamaan ako ng bala ng baril, at ang puso ko'y biglang tumigil, dahil hindi ko naman kayo pinalaki nang mayabang, kaya hinawaan na ako ng galit, 'Ang yabang mo! sarado ang utak mo sarado ang tainga mo sarado ang puso mo mas bingi ka pa sa bingi at mas bulag ka pa sa bulag ayaw **** mahushagan kasi ayaw **** masaktan, ayaw **** masaktan kasi ayaw **** matuto, hindi ka natututo sa mga kasalanan mo, kasi akala mo na lahat ng ginagawa mo ay ayos na, hindi mo pinapansin ang kalagayan ng iba, na naghihirap sa kakaisip kung sila ba ang dahilan, kung bakit ka nagkaganyan. Minahal ka nila, pero hindi mo tinanggap, minahal ka nila, pero tinulak mo sila, minahal ka nila... hindi mo ba sila mamahalin? Lalo silang napalayo sa'yo, nung kinailangan mo ng tulong, pamilya at pagmamahal' Wala na akong narinig na boses, umalis na siya, sana lang kinausap niya ang asawa niya. 'Nak, tandaan niyo ang payo ko sa inyong magkakapatid, na 'wag na 'wag kayong maghihiwalay, dahil pag ako'y nawala, sana manatili kayong nakadilat sa katotohanan, na ang kayabangan ay nakakasira ng isang pamilya.".
Continue reading...
72
Paulit-ulit na nagtatanong, Palaging may binubulong, Hanggang kailan ikukulong, Huling sigaw ay tulong. Puso’t isip ko’y nasasaktan, Kailan kaya kita makakakamtan, Kailan kaya ang tamang panahon, Kung saan ang pagibig nati’y aahon. Hanggang sa huli ay ikaw, Sa mga sandaling ninakaw, Sa piling mo aking giliw, Oras nati’y walang maliw.
0
Sep 1, 2015
Sep 1, 2015 at 8:07 AM UTC
ipilmark
SIGAW NG PAGIBIG: TULONG!
Paulit-ulit na nagtatanong, Palaging may binubulong, Hanggang kailan ikukulong, Huling sigaw ay tulong. Puso’t isip ko’y nasasaktan, Kailan kaya kita makakakamtan, Kailan kaya ang tamang panahon, Kung saan ang pagibig nati’y aahon. Hanggang sa huli ay ikaw, Sa mga sandaling ninakaw, Sa piling mo aking giliw, Oras nati’y walang maliw.
Continue reading...
12
1:40 am, Ganitong oras mo ‘ko sinagot Ganitong oras mo pinaramdam sa’kin na mahal mo rin ako Ganitong oras ko narinig ang mga katagang mahal kita mula sa’yong mapupulang labi Kaya naman, sa ganitong oras ko din isisiwalat kung gaano kita kamahal Matagal ko na ‘tong pinaghandaan Di ko nga tansya kung ilang letra, ilang salita o ilang talata ang nasulat ko Di ko na tansya kung ilang araw ko ‘tong kinabisado para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung ga’no nga ba kita kamahal, nung tinanong mo ‘ko Pero ngayon, ito na. Ala-una kwarenta ng umaga, ginising ako ng isang panaginip Panaginip na nagbigay init sa puso kong natutulog. Ito din yung oras kung kailan ako’y natataranta kasi nga may pasok na naman. Ito rin yung araw kung kalian kita unang nakita. Di ko alam kung tadhana nga ba, na napaniginipan kita bago kita nakilala Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiting binigay mo sa’kin nung ika’y nasa panaginip ko pa lamang Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiti mo Nung tinanong mo ‘ko kung kailangan ko ba ng tulong sa mga akdang-araling binigay sa’tin ng ating mga **** Tandang-tanda ko pa…. Na hirap akong makatulog kasi nga di ako makapaniwala na ang babaeng napanigipan ko’y Magiging kaklase ko Kaya naman Sinet ko na ang alarm sa 1:40 am simula nung araw na yun Araw-araw Para lamang itext ka ng goodmorning at gulat naman ako Kasi nga, nagrereply ka pa sa ganoong oras Destiny at meant for each other nga naging mantra’t mentality ko noon. Di ko nga alam kung ako ba’y nasa loob pa ng isang panaginip O ito ba’y kathang-isip na lamang Masaya ako! Hindi, Mali Sumaya ako simula noon Kaya naman ginagawa ko ang lahat ng gusto mo at pinipilit gustuhin ang mga ito Para lamang matugunan ko ‘tong pag-iisip ko na TAYO NGA’Y PARA SA ISA’T-ISA Nakakatawa kasi nga dumating yung araw na para nalang akong tangang Di ginagamit ang kokote dahil nagpakabulag na sa tinatawag nilang pag-ibig. Tangang, pinabayaan ang sarili para lamang mapasaya ka Tangang, pinaubaya ang lahat sa mga salitang “Mahal kita” Tangang, akala na ang lahat ng bagay na ginagawa mo at ginagawa ko ay Si tadhana ang may pakana Ngunit di pala, ito pala’y purong katangahan na lamang Ang akala kong nagpupuyat ka rin para lamang makareply sa text ko pagsapit ng 1:40 am Ay di pala talaga para sa’kin Ang akala kong panaginip na nagbigay init sa pusong malamig na natutulog Ay panaginip pala na sinunog ang natunaw ko nang puso dahil sa malaanghel **** boses Ang akala kong pananginip na nagbigay kulay sa buhay kong matagal nang matamlay Ay panaginip pala na sa sobrang kulay ay nagbigay kadiliman na lamang Ang akala kong perpektong panaginip Ay panaginip palang maraming butas at naging isang masakit na bangungot na lamang Mahal, sa ganitong oras mo ‘ko sinagot Sa ganitong oras mo binigkas ang mga salitang matagal ko nang inaasam-asam At sa ganitong oras mo din binigkas ang katagang “Tapos na tayo” 1:40 am Nagising ako sa isang panaginip Panaginip na purong kadiliman na lamang Panaginip kung saan ang kasiyaha’y naging purong kalungkutan na lang Mahal, sa ganitong oras ko isisiwalat ang lahat Kaya maghanda ka na, Kasi di ko tansya kung ilang salita, ilang talata o ilang araw ko tong pinaghandaan Para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung gaano nga ba mo ko minahal O kung minahal mo ba talaga ako Pero ngayon, ito na…. 1:40 am Malapit nang masira ang aking tainga dahil sa pagtunog ng orasan. Ginising na ako ng katotohanang wala nang ‘TAYO’ Kaya naman ako’y Bumangon, tumayo’t binago na ang alarmang inilagay, Gising na ako, gising na gising. Masaya, masayang-masaya!! Kahit wala ng ‘TAYO’ Time Check: 1:41 am
0
Jul 7, 2016
Jul 7, 2016 at 1:32 AM UTC
ALMarasigan
1:40 am
1:40 am, Ganitong oras mo ‘ko sinagot Ganitong oras mo pinaramdam sa’kin na mahal mo rin ako Ganitong oras ko narinig ang mga katagang mahal kita mula sa’yong mapupulang labi Kaya naman, sa ganitong oras ko din isisiwalat kung gaano kita kamahal Matagal ko na ‘tong pinaghandaan Di ko nga tansya kung ilang letra, ilang salita o ilang talata ang nasulat ko Di ko na tansya kung ilang araw ko ‘tong kinabisado para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung ga’no nga ba kita kamahal, nung tinanong mo ‘ko Pero ngayon, ito na. Ala-una kwarenta ng umaga, ginising ako ng isang panaginip Panaginip na nagbigay init sa puso kong natutulog. Ito din yung oras kung kailan ako’y natataranta kasi nga may pasok na naman. Ito rin yung araw kung kalian kita unang nakita. Di ko alam kung tadhana nga ba, na napaniginipan kita bago kita nakilala Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiting binigay mo sa’kin nung ika’y nasa panaginip ko pa lamang Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiti mo Nung tinanong mo ‘ko kung kailangan ko ba ng tulong sa mga akdang-araling binigay sa’tin ng ating mga **** Tandang-tanda ko pa…. Na hirap akong makatulog kasi nga di ako makapaniwala na ang babaeng napanigipan ko’y Magiging kaklase ko Kaya naman Sinet ko na ang alarm sa 1:40 am simula nung araw na yun Araw-araw Para lamang itext ka ng goodmorning at gulat naman ako Kasi nga, nagrereply ka pa sa ganoong oras Destiny at meant for each other nga naging mantra’t mentality ko noon. Di ko nga alam kung ako ba’y nasa loob pa ng isang panaginip O ito ba’y kathang-isip na lamang Masaya ako! Hindi, Mali Sumaya ako simula noon Kaya naman ginagawa ko ang lahat ng gusto mo at pinipilit gustuhin ang mga ito Para lamang matugunan ko ‘tong pag-iisip ko na TAYO NGA’Y PARA SA ISA’T-ISA Nakakatawa kasi nga dumating yung araw na para nalang akong tangang Di ginagamit ang kokote dahil nagpakabulag na sa tinatawag nilang pag-ibig. Tangang, pinabayaan ang sarili para lamang mapasaya ka Tangang, pinaubaya ang lahat sa mga salitang “Mahal kita” Tangang, akala na ang lahat ng bagay na ginagawa mo at ginagawa ko ay Si tadhana ang may pakana Ngunit di pala, ito pala’y purong katangahan na lamang Ang akala kong nagpupuyat ka rin para lamang makareply sa text ko pagsapit ng 1:40 am Ay di pala talaga para sa’kin Ang akala kong panaginip na nagbigay init sa pusong malamig na natutulog Ay panaginip pala na sinunog ang natunaw ko nang puso dahil sa malaanghel **** boses Ang akala kong pananginip na nagbigay kulay sa buhay kong matagal nang matamlay Ay panaginip pala na sa sobrang kulay ay nagbigay kadiliman na lamang Ang akala kong perpektong panaginip Ay panaginip palang maraming butas at naging isang masakit na bangungot na lamang Mahal, sa ganitong oras mo ‘ko sinagot Sa ganitong oras mo binigkas ang mga salitang matagal ko nang inaasam-asam At sa ganitong oras mo din binigkas ang katagang “Tapos na tayo” 1:40 am Nagising ako sa isang panaginip Panaginip na purong kadiliman na lamang Panaginip kung saan ang kasiyaha’y naging purong kalungkutan na lang Mahal, sa ganitong oras ko isisiwalat ang lahat Kaya maghanda ka na, Kasi di ko tansya kung ilang salita, ilang talata o ilang araw ko tong pinaghandaan Para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung gaano nga ba mo ko minahal O kung minahal mo ba talaga ako Pero ngayon, ito na…. 1:40 am Malapit nang masira ang aking tainga dahil sa pagtunog ng orasan. Ginising na ako ng katotohanang wala nang ‘TAYO’ Kaya naman ako’y Bumangon, tumayo’t binago na ang alarmang inilagay, Gising na ako, gising na gising. Masaya, masayang-masaya!! Kahit wala ng ‘TAYO’ Time Check: 1:41 am
Continue reading...
82
Alila syang sakal Tila nasa hawlang nasa labas ng sinapupunan Naghihikahos sya Humihingi ng tulong. Tinawag ko si Tatay Pagkat ako'y manikin Wala sa ulirat Habang sya'y nasa piit ni Kamatayan. Pilit syang pumipiglas Sa pira-pirasong tabla Nakaririndi ang tinig Hindi marunong kumalma. Tayo'y nilalang na may isip May katinuan Hindi kailangang pumiglas At panay ang laban. Minsan, kahinaa'y malalasap Ba't hindi huminto? Hindi ito pagsuko, kaibigan Ito'y paghihintay Paghihithit ng lakas Na kahit saglit Ang buhay ay mahingahang muli.
0
Jul 10, 2014
Jul 10, 2014 at 11:07 AM UTC
psalmiseta
Suffocated and Dehydrated
Alila syang sakal Tila nasa hawlang nasa labas ng sinapupunan Naghihikahos sya Humihingi ng tulong. Tinawag ko si Tatay Pagkat ako'y manikin Wala sa ulirat Habang sya'y nasa piit ni Kamatayan. Pilit syang pumipiglas Sa pira-pirasong tabla Nakaririndi ang tinig Hindi marunong kumalma. Tayo'y nilalang na may isip May katinuan Hindi kailangang pumiglas At panay ang laban. Minsan, kahinaa'y malalasap Ba't hindi huminto? Hindi ito pagsuko, kaibigan Ito'y paghihintay Paghihithit ng lakas Na kahit saglit Ang buhay ay mahingahang muli.
Continue reading...
23
ni Reagan A. Latumbo Hindi man ako biniyayaan ng karangyaan, O nakakain ng masasarap na pagkain sa hapag-kainan, O nakabili at nakasuot ng magagarang kasuotan, Kuntento naman ako sa lahat noong panahon ng aking kabataan. Mahirap man ang buhay na aking pinagdaanan, Milya man ang nilalakad ko noon marating lang ang paaralan, Ipinagpatuloy ko pa rin ang pag-abot ng aking pangarap kahit na nasaktan, Tiniis ko ang lahat dahil Siya ay nariyan. Kahit na pandinig ko ay unti-unti na ngayong nawawala sa akin, Nariyan pa rin si Ama at ako ay hindi Niya pinababayaan. Kaya kahit ako man ay may kapansanan, Naibabahagi ko pa rin ang aking talento at kaalaman. Sa mundong aking pinapasukan, Sa trabahong aking iniingatan, Kahit bingi man ay marami pa rin akong natutulungan. Mga baguhang empleyado ay aking tinuturuan. May kapansanan ka man o wala, Ang pagtulong ay hindi dinadaan sa usap-usapan. Ito ay kusang ginagawa at pinaninindigan, Maraming tao ang lubos na masisiyahan kung tulong mo ay hindi ipinagkakait sa kanilang harapan. Bingi ka man o bulag o kulang ka man ng kamay o paa, May sakit ka man sa puso o namanang karamdaman o wala, Kapag tulong ang hinihingi, 'wag kang mag-aatubiling ipagkait ito sa iba, Dahil sa bandang huli, ang iyong kabutihan ay masusuklian Niya.
0
Aug 14, 2017
Aug 14, 2017 at 1:20 PM UTC
eugene
Kapansanan Ay Hindi Hadlang
ni Reagan A. Latumbo Hindi man ako biniyayaan ng karangyaan, O nakakain ng masasarap na pagkain sa hapag-kainan, O nakabili at nakasuot ng magagarang kasuotan, Kuntento naman ako sa lahat noong panahon ng aking kabataan. Mahirap man ang buhay na aking pinagdaanan, Milya man ang nilalakad ko noon marating lang ang paaralan, Ipinagpatuloy ko pa rin ang pag-abot ng aking pangarap kahit na nasaktan, Tiniis ko ang lahat dahil Siya ay nariyan. Kahit na pandinig ko ay unti-unti na ngayong nawawala sa akin, Nariyan pa rin si Ama at ako ay hindi Niya pinababayaan. Kaya kahit ako man ay may kapansanan, Naibabahagi ko pa rin ang aking talento at kaalaman. Sa mundong aking pinapasukan, Sa trabahong aking iniingatan, Kahit bingi man ay marami pa rin akong natutulungan. Mga baguhang empleyado ay aking tinuturuan. May kapansanan ka man o wala, Ang pagtulong ay hindi dinadaan sa usap-usapan. Ito ay kusang ginagawa at pinaninindigan, Maraming tao ang lubos na masisiyahan kung tulong mo ay hindi ipinagkakait sa kanilang harapan. Bingi ka man o bulag o kulang ka man ng kamay o paa, May sakit ka man sa puso o namanang karamdaman o wala, Kapag tulong ang hinihingi, 'wag kang mag-aatubiling ipagkait ito sa iba, Dahil sa bandang huli, ang iyong kabutihan ay masusuklian Niya.
Continue reading...
25
Ang babaeng maganda, alam ang kanyang hitsura. Pasimpleng tumitingin sa anumang pwedeng magsilbing salamin. Konting suklay, konting pulbo sa balat, ilang dampi ng pabango. Kung umiwas sa araw, parang bampirang malulusaw. Walang bakas ng pagod, kilala lamang ay lugod. Ang babaeng maganda, Prinsesa. Ang babaeng maganda, walang pinoproblema. Matayog ang lipad ng utak, daig pa si Icarus na nagkawatak ang pakpak. Hindi marunong tumingin sa daan, bahala ka nang mag-ingat, iwasan, huwag siyang tamaan. Gumuho man ang mundo, sa kanya lamang walang epekto. Dahil sa tulong ng lahat, naititiyak na hindi siya mamulat. Ganito ang babaeng maganda, nagmimistulang tanga. Ang babaeng maganda, puro na lang demanda. Walang labis, lahat kulang, kailangan laging nakalalamang. Kung nais magpahuli, pasensya ang hinihingi. Kapag nangunguna, “Pagbigyang daan ang Reyna!” Ito ang tama, ito ang dapat. Isinusuko ng lalaki ang lahat, para sa babaeng maganda. Walang-hiyang maldita. Ang babaeng maganda, bukod-tangi kung umasta. Bawat kilos, sukat mapaglihim, walang itinatapat. Walang kupas ang pag-ngingisi, sa likod ng maskara, naninisi. Damdaming kahapon, ‘di maasahang mananaig ngayon. Kay bilis maglaho ng pag-ibig. Kahit anong lirikong sawi, idinadaig ng babaeng maganda, na hindi marunong magtiwala. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, dahil alam niya ang kanyang halaga. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, pagka’t siya’y nag-aakalang walang ibang tulad niya. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, kasi hindi niya alam kung paanong magmahal ng iba.
0
Jul 15, 2012
Jul 15, 2012 at 7:38 AM UTC
pearly-whites
Mahirap Magmahal ng Babaeng Maganda (It's Difficult To Love A Beautiful Woman)
Ang babaeng maganda, alam ang kanyang hitsura. Pasimpleng tumitingin sa anumang pwedeng magsilbing salamin. Konting suklay, konting pulbo sa balat, ilang dampi ng pabango. Kung umiwas sa araw, parang bampirang malulusaw. Walang bakas ng pagod, kilala lamang ay lugod. Ang babaeng maganda, Prinsesa. Ang babaeng maganda, walang pinoproblema. Matayog ang lipad ng utak, daig pa si Icarus na nagkawatak ang pakpak. Hindi marunong tumingin sa daan, bahala ka nang mag-ingat, iwasan, huwag siyang tamaan. Gumuho man ang mundo, sa kanya lamang walang epekto. Dahil sa tulong ng lahat, naititiyak na hindi siya mamulat. Ganito ang babaeng maganda, nagmimistulang tanga. Ang babaeng maganda, puro na lang demanda. Walang labis, lahat kulang, kailangan laging nakalalamang. Kung nais magpahuli, pasensya ang hinihingi. Kapag nangunguna, “Pagbigyang daan ang Reyna!” Ito ang tama, ito ang dapat. Isinusuko ng lalaki ang lahat, para sa babaeng maganda. Walang-hiyang maldita. Ang babaeng maganda, bukod-tangi kung umasta. Bawat kilos, sukat mapaglihim, walang itinatapat. Walang kupas ang pag-ngingisi, sa likod ng maskara, naninisi. Damdaming kahapon, ‘di maasahang mananaig ngayon. Kay bilis maglaho ng pag-ibig. Kahit anong lirikong sawi, idinadaig ng babaeng maganda, na hindi marunong magtiwala. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, dahil alam niya ang kanyang halaga. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, pagka’t siya’y nag-aakalang walang ibang tulad niya. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, kasi hindi niya alam kung paanong magmahal ng iba.
Continue reading...
60
Umaga Gigising at babangon Ni hindi ko man lang Narinig ang huni ng mga ibon Umaga Isusubo ang kakarampot Na kanin Na parang di ko nalasahan Umaga Na walang kapeng nahigop Dahil kailangan ko ng Pumunta roon Umaga Na makikita kong Nakakunot sila At hindi ko na napapansing Ako na rin pala Umaga Uupo sa silya Sisimulan ko na Gusto ko ng matapos na Tanghali Parang ayaw ko na Hindi ko na kaya Tanghali pa lang pala Tanghali Hihigop ng kape Walang tama Isa pa Tanghali Bakit hindi pa matapos Ang araw na ito Wala pa palang kalahati itong Tinatapos ko Hapon Ang saya nila Anong pinag-uusapan nila? Pwede bang sumali sa saya? Hapon Tangina Wala na bang katapusan? Sino ka para sabihan ako Na tapusin ko na ito? Gabi Sa wakas Malapit na Kaunting tiis pa Gabi Na Umalis na sila Ako, nandito pa Gabi Ako na lang mag-isa Pahingi ng tulong Di ko 'to kaya mag-isa Gabi Nagpapasalamat sa langit Pinatay ang ilaw Buhay ang diwa Masaya ang kaluluwa Gabi Kay raming tao Hindi lang pala ako Marami pala akong kasama Hindi ako nag-iisa Gabi Nang maisip ko Marami pa pala kaming Nagpapaalipin Sa lugar na ito Sentro kung saan Ang mga tao Nagmamadali Walang pansinan Walang pakialamanan Walang buhay Walang kaluluwa Gabi Nang mapagtanto ko Ayaw ko nito Kasama nila Nasaan ang kaligayahan ng puso? Nasaan ang kalayaan ko? Nasaan ang kalayaan nila? May mararating ba? Sila Ako Tayo Itong tanong na ito May mararating ba? Tanong na lang ba talaga? Gabi Nang makarating ako Sa aking lugar pahingahan Nag-iisip Natulala... Umaga.
0
Apr 29, 2015
Apr 29, 2015 at 10:49 AM UTC
mymelodyisyou
Alipin
Umaga Gigising at babangon Ni hindi ko man lang Narinig ang huni ng mga ibon Umaga Isusubo ang kakarampot Na kanin Na parang di ko nalasahan Umaga Na walang kapeng nahigop Dahil kailangan ko ng Pumunta roon Umaga Na makikita kong Nakakunot sila At hindi ko na napapansing Ako na rin pala Umaga Uupo sa silya Sisimulan ko na Gusto ko ng matapos na Tanghali Parang ayaw ko na Hindi ko na kaya Tanghali pa lang pala Tanghali Hihigop ng kape Walang tama Isa pa Tanghali Bakit hindi pa matapos Ang araw na ito Wala pa palang kalahati itong Tinatapos ko Hapon Ang saya nila Anong pinag-uusapan nila? Pwede bang sumali sa saya? Hapon Tangina Wala na bang katapusan? Sino ka para sabihan ako Na tapusin ko na ito? Gabi Sa wakas Malapit na Kaunting tiis pa Gabi Na Umalis na sila Ako, nandito pa Gabi Ako na lang mag-isa Pahingi ng tulong Di ko 'to kaya mag-isa Gabi Nagpapasalamat sa langit Pinatay ang ilaw Buhay ang diwa Masaya ang kaluluwa Gabi Kay raming tao Hindi lang pala ako Marami pala akong kasama Hindi ako nag-iisa Gabi Nang maisip ko Marami pa pala kaming Nagpapaalipin Sa lugar na ito Sentro kung saan Ang mga tao Nagmamadali Walang pansinan Walang pakialamanan Walang buhay Walang kaluluwa Gabi Nang mapagtanto ko Ayaw ko nito Kasama nila Nasaan ang kaligayahan ng puso? Nasaan ang kalayaan ko? Nasaan ang kalayaan nila? May mararating ba? Sila Ako Tayo Itong tanong na ito May mararating ba? Tanong na lang ba talaga? Gabi Nang makarating ako Sa aking lugar pahingahan Nag-iisip Natulala... Umaga.
Continue reading...
97
ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay. nakita't nadaanan ko na lahat. dito sa masalimuot na lansangan memoryado ko na ang mga pasikot-sikot sa mga eskinita, bawat lubak at hukay sa kalye, ang mga graffiti at nangangalawang na karatula. pero kahit kay tagal na ng lumipas na panahon hanggang ngayon, di ko pa rin masikmura ang mga nakakabinging busina at humaharurot na makina ang nakakasulasok na baho ng usok at nagkalat na basura. sa una ako'y nangangawit pero ngayon nangmanhid na ang mga kamay ko sa higpit ng kapit sa manibela na walang sinuman ang makakaangkin dahil ito ay s'akin lamang, akin. puso ko ang mapa: lukot at punit-punit. dito ako sunudsunuran at alipin. kahit alam kong mali, di ako kikibo, ako'y tahimik. naghahanap, pero siya rin mismo nawawala. tahanan lang naman daw ang gusto niya kung saan lulunasan ng yakap ang pagod at pait, kung saan ang mga simangot ay masusuklian ng ngiti. *pero saan? saan kaya?* ako ang hari ng daan. walang kinikilala na batas. nakikipagkarera sa hangin sige-sige sa pag-arangkada. kung may masagasaan, kahit siya ang duguan, siya pa rin ang may kasalanan. dahil paminsan naiisip ko na baka mas swerte pa siyang nakahandusay sa kalsada kaysa sa akin na pagod, naiinip, naiinis sa likod ng manibela. malapit nang maubusan ng gasolina, ang mga gulong ay pudpud na. 'di ko pa rin mahanap ang tahanan kaya tumungo na lang kaya ako sa kamatayan? "para po" ako'y napalingon. oo nga pala, may pasahero ako. inaangkas lang Kita paminsan umuupo likod madalas nakasabit sa may salamin o nakalapag sa harap kasama ng mga abubot at basura. "ate, para po" hindi. inapakan ko pa ang gasolina. nagbibingibingihan sa mga bulong Mo. oo, alam kong pagod na ako pero kaya ko 'to, hindi ko kailangan ng tulong. "para, diyan lang sa may tabi" hindi. hinigpitan ko pa ang hawak sa manibela. gusto ko lang naman makauwi. oo, alam kong nawawala na ako pero sigurado ako ang ginagawa ko siguro, sigurado siguro. "para" ngayon napagtanto ko na ako'y sawi, ako'y mali. papakawalan na ang pagkapit sa patalim, ang pagtiwala sa sarili. sa wakas ako ay bibitaw. sa Iyo na ang manibela, pati na rin itong upuan na 'to, and trono. Ikaw na, ang gasolina at gulong na nagpapatakbo ang mapang nagtuturo mula ngayon hanggang magpakailanman. Ikaw na ang Kapitan ang tagapagmaneho ng buhay na 'to. wala nang pagkuha, pagdukot, pag-angkin. mula ngayon, iaalay ko na ang lahat. ako ay Iyo. ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay at tuloy pa rin ang biyahe. ganun pa rin ang kalagayan ng kalye: malubak, maingay, madumi. pero kapag Ikaw ang nandyan sa upuan, para tayong lumilipad. anumang madaanan biyahe ay napakabanayad. puso ko'y nananabik. saan Mo ako sunod dadalhin? saan kaya makakarating? kahit saan man mapadpad, kahit gaano man kalayo, 'di na ako mawawala. ako ay nakarating na. o tahanang tinatamasa, nahanap na rin Kita. basta't kasama Ka, Hesus ako'y nakauwi na.
0
May 17, 2015
May 17, 2015 at 2:23 AM UTC
marge-redelicia
ako'y nakauwi na.
ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay. nakita't nadaanan ko na lahat. dito sa masalimuot na lansangan memoryado ko na ang mga pasikot-sikot sa mga eskinita, bawat lubak at hukay sa kalye, ang mga graffiti at nangangalawang na karatula. pero kahit kay tagal na ng lumipas na panahon hanggang ngayon, di ko pa rin masikmura ang mga nakakabinging busina at humaharurot na makina ang nakakasulasok na baho ng usok at nagkalat na basura. sa una ako'y nangangawit pero ngayon nangmanhid na ang mga kamay ko sa higpit ng kapit sa manibela na walang sinuman ang makakaangkin dahil ito ay s'akin lamang, akin. puso ko ang mapa: lukot at punit-punit. dito ako sunudsunuran at alipin. kahit alam kong mali, di ako kikibo, ako'y tahimik. naghahanap, pero siya rin mismo nawawala. tahanan lang naman daw ang gusto niya kung saan lulunasan ng yakap ang pagod at pait, kung saan ang mga simangot ay masusuklian ng ngiti. *pero saan? saan kaya?* ako ang hari ng daan. walang kinikilala na batas. nakikipagkarera sa hangin sige-sige sa pag-arangkada. kung may masagasaan, kahit siya ang duguan, siya pa rin ang may kasalanan. dahil paminsan naiisip ko na baka mas swerte pa siyang nakahandusay sa kalsada kaysa sa akin na pagod, naiinip, naiinis sa likod ng manibela. malapit nang maubusan ng gasolina, ang mga gulong ay pudpud na. 'di ko pa rin mahanap ang tahanan kaya tumungo na lang kaya ako sa kamatayan? "para po" ako'y napalingon. oo nga pala, may pasahero ako. inaangkas lang Kita paminsan umuupo likod madalas nakasabit sa may salamin o nakalapag sa harap kasama ng mga abubot at basura. "ate, para po" hindi. inapakan ko pa ang gasolina. nagbibingibingihan sa mga bulong Mo. oo, alam kong pagod na ako pero kaya ko 'to, hindi ko kailangan ng tulong. "para, diyan lang sa may tabi" hindi. hinigpitan ko pa ang hawak sa manibela. gusto ko lang naman makauwi. oo, alam kong nawawala na ako pero sigurado ako ang ginagawa ko siguro, sigurado siguro. "para" ngayon napagtanto ko na ako'y sawi, ako'y mali. papakawalan na ang pagkapit sa patalim, ang pagtiwala sa sarili. sa wakas ako ay bibitaw. sa Iyo na ang manibela, pati na rin itong upuan na 'to, and trono. Ikaw na, ang gasolina at gulong na nagpapatakbo ang mapang nagtuturo mula ngayon hanggang magpakailanman. Ikaw na ang Kapitan ang tagapagmaneho ng buhay na 'to. wala nang pagkuha, pagdukot, pag-angkin. mula ngayon, iaalay ko na ang lahat. ako ay Iyo. ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay at tuloy pa rin ang biyahe. ganun pa rin ang kalagayan ng kalye: malubak, maingay, madumi. pero kapag Ikaw ang nandyan sa upuan, para tayong lumilipad. anumang madaanan biyahe ay napakabanayad. puso ko'y nananabik. saan Mo ako sunod dadalhin? saan kaya makakarating? kahit saan man mapadpad, kahit gaano man kalayo, 'di na ako mawawala. ako ay nakarating na. o tahanang tinatamasa, nahanap na rin Kita. basta't kasama Ka, Hesus ako'y nakauwi na.
Continue reading...
122
Naaawa ako saiyo, Binibini Karumaldumal ang pamamaslang na iyong sinapit Luha mo’y nagpaparamdam ng hapdi sa pag tulo nito sa iyong mga pisngi. Ginahasa ka ng sarili **** pinuno Minulestya ka at pinagsamantalahan Ibinenta ka sa banyaga na parang isang bayaring babaeng matatagpuan mo sa daan. Ninakawan ka ng sarili **** tagapaglingkod Binigyan mo na ng palay at lupain Ngunit ang hindi na para sakanila’y nagawa pang angkinin. Pamilya mo’y nagawa kang saksakin sa iyong likod Sa kanilang pananahimik at hindi pagkinig Sigaw **** “tulong”, sa lakas ika’y nawawalan na ng tinig; at Sa pananatili nilang pagpikit sa mga karumaldumal na katotohanang sa harapan nila’y nakahain. Ipagpaumanhin mo ang mamamayan mo, Binibini Tao mo’y masyadong nasilaw sa kayamanang iyong binahagi Pasensya ka na at sila ay naging makasarili Hindi nila inisip ang dulot nilang hinagpis. Binibini, Sa kahit anong gamot ang iyong ipahid sa mga sugat **** natamo Malinaw na hustisya ang sigaw ng puso at isipan mo Hustisyang malabo mo nang maabot Sapagkat tunay kang hindi inibig ng tao Kundi ginawa ka lang instrumento sa pagkamit ng kanilang makasariling plano.
0
Mar 15, 2019
Mar 15, 2019 at 8:25 AM UTC
mariaanavea
BINIBINI
Naaawa ako saiyo, Binibini Karumaldumal ang pamamaslang na iyong sinapit Luha mo’y nagpaparamdam ng hapdi sa pag tulo nito sa iyong mga pisngi. Ginahasa ka ng sarili **** pinuno Minulestya ka at pinagsamantalahan Ibinenta ka sa banyaga na parang isang bayaring babaeng matatagpuan mo sa daan. Ninakawan ka ng sarili **** tagapaglingkod Binigyan mo na ng palay at lupain Ngunit ang hindi na para sakanila’y nagawa pang angkinin. Pamilya mo’y nagawa kang saksakin sa iyong likod Sa kanilang pananahimik at hindi pagkinig Sigaw **** “tulong”, sa lakas ika’y nawawalan na ng tinig; at Sa pananatili nilang pagpikit sa mga karumaldumal na katotohanang sa harapan nila’y nakahain. Ipagpaumanhin mo ang mamamayan mo, Binibini Tao mo’y masyadong nasilaw sa kayamanang iyong binahagi Pasensya ka na at sila ay naging makasarili Hindi nila inisip ang dulot nilang hinagpis. Binibini, Sa kahit anong gamot ang iyong ipahid sa mga sugat **** natamo Malinaw na hustisya ang sigaw ng puso at isipan mo Hustisyang malabo mo nang maabot Sapagkat tunay kang hindi inibig ng tao Kundi ginawa ka lang instrumento sa pagkamit ng kanilang makasariling plano.
Continue reading...
24
Matulog ka hirang / at kata'y tutulak Sa landas ng gabing / humahalimuyak Doo'y tutuparin / ng ating pangarap Lahat ng pagsuyo't / pag-ibig na hanap Kata'y aaliwin / ng mga kundiman At patutulugin / ng hanging mahinay Pag-ibig ang ating / magiging himlayan Sa harap ng tala't / mga bulalakaw Sa landas ng tuwa / kata'y matutulog Lilipas ang hirap / lahat malilimot Lalaya ang diwa't / mga bungang-tulog Sa tulong ng gabing / lipos ng pag-irog Kata'y maglalampong / nang buong hinahon Wala ni sinuman / ang makatututol Huhuni't aawit / ang lahat ng ibon Titigil ang luhang / sa mata'y nanalong Lamang ang hangad ko'y / iyong mamalasin Ang aking pintuhong / hindi magmamaliw Sukat na sa akin / na iyong ibigin At kung ibigin ma'y / umibig ka giliw! Tena at humimbing / sa gabing tahimik Na nilalambungan / ng nunungong langit Mga puso'y sabay / na mananaginip Sa awit ng isang / hele ng pag-ibig
0
Jul 18, 2016
Jul 18, 2016 at 7:20 AM UTC
rey-tidalgo
Hele ng Pag-ibig
Matulog ka hirang / at kata'y tutulak Sa landas ng gabing / humahalimuyak Doo'y tutuparin / ng ating pangarap Lahat ng pagsuyo't / pag-ibig na hanap Kata'y aaliwin / ng mga kundiman At patutulugin / ng hanging mahinay Pag-ibig ang ating / magiging himlayan Sa harap ng tala't / mga bulalakaw Sa landas ng tuwa / kata'y matutulog Lilipas ang hirap / lahat malilimot Lalaya ang diwa't / mga bungang-tulog Sa tulong ng gabing / lipos ng pag-irog Kata'y maglalampong / nang buong hinahon Wala ni sinuman / ang makatututol Huhuni't aawit / ang lahat ng ibon Titigil ang luhang / sa mata'y nanalong Lamang ang hangad ko'y / iyong mamalasin Ang aking pintuhong / hindi magmamaliw Sukat na sa akin / na iyong ibigin At kung ibigin ma'y / umibig ka giliw! Tena at humimbing / sa gabing tahimik Na nilalambungan / ng nunungong langit Mga puso'y sabay / na mananaginip Sa awit ng isang / hele ng pag-ibig
Continue reading...
24
Kung ikaw ay isang senador, ano ang hakbang mo Paano mo aalamin para malaman ang totoo At kung alam mo na, isisiwalat mo ba ito Kung ang madidiin ay isang kaibigan mo Kung ikaw ay isang mambabatas, ano kaya ang gagawin Kapag nalaman ang totoo, paano ito sasabihin Kung ang kaibigan o pamilya ang siya namang madidiin O patutunayan **** ang batas ay nababaluktot mandin Kung ikaw ay isang mamahayag, paano ka magsasalita Doon ka ba sa totoo o kung saan ka may mahihita Lalo na kung nais mo ring sumikat sa pagbabalita Basta ba may narinig ka'y isisiwalat mo sa madla Kung ikaw ay isang pari o kaya'y pastor ng simbahan Ang puso mo ba ay malapit sa taong naghandog sa 'yong kawan Utang na loob mo ba ang iyong isasaalang-alang Dahil ang kawan na hawak mo ay kaniyang natulungan Paano mo ihahayag kung ikaw ay isang **** Sa mga kabataang sa harap mo'y nakaupo Naghihintay ng liwanag, ng dunong na isusubo Kung ano ba ang nais mo sa kanila'y ituturo Kung ikaw ang presidente, makakaya mo bang lahat Ang sugpuin ang problemang sa nuno pa natin nag-ugat Ibababa mo na lang ba ang ngalan ng Pilipinas Upang laging mayrong tulong sa ibang bansang ngayo'y sikat Kung ikaw na karaniwang mamamayan na tulad ko Nag-iisip, nangangarap ng mabuti sa bayan mo Ang makita sa 'sang sulyap, paniniwalaan ba ito O pag-aaralang mabuti kung totoo ang narinig mo Tayong lahat ay malaya, malaya kang magpahayag Malaya kang maniwala kung kanino ka mahahabag Kung kanino magagalit, kung sino ang nililiyag Ngunit isipin mo sana ang bukas ng ating mga anak.
0
Oct 9, 2016
Oct 9, 2016 at 5:59 PM UTC
Marguerite
Kung Ikaw
Kung ikaw ay isang senador, ano ang hakbang mo Paano mo aalamin para malaman ang totoo At kung alam mo na, isisiwalat mo ba ito Kung ang madidiin ay isang kaibigan mo Kung ikaw ay isang mambabatas, ano kaya ang gagawin Kapag nalaman ang totoo, paano ito sasabihin Kung ang kaibigan o pamilya ang siya namang madidiin O patutunayan **** ang batas ay nababaluktot mandin Kung ikaw ay isang mamahayag, paano ka magsasalita Doon ka ba sa totoo o kung saan ka may mahihita Lalo na kung nais mo ring sumikat sa pagbabalita Basta ba may narinig ka'y isisiwalat mo sa madla Kung ikaw ay isang pari o kaya'y pastor ng simbahan Ang puso mo ba ay malapit sa taong naghandog sa 'yong kawan Utang na loob mo ba ang iyong isasaalang-alang Dahil ang kawan na hawak mo ay kaniyang natulungan Paano mo ihahayag kung ikaw ay isang **** Sa mga kabataang sa harap mo'y nakaupo Naghihintay ng liwanag, ng dunong na isusubo Kung ano ba ang nais mo sa kanila'y ituturo Kung ikaw ang presidente, makakaya mo bang lahat Ang sugpuin ang problemang sa nuno pa natin nag-ugat Ibababa mo na lang ba ang ngalan ng Pilipinas Upang laging mayrong tulong sa ibang bansang ngayo'y sikat Kung ikaw na karaniwang mamamayan na tulad ko Nag-iisip, nangangarap ng mabuti sa bayan mo Ang makita sa 'sang sulyap, paniniwalaan ba ito O pag-aaralang mabuti kung totoo ang narinig mo Tayong lahat ay malaya, malaya kang magpahayag Malaya kang maniwala kung kanino ka mahahabag Kung kanino magagalit, kung sino ang nililiyag Ngunit isipin mo sana ang bukas ng ating mga anak.
Continue reading...
32
Mahigit pitumpu't limang porsyento Niyurak ng matinding alon Walang awa ang haplos Ang yapos na nakagigimbal Kinitil hindi lamang ang buhay Gayundin ang hanapbuhay. Ni hindi masisid ang perlas Na ngayong may takip sa ibabaw Nabibilang ang lumalangoy Kaawa-awang gambalain At hablutin sa laot nang walang muang Ngunit anong siyang magiging sapit? Kung sila'y hahayaang hindi nakagapos? At doon sa lambat ay patitiwarakin. Tinaguriang "No Build Zone" Ngunit naroon nakatirik ang bawat pundasyon Walang opsyon, pagkat ang gobyerno Kaytagal din nang pag-aksyon. Mula sa libu-libong tirahan sa Tent City Sila'y lilisan patungong Bunk House Transitional Shelter kuno Hanggang sa malipat At magkaroon ng panibagong tirahan. Doon sa Tacloban, May dalawang daan at apatnapu't anim na tirahan Bagkus ang nakalilim, apat na libong pamilya naman. Salamat sa mga NGOs Sa 9181 na Bunk House Sa gobyernong dapat na kikilos Kailan ba sisimulan ang pagbabago? Walong libong pabahay raw ang ginagawa 167 bilyon ang budget, Saan nga ba napunta? Ito ba'y binulsa? Comprehensive Rehabilitation Plan kung tinagurian Kay bango ng ngalan Bagkus umaalingasaw ang baho Ang kasiraan, ang kawalan ng aksyon Para sa bawat mamamayan. Sa dakong Guian, Eastern Samar Tatlong daang permanenteng pabahay raw Ngunit ni isang pundasyon ng naturang pabahay Tila naglaho pa rin ni Yolanda At walang bakas na pasisimulan. Sabi ni Pnoy, malinaw raw ang target Pero hanggang target na mga lang ba? Kailan ba sisimulan ang tuwid na daan? Baka naman baku-bako na Wala man lang pasabi sa kinauukulan. Kung ang hustisya'y hindi matugunan Sana ang kalamnan ng bawat biktima'y Syang agapang mapunan Kaawa-awa silang naghihikahos. Ang laki ng tulong ng mga karatig-bansa Ba't tila walang pakialam? Kayong mga nasa trono, Tayuan ang posisyon At serbisyo'y gawin nang totoo.
0
Nov 8, 2014
Nov 8, 2014 at 10:44 AM UTC
psalmiseta
Pagbangon Buhat kay Yolanda
Mahigit pitumpu't limang porsyento Niyurak ng matinding alon Walang awa ang haplos Ang yapos na nakagigimbal Kinitil hindi lamang ang buhay Gayundin ang hanapbuhay. Ni hindi masisid ang perlas Na ngayong may takip sa ibabaw Nabibilang ang lumalangoy Kaawa-awang gambalain At hablutin sa laot nang walang muang Ngunit anong siyang magiging sapit? Kung sila'y hahayaang hindi nakagapos? At doon sa lambat ay patitiwarakin. Tinaguriang "No Build Zone" Ngunit naroon nakatirik ang bawat pundasyon Walang opsyon, pagkat ang gobyerno Kaytagal din nang pag-aksyon. Mula sa libu-libong tirahan sa Tent City Sila'y lilisan patungong Bunk House Transitional Shelter kuno Hanggang sa malipat At magkaroon ng panibagong tirahan. Doon sa Tacloban, May dalawang daan at apatnapu't anim na tirahan Bagkus ang nakalilim, apat na libong pamilya naman. Salamat sa mga NGOs Sa 9181 na Bunk House Sa gobyernong dapat na kikilos Kailan ba sisimulan ang pagbabago? Walong libong pabahay raw ang ginagawa 167 bilyon ang budget, Saan nga ba napunta? Ito ba'y binulsa? Comprehensive Rehabilitation Plan kung tinagurian Kay bango ng ngalan Bagkus umaalingasaw ang baho Ang kasiraan, ang kawalan ng aksyon Para sa bawat mamamayan. Sa dakong Guian, Eastern Samar Tatlong daang permanenteng pabahay raw Ngunit ni isang pundasyon ng naturang pabahay Tila naglaho pa rin ni Yolanda At walang bakas na pasisimulan. Sabi ni Pnoy, malinaw raw ang target Pero hanggang target na mga lang ba? Kailan ba sisimulan ang tuwid na daan? Baka naman baku-bako na Wala man lang pasabi sa kinauukulan. Kung ang hustisya'y hindi matugunan Sana ang kalamnan ng bawat biktima'y Syang agapang mapunan Kaawa-awa silang naghihikahos. Ang laki ng tulong ng mga karatig-bansa Ba't tila walang pakialam? Kayong mga nasa trono, Tayuan ang posisyon At serbisyo'y gawin nang totoo.
Continue reading...
58
Tayo na lagi na lang Napag-iiwanan, Nasa hulihan Sa karahasan, katamaran Nasa'n ang katapusan Natutulog? Hindi Tayo ay gising na gising Mulat ang mga mata sa katotohanan Pero Hanggang sa kasalukuyan Nakahiga Nakabaluktot Nakahandusay Sa kamang minantsahan Ng mga patak ng dugo at luha at Dinungisan Ng mga apak ng mga dayuhan Pati na rin ng mga tao sa sarili nating bayan Kasi naman Sino bang makakatulog dito Sa lakas ng sigaw Para sa tulong at hustisiya Sa ingay ng iyak ni bunso Para sa tatay na nawalay Sa lagkit ng dumi Na bumabalot sa pulitika Sa baho ng amoy Ng nabubulok na sistema Ilang daang taon, nakahiga pa rin Namanhid na ba tayo sa tagal ng panahon? Nabulag sa yaman? Nalasing sa kapangyarihan? Nahilo sa ikot ng mundo? O nawalan ng pag-asa na lang ba tayo? Gising pero hindi pa rin nakabangon Sa bayang hindi naman mangmang, Wala lamang pakialam
0
Nov 24, 2013
Nov 24, 2013 at 10:19 AM UTC
marge-redelicia
Tanghali ka na
Tayo na lagi na lang Napag-iiwanan, Nasa hulihan Sa karahasan, katamaran Nasa'n ang katapusan Natutulog? Hindi Tayo ay gising na gising Mulat ang mga mata sa katotohanan Pero Hanggang sa kasalukuyan Nakahiga Nakabaluktot Nakahandusay Sa kamang minantsahan Ng mga patak ng dugo at luha at Dinungisan Ng mga apak ng mga dayuhan Pati na rin ng mga tao sa sarili nating bayan Kasi naman Sino bang makakatulog dito Sa lakas ng sigaw Para sa tulong at hustisiya Sa ingay ng iyak ni bunso Para sa tatay na nawalay Sa lagkit ng dumi Na bumabalot sa pulitika Sa baho ng amoy Ng nabubulok na sistema Ilang daang taon, nakahiga pa rin Namanhid na ba tayo sa tagal ng panahon? Nabulag sa yaman? Nalasing sa kapangyarihan? Nahilo sa ikot ng mundo? O nawalan ng pag-asa na lang ba tayo? Gising pero hindi pa rin nakabangon Sa bayang hindi naman mangmang, Wala lamang pakialam
Continue reading...
38
Pumasok sa bulwagan, mga tao'y nagtipon. Ang pagbukas ng kurtina ang siyang sa'kin sumalubong. Mayroong isang dula, napukaw aking atensyon. Nakamumulat ng mata at may malinaw na intensyon. Tanaw ang isang dalaga, pagsalita niya'y mahinahon. Nananawagan sa madla, naghahanap ng tulong. Kumakalam daw ang sikmura, pansin kanyang tensyon. Sigaw lang ng dalaga, "Pagkain para sa nagugutom." Alagad ng batas ang nakakita, dalaga'y sinakay sa apat na gulong. Minaltrato ng sistema, inabuso kanyang dunong. Binaba kaniyang palda, rinig sa dalaga ang pag-ugong. Dinala siya sa korte ang dalaga, makasalanan daw at siya'y nakulong. Hanggang sa kasukdulan, pait ang kanyang dinaranas. Sa kamay ng batas, sa kamay ng nakatataas. Dalagang lumalaban hanggang mawalan na siya ng bukas, Ang pag-gahasa sa bayan, ngalan ng dalaga'y Pilipinas.
0
Apr 25, 2020
Apr 25, 2020 at 3:39 PM UTC
malasakit
Sa Entablado
Pumasok sa bulwagan, mga tao'y nagtipon. Ang pagbukas ng kurtina ang siyang sa'kin sumalubong. Mayroong isang dula, napukaw aking atensyon. Nakamumulat ng mata at may malinaw na intensyon. Tanaw ang isang dalaga, pagsalita niya'y mahinahon. Nananawagan sa madla, naghahanap ng tulong. Kumakalam daw ang sikmura, pansin kanyang tensyon. Sigaw lang ng dalaga, "Pagkain para sa nagugutom." Alagad ng batas ang nakakita, dalaga'y sinakay sa apat na gulong. Minaltrato ng sistema, inabuso kanyang dunong. Binaba kaniyang palda, rinig sa dalaga ang pag-ugong. Dinala siya sa korte ang dalaga, makasalanan daw at siya'y nakulong. Hanggang sa kasukdulan, pait ang kanyang dinaranas. Sa kamay ng batas, sa kamay ng nakatataas. Dalagang lumalaban hanggang mawalan na siya ng bukas, Ang pag-gahasa sa bayan, ngalan ng dalaga'y Pilipinas.
Continue reading...
16
Diba nandoon ka noong sila'y humingi ng tulong noong sila'y hinuli at sinaktan ng walang kalaban-laban noon sila'y tinrato na hayop ng sarili nilang kababayan. Diba narinig mo ang iyak ng mga batang dinuyan sa tunog ng bala noong ang mga nanay nila na dapat kakanta ay hindi na makita. Diba nakita **** nanaig ang kapangyarihan kaysa sa kanilang karapatan? Nandoon ka sa bawat iyak sa bawat sigaw pero hindi mo sila sinagip mula sa kapangyarihang puno ng galit. Ngayon nama'y kami ang naririto mga bagong saksi ng pagkatalo mga sundalong walang armas pero pilit ipinaglalaban ang katotohanan. Kailanma'y hindi magiging sapat ang mga libro para ikwento ang pait para aming maramdaman ang sakit. Pero ngayong araw mga mata'y luluha muli ang mga sugat ay muling hahapdi. Ngayong araw kinalimutan ang kasaysayan kaya't pasensya na mga anak kung aming napabayaan kung ibang pananaw na ang inyong daratnan O Pilipinas, ikaw pa ba ang Perlas ng Silangan?
0
Nov 8, 2016
Nov 8, 2016 at 11:14 AM UTC
lilyofthevalley
Perlas ng Silangan
Diba nandoon ka noong sila'y humingi ng tulong noong sila'y hinuli at sinaktan ng walang kalaban-laban noon sila'y tinrato na hayop ng sarili nilang kababayan. Diba narinig mo ang iyak ng mga batang dinuyan sa tunog ng bala noong ang mga nanay nila na dapat kakanta ay hindi na makita. Diba nakita **** nanaig ang kapangyarihan kaysa sa kanilang karapatan? Nandoon ka sa bawat iyak sa bawat sigaw pero hindi mo sila sinagip mula sa kapangyarihang puno ng galit. Ngayon nama'y kami ang naririto mga bagong saksi ng pagkatalo mga sundalong walang armas pero pilit ipinaglalaban ang katotohanan. Kailanma'y hindi magiging sapat ang mga libro para ikwento ang pait para aming maramdaman ang sakit. Pero ngayong araw mga mata'y luluha muli ang mga sugat ay muling hahapdi. Ngayong araw kinalimutan ang kasaysayan kaya't pasensya na mga anak kung aming napabayaan kung ibang pananaw na ang inyong daratnan O Pilipinas, ikaw pa ba ang Perlas ng Silangan?
Continue reading...
46
hindi siya isang pintor at ni hindi rin isang iskultor ngunit nais na niyang maipinta sa tulong ng mahiwagang tinta yaong sa kanya'y humihimok :mga kulay at puno sa diwa niya'y nakalilok! Maging ang napakatayog na bundok aakyatin niya hanggang mayapakan iyong rurok at muli doon sa ibabaw kanya pa ring isisigaw ang mga pasaring ng kanyang abot-tanaw bukam-bibig niyang imemensahe ang lihim sa liham nitong Tanglaw at Panglaw! Bagamat minsan na niyang pinailanlang yaring tagumpay na sa kabiguan ay sumalansang at kung ating susuriin,di lahat ng kabalisaan ay gaya ng tubig sa pampang sapagkat mayroong kapayapaan sa gitna ng kagulohang humahadlang. Sa tuwinang pagmamasdan niya ang walang pakpak na mga anghel sa lupa, sa mga sandaling ramdam niya ang mapanganib na mga lobong nag-aanyong tupa. Iisa lamang ang katanongan na sa kanya'y sumasagupa "ano nga ba ang kasagotan sa mata-pobre upang ito ay magpatirapa?" nang sa gayo'y matutong manikluhod sa Dakilang Lumikha Maiwaksi ang pang-aalipusta sa mga dusta Huwag nang malunod pa sa yaman sa halip tumulong sa aba at dukha sabi nga niya... ITAGA MO SA BATO AT SA TUBIG AY ILISTA "hindi lang bilog ang kaya kong paikotin" Ayon pa sa kanya--aking uulitin "magagawa kong iluklok ang magnasang maging nasa tuktok basta't may kalakip na pag-ibig sa nasasakopang sulok" hindi siya isang pintor at ni hindi rin isang iskultor ngunit nais na niyang maipinta sa tulong ng mahiwagang tinta yaong sa kanya'y humihimok :mga kulay at puno sa diwa niya'y nakalilok!
0
Apr 9, 2017
Apr 9, 2017 at 7:06 PM UTC
TanglawatPanglaw
=_tigatig ng tugatog_=
hindi siya isang pintor at ni hindi rin isang iskultor ngunit nais na niyang maipinta sa tulong ng mahiwagang tinta yaong sa kanya'y humihimok :mga kulay at puno sa diwa niya'y nakalilok! Maging ang napakatayog na bundok aakyatin niya hanggang mayapakan iyong rurok at muli doon sa ibabaw kanya pa ring isisigaw ang mga pasaring ng kanyang abot-tanaw bukam-bibig niyang imemensahe ang lihim sa liham nitong Tanglaw at Panglaw! Bagamat minsan na niyang pinailanlang yaring tagumpay na sa kabiguan ay sumalansang at kung ating susuriin,di lahat ng kabalisaan ay gaya ng tubig sa pampang sapagkat mayroong kapayapaan sa gitna ng kagulohang humahadlang. Sa tuwinang pagmamasdan niya ang walang pakpak na mga anghel sa lupa, sa mga sandaling ramdam niya ang mapanganib na mga lobong nag-aanyong tupa. Iisa lamang ang katanongan na sa kanya'y sumasagupa "ano nga ba ang kasagotan sa mata-pobre upang ito ay magpatirapa?" nang sa gayo'y matutong manikluhod sa Dakilang Lumikha Maiwaksi ang pang-aalipusta sa mga dusta Huwag nang malunod pa sa yaman sa halip tumulong sa aba at dukha sabi nga niya... ITAGA MO SA BATO AT SA TUBIG AY ILISTA "hindi lang bilog ang kaya kong paikotin" Ayon pa sa kanya--aking uulitin "magagawa kong iluklok ang magnasang maging nasa tuktok basta't may kalakip na pag-ibig sa nasasakopang sulok" hindi siya isang pintor at ni hindi rin isang iskultor ngunit nais na niyang maipinta sa tulong ng mahiwagang tinta yaong sa kanya'y humihimok :mga kulay at puno sa diwa niya'y nakalilok!
Continue reading...
37
mula sa bintana ng mga katotong tahanan may pinaghuhugutan balitang pinagkainan merong budbod di-umano ang bibingka sa bilao madalas di-ginugusto,,minsan nama'y napapa-tipo. bihira man ang daloy sa hiwa ng pagkakataon nariyan pa rin ang kuro at haka sa loob ng kahon sa tulong ng walang patumanggang bulong na hindi naririnig ang tunog sa likod ng pulang bilang matatanaw may abiso sa kidlat na walang kulog. ilako ang lakbay ng himay sa mga nagdidilang anghel para mahumpay ang tamlay mula sa pader na papel ibahagi ang natatanging kuwento sa oras ng hanay ng kasarinlan mag-manman sa likuran bago dumating at gumawa sa tambayan matabunan man sa araw-araw ang pag-apaw ng dalaw sa estado wag mag atubili,hataw lang sa paggalaw muling ibangis ang talento bagamat ano mang bulwak meron ang katha sa salamin,matapos na maisulat sa ere man hanggang sa paglapag ng tuyong dahon,may mangha na ipamu-mulagat sapagkat hinde mababanaag sa mga nilakaran ang iniwang bakas sa pinanggalingang upuan dahil ang dati nang puting kulay sa loob na 'ala pang bahid magkukulay dilaw sa pagkakaroon ng matimtimang masid at kung ang inaasahan ay taliwas sa nakatakda,,alin lang yan sa dalawa : bumilis ang pagbagal ng patak kaya manunumbalik ang dati nang sigla o malamang na mangamba sa pakiwaring hindi daratnan dahil sa pagkaantala? kung magkagayo'y ituloy lang ang pagkasabik sa pagtatapos pagkat magkakabunga!
0
Dec 12, 2015
Dec 12, 2015 at 8:50 AM UTC
TanglawatPanglaw
salungguhit
mula sa bintana ng mga katotong tahanan may pinaghuhugutan balitang pinagkainan merong budbod di-umano ang bibingka sa bilao madalas di-ginugusto,,minsan nama'y napapa-tipo. bihira man ang daloy sa hiwa ng pagkakataon nariyan pa rin ang kuro at haka sa loob ng kahon sa tulong ng walang patumanggang bulong na hindi naririnig ang tunog sa likod ng pulang bilang matatanaw may abiso sa kidlat na walang kulog. ilako ang lakbay ng himay sa mga nagdidilang anghel para mahumpay ang tamlay mula sa pader na papel ibahagi ang natatanging kuwento sa oras ng hanay ng kasarinlan mag-manman sa likuran bago dumating at gumawa sa tambayan matabunan man sa araw-araw ang pag-apaw ng dalaw sa estado wag mag atubili,hataw lang sa paggalaw muling ibangis ang talento bagamat ano mang bulwak meron ang katha sa salamin,matapos na maisulat sa ere man hanggang sa paglapag ng tuyong dahon,may mangha na ipamu-mulagat sapagkat hinde mababanaag sa mga nilakaran ang iniwang bakas sa pinanggalingang upuan dahil ang dati nang puting kulay sa loob na 'ala pang bahid magkukulay dilaw sa pagkakaroon ng matimtimang masid at kung ang inaasahan ay taliwas sa nakatakda,,alin lang yan sa dalawa : bumilis ang pagbagal ng patak kaya manunumbalik ang dati nang sigla o malamang na mangamba sa pakiwaring hindi daratnan dahil sa pagkaantala? kung magkagayo'y ituloy lang ang pagkasabik sa pagtatapos pagkat magkakabunga!
Continue reading...
27
Value. Madalas lesson sa math at related sa piso Pero minsan pwede rin naman nating  iugnay sa tao Parang ako. Matagal - tagal ko na ring hinahanap yung halaga ko sa mundo Ipinanganak ba ako para maging sino at ano? Sa paglaki ko, dun ko natuklasan Na ang halaga ng tao nakabatay sa sitwasyon Yun bang kapag kailangan ka lang nila Saka ibibigay yung hinihingi **** atensyon. Yun bang kapag MAHALAGA KA LANG saka ka kukulitin Yung kapag kailangan lang ng tulong mo saka nila hihingin Kaya madalas tuloy napapaisip ako Ni minsan kaya naging mahalaga ako? O nagkaroon man lang kaya ng halaga ang isang tulad ko Dyan sa puso mo? Alam kong wala ako sa lugar para itanong ang mga  bagay to Kase una sa lahat, magkaibigan lang naman tayo Pero pagod na akong itago yung nararamdaman ko Pagod na akong Magsinungaling At magsabi ng di naman totoo pagod na akong lokohin ng paulit-ulit yung sarili ko Pagod na pagod na ako. Kaya sa mga sandaling ito Sasabihin ko na ang lahat Lahat ng nasa puso ko At sana kahit saglit pakinggan mo naman ako. Sana lahat ng sasabihin ko Tumatak dyan sa isip mo At maging mahalaga Yun bang paulit-ulit **** maaalala Parang lyrics ng paborito **** kanta Na maingat **** tinandaan at kinabisa Para lang wag **** makalimutan O makaligtaan. Sana ganun din ako, maging mahalaga Kahit  ilang minuto, ilang segundo Ilang oras Kahit saglit lang, gusto kong maging mahalaga Katulad nung paborito **** sapatos at damit Na kahit luma na iniingatan **** pilit Kase nga mahalaga at ayaw **** mawala Gusto kong maging Importante Pero parang malabo at imposible naman yung mangyari Kase kahit magkaroon man ako ng halaga Yung puso mo naman, hawak na ng iba Kaya heto ako,nilalabas ang nadarama Sa pamamagitan ng mga tula At sisiguraduhin Kong Hindi ito ang magiging una at huli Kong katha Na tungkol sayo Dahil habang nabubuhay ako Lahat ng tula at akda na gagasin ko, Exclusive lang para sayo.
0
Dec 27, 2017
Dec 27, 2017 at 5:50 AM UTC
ChameleonInk
Worth
Value. Madalas lesson sa math at related sa piso Pero minsan pwede rin naman nating  iugnay sa tao Parang ako. Matagal - tagal ko na ring hinahanap yung halaga ko sa mundo Ipinanganak ba ako para maging sino at ano? Sa paglaki ko, dun ko natuklasan Na ang halaga ng tao nakabatay sa sitwasyon Yun bang kapag kailangan ka lang nila Saka ibibigay yung hinihingi **** atensyon. Yun bang kapag MAHALAGA KA LANG saka ka kukulitin Yung kapag kailangan lang ng tulong mo saka nila hihingin Kaya madalas tuloy napapaisip ako Ni minsan kaya naging mahalaga ako? O nagkaroon man lang kaya ng halaga ang isang tulad ko Dyan sa puso mo? Alam kong wala ako sa lugar para itanong ang mga  bagay to Kase una sa lahat, magkaibigan lang naman tayo Pero pagod na akong itago yung nararamdaman ko Pagod na akong Magsinungaling At magsabi ng di naman totoo pagod na akong lokohin ng paulit-ulit yung sarili ko Pagod na pagod na ako. Kaya sa mga sandaling ito Sasabihin ko na ang lahat Lahat ng nasa puso ko At sana kahit saglit pakinggan mo naman ako. Sana lahat ng sasabihin ko Tumatak dyan sa isip mo At maging mahalaga Yun bang paulit-ulit **** maaalala Parang lyrics ng paborito **** kanta Na maingat **** tinandaan at kinabisa Para lang wag **** makalimutan O makaligtaan. Sana ganun din ako, maging mahalaga Kahit  ilang minuto, ilang segundo Ilang oras Kahit saglit lang, gusto kong maging mahalaga Katulad nung paborito **** sapatos at damit Na kahit luma na iniingatan **** pilit Kase nga mahalaga at ayaw **** mawala Gusto kong maging Importante Pero parang malabo at imposible naman yung mangyari Kase kahit magkaroon man ako ng halaga Yung puso mo naman, hawak na ng iba Kaya heto ako,nilalabas ang nadarama Sa pamamagitan ng mga tula At sisiguraduhin Kong Hindi ito ang magiging una at huli Kong katha Na tungkol sayo Dahil habang nabubuhay ako Lahat ng tula at akda na gagasin ko, Exclusive lang para sayo.
Continue reading...
58
Sa huling sandali na nag-aagaw hininga Ang kaibigan kong hirap sa paghinga Pilit na nagsalita sa aking tainga "Paalam kaibigan ako na'y magpapahinga" Butas ay pilit kong tinatakpan Ngunit malubha ang kanyang tagiliran At sa bawat sandaling hindi mapigilan Kaibigan ko'y unti-unting binabawian Nagpalinga-linga walang mahingian Sigaw ay tulong pakiusap ko naman! Nagbadyang tumayo ngunit kanyang pinigilan Ako'y hihingi ng tulong. "Sandali, manatili ka na lang" Pag dilat ng mata ay aking nasaksihan Kaibigan ko'y nakahimlay na duguan Lalaki'y kumaripas sa kawalan At kami'y naiwan sa gitna ng daan Sa kanto kami ay napadaan Siyay bahagyang nasa aking unahan Isang lalaking tumatakbo mula sa likuran Sa isang iglap nalaho ang aking kamalayan
0
Mar 13, 2019
Mar 13, 2019 at 4:00 AM UTC
pusang-tahimik
Kaibigan
Sa huling sandali na nag-aagaw hininga Ang kaibigan kong hirap sa paghinga Pilit na nagsalita sa aking tainga "Paalam kaibigan ako na'y magpapahinga" Butas ay pilit kong tinatakpan Ngunit malubha ang kanyang tagiliran At sa bawat sandaling hindi mapigilan Kaibigan ko'y unti-unting binabawian Nagpalinga-linga walang mahingian Sigaw ay tulong pakiusap ko naman! Nagbadyang tumayo ngunit kanyang pinigilan Ako'y hihingi ng tulong. "Sandali, manatili ka na lang" Pag dilat ng mata ay aking nasaksihan Kaibigan ko'y nakahimlay na duguan Lalaki'y kumaripas sa kawalan At kami'y naiwan sa gitna ng daan Sa kanto kami ay napadaan Siyay bahagyang nasa aking unahan Isang lalaking tumatakbo mula sa likuran Sa isang iglap nalaho ang aking kamalayan
Continue reading...
20
isang hawak na di ginusto nagsimula sa panghihipo pag iisip mo'y kasing dumi ng burak sa estero nalilito natutuliro magsasalita ba ako? kapangyarihan mo'y inabuso ginamit para bumango ang pangalan mo para maitago mo ang halimaw na nagbigay ng lamat sa buhay ko. Isang gabi! isang gabi lang! nadurog ang pagkatao ko. kinulong mo sa madilim na nakaraan tulad ng pagkulong mo  sa akin sa madilim at maliit na kwartong iyon mabilis ang pintig naririnig bawat kabog ng dibdib paralisa ang katawan di makasigaw tulong! tulong! mga salitang tila naipit sa aking lalamunan. halik na di ko ginusto yakap na di ko hiniling sayo mga hawak sa aking katawan nandidiri ako sayo seksuwal na panghahalay di ko nararapat pagdaanan lamat na di malilimutan lamat na mananatiling parte ng nakaraan di mo na ko maapektuhan ang lamat na bigay mo ang aapakan ko ang magiging boses ko para maparating ang mensaheng ito walang sinuman ang dapat makaranas nito! walang sinuman ang dapat mabuhay ng may takot mangyari ulit sa kanila ito. walang babae ang mahahalay base sa kanilang pananamit, kilos o pananalita. ang lamat na bigay mo, andito man ito pero di na ito hadlang sa muling pag ahon ko.
0
Feb 16, 2021
Feb 16, 2021 at 4:36 PM UTC
tulanigrasya
Lamat
isang hawak na di ginusto nagsimula sa panghihipo pag iisip mo'y kasing dumi ng burak sa estero nalilito natutuliro magsasalita ba ako? kapangyarihan mo'y inabuso ginamit para bumango ang pangalan mo para maitago mo ang halimaw na nagbigay ng lamat sa buhay ko. Isang gabi! isang gabi lang! nadurog ang pagkatao ko. kinulong mo sa madilim na nakaraan tulad ng pagkulong mo  sa akin sa madilim at maliit na kwartong iyon mabilis ang pintig naririnig bawat kabog ng dibdib paralisa ang katawan di makasigaw tulong! tulong! mga salitang tila naipit sa aking lalamunan. halik na di ko ginusto yakap na di ko hiniling sayo mga hawak sa aking katawan nandidiri ako sayo seksuwal na panghahalay di ko nararapat pagdaanan lamat na di malilimutan lamat na mananatiling parte ng nakaraan di mo na ko maapektuhan ang lamat na bigay mo ang aapakan ko ang magiging boses ko para maparating ang mensaheng ito walang sinuman ang dapat makaranas nito! walang sinuman ang dapat mabuhay ng may takot mangyari ulit sa kanila ito. walang babae ang mahahalay base sa kanilang pananamit, kilos o pananalita. ang lamat na bigay mo, andito man ito pero di na ito hadlang sa muling pag ahon ko.
Continue reading...
39
Katorse de Agosto Ngayong kambal-taon kaganapan di na wasto para bang koraL sa taLon Pinigilan kong huwag humawak ng pLuma ngunit sadyang malapit sa akin ang tugma na tila ba regalo Lulan sa loob nitong papel de hapon Ako'y napasulat at tuluyang humugot sa mahiwagang kahon A-kinse na pala, akin ngang namalayan Alas-dos impunto nang relo aking tiningnan Bagamat nga dahil sa ang hapag-sulatan ko ay kapos na Hindi naman ito ang kataposan para sabihing ang tula ko ay tapos na... Makandadohan man tayo sa pintoan ng kapalaran At itrangka sa atin pati na ang bintana ng tadhana MagiLiw pa rin akong bumabati sa bawat isa na makababasa sa tulong nitong teknolohiya sa panahon ng pandemiya... Kamusta na po ba kayo? sa bagong normal na pamumuhay Ikaw, ako, siLa... Lahat tayo ! Gawin pa rin nawang pormal itong ating buhay Hindi man nga natin ngayon nakikita yaong kalaban... Kinikita pa rin naman maituturing nating kaibigan ! " Siya ang Liwanag, ang tamang daan sa katotohanan at ang  B U H A Y  " hanggang dito na lamang, hanggang sa muLi, nagmamahal... TULA~Y © 08/15/20 solEmn oaSis
0
Aug 25, 2020
Aug 25, 2020 at 10:54 PM UTC
TanglawatPanglaw
" bugso ... "
Katorse de Agosto Ngayong kambal-taon kaganapan di na wasto para bang koraL sa taLon Pinigilan kong huwag humawak ng pLuma ngunit sadyang malapit sa akin ang tugma na tila ba regalo Lulan sa loob nitong papel de hapon Ako'y napasulat at tuluyang humugot sa mahiwagang kahon A-kinse na pala, akin ngang namalayan Alas-dos impunto nang relo aking tiningnan Bagamat nga dahil sa ang hapag-sulatan ko ay kapos na Hindi naman ito ang kataposan para sabihing ang tula ko ay tapos na... Makandadohan man tayo sa pintoan ng kapalaran At itrangka sa atin pati na ang bintana ng tadhana MagiLiw pa rin akong bumabati sa bawat isa na makababasa sa tulong nitong teknolohiya sa panahon ng pandemiya... Kamusta na po ba kayo? sa bagong normal na pamumuhay Ikaw, ako, siLa... Lahat tayo ! Gawin pa rin nawang pormal itong ating buhay Hindi man nga natin ngayon nakikita yaong kalaban... Kinikita pa rin naman maituturing nating kaibigan ! " Siya ang Liwanag, ang tamang daan sa katotohanan at ang  B U H A Y  " hanggang dito na lamang, hanggang sa muLi, nagmamahal... TULA~Y © 08/15/20 solEmn oaSis
Continue reading...
26
Mahirap, 'di ko tal'ga alam pa'no tanggalin ang gusot nitong aking damit, nakakahiya naman kung ito pa'y susuotin, magtitiis na lang ba ako sa buhay na mapait? Pumunta na ako sa iba upang humingi ng tulong, subalit wala silang maimungkahi sa gusot na 'to, kaya hinarap ko'ng mag-isa; wala ng iba, at doon ko nalaman na may plantsa naman pala.
0
Nov 2, 2011
Nov 2, 2011 at 4:40 AM UTC
jkpoetry
Gusot
Mahirap, 'di ko tal'ga alam pa'no tanggalin ang gusot nitong aking damit, nakakahiya naman kung ito pa'y susuotin, magtitiis na lang ba ako sa buhay na mapait? Pumunta na ako sa iba upang humingi ng tulong, subalit wala silang maimungkahi sa gusot na 'to, kaya hinarap ko'ng mag-isa; wala ng iba, at doon ko nalaman na may plantsa naman pala.
Continue reading...
8
kanina habang hinihigop ko ang kapeng mainit at hinihithit ang mapait na sigarilyo habang nakaupo sa may beranda ng aming opisina napanood ko kung paano sumayaw ang mga kawayan sa saliw ng malamig na hangan humahapay ito at humahalik sa beranda at nangingiliti ang luntiang mga dahon dito humahapon ang mga ibon at dito rin gumagapang ang dagang sugapa sa basura at tira-tirang ulam habang nag-aabang ang itim na pusa na saksakan ng tahimik sa sayaw ng kawayan sa awit ng hangin sa huni ng mga ibon sa labis na pagkadiri sa dagang nuknukan ng dugyot at sa tulong ng kape at sigarilyo pinalilipas ko ang nakakainis na pagkabagot.
0
Nov 3, 2017
Nov 3, 2017 at 4:54 AM UTC
makabagongmakata69
Untitled
kanina habang hinihigop ko ang kapeng mainit at hinihithit ang mapait na sigarilyo habang nakaupo sa may beranda ng aming opisina napanood ko kung paano sumayaw ang mga kawayan sa saliw ng malamig na hangan humahapay ito at humahalik sa beranda at nangingiliti ang luntiang mga dahon dito humahapon ang mga ibon at dito rin gumagapang ang dagang sugapa sa basura at tira-tirang ulam habang nag-aabang ang itim na pusa na saksakan ng tahimik sa sayaw ng kawayan sa awit ng hangin sa huni ng mga ibon sa labis na pagkadiri sa dagang nuknukan ng dugyot at sa tulong ng kape at sigarilyo pinalilipas ko ang nakakainis na pagkabagot.
Continue reading...
35
Ihain kaso Sa mga akusado Buksan ang lente At maging responsable Hiling sa presidente Bangkay na patong-patong Placard na nagsasabing Sila ay lulong Karapatang pantao Ba't di isulong? Dapat ibulong Sila ay mali Ng gawaing napili Mabuti pang isuplong Di ba dapat ikulong? Dugong dumanak Kailan katanggap-tanggap? Dulot ng panganganak Sumpa o tulong? Bara ba sa pagsulong? Lumobong bilang Mga napagbintangan Pagbilog ng b'wan Supling na nanakawan Walang kinabukasan
0
Jul 18, 2016
Jul 18, 2016 at 11:15 PM UTC
AndieBonifacio
Due Process
Ihain kaso Sa mga akusado Buksan ang lente At maging responsable Hiling sa presidente Bangkay na patong-patong Placard na nagsasabing Sila ay lulong Karapatang pantao Ba't di isulong? Dapat ibulong Sila ay mali Ng gawaing napili Mabuti pang isuplong Di ba dapat ikulong? Dugong dumanak Kailan katanggap-tanggap? Dulot ng panganganak Sumpa o tulong? Bara ba sa pagsulong? Lumobong bilang Mga napagbintangan Pagbilog ng b'wan Supling na nanakawan Walang kinabukasan
Continue reading...
25