Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"pagsapit" poems
Walang eksaktong kahulugan ang buhay, ang buhay ay buhay ganun lang kasimple yun, walang itong drama at lalong hindi kumplikado. Masdan ang galaw ng kalikasan. Sumisikat ang araw sa umaga at lumulubog ito pag hapon na. Ang buwan ganun din sumisinag ito sa pagsapit ng gabi at nagkukubli pagdating ng bukang-liwayway. Ganito rin ang mga bituin, lahat sila kumikilos nang ayon sa kanilang galaw at katalagahan. Kumbaga sa musika rock sila pero simple lang. Kalmante lang ang dagat pero minsan maligalig din s’ya kung kinakailangan. At ang hangin walang humpay sa kanyang pag-ihip. Walang kahulugan ang buhay sapagkat tayo ang gumagawa ng kahulugan ng sarili nating buhay; tayo ang lumilikha ng sarili nating kasaysayan. Tayo ang pumipili ng sarili nating kahulugan. Doktor ka ba? Manggamot ka nang buong husay, sagipin mo ang maraming buhay. Sundalo ka ba? Makipaglaban ka nang buong giting, ialay mo ang buhay mo para sa bayan. Nagsusulat ka ba? Magsulat ka nang buong puso nang magliwanag ang isipan na malabo. Kung ano man ang napili **** gawin, gawin mo ito nang buong galing. Kung umiibig ka naman, umibig ka nang buong tapat at iaalay mo sa iyong sinta ang lahat. Maging mabuti ka sa kanya, mahalin mo s’ya nang higit sa lahat.   Walang kahulugan ang buhay, ‘wag mo itong hanapin sa relihiyon dahil wala ito roon. Panay kaulolan lang ang matutuhan mo sa mga nagbabanal-banalan at nag-aaring ganap, na kung umasta at magsalita akala mo ay kahuntahan nila ang Diyos. Wala rin ito sa pamahalaan at mga lingkod bayan kuno, lalong wala ito sa dami ng yaman. Walang kahulugan ang buhay tulad sa isang tapayan na walang laman kailangan mo itong sidlan. Hindi bukas kundi ngayon ang panahon ng pagsalok ng kaalaman at karanasan kaya ‘wag mo itong sayangin. Walang kahulugan ang buhay ‘pagkat ang buhay ay isang kawalan na kailangan **** punuan. Tulad ito sa blankong papel na kailangan **** sulatan. Isang hiwaga na kailangan ikaw ang tumuklas. Walang kahulugan ang buhay basahin mo man ang lahat ng aklat at kahit pakinggan mo pa ang lahat ng talumpati sa mundo hindi mo ito makikita. Walang kahulugan ang buhay ‘wag **** pagurin ang sarili mo sa paghahanap nito. Ang kahulugan ng buhay ay nand’yan sa loob ng puso mo. Kung saan ka maligaya naroon din ito. Aanhin mo ang maraming diploma at pagkilala kung hindi ka naman masaya? Ano’ng saysay ng mga palakpak kung huhupa rin pala ang mga ito? Hindi mo makikita ang kahulugan ng buhay sapagkat kailangan na ikaw mismo ang gumawa nito.
0
Nov 28, 2017
Nov 28, 2017 at 12:58 AM UTC
makabagongmakata69
WALANG KAHULUGAN ANG BUHAY
Walang eksaktong kahulugan ang buhay, ang buhay ay buhay ganun lang kasimple yun, walang itong drama at lalong hindi kumplikado. Masdan ang galaw ng kalikasan. Sumisikat ang araw sa umaga at lumulubog ito pag hapon na. Ang buwan ganun din sumisinag ito sa pagsapit ng gabi at nagkukubli pagdating ng bukang-liwayway. Ganito rin ang mga bituin, lahat sila kumikilos nang ayon sa kanilang galaw at katalagahan. Kumbaga sa musika rock sila pero simple lang. Kalmante lang ang dagat pero minsan maligalig din s’ya kung kinakailangan. At ang hangin walang humpay sa kanyang pag-ihip. Walang kahulugan ang buhay sapagkat tayo ang gumagawa ng kahulugan ng sarili nating buhay; tayo ang lumilikha ng sarili nating kasaysayan. Tayo ang pumipili ng sarili nating kahulugan. Doktor ka ba? Manggamot ka nang buong husay, sagipin mo ang maraming buhay. Sundalo ka ba? Makipaglaban ka nang buong giting, ialay mo ang buhay mo para sa bayan. Nagsusulat ka ba? Magsulat ka nang buong puso nang magliwanag ang isipan na malabo. Kung ano man ang napili **** gawin, gawin mo ito nang buong galing. Kung umiibig ka naman, umibig ka nang buong tapat at iaalay mo sa iyong sinta ang lahat. Maging mabuti ka sa kanya, mahalin mo s’ya nang higit sa lahat.   Walang kahulugan ang buhay, ‘wag mo itong hanapin sa relihiyon dahil wala ito roon. Panay kaulolan lang ang matutuhan mo sa mga nagbabanal-banalan at nag-aaring ganap, na kung umasta at magsalita akala mo ay kahuntahan nila ang Diyos. Wala rin ito sa pamahalaan at mga lingkod bayan kuno, lalong wala ito sa dami ng yaman. Walang kahulugan ang buhay tulad sa isang tapayan na walang laman kailangan mo itong sidlan. Hindi bukas kundi ngayon ang panahon ng pagsalok ng kaalaman at karanasan kaya ‘wag mo itong sayangin. Walang kahulugan ang buhay ‘pagkat ang buhay ay isang kawalan na kailangan **** punuan. Tulad ito sa blankong papel na kailangan **** sulatan. Isang hiwaga na kailangan ikaw ang tumuklas. Walang kahulugan ang buhay basahin mo man ang lahat ng aklat at kahit pakinggan mo pa ang lahat ng talumpati sa mundo hindi mo ito makikita. Walang kahulugan ang buhay ‘wag **** pagurin ang sarili mo sa paghahanap nito. Ang kahulugan ng buhay ay nand’yan sa loob ng puso mo. Kung saan ka maligaya naroon din ito. Aanhin mo ang maraming diploma at pagkilala kung hindi ka naman masaya? Ano’ng saysay ng mga palakpak kung huhupa rin pala ang mga ito? Hindi mo makikita ang kahulugan ng buhay sapagkat kailangan na ikaw mismo ang gumawa nito.
Continue reading...
5
Sa probinsiyang kinalakihan ko, Bata man o matanda ay nagtatrabaho. Sa lugar kung saan marami ang tanim na tubo, Lahat ay maagang gumigising at nagbabanat ng buto. Sa malawak na lupain sinimulan nilang magtanim, Mula umaga, tanghali, at hanggang pagsapit ng dilim. Hindi inaalintana ang init, sakit, at hapdi na kinikimkim, Maitawid lamang sa gutom ang pamilyang pinatitikim. Kahit kapiranggot man ang kanilang kinikita, O minsan wala talagang may madudukot sa bulsa, Ngiti sa kanilang labi'y hindi mawala-wala, Pagka't pamilya ay tunay na mahalaga sa kanila. Puso ko'y nahahabag, nalulungkot, at nagsusumamo, Sanay mapansin sila ng mga tao sa gobyerno, Dagdagan sana nila ang kita ng mga manggagawang sinsero, Sa pagtatrabaho nang buong puso at may totoong prinsipyo. Magsasaka man sila, **** haciendero, o barbero, Pantay-pantay sana ang pagtingin natin sa mga ito. Kung wala sila, paano ang bansa natin aasenso? Manggagawa po sila, nilikha ng Diyos bilang tao. Nawa'y mapakinggan bawat nilang gusto, Itaas ang kita ng manggagawang Pilipino. Kumilos na sana ang ating gobyerno, Huwag nilang hayaang sila'y magpakalayo-layo.
0
Aug 12, 2016
Aug 12, 2016 at 6:28 PM UTC
eugene
Manggagawa
Sa probinsiyang kinalakihan ko, Bata man o matanda ay nagtatrabaho. Sa lugar kung saan marami ang tanim na tubo, Lahat ay maagang gumigising at nagbabanat ng buto. Sa malawak na lupain sinimulan nilang magtanim, Mula umaga, tanghali, at hanggang pagsapit ng dilim. Hindi inaalintana ang init, sakit, at hapdi na kinikimkim, Maitawid lamang sa gutom ang pamilyang pinatitikim. Kahit kapiranggot man ang kanilang kinikita, O minsan wala talagang may madudukot sa bulsa, Ngiti sa kanilang labi'y hindi mawala-wala, Pagka't pamilya ay tunay na mahalaga sa kanila. Puso ko'y nahahabag, nalulungkot, at nagsusumamo, Sanay mapansin sila ng mga tao sa gobyerno, Dagdagan sana nila ang kita ng mga manggagawang sinsero, Sa pagtatrabaho nang buong puso at may totoong prinsipyo. Magsasaka man sila, **** haciendero, o barbero, Pantay-pantay sana ang pagtingin natin sa mga ito. Kung wala sila, paano ang bansa natin aasenso? Manggagawa po sila, nilikha ng Diyos bilang tao. Nawa'y mapakinggan bawat nilang gusto, Itaas ang kita ng manggagawang Pilipino. Kumilos na sana ang ating gobyerno, Huwag nilang hayaang sila'y magpakalayo-layo.
Continue reading...
24
Sa pagsapit ng araw ng mga kaluluwa Suman dito,suman doon Kapag ba nagluto ako ng suman Lalagkit ba ulit ang iyong mga tingin? Kandila dito,kandila doon Ipagtitirik mo rin ba ang puso Na iniwan **** sugatan ng husto? Bulaklak dito, bulaklak doon Aalayan mo ba ako? Tulad ng pagaalay ko sayo ng aking pagkatao? Sa pagsapit ng araw ng mga kaluluwa Sumalangit na nawa lahat sila Ang nararamdaman ko rin para sayo, Sumalangit na rin sana Makalimutan ka na nawa
0
Oct 30, 2016
Oct 30, 2016 at 9:54 AM UTC
Snow
Undas
Sa pagsapit ng araw ng mga kaluluwa Suman dito,suman doon Kapag ba nagluto ako ng suman Lalagkit ba ulit ang iyong mga tingin? Kandila dito,kandila doon Ipagtitirik mo rin ba ang puso Na iniwan **** sugatan ng husto? Bulaklak dito, bulaklak doon Aalayan mo ba ako? Tulad ng pagaalay ko sayo ng aking pagkatao? Sa pagsapit ng araw ng mga kaluluwa Sumalangit na nawa lahat sila Ang nararamdaman ko rin para sayo, Sumalangit na rin sana Makalimutan ka na nawa
Continue reading...
15
1:40 am, Ganitong oras mo ‘ko sinagot Ganitong oras mo pinaramdam sa’kin na mahal mo rin ako Ganitong oras ko narinig ang mga katagang mahal kita mula sa’yong mapupulang labi Kaya naman, sa ganitong oras ko din isisiwalat kung gaano kita kamahal Matagal ko na ‘tong pinaghandaan Di ko nga tansya kung ilang letra, ilang salita o ilang talata ang nasulat ko Di ko na tansya kung ilang araw ko ‘tong kinabisado para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung ga’no nga ba kita kamahal, nung tinanong mo ‘ko Pero ngayon, ito na. Ala-una kwarenta ng umaga, ginising ako ng isang panaginip Panaginip na nagbigay init sa puso kong natutulog. Ito din yung oras kung kailan ako’y natataranta kasi nga may pasok na naman. Ito rin yung araw kung kalian kita unang nakita. Di ko alam kung tadhana nga ba, na napaniginipan kita bago kita nakilala Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiting binigay mo sa’kin nung ika’y nasa panaginip ko pa lamang Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiti mo Nung tinanong mo ‘ko kung kailangan ko ba ng tulong sa mga akdang-araling binigay sa’tin ng ating mga **** Tandang-tanda ko pa…. Na hirap akong makatulog kasi nga di ako makapaniwala na ang babaeng napanigipan ko’y Magiging kaklase ko Kaya naman Sinet ko na ang alarm sa 1:40 am simula nung araw na yun Araw-araw Para lamang itext ka ng goodmorning at gulat naman ako Kasi nga, nagrereply ka pa sa ganoong oras Destiny at meant for each other nga naging mantra’t mentality ko noon. Di ko nga alam kung ako ba’y nasa loob pa ng isang panaginip O ito ba’y kathang-isip na lamang Masaya ako! Hindi, Mali Sumaya ako simula noon Kaya naman ginagawa ko ang lahat ng gusto mo at pinipilit gustuhin ang mga ito Para lamang matugunan ko ‘tong pag-iisip ko na TAYO NGA’Y PARA SA ISA’T-ISA Nakakatawa kasi nga dumating yung araw na para nalang akong tangang Di ginagamit ang kokote dahil nagpakabulag na sa tinatawag nilang pag-ibig. Tangang, pinabayaan ang sarili para lamang mapasaya ka Tangang, pinaubaya ang lahat sa mga salitang “Mahal kita” Tangang, akala na ang lahat ng bagay na ginagawa mo at ginagawa ko ay Si tadhana ang may pakana Ngunit di pala, ito pala’y purong katangahan na lamang Ang akala kong nagpupuyat ka rin para lamang makareply sa text ko pagsapit ng 1:40 am Ay di pala talaga para sa’kin Ang akala kong panaginip na nagbigay init sa pusong malamig na natutulog Ay panaginip pala na sinunog ang natunaw ko nang puso dahil sa malaanghel **** boses Ang akala kong pananginip na nagbigay kulay sa buhay kong matagal nang matamlay Ay panaginip pala na sa sobrang kulay ay nagbigay kadiliman na lamang Ang akala kong perpektong panaginip Ay panaginip palang maraming butas at naging isang masakit na bangungot na lamang Mahal, sa ganitong oras mo ‘ko sinagot Sa ganitong oras mo binigkas ang mga salitang matagal ko nang inaasam-asam At sa ganitong oras mo din binigkas ang katagang “Tapos na tayo” 1:40 am Nagising ako sa isang panaginip Panaginip na purong kadiliman na lamang Panaginip kung saan ang kasiyaha’y naging purong kalungkutan na lang Mahal, sa ganitong oras ko isisiwalat ang lahat Kaya maghanda ka na, Kasi di ko tansya kung ilang salita, ilang talata o ilang araw ko tong pinaghandaan Para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung gaano nga ba mo ko minahal O kung minahal mo ba talaga ako Pero ngayon, ito na…. 1:40 am Malapit nang masira ang aking tainga dahil sa pagtunog ng orasan. Ginising na ako ng katotohanang wala nang ‘TAYO’ Kaya naman ako’y Bumangon, tumayo’t binago na ang alarmang inilagay, Gising na ako, gising na gising. Masaya, masayang-masaya!! Kahit wala ng ‘TAYO’ Time Check: 1:41 am
0
Jul 7, 2016
Jul 7, 2016 at 1:32 AM UTC
ALMarasigan
1:40 am
1:40 am, Ganitong oras mo ‘ko sinagot Ganitong oras mo pinaramdam sa’kin na mahal mo rin ako Ganitong oras ko narinig ang mga katagang mahal kita mula sa’yong mapupulang labi Kaya naman, sa ganitong oras ko din isisiwalat kung gaano kita kamahal Matagal ko na ‘tong pinaghandaan Di ko nga tansya kung ilang letra, ilang salita o ilang talata ang nasulat ko Di ko na tansya kung ilang araw ko ‘tong kinabisado para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung ga’no nga ba kita kamahal, nung tinanong mo ‘ko Pero ngayon, ito na. Ala-una kwarenta ng umaga, ginising ako ng isang panaginip Panaginip na nagbigay init sa puso kong natutulog. Ito din yung oras kung kailan ako’y natataranta kasi nga may pasok na naman. Ito rin yung araw kung kalian kita unang nakita. Di ko alam kung tadhana nga ba, na napaniginipan kita bago kita nakilala Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiting binigay mo sa’kin nung ika’y nasa panaginip ko pa lamang Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiti mo Nung tinanong mo ‘ko kung kailangan ko ba ng tulong sa mga akdang-araling binigay sa’tin ng ating mga **** Tandang-tanda ko pa…. Na hirap akong makatulog kasi nga di ako makapaniwala na ang babaeng napanigipan ko’y Magiging kaklase ko Kaya naman Sinet ko na ang alarm sa 1:40 am simula nung araw na yun Araw-araw Para lamang itext ka ng goodmorning at gulat naman ako Kasi nga, nagrereply ka pa sa ganoong oras Destiny at meant for each other nga naging mantra’t mentality ko noon. Di ko nga alam kung ako ba’y nasa loob pa ng isang panaginip O ito ba’y kathang-isip na lamang Masaya ako! Hindi, Mali Sumaya ako simula noon Kaya naman ginagawa ko ang lahat ng gusto mo at pinipilit gustuhin ang mga ito Para lamang matugunan ko ‘tong pag-iisip ko na TAYO NGA’Y PARA SA ISA’T-ISA Nakakatawa kasi nga dumating yung araw na para nalang akong tangang Di ginagamit ang kokote dahil nagpakabulag na sa tinatawag nilang pag-ibig. Tangang, pinabayaan ang sarili para lamang mapasaya ka Tangang, pinaubaya ang lahat sa mga salitang “Mahal kita” Tangang, akala na ang lahat ng bagay na ginagawa mo at ginagawa ko ay Si tadhana ang may pakana Ngunit di pala, ito pala’y purong katangahan na lamang Ang akala kong nagpupuyat ka rin para lamang makareply sa text ko pagsapit ng 1:40 am Ay di pala talaga para sa’kin Ang akala kong panaginip na nagbigay init sa pusong malamig na natutulog Ay panaginip pala na sinunog ang natunaw ko nang puso dahil sa malaanghel **** boses Ang akala kong pananginip na nagbigay kulay sa buhay kong matagal nang matamlay Ay panaginip pala na sa sobrang kulay ay nagbigay kadiliman na lamang Ang akala kong perpektong panaginip Ay panaginip palang maraming butas at naging isang masakit na bangungot na lamang Mahal, sa ganitong oras mo ‘ko sinagot Sa ganitong oras mo binigkas ang mga salitang matagal ko nang inaasam-asam At sa ganitong oras mo din binigkas ang katagang “Tapos na tayo” 1:40 am Nagising ako sa isang panaginip Panaginip na purong kadiliman na lamang Panaginip kung saan ang kasiyaha’y naging purong kalungkutan na lang Mahal, sa ganitong oras ko isisiwalat ang lahat Kaya maghanda ka na, Kasi di ko tansya kung ilang salita, ilang talata o ilang araw ko tong pinaghandaan Para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung gaano nga ba mo ko minahal O kung minahal mo ba talaga ako Pero ngayon, ito na…. 1:40 am Malapit nang masira ang aking tainga dahil sa pagtunog ng orasan. Ginising na ako ng katotohanang wala nang ‘TAYO’ Kaya naman ako’y Bumangon, tumayo’t binago na ang alarmang inilagay, Gising na ako, gising na gising. Masaya, masayang-masaya!! Kahit wala ng ‘TAYO’ Time Check: 1:41 am
Continue reading...
82
Ayun,dalawang buwan na din pala ang lumipas. Pero parang taon na ang ating pinagsamahan. Yung mga usapan na minsan pareho din natin di inasahan pero yun din ang hantungan kaya masaya din na napagpaplanuhan. Mga pangarap na sa balang araw ay bibigyan natin ng katuparan. Kaya sa ngayon ang sakripisyo nang pagkakahiwalay ay abay nating nilalabanan. Ilang milya man ang ating agwat at Sierra Madre man ay nasa gitna ng ating daan hinding hindi naman natin nakakalimutan ang isat isa sa araw araw na nagdaan. Ang mundo ko ngayon ay napapalibutan ng palayan at mga simpleng mamayan ikaw naman ay nakikipagpatentero sa ka Maynilaan. Pero alam natin na darating araw na sabay nating pagsasaluhan ang agahan na aking pinagsikapan. Aaminin ko na may oras na gusto kitang kapiling upang hagkan lalo na kapag sa trabaho moy nahihirapan pero ganito talaga ang buhay aking mahal sadyang kelangan natin magtiis lumaban at magtulungan. At Sa pagsapit ng araw na tayo ay iisa na at si sinag at tala ay naglalaro na sana kasama natin sila at alala ng kanilang pagkabata. Dalawang buwan ay lumipas na at alam ko na mas mamahalin pa kita sa bawat araw buwan at taon na darating pa. Kahit pa ayaw mo kumain ng ampalaya at okra ihihiwalay ko pag ang ulam ay pakbet akin ang lahat ng tira.
0
Feb 21, 2016
Feb 21, 2016 at 8:36 PM UTC
LetterSender
Dalawang Buwan.
Ayun,dalawang buwan na din pala ang lumipas. Pero parang taon na ang ating pinagsamahan. Yung mga usapan na minsan pareho din natin di inasahan pero yun din ang hantungan kaya masaya din na napagpaplanuhan. Mga pangarap na sa balang araw ay bibigyan natin ng katuparan. Kaya sa ngayon ang sakripisyo nang pagkakahiwalay ay abay nating nilalabanan. Ilang milya man ang ating agwat at Sierra Madre man ay nasa gitna ng ating daan hinding hindi naman natin nakakalimutan ang isat isa sa araw araw na nagdaan. Ang mundo ko ngayon ay napapalibutan ng palayan at mga simpleng mamayan ikaw naman ay nakikipagpatentero sa ka Maynilaan. Pero alam natin na darating araw na sabay nating pagsasaluhan ang agahan na aking pinagsikapan. Aaminin ko na may oras na gusto kitang kapiling upang hagkan lalo na kapag sa trabaho moy nahihirapan pero ganito talaga ang buhay aking mahal sadyang kelangan natin magtiis lumaban at magtulungan. At Sa pagsapit ng araw na tayo ay iisa na at si sinag at tala ay naglalaro na sana kasama natin sila at alala ng kanilang pagkabata. Dalawang buwan ay lumipas na at alam ko na mas mamahalin pa kita sa bawat araw buwan at taon na darating pa. Kahit pa ayaw mo kumain ng ampalaya at okra ihihiwalay ko pag ang ulam ay pakbet akin ang lahat ng tira.
Continue reading...
10
Sa dami ng mga trabahong tumambak dahil hindi mo pa nagagawa Mga papeles na nagpatung-patong na Yung lamesa **** inaagiw na dahil hindi mo alam kung saan at paano magsisimula. At mga istoryang di mo pa maisulat dahil nangangapa ka pa. Isama mo na rin yung katrabaho **** nakakairita na sa tenga. Dahil crush niya daw si Justin Bieber At paborito niyang frappe sa Starbucks ay Caramel. Kahit mukhang ang afford niya lang ay Nescafe “Oo nga pala, French Vanilla” na iniinom ni Toni Gonzaga. Pero wala siyang pambili ng sarili niyang tumbler. Tangina. Idagdag mo pa ang mga patay na oras na sunod-sunod ang mga buntong-hininga Nahuli ka pa ng boss mo na nakatulala Kaya hayan at napagalitan ka pa. At dahil contractual ka, yung limang buwan na kontrata mo Biruin mo, baka mapaaga pa ang endo. Aminin mo na ang pagpatak ng alas-singko Ay may kakaibang dalang saya. Na parang sumagot na ng “oo” yung matagal mo nang nililigawan. Nakulayan na rin yung mga pinlano niyong outing na buong akala niyo’y hanggang drawing na lang. Parang pagbabalik sa Pilipinas ng kasintahan **** kumayod sa ibang bansa. Parang ibinalita sa TV na hindi traffic ngayon sa EDSA. Himala! Kaya ang pagsapit ng alas-singko ay kakambal ng paglaya. Wala sa’yo kung sa bus man ay tayuan O kaya sa dyip ay makasabit man lang. Basta makauwi ka lang. Nakakasabik pa rin ang ideya Na ang bawat pag-uwi Ay kasing banayad ng mayroong sasalubong sa’yong ngiti Mga ngiting papawi sa kangalayan ng mga binti. Mayroong yakap na nakaabang Ang mga bisig na nagmistulang pinakapaborito **** kulungan Dahil doon mo nararamdaman ang tunay na kalayaan. Mula sa pang-aalipin sa’yo ng lipunan. Nakahain na rin ang hapunan. “Mahal, ano ba ang ulam?” Sabayan natin ito ng mahabang kwentuhan. Simulan natin sa simpleng kamustahan. Dahil pagkatapos, ay aabangan mo na naman ang alas-singko kinabukasan.
0
May 20, 2016
May 20, 2016 at 11:11 AM UTC
forevertwentywang
Kung Bakit Inaabangan Niya Ang Alas-Singko
Sa dami ng mga trabahong tumambak dahil hindi mo pa nagagawa Mga papeles na nagpatung-patong na Yung lamesa **** inaagiw na dahil hindi mo alam kung saan at paano magsisimula. At mga istoryang di mo pa maisulat dahil nangangapa ka pa. Isama mo na rin yung katrabaho **** nakakairita na sa tenga. Dahil crush niya daw si Justin Bieber At paborito niyang frappe sa Starbucks ay Caramel. Kahit mukhang ang afford niya lang ay Nescafe “Oo nga pala, French Vanilla” na iniinom ni Toni Gonzaga. Pero wala siyang pambili ng sarili niyang tumbler. Tangina. Idagdag mo pa ang mga patay na oras na sunod-sunod ang mga buntong-hininga Nahuli ka pa ng boss mo na nakatulala Kaya hayan at napagalitan ka pa. At dahil contractual ka, yung limang buwan na kontrata mo Biruin mo, baka mapaaga pa ang endo. Aminin mo na ang pagpatak ng alas-singko Ay may kakaibang dalang saya. Na parang sumagot na ng “oo” yung matagal mo nang nililigawan. Nakulayan na rin yung mga pinlano niyong outing na buong akala niyo’y hanggang drawing na lang. Parang pagbabalik sa Pilipinas ng kasintahan **** kumayod sa ibang bansa. Parang ibinalita sa TV na hindi traffic ngayon sa EDSA. Himala! Kaya ang pagsapit ng alas-singko ay kakambal ng paglaya. Wala sa’yo kung sa bus man ay tayuan O kaya sa dyip ay makasabit man lang. Basta makauwi ka lang. Nakakasabik pa rin ang ideya Na ang bawat pag-uwi Ay kasing banayad ng mayroong sasalubong sa’yong ngiti Mga ngiting papawi sa kangalayan ng mga binti. Mayroong yakap na nakaabang Ang mga bisig na nagmistulang pinakapaborito **** kulungan Dahil doon mo nararamdaman ang tunay na kalayaan. Mula sa pang-aalipin sa’yo ng lipunan. Nakahain na rin ang hapunan. “Mahal, ano ba ang ulam?” Sabayan natin ito ng mahabang kwentuhan. Simulan natin sa simpleng kamustahan. Dahil pagkatapos, ay aabangan mo na naman ang alas-singko kinabukasan.
Continue reading...
39
Tagu - taguan, maliwanag ang buwan Pagbilang Kong Tatlo, wala na akong nararamdaman! Isa— ito na Ang huling patak ng aking mga luha At pangako di na ako muli pang magpapakita Pagkat mahal, ika'y akin nang pinapalaya Alam ko naman kasing napaglaruan lang tayo ng tadhana, Minsan kasi, naglaro si kupido ng kanyang pana At sumakto Ang araw na yun sa una nating pagkikita Tinamaan ako,tinamaan ka rin yata?— Mahal Ang alam ko lang kasi noon, mahal natin Ang isa't isa At makulay Ang mundo! Mundong binuo nating dalawa. Bihira man Ang relasyong katulad ng sa atin, Pero gagawin ko ang lahat wag ka lang mawala sa akin Marami mang problema Ang ating pinagdaanan, At sa kuwento natin marami man tayong nakalaban— Parang senaryo sa pelikula, maraming naki-eksena Pero love story natin 'to at tayo Ang mga bida Kaya't sa bandang huli,kamay mo pa rin Ang aking hawak Masaya pa tayo't sabay na humahalakhak Hanggang sa... Dalawa— Dumating siya sa buhay mo At sa isang iglap,naitsapuwera ako! Nalunod man ang puso sa selos Ngunit pilit ko iyong iginapos Pagkat relasyon nati'y gusto Ko pang maayos At wag 'tong maputol, wag 'tong matapos. Pero nakakapagod maghabol sa taong mabilis tumakbo, Nagmimistula lang akong isang mumunting aso Naghihintay kung kailan mapapansin Naghihitay kung Kailan mamahalin Kaya napilitan akong isuko ka, Napilitan akong bitiwan ka Kase una sa lahat—alam Kong sa kanya ka sasaya Siya na Ang makakapagbigay sa iyo ng ligaya Ng kilig,Ng mga ngiti at tawa— Mga Bagay na bihira ko nang mamasdan At Alam Kong sa kanya mo nalang mararamdaman Kaya Tatlo— Paalam. Salitang di ko sana gustong bitiwan Pero sadyang kinakailangan Hindi ko man gusto na ika'y iwanan Ngunit marahil,ito na Ang ating hangganan. Pagod na ako mahal sana'y maintindihan Dahil kung ipipilit ko pa'y pareho lang tayong masasaktan Mahal kita tandaan mo yan. Kaya Dito ko na tatapusin Ang ating kuwento,aking sinta Ang libro ng pag-ibig nati'y akin nang isasara Masakit man Ang ating naging pagtatapos Siguradong sa puso ng magbabasa,ito ay tatagos Tapos na akong magbilang ng numero At gaya ng ipinangako ko— Pagsapit ko ng Tatlo, Ibibigay na kita sa kanya ng buo Paalam.
0
Dec 3, 2017
Dec 3, 2017 at 9:30 AM UTC
ChameleonInk
"Laro Ng Pag-ibig"
Tagu - taguan, maliwanag ang buwan Pagbilang Kong Tatlo, wala na akong nararamdaman! Isa— ito na Ang huling patak ng aking mga luha At pangako di na ako muli pang magpapakita Pagkat mahal, ika'y akin nang pinapalaya Alam ko naman kasing napaglaruan lang tayo ng tadhana, Minsan kasi, naglaro si kupido ng kanyang pana At sumakto Ang araw na yun sa una nating pagkikita Tinamaan ako,tinamaan ka rin yata?— Mahal Ang alam ko lang kasi noon, mahal natin Ang isa't isa At makulay Ang mundo! Mundong binuo nating dalawa. Bihira man Ang relasyong katulad ng sa atin, Pero gagawin ko ang lahat wag ka lang mawala sa akin Marami mang problema Ang ating pinagdaanan, At sa kuwento natin marami man tayong nakalaban— Parang senaryo sa pelikula, maraming naki-eksena Pero love story natin 'to at tayo Ang mga bida Kaya't sa bandang huli,kamay mo pa rin Ang aking hawak Masaya pa tayo't sabay na humahalakhak Hanggang sa... Dalawa— Dumating siya sa buhay mo At sa isang iglap,naitsapuwera ako! Nalunod man ang puso sa selos Ngunit pilit ko iyong iginapos Pagkat relasyon nati'y gusto Ko pang maayos At wag 'tong maputol, wag 'tong matapos. Pero nakakapagod maghabol sa taong mabilis tumakbo, Nagmimistula lang akong isang mumunting aso Naghihintay kung kailan mapapansin Naghihitay kung Kailan mamahalin Kaya napilitan akong isuko ka, Napilitan akong bitiwan ka Kase una sa lahat—alam Kong sa kanya ka sasaya Siya na Ang makakapagbigay sa iyo ng ligaya Ng kilig,Ng mga ngiti at tawa— Mga Bagay na bihira ko nang mamasdan At Alam Kong sa kanya mo nalang mararamdaman Kaya Tatlo— Paalam. Salitang di ko sana gustong bitiwan Pero sadyang kinakailangan Hindi ko man gusto na ika'y iwanan Ngunit marahil,ito na Ang ating hangganan. Pagod na ako mahal sana'y maintindihan Dahil kung ipipilit ko pa'y pareho lang tayong masasaktan Mahal kita tandaan mo yan. Kaya Dito ko na tatapusin Ang ating kuwento,aking sinta Ang libro ng pag-ibig nati'y akin nang isasara Masakit man Ang ating naging pagtatapos Siguradong sa puso ng magbabasa,ito ay tatagos Tapos na akong magbilang ng numero At gaya ng ipinangako ko— Pagsapit ko ng Tatlo, Ibibigay na kita sa kanya ng buo Paalam.
Continue reading...
59
Hindi ba umaabot sa langit Ang mga panalangin Na binubulong ko sa hangin? Masyado ba Kayong Malayo Para makita Ang mukha kong Nalulunod sa luha? Habang Kayo ay Walang imik, walang kibo Ako ay napupuno Ng mga problemang walang solusyon Ng mga tanong na walang sagot. Pero sa aking pagsapit Sa kailaliman, kadiliman Doon ko lang natanto Ang dahilan kung bakit Ako'y tila inyong Tinaguan, tinalikuran Dahil sa inyong Nakakabinging katahimikan Ako ay nagising Sa aking napakahabang idlip Kung saan nilamon ako Ng aking mga Makasariling panaginip. Namulat ang mga Nagbubulag-bulagang kong Mga mata sa Katotohanan, kalayaan Na nasa harapan Ko lang pala. Doon ko rin lang naalala Na mahal Niyo pala ako At walang ibang tunay na ligaya Kundi mahalin din Kita At tsaka, Natuto na akong Maghintay ng may Karunungan at Umindak sa sayawan Sa kabila ng Inyong Nakakabinging katahimikan.
0
Jan 22, 2014
Jan 22, 2014 at 11:58 AM UTC
marge-redelicia
Nakakabinging katahimikan
Hindi ba umaabot sa langit Ang mga panalangin Na binubulong ko sa hangin? Masyado ba Kayong Malayo Para makita Ang mukha kong Nalulunod sa luha? Habang Kayo ay Walang imik, walang kibo Ako ay napupuno Ng mga problemang walang solusyon Ng mga tanong na walang sagot. Pero sa aking pagsapit Sa kailaliman, kadiliman Doon ko lang natanto Ang dahilan kung bakit Ako'y tila inyong Tinaguan, tinalikuran Dahil sa inyong Nakakabinging katahimikan Ako ay nagising Sa aking napakahabang idlip Kung saan nilamon ako Ng aking mga Makasariling panaginip. Namulat ang mga Nagbubulag-bulagang kong Mga mata sa Katotohanan, kalayaan Na nasa harapan Ko lang pala. Doon ko rin lang naalala Na mahal Niyo pala ako At walang ibang tunay na ligaya Kundi mahalin din Kita At tsaka, Natuto na akong Maghintay ng may Karunungan at Umindak sa sayawan Sa kabila ng Inyong Nakakabinging katahimikan.
Continue reading...
43
Bukas Samahan mo ako Pagsapit ng takip-silim, Kung saan nag-aagawan ang liwanag at dilim At ang langit na bughaw ay magliliyab ng pula Tapos kukupas sa mga bituin. Samahan mo ako Sa tabi ng kalsada Kaharap ng mga naglalarong bata Sa ilalim ng mga nagbubulaklak na punong acacia At lasapin natin ang malamig na hangin Na humahaplos sa atin ng kay lambing. Halika, Balik tanawin nating ang nakaraan At mangarap ng mas malaki pa Para sa kinabukasan. Wala nang lihim na itatago, Walang kahinaan na ikakahiya. *Ikaw ay ngingiti. Ako ay tatawa.* Bukas.
0
Jan 29, 2014
Jan 29, 2014 at 10:38 PM UTC
marge-redelicia
Bukas.
Bukas Samahan mo ako Pagsapit ng takip-silim, Kung saan nag-aagawan ang liwanag at dilim At ang langit na bughaw ay magliliyab ng pula Tapos kukupas sa mga bituin. Samahan mo ako Sa tabi ng kalsada Kaharap ng mga naglalarong bata Sa ilalim ng mga nagbubulaklak na punong acacia At lasapin natin ang malamig na hangin Na humahaplos sa atin ng kay lambing. Halika, Balik tanawin nating ang nakaraan At mangarap ng mas malaki pa Para sa kinabukasan. Wala nang lihim na itatago, Walang kahinaan na ikakahiya. *Ikaw ay ngingiti. Ako ay tatawa.* Bukas.
Continue reading...
21
Sa simpleng pagsapit ng karaniwang alas nueve Sa dilim ng gabi nakahihinga ng kampante Nang mas lumamig ang pagdama sa iyong pagtabi, Iyong mapang-ulit na sagi sa aking isipan Muli kong pagkabusog sa pagsagap ng kawalan Payapa sa nanatiling magulong kapaligiran
0
Dec 5, 2018
Dec 5, 2018 at 10:21 AM UTC
youraverageAL
Pagtabi
Sa simpleng pagsapit ng karaniwang alas nueve Sa dilim ng gabi nakahihinga ng kampante Nang mas lumamig ang pagdama sa iyong pagtabi, Iyong mapang-ulit na sagi sa aking isipan Muli kong pagkabusog sa pagsagap ng kawalan Payapa sa nanatiling magulong kapaligiran
Continue reading...
6
Ang maikling kasaysayan ay pilit kinakalimutan Nang nahulog sa bangin ng nakaraan itinali sa leeg ng walang pag-aalinlangan ang maiksi na lubid na pinanghahawakan Kumikinang na perlas ng silangan namumukod-tanging mutya sa dalampasigan Nang makatakas sa karagatan Di na bumalik sa kinagisnan Papalubog na ang araw nang hindi namamalayan Ang liham nito'y kanyang huling alab Yugto ng masamang pangitain kung kailan dadapo ang mga paniki Nagsilbi na piring sa pagsapit ng Biyernes ang takipsilim Sa walang pakundangan pugon Nagliyab ang lunggati ng pangangalit Marahas na pagbati nito ay pasakit Ang simpatiya ay kumukupas Sa trahedyang sumira Nang wala na makakapitan sa pag-aagaw buhay Walang paghikbi sa kapaligiran Labis na kasawian
0
Dec 16, 2018
Dec 16, 2018 at 6:24 AM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #11
Ang maikling kasaysayan ay pilit kinakalimutan Nang nahulog sa bangin ng nakaraan itinali sa leeg ng walang pag-aalinlangan ang maiksi na lubid na pinanghahawakan Kumikinang na perlas ng silangan namumukod-tanging mutya sa dalampasigan Nang makatakas sa karagatan Di na bumalik sa kinagisnan Papalubog na ang araw nang hindi namamalayan Ang liham nito'y kanyang huling alab Yugto ng masamang pangitain kung kailan dadapo ang mga paniki Nagsilbi na piring sa pagsapit ng Biyernes ang takipsilim Sa walang pakundangan pugon Nagliyab ang lunggati ng pangangalit Marahas na pagbati nito ay pasakit Ang simpatiya ay kumukupas Sa trahedyang sumira Nang wala na makakapitan sa pag-aagaw buhay Walang paghikbi sa kapaligiran Labis na kasawian
Continue reading...
21
Magrasang damit ng batang madungis tyang gutom at katawa'y malangis palaboy-laboy sa eskinita pagala-gala sa kalsada uupo sa sulok may katabing lata limos na inaabot ang lata sa mga tao nagmamakaawa para makakuha kahit kaka-unting barya Paglipas ng hapon at pagsapit ng gabi walang paligo at katawa'y makati ang naipon nyang pera kulang kulang sampu ang halaga di na matiis ang gutom nagkalkal ng basura sa tagal walang makita nainip, nakatulog, nahiga, ang naipong barya idadagdag nalang bukas sa lata
0
Aug 18, 2011
Aug 18, 2011 at 12:55 AM UTC
karl-gerald-saul
Palimos
Magrasang damit ng batang madungis tyang gutom at katawa'y malangis palaboy-laboy sa eskinita pagala-gala sa kalsada uupo sa sulok may katabing lata limos na inaabot ang lata sa mga tao nagmamakaawa para makakuha kahit kaka-unting barya Paglipas ng hapon at pagsapit ng gabi walang paligo at katawa'y makati ang naipon nyang pera kulang kulang sampu ang halaga di na matiis ang gutom nagkalkal ng basura sa tagal walang makita nainip, nakatulog, nahiga, ang naipong barya idadagdag nalang bukas sa lata
Continue reading...
19
ang kaakit-akit **** bating- pangwakas ang siyang wagas na nagdala ng madamdaming mga katanungan mula sa iyong puso patungo sa iyong kasintahan, gamit ang ibabaw ng mga matikas na alon... walang pasubali na ipinahayag mo ang iyong pangmatagalang paglalarawan sa marami, bagaman ang mundo ng magkabilang dako ay pansamatalang natutulog na ... ang kagandahan niyon ay mananatiling gising pa rin. Dahil siya ang natatangi **** daigdig at ikaw nga ang makulay niyang pag-ibig! At mula sa iyong napakalambing na pagsisimula Mayroong "kayo" na magsasalo sa magdamag habang heto si Ako...mananatili ring tapat at gaya niya na di nakakalimot sa akin! Kaya naman sa iyo aking mahal, Malayo ka man sa akin ngayon, lagi pa rin namang merong "tayo" Maulap man ang papawirin Ating babagtasin ang araw at sinag nito hanggang sa isang kabilogan na lang ng buwan ang aking pananabikan at bibilangin ko! Sa pagsapit niyon matamis na katahimikan ang siya nating mabubuo! tanging sa ating pagniniig nang may buong kasabikan ang mga himig na maririnig! mula sa simula hanggang sa ang wakas ay magsilbing hudyat na sa langit nating inaasam ay magigisnan ang malakidlat na tilamsik ng ating pagsusuyuan Di-kapara ng naunang magsing-irog mula sa bukana ng talon ay nahulog at kapwa bumitaw sa ere sa gitna ng kulog pero tayo...Hindi tayo sa patibong matutulog! patutunayan nating Hindi tayo ang tipong mauuwi sa TaLiwaS dahil sa katunayan nga mahal ko sa pamagat pa lang binungad ko na ang SiLaw aT labo na nananahan sa pagitan ng tukso at ng bahay na inaakala nilang panghabang-buhay na tahanan!
0
Oct 23, 2020
Oct 23, 2020 at 9:08 AM UTC
TanglawatPanglaw
' SiwaLaT '
ang kaakit-akit **** bating- pangwakas ang siyang wagas na nagdala ng madamdaming mga katanungan mula sa iyong puso patungo sa iyong kasintahan, gamit ang ibabaw ng mga matikas na alon... walang pasubali na ipinahayag mo ang iyong pangmatagalang paglalarawan sa marami, bagaman ang mundo ng magkabilang dako ay pansamatalang natutulog na ... ang kagandahan niyon ay mananatiling gising pa rin. Dahil siya ang natatangi **** daigdig at ikaw nga ang makulay niyang pag-ibig! At mula sa iyong napakalambing na pagsisimula Mayroong "kayo" na magsasalo sa magdamag habang heto si Ako...mananatili ring tapat at gaya niya na di nakakalimot sa akin! Kaya naman sa iyo aking mahal, Malayo ka man sa akin ngayon, lagi pa rin namang merong "tayo" Maulap man ang papawirin Ating babagtasin ang araw at sinag nito hanggang sa isang kabilogan na lang ng buwan ang aking pananabikan at bibilangin ko! Sa pagsapit niyon matamis na katahimikan ang siya nating mabubuo! tanging sa ating pagniniig nang may buong kasabikan ang mga himig na maririnig! mula sa simula hanggang sa ang wakas ay magsilbing hudyat na sa langit nating inaasam ay magigisnan ang malakidlat na tilamsik ng ating pagsusuyuan Di-kapara ng naunang magsing-irog mula sa bukana ng talon ay nahulog at kapwa bumitaw sa ere sa gitna ng kulog pero tayo...Hindi tayo sa patibong matutulog! patutunayan nating Hindi tayo ang tipong mauuwi sa TaLiwaS dahil sa katunayan nga mahal ko sa pamagat pa lang binungad ko na ang SiLaw aT labo na nananahan sa pagitan ng tukso at ng bahay na inaakala nilang panghabang-buhay na tahanan!
Continue reading...
55
Pero siguro nga nababad na lang ang utak mo sa alak. Isusuka mo lang kinabukasan lahat ng salita **** binitawan. Binuga mo lang din palabas ng iyong baga ang pagmamahal na sinabi **** iyong handang ibigay. Nabilang ko ang bawat laklak, bawat sigarilyong iyong nasindihan. Pinagmasdan lamang kita. Pinagmasdan kung paano mo sasayangin itong gabi para lang iyong malimutan sa pagsapit ng kinaumagahan.
0
Dec 11, 2015
Dec 11, 2015 at 1:42 PM UTC
c-entralperked
Alak
Pero siguro nga nababad na lang ang utak mo sa alak. Isusuka mo lang kinabukasan lahat ng salita **** binitawan. Binuga mo lang din palabas ng iyong baga ang pagmamahal na sinabi **** iyong handang ibigay. Nabilang ko ang bawat laklak, bawat sigarilyong iyong nasindihan. Pinagmasdan lamang kita. Pinagmasdan kung paano mo sasayangin itong gabi para lang iyong malimutan sa pagsapit ng kinaumagahan.
Continue reading...
12
081721 Pikit-mata kong inaaninag ang liwanag Na dumarampi sa aking mga pilik-mata Habang bahagyang nagbabadya ang pagsirit At pag-agos nang marahan Ng pawis na pilit kong ikinukubli Sa bawat pagtiklop ng hapon. Walang oras o segundong hayag Sa kung papaanong paraan ba aahon ang Araw Na tila ba kaytagal kong hinintay na bumangong muli. Ni hindi ko magawang lumapit Sa mga sinag nitong hayagang yumayakap sa akin Na para bang nais Nitong hingahang muli Ang buo kong pagkatao. Hinahagkan ang bawat pagbugso ng aking pulso Buhat sa kawalang ulirat sa katotohanang Minsang kumatok at pinagbuksan. Nagbigkis ang lahat ng mga mandirigmang Walang ibang hiling Kundi sumapit ang takdang araw Na ilang beses binuhol-buhol sa kalendaryo Gaya ng pag-aabang sa muling pagsindi’t pag-ulan Ng mga bulalakaw sa langit At may iba’t ibang kapaliwanagan. Nagliwanag naman ang kurtinang nagbibigkis Sa hagdanang patungo sa kaluwalhatian At sa pastulang aking minsang sinuklian Ng Kanyang mga balak At pinagtaniman ng mga binhing nagbunga na ngayon At akin nang inaani nang may galak. Dumudungaw sa lente ng aking mga mata Ang aking pagkataong binihasan ng liwanag. At tunay ngang ang mga luha'y papawiin At wala nang ibang maibibigkas pa kundi Papuri't pagsamba sa tunay na nagmamay-ari Ng kaluwalhatiang habambuhay na aakap Sa panibagong mundong nagtapos na ang kadiliman. "Bubuksan Ko ang kalangitan, Maging ang buong kalawakan, Masilayan mo lamang ang laan Ko para sa'yo. Tamasahin mo ang kabuuan ng Aking presensya At ang pag-ibig Kong alay na inihanda ko para sa'yo. Ang piging sa Aking pagsasalo'y hayag sa buong sansinukob At ang lahat ay nais Kong makapiling sa Aking pagbabalik. Ang hamon ng buhay ay siya ring susubok sa'yong katapatan Kaya't wag kang matakot na waksian ang mga kamaliang Iyong kinasanayan at ika'y magpasakop sa Aking kaluwalhatin. Ang lahat ng Iyong mga narinig at nakita'y magliliwanag Sa pagsapit ng itinakdang oras.. At sa iyong paghihintay ay patuloy kang lumakad Sa landas kong laan para sa'yo. Patuloy **** ipalaganap na ang Aking kaharian Ay bukas para sa lahat, At ang dugong dumanak Buhat sa Aking bukod-tanging Anak na si Hesus Ay siyang nakasuklob sa'yo sa iyong laban. Tanggapin mo ang regalo Kong Banal na Ispiritong Syang gagabay sa'yong mga pasya't Magbibigay kaliwanagan sa mga bagay Na tanging pang-langit lamang. Ikaw, kayong mga tinawag Ko'y sama-samang humayo, Ipalaganap n'yo ang liwanag sa madilim na sansinukob.. At sa Aking paghuhusga'y gagawaran Ko Ang lahat ng aking mga anak Na hanggang sa huli'y nanatili, nagpasakop At kumilos ayon sa Aking mga Salita't mga utos. Ang pag-ibig Ko'y sa iyo.."
0
Aug 17, 2021
Aug 17, 2021 at 5:47 AM UTC
psalmiseta
The Space Between Us
081721 Pikit-mata kong inaaninag ang liwanag Na dumarampi sa aking mga pilik-mata Habang bahagyang nagbabadya ang pagsirit At pag-agos nang marahan Ng pawis na pilit kong ikinukubli Sa bawat pagtiklop ng hapon. Walang oras o segundong hayag Sa kung papaanong paraan ba aahon ang Araw Na tila ba kaytagal kong hinintay na bumangong muli. Ni hindi ko magawang lumapit Sa mga sinag nitong hayagang yumayakap sa akin Na para bang nais Nitong hingahang muli Ang buo kong pagkatao. Hinahagkan ang bawat pagbugso ng aking pulso Buhat sa kawalang ulirat sa katotohanang Minsang kumatok at pinagbuksan. Nagbigkis ang lahat ng mga mandirigmang Walang ibang hiling Kundi sumapit ang takdang araw Na ilang beses binuhol-buhol sa kalendaryo Gaya ng pag-aabang sa muling pagsindi’t pag-ulan Ng mga bulalakaw sa langit At may iba’t ibang kapaliwanagan. Nagliwanag naman ang kurtinang nagbibigkis Sa hagdanang patungo sa kaluwalhatian At sa pastulang aking minsang sinuklian Ng Kanyang mga balak At pinagtaniman ng mga binhing nagbunga na ngayon At akin nang inaani nang may galak. Dumudungaw sa lente ng aking mga mata Ang aking pagkataong binihasan ng liwanag. At tunay ngang ang mga luha'y papawiin At wala nang ibang maibibigkas pa kundi Papuri't pagsamba sa tunay na nagmamay-ari Ng kaluwalhatiang habambuhay na aakap Sa panibagong mundong nagtapos na ang kadiliman. "Bubuksan Ko ang kalangitan, Maging ang buong kalawakan, Masilayan mo lamang ang laan Ko para sa'yo. Tamasahin mo ang kabuuan ng Aking presensya At ang pag-ibig Kong alay na inihanda ko para sa'yo. Ang piging sa Aking pagsasalo'y hayag sa buong sansinukob At ang lahat ay nais Kong makapiling sa Aking pagbabalik. Ang hamon ng buhay ay siya ring susubok sa'yong katapatan Kaya't wag kang matakot na waksian ang mga kamaliang Iyong kinasanayan at ika'y magpasakop sa Aking kaluwalhatin. Ang lahat ng Iyong mga narinig at nakita'y magliliwanag Sa pagsapit ng itinakdang oras.. At sa iyong paghihintay ay patuloy kang lumakad Sa landas kong laan para sa'yo. Patuloy **** ipalaganap na ang Aking kaharian Ay bukas para sa lahat, At ang dugong dumanak Buhat sa Aking bukod-tanging Anak na si Hesus Ay siyang nakasuklob sa'yo sa iyong laban. Tanggapin mo ang regalo Kong Banal na Ispiritong Syang gagabay sa'yong mga pasya't Magbibigay kaliwanagan sa mga bagay Na tanging pang-langit lamang. Ikaw, kayong mga tinawag Ko'y sama-samang humayo, Ipalaganap n'yo ang liwanag sa madilim na sansinukob.. At sa Aking paghuhusga'y gagawaran Ko Ang lahat ng aking mga anak Na hanggang sa huli'y nanatili, nagpasakop At kumilos ayon sa Aking mga Salita't mga utos. Ang pag-ibig Ko'y sa iyo.."
Continue reading...
67
umulan man at umaraw sa gutom man at uhaw gaano man kababaw etong ating abot-tanaw sa panahon ng tag-lagas sasanga ang puno ng wagas dahon at dagta magbabawas may mag-aanyong maangas sa punong walang lilim walang aninong maililihim magbubunga ang ugat lingid sa ating pamulat mula sa pagsilip ng bukang-liwayway hanggang sa init ng tanghaling tapat maging sa pagsapit ng dapit-hapon pagtatakpan ako, mula sa simula muli ng takip silim
0
Nov 9, 2015
Nov 9, 2015 at 2:03 PM UTC
TanglawatPanglaw
ang kulay bughaw at ang nag-iisang ikaw
umulan man at umaraw sa gutom man at uhaw gaano man kababaw etong ating abot-tanaw sa panahon ng tag-lagas sasanga ang puno ng wagas dahon at dagta magbabawas may mag-aanyong maangas sa punong walang lilim walang aninong maililihim magbubunga ang ugat lingid sa ating pamulat mula sa pagsilip ng bukang-liwayway hanggang sa init ng tanghaling tapat maging sa pagsapit ng dapit-hapon pagtatakpan ako, mula sa simula muli ng takip silim
Continue reading...
16
100521 Humihikab na naman ang kalawakan, Natutulog ang mga bituing Patay-sindi kung magparamdam. At ang bagong-gising na buwan ay sumisigaw Na parang mga pinag-samasamang alikabok At syang isinaboy sa garapon ng buhay. Kusang nagtutuklapan ang mga nakahilerang pader Na pinino na parang mga buhangin sa dalampasigan. Habang paisa-isang nagbabato ng galit Ang mitikolosong likido na tumataboy Sa mga ekstranghero ng sanlibutan. Nagsisimula na ring gumapang ang pananim Na ang binhi'y hiningahan ng kariktan. At sa malalambot na mga ulap Ay magtatapat ito ng kanyang paghanga. Hinahawi na parang mga bagong pitas na rosas sa hardin Ang bawat bungang muling ihahasik sa pagsapit ng dilim. At sa ikalawang pagbangon ng binhing pinagmulan ng lahat Ay masasaksihan ng bawat nilalang Ang sinasabi nitong liwanag na bubulag sa lahat.
0
Oct 4, 2021
Oct 4, 2021 at 11:58 PM UTC
psalmiseta
Binhi
100521 Humihikab na naman ang kalawakan, Natutulog ang mga bituing Patay-sindi kung magparamdam. At ang bagong-gising na buwan ay sumisigaw Na parang mga pinag-samasamang alikabok At syang isinaboy sa garapon ng buhay. Kusang nagtutuklapan ang mga nakahilerang pader Na pinino na parang mga buhangin sa dalampasigan. Habang paisa-isang nagbabato ng galit Ang mitikolosong likido na tumataboy Sa mga ekstranghero ng sanlibutan. Nagsisimula na ring gumapang ang pananim Na ang binhi'y hiningahan ng kariktan. At sa malalambot na mga ulap Ay magtatapat ito ng kanyang paghanga. Hinahawi na parang mga bagong pitas na rosas sa hardin Ang bawat bungang muling ihahasik sa pagsapit ng dilim. At sa ikalawang pagbangon ng binhing pinagmulan ng lahat Ay masasaksihan ng bawat nilalang Ang sinasabi nitong liwanag na bubulag sa lahat.
Continue reading...
21
100121 Parang ang lahat ng ilaw ay may kakumpitensya. Habang ang lahat ng nagliliwanag At kumikinang sa gabing mahiwaga’y Nagtatagisan kung sino ba ang pinaka-nakasisilaw – Kung sino ang pinakamaganda. Ni isa sa kanila'y ayaw matabunan, Ni ayaw nilang sila'y mahigitan Kaya naman maging sa kanilang pagtulog, Ay dinadalaw pa rin sila ng kani-kanilang kagustuhan. Ni hindi makahimbing ang mga alitaptap Na nagpapalamon sa nanunuksong alab. At tila ba walang katapusan ang paglikha Pagkat sa pagsapit ng panibagong umaga'y Iba na naman ang isasabit At magpapakitang gilas ng kanyang ningning. Ngunit ang lahat sa kanila’y May mga aninong umaakap patungo sa dilim. Nagtatago sa lilim ng kani-kanilang lihim, Walang mukhang maiguhit Kundi tanging pangalang minsang naiukit Upang panandaliang magbigay-kulay at magbigay-buhay. At sabay-sabay silang manghihina; Maghihikahos na daig pa ang nanlilimos ng lakas – Ng liwanag, ng kasiguraduhang maari pa silang bumangon. At mahahandugan pa ng pangalawang pagkakataon. Ngunit sa kabila ng kanilang paghihikahos, Ay kusang mamamatay ang kanilang mga apoy Na minsang sinindihan ngunit niyurakan Ng sarili nilang mga apoy.
0
Oct 3, 2021
Oct 3, 2021 at 11:28 PM UTC
psalmiseta
Tiktak-tiktak
100121 Parang ang lahat ng ilaw ay may kakumpitensya. Habang ang lahat ng nagliliwanag At kumikinang sa gabing mahiwaga’y Nagtatagisan kung sino ba ang pinaka-nakasisilaw – Kung sino ang pinakamaganda. Ni isa sa kanila'y ayaw matabunan, Ni ayaw nilang sila'y mahigitan Kaya naman maging sa kanilang pagtulog, Ay dinadalaw pa rin sila ng kani-kanilang kagustuhan. Ni hindi makahimbing ang mga alitaptap Na nagpapalamon sa nanunuksong alab. At tila ba walang katapusan ang paglikha Pagkat sa pagsapit ng panibagong umaga'y Iba na naman ang isasabit At magpapakitang gilas ng kanyang ningning. Ngunit ang lahat sa kanila’y May mga aninong umaakap patungo sa dilim. Nagtatago sa lilim ng kani-kanilang lihim, Walang mukhang maiguhit Kundi tanging pangalang minsang naiukit Upang panandaliang magbigay-kulay at magbigay-buhay. At sabay-sabay silang manghihina; Maghihikahos na daig pa ang nanlilimos ng lakas – Ng liwanag, ng kasiguraduhang maari pa silang bumangon. At mahahandugan pa ng pangalawang pagkakataon. Ngunit sa kabila ng kanilang paghihikahos, Ay kusang mamamatay ang kanilang mga apoy Na minsang sinindihan ngunit niyurakan Ng sarili nilang mga apoy.
Continue reading...
30
062721 Doon sa parteng may tubig sa aming bakuran Ay natagpuan ko ang hiwaga ng bawat nilalang Na araw-araw na sumasalubong sa'kin Buhat sa paggayak sa umaga’t hapon. Silang mga nakabihis ng puti Ay sabay-sabay na sisigaw ng aking ngalan At bagamat hindi ko rin wari Ang lenggwahe na kanilang taglay, Ay para bang kampante akong Sila’y akayin at alalayang maitawid Sa bawat araw nang may galak sa puso. Tila ba sa bawat araw Na itiunuro sa akin ni Tatay noon, Ay natututo na rin akong Makiramdam at makialam. Ito yung tipong kaya ko na rin palang Arugain ang hindi akin Ngunit ang bawat binhi Ay ngayo’y itinuturing ko ng kayamanan. T'wing nakatirik ang araw Ay agaran kong kukumbinsihin ang aking sariling Gumayak na't lisanin ang aking higaan At kamustahin ang mga ito. Tangan ko ang kahoy na gawad ni Tatay sa akin, At balewala ang putikang aking sasadyain. Bilin nya nga sa aki’y wag ko raw hahayaang Lubugan na ako ng araw Bago ko pa yakapin ang responsibilidad Na iniatang nya sa akin. Sa yaman ng kalikasan Ay wala na akong magiging dahilan pa Upang kalimutan ang aking pagkatawag At sila’y pabayaan Sa matatalim na ngipin ng ibang mga nilalang. Silang sa pagsapit ng dilim Ay nakabantay lamang at handang sunggabin Ang bawat naliligaw ng landas. Sa tubig, sa batis at ilog Ay akin naman silang aalalayan Ang galak ko habang sila'y hinahayaang Busugin ang kanilang mga sarili Sa berdeng kalupaa’y walang katumbas. Pagkat dito ko sila nasisilayan At napagtatantong totoo nga ang sabi sa akin ni Tatay. Ni hindi ko na kailangang maglakbay Patungo sa kung saan mang siyudad Matamasa lamang ang tunay na kaligayahan Pagkat sa akin ay sapat na Ang sundin ko ang bilin ni Tatay. Malayo pa ang umagang Kami’y maghahawak kamay. Ang yapos niya’t pagkalinga sa akin Ay araw-araw ko ring hinahanap-hanap. At naniniwala akong Darating ang umagang iyon. Maghihintay lamang ako Habang ang kanyang pamana’y Lubos kong aarugain ng pag-ibig at pag-aalalay.
0
Jun 30, 2021
Jun 30, 2021 at 11:23 AM UTC
psalmiseta
Pastulan
062721 Doon sa parteng may tubig sa aming bakuran Ay natagpuan ko ang hiwaga ng bawat nilalang Na araw-araw na sumasalubong sa'kin Buhat sa paggayak sa umaga’t hapon. Silang mga nakabihis ng puti Ay sabay-sabay na sisigaw ng aking ngalan At bagamat hindi ko rin wari Ang lenggwahe na kanilang taglay, Ay para bang kampante akong Sila’y akayin at alalayang maitawid Sa bawat araw nang may galak sa puso. Tila ba sa bawat araw Na itiunuro sa akin ni Tatay noon, Ay natututo na rin akong Makiramdam at makialam. Ito yung tipong kaya ko na rin palang Arugain ang hindi akin Ngunit ang bawat binhi Ay ngayo’y itinuturing ko ng kayamanan. T'wing nakatirik ang araw Ay agaran kong kukumbinsihin ang aking sariling Gumayak na't lisanin ang aking higaan At kamustahin ang mga ito. Tangan ko ang kahoy na gawad ni Tatay sa akin, At balewala ang putikang aking sasadyain. Bilin nya nga sa aki’y wag ko raw hahayaang Lubugan na ako ng araw Bago ko pa yakapin ang responsibilidad Na iniatang nya sa akin. Sa yaman ng kalikasan Ay wala na akong magiging dahilan pa Upang kalimutan ang aking pagkatawag At sila’y pabayaan Sa matatalim na ngipin ng ibang mga nilalang. Silang sa pagsapit ng dilim Ay nakabantay lamang at handang sunggabin Ang bawat naliligaw ng landas. Sa tubig, sa batis at ilog Ay akin naman silang aalalayan Ang galak ko habang sila'y hinahayaang Busugin ang kanilang mga sarili Sa berdeng kalupaa’y walang katumbas. Pagkat dito ko sila nasisilayan At napagtatantong totoo nga ang sabi sa akin ni Tatay. Ni hindi ko na kailangang maglakbay Patungo sa kung saan mang siyudad Matamasa lamang ang tunay na kaligayahan Pagkat sa akin ay sapat na Ang sundin ko ang bilin ni Tatay. Malayo pa ang umagang Kami’y maghahawak kamay. Ang yapos niya’t pagkalinga sa akin Ay araw-araw ko ring hinahanap-hanap. At naniniwala akong Darating ang umagang iyon. Maghihintay lamang ako Habang ang kanyang pamana’y Lubos kong aarugain ng pag-ibig at pag-aalalay.
Continue reading...
59
Tahimik na tubig na laging kinukutaw Waring pinupuno hanggang sa umapaw Ang kung dilim ay nangingibabaw Magtakang papatayin ko ang aking ilaw Lumulubog sa maalon na panahon Nasasawi sa bawat pagkakataon Wagi sa araw ay hindi lagi ganoon Sa pagsapit ng gabi luray kung magkataon Sa pisi ay sagabal ang tingin Sa kapayapaan sarili'y binibitin Sa taga na walang sawang aaliwin Naglalaro kaya hindi puputulin Saksi sa paglubog ang araw at buwan Sa mga matang lubos nang natuyuan Itatago ang musmos ng tuluyan At ilalabas ang isang makapangyarihan Ang malamig na walang inaasahan At hindi mag-iinit sa bawat kinabukasan Ang bawat sugat ay tinutuluyan Gaya ng tahimik na tubig sa dalampasigan JGA
0
Dec 27, 2021
Dec 27, 2021 at 9:49 PM UTC
pusang-tahimik
Tubig
Tahimik na tubig na laging kinukutaw Waring pinupuno hanggang sa umapaw Ang kung dilim ay nangingibabaw Magtakang papatayin ko ang aking ilaw Lumulubog sa maalon na panahon Nasasawi sa bawat pagkakataon Wagi sa araw ay hindi lagi ganoon Sa pagsapit ng gabi luray kung magkataon Sa pisi ay sagabal ang tingin Sa kapayapaan sarili'y binibitin Sa taga na walang sawang aaliwin Naglalaro kaya hindi puputulin Saksi sa paglubog ang araw at buwan Sa mga matang lubos nang natuyuan Itatago ang musmos ng tuluyan At ilalabas ang isang makapangyarihan Ang malamig na walang inaasahan At hindi mag-iinit sa bawat kinabukasan Ang bawat sugat ay tinutuluyan Gaya ng tahimik na tubig sa dalampasigan JGA
Continue reading...
21
Maraming posibleng mangyari sa loob ng isang buwan Agosto, ako'y sigurado na hindi sayo titibok ang puso Ngunit pagsapit ng Setyembre, damdami'y biglang nagbago Ngayon lang ba natanto na noong Hulyo pa napukaw ang damdamin? Sa pag-iingat sa aking puso ay tuluyan na ngang nahulog Bigla na lang natakot na sa'kin ay ika'y mawala Kaya nama'y walang ‘sing tamis ang ating pag-iibigan pagdating ng Oktubre Kahit nagtatalo ay mas nangibabaw ang pagmamahalan Subalit lalo lang lumala at nagkalabuan noong Nobyembre Ako'y nakapagsulat ng tula para sa'yo, mahal ‘Yon nga ba ang nagsalba sa ating dalawa? Disyembre, alam kong pagod ka na Gayunpaman ay pilit kong diniligan ang ating nalalantang pagsinta Ngunit imbis na diligan ay aking binuhusan kaya naman ika'y nalunod At nang ating salubungin ang bagong taon, ako nga'y tuluyan **** binitawan Hindi na sinuyo, wala ng paramdam Masyadong mabilis ang mga pangyayari ‘Di malaman kung saan gusto bumalik— noong Hunyo bago sa'yo'y nagkagusto upang pigilan nang mas maaga ang nararamdaman o Disyembre upang maitama ang aking pagkakamali Hindi naman inaakala na ganito magtatapos noong tayo'y magkalapit noong Abril Hindi na ba tayo masasalba ng aking tula sa pangalawang pagkakataon? Maraming posibleng mangyari sa loob ng isang linggo Marahil ay iyong pinagpatuloy ang iyong paglakbay Habang ako'y nanatili sa lugar kung sa'n ako'y iyong iniwan
0
Jan 18, 2021
Jan 18, 2021 at 4:01 AM UTC
raindrop
Sa Loob ng Isang Buwan
Maraming posibleng mangyari sa loob ng isang buwan Agosto, ako'y sigurado na hindi sayo titibok ang puso Ngunit pagsapit ng Setyembre, damdami'y biglang nagbago Ngayon lang ba natanto na noong Hulyo pa napukaw ang damdamin? Sa pag-iingat sa aking puso ay tuluyan na ngang nahulog Bigla na lang natakot na sa'kin ay ika'y mawala Kaya nama'y walang ‘sing tamis ang ating pag-iibigan pagdating ng Oktubre Kahit nagtatalo ay mas nangibabaw ang pagmamahalan Subalit lalo lang lumala at nagkalabuan noong Nobyembre Ako'y nakapagsulat ng tula para sa'yo, mahal ‘Yon nga ba ang nagsalba sa ating dalawa? Disyembre, alam kong pagod ka na Gayunpaman ay pilit kong diniligan ang ating nalalantang pagsinta Ngunit imbis na diligan ay aking binuhusan kaya naman ika'y nalunod At nang ating salubungin ang bagong taon, ako nga'y tuluyan **** binitawan Hindi na sinuyo, wala ng paramdam Masyadong mabilis ang mga pangyayari ‘Di malaman kung saan gusto bumalik— noong Hunyo bago sa'yo'y nagkagusto upang pigilan nang mas maaga ang nararamdaman o Disyembre upang maitama ang aking pagkakamali Hindi naman inaakala na ganito magtatapos noong tayo'y magkalapit noong Abril Hindi na ba tayo masasalba ng aking tula sa pangalawang pagkakataon? Maraming posibleng mangyari sa loob ng isang linggo Marahil ay iyong pinagpatuloy ang iyong paglakbay Habang ako'y nanatili sa lugar kung sa'n ako'y iyong iniwan
Continue reading...
28
sa magandang bukang-liwayway isa na namang bagong paglalakbay, ang naghihintay upang mas maging matapang ang bukal na pusong naghihinayang. sa pagsikat ng araw bagong pag-asa ang lumilitaw, para gumawa ng mga desisyon upang buhay ay may direksiyon. sa pagdating ng dapit-hapon at nakuha na ang lahat ng pagkakataon hindi alintanang nagawa kung anong tama, ngunit walang malay rin sa nagawang masama. at sa pagsapit ng hatinggabi, wala ka nang ibang katabi kundi ang iyong sarili, at konsensyang naghuhunos-dili.
0
May 16, 2020
May 16, 2020 at 3:38 AM UTC
mellowfantasies
dalawampu't apat na oras.
sa magandang bukang-liwayway isa na namang bagong paglalakbay, ang naghihintay upang mas maging matapang ang bukal na pusong naghihinayang. sa pagsikat ng araw bagong pag-asa ang lumilitaw, para gumawa ng mga desisyon upang buhay ay may direksiyon. sa pagdating ng dapit-hapon at nakuha na ang lahat ng pagkakataon hindi alintanang nagawa kung anong tama, ngunit walang malay rin sa nagawang masama. at sa pagsapit ng hatinggabi, wala ka nang ibang katabi kundi ang iyong sarili, at konsensyang naghuhunos-dili.
Continue reading...
16
umulan man at umaraw (rain or shine) sa gutom man at uhaw (in hunger and thirst) gaano man kababaw (no matter how insignificant) itong ating abot-tanaw (our gather horizon) sa panahon ng tag-lagas (during the autumn) sasanga ang puno ng wagas (the tree gotta branch full of pure) dahon at dagta magbabawas (leaves and resin currently reduce) may mag-aanyong maangas (then a form of the only you takes its amazing column) sa punong walang lilim (in chief unshaded) walang aninong maililihim (no shadow would hide) magbubunga ang ugat (root shall yields) lingid sa ating pamulat (lurking at our naked eye) mula sa pagsilip ng bukang-liwayway (From dawn preview) hanggang sa init ng tanghaling tapat (until mid-noon heat) maging sa pagsapit ng dapit-hapon (even at the approach of dusk) pagtatakpan ako, mula sa simula muli ng takip silim (shielding the blue one, i started again on the twilight)
0
May 14, 2016
May 14, 2016 at 1:32 PM UTC
TanglawatPanglaw
" the blue one and the only you " (translation)
umulan man at umaraw (rain or shine) sa gutom man at uhaw (in hunger and thirst) gaano man kababaw (no matter how insignificant) itong ating abot-tanaw (our gather horizon) sa panahon ng tag-lagas (during the autumn) sasanga ang puno ng wagas (the tree gotta branch full of pure) dahon at dagta magbabawas (leaves and resin currently reduce) may mag-aanyong maangas (then a form of the only you takes its amazing column) sa punong walang lilim (in chief unshaded) walang aninong maililihim (no shadow would hide) magbubunga ang ugat (root shall yields) lingid sa ating pamulat (lurking at our naked eye) mula sa pagsilip ng bukang-liwayway (From dawn preview) hanggang sa init ng tanghaling tapat (until mid-noon heat) maging sa pagsapit ng dapit-hapon (even at the approach of dusk) pagtatakpan ako, mula sa simula muli ng takip silim (shielding the blue one, i started again on the twilight)
Continue reading...
16
Mangangata ako sa madaling araw ng panggagalaiti, nang mga panahong mas malalim pa sa dagat, ang panghahaplos sa kaluluwa na kinulang sa pagpapahinga at sa wakas: makakapagpahinga. Ako, ang sisidlan ng kalatas na nagpaagos sa rumaragasang ilog pagkatapos ipasok sa isang bote, sa pag-asang makararating sa iyo ito. Ayaw ko nang bumalik ang kalatas na 'to, baka sa susunod na bumalik sa akin ito, ay naglalaman na ng bulgarang pagtugon ng pagkalas. Ayaw ko na. Manghihipo na lang ako sa gabi sa pamamagitan ng paggunita sa mga alaala para sundan ang anino na unti-unting nawawala sa kusina, sa kuwarto, sa kama, at sa hapag-kainan. Sandali, may idadagdag pa pala ako, hindi ko kakayaning tanggapin ang pagtanggap na namamalikmata lamang ako, habang naglalaho ang pangalan mo sa kuwaderno ko. Mawawala na lamang ang pagkamarahas ng prosa o tula ko. Isasantabi muna kita sa mga susunod na tula o prosa, painda-indayog ang paksa, pero binabalik-balikan ka sa masusing pagsusuri ng konteksto. Magiging humpak na lamang ang dating matunog na ikaw at ang dating laksa-laksang paglalarawan sa bawat pag-ikot at paggalaw mo, na maingat na sinusundan ng mga mata ko. Sa kabila ng pagpipigil sa pagkatapos ng isang nakakainsultong nakakapagod na araw ay magsisilakbo muli ang damdamin, at 'di magpapaawat ang pintig na parang bumabalik ang mga mata sa unang pag-angat ng mga titig. Mahal, mangangata na lamang ako hanggang umaga, habang nginangata ako ng panggagalaiti sa pagsapit ng umaga.
0
Feb 17, 2019
Feb 17, 2019 at 6:33 AM UTC
liberatovincent
Nangangata
Mangangata ako sa madaling araw ng panggagalaiti, nang mga panahong mas malalim pa sa dagat, ang panghahaplos sa kaluluwa na kinulang sa pagpapahinga at sa wakas: makakapagpahinga. Ako, ang sisidlan ng kalatas na nagpaagos sa rumaragasang ilog pagkatapos ipasok sa isang bote, sa pag-asang makararating sa iyo ito. Ayaw ko nang bumalik ang kalatas na 'to, baka sa susunod na bumalik sa akin ito, ay naglalaman na ng bulgarang pagtugon ng pagkalas. Ayaw ko na. Manghihipo na lang ako sa gabi sa pamamagitan ng paggunita sa mga alaala para sundan ang anino na unti-unting nawawala sa kusina, sa kuwarto, sa kama, at sa hapag-kainan. Sandali, may idadagdag pa pala ako, hindi ko kakayaning tanggapin ang pagtanggap na namamalikmata lamang ako, habang naglalaho ang pangalan mo sa kuwaderno ko. Mawawala na lamang ang pagkamarahas ng prosa o tula ko. Isasantabi muna kita sa mga susunod na tula o prosa, painda-indayog ang paksa, pero binabalik-balikan ka sa masusing pagsusuri ng konteksto. Magiging humpak na lamang ang dating matunog na ikaw at ang dating laksa-laksang paglalarawan sa bawat pag-ikot at paggalaw mo, na maingat na sinusundan ng mga mata ko. Sa kabila ng pagpipigil sa pagkatapos ng isang nakakainsultong nakakapagod na araw ay magsisilakbo muli ang damdamin, at 'di magpapaawat ang pintig na parang bumabalik ang mga mata sa unang pag-angat ng mga titig. Mahal, mangangata na lamang ako hanggang umaga, habang nginangata ako ng panggagalaiti sa pagsapit ng umaga.
Continue reading...
20
Tadhana na ata mismo ang gumawa ng paraan Upang hindi na muling mailahad ang kwento Ng pagmamahalang nauwi lang sa hiwalayan Nais sanang mag balik tanaw; silipin kung paano pumanaw Ang pag-iibigan nating binawian ng buhay Tulad ng paglubog ng araw at pagsapit ng bukang liwayway, Nagbago hindi lamang ang mga kulay ng kalangitan; Mga pangako sa isa’t isa ay tuluyang napako Pag-ibig mo’y tuluyan ng naglaho At ang dating nagsisilbing mukha bagong pag-asa ay ‘di na makakamtan Dahil nag-iba at napalitan ito ng kahulugan magmula nang ika’y lumisan
0
Oct 18, 2019
Oct 18, 2019 at 12:23 AM UTC
xyzzz
Huling Pahina ng ating Kwento
Tadhana na ata mismo ang gumawa ng paraan Upang hindi na muling mailahad ang kwento Ng pagmamahalang nauwi lang sa hiwalayan Nais sanang mag balik tanaw; silipin kung paano pumanaw Ang pag-iibigan nating binawian ng buhay Tulad ng paglubog ng araw at pagsapit ng bukang liwayway, Nagbago hindi lamang ang mga kulay ng kalangitan; Mga pangako sa isa’t isa ay tuluyang napako Pag-ibig mo’y tuluyan ng naglaho At ang dating nagsisilbing mukha bagong pag-asa ay ‘di na makakamtan Dahil nag-iba at napalitan ito ng kahulugan magmula nang ika’y lumisan
Continue reading...
11