Submit your work, meet writers and drop the ads. Become a member
 
sa malayong kalawakan
'di mo matatanaw ang dulo
ngunit tayo'y umaasa pa rin
makita kung ano ang nag-aantay

tayo'y umaasa
kahit ito'y walang kasiguraduhan
patuloy tayong naglalakbay
hanggang sa marating natin ang dulo

at kapag narating natin ang dulo
hindi natin alam kung ito'y maganda o hindi
pero sa huli'y tatanggapin
tatanggapin lang nang tatanggapin
umaga
gumising nanaman ang araw
para tayo'y gisingin at
mamuhay ng kanya-kanyang buhay

hapon
unti-unti nang nagpapahinga ang araw
mga tao'y napapagod, kahit ang araw
pero patuloy pa rin sa pag trabaho

dapit-hapon
nakita ko ang kagandahan ng paglubog ng araw
malapit nanaman ang kinabukasan
ngunit ako'y nabighani at biglang napahinga

gabi
nagsapit nanaman ang dilim
namahinga na ang araw
magsisimula naman ang buwan

liwayway
sinasamahan ako ng gising na buwan
sa aking pag antay sa dapit-umaga
pag gising ng araw'y magsisimula muli
ang araw-araw na gawain na walang katapusan
as i write this poem for you
i remember the day i looked at you
and saw your smile, clear as day
i can't help but wonder
when will i ever see that smile again

days have passed, the more i see you
the more i want to get close to you
i held my breath
walked towards you
and ****, the world just seemed right

you smiled just how i saw you before
my heart melt, along with your gazing eyes
i could look at you all day
and never will my admiration fade

i hope one day
i can be the reason for your smile
and everyday, i shall make it appear
for it is also the reason for mine
Sa gitna ng kawalan
Ay makakita tayo ng kasagutan
Sa ating mga katanungan
Na umaaligid sa ating mga isipan
Na kailanman ay maaaring hindi na mabigyan
Ng tamang sagot o ng kasagutan
Ngunit patuloy parin tayong naghahanapan
Sa pamamagitan ng paghanap sa ibang tao
O paghahanap sa kung ano anong bagay
Hanggang sa ating huling hininga'y
Hindi tayo tumigil sa paghahanap ng sagot sa ating buhay
Hindi niyo ba nakikita
Ang kanilang panlilinlang sa taong bayan
Sa pagpapakita ng malayang lansangan
Ngunit ang totoo'y sila ang kapahamakan

Apat na dekada nang nakalipas
Bata, matanda, sanggol, walang takas
Walang takas sa pagmanalupit ng mga pulis at sundalo
Ang nakaraan, hindi ba tayo natuto?

Mga pulis ay nagkalat
Mga sundalo'y laganap at dumadami
Kahit saan lumingon, sila ang matatanaw
Nagmamasid, nag-iikot, baril ay nasa tabi

Putok ng baril biglaang maririnig
Kasunod ay balitang may nabaril
Iisa ang rason: nanlaban
Ang tanong, nanlaban ba o kunwariang nanlaban?

Kanilang pagkatok
Biglaang pasok
Naghalungkat na walang pahintulot
Tama pa ba ito?

Mga tao'y hinahayaan lang
Ang mga naglalakad na kapahamakan
Dahil sa takot na sila'y tauhan ng presidente
Isang kamay sa bibig, kabila'y sa mata

Unti-unti nang nagpaparamdam
Ang pagbalik muli ng setyembre bente-tres
Tao'y nabulag, hanggang ngayon ganon parin
Kailan kaya magigising ang tao, kapag huli na ba ang lahat?
Bibitawan ko
At hahayaan
Ang agos na ang magdala
Sa aking nararamdaman
At kung ito'y mapadpad ulit sa dalampasigan
Baka sakali'y ito'y maaari
Nang pansinin ulit, at
Sa pangalawang pagkakataon
Ay subukan muli
On this very bed, I lay down beside you
With blankets keeping us warm
A faint light to see your kind face
And exchanging breaths
For our face are as close
As the sun meets the horizon
As darkness covers the sky

Love, I pray for your happiness
I may not be the one you see
As the night falls, and
As the morning is born
But know that I'll always be there

As this night ends
Let me tell you this:
Just like the stars in the sky
And the moon during morning shine
I may not be visible
But I am there with you
Next page