Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"kadiliman" poems
Munting hiram na buhay,                             When will this rented kelan pa yayaon?                                            lifetime pass? Pina-walang kabuluhan                                Time has taken   ang oras na lumipas.                                      the sense of things. Panahon na sinaksi                                         I have witnessed pawang di akin sarili.                                    what is not mine. Kelan ang katapusan?                                    When will this end? Sa oras ng pagtanggap                                   In accepting ng tinig mo? Irog,                                            your voice? My dear, ika'y aking kamatayan.                                   you are my death. Ano ang pinangakong                                    Where is payapa at galak,                                               peace and joy kung puso'y sumisikap                                   if the heart still toils sa inaasahang pangarap?                                towards it's endeavors? Kelan mabubuksan                                          When will I unlock ang pagkakataon ng pangakong                    the promise ligaya mula sa kamay mo?                              from your hands? Di pa sapat ang pagsunod?                             Is compliance not enough? Asan na ang hinanap pangarap na ligaya,      Where is happiness mula sa pawis, pagnanasa?                               sought with sweat and desire Gawin ang lahat                                                  of risking all                 sa anumang konsekwnsya?                               no matter what? Sino ako? Taong                                               Who am I? so presumptive mapangahas sa sariling kalooban,                 of my own will, ligaw sa ilang,                                                   lost in the wild, lasing sa layaw,                                                  drunk for indulgence, lulon sa kadiliman at kawalan.                        drowned into its depths. ano ako sa Yo?                                                   what am i to You? yapak.                                                                 footprints. alabok.                                                                dust. pinag-duraang basura ng lansangan.            garbage spit in the street. Ginawa mo aking kapalaran,                           You made me thus, palayok at pinggan.                                           as a clay *** Sa yong kagustuhan                                          Transformed and used tadhanang pupuntahan.                                    for what you forge. Aking tanggap                                                    I accept kawalan ng karapatan,                                      lost of rights, pagsuko ng kalayaan,                                       surrendered freedom, layag sa kagustuhan,                                         adrift from wants, yaong kababaan.                                                and lowly. Paglisan ng sarili, bihag                                    when i abandon myself, as Your at lingkod mo,                                                      captive and servant nawa'y malaya sa mundo.                                  may i be free of this world.
0
May 7, 2016
May 7, 2016 at 2:12 PM UTC
m-g-hsieh
Bakwit sa Sarili / Refuge from myself
Munting hiram na buhay,                             When will this rented kelan pa yayaon?                                            lifetime pass? Pina-walang kabuluhan                                Time has taken   ang oras na lumipas.                                      the sense of things. Panahon na sinaksi                                         I have witnessed pawang di akin sarili.                                    what is not mine. Kelan ang katapusan?                                    When will this end? Sa oras ng pagtanggap                                   In accepting ng tinig mo? Irog,                                            your voice? My dear, ika'y aking kamatayan.                                   you are my death. Ano ang pinangakong                                    Where is payapa at galak,                                               peace and joy kung puso'y sumisikap                                   if the heart still toils sa inaasahang pangarap?                                towards it's endeavors? Kelan mabubuksan                                          When will I unlock ang pagkakataon ng pangakong                    the promise ligaya mula sa kamay mo?                              from your hands? Di pa sapat ang pagsunod?                             Is compliance not enough? Asan na ang hinanap pangarap na ligaya,      Where is happiness mula sa pawis, pagnanasa?                               sought with sweat and desire Gawin ang lahat                                                  of risking all                 sa anumang konsekwnsya?                               no matter what? Sino ako? Taong                                               Who am I? so presumptive mapangahas sa sariling kalooban,                 of my own will, ligaw sa ilang,                                                   lost in the wild, lasing sa layaw,                                                  drunk for indulgence, lulon sa kadiliman at kawalan.                        drowned into its depths. ano ako sa Yo?                                                   what am i to You? yapak.                                                                 footprints. alabok.                                                                dust. pinag-duraang basura ng lansangan.            garbage spit in the street. Ginawa mo aking kapalaran,                           You made me thus, palayok at pinggan.                                           as a clay *** Sa yong kagustuhan                                          Transformed and used tadhanang pupuntahan.                                    for what you forge. Aking tanggap                                                    I accept kawalan ng karapatan,                                      lost of rights, pagsuko ng kalayaan,                                       surrendered freedom, layag sa kagustuhan,                                         adrift from wants, yaong kababaan.                                                and lowly. Paglisan ng sarili, bihag                                    when i abandon myself, as Your at lingkod mo,                                                      captive and servant nawa'y malaya sa mundo.                                  may i be free of this world.
Continue reading...
43
ANUNG ALAM NATIN SA PAG-IBIG? ito ba ay tungkol sa naglalakihang mga mata kapag nakakakita ng magandang dalaga na naglalakad sa kalsada isipin na nating.. maikli ang kanyang palda maputi ang hita malaki ang dibdib teka tama na nakaklibog na diba!? o kaya naman ang pagmamahal ay parang yung ating nararamdaman kapag ang ating mga balat ay nakakapagtindig balahibo dahil sa hindi maintindihang halimuyak ng galak o ito ba ay yung mga pagbabago ng kulay sa ating mga pishi kapag tayo ay kinikilig ng lubusan dahil nga ang sweet sweet niya kulang nalang magkadiyabetes ang puta ganun ba ang pag-ibig? ganun ba ang pagmamahal? ANUNG ALAM NATIN SA PAG-IBIG? ito ba yung kapag dalawa lamang kayo nakahiga sa mga damuhan o kaya nakaupo tumitingin sa kalangitan habang nilalanghap ang simoy ng hangin sa taas ng gusali o kaya bubungan na niloloko ang sarili kapag tinuro mo ang iyong daliri sa mga bituwin at sinasabi na ang bituwin na yan ang parang hugis puso kahit hindi naman talaga para masabi kolang na meron tayong pag-ibig para masabi kolang na tinadhana talaga tayo para sa isat-isa kahit hindi naman talaga ganun ba ang pag-ibig? ganun ba ang pagmamahal? ANUNG ALAM NATIN SA PAG-IBIG? ito ba ay yung may nakilala kang tao na wala kang ideya kung sino na ang inyong bigalang tagpuan ay hindi niyo naman pinaghandaan o kaya naman ang makilala nating ang tunay nating pagkatao na tayo ay hindi basta tao tayo ay merong kadiliman na hindi purong kabutihan na kailangan man tayo ay tao napapagod din natututong sumuko at bumitaw sa kapit ng "kaya ko pa" dahil kailanman walang anesthesia na dumadaloy sa ating katawan para hindi tayo masaktan ganun ba ang pag-ibig? ang pagbitaw ba ay pagmamahal? ang pagsuko ba ay pagmamahal? ANUNG ALAM NATIN SA PAG-IBIG? ito ba ay yung paguubos natin ng oras kahit na alam natin na ito ay walang kwenta pero wala nakong pakialam dahil nga kasama kita na ang saya saya natin dalawa nagtatawan kahit sumakit pa ang tiyan hinuhusgahan ang mundo sinasabihan ng mga tinatago niyong sikreto wala kanang pakialam kase nga kasama mo ako na sana hindi na matapos to tayong dalawa ikaw ako at ang ating magagandang mermorya ay itatago ko at aalagaan dito sa puso ko ganun ba ang pag-ibig? ang paglaan ba ng oras ay pagmamahal? ANUNG ALAM NATIN SA PAG-IBIG? ito ba ay yung galak kapag nakikita kita o kaya yung kapag kasama kita kapag ako'y ubos na pagod sa katotohang na ang mundo ay hindi basta basta andiyan ka palage nakaaalalay handang ibigay ang balikat masandalan lang ng mabigat na isipan ganun ba ang pag-ibig? ganun ba ang pagmamahal? ANUNG ALAM NATIN SA PAG-IBIG? ito ba yung pakiramdam kapag tayo'y nagpapaulan na para bang gusto na nating sumuko sumuko dahil tayo ay pagod na sumuko dahil ang mga sinabi kong halimbawa ng pagmamahal ay malayo sa katotohanan ng buhay nating dalawa iniisip kung ano pa ang ibabato sa atin ng buhay sige ibigay mo ang lahat hindi ako basta basta natutumba hinihiling na sana magkasama tayo sa huli sana wala nang huli sana wala tayong dulo dahil ayoko, na ito ay magwakas pa o kaya hindi na natin ito inintindi dahil ang gulo na ng isipan nandun parin ako nagpapaulan hinahayan na mabasa ang sarili walang pakialam kung magkasakit pa kinabukasan basta ako ay basang basa na niyayakap ang ngayon tinalikuran ang masamang kahapon anung alam natin sa pag-ibig? meron ba tayong alam tungkol sa pagmamahal? anung alam natin? ang unti ang onti lang ng alam natin sa pagmamahal napakaonti na nagbibigay sa atin ng galak ng sige gusto ko pa ng ibigay mo na lahat wag kanang magtira dahil gusto ko maranasan ang pag-ibig bigyan moko ng pagibig bigyan moko ng pagmamahal mahal, anung alam natin sa pag-ibig?
0
Jul 22, 2017
Jul 22, 2017 at 1:23 PM UTC
vj-briones
tula ni VJ: "anung alam natin sa pag-ibig"
ANUNG ALAM NATIN SA PAG-IBIG? ito ba ay tungkol sa naglalakihang mga mata kapag nakakakita ng magandang dalaga na naglalakad sa kalsada isipin na nating.. maikli ang kanyang palda maputi ang hita malaki ang dibdib teka tama na nakaklibog na diba!? o kaya naman ang pagmamahal ay parang yung ating nararamdaman kapag ang ating mga balat ay nakakapagtindig balahibo dahil sa hindi maintindihang halimuyak ng galak o ito ba ay yung mga pagbabago ng kulay sa ating mga pishi kapag tayo ay kinikilig ng lubusan dahil nga ang sweet sweet niya kulang nalang magkadiyabetes ang puta ganun ba ang pag-ibig? ganun ba ang pagmamahal? ANUNG ALAM NATIN SA PAG-IBIG? ito ba yung kapag dalawa lamang kayo nakahiga sa mga damuhan o kaya nakaupo tumitingin sa kalangitan habang nilalanghap ang simoy ng hangin sa taas ng gusali o kaya bubungan na niloloko ang sarili kapag tinuro mo ang iyong daliri sa mga bituwin at sinasabi na ang bituwin na yan ang parang hugis puso kahit hindi naman talaga para masabi kolang na meron tayong pag-ibig para masabi kolang na tinadhana talaga tayo para sa isat-isa kahit hindi naman talaga ganun ba ang pag-ibig? ganun ba ang pagmamahal? ANUNG ALAM NATIN SA PAG-IBIG? ito ba ay yung may nakilala kang tao na wala kang ideya kung sino na ang inyong bigalang tagpuan ay hindi niyo naman pinaghandaan o kaya naman ang makilala nating ang tunay nating pagkatao na tayo ay hindi basta tao tayo ay merong kadiliman na hindi purong kabutihan na kailangan man tayo ay tao napapagod din natututong sumuko at bumitaw sa kapit ng "kaya ko pa" dahil kailanman walang anesthesia na dumadaloy sa ating katawan para hindi tayo masaktan ganun ba ang pag-ibig? ang pagbitaw ba ay pagmamahal? ang pagsuko ba ay pagmamahal? ANUNG ALAM NATIN SA PAG-IBIG? ito ba ay yung paguubos natin ng oras kahit na alam natin na ito ay walang kwenta pero wala nakong pakialam dahil nga kasama kita na ang saya saya natin dalawa nagtatawan kahit sumakit pa ang tiyan hinuhusgahan ang mundo sinasabihan ng mga tinatago niyong sikreto wala kanang pakialam kase nga kasama mo ako na sana hindi na matapos to tayong dalawa ikaw ako at ang ating magagandang mermorya ay itatago ko at aalagaan dito sa puso ko ganun ba ang pag-ibig? ang paglaan ba ng oras ay pagmamahal? ANUNG ALAM NATIN SA PAG-IBIG? ito ba ay yung galak kapag nakikita kita o kaya yung kapag kasama kita kapag ako'y ubos na pagod sa katotohang na ang mundo ay hindi basta basta andiyan ka palage nakaaalalay handang ibigay ang balikat masandalan lang ng mabigat na isipan ganun ba ang pag-ibig? ganun ba ang pagmamahal? ANUNG ALAM NATIN SA PAG-IBIG? ito ba yung pakiramdam kapag tayo'y nagpapaulan na para bang gusto na nating sumuko sumuko dahil tayo ay pagod na sumuko dahil ang mga sinabi kong halimbawa ng pagmamahal ay malayo sa katotohanan ng buhay nating dalawa iniisip kung ano pa ang ibabato sa atin ng buhay sige ibigay mo ang lahat hindi ako basta basta natutumba hinihiling na sana magkasama tayo sa huli sana wala nang huli sana wala tayong dulo dahil ayoko, na ito ay magwakas pa o kaya hindi na natin ito inintindi dahil ang gulo na ng isipan nandun parin ako nagpapaulan hinahayan na mabasa ang sarili walang pakialam kung magkasakit pa kinabukasan basta ako ay basang basa na niyayakap ang ngayon tinalikuran ang masamang kahapon anung alam natin sa pag-ibig? meron ba tayong alam tungkol sa pagmamahal? anung alam natin? ang unti ang onti lang ng alam natin sa pagmamahal napakaonti na nagbibigay sa atin ng galak ng sige gusto ko pa ng ibigay mo na lahat wag kanang magtira dahil gusto ko maranasan ang pag-ibig bigyan moko ng pagibig bigyan moko ng pagmamahal mahal, anung alam natin sa pag-ibig?
Continue reading...
121
Kling Klang....  Kling.. Klang.. Tunog ng kampana'y sumisigaw ng kagalakan, Amihan hanging sumisimbolo ng isang Banal na kaarawan. Saanman pumaroo't-pumarito'y puno ng kasiglahan; Mga hapag-kaina'y dinadagsa ng iba't-ibang kasaganaan, Mumunting kislap sa bawat bahay ay pawang madadaanan, At mga magigiliw na parol sa bawat poste'y isa-isang nagtitingkaran. Habang ang lahat ay masiglang nagkakantahan, Isang lalaki ang naglalakad sa makipot na eskinitang daanan, Maruming damit, gusgusing katawan, Balbasing mukhang mistulang mga puno sa isang mayabong na kabukiran. Pasuray-suray n'yang tinahak ang kadiliman, Dala ang isang boteng alak na kanyang nag-iisang kasamahan. Mga lasing na hakbang ay pilit binibitawan, Mumunting yapak patungong bahay na kubli sa kasayahan. Pagdating sa bukana, bote'y itinapon sa pintuan. Nagsusumigaw at pilit humihiyaw na siya'y agad na pagbuksan. Isang babaeng puno ng pasa't sugat ang kanyang naalinagan; Mayuming mukhang naging busangot ng dahil sa kahirapan. Ilang minuto pa'ng nakakaraan, Isang nakakakilabot na sigaw ang pumagitna sa masasayahang kantahan, Iyak na pilit tinatago, pinipigilan ngunit sa huli'y sumuko't mabilis na nagsilabasan. Ang katanungan, ano nga ba ang dahilan ng kasuklam-suklam na sigaw na nasaksihan? Mistulang iyak ng pagkahabag ng kalangitan Ang unti-unting nagsipatakan. Ulang nakisabay sa nakakakilabot na kalagayan - Binubugbog ng lalaki ang asawa; ang kanyang pinangakuan ng pag-iibigan, Isang taon pa lamang ang nakakaraan! Dugo'y nag-unahan sa pagpatak, Nagsimula sa kanyang kaibuturan binaybay hanggang sa kanyang talampakan. Babae'y nanghina't nagsumamo Na tigilan na ng kabiyak ang pambababoy dito at sa anghel sa tiyan nito. Ngunit ang tainga niya'y nagmistulang sungay; Walang bahid ng pag-aalinlangang pinagpatuloy ang maling labanan. Tengang-kawali't pinag-igihan pa'ng pagsipa't pagsuntok sa tinuturing n'yang kalaban. Dala ng matinding droga, ang haligi ng kabahayan ay naging sundalo't kaaway sa sarili niyang tahanan. Mistulang militar na naging ispeya't traydor sa dapat sana niyang pinagsisilbihang kaharian. Ilang araw pa'ng nakalipas, isang nakakabangungot na kaganapan, Ang naging usap-usapan sa pamayanan. Isang inang nilapastangan ang nakitang walang malay, duguan at butas ang sinapupunan. Sa gitna ng pighati't panlulumo, Ang kampana'y muling umiyak ng pakikiramay. Tunog ng madamdaming dalamhati. Musikang malumanay, .......dahan-dahang naghahatid sa inosenteng sumakabilang buhay. Kling Klang... Kling.. Klang..
0
Apr 30, 2015
Apr 30, 2015 at 10:57 AM UTC
Pluma
Kampana
Kling Klang....  Kling.. Klang.. Tunog ng kampana'y sumisigaw ng kagalakan, Amihan hanging sumisimbolo ng isang Banal na kaarawan. Saanman pumaroo't-pumarito'y puno ng kasiglahan; Mga hapag-kaina'y dinadagsa ng iba't-ibang kasaganaan, Mumunting kislap sa bawat bahay ay pawang madadaanan, At mga magigiliw na parol sa bawat poste'y isa-isang nagtitingkaran. Habang ang lahat ay masiglang nagkakantahan, Isang lalaki ang naglalakad sa makipot na eskinitang daanan, Maruming damit, gusgusing katawan, Balbasing mukhang mistulang mga puno sa isang mayabong na kabukiran. Pasuray-suray n'yang tinahak ang kadiliman, Dala ang isang boteng alak na kanyang nag-iisang kasamahan. Mga lasing na hakbang ay pilit binibitawan, Mumunting yapak patungong bahay na kubli sa kasayahan. Pagdating sa bukana, bote'y itinapon sa pintuan. Nagsusumigaw at pilit humihiyaw na siya'y agad na pagbuksan. Isang babaeng puno ng pasa't sugat ang kanyang naalinagan; Mayuming mukhang naging busangot ng dahil sa kahirapan. Ilang minuto pa'ng nakakaraan, Isang nakakakilabot na sigaw ang pumagitna sa masasayahang kantahan, Iyak na pilit tinatago, pinipigilan ngunit sa huli'y sumuko't mabilis na nagsilabasan. Ang katanungan, ano nga ba ang dahilan ng kasuklam-suklam na sigaw na nasaksihan? Mistulang iyak ng pagkahabag ng kalangitan Ang unti-unting nagsipatakan. Ulang nakisabay sa nakakakilabot na kalagayan - Binubugbog ng lalaki ang asawa; ang kanyang pinangakuan ng pag-iibigan, Isang taon pa lamang ang nakakaraan! Dugo'y nag-unahan sa pagpatak, Nagsimula sa kanyang kaibuturan binaybay hanggang sa kanyang talampakan. Babae'y nanghina't nagsumamo Na tigilan na ng kabiyak ang pambababoy dito at sa anghel sa tiyan nito. Ngunit ang tainga niya'y nagmistulang sungay; Walang bahid ng pag-aalinlangang pinagpatuloy ang maling labanan. Tengang-kawali't pinag-igihan pa'ng pagsipa't pagsuntok sa tinuturing n'yang kalaban. Dala ng matinding droga, ang haligi ng kabahayan ay naging sundalo't kaaway sa sarili niyang tahanan. Mistulang militar na naging ispeya't traydor sa dapat sana niyang pinagsisilbihang kaharian. Ilang araw pa'ng nakalipas, isang nakakabangungot na kaganapan, Ang naging usap-usapan sa pamayanan. Isang inang nilapastangan ang nakitang walang malay, duguan at butas ang sinapupunan. Sa gitna ng pighati't panlulumo, Ang kampana'y muling umiyak ng pakikiramay. Tunog ng madamdaming dalamhati. Musikang malumanay, .......dahan-dahang naghahatid sa inosenteng sumakabilang buhay. Kling Klang... Kling.. Klang..
Continue reading...
46
Araw Akala ko ikaw na yung mundo ko Akala ko ikaw na yung araw at gabi ko araw lang pla kita Araw nag bibigay liwanag sa daang madilim salamat naging liwanag kita binigyan mo ko ng pag asa lumigaya Pero malayo ka hinabol kita sinundan kita tinakbo ko kahit mainit pa nag papaltos ang paa tumagatak ang pawis ng parang lawa okay lang kase binigyan moko ng pag asa para sumaya Pawis na tumatagaktak na parang nota humihimig ng maganda sinasabe sa aking tengga na malapit kana Binilisan ang takbo para mahabol kita walang pake kahit maka bangga subalit akoy nadapa sugat ang nag silbing sakit na nadama Sinusundan ang liwanag na nag sasabing may pag asa pa Umiitim nako pero bat ang layo kopa  dumidilim na nawawalan na ako ng pag asa baket oras na para na umalis kana baket ngayon pa Baket sa oras na madilim staka  ka mawawala  Kay langgan kita baket sa oras na madilim ako dun kapa nawala Pano ko makikita yung daan kung wala ka diko kaya pag wala ka nahihirpan ako sa dilim ilawan moko para makita ka Gusto kitang kalimutan gumawa ako ng paraan para lubayan nag umbrella para maiwasan ang sinag mo pero nahihirapan ako diko pala kaya kalimutan ka Pero baket hanggang ngayon hinahanap hanap ko paren yung araw ko kung saan iikot ang mundo ko yung parang kulang yung mundo pag wala yun araw ko Kaya siguro hinahanap ko pa yung taong nag papaliwang sa madilim kong mundo yung nag papainit sa nan lalamig kong minuto segundo Naalala ko di pala hindi kita mundo kase nasa mundon kita ikaw yung nag papa ikot ng oras ko sa buong  buhay ko nag babalanse sa wordwide ko Sa mundo mo ako si buwan yung palihim **** na sulyapan magandang umaga ako nga pala si buwan yung simpleng mahinang ilaw na laging na diyan sa tabi tabi mo lang Magandang tanghale ako nga pala si buwan yung hindi kayang mag paliwanag ng  daigdig sa kalawakan pero pangako lagi kang sasamahan kahit sa kadiliman pangako magandang gabi ang madadatnan Ang pag ikot ng araw sa mundo ko ang pag ikot ko sa mundo mo ay habang buhay ng mananatile Magandang gabe ako yung buwan na pipiliting biygan ilaw ang madilim **** daan ako yung buwan nag bibigay panaginip maging masaya ka lng ako ang mamanatiling ilaw mo sa gabi para pag gising mo safe ka lng Tandaan mo ako yung buwan na bibigyan ilaw sa paligid mo buwan na laging bibigay buhay sa gabi mo bibigay ningning sa mga mata tandaan mo buwan ako dimo nako maales sa mundo mo
0
May 30, 2019
May 30, 2019 at 2:08 PM UTC
Jdavidreyes007
Araw
Araw Akala ko ikaw na yung mundo ko Akala ko ikaw na yung araw at gabi ko araw lang pla kita Araw nag bibigay liwanag sa daang madilim salamat naging liwanag kita binigyan mo ko ng pag asa lumigaya Pero malayo ka hinabol kita sinundan kita tinakbo ko kahit mainit pa nag papaltos ang paa tumagatak ang pawis ng parang lawa okay lang kase binigyan moko ng pag asa para sumaya Pawis na tumatagaktak na parang nota humihimig ng maganda sinasabe sa aking tengga na malapit kana Binilisan ang takbo para mahabol kita walang pake kahit maka bangga subalit akoy nadapa sugat ang nag silbing sakit na nadama Sinusundan ang liwanag na nag sasabing may pag asa pa Umiitim nako pero bat ang layo kopa  dumidilim na nawawalan na ako ng pag asa baket oras na para na umalis kana baket ngayon pa Baket sa oras na madilim staka  ka mawawala  Kay langgan kita baket sa oras na madilim ako dun kapa nawala Pano ko makikita yung daan kung wala ka diko kaya pag wala ka nahihirpan ako sa dilim ilawan moko para makita ka Gusto kitang kalimutan gumawa ako ng paraan para lubayan nag umbrella para maiwasan ang sinag mo pero nahihirapan ako diko pala kaya kalimutan ka Pero baket hanggang ngayon hinahanap hanap ko paren yung araw ko kung saan iikot ang mundo ko yung parang kulang yung mundo pag wala yun araw ko Kaya siguro hinahanap ko pa yung taong nag papaliwang sa madilim kong mundo yung nag papainit sa nan lalamig kong minuto segundo Naalala ko di pala hindi kita mundo kase nasa mundon kita ikaw yung nag papa ikot ng oras ko sa buong  buhay ko nag babalanse sa wordwide ko Sa mundo mo ako si buwan yung palihim **** na sulyapan magandang umaga ako nga pala si buwan yung simpleng mahinang ilaw na laging na diyan sa tabi tabi mo lang Magandang tanghale ako nga pala si buwan yung hindi kayang mag paliwanag ng  daigdig sa kalawakan pero pangako lagi kang sasamahan kahit sa kadiliman pangako magandang gabi ang madadatnan Ang pag ikot ng araw sa mundo ko ang pag ikot ko sa mundo mo ay habang buhay ng mananatile Magandang gabe ako yung buwan na pipiliting biygan ilaw ang madilim **** daan ako yung buwan nag bibigay panaginip maging masaya ka lng ako ang mamanatiling ilaw mo sa gabi para pag gising mo safe ka lng Tandaan mo ako yung buwan na bibigyan ilaw sa paligid mo buwan na laging bibigay buhay sa gabi mo bibigay ningning sa mga mata tandaan mo buwan ako dimo nako maales sa mundo mo
Continue reading...
21
1:40 am, Ganitong oras mo ‘ko sinagot Ganitong oras mo pinaramdam sa’kin na mahal mo rin ako Ganitong oras ko narinig ang mga katagang mahal kita mula sa’yong mapupulang labi Kaya naman, sa ganitong oras ko din isisiwalat kung gaano kita kamahal Matagal ko na ‘tong pinaghandaan Di ko nga tansya kung ilang letra, ilang salita o ilang talata ang nasulat ko Di ko na tansya kung ilang araw ko ‘tong kinabisado para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung ga’no nga ba kita kamahal, nung tinanong mo ‘ko Pero ngayon, ito na. Ala-una kwarenta ng umaga, ginising ako ng isang panaginip Panaginip na nagbigay init sa puso kong natutulog. Ito din yung oras kung kailan ako’y natataranta kasi nga may pasok na naman. Ito rin yung araw kung kalian kita unang nakita. Di ko alam kung tadhana nga ba, na napaniginipan kita bago kita nakilala Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiting binigay mo sa’kin nung ika’y nasa panaginip ko pa lamang Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiti mo Nung tinanong mo ‘ko kung kailangan ko ba ng tulong sa mga akdang-araling binigay sa’tin ng ating mga **** Tandang-tanda ko pa…. Na hirap akong makatulog kasi nga di ako makapaniwala na ang babaeng napanigipan ko’y Magiging kaklase ko Kaya naman Sinet ko na ang alarm sa 1:40 am simula nung araw na yun Araw-araw Para lamang itext ka ng goodmorning at gulat naman ako Kasi nga, nagrereply ka pa sa ganoong oras Destiny at meant for each other nga naging mantra’t mentality ko noon. Di ko nga alam kung ako ba’y nasa loob pa ng isang panaginip O ito ba’y kathang-isip na lamang Masaya ako! Hindi, Mali Sumaya ako simula noon Kaya naman ginagawa ko ang lahat ng gusto mo at pinipilit gustuhin ang mga ito Para lamang matugunan ko ‘tong pag-iisip ko na TAYO NGA’Y PARA SA ISA’T-ISA Nakakatawa kasi nga dumating yung araw na para nalang akong tangang Di ginagamit ang kokote dahil nagpakabulag na sa tinatawag nilang pag-ibig. Tangang, pinabayaan ang sarili para lamang mapasaya ka Tangang, pinaubaya ang lahat sa mga salitang “Mahal kita” Tangang, akala na ang lahat ng bagay na ginagawa mo at ginagawa ko ay Si tadhana ang may pakana Ngunit di pala, ito pala’y purong katangahan na lamang Ang akala kong nagpupuyat ka rin para lamang makareply sa text ko pagsapit ng 1:40 am Ay di pala talaga para sa’kin Ang akala kong panaginip na nagbigay init sa pusong malamig na natutulog Ay panaginip pala na sinunog ang natunaw ko nang puso dahil sa malaanghel **** boses Ang akala kong pananginip na nagbigay kulay sa buhay kong matagal nang matamlay Ay panaginip pala na sa sobrang kulay ay nagbigay kadiliman na lamang Ang akala kong perpektong panaginip Ay panaginip palang maraming butas at naging isang masakit na bangungot na lamang Mahal, sa ganitong oras mo ‘ko sinagot Sa ganitong oras mo binigkas ang mga salitang matagal ko nang inaasam-asam At sa ganitong oras mo din binigkas ang katagang “Tapos na tayo” 1:40 am Nagising ako sa isang panaginip Panaginip na purong kadiliman na lamang Panaginip kung saan ang kasiyaha’y naging purong kalungkutan na lang Mahal, sa ganitong oras ko isisiwalat ang lahat Kaya maghanda ka na, Kasi di ko tansya kung ilang salita, ilang talata o ilang araw ko tong pinaghandaan Para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung gaano nga ba mo ko minahal O kung minahal mo ba talaga ako Pero ngayon, ito na…. 1:40 am Malapit nang masira ang aking tainga dahil sa pagtunog ng orasan. Ginising na ako ng katotohanang wala nang ‘TAYO’ Kaya naman ako’y Bumangon, tumayo’t binago na ang alarmang inilagay, Gising na ako, gising na gising. Masaya, masayang-masaya!! Kahit wala ng ‘TAYO’ Time Check: 1:41 am
0
Jul 7, 2016
Jul 7, 2016 at 1:32 AM UTC
ALMarasigan
1:40 am
1:40 am, Ganitong oras mo ‘ko sinagot Ganitong oras mo pinaramdam sa’kin na mahal mo rin ako Ganitong oras ko narinig ang mga katagang mahal kita mula sa’yong mapupulang labi Kaya naman, sa ganitong oras ko din isisiwalat kung gaano kita kamahal Matagal ko na ‘tong pinaghandaan Di ko nga tansya kung ilang letra, ilang salita o ilang talata ang nasulat ko Di ko na tansya kung ilang araw ko ‘tong kinabisado para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung ga’no nga ba kita kamahal, nung tinanong mo ‘ko Pero ngayon, ito na. Ala-una kwarenta ng umaga, ginising ako ng isang panaginip Panaginip na nagbigay init sa puso kong natutulog. Ito din yung oras kung kailan ako’y natataranta kasi nga may pasok na naman. Ito rin yung araw kung kalian kita unang nakita. Di ko alam kung tadhana nga ba, na napaniginipan kita bago kita nakilala Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiting binigay mo sa’kin nung ika’y nasa panaginip ko pa lamang Tandang-tanda ko pa… Yung mga ngiti mo Nung tinanong mo ‘ko kung kailangan ko ba ng tulong sa mga akdang-araling binigay sa’tin ng ating mga **** Tandang-tanda ko pa…. Na hirap akong makatulog kasi nga di ako makapaniwala na ang babaeng napanigipan ko’y Magiging kaklase ko Kaya naman Sinet ko na ang alarm sa 1:40 am simula nung araw na yun Araw-araw Para lamang itext ka ng goodmorning at gulat naman ako Kasi nga, nagrereply ka pa sa ganoong oras Destiny at meant for each other nga naging mantra’t mentality ko noon. Di ko nga alam kung ako ba’y nasa loob pa ng isang panaginip O ito ba’y kathang-isip na lamang Masaya ako! Hindi, Mali Sumaya ako simula noon Kaya naman ginagawa ko ang lahat ng gusto mo at pinipilit gustuhin ang mga ito Para lamang matugunan ko ‘tong pag-iisip ko na TAYO NGA’Y PARA SA ISA’T-ISA Nakakatawa kasi nga dumating yung araw na para nalang akong tangang Di ginagamit ang kokote dahil nagpakabulag na sa tinatawag nilang pag-ibig. Tangang, pinabayaan ang sarili para lamang mapasaya ka Tangang, pinaubaya ang lahat sa mga salitang “Mahal kita” Tangang, akala na ang lahat ng bagay na ginagawa mo at ginagawa ko ay Si tadhana ang may pakana Ngunit di pala, ito pala’y purong katangahan na lamang Ang akala kong nagpupuyat ka rin para lamang makareply sa text ko pagsapit ng 1:40 am Ay di pala talaga para sa’kin Ang akala kong panaginip na nagbigay init sa pusong malamig na natutulog Ay panaginip pala na sinunog ang natunaw ko nang puso dahil sa malaanghel **** boses Ang akala kong pananginip na nagbigay kulay sa buhay kong matagal nang matamlay Ay panaginip pala na sa sobrang kulay ay nagbigay kadiliman na lamang Ang akala kong perpektong panaginip Ay panaginip palang maraming butas at naging isang masakit na bangungot na lamang Mahal, sa ganitong oras mo ‘ko sinagot Sa ganitong oras mo binigkas ang mga salitang matagal ko nang inaasam-asam At sa ganitong oras mo din binigkas ang katagang “Tapos na tayo” 1:40 am Nagising ako sa isang panaginip Panaginip na purong kadiliman na lamang Panaginip kung saan ang kasiyaha’y naging purong kalungkutan na lang Mahal, sa ganitong oras ko isisiwalat ang lahat Kaya maghanda ka na, Kasi di ko tansya kung ilang salita, ilang talata o ilang araw ko tong pinaghandaan Para lamang maging perpekto sa harapan mo Di ko tansya kung gaano nga ba mo ko minahal O kung minahal mo ba talaga ako Pero ngayon, ito na…. 1:40 am Malapit nang masira ang aking tainga dahil sa pagtunog ng orasan. Ginising na ako ng katotohanang wala nang ‘TAYO’ Kaya naman ako’y Bumangon, tumayo’t binago na ang alarmang inilagay, Gising na ako, gising na gising. Masaya, masayang-masaya!! Kahit wala ng ‘TAYO’ Time Check: 1:41 am
Continue reading...
82
Ako’y modernong karpintero Sa henerasyong baon sa utang, Hindi pa man isilang, Ang kamalaya’y limot at simot na. Puros kalyo ang latay Sa pares na kamay Na ang sigaw ay pagbabago Diktahan man kahit demokrasya pa, Lahat tila may mantsa’t tatak pulitika. May direksyon ang pagdisenyo Pahalang sa kapwa-tao, Samantalang ang kabila’y Ang labi’y eksperto sa pagsayad sa lupa Patungo sa ulap at bituin Kung saan naroon raw ang Maykapal. Narito ako sa kanilang tagpuan Tatawid sa kalyeng hindi masilayan Bingi sa sanlibutan Minsang pinaligua’t sinabunan ng kadiliman. Narito ako, Sa sentro’y may hanap-hanap Kilabot ng pagtahi sa sugat ay titiisin. Pagkat ang latay, hindi man nasaksihan Ramdam maging sa tadyang Na akin daw ay pinagmulan. Kung mararapatin lamang Ng lupang minsa’y naging gintong bayan Na pang-habambuhay siya’y lisanin At sa pagbukang-liwayway, tatakbo sa Liwanag. Walang karapatan ang takipsilim na uminda Pagkat ang Haring Araw Sisikat at yuyupakan ang kanyang dangal, Siyang isang pobre’t salat sa Katotohanan. Niyapos ko ang buhok At pinahid sa mansanas, sa mangga’t Maging sa dagat na sagisag ng kalayaan. Ako’y tumakas Tangan ang sandata ng buhay; Pakuwari ko’y walang himagsikan Ang siyang muling sisiklab Pagkat ang laban ay tapos na noon pa man. Puting papel at plumang walang tinta Ang iniwan sa akin ng Ama Hindi ko mawari sa paanong paraan ba Maililimbag ang isusulat nitong pluma. Ngunit ang tukso Na madungisan ang pahinang puti Ang puro’t walang bahid ng itim at kulay bahaghari, Alam ko, balang araw Mapupunan ito, hindi ng salita Bagkus ng larawang sa sansinukob Ay hahagkan ang bawat nilalang Itatas muli ang bandila - Silang puro ang tiwala sa Pintor ng Pagbabago. (5/23/14 @xirlleelang)
0
May 28, 2014
May 28, 2014 at 1:04 AM UTC
psalmiseta
Ang Modernong Karpintero at ang Pintor ng Pagbabago
Ako’y modernong karpintero Sa henerasyong baon sa utang, Hindi pa man isilang, Ang kamalaya’y limot at simot na. Puros kalyo ang latay Sa pares na kamay Na ang sigaw ay pagbabago Diktahan man kahit demokrasya pa, Lahat tila may mantsa’t tatak pulitika. May direksyon ang pagdisenyo Pahalang sa kapwa-tao, Samantalang ang kabila’y Ang labi’y eksperto sa pagsayad sa lupa Patungo sa ulap at bituin Kung saan naroon raw ang Maykapal. Narito ako sa kanilang tagpuan Tatawid sa kalyeng hindi masilayan Bingi sa sanlibutan Minsang pinaligua’t sinabunan ng kadiliman. Narito ako, Sa sentro’y may hanap-hanap Kilabot ng pagtahi sa sugat ay titiisin. Pagkat ang latay, hindi man nasaksihan Ramdam maging sa tadyang Na akin daw ay pinagmulan. Kung mararapatin lamang Ng lupang minsa’y naging gintong bayan Na pang-habambuhay siya’y lisanin At sa pagbukang-liwayway, tatakbo sa Liwanag. Walang karapatan ang takipsilim na uminda Pagkat ang Haring Araw Sisikat at yuyupakan ang kanyang dangal, Siyang isang pobre’t salat sa Katotohanan. Niyapos ko ang buhok At pinahid sa mansanas, sa mangga’t Maging sa dagat na sagisag ng kalayaan. Ako’y tumakas Tangan ang sandata ng buhay; Pakuwari ko’y walang himagsikan Ang siyang muling sisiklab Pagkat ang laban ay tapos na noon pa man. Puting papel at plumang walang tinta Ang iniwan sa akin ng Ama Hindi ko mawari sa paanong paraan ba Maililimbag ang isusulat nitong pluma. Ngunit ang tukso Na madungisan ang pahinang puti Ang puro’t walang bahid ng itim at kulay bahaghari, Alam ko, balang araw Mapupunan ito, hindi ng salita Bagkus ng larawang sa sansinukob Ay hahagkan ang bawat nilalang Itatas muli ang bandila - Silang puro ang tiwala sa Pintor ng Pagbabago. (5/23/14 @xirlleelang)
Continue reading...
55
Tinalikdan ng araw ang langit Hinayaang lamunin ng dagat ang hari Mahinahon ang karagatan Tila nagdurugo ang tubig Hinabol ang hangganan ng nakikita Doon nasilayan ang mukha ng asawa Papalapit ngunit hindi naman niya kayang masungkit Mga mata'y ipinikit Sinariwa ang halimuyak ng kanyang mga halik Labis na nasasabik Gustong balikan ang mga sandali Pagbukas ng mga mata, Kadiliman ang naghasik ng labis na pangungulila't hinagpis -Tula IX, Margaret Austin Go
0
Nov 22, 2014
Nov 22, 2014 at 2:16 AM UTC
margaret-austin-go
Tula IX
Tinalikdan ng araw ang langit Hinayaang lamunin ng dagat ang hari Mahinahon ang karagatan Tila nagdurugo ang tubig Hinabol ang hangganan ng nakikita Doon nasilayan ang mukha ng asawa Papalapit ngunit hindi naman niya kayang masungkit Mga mata'y ipinikit Sinariwa ang halimuyak ng kanyang mga halik Labis na nasasabik Gustong balikan ang mga sandali Pagbukas ng mga mata, Kadiliman ang naghasik ng labis na pangungulila't hinagpis -Tula IX, Margaret Austin Go
Continue reading...
15
Sa bawat hakbang ng paa, saan ka nga ba pupunta? Kadiliman, takot at aba, yan ang siyang nadarama. Anong mali? Anong masama sa lahat ginawa ko? Bakit sa huli, iniwan pa din ako. Tiwala sa sarili ay nawala. Landas na tatahakin, tila naglahong bula Sino pa kaya ang pagkakatiwalaan sa mundong ito? Bakit kailangan na pagdaanan ang mga ito? Mula sa malayo, ako'y iyong tanaw. Luha, wala man, batid **** bibitaw. Nadama mo ang aking damdaming tila manhid na Manhid na nga ngunit sakit ay siya noong nadadama. Luha ko'y pinawi, pinalitan mo ng ngiti. Puso kong nasaktan, iningatan **** muli. kamay kong kupkop, iyong hinawakan. Niyakap akong sinasabi na hindi mo ko iiwan. Araw, oras, panahon man ang lumipas na Takot ay nawala maging sakit pati na luha tiwala sa sarili muli kong naibalik At ang makita ka ay siyang tangi kong pananabik. Sandaling panahon, marahil, tama sila Ngunit ang sandali'y sapat na para ang sugat ay maghilom na Bakas ng nakaraan, kaya ko ng tawanan Sapagka't pasalamat ako dahil ikaw ay nariyan. Muli akong tumayo at lumakad at naglakbay Batid kong di mag-isa, ikaw ay aking kaagapay yakap mo't mga dasal sa akin ay nagpatatag ikaw ang handog ng Diyos bilang kalasag Salamat Mahal, ngayon ako'y maayos na. Kaya pala dumilim para lang makita ka. Kaya pala kailangan na ako'y masaktan Upang malaman na ang tulad mo'y nandiyan
0
Dec 13, 2013
Dec 13, 2013 at 3:19 AM UTC
iona-ofelia-zanoria
Kaya Pala
Sa bawat hakbang ng paa, saan ka nga ba pupunta? Kadiliman, takot at aba, yan ang siyang nadarama. Anong mali? Anong masama sa lahat ginawa ko? Bakit sa huli, iniwan pa din ako. Tiwala sa sarili ay nawala. Landas na tatahakin, tila naglahong bula Sino pa kaya ang pagkakatiwalaan sa mundong ito? Bakit kailangan na pagdaanan ang mga ito? Mula sa malayo, ako'y iyong tanaw. Luha, wala man, batid **** bibitaw. Nadama mo ang aking damdaming tila manhid na Manhid na nga ngunit sakit ay siya noong nadadama. Luha ko'y pinawi, pinalitan mo ng ngiti. Puso kong nasaktan, iningatan **** muli. kamay kong kupkop, iyong hinawakan. Niyakap akong sinasabi na hindi mo ko iiwan. Araw, oras, panahon man ang lumipas na Takot ay nawala maging sakit pati na luha tiwala sa sarili muli kong naibalik At ang makita ka ay siyang tangi kong pananabik. Sandaling panahon, marahil, tama sila Ngunit ang sandali'y sapat na para ang sugat ay maghilom na Bakas ng nakaraan, kaya ko ng tawanan Sapagka't pasalamat ako dahil ikaw ay nariyan. Muli akong tumayo at lumakad at naglakbay Batid kong di mag-isa, ikaw ay aking kaagapay yakap mo't mga dasal sa akin ay nagpatatag ikaw ang handog ng Diyos bilang kalasag Salamat Mahal, ngayon ako'y maayos na. Kaya pala dumilim para lang makita ka. Kaya pala kailangan na ako'y masaktan Upang malaman na ang tulad mo'y nandiyan
Continue reading...
32
Ang gabi ay hindi dapat maging kaibigan ng delubyo. Nangangambang baka sa isang sulok ay may nag-aabang na demonyo. O baka sa likod pa natin mismo. Saksi ang dagat at bundok sa pananaghoy ng bagong umaga. At sino ang hindi makakaamoy sa pagsabog ng mga tala? At nasaan ang gabi, ang inaakalang tanging katuwang? Kasiping ba ng mga pangarap para sa bayan, na siya nang nilamon ng digmaan? Lumuluha ang bawat lawa at nagtatanong ang mga talon; makakaahon pa ba ang nalunod na tuwa't pag-asa ng kahapon? O baka ang tuwa ay siya na'ng hinigop ng langit. Pinagtatawanan na tayo ng langit! Sa mga dugong dumanak at ang naglalakasang pagtatangis na tila ba isang bulong sa bingi, tama nga't hindi ko kaibigan ang gabi! Ganid ang gabi, palaging uhaw at nasisidhi sa kasawian, sa mga buwaya tila ito ang kanilang kaharian! At ang ngalan ng may akda ng munting tula na ito ay "delubyo". Paminsan-minsan maaari niyo ring tawaging demonyo. Hindi na ako magpapaligoy-ligoy pa, sa sulok ay hindi na magtatago. Haharap ako para tingnan ang bawat isa sa inyo sa mata. Sa dangal. Sa diwa. Sa puso. Sa dasal. At kakalabanin nyo dapat ako gamit ang mga ito... hanggang sa pag-usbong ng bagong umaga. Pula, bughaw at dilaw laban sa kadiliman.
0
Oct 26, 2016
Oct 26, 2016 at 2:25 AM UTC
ang_lakambini
Pula, Bughaw at Dilaw
Ang gabi ay hindi dapat maging kaibigan ng delubyo. Nangangambang baka sa isang sulok ay may nag-aabang na demonyo. O baka sa likod pa natin mismo. Saksi ang dagat at bundok sa pananaghoy ng bagong umaga. At sino ang hindi makakaamoy sa pagsabog ng mga tala? At nasaan ang gabi, ang inaakalang tanging katuwang? Kasiping ba ng mga pangarap para sa bayan, na siya nang nilamon ng digmaan? Lumuluha ang bawat lawa at nagtatanong ang mga talon; makakaahon pa ba ang nalunod na tuwa't pag-asa ng kahapon? O baka ang tuwa ay siya na'ng hinigop ng langit. Pinagtatawanan na tayo ng langit! Sa mga dugong dumanak at ang naglalakasang pagtatangis na tila ba isang bulong sa bingi, tama nga't hindi ko kaibigan ang gabi! Ganid ang gabi, palaging uhaw at nasisidhi sa kasawian, sa mga buwaya tila ito ang kanilang kaharian! At ang ngalan ng may akda ng munting tula na ito ay "delubyo". Paminsan-minsan maaari niyo ring tawaging demonyo. Hindi na ako magpapaligoy-ligoy pa, sa sulok ay hindi na magtatago. Haharap ako para tingnan ang bawat isa sa inyo sa mata. Sa dangal. Sa diwa. Sa puso. Sa dasal. At kakalabanin nyo dapat ako gamit ang mga ito... hanggang sa pag-usbong ng bagong umaga. Pula, bughaw at dilaw laban sa kadiliman.
Continue reading...
24
(1:30 AM/ Brownout) Ang alab Mo’y minsang inalay sa’kin Syang naging mitsa ng pagkandirit ng himagsikan. Ako’y nakakapaso Magbibigay-liwanag sa madilim na kinagisnan, Sa apat na sulok ng silid-aralan, Sa lipunang may mabigat na ginagampanan Tangan ang alab na umalarma sa pagkatao. Nilisan ko ang liwanag Kung saan akala ko’y dapat na maging kasanayan. Ako’y Iyong tinubos Sa mapanghusgang lipunan May tatak sa noo, syang bukambibig ng madla Salamat, nang ako’y maging pag-aari Mo Nang ako’y pagharian Mo. Gamitin Mo ako, Pagkat ang liwanag, ang katuturan Kailanma’y hindi mapupunan ng anumang salita Nang sinuman.. Kung ang alab ay hindi Ikaw ang sentro At kung ang lakas ay hindi mula Sayo. Sukat ang buhay ko Bawat luha ko, akala ko’y walang silbi’t walang kwenta Ngunit iniipon Mo pala ang bawat butil nito Minsan pala’y nakapapaso rin ito Isalin **** muli, buohin Mo’t ihulma ang pagkatao. Sayang.. Kung ang ilaw ay nakakahon Kung ang sisidlan ko’y hindi ko lilisanin Kung ang sarili’y hindi kikitilin Nang magkaroon ng pangalawang buhay. May ilang gagambala Mga insektong hindi alam kung saan nagmula Mamumuhunan sila’t magiging igno sa liwanag At kung di lalakas ang alab, Ako pala’y matutupok. At sa hanging iihip, Kung wala ang mainit na mga kamay Na siyang yayakap at hahagkan sa akin Ako’y maagang mahihimlay, Mawawalang saysay ang pagkatubos sa akin. Ngunit ang alab na ito’y Kitilin man: kusa man at sa walang dahilan Maari pang mabuhay, sa ikalawang pagkakataon Sisindihang muli, Luluha sa hapdi’t kirot ng kahapon Ngunit ang bukas ay may kasiguraduhan Na ang tatahakin ay hindi na tulad nang ngayon. Binibilang na ang oras Bawat minuto’t segundo Maaring mapagal at maagang tamlayin, Kung saan saksi ang kadiliman sa liwanag na taglay. Ngunit bago maupos, Ako’y may aabutin Bawat sulok ay dadampian ng buhay At magmamarka sa bawat haligi Na kahit sa dilim, mayroong palang pag-asa. (5/13/14 @xirlleelang)
0
May 28, 2014
May 28, 2014 at 1:02 AM UTC
psalmiseta
Ang Paghihimagsik ng Paupos nang Kandila
(1:30 AM/ Brownout) Ang alab Mo’y minsang inalay sa’kin Syang naging mitsa ng pagkandirit ng himagsikan. Ako’y nakakapaso Magbibigay-liwanag sa madilim na kinagisnan, Sa apat na sulok ng silid-aralan, Sa lipunang may mabigat na ginagampanan Tangan ang alab na umalarma sa pagkatao. Nilisan ko ang liwanag Kung saan akala ko’y dapat na maging kasanayan. Ako’y Iyong tinubos Sa mapanghusgang lipunan May tatak sa noo, syang bukambibig ng madla Salamat, nang ako’y maging pag-aari Mo Nang ako’y pagharian Mo. Gamitin Mo ako, Pagkat ang liwanag, ang katuturan Kailanma’y hindi mapupunan ng anumang salita Nang sinuman.. Kung ang alab ay hindi Ikaw ang sentro At kung ang lakas ay hindi mula Sayo. Sukat ang buhay ko Bawat luha ko, akala ko’y walang silbi’t walang kwenta Ngunit iniipon Mo pala ang bawat butil nito Minsan pala’y nakapapaso rin ito Isalin **** muli, buohin Mo’t ihulma ang pagkatao. Sayang.. Kung ang ilaw ay nakakahon Kung ang sisidlan ko’y hindi ko lilisanin Kung ang sarili’y hindi kikitilin Nang magkaroon ng pangalawang buhay. May ilang gagambala Mga insektong hindi alam kung saan nagmula Mamumuhunan sila’t magiging igno sa liwanag At kung di lalakas ang alab, Ako pala’y matutupok. At sa hanging iihip, Kung wala ang mainit na mga kamay Na siyang yayakap at hahagkan sa akin Ako’y maagang mahihimlay, Mawawalang saysay ang pagkatubos sa akin. Ngunit ang alab na ito’y Kitilin man: kusa man at sa walang dahilan Maari pang mabuhay, sa ikalawang pagkakataon Sisindihang muli, Luluha sa hapdi’t kirot ng kahapon Ngunit ang bukas ay may kasiguraduhan Na ang tatahakin ay hindi na tulad nang ngayon. Binibilang na ang oras Bawat minuto’t segundo Maaring mapagal at maagang tamlayin, Kung saan saksi ang kadiliman sa liwanag na taglay. Ngunit bago maupos, Ako’y may aabutin Bawat sulok ay dadampian ng buhay At magmamarka sa bawat haligi Na kahit sa dilim, mayroong palang pag-asa. (5/13/14 @xirlleelang)
Continue reading...
58
Hindi kulay ang pawang panig Walang lulusong sa anumalya Wala ring nararapat na makiniig. Sa sirkulasyong may kaltas Mananatiling may lamat Bawat pahina'y puti May punit, may dungis At pagka gabi'y Nasa kalye ang dilim. Ang tinig ay patas Walang sumasanib Kung walang manghihikayat Mananatili ang kamalian Ng lipunang hindi nilisan ang kwadra Ang sinulid ay rorolyo At hindi na muling masisilayan pa. Kung ang puti at itim ay kulay Ito'y hindi nararapat na pinagninilay-nilayan Salungat ang daan Patungo sa liwanag at kadiliman Bagkus ito'y pawang Lalang para sa iisang sanlibutan. (7/2/14 @xirlleelang)
0
Jul 2, 2014
Jul 2, 2014 at 2:57 AM UTC
psalmiseta
Racism
Hindi kulay ang pawang panig Walang lulusong sa anumalya Wala ring nararapat na makiniig. Sa sirkulasyong may kaltas Mananatiling may lamat Bawat pahina'y puti May punit, may dungis At pagka gabi'y Nasa kalye ang dilim. Ang tinig ay patas Walang sumasanib Kung walang manghihikayat Mananatili ang kamalian Ng lipunang hindi nilisan ang kwadra Ang sinulid ay rorolyo At hindi na muling masisilayan pa. Kung ang puti at itim ay kulay Ito'y hindi nararapat na pinagninilay-nilayan Salungat ang daan Patungo sa liwanag at kadiliman Bagkus ito'y pawang Lalang para sa iisang sanlibutan. (7/2/14 @xirlleelang)
Continue reading...
23
#041716 May mga bituing nais abutin, Nangangalay ang diwa pagkat dapat habulin. Ganoon pala ang pagtatagisan ng mga saranggolang itim, Sisipatin ang isa't isa't may pandilig na patikim. Ako'y musmos sa alok nitong ginintuang pangarap, Dilubyo'y mabagsik bagkus may matinding yakap. At doon matatagpuan ang haplos na hinahanap, Ako'y alipin sa sahig na Langit ang sumusulyap. Sa paglatag ng Liwanag na may bahaghari Waring yuyukod siyang ulap na mapagkunwari. At kanyang saplot, ihahanay nang sandali, Saksi maging hanging nagtataingang-kawali. Sa pagsalin ng hiningang latak ng kahapon, Baon pala ang sakit hanggang dapithapon. Ipipinta ang itsura ng sarong na maputi, Siyang pupuri sa Langit na may bahid ng kayumanggi. Tila baryang itinapon at nagkakalansingan, Sa papag na mistulang may sawing kasintahan. Mga tauha'y lalaban sa kuweba ng kadiliman, At doon ang kandila'y panandaliang tatahan. Babahagian ng yaman ang uhaw sa kalinga, Hahagkan silang mga busal na walang isang salita. Hanggang sa magkandiring muli sa saliw ng musika, Silang tangan ang pising may kakaibang mahika.
0
Apr 17, 2016
Apr 17, 2016 at 9:21 AM UTC
psalmiseta
Saranggola sa Bukid
#041716 May mga bituing nais abutin, Nangangalay ang diwa pagkat dapat habulin. Ganoon pala ang pagtatagisan ng mga saranggolang itim, Sisipatin ang isa't isa't may pandilig na patikim. Ako'y musmos sa alok nitong ginintuang pangarap, Dilubyo'y mabagsik bagkus may matinding yakap. At doon matatagpuan ang haplos na hinahanap, Ako'y alipin sa sahig na Langit ang sumusulyap. Sa paglatag ng Liwanag na may bahaghari Waring yuyukod siyang ulap na mapagkunwari. At kanyang saplot, ihahanay nang sandali, Saksi maging hanging nagtataingang-kawali. Sa pagsalin ng hiningang latak ng kahapon, Baon pala ang sakit hanggang dapithapon. Ipipinta ang itsura ng sarong na maputi, Siyang pupuri sa Langit na may bahid ng kayumanggi. Tila baryang itinapon at nagkakalansingan, Sa papag na mistulang may sawing kasintahan. Mga tauha'y lalaban sa kuweba ng kadiliman, At doon ang kandila'y panandaliang tatahan. Babahagian ng yaman ang uhaw sa kalinga, Hahagkan silang mga busal na walang isang salita. Hanggang sa magkandiring muli sa saliw ng musika, Silang tangan ang pising may kakaibang mahika.
Continue reading...
25
061217 Hayaan **** makisabay ang iyong kagaanan sa himpapawid Nang ang bawat hibla'y makatikim ng tagumpay. Pagkat ang iyong baluti'y sagisag ng pagkakaisa At ika'y titingalain sa iyong pagliyad Patungo sa pinakataas-taasang bughaw naming kalangitan. Balutin mo ng dunong ang moog na salinlahi At ika'y gumayak Kasabay ng pagkurap ng haring araw. Wag **** itikom ang panaghoy sa katotohanan Habang ang bulong mo noo'y Maging hayag na sa pitong libong pinagmanahan At maraang mapagyaman ang Perlas ng Silanganan. Ipag-isa mo ang tatlong bituing ipinaglihis ng kadiliman Hindi bilang isang taksil sa lipunang mapanghasik ng lagim. Igapos mo ang kabuuan na tila isang dalisay na karagatan At iyong tabunan ang mga patak ng dugo Sa tigang at umaalingasaw na sistema ng bayan. Sa iyong lubid, kami'y kakapit Habang ang himagsika'y sing-bagsik ng leong May matalim na pangil sa pakikipaglaban. Ang kamandag mo'y tagos sa puso't kaluluwa, Dugtong sa bituka ng kasaysayang may bantog na pag-alala. At sa bawat pintig at pag-indayog ng iyong himig, Ang lahat ay magpakumbaba. Gisingin mo ang diwang nahimbing sa kababalaghan Siyang dulot ng sakim na mekanismo't maitim na pamamaraan. Lapag sa puso at sa sahig ay papagpag ng paninindigan Taas-noo ang aming pagpapatirapa para sa nag-iisang sandigan. Ikaw ang bakas ng aming pinagmulan, Ang ugat ng lakas, dunong at prinsipyo Ng mga supling mo, o Inang Bayan.
0
Jun 13, 2017
Jun 13, 2017 at 8:50 AM UTC
psalmiseta
Ipinag-isang Tatlong mga Bituin
061217 Hayaan **** makisabay ang iyong kagaanan sa himpapawid Nang ang bawat hibla'y makatikim ng tagumpay. Pagkat ang iyong baluti'y sagisag ng pagkakaisa At ika'y titingalain sa iyong pagliyad Patungo sa pinakataas-taasang bughaw naming kalangitan. Balutin mo ng dunong ang moog na salinlahi At ika'y gumayak Kasabay ng pagkurap ng haring araw. Wag **** itikom ang panaghoy sa katotohanan Habang ang bulong mo noo'y Maging hayag na sa pitong libong pinagmanahan At maraang mapagyaman ang Perlas ng Silanganan. Ipag-isa mo ang tatlong bituing ipinaglihis ng kadiliman Hindi bilang isang taksil sa lipunang mapanghasik ng lagim. Igapos mo ang kabuuan na tila isang dalisay na karagatan At iyong tabunan ang mga patak ng dugo Sa tigang at umaalingasaw na sistema ng bayan. Sa iyong lubid, kami'y kakapit Habang ang himagsika'y sing-bagsik ng leong May matalim na pangil sa pakikipaglaban. Ang kamandag mo'y tagos sa puso't kaluluwa, Dugtong sa bituka ng kasaysayang may bantog na pag-alala. At sa bawat pintig at pag-indayog ng iyong himig, Ang lahat ay magpakumbaba. Gisingin mo ang diwang nahimbing sa kababalaghan Siyang dulot ng sakim na mekanismo't maitim na pamamaraan. Lapag sa puso at sa sahig ay papagpag ng paninindigan Taas-noo ang aming pagpapatirapa para sa nag-iisang sandigan. Ikaw ang bakas ng aming pinagmulan, Ang ugat ng lakas, dunong at prinsipyo Ng mga supling mo, o Inang Bayan.
Continue reading...
32
Tanging hiling sa hangin na sana'y tangayin Ang mainit na bugso ng damdamin Bawat paghampas at kumpas, Hindi ko alam kung saan dadalhin Pinasok natin ang buhay ng isa't-isa Walang kamalayan sa ating pakakahantungan Sa mundong hindi perpekto at walang sigurado, ang tanging pinanghawakan ko lang ay may ikaw at ako. Nangungulila sa mga mata **** nangungusap Na sapat ng pagtakpan lahat ng sakit na nararamdaman Ang mga mata **** sumilaw sa madilim kong isipan Kailan ko kaya ulit ito matatanaw Madaming hindi pagkakaintindihan Nauuwi sa sakitan Hindi mabilang ang kapintasan Na bumabalot sating samahan Tila bagyong walang dala kundi pinsala Pagmamahalan nating puno ng pangamba Mga mata mo lang ang tanging naging sandigan Panangga sa kalamidad, silong sa kadiliman Isang gabing hindi ko mabura sa ala-ala Nakatatak sa puso't ispian Binaybay ng mga kamay mo ang bisig ko Hinagkan, hinalikan at hindi binitawan Pinagdasal na sana'y wala ng katapusan H'wag na sanang sumikat ang araw Dahil walang ibang nais kundi ang namnamin Ang bawat minuto sa iyong piling Marami ang hindi kayang unawain Ang ating kumplikasyon na dala ng depresyon Ano bang alam nila? Bukod sa kutyain tayo Sabi nila baliw tayong dalawa Hindi inalintana ang sinasabi ng iba Malaki ang tiwala ko sa'yo, sa akin, Sa ating dalawa Ngunit naging malupit ang mundo, marupok ka at mahina ako. Hindi na kita kilala Hindi mo na ko tinitignan sa mata Tinalikuran ang sarili kong giyera at pinaglaban ka Patuloy kong sinasabi sa'yong, "Mahal, andito lang ako. Kumapit ka." Nagbingi-bingihan, pasok sa isang tenga Labas sa kabila Pinagtabuyan palayo pero sabi ko sa sarili, hindi ako susuko. Tuwing ipipikit ko ang mga mata, hindi maiwasan ang pagtulo ng luha. Sinisigaw ng puso, kayanin ko pa. Pero ang tanong ng utak, para san pa? Gusto kitang hagkan sa bawat sulok ng katawan, gustong akuin ang sakit na iyong nararamdaman. Naging manhid ka saking sakripisyo, Patuloy akong pinagtabuyan. Hanggang sa naubos na ang pasensiya at pag-unawa, halos isuka na natin ang isa't-isa Pagmamahal nalang ang nakita kong dahilan kung bakit patuloy parin nating sinubukan Hindi lilipas ang isang araw na walang bangayan Ang haplos **** nung una'y malumanay naging mahigpit at puno na ng galit Nauntog sa katotohanang hindi sapat ang pagmamahal lang Naglaho ang kislap ng mata na nung una'y sapat na kahit wala ang mga salitang, "mahal kita" Anong ginawa natin sa isa't-isa? Mag pag-asa ba talaga ang pagmamahalan ng dalawang taong sira?
0
May 13, 2016
May 13, 2016 at 8:24 AM UTC
mteniola
Pagmamahalang sira
Tanging hiling sa hangin na sana'y tangayin Ang mainit na bugso ng damdamin Bawat paghampas at kumpas, Hindi ko alam kung saan dadalhin Pinasok natin ang buhay ng isa't-isa Walang kamalayan sa ating pakakahantungan Sa mundong hindi perpekto at walang sigurado, ang tanging pinanghawakan ko lang ay may ikaw at ako. Nangungulila sa mga mata **** nangungusap Na sapat ng pagtakpan lahat ng sakit na nararamdaman Ang mga mata **** sumilaw sa madilim kong isipan Kailan ko kaya ulit ito matatanaw Madaming hindi pagkakaintindihan Nauuwi sa sakitan Hindi mabilang ang kapintasan Na bumabalot sating samahan Tila bagyong walang dala kundi pinsala Pagmamahalan nating puno ng pangamba Mga mata mo lang ang tanging naging sandigan Panangga sa kalamidad, silong sa kadiliman Isang gabing hindi ko mabura sa ala-ala Nakatatak sa puso't ispian Binaybay ng mga kamay mo ang bisig ko Hinagkan, hinalikan at hindi binitawan Pinagdasal na sana'y wala ng katapusan H'wag na sanang sumikat ang araw Dahil walang ibang nais kundi ang namnamin Ang bawat minuto sa iyong piling Marami ang hindi kayang unawain Ang ating kumplikasyon na dala ng depresyon Ano bang alam nila? Bukod sa kutyain tayo Sabi nila baliw tayong dalawa Hindi inalintana ang sinasabi ng iba Malaki ang tiwala ko sa'yo, sa akin, Sa ating dalawa Ngunit naging malupit ang mundo, marupok ka at mahina ako. Hindi na kita kilala Hindi mo na ko tinitignan sa mata Tinalikuran ang sarili kong giyera at pinaglaban ka Patuloy kong sinasabi sa'yong, "Mahal, andito lang ako. Kumapit ka." Nagbingi-bingihan, pasok sa isang tenga Labas sa kabila Pinagtabuyan palayo pero sabi ko sa sarili, hindi ako susuko. Tuwing ipipikit ko ang mga mata, hindi maiwasan ang pagtulo ng luha. Sinisigaw ng puso, kayanin ko pa. Pero ang tanong ng utak, para san pa? Gusto kitang hagkan sa bawat sulok ng katawan, gustong akuin ang sakit na iyong nararamdaman. Naging manhid ka saking sakripisyo, Patuloy akong pinagtabuyan. Hanggang sa naubos na ang pasensiya at pag-unawa, halos isuka na natin ang isa't-isa Pagmamahal nalang ang nakita kong dahilan kung bakit patuloy parin nating sinubukan Hindi lilipas ang isang araw na walang bangayan Ang haplos **** nung una'y malumanay naging mahigpit at puno na ng galit Nauntog sa katotohanang hindi sapat ang pagmamahal lang Naglaho ang kislap ng mata na nung una'y sapat na kahit wala ang mga salitang, "mahal kita" Anong ginawa natin sa isa't-isa? Mag pag-asa ba talaga ang pagmamahalan ng dalawang taong sira?
Continue reading...
68
Sobrang pighati ang bumabalot sa hinahon ng bawat hininga Umiiyak ng tuldok sa bawat letra Napwepwersa ang tandang padamdam sa bawat salita Negatibo ang laging nakikita Nasaan ang pangarap sa bawat sanaysay? Nasaan ang katotohanan sa tunay na buhay? Nalinlang tayo Galit at lait ng mundo Sumusukob sa buong pagkatao Di ko na makita kung nasaan na tayo Kadiliman ang kinasusukalam Ngayon ating pinaglalaruan Liwanag ngayon ang pinagtataguan Tila tayo ay napagiwanan Nasaan na ba tayo? Meron pa bang tayo?
0
Mar 7, 2015
Mar 7, 2015 at 1:45 PM UTC
chin-bruce
Tayo
Sobrang pighati ang bumabalot sa hinahon ng bawat hininga Umiiyak ng tuldok sa bawat letra Napwepwersa ang tandang padamdam sa bawat salita Negatibo ang laging nakikita Nasaan ang pangarap sa bawat sanaysay? Nasaan ang katotohanan sa tunay na buhay? Nalinlang tayo Galit at lait ng mundo Sumusukob sa buong pagkatao Di ko na makita kung nasaan na tayo Kadiliman ang kinasusukalam Ngayon ating pinaglalaruan Liwanag ngayon ang pinagtataguan Tila tayo ay napagiwanan Nasaan na ba tayo? Meron pa bang tayo?
Continue reading...
16
Hindi ba umaabot sa langit Ang mga panalangin Na binubulong ko sa hangin? Masyado ba Kayong Malayo Para makita Ang mukha kong Nalulunod sa luha? Habang Kayo ay Walang imik, walang kibo Ako ay napupuno Ng mga problemang walang solusyon Ng mga tanong na walang sagot. Pero sa aking pagsapit Sa kailaliman, kadiliman Doon ko lang natanto Ang dahilan kung bakit Ako'y tila inyong Tinaguan, tinalikuran Dahil sa inyong Nakakabinging katahimikan Ako ay nagising Sa aking napakahabang idlip Kung saan nilamon ako Ng aking mga Makasariling panaginip. Namulat ang mga Nagbubulag-bulagang kong Mga mata sa Katotohanan, kalayaan Na nasa harapan Ko lang pala. Doon ko rin lang naalala Na mahal Niyo pala ako At walang ibang tunay na ligaya Kundi mahalin din Kita At tsaka, Natuto na akong Maghintay ng may Karunungan at Umindak sa sayawan Sa kabila ng Inyong Nakakabinging katahimikan.
0
Jan 22, 2014
Jan 22, 2014 at 11:58 AM UTC
marge-redelicia
Nakakabinging katahimikan
Hindi ba umaabot sa langit Ang mga panalangin Na binubulong ko sa hangin? Masyado ba Kayong Malayo Para makita Ang mukha kong Nalulunod sa luha? Habang Kayo ay Walang imik, walang kibo Ako ay napupuno Ng mga problemang walang solusyon Ng mga tanong na walang sagot. Pero sa aking pagsapit Sa kailaliman, kadiliman Doon ko lang natanto Ang dahilan kung bakit Ako'y tila inyong Tinaguan, tinalikuran Dahil sa inyong Nakakabinging katahimikan Ako ay nagising Sa aking napakahabang idlip Kung saan nilamon ako Ng aking mga Makasariling panaginip. Namulat ang mga Nagbubulag-bulagang kong Mga mata sa Katotohanan, kalayaan Na nasa harapan Ko lang pala. Doon ko rin lang naalala Na mahal Niyo pala ako At walang ibang tunay na ligaya Kundi mahalin din Kita At tsaka, Natuto na akong Maghintay ng may Karunungan at Umindak sa sayawan Sa kabila ng Inyong Nakakabinging katahimikan.
Continue reading...
43
habang naglalakad ako sa lupain ng mga sirang pangarap, mayroon akong pangitain sa napakaraming bagay. ang mga paghihinagpis tila baga'y tumutulong upang madagdagan ang aking pasan sa mundo. aking napagtanto na ang kaligayahan ay isang kalinlangan lamang. sa aking pagkalumbay at pakiramdam ng disorientasyon, buong buhay ko'y nabuhay sa takot. ang mundo'y pinamumunuan ng mga batas ng poot na matatagpuan sa iba't ibang dako. kaya naman ay ang mga nakararanas ng dalisay na kaligayahan ay isang hindi pangkaraniwang pangyayari. sa bawat araw ng aking paghihirap, umaasang makakaahon sa ilang butil ng kasaklaman ngunit sa kaibuturan ko, wala akong ibang makikita kungdi ang kasuklaman ng buhay. patuloy akong naglalakad sa mga anino upang maghanap ng liwanag ngunit aking napagtanto'y malinaw kong nakikita na wala nang ibang paraan upang makalabas pa sa suliraning ito. sa aking buong pagkabuhay, dala-dala ko ang mga basag na pag-asa't mga tipak na salamin. ang tanging sinag ng araw ang natitirang kislap ng aking mga masidhing lunggati sa rurok ng tagumpay. kung iyong titignan ang marikit na lilim ng gintong apoy na nagngangalit sa kanluran, ito ay ang aking mga minimithi na nakalilim sa puwang ng kalangitang asul. nais kong lumipad nang malaya tulad ng isang ibon sa kalawakan. sa mga kislap ng mga tala'y nakatingin, hinihiling na sana ang panagimpan ko'y dinggin. lahat ng iya'y hindi makakamtan sapagkat ako'y isang hamak na bata lamang na nangangarap ng imposible. pinapanood malunod ang aking sariling mundo mula sa aking bintana'y natatanto, mga pangarap ko'y dahan-dahang inaanod. sa araw-araw na aking paglalakbay sa mga repleksyon ng kadiliman, isa lang ang aking katanungan, isang ilusyon lamang ba ang kapayapaang aking matagal nang inaasam?
0
Apr 21, 2022
Apr 21, 2022 at 6:29 AM UTC
katzja
isang kislap ng pangarap
habang naglalakad ako sa lupain ng mga sirang pangarap, mayroon akong pangitain sa napakaraming bagay. ang mga paghihinagpis tila baga'y tumutulong upang madagdagan ang aking pasan sa mundo. aking napagtanto na ang kaligayahan ay isang kalinlangan lamang. sa aking pagkalumbay at pakiramdam ng disorientasyon, buong buhay ko'y nabuhay sa takot. ang mundo'y pinamumunuan ng mga batas ng poot na matatagpuan sa iba't ibang dako. kaya naman ay ang mga nakararanas ng dalisay na kaligayahan ay isang hindi pangkaraniwang pangyayari. sa bawat araw ng aking paghihirap, umaasang makakaahon sa ilang butil ng kasaklaman ngunit sa kaibuturan ko, wala akong ibang makikita kungdi ang kasuklaman ng buhay. patuloy akong naglalakad sa mga anino upang maghanap ng liwanag ngunit aking napagtanto'y malinaw kong nakikita na wala nang ibang paraan upang makalabas pa sa suliraning ito. sa aking buong pagkabuhay, dala-dala ko ang mga basag na pag-asa't mga tipak na salamin. ang tanging sinag ng araw ang natitirang kislap ng aking mga masidhing lunggati sa rurok ng tagumpay. kung iyong titignan ang marikit na lilim ng gintong apoy na nagngangalit sa kanluran, ito ay ang aking mga minimithi na nakalilim sa puwang ng kalangitang asul. nais kong lumipad nang malaya tulad ng isang ibon sa kalawakan. sa mga kislap ng mga tala'y nakatingin, hinihiling na sana ang panagimpan ko'y dinggin. lahat ng iya'y hindi makakamtan sapagkat ako'y isang hamak na bata lamang na nangangarap ng imposible. pinapanood malunod ang aking sariling mundo mula sa aking bintana'y natatanto, mga pangarap ko'y dahan-dahang inaanod. sa araw-araw na aking paglalakbay sa mga repleksyon ng kadiliman, isa lang ang aking katanungan, isang ilusyon lamang ba ang kapayapaang aking matagal nang inaasam?
Continue reading...
4
Ang aking hinahangaan, Na tila langit at lupa ang aming pagitan At kung ihahalintulad sa panahon ngayon kami ay tila ang mahirap at mayaman Walang boses at makapangyarihan Kung ihahalintulad naman sa panahon noon Tila ang kastila at ang katipunan Si lapu-lapu at magellan At kung ihahalintulad naman sa bagay na sa buhay ay may kinalaman Tila kami ang kasinungalingan at katotohanan Kalungkutan at kasiyahan Nagmamahal at nasasaktan Kasamaan at kabutihan Inosente at makasalanan Basura at kayamanan Digmaan at kapayapaan Tao at kalikasan Kaaway at kaibigan Ibang tao at magulang Kabobohan at katalinuhan Bida at kalaban Buhay at kamatayan Liwanag at kadiliman Kabundukan at karagatan Kasaysayan at kinabukasan Bibliya at Qur'an Daigdig at kalawakan Ang araw at ang buwan Ganyan ka layo ang aming pagitan na tila ang tadhana ay di sang-ayon sa aming pagmamahalan,mahirap man tanggapin ang katotohanan na ako at ang aking hinahangaan ay malabong magkatuluyan😥
0
May 13, 2021
May 13, 2021 at 1:16 PM UTC
kurtlopez
"Crush"
Ang aking hinahangaan, Na tila langit at lupa ang aming pagitan At kung ihahalintulad sa panahon ngayon kami ay tila ang mahirap at mayaman Walang boses at makapangyarihan Kung ihahalintulad naman sa panahon noon Tila ang kastila at ang katipunan Si lapu-lapu at magellan At kung ihahalintulad naman sa bagay na sa buhay ay may kinalaman Tila kami ang kasinungalingan at katotohanan Kalungkutan at kasiyahan Nagmamahal at nasasaktan Kasamaan at kabutihan Inosente at makasalanan Basura at kayamanan Digmaan at kapayapaan Tao at kalikasan Kaaway at kaibigan Ibang tao at magulang Kabobohan at katalinuhan Bida at kalaban Buhay at kamatayan Liwanag at kadiliman Kabundukan at karagatan Kasaysayan at kinabukasan Bibliya at Qur'an Daigdig at kalawakan Ang araw at ang buwan Ganyan ka layo ang aming pagitan na tila ang tadhana ay di sang-ayon sa aming pagmamahalan,mahirap man tanggapin ang katotohanan na ako at ang aking hinahangaan ay malabong magkatuluyan😥
Continue reading...
28
Kamusta kana? Ilang taon na ang nagdaan nuong ika'y aking nakilala. Mahigit kumulang na rin ang luhang lumabas sa aking mga mata Nuong ako'y iniwan **** nag-iisa. Nuon pag ika'y naaalala nagwawala dahil sa nadarama. Ngayon ako'y napapangiti na lamang sa twina. Akala ko dati ay di ko makakaya, ngunit heto unting unting sumasaya kahit wala ka. Mahirap sa umipsa, Pero nakaya Mahirap sa umpisa, oo Parang nilibing at hinampas ng troso. Ako'y litong lito hindi alam kung bakit ganito Kung bat nilisan mo... "Sana pala pinigilan kita para ngayon para ika'y kasama parin at nasa tabi ko padin." Yan ang aking hiling sa unang linggong ika'y hindi kapiling. Ako'y humihiling sa bituin na sana ika'y bumalik sa akin Ngunit tila ba'y hangin ang sumagot at hindi ako pinansin. Mahal wag mag-alala kasi kaya ko na ang mag-isa at wala ka. Mas malakas na ako kaysa sa dating nakilala mo. Hindi na ako umiiyak pagnag-iisa Mas kaya ko na. Alam mo minsan ang ang tanong sa sarili ko "paano kaya ikaw parin ay nandito?" "Magiging kompleto kaya ang araw ko?" Pero ang sagot ng isip at puso "Mas mabuting ika'y nilisan kaysa minahal sa kasinungalingan. Naging malakas ka nang ikaw ay iniwan. Naging makata ka paminsan minsan." Kaya alam ko sa sarili na mas maayos na na ako'y iyong binabayaan Pero mas masaya at buo parin ang aking puso kong hindi mo iniwan sa kadiliman. Sana, iyong malaman na ika'y aking minahal ng lubusan, "Huwag **** pabayaan ang iyong kalusugan" Aking huling habilin bago ka lumisan. Tinanong ko parin ang aking sarili minsan, "Ako ba'y may pagkukulang? O sadyang ako lang ang nagmahal sa aming pag-iibigan?" Maraming tanong ang tumatakbo sa aking isipan pag alaala ay naalala paminsan-minsan. Ngunit lahat ng yon ay di mo masasagot at aking  na lamang dinagdag sa tulaan. Lahat na ata'y aking nakwento sa tulang ito. Ito, itong tula na ito ang tanging paraan upang malaman mo Ang pagdurusang pinagdaanan ko nang mawala ka sa piling ko. Ang mga pangakong binitawan mo para bang naglaho Pero kahit masakit ang ginawa mo Hindi kita masisisi sa pagkukulang nagawa ko Hindi ko masisi ang tadhana kung hindi tayo para sa dulo. Kahit na ganito, ikaw ang nagparamdaman ng pagmamahal Kaya hindi ko kita malimut-limutan kahit tila ba'y ako ay sinasakal. Sadyang ikaw lamang ay minahal kahit na isang malaking sampal na ako'y iyong iniwang luhaan at puso'y nagdurugo sa daan na kahit pa'y ikaw ay may iba ng mahal kahit pa na naubusan na ang luha at letra sa aking isipan. At heto ako ipinagdiriwang ang ating kaarawan kung saan nagsimula ang ating pagmamahalan. Sana'y iyong malaman, na ako'y hindi nakakalimot sa ating tagpuan at mga kasiyahan. Sana rin iyong malaman, ang pangalan ng ating anghel ay Adrian.
0
Oct 6, 2018
Oct 6, 2018 at 1:31 PM UTC
HAN1004
ADRIAN
Kamusta kana? Ilang taon na ang nagdaan nuong ika'y aking nakilala. Mahigit kumulang na rin ang luhang lumabas sa aking mga mata Nuong ako'y iniwan **** nag-iisa. Nuon pag ika'y naaalala nagwawala dahil sa nadarama. Ngayon ako'y napapangiti na lamang sa twina. Akala ko dati ay di ko makakaya, ngunit heto unting unting sumasaya kahit wala ka. Mahirap sa umipsa, Pero nakaya Mahirap sa umpisa, oo Parang nilibing at hinampas ng troso. Ako'y litong lito hindi alam kung bakit ganito Kung bat nilisan mo... "Sana pala pinigilan kita para ngayon para ika'y kasama parin at nasa tabi ko padin." Yan ang aking hiling sa unang linggong ika'y hindi kapiling. Ako'y humihiling sa bituin na sana ika'y bumalik sa akin Ngunit tila ba'y hangin ang sumagot at hindi ako pinansin. Mahal wag mag-alala kasi kaya ko na ang mag-isa at wala ka. Mas malakas na ako kaysa sa dating nakilala mo. Hindi na ako umiiyak pagnag-iisa Mas kaya ko na. Alam mo minsan ang ang tanong sa sarili ko "paano kaya ikaw parin ay nandito?" "Magiging kompleto kaya ang araw ko?" Pero ang sagot ng isip at puso "Mas mabuting ika'y nilisan kaysa minahal sa kasinungalingan. Naging malakas ka nang ikaw ay iniwan. Naging makata ka paminsan minsan." Kaya alam ko sa sarili na mas maayos na na ako'y iyong binabayaan Pero mas masaya at buo parin ang aking puso kong hindi mo iniwan sa kadiliman. Sana, iyong malaman na ika'y aking minahal ng lubusan, "Huwag **** pabayaan ang iyong kalusugan" Aking huling habilin bago ka lumisan. Tinanong ko parin ang aking sarili minsan, "Ako ba'y may pagkukulang? O sadyang ako lang ang nagmahal sa aming pag-iibigan?" Maraming tanong ang tumatakbo sa aking isipan pag alaala ay naalala paminsan-minsan. Ngunit lahat ng yon ay di mo masasagot at aking  na lamang dinagdag sa tulaan. Lahat na ata'y aking nakwento sa tulang ito. Ito, itong tula na ito ang tanging paraan upang malaman mo Ang pagdurusang pinagdaanan ko nang mawala ka sa piling ko. Ang mga pangakong binitawan mo para bang naglaho Pero kahit masakit ang ginawa mo Hindi kita masisisi sa pagkukulang nagawa ko Hindi ko masisi ang tadhana kung hindi tayo para sa dulo. Kahit na ganito, ikaw ang nagparamdaman ng pagmamahal Kaya hindi ko kita malimut-limutan kahit tila ba'y ako ay sinasakal. Sadyang ikaw lamang ay minahal kahit na isang malaking sampal na ako'y iyong iniwang luhaan at puso'y nagdurugo sa daan na kahit pa'y ikaw ay may iba ng mahal kahit pa na naubusan na ang luha at letra sa aking isipan. At heto ako ipinagdiriwang ang ating kaarawan kung saan nagsimula ang ating pagmamahalan. Sana'y iyong malaman, na ako'y hindi nakakalimot sa ating tagpuan at mga kasiyahan. Sana rin iyong malaman, ang pangalan ng ating anghel ay Adrian.
Continue reading...
65
Pagpanaw ng dilim ako'y namimintana Pinapatay ang panaginip ng hindi alintana Mula sa silangan ng iyong bintana Ang yungib at sulok ay aking pinapana Pagmasdan ako'y walang nakagagawa Payak na mata'y sa sinag ko'y luluwa Huwag nang subukan pakiusap ko nawa Sa payo ko ay makinig at matuwa Ako'y nakamasid sa lahat ng mga gawa Sa paghihirap mo ako ang nananawa Sanggol na nagugutom na nagngangawa Hala gawa, nasa Diyos ang awa! Pakanluran ang aking binabagtas Ang lahat ay umaalma sa pinsala kong lakas Paumanhin sa kapangyarihan kong batas Ito ang iniatang sa akin ng pinakamataas Lulubog kung marating ang hangganan Magbabadya na ang kadiliman Nang pagdating ko kayo ay nag-alisan Sa pag-alis ko'y diyan kayo magdadatingan
0
Mar 13, 2019
Mar 13, 2019 at 4:06 AM UTC
pusang-tahimik
Araw
Pagpanaw ng dilim ako'y namimintana Pinapatay ang panaginip ng hindi alintana Mula sa silangan ng iyong bintana Ang yungib at sulok ay aking pinapana Pagmasdan ako'y walang nakagagawa Payak na mata'y sa sinag ko'y luluwa Huwag nang subukan pakiusap ko nawa Sa payo ko ay makinig at matuwa Ako'y nakamasid sa lahat ng mga gawa Sa paghihirap mo ako ang nananawa Sanggol na nagugutom na nagngangawa Hala gawa, nasa Diyos ang awa! Pakanluran ang aking binabagtas Ang lahat ay umaalma sa pinsala kong lakas Paumanhin sa kapangyarihan kong batas Ito ang iniatang sa akin ng pinakamataas Lulubog kung marating ang hangganan Magbabadya na ang kadiliman Nang pagdating ko kayo ay nag-alisan Sa pag-alis ko'y diyan kayo magdadatingan
Continue reading...
20
040120 Hinga, buga Hinga, buga Ganyan nga Langhapin mo ang sariwang hanging pabaon Ko sayo, Kasama ng mga pangakong kalasag at kalakasan mo, Mga pangakong magsisilbihing pahingahan mo, Mga pangakong ilaw mo sa dilim Na mas maliwanag pa sa Buwan at mga bituin Mas maliwanag kaysa sa mga alitaptap Na sinusundan mo ng tingin. Na sa tuwing tiyak ang ligaya o lungkot **** taglay Ay napapawi nito ang sakit Ang hikbi ng puso **** walang ginawa kundi umiyak Ang bilis ng tibok na puso **** paulit ulit na kinakabahan — Kinakabahan na mahuli ang iyong kamalian At hindi tanggapin at akayin ng kahit na sinuman. At habang pasan mo, tagumpay man o kabiguan Ay matikman mo rin na hindi ka lang basta-basta Hindi Basta-bastang buhay lamang At nagtatago sa dilim. Hindi ko hinayang madala ka ng dilim Hindi kita dinala sa dilim para ikay maging sakim At mapuno ng kirot ang kawalan mo ng pag-ibig. Huminga ka na may gayak, Huminga ka nang May pag-asa. Hinga, buga Hinga, buga Ganyan, paulit ulit hanggang sa makuha mo ang tamang tiyempo Nang masabayan mo ang binabato kong mga ritmo Ibuga mo ang iyong mga kamalian Ibuga mo ang iyong mga kasalanan — Mga kasalanang tila isang kumunoy na humahatak sayo Pabalik sa kadiliman Mga kasalanang minsan mo nang iniwan Tama na ang paghinga sa walang kasiguraduhan, Tama na ang pagsambit na kasalanan mo naman Tama na ang paulit-ulit na bersyon mo ng “Ayoko na ng kasalanan at gusto ko na tong iwan,” Ngunit nariyan ka pa rin, Humihinga ka pa rin sa iskwater na minsang ika’y parang sardinas na nakasiksik Tama na, tama na Anak. Hinga, buga Hinga buga, Naghihingalo ka na At paulit-ulit **** nasasaktan ang iyong sarili kahit Sabi Kong tama na Naghihikahos ka na — Ngunit wag **** isiping napapagod ako Na sa tuwing nakikita kita sa iyong kahinaan Ay napapagod na rin akong gamutin ka. Pagkat hindi ako nagsasawang mahalin ka, Na sa tuwing sinasabi ko sayong Umuwi ka sa akin ay naghihintay ako sa pagbabalik mo Na hindi ako nagsasawang maghintay sa pagsabi **** “Ama, narito na ako.” Hinga, buga, Hinga, buga Malayo pa Lang ay nakikilala ko na maging ang iyong anino Ang iyong pagsisisi buhat sa iyong paglisang makasarili Ngunit buo ang aking pagpatawad At ang pag-ibig ko’y dalisay at wagas Na sa Krus ay dumanak ang dugo ng bugtong kong anak Ang Anak ko si Hesus na nagpalaya sa iyo At nagbigay sayo ng daan patungo sa katiyakan Naririnig ko na Ang mga padyak **** sabik sa aking paglambing Ang mga pandinig **** naghihintay sa aking mga Salita Na pinuno ko ng siksik, liglig at umaapaw kong pag-ibig Maging ang pagtambol ng puso mo sa kaba Nakikilala ko ang lahat sayo at sana alam **** Sanang alam **** Matagal nang bukas ang ating pintuan para sayo, Oo ating pintuan at hindi pintuan Ko lamang. Tahan na Anak, tahan na at nakauwi ka na Nakauwi ka na sayong tahanan. Hinga, buga, Hinga, buga Tayo na anak, Sa akin ka na mamahinga.
0
Apr 11, 2020
Apr 11, 2020 at 2:50 AM UTC
psalmiseta
PaHINGAhan
040120 Hinga, buga Hinga, buga Ganyan nga Langhapin mo ang sariwang hanging pabaon Ko sayo, Kasama ng mga pangakong kalasag at kalakasan mo, Mga pangakong magsisilbihing pahingahan mo, Mga pangakong ilaw mo sa dilim Na mas maliwanag pa sa Buwan at mga bituin Mas maliwanag kaysa sa mga alitaptap Na sinusundan mo ng tingin. Na sa tuwing tiyak ang ligaya o lungkot **** taglay Ay napapawi nito ang sakit Ang hikbi ng puso **** walang ginawa kundi umiyak Ang bilis ng tibok na puso **** paulit ulit na kinakabahan — Kinakabahan na mahuli ang iyong kamalian At hindi tanggapin at akayin ng kahit na sinuman. At habang pasan mo, tagumpay man o kabiguan Ay matikman mo rin na hindi ka lang basta-basta Hindi Basta-bastang buhay lamang At nagtatago sa dilim. Hindi ko hinayang madala ka ng dilim Hindi kita dinala sa dilim para ikay maging sakim At mapuno ng kirot ang kawalan mo ng pag-ibig. Huminga ka na may gayak, Huminga ka nang May pag-asa. Hinga, buga Hinga, buga Ganyan, paulit ulit hanggang sa makuha mo ang tamang tiyempo Nang masabayan mo ang binabato kong mga ritmo Ibuga mo ang iyong mga kamalian Ibuga mo ang iyong mga kasalanan — Mga kasalanang tila isang kumunoy na humahatak sayo Pabalik sa kadiliman Mga kasalanang minsan mo nang iniwan Tama na ang paghinga sa walang kasiguraduhan, Tama na ang pagsambit na kasalanan mo naman Tama na ang paulit-ulit na bersyon mo ng “Ayoko na ng kasalanan at gusto ko na tong iwan,” Ngunit nariyan ka pa rin, Humihinga ka pa rin sa iskwater na minsang ika’y parang sardinas na nakasiksik Tama na, tama na Anak. Hinga, buga Hinga buga, Naghihingalo ka na At paulit-ulit **** nasasaktan ang iyong sarili kahit Sabi Kong tama na Naghihikahos ka na — Ngunit wag **** isiping napapagod ako Na sa tuwing nakikita kita sa iyong kahinaan Ay napapagod na rin akong gamutin ka. Pagkat hindi ako nagsasawang mahalin ka, Na sa tuwing sinasabi ko sayong Umuwi ka sa akin ay naghihintay ako sa pagbabalik mo Na hindi ako nagsasawang maghintay sa pagsabi **** “Ama, narito na ako.” Hinga, buga, Hinga, buga Malayo pa Lang ay nakikilala ko na maging ang iyong anino Ang iyong pagsisisi buhat sa iyong paglisang makasarili Ngunit buo ang aking pagpatawad At ang pag-ibig ko’y dalisay at wagas Na sa Krus ay dumanak ang dugo ng bugtong kong anak Ang Anak ko si Hesus na nagpalaya sa iyo At nagbigay sayo ng daan patungo sa katiyakan Naririnig ko na Ang mga padyak **** sabik sa aking paglambing Ang mga pandinig **** naghihintay sa aking mga Salita Na pinuno ko ng siksik, liglig at umaapaw kong pag-ibig Maging ang pagtambol ng puso mo sa kaba Nakikilala ko ang lahat sayo at sana alam **** Sanang alam **** Matagal nang bukas ang ating pintuan para sayo, Oo ating pintuan at hindi pintuan Ko lamang. Tahan na Anak, tahan na at nakauwi ka na Nakauwi ka na sayong tahanan. Hinga, buga, Hinga, buga Tayo na anak, Sa akin ka na mamahinga.
Continue reading...
78
nakita mo ako noon na umiiyak may nakawala na naman sa higpit ng aking paghawak hinawakan mo ako noon sa balikat nakita mo sa mga mata ko wasak ang mundong kinatatayuan ko ginawa **** dahilan ang pangyayaring 'yon para bigyan ako ng pangalan sa buhay mo Kinupkop mo ako. pinasilong sa iyong payong pinayungan mo ako nang akala **** naiiba ako hinagkan mo ako pinangalanang "tapat" tinanggap ko ang alok **** payong nananabik sa pagtanggap pagtanggap isang bagay na pinagkait ng mga kamay na nakawala Nananabik ako. kinilala mo ako binasa na parang librong daladala mo araw araw naging interesado sa kada buklat ng pahina Naiintindihan mo na. lubos ang saya nang makita kitang nagbabasa pa nananabik akong matapos mo kilalanin mo ako ng buo itago sa kung saang lugar na wala nang makakaabot bigyan mo ako ng rason. ayan na, malapit ka na sa kabanata kung saan bumitaw sila tatlong pahina na, magtiyaga ka sana dalawang pahina na lang, huminga ng malalim isang pahina--- saglit, bakit hindi mo pa binubuklat sa huling pahina? "magpapahinga muna", yan ang sinabi mo ayos, para may lakas ka para harapin ang kabanata ko Maghihintay ako at naghihintay pa rin ako nakatunganga ako sa labas ng kawalan hinihintay ang pagbabalik mo ilang beses ka nang nagpalakad lakad sa harap ko hindi mo ba ako nakikita? hindi ka na bumalik hindi mo na sinubukang bumalik wala ka pa nga sa kadiliman ko hindi mo na kinaya ang kwento ko
0
Aug 15, 2017
Aug 15, 2017 at 7:46 AM UTC
cherryb
Untitled
nakita mo ako noon na umiiyak may nakawala na naman sa higpit ng aking paghawak hinawakan mo ako noon sa balikat nakita mo sa mga mata ko wasak ang mundong kinatatayuan ko ginawa **** dahilan ang pangyayaring 'yon para bigyan ako ng pangalan sa buhay mo Kinupkop mo ako. pinasilong sa iyong payong pinayungan mo ako nang akala **** naiiba ako hinagkan mo ako pinangalanang "tapat" tinanggap ko ang alok **** payong nananabik sa pagtanggap pagtanggap isang bagay na pinagkait ng mga kamay na nakawala Nananabik ako. kinilala mo ako binasa na parang librong daladala mo araw araw naging interesado sa kada buklat ng pahina Naiintindihan mo na. lubos ang saya nang makita kitang nagbabasa pa nananabik akong matapos mo kilalanin mo ako ng buo itago sa kung saang lugar na wala nang makakaabot bigyan mo ako ng rason. ayan na, malapit ka na sa kabanata kung saan bumitaw sila tatlong pahina na, magtiyaga ka sana dalawang pahina na lang, huminga ng malalim isang pahina--- saglit, bakit hindi mo pa binubuklat sa huling pahina? "magpapahinga muna", yan ang sinabi mo ayos, para may lakas ka para harapin ang kabanata ko Maghihintay ako at naghihintay pa rin ako nakatunganga ako sa labas ng kawalan hinihintay ang pagbabalik mo ilang beses ka nang nagpalakad lakad sa harap ko hindi mo ba ako nakikita? hindi ka na bumalik hindi mo na sinubukang bumalik wala ka pa nga sa kadiliman ko hindi mo na kinaya ang kwento ko
Continue reading...
44
O, kadiliman na aking pinagmulan Higit kitang sinasamba kaisa sa apoy na bumabalot sa mundo, sapagkat ang apoy ay bumubuo ng isang malaking bola ng ilaw para sa lahat at wala nang sinuman ang makakakilala sa iyo. Ngunit ang kadiliman, pinagsasanib nito ang lahat: mga hugis, mga apoy, mga hayop, ako, o, kay husay nitong pagsamahin ang lahat!— kapangyarihan at mga tao— at maaaring may matinding enerhiya na papalapit na sa akin. Sinasamba ko ang gabi.
0
Dec 3, 2014
Dec 3, 2014 at 6:23 AM UTC
bettinaxesguerra
A translation of Rilke's "You, Darkness"
O, kadiliman na aking pinagmulan Higit kitang sinasamba kaisa sa apoy na bumabalot sa mundo, sapagkat ang apoy ay bumubuo ng isang malaking bola ng ilaw para sa lahat at wala nang sinuman ang makakakilala sa iyo. Ngunit ang kadiliman, pinagsasanib nito ang lahat: mga hugis, mga apoy, mga hayop, ako, o, kay husay nitong pagsamahin ang lahat!— kapangyarihan at mga tao— at maaaring may matinding enerhiya na papalapit na sa akin. Sinasamba ko ang gabi.
Continue reading...
13
Nagtatanong ako kung bakit di ko mailarawan Lahat ng naglalaro sa'king isipan Na kailangan pa umaano bigyan ng isang kwadro Sa inyong mga tamad na isipan At trabaho ko pang sa inyo'y isubo ang matigas na katotohanan Na para saaki'y isang malaking katangahan At ginagamit lamang ng maraming nais magpasikat upang tumaba ang kapalaluan sa kani-kanilang tiyan At kumain ng papuri na siyang lalamunin pang kape lang at pambili ng tinta ng bolpen o ng papel man 'yan At ano pa ang sining kung wala ka nang mapiga sa utak **** kinain ng uod ang laman Lumuluha ka ng dugo para sila'y mamangha; mga burgis na magpopondo sa iyong katha Na ano? Kasabay mo lang rin pumasok sa pamantasan bilang dukha Pero ibang iba na mga mukhang inalisan na ng pasakit ng pag-iisip Kung ano na ang para kinabukasan o kung meron pa nga namang daratnang liwanag O kung bukas ay ang kadiliman naman Saan ka pupulutin lintik kang di naging gahaman na piniling 'wag magpakayaman sa mumunti **** naisin na pagnanasa ng 'yong katawan? Pinili **** sundin ang tawag ng 'yong laman, ang tawag ng uhaw na kalooban Ano nga ba ang silbi ng pagpapakain sa kanila ng iyong isipan kung maari namang ito'y bigyan mo ng isang kasangkapan o kaya ito'y laktawan Ng kahit anong katanungan at pagpagin ang natutulog nilang kulot na taba mula sa pang-aalipin ng katamaran?
0
Jul 8, 2016
Jul 8, 2016 at 11:05 AM UTC
AndieBonifacio
Kwadro
Nagtatanong ako kung bakit di ko mailarawan Lahat ng naglalaro sa'king isipan Na kailangan pa umaano bigyan ng isang kwadro Sa inyong mga tamad na isipan At trabaho ko pang sa inyo'y isubo ang matigas na katotohanan Na para saaki'y isang malaking katangahan At ginagamit lamang ng maraming nais magpasikat upang tumaba ang kapalaluan sa kani-kanilang tiyan At kumain ng papuri na siyang lalamunin pang kape lang at pambili ng tinta ng bolpen o ng papel man 'yan At ano pa ang sining kung wala ka nang mapiga sa utak **** kinain ng uod ang laman Lumuluha ka ng dugo para sila'y mamangha; mga burgis na magpopondo sa iyong katha Na ano? Kasabay mo lang rin pumasok sa pamantasan bilang dukha Pero ibang iba na mga mukhang inalisan na ng pasakit ng pag-iisip Kung ano na ang para kinabukasan o kung meron pa nga namang daratnang liwanag O kung bukas ay ang kadiliman naman Saan ka pupulutin lintik kang di naging gahaman na piniling 'wag magpakayaman sa mumunti **** naisin na pagnanasa ng 'yong katawan? Pinili **** sundin ang tawag ng 'yong laman, ang tawag ng uhaw na kalooban Ano nga ba ang silbi ng pagpapakain sa kanila ng iyong isipan kung maari namang ito'y bigyan mo ng isang kasangkapan o kaya ito'y laktawan Ng kahit anong katanungan at pagpagin ang natutulog nilang kulot na taba mula sa pang-aalipin ng katamaran?
Continue reading...
18
umuulan nanaman pala. paglipas ng takipsilim ang akin isipan ay patuloy na binabalot ng kadiliman. ilang oras nang naninimdim sa gabing lumalalim. kasabay ng pag buhos ng ulan ang pag agos ng mga luha na dulot ng kalungkutan, umaasa't naghihintay pa rin sa iyong muling pagdating. naiinip at  kung minsan pa'y napapailing, kailan kaya muling makakapiling? ilang nakaraan na ang lumipas subalit ang puso'y patuloy pa ring kumakaripas. naiwan sa 'king isipan ang mga bakas **** pilit kong tinatakasan. mga alaalang bumabalik sa mga yakap at halik mo'y patuloy akong nananabik. umuulan nanaman pala. kasingtulad mo ang isang paparating na ulan; darating, magpaparamdam at pagkatapos ay mawawala lang din pala. hindi ko maiwasang hindi maging malungkot sa sakit na iyong idinulot.  ang paglakas ng ulan ay siya ring pagkirot ng sugat na iyong iniwan. nakagapos pa rin ako sa iyong mga pangakong napako, gabi-gabi pa ring nararamdaman na para bang nakapaloob sa sako. umuulan nanaman pala. maalala ko na naman ang sugat na aking napala. luha ko'y patuloy na sumasabay sa pag agos ng ulan subalit lungkot ko'y hindi pa matangay. nararamdaman ko ang lamig ngunit mas nararamdaman ko ang muling pagyanig. mahal pa rin kita, sinta. ngunit gusto kong ika'y kalimutan na. subalit paano? sa tuwing umuulan ay ikaw ang aking naaalala. paano ba matatapos ang paghirap na nadarama? kapag kaya sa wakas, ang ulan ay tumila na? matagal na rin pala. siguro'y panahon na upang sarili ko naman ang aking unahin at palayain. para sa ikalalaya ng aking pusong iniwan, para sa ikagagaling ng pusong lubos na nasaktan. sisimulan ko na— sisimulan ko nang makalimot. pero teka lang muna— umuulan nanaman pala. 'wag naman sana pero ayan na, papatak na naman pala. huwag naman sana dahil— dahil— maaalala na naman kita.
0
Nov 3, 2020
Nov 3, 2020 at 3:20 PM UTC
katzja
alaala ng ulan
umuulan nanaman pala. paglipas ng takipsilim ang akin isipan ay patuloy na binabalot ng kadiliman. ilang oras nang naninimdim sa gabing lumalalim. kasabay ng pag buhos ng ulan ang pag agos ng mga luha na dulot ng kalungkutan, umaasa't naghihintay pa rin sa iyong muling pagdating. naiinip at  kung minsan pa'y napapailing, kailan kaya muling makakapiling? ilang nakaraan na ang lumipas subalit ang puso'y patuloy pa ring kumakaripas. naiwan sa 'king isipan ang mga bakas **** pilit kong tinatakasan. mga alaalang bumabalik sa mga yakap at halik mo'y patuloy akong nananabik. umuulan nanaman pala. kasingtulad mo ang isang paparating na ulan; darating, magpaparamdam at pagkatapos ay mawawala lang din pala. hindi ko maiwasang hindi maging malungkot sa sakit na iyong idinulot.  ang paglakas ng ulan ay siya ring pagkirot ng sugat na iyong iniwan. nakagapos pa rin ako sa iyong mga pangakong napako, gabi-gabi pa ring nararamdaman na para bang nakapaloob sa sako. umuulan nanaman pala. maalala ko na naman ang sugat na aking napala. luha ko'y patuloy na sumasabay sa pag agos ng ulan subalit lungkot ko'y hindi pa matangay. nararamdaman ko ang lamig ngunit mas nararamdaman ko ang muling pagyanig. mahal pa rin kita, sinta. ngunit gusto kong ika'y kalimutan na. subalit paano? sa tuwing umuulan ay ikaw ang aking naaalala. paano ba matatapos ang paghirap na nadarama? kapag kaya sa wakas, ang ulan ay tumila na? matagal na rin pala. siguro'y panahon na upang sarili ko naman ang aking unahin at palayain. para sa ikalalaya ng aking pusong iniwan, para sa ikagagaling ng pusong lubos na nasaktan. sisimulan ko na— sisimulan ko nang makalimot. pero teka lang muna— umuulan nanaman pala. 'wag naman sana pero ayan na, papatak na naman pala. huwag naman sana dahil— dahil— maaalala na naman kita.
Continue reading...
13