Submit your work, meet writers and drop the ads. Become a member
isang taon,
isang tao;
ang nag-isa,
'di mag-iisa.
AUGUST Sep 2018
Ikaw lang, (Pangako)

Sa iyong mga mata nasisilip ko ang langit
Pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit
Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik
Lapit ka ng lapit, Ang titig sa pisngi, ayaw mapapikit,

Andito na ang iyong sandalang balikat
Sa iyong luha, ako ang sasalo ng lahat
Napakaganda mo para saktan, hindi  kita matitiis
Parang mababasagin kagamitan, porselana, tulad ng ‘yong kutis

Kapag nasisilayan kong Labi, may taglay na ngiti
Kalungkotan ko ay napawi, Limot ko na ang pighati
Wala akong minamadali, pagkat atin ang sandali
Kaylangan ko pa bang bumawi? Kung Pakiramdam koy di na lugi

Dahil ang bawat oras ko sayo aking pinagyayaman,
Ikaw ang nagbigay ng karanasang di ko makakalimutan
Ang bawat alaala’y binabalik paminsan minsan,
Pwede bang **** ka nang lumayo, dito ka nalang

Hawak ang malambot **** mga kamay
may ibinubulong ang boses **** malumanay
“Andito ka na, di na ko nalulumbay,
di ako sanay na ikaw ay mawalay”

"Ngunit mahal, kelan ba kita iniwan?
Pinabayaan, at kinalimutan,
Kelan ba ang panahong di kita isinaalang alang?
Tapat ang pangako kong di kita pababayaan, magpakailan man."
Congratulation to Aljhon and Marilyn,
Kael Carlos Jun 2018
Simulan natin sa katapusan nang taon,
Naging dahilan nang araw-araw kong pagbangon,
Naalintana ang palagiang paglamon,
At uminit ang Pasko nang kahapon.

“Napakaganda nang buhok mo”, aking bati,
Para sa minimithi kong binibini,
Pagmamahal mo’y sa akin’y biglaang sumapi,
Noon ko ipinagdarasal na makita kita’ng parati.

Humingi nang payo kung kani-kanino,
Upang manatiling aktibo’t ‘di mablangko,
Bagama’t ang kinauukalan mo’y malayo,
‘Di nagtagal, nagkaroon na din nang “tayo”

Araw-araw magkausap simula noong ikalabing-walo nang Enero,
Nagpatuloy hanggang Pebrero pati Marso,
Kadalasang naiisip kapag nag-iisa sa kwarto,
Hanggang sa eskwela, daanan, lansangan, lungsod, barangay’t baryo.

Naputol man ang ating koneksyon,
Hinding-hindi ka mawawala sa ‘king imahinasyon,
Ipinagbawal man upang turuan nang leksyon,
Sa araw-araw ang pag-ibig mo’y aking binabaon.

Pinaghigpitan man’y iginagalang ko
Ang desisyon at pagmamahal nang mga magulang mo,
Sa ika-dieciocho ka pa daw pwedeng magka-novio,
Nag-atubili, sumagot ako nang “opo”.

Lahat daw nang inaantay at pinaghihirapan,
Ay mayroong napakalaking kahalagahan,
Kahit alinma’y sakit ay aking ginampanan,
Upang sumunod lamang sa natatanging kasunduan.

Kaya nandito ako ngayon,
Na may pagmamahal at may mga pagtitiis na naipon,
Nanabik sa pangako nang kahapon,
Sa pangakong uuwi ka sa iyong selebrasyon,

Ngayong ika-siyam nang Pebrero,
Nais kong malaman mo na pag-ibig ko sayo’y ‘di magbabago,
Nag-intay, nagtiis, nahirapan, ngunit ‘di napagod,
Dahil umaapaw ang pagmamahal mula labas hanggang ubod.
Ika-labingwalo
Hunyo May 2018
Alam mo ba may panahon akong gustong gusto kong
matutong magmahika, yung bang isang abracadabra
ko lang nandito kana. nandito ka. Hindi ko maipinta,
segundo, minuto, oras ikay gusto lagi kasama.

Alam mo ba napawow ako sa sobra **** ganda, kaso
natatakot ako na baka sa isang araw magmagic ka
at bigla ka nalang mawala na tila ba'y alabok at bula.

Syempre pangako sayo, hinding hindi ko hahayaan
na mawala ka, hahanapin kita kahit saan, mabisto lang
kita. Mahal, wag ng tumakas pa.
Dito ka nalang sa piling ko sinta. Pagmamahal ay buo,
di na makukulangan pa. Sayo'y wala ng hihigit pa.
Kaya wala ng paligoy ligoy pa, Mahal na kita.
Hango sa totoong istorya pero hindi kami mahikero't mahikera, tanungin ko na ba si crush kung pwedeng manligaw?
Nang ikaw ay aking nakilala
Buhay ko ay sadyang nag-iba,
Sa lambing mo at pagiging maalaga
Mundo ko ay lalong sumaya...

Paano ko sasabihing gusto na kita
Kung ako naman etong nangangamba,
Kung malaman mo aking nararamdaman
Baka ako naman ay iyong iwanan...

Natutuhan na kitang ibigin
Ako pa kay ay muling mapansin
Magawa mo kayang ako'y mahalin
At sabihin **** "ako'y sayo at ika'y sa akin"...

Handa na akong ika'y makasama
Basta makapiling ka aking sinisinta,
Pagkat ang mabuhay sa mundo ng wala ka,
Labis kong pagsisisihan at di ko makakaya.


©2016 John Vincent Obiena. All rights reserved.
This poem was written last year 2016 requested by a friend
HYA Jul 2017
Napakaitim na usok, mga bundok ay nakakalbo
Ngunit kahit na ganito, tayo'y hindi parin humihinto
Sa paggawa ng masasama kahit na ito'y nakakasira
Sa ating kalikasan na ngayon ay lumuluha

Noon, sila ay nagplano, ngayon, sila ay nagpaplano
Ikaw, matanong nga kita; meron bang pagbabago?
Sa ating bansa na nanatili paring nakakulong
Sa sarili pa nating kamay, pinapagulong-gulong

Napakaruming tubig, mga isda ay namamatay
Sila'y walang ibang mapupuntahan kaya naghihintay
Sa mga magliligtas ng kanilang mga buhay
At hindi sa mga taong sa kanila ang papatay

Ako'y may tanong, may pagbabago ba? May pagbabago ba?
Paano ito nakakaya ng inyong mga konsensya?
Ang kalikasan natin ay nawawalan na ng pasensya
Kahit hindi naririnig, hinahanap niya ang hustisya

Napakaraming papel ang nagagawa sa isang araw
Konti nalang ang mga kahoy na sa hangin sumasayaw
Ngunit pagkatapos ng lahat, tayo'y maapektuhan din
Ng problemang ating ginawa sa loob ng awitin

Kaya, bago maging huli ang lahat, tayo'y magbago na!
Habang magkakapit-bisig, mayaman man o maralita
Ngumiti, itaas ang noo at parating maging handa
Sapagkat mukhang babalik tayo ng may maraming pasa
(hindi kinakailangang basahin hehe)
Halooo~
Ito pala ay tungkol sa mga nangyayari kay inang kalikasan sa panahon ngayon. Nilikha ko ito para sa sabayang pagbigkas ng aming seksyon hahahaha!
ay, basta HAHAHAHAH Salut~
HYA Jul 2017
Hindi ko alam kung bakit ganito
Yung pagmamahal ko para sayo'y unti-unting naglalaho
Ayokong sumuko, pangako, ayoko
Pero bakit iba ang sinasabi ng puso?

Sabi mo, magtitiis ka
Basta hindi ko lang sabihin na ayoko na
Tatanungin nga kita, kaya mo pa ba
Ang maghintay sa alam **** noon pa nawala?

Pinipilit ko namang ibalik ang dati
Kahit na ang bituin at buwan ay naging saksi
Ngunit ang hirap pala talaga
Patawad, parang sayo ako'y magkakasala

Ngayon, magtitiis pa rin ba?
Ipapako ba talaga ang mga paa?
Kung sasabihin ko na ang lahat ay huli na,
Magtitiis pa rin ba?
this is the reply to my other poem entitled 'Magtitiis Ako'
hope you enjoyed~
Angel Agaton Dec 2015
Sinusulat ko ito para aking matandaan
Ang pangako na minsang sinundan
Ng sakit at tampo ng nakaraan
Pero hindi ito susundan ng sakit at kahihinatnan.

Minsan aking pinangako na magiging okay lang ako
Na lahat ng ito ay malalagpasan at makakalimutan rin
Pero lahat pala ito’y napako,
At napadaan lang sa daan na bako-bako.

Daan na bako-bako, parang tayo.
Di malaman kung san liliko, palagi nalang nakakalimutan at nahihilo,
Kung ang damdamin ay pareho. Umasa ang isa at nagpaka-tanga,
Sa pangako at pag-ibig kung san lahat ay nalito.

Pangako. Sinusulat ko ito para aking matandaan
Ang sakit na dinulot mo sa akin
Mas masakit pa kesa sa paluhudin sa bilao ng asin
At kalian man umasa na ikaw ay mapapa sakin.

Pangako, salitang palaging napapako.
Katulad ng tulang ito, parang pangako.
Paulit-ulit sinasabi, ngunit nalilito at napupunta sa daan na bako bako
Pero aking tutuparin, ang pangako na ito hangga’t sa kakayanin.
Pero hindi kita tutularin, na ginawa ang pangako na parang bang kasing nipis ng asin.
#PrayForJean :)
Sabi mo tayo
Sabi mo hanggang dulo
Sabi mo pangako
Pero bakit ganito
*Iniwan mo ako
Ube Jam Nov 2015
Isang araw nang matanong kita
Mahal mo ba talaga
Isang tulad kong di naman masaya
Nakakagulat pa nga't nandyan ka
Laging nasa tabi
Na kahit umaga man o gabi
Pinapasaya ako
Mga matang inakip ang buong isipan ko
Kaakit akit na salita binitawan mo
Nang di mo napapansi'y
Madalas kitang isipin
Kaylan ma'y di nagbago
Pangakong tinago
Mga kasalanang naglalaho
Unti unting nagagago
ng tadhanang di natin mabago-bago
kaylangan bang pahirapan
bago makuha ang gusto
katulad ng simpleng pagharap sayo
marinig ang salitaang oo
o ano mang salitang pwedeng makuha
Para masagot mo ng totoo

— The End —