Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"langit" poems
margaret Langit ang nagbigay biyaya nang ambon ay dinilig Ang aking hiling sa panginoon ay biglang nadinig Pinadala ang anghel na sa mundo ko’y yayanig Tinawag ng ng kanyang tinig, at Napatulala sa mga Titig Maari bang malaman ang yong pakay sa akin Kung ikaw ba ay pasakit at tuluyan na akong wawasakin? Laging kong tanong kung ano ba ang dapat kong gawin Kung ang kahulugan mo ay kabiguan patuloy pa ba kitang iibigin? Nagtatanong kay Bathala, Paano ko ba mapapaliwanag ang  hiwaga Nitong pagmamahal na kung bakit sa puso kumapit ka ng kusa Ako’y nagtataka’t di maka paniwala Bakit ito ang yong ginawa Sa bigay **** biyaya, Ano ba ang kasalanan ko  para isinumpa Gaano ba kita pinapahalagahan? Alam mo ba ang dahilan? Hiling ko lang ay sanay iyong maunawaan itong nararamdaman Kaya ang paliwanag ko ay simple nalang Masikip dito sa loob ko, kaya ang kasya ay ikaw lang Alaalang bitbit pano ko makakalimutan Kung Sa puso koy nakaukit  ang yong pangalan Ibinalot ng tatag ng loob para ika’y ipaglalaban Di kita hahayaang lumuha lagi kang aalagaan. Nagaabang ng sasakyan para dalhin sa langit, iwan ang mundo Nakikiusap Pagbigyan sana Hiling makamit, Anghel na sundo Saan nga ba tayo patungo? Byaheng langit sa impyerno, Sa isipan kong magulo, Kasinungalingan ka ba o Totoo? Linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyo Tuluyang Hinamon Ang matapang na puso Sayo napalapit at ayaw nang lumayo Ang silakbo ay di na kaya, kayang isuko kahit ano dito sa lupain ay handa kong ialay Pagkat ang langit sa akin ay una mo nang binigay Ang halaga mo sa akin ay Walang katumbas na materyal Dahil Di kayang sukatin kung gano kita kamahal
0
Sep 25, 2018
Sep 25, 2018 at 12:04 AM UTC
august28
Margaret (Anghel Ko)
margaret Langit ang nagbigay biyaya nang ambon ay dinilig Ang aking hiling sa panginoon ay biglang nadinig Pinadala ang anghel na sa mundo ko’y yayanig Tinawag ng ng kanyang tinig, at Napatulala sa mga Titig Maari bang malaman ang yong pakay sa akin Kung ikaw ba ay pasakit at tuluyan na akong wawasakin? Laging kong tanong kung ano ba ang dapat kong gawin Kung ang kahulugan mo ay kabiguan patuloy pa ba kitang iibigin? Nagtatanong kay Bathala, Paano ko ba mapapaliwanag ang  hiwaga Nitong pagmamahal na kung bakit sa puso kumapit ka ng kusa Ako’y nagtataka’t di maka paniwala Bakit ito ang yong ginawa Sa bigay **** biyaya, Ano ba ang kasalanan ko  para isinumpa Gaano ba kita pinapahalagahan? Alam mo ba ang dahilan? Hiling ko lang ay sanay iyong maunawaan itong nararamdaman Kaya ang paliwanag ko ay simple nalang Masikip dito sa loob ko, kaya ang kasya ay ikaw lang Alaalang bitbit pano ko makakalimutan Kung Sa puso koy nakaukit  ang yong pangalan Ibinalot ng tatag ng loob para ika’y ipaglalaban Di kita hahayaang lumuha lagi kang aalagaan. Nagaabang ng sasakyan para dalhin sa langit, iwan ang mundo Nakikiusap Pagbigyan sana Hiling makamit, Anghel na sundo Saan nga ba tayo patungo? Byaheng langit sa impyerno, Sa isipan kong magulo, Kasinungalingan ka ba o Totoo? Linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyo Tuluyang Hinamon Ang matapang na puso Sayo napalapit at ayaw nang lumayo Ang silakbo ay di na kaya, kayang isuko kahit ano dito sa lupain ay handa kong ialay Pagkat ang langit sa akin ay una mo nang binigay Ang halaga mo sa akin ay Walang katumbas na materyal Dahil Di kayang sukatin kung gano kita kamahal
Continue reading...
33
Sabi nila,kapag nahanap mo na daw ang tunay na pag-ibig ay nahanap mo na rin ang iyong langit dito sa lupa. Kaya't naniniwala akong langit din ang maghahatid sa'yo patungo sa akin. Pero naiinip na akong maghintay at nanghihinayang sa bawat sandaling lumilipas , na hindi ko man lang magawang hawakan ang iyong mga kamay sa mga panahong kailangan mo ng karamay.Na hindi ko man lang magawang damayan ka kung dumadanas ka ng lumbay.Alam kong katulad ko,pakiramdam mo minsan ay binitawan ka na din ng mundo.Kaya't patawarin mo ako kung sa mga pagkakataong nararanasan mo yan ay wala ako d'yan para ikaw ay aking ma-salo. Kung totoong ang pag-ibig at ang langit ay may malalim na kaugnayan sa isa’t-isa,malakas ang kutob ko na tayo din ay iginuhit na katulad nila. Minsan na din akong nagtanong,saang sulok ng langit ka kaya naroroon? Malapit ka kaya sa araw? O marahil nasa tabi ka lang ng buwan,na sa tuwing sasapit ang dilim ako ay binabantayan.Kaya pala kahit saan ako magpunta ako'y lagi niyang sinusundan. Pero maaari din na ika'y kapiling ng mga bituin na kay daming nais mag angkin. Kay palad kong pagdating ng araw ikaw ay napa sa-akin. Kaya habang wala ka pa,ako muna ay magiging kaisa ng mga mabubuting kawal ng ating bayan. Makikidigma kung kinakailangan,ipaglalaban kung ano ang makat'wiran. Upang sa iyong pagdating ay malaya nating tatamasahin ang payapang buhay. Kaya habang wala ka pa ako'y taos puso kung manalangin sa ating may likha. Na paghariin niya nawa ang kabutihan sa aking puso bilang isang tao at higit sa lahat ay bilang kanyang anak , upang sa sandaling tayo'y pagtagpuin ako rin sa iyo ay magiging isang mabuting kabiyak. Hindi pa man tayo nagtatagpo,nais kung malaman mo na laman kang palagi ng aking panalangin. At habambuhay kong itatangi ang iyong pag-ibig na siyang dahilan kung bakit maka ilang ulit kong nanaising mabuhay. Nais kong ipagsigawan sa mundo na iniibig kitang wagas,ngunit mas mamatamisin kong hintayin ka at kapag naglapat na ang ating mga dibdib,ibubulong ko sa'yo na ikaw ang aking daigdig. Maghihintay lang ako,habang wala ka pa. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.
0
Jul 27, 2018
Jul 27, 2018 at 3:47 PM UTC
WordsOfGlen
Habang Wala ka pa
Sabi nila,kapag nahanap mo na daw ang tunay na pag-ibig ay nahanap mo na rin ang iyong langit dito sa lupa. Kaya't naniniwala akong langit din ang maghahatid sa'yo patungo sa akin. Pero naiinip na akong maghintay at nanghihinayang sa bawat sandaling lumilipas , na hindi ko man lang magawang hawakan ang iyong mga kamay sa mga panahong kailangan mo ng karamay.Na hindi ko man lang magawang damayan ka kung dumadanas ka ng lumbay.Alam kong katulad ko,pakiramdam mo minsan ay binitawan ka na din ng mundo.Kaya't patawarin mo ako kung sa mga pagkakataong nararanasan mo yan ay wala ako d'yan para ikaw ay aking ma-salo. Kung totoong ang pag-ibig at ang langit ay may malalim na kaugnayan sa isa’t-isa,malakas ang kutob ko na tayo din ay iginuhit na katulad nila. Minsan na din akong nagtanong,saang sulok ng langit ka kaya naroroon? Malapit ka kaya sa araw? O marahil nasa tabi ka lang ng buwan,na sa tuwing sasapit ang dilim ako ay binabantayan.Kaya pala kahit saan ako magpunta ako'y lagi niyang sinusundan. Pero maaari din na ika'y kapiling ng mga bituin na kay daming nais mag angkin. Kay palad kong pagdating ng araw ikaw ay napa sa-akin. Kaya habang wala ka pa,ako muna ay magiging kaisa ng mga mabubuting kawal ng ating bayan. Makikidigma kung kinakailangan,ipaglalaban kung ano ang makat'wiran. Upang sa iyong pagdating ay malaya nating tatamasahin ang payapang buhay. Kaya habang wala ka pa ako'y taos puso kung manalangin sa ating may likha. Na paghariin niya nawa ang kabutihan sa aking puso bilang isang tao at higit sa lahat ay bilang kanyang anak , upang sa sandaling tayo'y pagtagpuin ako rin sa iyo ay magiging isang mabuting kabiyak. Hindi pa man tayo nagtatagpo,nais kung malaman mo na laman kang palagi ng aking panalangin. At habambuhay kong itatangi ang iyong pag-ibig na siyang dahilan kung bakit maka ilang ulit kong nanaising mabuhay. Nais kong ipagsigawan sa mundo na iniibig kitang wagas,ngunit mas mamatamisin kong hintayin ka at kapag naglapat na ang ating mga dibdib,ibubulong ko sa'yo na ikaw ang aking daigdig. Maghihintay lang ako,habang wala ka pa. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.
Continue reading...
3
Ikaw lang, (Pangako) Sa iyong mga mata nasisilip ko ang langit Pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik Lapit ka ng lapit, Ang titig sa pisngi, ayaw mapapikit, Andito na ang iyong sandalang balikat Sa iyong luha, ako ang sasalo ng lahat Napakaganda mo para saktan, hindi  kita matitiis Parang mababasagin kagamitan, porselana, tulad ng ‘yong kutis Kapag nasisilayan kong Labi, may taglay na ngiti Kalungkotan ko ay napawi, Limot ko na ang pighati Wala akong minamadali, pagkat atin ang sandali Kaylangan ko pa bang bumawi? Kung Pakiramdam koy di na lugi Dahil ang bawat oras ko sayo aking pinagyayaman, Ikaw ang nagbigay ng karanasang di ko makakalimutan Ang bawat alaala’y binabalik paminsan minsan, Pwede bang **** ka nang lumayo, dito ka nalang Hawak ang malambot **** mga kamay may ibinubulong ang boses **** malumanay “Andito ka na, di na ko nalulumbay, di ako sanay na ikaw ay mawalay” "Ngunit mahal, kelan ba kita iniwan? Pinabayaan, at kinalimutan, Kelan ba ang panahong di kita isinaalang alang? Tapat ang pangako kong di kita pababayaan, magpakailan man."
0
Sep 27, 2018
Sep 27, 2018 at 11:47 PM UTC
august28
Ikaw lang, (Pangako)
Ikaw lang, (Pangako) Sa iyong mga mata nasisilip ko ang langit Pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik Lapit ka ng lapit, Ang titig sa pisngi, ayaw mapapikit, Andito na ang iyong sandalang balikat Sa iyong luha, ako ang sasalo ng lahat Napakaganda mo para saktan, hindi  kita matitiis Parang mababasagin kagamitan, porselana, tulad ng ‘yong kutis Kapag nasisilayan kong Labi, may taglay na ngiti Kalungkotan ko ay napawi, Limot ko na ang pighati Wala akong minamadali, pagkat atin ang sandali Kaylangan ko pa bang bumawi? Kung Pakiramdam koy di na lugi Dahil ang bawat oras ko sayo aking pinagyayaman, Ikaw ang nagbigay ng karanasang di ko makakalimutan Ang bawat alaala’y binabalik paminsan minsan, Pwede bang **** ka nang lumayo, dito ka nalang Hawak ang malambot **** mga kamay may ibinubulong ang boses **** malumanay “Andito ka na, di na ko nalulumbay, di ako sanay na ikaw ay mawalay” "Ngunit mahal, kelan ba kita iniwan? Pinabayaan, at kinalimutan, Kelan ba ang panahong di kita isinaalang alang? Tapat ang pangako kong di kita pababayaan, magpakailan man."
Continue reading...
25
Hindi ako marunong tumula Hindi ako marunong tumula Kahit tinuruan ako ng **** ko sa wika Ng tamang pagsulat Ng may tamang sukat Ng may tamang sukat ng salita Ng may tamang salita Hindi ako marunong tumula Dahil iniwasan kong gumawa ng isa Dahil ayoko ng konbensyunal Dahil ayoko ng sukat-sukat Dahil ayoko ng bilang-bilang Dahil ayokong nahihirapan Kung paano ko ipapahayag ang sarili ko Hindi ako marunong tumula Dahil alam kong ang mga makata lamang Ang may kakayanang makapagsulat Silang mga nakapag-aral ng wika Silang mga matagal nang nagsusulat Silang walang sawang nagsusulat ng mga salitang Kasing bango ng mga bulaklak Kasing tingkad ng langit Kasing linaw ng mga tubig sa dagat Kasing sarap ng paglanghap ng sariwang hangin Hindi ako marunong tumula Kahit naririnig ko sa radyo Ang mga kantang binibigkas Ng mabibilis na mga bibig Ng mga magagaling na mang-aawit ng tula Hindi ko inibig ang tumula Dahil alam ko sa aking sarili Na marunong lang akong magsulat ng kung anu-anong kwento sa buhay Mga kwentong binibigyan ko ng buhay Na akala ko sa isip ko lang maninirahan Ngunit dumating ang araw Natulala sa isang bagong kwaderno Blangkong kwaderno Ni hindi ko alam Kung ano ang isusulat Walang maisip ni isa Maliban sa isa Ikaw Ikaw lang ang laman ng isip ko Nakapaglakbay patungo sa unang pahina Ang salitang aking hinahanap Hanggang sa nagtawag siya ng mga kasama Ng ka-tropa Ng ka-barangay Sunod-sunod silang nagsisidatingan Ikaw lang ang laman ng isip ko Ikaw na lagi kong kasa-kasama Ikaw na lagi kong gustong kasama Ikaw lang Pero sunod-sunod ang salitang naisulat ko At nagulat ang nanlalabong mata ko Tula na pala ang naisulat ko At nagsulat ako Nang nagsulat tungkol sa mga ngiti mo Tungkol sa kung paano kita nagustuhan Tungkol sa kung kelan lahat nagsimula lahat ng nararamdaman ko Tungkol sa kung paano ko nilalabanan 'to Tungkol sa pagkagusto na akala ko hindi dapat Dahil magkaiba tayo ng gusto Nagsulat ako nang nagsulat Hanggang naisulat ko na pala Na mahal kita Hindi ako marunong tumula Ayaw kong gumawa noon ng tula Pero dahil sa'yo Marunong na akong gumawa ng tula Gumawa ako ng maraming tula May maikli May mahaba May hindi tapos May walang kwenta lang Halos lahat ay patungkol sa iyo Minsan sa buhay ko Pero sa'yo lang umiikot ang buhay ko Totoo Ang sarap palang gumawa ng tula Akala ko mahirap Akala ko laging may batayan Akala ko laging may sukat Tulad ng itinuro sa akin ng **** ko sa wika Pero hindi pala May iba palang paraan Basta't may emosyon kang nararamdaman Mahalaga na may emosyon tulad ng Malungkot kasi hindi kita nakasama Mahalaga na may emosyon tulad ng Masaya kahit na tinititigan lang kita nakikita ko na mangiyak-ngiyak ka na sa tawa Mahalaga na may emosyon tulad ng Pagkasawi kasi alam kong walang patutunguhan 'tong lahat Katulad mo ako Isinusulat mo kung anong nararamdaman mo Ang nararamdaman **** hindi katulad ng nararamdaman ko Ikaw na siyang nagmamahal ng taong Hindi ka gusto Katulad mo ako na Nagsusulat ng laman ng puso mo Kung pwedeng ako na lang na ang tinutukoy mo Marunong akong gumawa ng tula Ikaw ang may dahilan ng lahat Nasabi ko na sa'yo lahat Hindi pa pala lahat Marunong akong gumawa ng tula Pero hirap na hirap ako ngayon Dahil wala na akong maramdaman Wala na ang pinanghuhugutan Wala na yatang dapat paglaanan Wala na Habang isinisulat ko ito Wala akong emosyon Walang emosyong nararamdaman Sa'yo Tapos na ata ako sa'yo Wala na rin akong masulat para sa'yo Pero marunong akong magsulat ng tula Kaya Maghahanap na lang ulit ako Ng taong paglalaan ng mga salitang Hindi makatotohanan sa pangdinig kapag isinambit Hindi makatototohan habang binabasa ng mga mata At hindi makatotohanang isinulat ng isang hamak na katulad ko Maghahanap ako Ng isang tulad mo Mahaba-haba na ang aking naisulat Napatunayan ko na atang marunong akong magsulat Pero hindi ako marunong tumula.
0
May 29, 2015
May 29, 2015 at 5:50 AM UTC
mymelodyisyou
Hindi ako marunong tumula
Hindi ako marunong tumula Hindi ako marunong tumula Kahit tinuruan ako ng **** ko sa wika Ng tamang pagsulat Ng may tamang sukat Ng may tamang sukat ng salita Ng may tamang salita Hindi ako marunong tumula Dahil iniwasan kong gumawa ng isa Dahil ayoko ng konbensyunal Dahil ayoko ng sukat-sukat Dahil ayoko ng bilang-bilang Dahil ayokong nahihirapan Kung paano ko ipapahayag ang sarili ko Hindi ako marunong tumula Dahil alam kong ang mga makata lamang Ang may kakayanang makapagsulat Silang mga nakapag-aral ng wika Silang mga matagal nang nagsusulat Silang walang sawang nagsusulat ng mga salitang Kasing bango ng mga bulaklak Kasing tingkad ng langit Kasing linaw ng mga tubig sa dagat Kasing sarap ng paglanghap ng sariwang hangin Hindi ako marunong tumula Kahit naririnig ko sa radyo Ang mga kantang binibigkas Ng mabibilis na mga bibig Ng mga magagaling na mang-aawit ng tula Hindi ko inibig ang tumula Dahil alam ko sa aking sarili Na marunong lang akong magsulat ng kung anu-anong kwento sa buhay Mga kwentong binibigyan ko ng buhay Na akala ko sa isip ko lang maninirahan Ngunit dumating ang araw Natulala sa isang bagong kwaderno Blangkong kwaderno Ni hindi ko alam Kung ano ang isusulat Walang maisip ni isa Maliban sa isa Ikaw Ikaw lang ang laman ng isip ko Nakapaglakbay patungo sa unang pahina Ang salitang aking hinahanap Hanggang sa nagtawag siya ng mga kasama Ng ka-tropa Ng ka-barangay Sunod-sunod silang nagsisidatingan Ikaw lang ang laman ng isip ko Ikaw na lagi kong kasa-kasama Ikaw na lagi kong gustong kasama Ikaw lang Pero sunod-sunod ang salitang naisulat ko At nagulat ang nanlalabong mata ko Tula na pala ang naisulat ko At nagsulat ako Nang nagsulat tungkol sa mga ngiti mo Tungkol sa kung paano kita nagustuhan Tungkol sa kung kelan lahat nagsimula lahat ng nararamdaman ko Tungkol sa kung paano ko nilalabanan 'to Tungkol sa pagkagusto na akala ko hindi dapat Dahil magkaiba tayo ng gusto Nagsulat ako nang nagsulat Hanggang naisulat ko na pala Na mahal kita Hindi ako marunong tumula Ayaw kong gumawa noon ng tula Pero dahil sa'yo Marunong na akong gumawa ng tula Gumawa ako ng maraming tula May maikli May mahaba May hindi tapos May walang kwenta lang Halos lahat ay patungkol sa iyo Minsan sa buhay ko Pero sa'yo lang umiikot ang buhay ko Totoo Ang sarap palang gumawa ng tula Akala ko mahirap Akala ko laging may batayan Akala ko laging may sukat Tulad ng itinuro sa akin ng **** ko sa wika Pero hindi pala May iba palang paraan Basta't may emosyon kang nararamdaman Mahalaga na may emosyon tulad ng Malungkot kasi hindi kita nakasama Mahalaga na may emosyon tulad ng Masaya kahit na tinititigan lang kita nakikita ko na mangiyak-ngiyak ka na sa tawa Mahalaga na may emosyon tulad ng Pagkasawi kasi alam kong walang patutunguhan 'tong lahat Katulad mo ako Isinusulat mo kung anong nararamdaman mo Ang nararamdaman **** hindi katulad ng nararamdaman ko Ikaw na siyang nagmamahal ng taong Hindi ka gusto Katulad mo ako na Nagsusulat ng laman ng puso mo Kung pwedeng ako na lang na ang tinutukoy mo Marunong akong gumawa ng tula Ikaw ang may dahilan ng lahat Nasabi ko na sa'yo lahat Hindi pa pala lahat Marunong akong gumawa ng tula Pero hirap na hirap ako ngayon Dahil wala na akong maramdaman Wala na ang pinanghuhugutan Wala na yatang dapat paglaanan Wala na Habang isinisulat ko ito Wala akong emosyon Walang emosyong nararamdaman Sa'yo Tapos na ata ako sa'yo Wala na rin akong masulat para sa'yo Pero marunong akong magsulat ng tula Kaya Maghahanap na lang ulit ako Ng taong paglalaan ng mga salitang Hindi makatotohanan sa pangdinig kapag isinambit Hindi makatototohan habang binabasa ng mga mata At hindi makatotohanang isinulat ng isang hamak na katulad ko Maghahanap ako Ng isang tulad mo Mahaba-haba na ang aking naisulat Napatunayan ko na atang marunong akong magsulat Pero hindi ako marunong tumula.
Continue reading...
129
Hindi na ikaw ang gusto ko Yan ang lagi kong paalala sa sarili ko Sa twing nakatingin ako sa sayo. Ayaw ko na ng mga mata mo. Ayaw ko na ng mga ngiti mo. Ayaw ko na ng lahat sayo. Pinili kong maging pusong bato At hindi pansisinin ang nararamdaman ko. Parang normal lang Gaya nung wala pang ikaw. Kaya ko nung wala pang ikaw Nagkandaletche letche lang nman ako nung may ikaw Kasi nung may ikaw Para akong baliw na laging nakangiti Nakatingin sa langit Iniisip ka palagi At Ayaw ko na non. Kaya araw araw akong magiging bato Sasanayin ang sarili magmukha lang na malakas ako. Kahit nakatingin ako sayo ngayon. Ngayon. Ngayon parang kinakain ko ang lahat ng pinagsasabi ko Bakit ikaw parin ang gusto ko Sa pagising sa umaga excited pa akong pumasok kasi ikaw ang makikita ko kuntento sa sandali HINDI kuntento sa isang oras na pasulyap sulyap sayo “pasulyap sulyap” Ibig sabihin Segundo Pero sa bawat segundo ng isang oras na gunugugol ko Ang gusto ay ang tumitig lang sayo   Sa mga mata mo, sa ngiti mo Kahit sa lahat ng kaabnormalan ng katawan at isip mo Tanggap ko. Kasi ikaw parin ang gusto ko Ikaw ang gusto ko Sabi pa nila tumingin na raw ako sa iba Kaya sinunod ko sila Pero sa twing ikaw ay makikita Parang madilim na kwarto na ikaw lang Ang tanging ilaw na bukas Sa sandaling yun Walang ibang gamit Kundi isang ilaw na naiiba sa lahat. susubok akong magsalita pero lalayo kana tinatawag ka ng kaibigan mo kasi ang isang oras ay tapos na. “SANDALI” sabi ng prof. muling napinta ang ngiti sa labi dahil sa huling sandali sumulyap muli sayo.    Patapos na ang sandali At tinawag kana muli ng mga kaibigan mo. habang hinihiling ko, Na sana ay muling magsalita ang prof ng kung ano, Pero sa oras na yon unang lumabas ng silid ang propesor. dahil tapos na ang sandali Tapos na. Ang isang oras.
0
Oct 14, 2016
Oct 14, 2016 at 9:59 PM UTC
john-michael-andres
Isang Oras
Hindi na ikaw ang gusto ko Yan ang lagi kong paalala sa sarili ko Sa twing nakatingin ako sa sayo. Ayaw ko na ng mga mata mo. Ayaw ko na ng mga ngiti mo. Ayaw ko na ng lahat sayo. Pinili kong maging pusong bato At hindi pansisinin ang nararamdaman ko. Parang normal lang Gaya nung wala pang ikaw. Kaya ko nung wala pang ikaw Nagkandaletche letche lang nman ako nung may ikaw Kasi nung may ikaw Para akong baliw na laging nakangiti Nakatingin sa langit Iniisip ka palagi At Ayaw ko na non. Kaya araw araw akong magiging bato Sasanayin ang sarili magmukha lang na malakas ako. Kahit nakatingin ako sayo ngayon. Ngayon. Ngayon parang kinakain ko ang lahat ng pinagsasabi ko Bakit ikaw parin ang gusto ko Sa pagising sa umaga excited pa akong pumasok kasi ikaw ang makikita ko kuntento sa sandali HINDI kuntento sa isang oras na pasulyap sulyap sayo “pasulyap sulyap” Ibig sabihin Segundo Pero sa bawat segundo ng isang oras na gunugugol ko Ang gusto ay ang tumitig lang sayo   Sa mga mata mo, sa ngiti mo Kahit sa lahat ng kaabnormalan ng katawan at isip mo Tanggap ko. Kasi ikaw parin ang gusto ko Ikaw ang gusto ko Sabi pa nila tumingin na raw ako sa iba Kaya sinunod ko sila Pero sa twing ikaw ay makikita Parang madilim na kwarto na ikaw lang Ang tanging ilaw na bukas Sa sandaling yun Walang ibang gamit Kundi isang ilaw na naiiba sa lahat. susubok akong magsalita pero lalayo kana tinatawag ka ng kaibigan mo kasi ang isang oras ay tapos na. “SANDALI” sabi ng prof. muling napinta ang ngiti sa labi dahil sa huling sandali sumulyap muli sayo.    Patapos na ang sandali At tinawag kana muli ng mga kaibigan mo. habang hinihiling ko, Na sana ay muling magsalita ang prof ng kung ano, Pero sa oras na yon unang lumabas ng silid ang propesor. dahil tapos na ang sandali Tapos na. Ang isang oras.
Continue reading...
65
#040116 Hindi kita ginamit at pinagkaingat-ingatan At sa minsanang pagdampi ng pawis ng langit, Ika’y aking iniaangat -- Malihis ka lamang sa makinarya ng tubig, Siyang may maitim na balak. At sa lubak na daa’y, hindi ako patitisod Minsan nga’y naiisip ko pang ako’y hibang sayo, Pagkat di bale nang may galos, Wag ka lang gantihan ng gasgas. At sa tuwing iaalis kita sa aking katauha'y, Tila ayoko nang magbagong-bihis pa Sapat ka na't ni ayaw nang maisantabi pa. Mahal, Yan ang turing sayo. Mahal, Yan ang presyo mo.
0
Apr 1, 2016
Apr 1, 2016 at 10:52 AM UTC
psalmiseta
Adidas
#040116 Hindi kita ginamit at pinagkaingat-ingatan At sa minsanang pagdampi ng pawis ng langit, Ika’y aking iniaangat -- Malihis ka lamang sa makinarya ng tubig, Siyang may maitim na balak. At sa lubak na daa’y, hindi ako patitisod Minsan nga’y naiisip ko pang ako’y hibang sayo, Pagkat di bale nang may galos, Wag ka lang gantihan ng gasgas. At sa tuwing iaalis kita sa aking katauha'y, Tila ayoko nang magbagong-bihis pa Sapat ka na't ni ayaw nang maisantabi pa. Mahal, Yan ang turing sayo. Mahal, Yan ang presyo mo.
Continue reading...
17
Itaas ang iyong noong aliwalas, Mutyang Kabataan, sa iyong paglakad; Ang bigay ng Diyos sa tanging liwanag Ay pagitawin mo, Pag-asa ng Bukas. Ikaw ay bumaba, O katalinuhan, Mga puso namin ay nangaghihintay; Magsahangin ka nga't ang aming isipa'y Ilipad mo roon sa kaitaasan. Taglayin mo lahat ang kagiliw-giliw Na ang silahis ng dunong at sining; Kilos, Kabataan, at iyong lagutin, Ang gapos ng iyong diwa at damdamin. Masdan mo ang putong na nakasisilaw, Sa gitna ng dilim ay dakilang alay, Ang putong na yaon ay dakilang alay, Sa nalulugaming iyong Inang Bayan. O, ikaw na iyang may pakpak ng nais At handang lumipad sa rurok ng langit, Upang kamtan yaong matamis na himig, Doon sa Olimpo'y yamang nagsisikip. Ikaw na ang tinig ay lubhang mairog, Awit ni Pilomel na sa dusa'y gamot Lunas na mabisa sa dusa't himutok Ng kaluluwang luksa't alipin ng lungkot. Ikaw na ang diwa'y nagbibigay-buhay, Sa marmol na batong tigas ay sukdulan, At ang alaalang wagas at dalisay Sa iyo'y nagiging walang-kamatayan. At ikaw, O Diwang mahal kay Apeles, Sinuyo sa wika ni Pebong marikit, O sa isang putol na lonang makitid Nagsalin ng kulay at ganda ng langit. Hayo na ngayon dito papag-alabin mo, Ang apoy ng iyong isip at talino, Ang magandang ngala'y ihasik sa mundo, At ipagbansagan ang dangal ng tao. O dakilang araw ng tuwa at galak, Magdiwang na ngayon, sintang Pilipinas! Magpuri sa Bayang sa iyo'y lumingap, Umakay sa iyo sa magandang palad.
0
Oct 13, 2014
Oct 13, 2014 at 10:15 AM UTC
sherovin
Sa Kabataan Pilipino
Itaas ang iyong noong aliwalas, Mutyang Kabataan, sa iyong paglakad; Ang bigay ng Diyos sa tanging liwanag Ay pagitawin mo, Pag-asa ng Bukas. Ikaw ay bumaba, O katalinuhan, Mga puso namin ay nangaghihintay; Magsahangin ka nga't ang aming isipa'y Ilipad mo roon sa kaitaasan. Taglayin mo lahat ang kagiliw-giliw Na ang silahis ng dunong at sining; Kilos, Kabataan, at iyong lagutin, Ang gapos ng iyong diwa at damdamin. Masdan mo ang putong na nakasisilaw, Sa gitna ng dilim ay dakilang alay, Ang putong na yaon ay dakilang alay, Sa nalulugaming iyong Inang Bayan. O, ikaw na iyang may pakpak ng nais At handang lumipad sa rurok ng langit, Upang kamtan yaong matamis na himig, Doon sa Olimpo'y yamang nagsisikip. Ikaw na ang tinig ay lubhang mairog, Awit ni Pilomel na sa dusa'y gamot Lunas na mabisa sa dusa't himutok Ng kaluluwang luksa't alipin ng lungkot. Ikaw na ang diwa'y nagbibigay-buhay, Sa marmol na batong tigas ay sukdulan, At ang alaalang wagas at dalisay Sa iyo'y nagiging walang-kamatayan. At ikaw, O Diwang mahal kay Apeles, Sinuyo sa wika ni Pebong marikit, O sa isang putol na lonang makitid Nagsalin ng kulay at ganda ng langit. Hayo na ngayon dito papag-alabin mo, Ang apoy ng iyong isip at talino, Ang magandang ngala'y ihasik sa mundo, At ipagbansagan ang dangal ng tao. O dakilang araw ng tuwa at galak, Magdiwang na ngayon, sintang Pilipinas! Magpuri sa Bayang sa iyo'y lumingap, Umakay sa iyo sa magandang palad.
Continue reading...
40
Nagsimula ang lahat sa mga tingin na abot kaluluwa Nung ako'y ligaw at kusang hinahanap ka ng aking mga mata Sa bawat lihim na sulyap ay isang 'mahal kita' na hindi mo nakuha Di pa rin tanggap ang nakaguhit na linya Nakakatawang isipin, Na walang kaalam alam na sya ang pinaka importante sa buhay ko Ang inosente sa ngalan ng pag ibig, Na sya'y salarin sa pagbihag ng puso ko Sa bawat kainan na ating napuntahan Hindi ako nagsawa na ang istorya mo'y pakinggan Sa mga sinehan na ating pinanuoran Na mas gusto kong ikaw ang aking titigan Ikaw ang bituin sa gabi na lagi kong pinagmamasdan, Ang aking hiling sa bawat tingin sa langit, Panaginip na sa pag dilat ko sana'y totoo At ang buong sistema ng mga tula ko Pero hindi ako naniniwala na hanggang dito nalang Umaasa pa na sana'y pwedeng humakbang Nasa likod ko ang pader at wala nakong iaatras pa Dahil ako'y tao lang at ang pag abante ang natitira kong galaw Gusto kong humakbang, kung anong meron tayo Gusto kong higitan, ang mga nagawa ko para sayo Sana ako yung taong pinagbigyan **** magpapasaya sayo Binigay ko ang lahat na akala ko'y sapat Ngunit hinarangan mo ang daan para maging tunay ang lahat Konting lapit ay luwas ng mabilis Bulong sa hangin ang damdaming nais iparating Ilang luha ang iniyak mo na hindi kailanman mang gagaling sa akin At sa mga ngiti na sana'y ako ang sanhi.. Hindi mo na pansin na ako'y nasaktan Na habang buhay mag hihintay sa bakuran At umaasa na sana pwede pang humakbang..
0
Feb 25, 2016
Feb 25, 2016 at 1:43 AM UTC
ih8posers
Mag Kaibigan
Nagsimula ang lahat sa mga tingin na abot kaluluwa Nung ako'y ligaw at kusang hinahanap ka ng aking mga mata Sa bawat lihim na sulyap ay isang 'mahal kita' na hindi mo nakuha Di pa rin tanggap ang nakaguhit na linya Nakakatawang isipin, Na walang kaalam alam na sya ang pinaka importante sa buhay ko Ang inosente sa ngalan ng pag ibig, Na sya'y salarin sa pagbihag ng puso ko Sa bawat kainan na ating napuntahan Hindi ako nagsawa na ang istorya mo'y pakinggan Sa mga sinehan na ating pinanuoran Na mas gusto kong ikaw ang aking titigan Ikaw ang bituin sa gabi na lagi kong pinagmamasdan, Ang aking hiling sa bawat tingin sa langit, Panaginip na sa pag dilat ko sana'y totoo At ang buong sistema ng mga tula ko Pero hindi ako naniniwala na hanggang dito nalang Umaasa pa na sana'y pwedeng humakbang Nasa likod ko ang pader at wala nakong iaatras pa Dahil ako'y tao lang at ang pag abante ang natitira kong galaw Gusto kong humakbang, kung anong meron tayo Gusto kong higitan, ang mga nagawa ko para sayo Sana ako yung taong pinagbigyan **** magpapasaya sayo Binigay ko ang lahat na akala ko'y sapat Ngunit hinarangan mo ang daan para maging tunay ang lahat Konting lapit ay luwas ng mabilis Bulong sa hangin ang damdaming nais iparating Ilang luha ang iniyak mo na hindi kailanman mang gagaling sa akin At sa mga ngiti na sana'y ako ang sanhi.. Hindi mo na pansin na ako'y nasaktan Na habang buhay mag hihintay sa bakuran At umaasa na sana pwede pang humakbang..
Continue reading...
34
Sa pagibig.... Pwede kang magdala, o ikaw ang dadalhin Pwedeng kang paasa, o ikaw ang paasahin Pwede kang manggamit, o ikaw ang gagamitin Pwede kang mabigo, bago mo sya bigoin Bago magmahal, dapat bang handa ka? Na Bago ka masaktan, kailangan ng anestesia, ano para manhid muna? At dapat bang may pamunas? Bago ka lumuha? Ahh, Bago pala ang lahat, ano ba magiging luma? At Ganon ba ngayon pagnagmahal? Para manalo ang taya, dapat **** isugal! Pano kung lahat mo na ginawa? Kulang parin Di ba masakit? Kung Alam na nating masikip sa damdamin, pinipilit pang pagkasyahin Lahat naman talaga pwede diba? Tulad ng sinabi ko sa unang stanza Pwede kayong dalaway magkatuloyan Pwede ding tuluyan kang iwanan Pwede ka nyang maalala, pwede ding kalimutan Pwede ka rin nyang paalalahanan na wag mo na syang ligawan Pero laging pakatatandaan.... Lahat ay nagtatagumpay lang kung naiiwasan ang kabiguan Pero ako, di parin ako matatakot magmahal Kasi alam kong darating ang araw di magtatagal Na ang natagpuan ko man di sakin itinadhana, May itinadhana para sakin na di ko pa natatagpuan Dun ako naniniwala, Ang puso ko di parin nakasara hinihintay lang kita aking sinta Hanggan sa panahon na tayoy magkita Lahat ng pagtingin ko sayo na Ngunit ngayon, sa paglipas ng panahon Ang anyo ng pagibig ay nagbago, Lasa nagkaroon Noong nanliligaw sobrang sweet,Naging bitter ng nabasted Meron pa ngang iba, iba iba ang tinitikman ng di mo nababatid Parang sa kape din, noon stick to one lang ang timplahan Ngayon naimbento na ang 3 in 1 Parang tema ng pelikula din, noon may happy ending Ngayon dapat happy lang walang ending Noon ang poreber pinaniniwalaan Ngayon ang poreber, walang ganyan Noon may pagibig na wagas Ngayon ang pagibig nagwawakas Kaya naaalala kita sa Noon at ngayon Kasi,,,, Noon, saksi ang langit,nagsumpaan tayo Ngayon, dahil sa galit, sinusumpa mo na ako Noon, ang nadarama natin masaya lang Ngayon, ang nararamdaman natin masasayang lang Noon, hawak hawak pa kita,Ngayon, bakit bumitaw ka na Noon, andito ka pa, Ngayon, bakit anjan ka na Di ko mawari ang pagibig kung itoy biyaya bakit masakit kung gaano katamis noon, ngayon walang kasing pait kung gano kainit noon, ngayon napakalamig Kung gano ka kinikilig noon ,ngayon naging manhid Kung gano tayo kalapit noon, malayong agwat ngayon Kung gano tayo nagaalala noon, biglang nagkalimutan ngayon Kung gano tayo kasaya noon, walang kasing lungkot ngayon Pangako **** di ka magbabago noon, ngunit nagiba ka na pala ngayon Kung Ano man ang meron noon, lahat yun nawala ngayon
0
Sep 28, 2018
Sep 28, 2018 at 12:18 AM UTC
august28
Pagnagmahal
Sa pagibig.... Pwede kang magdala, o ikaw ang dadalhin Pwedeng kang paasa, o ikaw ang paasahin Pwede kang manggamit, o ikaw ang gagamitin Pwede kang mabigo, bago mo sya bigoin Bago magmahal, dapat bang handa ka? Na Bago ka masaktan, kailangan ng anestesia, ano para manhid muna? At dapat bang may pamunas? Bago ka lumuha? Ahh, Bago pala ang lahat, ano ba magiging luma? At Ganon ba ngayon pagnagmahal? Para manalo ang taya, dapat **** isugal! Pano kung lahat mo na ginawa? Kulang parin Di ba masakit? Kung Alam na nating masikip sa damdamin, pinipilit pang pagkasyahin Lahat naman talaga pwede diba? Tulad ng sinabi ko sa unang stanza Pwede kayong dalaway magkatuloyan Pwede ding tuluyan kang iwanan Pwede ka nyang maalala, pwede ding kalimutan Pwede ka rin nyang paalalahanan na wag mo na syang ligawan Pero laging pakatatandaan.... Lahat ay nagtatagumpay lang kung naiiwasan ang kabiguan Pero ako, di parin ako matatakot magmahal Kasi alam kong darating ang araw di magtatagal Na ang natagpuan ko man di sakin itinadhana, May itinadhana para sakin na di ko pa natatagpuan Dun ako naniniwala, Ang puso ko di parin nakasara hinihintay lang kita aking sinta Hanggan sa panahon na tayoy magkita Lahat ng pagtingin ko sayo na Ngunit ngayon, sa paglipas ng panahon Ang anyo ng pagibig ay nagbago, Lasa nagkaroon Noong nanliligaw sobrang sweet,Naging bitter ng nabasted Meron pa ngang iba, iba iba ang tinitikman ng di mo nababatid Parang sa kape din, noon stick to one lang ang timplahan Ngayon naimbento na ang 3 in 1 Parang tema ng pelikula din, noon may happy ending Ngayon dapat happy lang walang ending Noon ang poreber pinaniniwalaan Ngayon ang poreber, walang ganyan Noon may pagibig na wagas Ngayon ang pagibig nagwawakas Kaya naaalala kita sa Noon at ngayon Kasi,,,, Noon, saksi ang langit,nagsumpaan tayo Ngayon, dahil sa galit, sinusumpa mo na ako Noon, ang nadarama natin masaya lang Ngayon, ang nararamdaman natin masasayang lang Noon, hawak hawak pa kita,Ngayon, bakit bumitaw ka na Noon, andito ka pa, Ngayon, bakit anjan ka na Di ko mawari ang pagibig kung itoy biyaya bakit masakit kung gaano katamis noon, ngayon walang kasing pait kung gano kainit noon, ngayon napakalamig Kung gano ka kinikilig noon ,ngayon naging manhid Kung gano tayo kalapit noon, malayong agwat ngayon Kung gano tayo nagaalala noon, biglang nagkalimutan ngayon Kung gano tayo kasaya noon, walang kasing lungkot ngayon Pangako **** di ka magbabago noon, ngunit nagiba ka na pala ngayon Kung Ano man ang meron noon, lahat yun nawala ngayon
Continue reading...
60
Maligayang bati, Sa aking pagsilang, Walang bakas ng gunita, Walang alaala ng nasabing araw. Nagdaan ang mga taon, Namulat sa katotohanan, Na hindi marunong magpatawad ang mundo, At hindi ito titigil na para lang sayo. Nagdaan ang mga taon, Ilang kaarawan ang lumipas, Andiyan ang pancit, At ang keyk na nakahanda, Sa hapag kainan para pagsaluhan, Mga ngiting di mabakas, Nagpapasalamat sa biyaya. Ngunit ito ang unang taon, Kung saan maghahanda ako, Hindi para sa iba, Kundi para sa sarili ko. At aanyayahan ko kayo, Nawa'y sana'y makadalo, Habang unti unti kong inilalapag, Sa ating hapag, upang ating pagsaluhan. Maghahanda ako, Ihahanda ko ang sarili ko, Na ang puso ko'y tatayuan ko ng pader, Na papalibot dito, Dahil pagod na kong masaktan, At nahahapo na ang aking katawan. Maghahanda ako, Na ibaon ang bawat alaala. Ang tamis nang bawat halik, Ang kuryenteng dumadaloy sa aking katawan, Mga labing bumubuhay nang aking kamalayan. Ihahanda ko din, Ang aking sarili, Na unti unti nang humakbang, Papalayo sa nakasanayan, Kung ano ang aking kinamulatan, Sa loob nang mga taong pinagsamahan. Mga umagang iyong mukha ang bumubungad, Sa aking mga mata, Habang ika'y pinagmamasdan, Sa taimtim **** paghihimlay, Habang ako'y nagninilay nilay, Eto na ba ang pagibig na hinihintay? Kaya mahal sa aking kaarawan, Kasabay ng pagihip ko nang kandila, Magpapaalam na ako sayo, Paalam na sa mga gabing kayakap kita, Sa mga sandaling magkakapit bisig tayo sa ilalim nang mga bitwin, Na kung saan langit ang saksi sa ating pagmamahalan, Sa mundong tayo lang ang nagkakaintindihan. Pipikit ako, At uulit ulitin ko ang mga salitang; "Handa na ako" At hihiling ng lakas ng loob, At tibay ng sikmura, Bibilang ako ng tatlo, Isa, dalawa, Tatlo, At sa aking pagdilat, Hihipan ko ang kandila, At magpapaalam na sayo.
0
May 12, 2016
May 12, 2016 at 11:25 AM UTC
ace-jhan-de-vera
Handa sa aking kaarawan
Maligayang bati, Sa aking pagsilang, Walang bakas ng gunita, Walang alaala ng nasabing araw. Nagdaan ang mga taon, Namulat sa katotohanan, Na hindi marunong magpatawad ang mundo, At hindi ito titigil na para lang sayo. Nagdaan ang mga taon, Ilang kaarawan ang lumipas, Andiyan ang pancit, At ang keyk na nakahanda, Sa hapag kainan para pagsaluhan, Mga ngiting di mabakas, Nagpapasalamat sa biyaya. Ngunit ito ang unang taon, Kung saan maghahanda ako, Hindi para sa iba, Kundi para sa sarili ko. At aanyayahan ko kayo, Nawa'y sana'y makadalo, Habang unti unti kong inilalapag, Sa ating hapag, upang ating pagsaluhan. Maghahanda ako, Ihahanda ko ang sarili ko, Na ang puso ko'y tatayuan ko ng pader, Na papalibot dito, Dahil pagod na kong masaktan, At nahahapo na ang aking katawan. Maghahanda ako, Na ibaon ang bawat alaala. Ang tamis nang bawat halik, Ang kuryenteng dumadaloy sa aking katawan, Mga labing bumubuhay nang aking kamalayan. Ihahanda ko din, Ang aking sarili, Na unti unti nang humakbang, Papalayo sa nakasanayan, Kung ano ang aking kinamulatan, Sa loob nang mga taong pinagsamahan. Mga umagang iyong mukha ang bumubungad, Sa aking mga mata, Habang ika'y pinagmamasdan, Sa taimtim **** paghihimlay, Habang ako'y nagninilay nilay, Eto na ba ang pagibig na hinihintay? Kaya mahal sa aking kaarawan, Kasabay ng pagihip ko nang kandila, Magpapaalam na ako sayo, Paalam na sa mga gabing kayakap kita, Sa mga sandaling magkakapit bisig tayo sa ilalim nang mga bitwin, Na kung saan langit ang saksi sa ating pagmamahalan, Sa mundong tayo lang ang nagkakaintindihan. Pipikit ako, At uulit ulitin ko ang mga salitang; "Handa na ako" At hihiling ng lakas ng loob, At tibay ng sikmura, Bibilang ako ng tatlo, Isa, dalawa, Tatlo, At sa aking pagdilat, Hihipan ko ang kandila, At magpapaalam na sayo.
Continue reading...
65
Nakakakilig, matatamis ang iyong mga ngiti Nakakatunaw ang kinang sayong mga labi Kakaiba ka sa pakiramdam, napakaganda mo sa loob Napakaganda tignan ng mala alon mo na buhok Sabi nila'y, ang mga taong may liwanag ay meron ding lalim Ano nga bang nasa likod ng 'yong magagandang tanawin Nais ko'y lumapit, ngunit papano ako bubwelo Tunay ngang ang langit ay binabantayan ni san pedro Ako'y manlalawig, at tumatawag si Laguna Mukha atang mahirap na'kong pigilan animo'y pumapatak na luha Nananaginip binibigyan ka ng kwentas ba o singsing Bagamat ikaw ay isang bituin, sayo'y wala akong hinihiling Sapat na saking nakatingala, kahit tingin sa sarili ay kawawa Sapat na saking malaman ang presensya ng isang tala Ang nais ko lang naman ay magpamalas ng paghanga At sana, sana ay paglapitin din tayo ng tadhana
0
Oct 30, 2018
Oct 30, 2018 at 10:13 PM UTC
omniest-wanderer
Ngiti,
Nakakakilig, matatamis ang iyong mga ngiti Nakakatunaw ang kinang sayong mga labi Kakaiba ka sa pakiramdam, napakaganda mo sa loob Napakaganda tignan ng mala alon mo na buhok Sabi nila'y, ang mga taong may liwanag ay meron ding lalim Ano nga bang nasa likod ng 'yong magagandang tanawin Nais ko'y lumapit, ngunit papano ako bubwelo Tunay ngang ang langit ay binabantayan ni san pedro Ako'y manlalawig, at tumatawag si Laguna Mukha atang mahirap na'kong pigilan animo'y pumapatak na luha Nananaginip binibigyan ka ng kwentas ba o singsing Bagamat ikaw ay isang bituin, sayo'y wala akong hinihiling Sapat na saking nakatingala, kahit tingin sa sarili ay kawawa Sapat na saking malaman ang presensya ng isang tala Ang nais ko lang naman ay magpamalas ng paghanga At sana, sana ay paglapitin din tayo ng tadhana
Continue reading...
16
Tanggaping magiliw itong pag-ibig ko Tangi kong damdamin para lamang sayo Sana ay pagbigyan itong aking puso Na sa iyo sinta ay nagsusumamo. Ibig kong magbalik ang nangakaraan Ang dating masaya't tapat na ibigan, Ang dating may ngiting walang mapagsidlan At maging ang dating ikaw'y mahalikan. Iniwan mo ako't sinaktan ng labis Nagtataka ako't bakit namimilit Itong aking puso na ikaw'y masungkit Gayung alam ko na mundo mo ay langit. Alam ko ang mali at inibig kita Ngunit, gusto ko lang malaman mo sinta Na kahit tayo may hindi na't wala na Aking aamining mahal pa rin kita.
0
Jul 28, 2016
Jul 28, 2016 at 9:20 PM UTC
donward-canete-bughawd2
Mahal Pa Rin Kita
Tanggaping magiliw itong pag-ibig ko Tangi kong damdamin para lamang sayo Sana ay pagbigyan itong aking puso Na sa iyo sinta ay nagsusumamo. Ibig kong magbalik ang nangakaraan Ang dating masaya't tapat na ibigan, Ang dating may ngiting walang mapagsidlan At maging ang dating ikaw'y mahalikan. Iniwan mo ako't sinaktan ng labis Nagtataka ako't bakit namimilit Itong aking puso na ikaw'y masungkit Gayung alam ko na mundo mo ay langit. Alam ko ang mali at inibig kita Ngunit, gusto ko lang malaman mo sinta Na kahit tayo may hindi na't wala na Aking aamining mahal pa rin kita.
Continue reading...
16
“Binibini” Para sakanya na nalubhasa Sa pagibig sakanya ay nilathala Tila awit at tula na isinulat sa prosa Nais ng binibini ibahagi sinta Ngunit mas nabighani ka sa babaeng dinaan sa ganda Hindi sa pagibig na kaniyang isinulat pa sa pamamagitan ng kanta at tula Para sa binibining sinugatan ng patalim Hayaan **** humilom ang sakit at pighati Mahalin mo ang sarili at hayaang tahiin ang sugat na malalim kahit na mahapdi Para sa binibini’ Patawarin mo na ang sarili Sa nakaraang tinatakbuhan mo lagi Para sa binibining napaka ganda ng ngiti Hayaan **** yakapin ka ng ginoong binigay sayo ang tala at langit At ang halaga na sayo ipinagkait Ang tunay na ginoo ay darating Katulad ng sinta ni maria clara’y makakamit Hayaan mo na sila at pusoy patahanin Isara ang mga mata sa mga taong Hindi kayang manindigan sakanilang salitang tila isang papel na punit punit Binibini ikaw nay magpahinga Hayaan **** maramdaman ang pagiging prinsesa Dahil hindi ka sundalo upang ipag laban Ang isang duwag na ginoo Na nag tatago pa sa saya ng kanyang ina Magpatuloy ka sa kanta at tula May isang nag bubukod tanging ginoo ang sisilip sayong halaga Makakakita at dinig sa ritmo ng kantang tinutugtog at inaawit ng may magandang himig at tugma At siya ang mag sisilbing gamot Sa mahapding sugat na dulot ng maling pag ibig na ibinigay ng ginoong hanggang salita Ginoo ni maria clara , ikaw sanay bumalik. Nakalimutan ka na ng kabataan ginagalawan Ng hinirasiyong mapang akit Ang mga maria clara ngayon Ay umiiyak dahil sa paglisan ng ginoong Tunay , at siyang nag iisang nagpaka lalaki sa mundong puno ng batang pag iisip.
0
Feb 22, 2020
Feb 22, 2020 at 12:43 AM UTC
Mave
“Binibini”
“Binibini” Para sakanya na nalubhasa Sa pagibig sakanya ay nilathala Tila awit at tula na isinulat sa prosa Nais ng binibini ibahagi sinta Ngunit mas nabighani ka sa babaeng dinaan sa ganda Hindi sa pagibig na kaniyang isinulat pa sa pamamagitan ng kanta at tula Para sa binibining sinugatan ng patalim Hayaan **** humilom ang sakit at pighati Mahalin mo ang sarili at hayaang tahiin ang sugat na malalim kahit na mahapdi Para sa binibini’ Patawarin mo na ang sarili Sa nakaraang tinatakbuhan mo lagi Para sa binibining napaka ganda ng ngiti Hayaan **** yakapin ka ng ginoong binigay sayo ang tala at langit At ang halaga na sayo ipinagkait Ang tunay na ginoo ay darating Katulad ng sinta ni maria clara’y makakamit Hayaan mo na sila at pusoy patahanin Isara ang mga mata sa mga taong Hindi kayang manindigan sakanilang salitang tila isang papel na punit punit Binibini ikaw nay magpahinga Hayaan **** maramdaman ang pagiging prinsesa Dahil hindi ka sundalo upang ipag laban Ang isang duwag na ginoo Na nag tatago pa sa saya ng kanyang ina Magpatuloy ka sa kanta at tula May isang nag bubukod tanging ginoo ang sisilip sayong halaga Makakakita at dinig sa ritmo ng kantang tinutugtog at inaawit ng may magandang himig at tugma At siya ang mag sisilbing gamot Sa mahapding sugat na dulot ng maling pag ibig na ibinigay ng ginoong hanggang salita Ginoo ni maria clara , ikaw sanay bumalik. Nakalimutan ka na ng kabataan ginagalawan Ng hinirasiyong mapang akit Ang mga maria clara ngayon Ay umiiyak dahil sa paglisan ng ginoong Tunay , at siyang nag iisang nagpaka lalaki sa mundong puno ng batang pag iisip.
Continue reading...
37
Wala ko gihandom nga ikaw makit-an      ning mga mata Ug wala usab ko gihandom nga ikaw      higugmaon ko pa, Kay ikaw wala ko nahigustuan     niadtong mga panahona Ug sa dihang naibog man nuon ko nimo      karon sa pagsobra-sobra. Bidli man paminawon, apan kini      mao mo'y tinuod Tinuod pa sa unsang kamatuoran, wala man      unta ni sa sugod: Ug sa dihang karon pa na ko      nahibaw-an nga ikaw diay Ang bugtong kalibutan ning mga tiil      ko nga gibaklay. Apan ikaw usab langit ug ako      usa lamang ka yuta; Apan ikaw lisod tawon abton      niining mga kamota Ug sa dihang asa man ko      karon nga mulugar, Kay gikinahanglan pa ang tanan     ko nga isugal? Ug sa dihang gugma nga dili unta      sama sa giatay; Kung ikaw maako ug ako maimo,      dili ka gayud magmahay: Pagahigugmaon taka hangtod      sa walay kahangturan Kay ikaw pud usa ka dyamante      nga tunhay nga handumanan. Ikaw ra ang naa niining akong      utok ug dughan, Ug bisan pa'g uklabon mo wala      nay lain, wala nay uban Kay ikaw usa ka babaye nga lisod      gayud pangitaon ug ilisdan; Ug sa dihang magapaabot na lamang      pud ko nga ako usab imong makit-an.
0
Nov 24, 2011
Nov 24, 2011 at 10:08 PM UTC
jkpoetry
Ug Sa Dihang.... (Balak)
Wala ko gihandom nga ikaw makit-an      ning mga mata Ug wala usab ko gihandom nga ikaw      higugmaon ko pa, Kay ikaw wala ko nahigustuan     niadtong mga panahona Ug sa dihang naibog man nuon ko nimo      karon sa pagsobra-sobra. Bidli man paminawon, apan kini      mao mo'y tinuod Tinuod pa sa unsang kamatuoran, wala man      unta ni sa sugod: Ug sa dihang karon pa na ko      nahibaw-an nga ikaw diay Ang bugtong kalibutan ning mga tiil      ko nga gibaklay. Apan ikaw usab langit ug ako      usa lamang ka yuta; Apan ikaw lisod tawon abton      niining mga kamota Ug sa dihang asa man ko      karon nga mulugar, Kay gikinahanglan pa ang tanan     ko nga isugal? Ug sa dihang gugma nga dili unta      sama sa giatay; Kung ikaw maako ug ako maimo,      dili ka gayud magmahay: Pagahigugmaon taka hangtod      sa walay kahangturan Kay ikaw pud usa ka dyamante      nga tunhay nga handumanan. Ikaw ra ang naa niining akong      utok ug dughan, Ug bisan pa'g uklabon mo wala      nay lain, wala nay uban Kay ikaw usa ka babaye nga lisod      gayud pangitaon ug ilisdan; Ug sa dihang magapaabot na lamang      pud ko nga ako usab imong makit-an.
Continue reading...
40
#092516 Sumasabay saking pag-ibig ang pagluha ng langit Sumasabay sa ihip ang bulong ng damdaming "Tama na, bitiwan mo na sya." "Tama na't bumangon ka na." Parang tubig na maingay sa bubungan Ang tinig **** minsang Himig na pinakaiingatan Parang butil na hindi mahawakan Ang pagtibok ng puso kong iyong sinusugatan. Ilang beses man akong umasa Mga salita mo ma'y tila kilig lamang sa umpisa Naglaho na lang ang lahat, Pano na ang tayong sabi mo ay alamat? Tama na ang paasang mga salita Tama na ang pagbihag sa mga pusong pariwara **Tama na ang mistulang sabi **** "mahal kita"** Pagkat alam kong ikaw yung tipong* Palaruan lamang ang tingin sa Tadhana. Bibitawan ka na, pagkat tapos na Parang lirikong nalaos nang bigla Parang boses na napaos na parang bula Nagbago, naglaho, oo, mistulang alaala
0
Sep 25, 2016
Sep 25, 2016 at 6:32 AM UTC
psalmiseta
Nagmahal, Nasaktan, Nagbago (Bitaw Na)
#092516 Sumasabay saking pag-ibig ang pagluha ng langit Sumasabay sa ihip ang bulong ng damdaming "Tama na, bitiwan mo na sya." "Tama na't bumangon ka na." Parang tubig na maingay sa bubungan Ang tinig **** minsang Himig na pinakaiingatan Parang butil na hindi mahawakan Ang pagtibok ng puso kong iyong sinusugatan. Ilang beses man akong umasa Mga salita mo ma'y tila kilig lamang sa umpisa Naglaho na lang ang lahat, Pano na ang tayong sabi mo ay alamat? Tama na ang paasang mga salita Tama na ang pagbihag sa mga pusong pariwara **Tama na ang mistulang sabi **** "mahal kita"** Pagkat alam kong ikaw yung tipong* Palaruan lamang ang tingin sa Tadhana. Bibitawan ka na, pagkat tapos na Parang lirikong nalaos nang bigla Parang boses na napaos na parang bula Nagbago, naglaho, oo, mistulang alaala
Continue reading...
23
sa gabi ito nararamdaman ko ang lamig kung saan ang katawan ko ay nanginginig ang gabi na bilang lang ang natatamaan ng liwanag ng buwan sa daan nag lakad ako sa dilim para magpahangin at mag isip isip ng mga bagay na gumugulo at sumasagi sa utak ko ito ba mga bituin tinitingala ko ay totoo bang tinutupad ang hiling ng mga tao? o isa lang silang bagay na palamuti sa itaas ng kalawakan para maging matingkad ang mga gabi at mag bigay ng kislap sa itaas ng kalangitan para matawag itong maganda minsan naniwala ako sa kasabihan kapag nakita mo ito sa kalangitan kung saan ang pakiramdam mo ay hindi mo maintindihan. subukan mo ibulong sa bituin at pagkatapos sabihin mo dito ang mga gusto **** mag bago sa sitwasyon na naaayon sa kagustuhan mo at ibibigay at magkakatotoo sinubukan ko gawin ito ng mataimtim. sinabi ko na lahat ng aking hinanakit at sakit ibinulong ko ito sa mga bituin na may kasama pang luha baka sakali sakin ay maawa hiniling ko na sana ay bumalik ka. yakapin ako muli at hindi kana aalis pa hahawakan ang aking kamay at sasabihin sakin hindi mo kaya hiniling ko rin na sana sabihin **** mayroon tayo pa ilang gabi pa ang mga dumaan sinubukan ko mag lakad lakad sa madilim na daan at mag isip kung saan na ba napunta ang mga hiniling kung ito ba'y pagpapalain sakin o ito ba ay mababaliwala at mag lalaho lang din ng bula kasama ng mga hiling ko kung babalik ka pa ba napag tanto ko kaya hindi sinang ayunan ang aking mga hiling ay parehas tayong humiling sa bagay na ginusto na mangyari para satin ikaw na gusto **** bumalik sya at mahalin ka ulit ikaw na pinapangarap sya ikaw na sana hindi na ulit kayo maghihiwalay pa at ako na umaasa babalik kapa ako na nag hihintay at umaasa ako na humihiling pa ng pangalawang pagkatataon para mahalin. ako na sana ay piliin mo rin. nabaliwala ang lahat ng hiniling para sa ating dalawa. naisip ko na hindi naman natin kailangan ang mga bituin na to para hilingin ng mga bagay na gusto natin dahil tayo ang mga bituin sumabog sa kalangitan pagkatapos ng ating mga hiling para sa atin ay magpapasaya tayo ang mga bituin tutupad sa gusto natin mabago ang lahat tayo ang mga bituin noon ay nag ningning at nag sama pero mali ang tinalikdang daan tayo ang mga nawalang bituin sa kalangitan at pinag tagpo ng kapalaran at pagkakataon para hilingin sa bawat isa pero iba ang gustong makasama. tayo ang mga bituin na yon tayo ang mga bituin nag ningning noon tayo yon tayo ang bituin na yon.
0
Jan 12, 2019
Jan 12, 2019 at 8:24 AM UTC
MiruMcFritz
Tayong dalawa ang nawawalang bituin sa langit
sa gabi ito nararamdaman ko ang lamig kung saan ang katawan ko ay nanginginig ang gabi na bilang lang ang natatamaan ng liwanag ng buwan sa daan nag lakad ako sa dilim para magpahangin at mag isip isip ng mga bagay na gumugulo at sumasagi sa utak ko ito ba mga bituin tinitingala ko ay totoo bang tinutupad ang hiling ng mga tao? o isa lang silang bagay na palamuti sa itaas ng kalawakan para maging matingkad ang mga gabi at mag bigay ng kislap sa itaas ng kalangitan para matawag itong maganda minsan naniwala ako sa kasabihan kapag nakita mo ito sa kalangitan kung saan ang pakiramdam mo ay hindi mo maintindihan. subukan mo ibulong sa bituin at pagkatapos sabihin mo dito ang mga gusto **** mag bago sa sitwasyon na naaayon sa kagustuhan mo at ibibigay at magkakatotoo sinubukan ko gawin ito ng mataimtim. sinabi ko na lahat ng aking hinanakit at sakit ibinulong ko ito sa mga bituin na may kasama pang luha baka sakali sakin ay maawa hiniling ko na sana ay bumalik ka. yakapin ako muli at hindi kana aalis pa hahawakan ang aking kamay at sasabihin sakin hindi mo kaya hiniling ko rin na sana sabihin **** mayroon tayo pa ilang gabi pa ang mga dumaan sinubukan ko mag lakad lakad sa madilim na daan at mag isip kung saan na ba napunta ang mga hiniling kung ito ba'y pagpapalain sakin o ito ba ay mababaliwala at mag lalaho lang din ng bula kasama ng mga hiling ko kung babalik ka pa ba napag tanto ko kaya hindi sinang ayunan ang aking mga hiling ay parehas tayong humiling sa bagay na ginusto na mangyari para satin ikaw na gusto **** bumalik sya at mahalin ka ulit ikaw na pinapangarap sya ikaw na sana hindi na ulit kayo maghihiwalay pa at ako na umaasa babalik kapa ako na nag hihintay at umaasa ako na humihiling pa ng pangalawang pagkatataon para mahalin. ako na sana ay piliin mo rin. nabaliwala ang lahat ng hiniling para sa ating dalawa. naisip ko na hindi naman natin kailangan ang mga bituin na to para hilingin ng mga bagay na gusto natin dahil tayo ang mga bituin sumabog sa kalangitan pagkatapos ng ating mga hiling para sa atin ay magpapasaya tayo ang mga bituin tutupad sa gusto natin mabago ang lahat tayo ang mga bituin noon ay nag ningning at nag sama pero mali ang tinalikdang daan tayo ang mga nawalang bituin sa kalangitan at pinag tagpo ng kapalaran at pagkakataon para hilingin sa bawat isa pero iba ang gustong makasama. tayo ang mga bituin na yon tayo ang mga bituin nag ningning noon tayo yon tayo ang bituin na yon.
Continue reading...
87
Pagmulat palang ng iyong mga mata, Pangalan niya agad ang iyong nakikita, May mensahe sayo'y nagpapakilig, Napapangiti na parang iyo na ang buong daigdig, Ngunit alam kong napawi ang iyong mga ngiti, Nawala ang kilig na kanina lang abot hanggang langit, *Dahil naalala **** hindi pwede, bawal, at delikado, Kahit sinasabi ng puso mo siya'y mahal mo at ito'y sigurado.* Natatakot kang masaktan, umiyak, at higit sa lahat maging masaya, Bakit mas nakakatakot ang huli? Dahil pag nawala siya hindi mo alam kung iyo pang makakakaya. Alam mo sa sarili mo na siya ang iyong mahal, Kaso natatakot ka lang ulit sumugal. *Pero ipinapangako ko sa buong mundo at sayo, Gagawin ko ang lahat mawala lang ang takot mo,* **Handa akong sumugal sa pag-ibig para iyong malaman, Na ang pag-ibig kong ito ay pang matagalan.**
0
Aug 30, 2016
Aug 30, 2016 at 6:45 AM UTC
TheLostSoul
PAG SUGAL SA PAG-IBIG
Pagmulat palang ng iyong mga mata, Pangalan niya agad ang iyong nakikita, May mensahe sayo'y nagpapakilig, Napapangiti na parang iyo na ang buong daigdig, Ngunit alam kong napawi ang iyong mga ngiti, Nawala ang kilig na kanina lang abot hanggang langit, *Dahil naalala **** hindi pwede, bawal, at delikado, Kahit sinasabi ng puso mo siya'y mahal mo at ito'y sigurado.* Natatakot kang masaktan, umiyak, at higit sa lahat maging masaya, Bakit mas nakakatakot ang huli? Dahil pag nawala siya hindi mo alam kung iyo pang makakakaya. Alam mo sa sarili mo na siya ang iyong mahal, Kaso natatakot ka lang ulit sumugal. *Pero ipinapangako ko sa buong mundo at sayo, Gagawin ko ang lahat mawala lang ang takot mo,* **Handa akong sumugal sa pag-ibig para iyong malaman, Na ang pag-ibig kong ito ay pang matagalan.**
Continue reading...
16
Dumating ka sa buhay ko ng hindi ako nakahanda Ni hindi ko inaasahang  mayroon pang nakatakda Akala kong wala na, ngunit humabol pa ang tadhana Pag ibig mo'y wagas, ang wika mo sa harap ni bathala Nagagalak ang aking puso na may halong pagkagulat Ang iyong tagong pag ibig sa wakas iyong siniwalat Pagmamahal na tila sa mundong ito hindi nagmula Pag ibig na wari ko nga ay galing sa ibang planeta Ang kagulat gulat, kaya ko palang magmahal higit sa akala ko Pagmamahal na magagawa kong ihinto ang lahat, para lang sa iyo Gusto ko sanang ipaalam, ipagsigawan at ihiyaw sa buong mundo Na ikaw ay akin at akin lang sana, ngunit maaaring dulot ay gulo Natuto tuloy akong sumigaw ng pabulong Hanggang kelan ko kaya kakayaning bumulong Ang pag ibig ko ngayon tila ay hindi makasulong Ang katagang "mahal kita", tila presong nakakulong Sa ngayon, ang alam ko, NGAYON ang mayroon ako Hindi ko nga alam kung anung bukas mayroon tayo Sa ngayon, ang ngayon lamang ang pinanghahawakan ko Yung ngayong minamahal kita at mahal mo rin ako Yung ngayon na naririto ka sa buhay, sa puso, at isip ko Yung ngayon na sa iyo lamang umiikot ang buong buhay ko Kumikislap ang mga mata at ngumingiti ang mga labi Na para bang sa mga pangarap ay may bukas na hinahabi Sa aking pangarap ang lahat lahat sa iyo'y akin Mula anino, pati iyong diwa'y aking angkin Ngunit paano kung ako'y magising na, lahat magwawakas Ikaw rin ba'y nangarap na para bang tayo'y mayroong bukas? Ang tunay daw na pag ibig ay hindi mapag ari Paano ang gusto kong ika'y aking gawing hari? Nais ko'y akin lang, ang iyong ngayo't iyong bukas Sana'y akin ka hangga't ako'y mayroon pang lakas Darating ang panahon, tayo'y magwawalay Sa oras na yan mundo ko'y malulumbay Sadyang kailangan ko nga lang tanggapin Ika'y hindi kayang tuluyang maangkin Ganap ang dusang nasa akin Dahil ikaw ang aking hangin Ang aking araw, aking langit Aking tala at buwan sa dilim Oo't may dahilan kung bakit ngayon tayo pinagtagpo Kung anumang dahilan isipin pa ay nakakahapo Ni hindi nga natin alam kung hanggang kailan ito Ano kaya bukas? Ikaw pa kaya ay naririto? Alam kong kahit kailan, hindi mangyayari Na sa aking pagtanda, ikaw ang aking hari Ikaw ang kapiling, kamay mo ang aking hawak Aalalay s'aking tungkod, lalakad ng malawak Pakinggan na lamang sana ang aking pangako Kasal-kasalang pauso ay aking inako Wala man tayong mga saksi Basbas ng simbahan o pari Di man nakasuot ng damit pangkasal, wala rin ako pati mga abay Galak ay lubos parin kung ikaw ang kaagapay Ako'y handang maging sa iyo, sa abot ng aking gunita Maging kalaban ko man ang lahat, dahil sa aking panata Akoy gagawa ng altar na aking sarili Upang sa aking bibig sumpa ay mamutawi Pangakong ikaw lang ang mahal sa habang buhay Hanggang sa dumating aking araw ng paghimlay At kung sakaling akoy mabigyan, ng pagkakataong muling mabuhay Kahit sa ibang panahon, hahanapin ka ng puso ko ng walang humpay Upang taimtim na panatang binitawan, ay maisakatuparan Pag-ibig na walang hangganan, pagmamahal na walang katapusan
0
Jan 2, 2019
Jan 2, 2019 at 4:21 AM UTC
AgerMCab1970
PANATA NG BALIW NA PAG-IBIG
Dumating ka sa buhay ko ng hindi ako nakahanda Ni hindi ko inaasahang  mayroon pang nakatakda Akala kong wala na, ngunit humabol pa ang tadhana Pag ibig mo'y wagas, ang wika mo sa harap ni bathala Nagagalak ang aking puso na may halong pagkagulat Ang iyong tagong pag ibig sa wakas iyong siniwalat Pagmamahal na tila sa mundong ito hindi nagmula Pag ibig na wari ko nga ay galing sa ibang planeta Ang kagulat gulat, kaya ko palang magmahal higit sa akala ko Pagmamahal na magagawa kong ihinto ang lahat, para lang sa iyo Gusto ko sanang ipaalam, ipagsigawan at ihiyaw sa buong mundo Na ikaw ay akin at akin lang sana, ngunit maaaring dulot ay gulo Natuto tuloy akong sumigaw ng pabulong Hanggang kelan ko kaya kakayaning bumulong Ang pag ibig ko ngayon tila ay hindi makasulong Ang katagang "mahal kita", tila presong nakakulong Sa ngayon, ang alam ko, NGAYON ang mayroon ako Hindi ko nga alam kung anung bukas mayroon tayo Sa ngayon, ang ngayon lamang ang pinanghahawakan ko Yung ngayong minamahal kita at mahal mo rin ako Yung ngayon na naririto ka sa buhay, sa puso, at isip ko Yung ngayon na sa iyo lamang umiikot ang buong buhay ko Kumikislap ang mga mata at ngumingiti ang mga labi Na para bang sa mga pangarap ay may bukas na hinahabi Sa aking pangarap ang lahat lahat sa iyo'y akin Mula anino, pati iyong diwa'y aking angkin Ngunit paano kung ako'y magising na, lahat magwawakas Ikaw rin ba'y nangarap na para bang tayo'y mayroong bukas? Ang tunay daw na pag ibig ay hindi mapag ari Paano ang gusto kong ika'y aking gawing hari? Nais ko'y akin lang, ang iyong ngayo't iyong bukas Sana'y akin ka hangga't ako'y mayroon pang lakas Darating ang panahon, tayo'y magwawalay Sa oras na yan mundo ko'y malulumbay Sadyang kailangan ko nga lang tanggapin Ika'y hindi kayang tuluyang maangkin Ganap ang dusang nasa akin Dahil ikaw ang aking hangin Ang aking araw, aking langit Aking tala at buwan sa dilim Oo't may dahilan kung bakit ngayon tayo pinagtagpo Kung anumang dahilan isipin pa ay nakakahapo Ni hindi nga natin alam kung hanggang kailan ito Ano kaya bukas? Ikaw pa kaya ay naririto? Alam kong kahit kailan, hindi mangyayari Na sa aking pagtanda, ikaw ang aking hari Ikaw ang kapiling, kamay mo ang aking hawak Aalalay s'aking tungkod, lalakad ng malawak Pakinggan na lamang sana ang aking pangako Kasal-kasalang pauso ay aking inako Wala man tayong mga saksi Basbas ng simbahan o pari Di man nakasuot ng damit pangkasal, wala rin ako pati mga abay Galak ay lubos parin kung ikaw ang kaagapay Ako'y handang maging sa iyo, sa abot ng aking gunita Maging kalaban ko man ang lahat, dahil sa aking panata Akoy gagawa ng altar na aking sarili Upang sa aking bibig sumpa ay mamutawi Pangakong ikaw lang ang mahal sa habang buhay Hanggang sa dumating aking araw ng paghimlay At kung sakaling akoy mabigyan, ng pagkakataong muling mabuhay Kahit sa ibang panahon, hahanapin ka ng puso ko ng walang humpay Upang taimtim na panatang binitawan, ay maisakatuparan Pag-ibig na walang hangganan, pagmamahal na walang katapusan
Continue reading...
64
balikan natin ang panahon noong tayo'y mga bata pa. naalala mo pa ba noong tayo'y nagtagpo sa gitna ng mapunong gubat, sa may malinaw at malinis na sapa? ang mga kamay natin ay hasang-hasa sa paglikha, pagtupi ng mga obra: mga bangkang gawa sa papel, na ating pinapanood ang pag-anod sa tubig na banayad na dumadaloy; nagpapadala lang sa agos. at hindi, hindi ito isang paligsahan o karera. ang tanging pakay ay malibang at magsaya. kung lumubog o masira man ang ating mga bangka, ayos lang, gumawa na lang ng iba. pero ngayon, tayo ay lumaki at tumanda. pati lunan natin ay nag-iba. sa ating pagtingala, hindi na yung mapunong gubat ang ating nakikita, kundi ang bughaw na langit na walang anuman ang makakadaig sa lawak at laya. at siyempre, ang ating malinaw na sapa ay humantong na sa karagatan. di matalos ang hangganan, di matalos ang lalim. maraming tinatagong lihim. nalusaw na sa tubig ang mga bangkang gawa sa papel. at dito sa dagat,   nararapat lang na maglayag sa mga galyon kasi araw-araw may digmaan sa laot. kalaban natin ang mabagsik na hangin, mga higanteng alon, mga piratang nananamantala, pati na rin ang uhaw, gutom, at pagod. pero bago pa man magsimula ang digmaan, tayo na ang panalo. walang sinabi ang lupit ng dagat sa bagsik ng ating puso. sa ating paglingon mapapagtanto na hindi masukat ang layo ng narating na pala at mararating pa natin. matagal nang wala ang gubat at sapa, napalitan na rin ang mga mumunting bangka. ngunit ako, ay nandito pa at patuloy na mananatili kahit na magkaiba at magkalayo ang sinasakyan **** barko sa sinasakyan ko. 'di bale iisa lang naman ang Kapitan, iisa lamang ang kayamanan na hinahanap, iisa lamang ang lupain na tinutungo. hindi talaga matiwasay at madali ang paglalayag dito sa malawak na dagat na ating tinatahak. kaya kung dumanas man ng sindak at lungkot, huwag maniwala sa lawak at lalim na natatanaw sa mga alon; kasi kahit saan man mapadpad, kahit saan man ihatid ng tadhaha, nandito lang ako.
0
Jun 19, 2015
Jun 19, 2015 at 2:33 AM UTC
marge-redelicia
layag
balikan natin ang panahon noong tayo'y mga bata pa. naalala mo pa ba noong tayo'y nagtagpo sa gitna ng mapunong gubat, sa may malinaw at malinis na sapa? ang mga kamay natin ay hasang-hasa sa paglikha, pagtupi ng mga obra: mga bangkang gawa sa papel, na ating pinapanood ang pag-anod sa tubig na banayad na dumadaloy; nagpapadala lang sa agos. at hindi, hindi ito isang paligsahan o karera. ang tanging pakay ay malibang at magsaya. kung lumubog o masira man ang ating mga bangka, ayos lang, gumawa na lang ng iba. pero ngayon, tayo ay lumaki at tumanda. pati lunan natin ay nag-iba. sa ating pagtingala, hindi na yung mapunong gubat ang ating nakikita, kundi ang bughaw na langit na walang anuman ang makakadaig sa lawak at laya. at siyempre, ang ating malinaw na sapa ay humantong na sa karagatan. di matalos ang hangganan, di matalos ang lalim. maraming tinatagong lihim. nalusaw na sa tubig ang mga bangkang gawa sa papel. at dito sa dagat,   nararapat lang na maglayag sa mga galyon kasi araw-araw may digmaan sa laot. kalaban natin ang mabagsik na hangin, mga higanteng alon, mga piratang nananamantala, pati na rin ang uhaw, gutom, at pagod. pero bago pa man magsimula ang digmaan, tayo na ang panalo. walang sinabi ang lupit ng dagat sa bagsik ng ating puso. sa ating paglingon mapapagtanto na hindi masukat ang layo ng narating na pala at mararating pa natin. matagal nang wala ang gubat at sapa, napalitan na rin ang mga mumunting bangka. ngunit ako, ay nandito pa at patuloy na mananatili kahit na magkaiba at magkalayo ang sinasakyan **** barko sa sinasakyan ko. 'di bale iisa lang naman ang Kapitan, iisa lamang ang kayamanan na hinahanap, iisa lamang ang lupain na tinutungo. hindi talaga matiwasay at madali ang paglalayag dito sa malawak na dagat na ating tinatahak. kaya kung dumanas man ng sindak at lungkot, huwag maniwala sa lawak at lalim na natatanaw sa mga alon; kasi kahit saan man mapadpad, kahit saan man ihatid ng tadhaha, nandito lang ako.
Continue reading...
70
#050916 Minulat tayong may sukli ng kasaysayan, Saksi sa matinding gisahan ng rekado sa Tahanan. Pangako'y iniukit ng mga Anak na payak Nagbabasagan ng plato, nagtitilamsikang tubig, Pagbili ng lakas ng loob at talas ng dila sa Pulitikang Tindahan; Luha't dangal, pawang huling hain Ng Ama't Ina ng Lipunan. Nakakangalay makisabay sa uso Kung nawalay pati ang yupi-yuping puso. Hindi tayo nagpaampon sa Lipunang mapanukso, Yakap ang Langit, uhaw lamang sa pagbabago! Sumisigaw ang damdaming nilusaw ang galit, Ang pait ng kahapong sinabuyan ng panlalait. Minsan, sobra ang demokrasya kaya't may kapalit. Kaya't minsa'y susulong bagkus panay ang subalit. Hindi natin kayang palayasin ang Ama't Ina, Kung ngayon pa lang, may mga multong rebelde na. Hindi natin kayang itaboy ang kamay ng Hari ng mga Isla, Pagkat tayo'y ibinigkis, iba't iba man ang pananampalataya. At higit pa sa pulso ng Bayan ang nagluklok sa kanila. Mainam na ngang masaktan sa una, Kung saan dunong at talino'y maituon sa pagpapakumbaba. Masakit sa loob kapag tinatama ka, At bawat palo't kusang pagdidisiplina. Kung hindi susundin silang Ama't Ina, Kung hindi magpapasakop sa babaguhing sistema, Kung hindi huhubarin ang estadong may ibang klima, Hinding-hindi bubuhos ang pagpapala. Umaasa tayo pagkat di natin kayang mag-isa, Sandigan nati'y hindi na Pulitikang Balisa, Sana'y pag-iisip ay mabago ng Amang may grasya, At tayo'y maging bahagi ng paghilom ng bansa.
0
May 12, 2016
May 12, 2016 at 11:57 AM UTC
psalmiseta
Si Itay at Inay ng Lipunan
#050916 Minulat tayong may sukli ng kasaysayan, Saksi sa matinding gisahan ng rekado sa Tahanan. Pangako'y iniukit ng mga Anak na payak Nagbabasagan ng plato, nagtitilamsikang tubig, Pagbili ng lakas ng loob at talas ng dila sa Pulitikang Tindahan; Luha't dangal, pawang huling hain Ng Ama't Ina ng Lipunan. Nakakangalay makisabay sa uso Kung nawalay pati ang yupi-yuping puso. Hindi tayo nagpaampon sa Lipunang mapanukso, Yakap ang Langit, uhaw lamang sa pagbabago! Sumisigaw ang damdaming nilusaw ang galit, Ang pait ng kahapong sinabuyan ng panlalait. Minsan, sobra ang demokrasya kaya't may kapalit. Kaya't minsa'y susulong bagkus panay ang subalit. Hindi natin kayang palayasin ang Ama't Ina, Kung ngayon pa lang, may mga multong rebelde na. Hindi natin kayang itaboy ang kamay ng Hari ng mga Isla, Pagkat tayo'y ibinigkis, iba't iba man ang pananampalataya. At higit pa sa pulso ng Bayan ang nagluklok sa kanila. Mainam na ngang masaktan sa una, Kung saan dunong at talino'y maituon sa pagpapakumbaba. Masakit sa loob kapag tinatama ka, At bawat palo't kusang pagdidisiplina. Kung hindi susundin silang Ama't Ina, Kung hindi magpapasakop sa babaguhing sistema, Kung hindi huhubarin ang estadong may ibang klima, Hinding-hindi bubuhos ang pagpapala. Umaasa tayo pagkat di natin kayang mag-isa, Sandigan nati'y hindi na Pulitikang Balisa, Sana'y pag-iisip ay mabago ng Amang may grasya, At tayo'y maging bahagi ng paghilom ng bansa.
Continue reading...
34
Tatlong bituing patungo sa Norte Sa Silangan at Kanluran Ang dugong hindi bughaw Kalayaa'y sagisag. Nagdadalamhati ang Perlas Pagkat ito'y tanyag Sa sari't saring anumalya Pawang sa pulitika't Maging sa simpleng eskinita. Tuwid na daan ang sabi ng Hari Itong kaibigan ko nga Pumaskil pa sa Facebook "Tuwid na daan patungo sa kamalian." Maulop ang daan patungo sa katuwiran May limitasyon sa bawat miyembro ng lipunan Kasapi rin tayo sa eskandalong may hithit Uhaw nga sa salapi, sirang plaka naman. Kinalakhan ko ang dungis ng bayan Nasanay na lang bagkus tuloy lang ang pangarap Sabi nila'y tatsulok ang patakaran Ang mayayama'y tataas* Mahihirap ay lulusong sa putikan Mayroong tama sa bawat nasaksihan Ngunit hindi ko maitatangging Ako'y kasapi ng masalimuot na kasaysayan Ngunit kung tanging mali Ang pupukaw sa paningin Aba't wala akong mararating. Mahirap na nga Makitid pa ang isip Mayaman na nga Hindi pa nasusuka sa kurapsyon. Batu-bato raw sa langit Bagkus ang tamaa'y sa lupa rin ang bagsak Tayo na't sumulong Pagkat ang giyera'y walang urungan. Walang nararapat na panigan Pagkat ang tama'y Hindi na dapat pinag-iisipan Kung ang prinsipyo nati'y Lalang para sa kaluwalhatian Nasisiguro ko, ito'y may magandang patutunguhan.
0
Jul 10, 2014
Jul 10, 2014 at 9:47 PM UTC
psalmiseta
Sapat na, Sumulong Ka Kaibigan
Tatlong bituing patungo sa Norte Sa Silangan at Kanluran Ang dugong hindi bughaw Kalayaa'y sagisag. Nagdadalamhati ang Perlas Pagkat ito'y tanyag Sa sari't saring anumalya Pawang sa pulitika't Maging sa simpleng eskinita. Tuwid na daan ang sabi ng Hari Itong kaibigan ko nga Pumaskil pa sa Facebook "Tuwid na daan patungo sa kamalian." Maulop ang daan patungo sa katuwiran May limitasyon sa bawat miyembro ng lipunan Kasapi rin tayo sa eskandalong may hithit Uhaw nga sa salapi, sirang plaka naman. Kinalakhan ko ang dungis ng bayan Nasanay na lang bagkus tuloy lang ang pangarap Sabi nila'y tatsulok ang patakaran Ang mayayama'y tataas* Mahihirap ay lulusong sa putikan Mayroong tama sa bawat nasaksihan Ngunit hindi ko maitatangging Ako'y kasapi ng masalimuot na kasaysayan Ngunit kung tanging mali Ang pupukaw sa paningin Aba't wala akong mararating. Mahirap na nga Makitid pa ang isip Mayaman na nga Hindi pa nasusuka sa kurapsyon. Batu-bato raw sa langit Bagkus ang tamaa'y sa lupa rin ang bagsak Tayo na't sumulong Pagkat ang giyera'y walang urungan. Walang nararapat na panigan Pagkat ang tama'y Hindi na dapat pinag-iisipan Kung ang prinsipyo nati'y Lalang para sa kaluwalhatian Nasisiguro ko, ito'y may magandang patutunguhan.
Continue reading...
42
Balanseng pakikibaka, Ito ang araw araw na ipinamulat sa akin Ng pang araw araw ko ding pagtira Sa mundong hindi naman timbang ang hustisya Magkabilang panig na inaasahan ng lahat Na sana'y magpantay ang timbangan Ngunit ang katotohanan? Likas nang mas mabigat ang kabila Kaysa sa nasa kabila. Lahat daw ay pantay pantay Sabi ng matandang kasabihan Ngunit para sa akin? ‘Yan ay isang malaking kalokohan Wala pa namang naging malinaw na paliwanag Sa uugod-ugod na paniniwalang iyan Nakakapagod pantayin ang mga bagay-bagay. Sa kadahilanang hindi naman pantay pantay ang layunin ng bawat nilalang Sa lipunang, Kailanma'y hindi na magiging patas Sa mundong, Kailanma'y hindi na bababa ang mga nawili na sa itaas, Sa daigdig, Na ang nasa ilalim ay lalo pang nadidiin Paano pang mag-aabot ang langit at lupa Kung mananatiling bakante ang gitna Kung ang biktima ay lalong inaakusahan At ang may sala ay patuloy na hinahangaan O lupa kong hirang, o Inang kong Bayan Tayo ba’y ang mga walang kapaguran panaginip? Hanggang kailan tayo maaaring maidlip? Tayo ba’y ang mga hindi natutulog na batis? Hanggang saan tayo padadaluyin ng mga agos ng hinagpis? Tayo ba'y ang mga sigaw Sa kwebang walang alingawngaw? Hanggang kailan tayo magtitiis Sa 'di makatarungang ''Mga Bulong ng Hapis''. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.
0
Jul 30, 2018
Jul 30, 2018 at 5:34 AM UTC
WordsOfGlen
Mga Bulong ng Hapis
Balanseng pakikibaka, Ito ang araw araw na ipinamulat sa akin Ng pang araw araw ko ding pagtira Sa mundong hindi naman timbang ang hustisya Magkabilang panig na inaasahan ng lahat Na sana'y magpantay ang timbangan Ngunit ang katotohanan? Likas nang mas mabigat ang kabila Kaysa sa nasa kabila. Lahat daw ay pantay pantay Sabi ng matandang kasabihan Ngunit para sa akin? ‘Yan ay isang malaking kalokohan Wala pa namang naging malinaw na paliwanag Sa uugod-ugod na paniniwalang iyan Nakakapagod pantayin ang mga bagay-bagay. Sa kadahilanang hindi naman pantay pantay ang layunin ng bawat nilalang Sa lipunang, Kailanma'y hindi na magiging patas Sa mundong, Kailanma'y hindi na bababa ang mga nawili na sa itaas, Sa daigdig, Na ang nasa ilalim ay lalo pang nadidiin Paano pang mag-aabot ang langit at lupa Kung mananatiling bakante ang gitna Kung ang biktima ay lalong inaakusahan At ang may sala ay patuloy na hinahangaan O lupa kong hirang, o Inang kong Bayan Tayo ba’y ang mga walang kapaguran panaginip? Hanggang kailan tayo maaaring maidlip? Tayo ba’y ang mga hindi natutulog na batis? Hanggang saan tayo padadaluyin ng mga agos ng hinagpis? Tayo ba'y ang mga sigaw Sa kwebang walang alingawngaw? Hanggang kailan tayo magtitiis Sa 'di makatarungang ''Mga Bulong ng Hapis''. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.
Continue reading...
38
Ang iyong mga matang nangungusap Lumuluha ng buhangin Kasama ng iyong mga pangarap Lumipad na at nagtago sa mga ulap Ang halimuyak ng iyong mga yakap ay nadarama pa rin Pilit hinugot ang  mga ugat ng pasakit Sa puso niya Binaon nang walang pasabi Kasabay nang pag iyak ng langit Kailanman hindi mawawaglit Lahat ng mga salitang nasambit Ngunit ngayon kasama na ng hangin Ang pagibig na hindi pa rin kayang limutin -Tula II, Margaret Austin Go
0
Nov 20, 2014
Nov 20, 2014 at 3:08 AM UTC
margaret-austin-go
Tula I
Ang iyong mga matang nangungusap Lumuluha ng buhangin Kasama ng iyong mga pangarap Lumipad na at nagtago sa mga ulap Ang halimuyak ng iyong mga yakap ay nadarama pa rin Pilit hinugot ang  mga ugat ng pasakit Sa puso niya Binaon nang walang pasabi Kasabay nang pag iyak ng langit Kailanman hindi mawawaglit Lahat ng mga salitang nasambit Ngunit ngayon kasama na ng hangin Ang pagibig na hindi pa rin kayang limutin -Tula II, Margaret Austin Go
Continue reading...
15
Tuwing balikan ko ang nangakaraang araw na nagugol noong kabataan. Wari'y nagbabalik ang diwang malumbay, na minsang dinanas niring abang buhay. Ang bawat nagdaang aking mga araw, doon sa luntiang ating paaralan gunita ay pawang dusa't kapanglawan, ang bumabalot niring balintataw. Subalit ang dusang nakapanghihina, pilit napapawi ng mumunting saya. Ang isang bituing kahali-halina'y naging hugot-lakas niring pusong aba. Hindi ko mawari noon yaring dibdib, tuwing binabaybay ang daang matinik. Anong ubod sayang naglaro sa isip, ang sinintang Musa ng aking pagibig. Simula nang ikaw ay aking mamasdan O! hangad kong tala sa sangkalangitan, hindi ko malirip at di na maparam tila nanggayumang lagi sa isipan. At magbuhat noo'y aking hinahangad; ang sangkalangita'y aking malilipad, upang mahahaplos ang talang pangarap at isang dahilan niring pagsisikap. Subalit ang hangad wari'y panaginip at tila'y malabo itong makakamit. Pagkat ako'y lupa't ikaw'y nasa langit, at kutad ang pakpak at walang pangsungkit. Ang tanging nagawa, sa layo'y pagmasdan. Puso'y inaaliw sa taglay **** kinang, at kung anong siglang sa akin nanahan, ang sanlibong dipa'y lakaring di pagal. Iyon ang gunita't aking kabataan, doon sa mahal kong ating paaralan. Kung pagsaulan ko'y pawang kapusukan, subalit tiyak kong sa puso ay bukal. Sumapit ang yugtong di ko na namasdan ang tanging bituing aking minamahal. Pagkat ay nalayo ako sa tahanan, upang susuungin ang bago kong daan. Ang pakiwari ko'y sa taong nagbago, paghanga'y aayon at ito'y maglaho. Tulad ng magapok ang buhay na bato, kung saan inukit ang puso't ngalan mo. Taon ay nagdaa't panaho'y lumipas, ngunit ang paghanga'y hindi kumukupas. Hindi ko maarok na lalong nagningas, nang muling magtagpo ang ating nilandas. Kaya ninais kong maipapahayag, ang mga damdaming sa puso'y nailimbag. Limang ikot-araw ang mga nagwakas, magpahanggang ngayo'y laging umaalab. Ikaw ang bituing aking hinahangad, isa sa nagtanglaw niring aking landas. Ang Musa sa puso't tanging nililiyag, ang umakay niring diwa na sumulat. At ngayon ay aking naipapabatid, dito sa talatang nagsalasalabid. Mula sa paghanga't tungo sa pagibig, ang hindi maihayag niring dilang umid. Papalarin kaya itong abang lingkod, at mula sa langit ikaw'y pumanaog? Diringgin mo kaya yaring tinitibok ng pusong noon pa'y sa'yo umiirog? At kung yaring akda'y sa'yo walang lasap, ipaguumanhin ang pusong sumulat. Ninanais ko lang na maipahayag, ang aking pagtangi sa'yo at paglingap. At kung kasadlakan nito'y pagkabigo, sa aking paglapit, ikaw ay lalayo. Tanging hinihiling, sa iyong pagtakbo, nawa'y di burahin ang mga yapak mo. ©Raffy Love Canoy |March 2020|
0
May 10, 2020
May 10, 2020 at 7:53 AM UTC
RLCanoy11
Gunita ng Paghanga
Tuwing balikan ko ang nangakaraang araw na nagugol noong kabataan. Wari'y nagbabalik ang diwang malumbay, na minsang dinanas niring abang buhay. Ang bawat nagdaang aking mga araw, doon sa luntiang ating paaralan gunita ay pawang dusa't kapanglawan, ang bumabalot niring balintataw. Subalit ang dusang nakapanghihina, pilit napapawi ng mumunting saya. Ang isang bituing kahali-halina'y naging hugot-lakas niring pusong aba. Hindi ko mawari noon yaring dibdib, tuwing binabaybay ang daang matinik. Anong ubod sayang naglaro sa isip, ang sinintang Musa ng aking pagibig. Simula nang ikaw ay aking mamasdan O! hangad kong tala sa sangkalangitan, hindi ko malirip at di na maparam tila nanggayumang lagi sa isipan. At magbuhat noo'y aking hinahangad; ang sangkalangita'y aking malilipad, upang mahahaplos ang talang pangarap at isang dahilan niring pagsisikap. Subalit ang hangad wari'y panaginip at tila'y malabo itong makakamit. Pagkat ako'y lupa't ikaw'y nasa langit, at kutad ang pakpak at walang pangsungkit. Ang tanging nagawa, sa layo'y pagmasdan. Puso'y inaaliw sa taglay **** kinang, at kung anong siglang sa akin nanahan, ang sanlibong dipa'y lakaring di pagal. Iyon ang gunita't aking kabataan, doon sa mahal kong ating paaralan. Kung pagsaulan ko'y pawang kapusukan, subalit tiyak kong sa puso ay bukal. Sumapit ang yugtong di ko na namasdan ang tanging bituing aking minamahal. Pagkat ay nalayo ako sa tahanan, upang susuungin ang bago kong daan. Ang pakiwari ko'y sa taong nagbago, paghanga'y aayon at ito'y maglaho. Tulad ng magapok ang buhay na bato, kung saan inukit ang puso't ngalan mo. Taon ay nagdaa't panaho'y lumipas, ngunit ang paghanga'y hindi kumukupas. Hindi ko maarok na lalong nagningas, nang muling magtagpo ang ating nilandas. Kaya ninais kong maipapahayag, ang mga damdaming sa puso'y nailimbag. Limang ikot-araw ang mga nagwakas, magpahanggang ngayo'y laging umaalab. Ikaw ang bituing aking hinahangad, isa sa nagtanglaw niring aking landas. Ang Musa sa puso't tanging nililiyag, ang umakay niring diwa na sumulat. At ngayon ay aking naipapabatid, dito sa talatang nagsalasalabid. Mula sa paghanga't tungo sa pagibig, ang hindi maihayag niring dilang umid. Papalarin kaya itong abang lingkod, at mula sa langit ikaw'y pumanaog? Diringgin mo kaya yaring tinitibok ng pusong noon pa'y sa'yo umiirog? At kung yaring akda'y sa'yo walang lasap, ipaguumanhin ang pusong sumulat. Ninanais ko lang na maipahayag, ang aking pagtangi sa'yo at paglingap. At kung kasadlakan nito'y pagkabigo, sa aking paglapit, ikaw ay lalayo. Tanging hinihiling, sa iyong pagtakbo, nawa'y di burahin ang mga yapak mo. ©Raffy Love Canoy |March 2020|
Continue reading...
73
Narasanan mo na bang mabasa ng ulan? Makipag laban sa ulan? Yung lahat ginawa mo na wag ka lang mabasa? Sumilong ka na, nagpayong ka na, may kapote ka pa. Pero wala basa parin. Paano pag ganto? Itapon ang hawak **** payong Lumabas sa iyong silong Tanggalin ang yong pandong. Ikay umabante Damhin ang bawat patak ng ulan Ipikit ang mata Habang nakatingala Hayaan ang tubig na galing sa langit na basain ang yong mukha At pumikit bumalik sa nakaraan Masasayang alala. Na kasama mo ang ulan Gaya nuong bata ka. "Mama payagan mo sana Hayaan akong makipaglaro sa kanya" Laking tuwa pag napayagan ka. Tatakbo takbo Hindi alintana kung baka mapano Huhubarin ang Tsinelas at gagawing barko Hindi bat napaka saya mo. Kaya pag dilat mo May tanong lang ako Maiinis ka pa ba o Hayaan **** basain ka ng ulan? Wag mo sanang labanan. Ngumiti ka na lang At bumalik lang sa nakaraan.
0
Jul 18, 2017
Jul 18, 2017 at 10:00 PM UTC
john-michael-andres
Ulan
Narasanan mo na bang mabasa ng ulan? Makipag laban sa ulan? Yung lahat ginawa mo na wag ka lang mabasa? Sumilong ka na, nagpayong ka na, may kapote ka pa. Pero wala basa parin. Paano pag ganto? Itapon ang hawak **** payong Lumabas sa iyong silong Tanggalin ang yong pandong. Ikay umabante Damhin ang bawat patak ng ulan Ipikit ang mata Habang nakatingala Hayaan ang tubig na galing sa langit na basain ang yong mukha At pumikit bumalik sa nakaraan Masasayang alala. Na kasama mo ang ulan Gaya nuong bata ka. "Mama payagan mo sana Hayaan akong makipaglaro sa kanya" Laking tuwa pag napayagan ka. Tatakbo takbo Hindi alintana kung baka mapano Huhubarin ang Tsinelas at gagawing barko Hindi bat napaka saya mo. Kaya pag dilat mo May tanong lang ako Maiinis ka pa ba o Hayaan **** basain ka ng ulan? Wag mo sanang labanan. Ngumiti ka na lang At bumalik lang sa nakaraan.
Continue reading...
34