Submit your work, meet writers and drop the ads. Become a member
jia Feb 17
ang mabagal na takbo ng ambon
'tila ba ay may ibang pahiwatig
katawan ay unti-unting inahon
sapagkat sayong mata ay naantig.

sa bilis ng bugso ng bagyo
na nagpaikot sa aking tingin,
kusang pumunta patungo sayo
at sa balikat mo ako ay 'yong diniin.

mumunting butil ng luha ang umagos
habang yakap ang tanging inalay.
naisin mang sumigaw ngunit paos
tanging sa hawak mo lamang ako hihimlay

kaya't sa huling patak ng rumaragasang ulan,
hinanap kita pero huli na ang lahat.
para kang tubig ambon na sa akin lamang dumaan,
matamis sa una ngunit sa huli'y umalat.
Faye Nov 2020
Ang ulan ang tanging makakapagsabi
Na ikaw lang ang aking iniibig
Ito rin ang tanging nakakasaksi
Sa ating lubos na pagmamahalan
Tinamaan na nga ng iyong kidlat

Nananalangin sa tuwing bumubuhos
Tangayin sana ng hangin ang mga halik
Na s'yang inaasam ng ating mga labi
Maramdaman sana ang mga haplos
Na β€˜di kayang ipaabot ng ating palad

Pananabik ay lalo lamang tumitindi
Kahit ilan pang bagyo ang dumaan
Maghihintay kahit ga'no katagal
Kung makikita pagtila'y bahaghari
At sa dulo nito'y ikaw
Nadarama kaya ang init ng pag-ibig
sa kabila ng panlalamig ng panahon?
Poethyca Nov 2020
π™ͺ𝙒π™ͺπ™ͺ𝙑𝙖𝙣 𝙣𝙖 𝙣𝙖𝙒𝙖𝙣 π™₯𝙖𝙑𝙖.
paglipas ng takipsilim ang akin isipan ay patuloy na binabalot ng kadiliman. ilang oras nang naninimdim sa gabing lumalalim. kasabay ng pag buhos ng ulan ang pag agos ng mga luha na dulot ng kalungkutan, umaasa't naghihintay pa rin sa iyong muling pagdating. naiinip at  kung minsan pa'y napapailing, kailan kaya muling makakapiling? ilang nakaraan na ang lumipas subalit ang puso'y patuloy pa ring kumakaripas. naiwan sa 'king isipan ang mga bakas **** pilit kong tinatakasan. mga alaalang bumabalik sa mga yakap at halik mo'y patuloy akong nananabik.

π™ͺ𝙒π™ͺπ™ͺ𝙑𝙖𝙣 𝙣𝙖 𝙣𝙖𝙒𝙖𝙣 π™₯𝙖𝙑𝙖.
kasingtulad mo ang isang paparating na ulan; darating, magpaparamdam at pagkatapos ay mawawala lang din pala. hindi ko maiwasang hindi maging malungkot sa sakit na iyong idinulot.  ang paglakas ng ulan ay siya ring pagkirot ng sugat na iyong iniwan. nakagapos pa rin ako sa iyong mga pangakong napako, gabi-gabi pa ring nararamdaman na para bang nakapaloob sa sako.

π™ͺ𝙒π™ͺπ™ͺ𝙑𝙖𝙣 𝙣𝙖 𝙣𝙖𝙒𝙖𝙣 π™₯𝙖𝙑𝙖.
maalala ko na naman ang sugat na aking napala. luha ko'y patuloy na sumasabay sa pag agos ng ulan subalit lungkot ko'y hindi pa matangay. nararamdaman ko ang lamig ngunit mas nararamdaman ko ang muling pagyanig. mahal pa rin kita, sinta. ngunit gusto kong ika'y kalimutan na. subalit paano? sa tuwing umuulan ay ikaw ang aking naaalala. paano ba matatapos ang paghirap na nadarama? kapag kaya sa wakas, ang ulan ay tumila na? matagal na rin pala. siguro'y panahon na upang sarili ko naman ang aking unahin at palayain. para sa ikalalaya ng aking pusong iniwan, para sa ikagagaling ng pusong lubos na nasaktan.

sisimulan ko naβ€” sisimulan ko nang makalimot.

pero teka lang munaβ€”

π™ͺ𝙒π™ͺπ™ͺ𝙑𝙖𝙣 𝙣𝙖 𝙣𝙖𝙒𝙖𝙣 π™₯𝙖𝙑𝙖.
'wag naman sana pero ayan na, papatak na naman pala.

huwag naman sana dahilβ€”
dahilβ€”
𝙒𝙖𝙖𝙖𝙑𝙖𝙑𝙖 𝙣𝙖 𝙣𝙖𝙒𝙖𝙣 π™ π™žπ™©π™–..
reyftamayo Jul 2020
naglalaro ang maliliit na alon
sa batuhan
kasabay ay paulit-ulit na pagtalbog
sa kalagitnaan
tinatangay ng mapagbirong hangin
hanggang sa ulap
lumilikha ng kislap at palakpak
naroon lang
ang unos
ang kinatatakutang delubyo
sigwa
pinagsamang ingay at katahimikan
magkatipan
bawat isa ay nagkakaisa
paikot
pabulusok
ang mababangis na luha
kanyang dinadala
kasunod ay payapang umaga
Malarosas **** labi't matamis **** ngiti,
Maari bang masilayan ko sa bawat sandali?
Ang sining ng kagandahan **** walang kapantay,
Maari bang pagmasdan ko habang buhay?

Sa bawat minuto, bawat sandali,
Makapiling ka o sinta ay ang aking mithi.
Kung maari maialay sayo ang tala at buwan,
Madama mo lang ang pag ibig ko sayong walang kariktan.

Walang hanggan, magpakailanman..
Sa pagsikat ng araw sa silangan at paglubog nito sa kanluran..
Sa isipan ko'y ikaw at ikaw lamang
Ang puso ko'y sayo't sayo lang ilalaan.

Malabis man hingin ka sa maykapal
Hindi mag aatubili pagkat ikaw ay aking mahal..
Na sana ikaw ang ulan ng langit at ako ang lupa ng mundo.
Mahulog ka man ay ako't ako ang siyang sasalo.

Ngunit kung hindi mo kaligayahan ay hindi ipagpipilitan,
Hindi dadamhin kahit iyo mang masaktan..
Mahal kita ibig ko lang iyong malaman..
Kahit pa itong sandali ay iyo ng paalam.
Ito yung unang tula na nalikha ko para sa isang babaeng minamahal ko ng lubusan.
M e l l o Jul 2019
hindi ko na mabilang
kung ilang beses na ako
nabasa sa ulan
may mga panahong
dahil sa aking katangahan
biglang bumuhos ang
napakalakas na ulan
may mga pagkakataong
sinasadya din magpaulan
wala gusto ko lang
kailangan ba laging
may dahilan?
simula nang araw ay
makulilim na langit ang bungad
ang payong na isinantabi
pagdinila ko'y walang ulan
na nangyayari
nagbibiro na naman ang langit
sa panahong gusto kong magbabad
at maglakad sa ilalim ng ulan
hindi lumapat sa tuyong lupa
na siyang aking apak
Poem of the day. July 23
HYA Nov 2018
Si ulap ay nabighani sa sikat ni araw
Kaya pabalik balik siyang dumadalaw
Upang masilyan ang kagandahang alay
Kahit na minsan, sa paglalakbay ay sumasablay

Hanggang sa dumating ang panahon
Upang ibahagi na ang ipinagmamalaking ambon
Sa wakas ay kanyang maiibigay
Ang damdamin nang walang humpay

Sinimulan niya sa ambon at pagkatapos ay ulan
Ibinahagi rin niya ang kidlat na sinumpaan
Sa pamamagitan ng kulog, siya ay sumigaw
Nangakong magiging matibay sa tayog at saklaw

Pagdating sa dulo, nandoon pa rin siya, naghihintay
Kahit na matagal na siyang hindi umuuwi sa bahay
Ginawang hangin ni araw ang kanyang pag-ibig
At ibinalik sa kanya ang mga ipinagmamalaking tubig
evaporation, it is
HAHAHAHAHAHAHA
who says science can't be fun?
Wynter Oct 2018
Nakikinig sa himig ng ulan
Habang ginawa ang ika-isang daan.
Ganito ba talaga ang magmahal
O ako lang 'tong hangal?
Pinilit ibalik ang bagay na wala na
Dahil akala ko pwede pa.
Sana'y madinig nang langit
Ng tuluyang mawala ang sakit.
Posted Day 1 to Day 99 at my Tumblr. Now I will post Day 100 onwards here.
deadwood Jul 2018
Heto na naman,
Panahon ng tag-ulan,
Sakit sa ulo't katawan,
Damdamin at karamdaman.
Basang puno't halaman,
Basang kumot na pinunasan,
Pumapatak na naman,
Ang pag-ibig at tubig-ulan.

Heto na naman,
Sipon ko'y balik-balikan,
Luha ko'y 'di mapigilan;
Simula na ng buwan,
Na masakit ang ulo't isipan,
Masakit ang puso't lalamunan,
Pagkat ako'y iyong iniwan,
Sa gitna ng ulan.
Flu season na. Forgetting I Love U kumbaga.
Raf Reyes Mar 2018
Natuyo na ang kaalatang pumapalibot sa kanyang mga mata

Ilang papel na ang nasira sa pagtulo ng mga basang kalungkutan sa mga salitang pinagsikapang idikta't ibuga
Umaasang, balang araw
Ang sakit na kinikimkim ay tuluyan ding
maiibsan

Ngunit

Lumipas ang mga buwan, humina ang katawan
Nagkulong sa loob ng sariling kasakiman't kadiliman sa takot na muling masaktan.

Pero tama na.

Sa wakas, dumating na ang realisasyong matagal nang inaasahan: Nakakasawa nang magtiis matulog sa mga basang unan.

Panahon na para ito’y labhan.
I've been trying to write more poems in my native tongue. Lately, I've been falling in love with its rythmic flow. I hope that the people who got so used to my english poems can appreciate this new direction.
Next page