"sarong" poems
#041716
May mga bituing nais abutin,
Nangangalay ang diwa pagkat dapat habulin.
Ganoon pala ang pagtatagisan ng mga saranggolang itim,
Sisipatin ang isa't isa't may pandilig na patikim.
Ako'y musmos sa alok nitong ginintuang pangarap,
Dilubyo'y mabagsik bagkus may matinding yakap.
At doon matatagpuan ang haplos na hinahanap,
Ako'y alipin sa sahig na Langit ang sumusulyap.
Sa paglatag ng Liwanag na may bahaghari
Waring yuyukod siyang ulap na mapagkunwari.
At kanyang saplot, ihahanay nang sandali,
Saksi maging hanging nagtataingang-kawali.
Sa pagsalin ng hiningang latak ng kahapon,
Baon pala ang sakit hanggang dapithapon.
Ipipinta ang itsura ng sarong na maputi,
Siyang pupuri sa Langit na may bahid ng kayumanggi.
Tila baryang itinapon at nagkakalansingan,
Sa papag na mistulang may sawing kasintahan.
Mga tauha'y lalaban sa kuweba ng kadiliman,
At doon ang kandila'y panandaliang tatahan.
Babahagian ng yaman ang uhaw sa kalinga,
Hahagkan silang mga busal na walang isang salita.
Hanggang sa magkandiring muli sa saliw ng musika,
Silang tangan ang pising may kakaibang mahika.
Apr 17, 2016
Apr 17, 2016 at 9:21 AM UTC
digdi sa eskwelahan igwa nin mga pakawat
sa kada estudyante, gabos naghuhurulat
kun sain sinda pwede makaintra
para mailuwas an saindang talento asin makakaya
ano man an gibuon gabos patarabang-tabang
nagkikiwa lang, sin pensar an kapagalan
ano man an gibuon gabos may pagkasararo
maski pa an lakawon grabe kaharayo, dai nin suko
kun paghihilingon garo man an sa tunay na buhay
kun iisipon maski pagal bawal an magpahuway
laban lang asin dai magpadaog
patunayan kun nano kita kakusog
an kawat garo an buhay sa kinab-an
kaipuhan kusogan an boot asin dai panluyahan
girumdumon an kada hiwag laogan nin pagkamoot
magtubod tanganing an satong pangaturogan maabot
sa pagtarabangan, igwa pa da sin dai kaya?
ayaw kahadit kay uya kami, siya, ikaw asin ako,
uya KITA!
sarong boot, sarong misyon, sararo kirita
an gabos sa kinaban kakayanon ta.
Oct 24, 2018
Oct 24, 2018 at 10:10 PM UTC
Kan akì pa ako igwa akong ayam
Mahilig siya magkawat sa mga masetásan
Pipoy an saiyang pangáran
Daí mo nungka lingawán
Ta daí ito nagsisimbag
Pag bakô niyang pangáran
Saròng aldáw dinara ko siya sa umá
Mahihiling mo sa saiyang matá
An káugmaháng dinara
Dalágan igdi, dalágan dumán
Sigeng dulág pag nagrarani sa damúlag
Nagpundo lang kan
Nakahiling nin kulagbáw
Sa irárom kan hablondawani
Sana árog lang kaini kadali
an áro-aldáw kan buhay
Nakatukaw ako kaibahan si pipoy
Habang kinakakan kan umá
An palubog na saldang
Asin saro-sarong dinadaklag
kan bulan an bitoon sa langit
Saròng aldáw nanaman an nakalipas
Saròng rebolusyon pa kan kinaban
Makakaabot man kita
sa satuyang padudumanan
Pasarosaro sanang lakdang
Arog ngani kan pirming sabi ni pipoy
"Aw!! aww!!"
—𝐔𝐦𝐚, a Bikol poetry.
About how I and my dog travel the world one step at a time.
Jul 28, 2020
Jul 28, 2020 at 11:58 AM UTC
Dae ibig sabihon
na tuninong
dae na maogma.
Dae ibig sabihon
na itom,
demonyo ka na.
Dae ibig sabihon na
habo mo sa tao,
mayo ka ng kwenta.
Kung dae mo siya
maintindihan,
respetohan mo
an desisyon niya.
Dae mo pwersahon
an sadiri mo
sa sarong tao.
Ako an tao
na mas gustong
hilingon an kinaban
sa mata kan taong
nasasabatan ko,
arog kan pagabot mo,
yaon ka nanaman
pinapagirumdum sako
na an buhay kan tao
halipot lang.
An duros na hali
sa langit pasiring
sa itom na háwak
asin nagsasakop sa
palibot kan kandila,
An makakan hanggan
sa madiklom
an palibot.
Hanggan sa pagpikit.
Tuninong na boses,
Magian na háwak,
Matagas na boot,
Magayon na numero,
asin kanta na dae
mo mapugolan itao
saimo kan mánlaén-láen
na tao.
Hanggang sa maghinghíng
saimo an kinaban nin:
"Maogmáng Compleaño, Ermano!"
Feb 7, 2019
Feb 7, 2019 at 10:43 AM UTC
Saro-sarong nawará'
an gámit sa palígid ko
nagpu'ón sa símpleng kaláyo,
an asó nagbabáyle sa la'óg kan kuárto
mántang ako nakatúkaw
asín hinahapót an sadíri -
"Hanggang sáin mákakáabót an abó pag naglupád pasíring saímo?"
An katanglikásan kan háwak ko,
an pagtunínong kan ísip ko,
asin an pagbása mo kainíng namamátian ko -
Iyó an pagtángis kan kublít ko,
an padágos na pagtúnaw kan gabós sakó'
an padágos na ngírit kan demónio
na nagtatágo' sa likód kan kaláyo.
Nalingáwan ko,
iyó palán iní an báyad kan nakipagdigma ako ki Satanas
huríng aldáw, Domínggo, sa iraróm kan higdá'an ko.
Asín sa huríng paghángos kan sakóng plúma,
gústo kóng isúrat an sakóng namamatí'an.
Ta iyó iní an sábi kan mga aniningál
na padágos na kinákakán an ísip ko.
Iyó man iyán an sábi kan gasera sa gílid ko.
Jun 27, 2020
Jun 27, 2020 at 3:39 PM UTC
Nagpoon sa pagbagsak kan dáhon
An mga istoryang dai mo huhunaon
Na makakaabot sa susunod na henerasyon
Dai dapat pundohon an pagsurat
Kan satuyang tataramon asin
Dai dapat malingaw sa kagayonan
Kan pagbasa nin mga surat na hali
Sa mga utak kan satuyang mga pag-iriba
An oras na tinaya mo sa paggibo
Nin obra, surat, tula man o kanta
Basta nilaagan **** puso
Sigurado na iyan matalubo
Arog kan káhoy, daí pirming nahihiling
An pagdakula pero maabot an aldaw
Igwang saróng tawo an matambay
Sa limpoy kan hawak niya
Igwang sarong tawo an masirong
Ta makusogon an uran
Mahihiling mo an dáhon na nagbabalyi
Kapot kan duros pasiring sa banggi
An mga káhoy nagtatalubo, haloy magadan
An úbak sa hawak niya
An patunay na sinda nabubuhay
Dara-dara an mga istorya na sinurat ta
An mga piyesa na nakadukot na sa dugo ta
Sinda an giya
Na kita dapat an maprotekta
Sa palibot ta
Daí matatapos an buhay
Sa pagbagsak kan dáhon
Sa daga na iniistaran ta
Daí matatapos an buhay
Maski sadiring dugo ta
An magkugos
Sa daga na pinadangat ta
—𝐔𝐛𝐚𝐤, a Bikol poetry
Aug 20, 2020
Aug 20, 2020 at 11:50 AM UTC
To tell you the truth,I want to be just like them.
To have a talent, and a perfect em
I don't have to be a star, I just want to fit in.
I'm the f on the test, do have to say it again?
I messed it up, killed vitamin m
I'm a splintered piece, a shattered gem
I made you cry, I'm an onion stem
I'm the worst at my best, should I say it again?
Sing my anthem, sing along.
I promise you, you won't be wronged
So sing my anthem, and come along,
Failure my theme song
Oh...
Failure, failure, failure my theme song
Failure, failure, failure my theme song
Failure, failure, failure my theme song
Failure my theme song
Look a me, I'm not pretend
In a visual world, worth depends
I'm a mirror to the world, this is the end
I'm the lowest of all, slap me again!
I fight my past, will I ever win?
Infinite quest, where is my twin
I'm losing the fight, farewell my friend
I'm losing control, all I see are fiends
I'm failing again, ill never win
Sing my anthem, sing along.
I promise you, you won't be wronged
So sing my anthem, and come along,
Failure my theme song
Keep on going, the battle's prolonged
Ring the bells, ding **** ding ****
Fly a kite, the string so long
Who choked the worst, I'll do them wrong!
Failure my theme song
Oh Failure my theme song
Failure, failure, failure my theme song
Failure, failure, failure my theme song
Failure, failure, failure my theme song
Failure my theme song
Worthless, useless, ignorant, freak,
Just accept it, this is me
Stupid, idiot, nerdy geek
I've always wondered my destiny
I'm a failure, don't you see?
You sang my anthem, you sang along (you sang my song)
I promised you, you wouldn't be wronged
So you sang my anthem, and came along
Failure our theme song...
Sing my anthem, sing along.
I promise you, you won't be wronged
So sing my anthem, and come along,
Failure my theme song
Keep on going, the battle's prolonged
Ring the bells, ding **** ding ****
Fly a kite, the string so long
They choked the worst, I did them wrong!
Failure my theme song
Imprisonment, we'll be amongst
Dancing free, chained sarong
I know my place, tempted strong
I'm Zelkova, not a currajong
Failure my theme song
Oh failure our theme song
Failure, failure, failure my theme song
Failure, failure, failure my theme song
Failure, failure, failure my theme song
Failure my theme song
Oh failure my theme song
Apr 6, 2017
Apr 6, 2017 at 12:52 PM UTC
Sa minasunod na aldaw
hanggang sa huring aldaw kan taon
Asahan nindong yaon an Kaniguan
para damayan kamo.
Maguran man, bumagyo, igwang problema sa ido,
naloko ka kan sarong tao o binayaan ka man kan ka-ilusyon mo.
Magrani lang sako—Maimbong na kugos an mareresibe mo.
Magrani lang sako—Madangog sa kun ano man pinagaagihan mo.
Magrani lang sako alagad dae ko ika babasolon,
pagulayan ta kun tano, sain o ano an nangyari.
Yaon ako kun gusto **** barkada,
tugang, ama o ina na madamay saimo,
bako lang ninong ta baka dae ako makaiba.
Papakolon taka kun dae mo nahihiling an sala mo,
pero papaogmahon taka maski dae mo nahihiling an sala mo.
Sabay tang pagulayan gabos na tama mo,
pati si crush na grabe an tama saimo
Magiging maogma ako sa gabos na tamang desisyon mo,
maski sala an paglakaw mo magiging maogma man
giraray ako, ta aram ko makakanuod ka.
Mataong direksyon na pwede **** sundon
kun nawawaran ka na nin pag-asa.
Aram ko Bikolano ka, an Bikolan Oragon,
matagas an ano, an puso saka an buot
dae basta basta minasuko sa laban.
Hanggang yaon kamo o maski mayo na kamo
Dae kamo basta basta mawawara sa puso ko.
Salamat sa pinagagihan ta kang nakaaging taon
alagad salamat man giraray para sa magigin
iribahan, surubahan, kulitan, urulnakan, ngirisihan
istoryahan ta ngunyan na taon. Padagos an Pagkamoot!
Jan 1, 2018
Jan 1, 2018 at 1:16 PM UTC
May mga kurabkutab sa daghan na minaulang sa
Bulos kan daing sagkod na siram. Mayo ining kinaaram sa natural
Na pagruso kan mga kolor sa buhay o pagkamoot.
Saro ining kamawotan kan langkag na kalag na taros ning lugad.
Ngonian liwat minapoon an paghiro kan puso na
Danay nang daing untok.
Liwat na pagkabuhay---liningwan an nakaagi;
Nakahuyom na liwanag sa imaaga na ladawan ning pagmawot;
Sarong hararom na hurop-hurop sa pagsusod kan pagkatawo,
Bako sa tuyong magkaigwa, kundi
Tumang sa kinatudan na paghiling sa
Pagkamoot, ngonian minakmukna nin kinapunan.
Oct 10, 2013
Oct 10, 2013 at 4:43 PM UTC
Imaging you when you were a school girl
Mini- sarong, small white shirt
A bag jam-packed with books hanging on your shoulder
Tiara in head, and two queues like two small dark snake
And those long eye petals highlighted with collyrium
Your two sapphires fluctuating in deep Blue Ocean
Impish humming birds were humming with their assiduous tongue,
to get your attention.
Let the Almighty curse their tongue was your supplication
Walking in two fickleness legs, licking an Ice- cream
Bewilderingly, you became my “A Midsummer night’s dream”.
Each second I encounter you in my Ruya
For years you are my Ruya.
Oct 18, 2013
Oct 18, 2013 at 10:06 PM UTC
Apparently she was a mermaid;
there wedding was
to be a plastic Malibu affair.
Her dress, a bedazzled, gaudy
sarong with leis for a train, and coral
bits for the rings…
She said she was addicted to pearls, –
ate them like candy,
until about a year ago when they plucked
her from the ocean,
and gave her pills instead.
“Entertain her for a bit,” the other nurse said.
So I picked up the Ken doll,
and let Barbie buy another pet dolphin.
Jul 12, 2015
Jul 12, 2015 at 10:47 AM UTC
Igwang mga aldáw na mayò na talagang naglalaog sa isip ko, Masakiton magsurat ning maski ano. Piriton ko man mas naghahaloy asin mas magabat, garo nakagakod as sakuyang mga bitis sa daga. Kan nakanood akong magsurat, duman ko nadiskobre an ika-duwang harong sa laog kan sakuyang isip. "Libre man daa an mangarap" kaya sige lang ipikit mo an saimong mata asin hagadon gabos na pwede **** makuha. Pero bako digdi sa nadiskobre kong lugar, gabos na hahagadon mo pwede **** makuha mayong limitasyon pero igwang kapalit. Gabos igwang kapalit.
Sarong úban.
Sarong úban karibay sa gabos na kaipuhan, kagustohan, asin kaugmahan.
Sarong úban.
Igwang aldaw aldáw na mayò talagang naglalaog sa isip ko asin warâ naman an gabos na buhok ko.
—𝐔𝐛𝐚𝐧, a Bikol poetry.
Have you ever wonder what happens to your hair?
Jul 29, 2020
Jul 29, 2020 at 11:55 AM UTC
The candy-cane stripes mingle freely among the
Saffron-clothed C moon and fourteen-handed star.
They swim navy-like in the blue.
The reds and whites alternate
Till the states are properly represented.
They ask of nothing more, nothing more.
What does it hold? What does it teach us?
The wild history of it roars and thunders
Like a hurricane that never stops.
But it did. How did we overthrow
Something so mighty, so white
As an unstoppable hurricane?
And the purpose of it all? Freedom.
Freedom and independence. Two righteous
Morals so hard to obtain.
At what cost did we attain them?
Bloodshed, shrieks, lies, torment and tears.
It was all worth it, love, all of it.
When Jack finally crawled down the beanstalk,
We never flew higher, braver or breezier
With such dignity and unfaltering spirit.
We have come so far to this place, this place
Where hatred shreds to little warm hearts and people
Are just people no matter how colourful they are.
We’re a rare hybrid of ethics: the sarong-laden man milking the rubber tree
Is no different than the blackened faces down in the tin mines
And the ones that hand-built the train tracks, woody and sturdy.
Seven chants of it that fateful afternoon
And we cried knowing, knowing we have made it.
Toiled sweat never tasted sweeter. Merdeka!
Most of us laughed and rejoiced.
Some were heard wailing and flying off to where
They rightfully belong. We don’t want you here. We never did.
The dove’s free now,
Free of thick metal bars
That caged it for centuries and
It flies now, wings spread into
A feathery horizon, windily flapping back and forth
Into a new world, a new promise called Malaysia.
Shalini Nayar
© 2002
Sep 23, 2014
Sep 23, 2014 at 9:30 AM UTC
We lived
In our Goodwill bathing suits
During our arduous summer isolation
From school and friends.
They were shiny, silk-like.
The scrotums were always
A size too big,
And so, sagged,
Exposing us like water snakes
Raising heads from darkness.
We sat in the back seat of the Rambler
Like three monkeys,
Towels wrapped sarong-like.
The heated air rose from the hood
As visible reminders.
This was Mammy's idea,
Hoping he would feel obliged
After many hours of hoeing and weeding.
Just an hour at the Beach.
I longed for the sound of slowly crushed stone
Beneath the tires as we backed out.
He emerged from the house,
Walked to the garage,
Never glancing our way,
A half hour later we got out.
But I saw, I heard, and now I speak.
Some fathers are never Dads.
Jun 1, 2016
Jun 1, 2016 at 7:58 AM UTC
Nagpoon ng higopon kan bulan
An sulo kan saldang
Asin nagsiluwasan na man
An mga aninipot
para paluwason
An kagayonan
Asin kamurawayan
Kan Kabanggihan
Nagpoon naman an pagkalúlà ko
Biyong nag-iirikot an payo
Maayos pa man ako kan subago
Tàno bigla nalang naglain an pagmati ko
Sarong lugar man lang an dinumanan ko
Sarong tawo man lang an nakaulay ko
Tàno ngunyan pang banggi
Kun noarin ako mauli
An bangging dayupot
Sa saiyang palibot
Tinawan akong giya
An mga aninipot
Dai gayong madiklom
An sakuyang paglakaw
Maski na nililipot
An hawak kong putpot
Maray nalang talaga
Yaon an mga aninipot
Sakong giya sa paglakaw
Sa bangging malipot
Dai ko maintindihan
Kun tano birigla nalang
Garo ako natalang
Ano daw an nangyari sako?
An pagmati kong pusog
Ngunyan kaipuhan nin kasurog
Ano daw kun ako na-usóg?
—𝐔𝐬𝐨𝐠, a Bikol poetry.
Aug 14, 2020
Aug 14, 2020 at 12:12 PM UTC
Relax.
I know your instincts are screaming to fight.
This is a mistake.
You will only hurt yourself.
Just relax.
You are frightened, confused, and angry.
This is only natural.
You will tell yourself to not feel these things.
This is a mistake.
Feel them, own them.
They are yours.
It is only natural.
You are being dragged backwards through a hedge.
You say,"Stop it!
The branches are tearing my shirt!
This is my favorite shirt!"
This is a mistake.
**** your shirt.
Tear it into bandanas,
sell them on Etsy.
Just buy more shirts.
Pack of four. $9.99. Wal-Mart.
Tell a stranger a story
about the scars the hedge gave you.
Maybe he'll trade you
a shirt for a good story.
But you say,"My pants!
The hedge is covering my favorite pants in grass stains!"
Stop that.
This is a mistake.
Cover your pants in new and interesting stains.
Paint in them.
Spill food on them.
Comfort a dying animal,
let it bleed on them.
Do too much *******
**** yourself.
Get bored, cut them into daisy dukes.
Try wearing a skirt, a sarong, a loincloth, the wind.
Calm down,
they're just pants.
"But what if I break the hedge!
The Homeowner's Association will **** me!"
This is also a mistake.
**** the Homeowner's Association.
You did not choose the hedge.
The hedge did not choose you.
And once you're on the other side,
you won't to answer to them.
No one will find you, and
you don't have to come back.
Unless you want to.
But that is your decision.
Yours and the hedge's,
no one else.
Remember that.
"But who is dragging me through this hedge?
What kind of hedge is it?
Why is this happening to me?"
These are the wrong questions.
You are being dragged backwards to through a hedge.
That is all that matters.
Concern yourself only with what matters.
Making it through.
Landing on your feet, or
barring that, getting back up.
Seeing what's on the other side.
So you ask,"what is on the other side?
What if I hate it?
What if it's a parking lot?
What if it's all sticky?
What if everything's on fire?
What if it's just more hedges?"
Relax.
You're looking at it all wrong.
Maybe your friends are all there.
Maybe it is all sticky.
Maybe it's a combination liquor store,
ice-creamery,
minigolf course,
and you can pour whiskey on your face,
and eat Rocky Road,
and finally get a hole-in-one on that ******* windmill.?
Maybe it's the way home.
You're still looking at it wrong.
This, too, is a mistake.
You were dragged backwards through a hedge.
Dragged.
Backwards.
And you made it.
While you were worrying
you didn't notice you already made it through.
So now you're here,
on the other side.
Now it's your call.
You can do as you wish.
Watch the sunset.
Or dive into a new hedge, maybe
headfirst this time.
Or walk home.
Or make a new home.
It's your choice.
And really, who's going to stop you?
Some puny ******* bush?
Dec 13, 2014
Dec 13, 2014 at 9:38 PM UTC
Sarong banggi
Nawaran kaming kuryente
Nagdiklom an palibot
Asin naguran ning matindi
Nagdaguldol asin garo
Nagkakaribok sa may likod mi
Igwang nagkurahaw nin
"Tabangi man kami!"
Turog-turog sinda Mama
Maabot palang si Papa
Mayo man ibang ma-responde
Igwang flashlight kaso pundir, mayong baterya
Ay abaa na kita, ini nalang na esperma
Dali-daling nagluwas
Pero kalag ko garo nagbutas
Kan may nahiling akong kabayo
Na lalawgon sa tawo
Sinapak ko an sadiri
Baka nangigiturogan man lang
Pero dai, yaon pa nanggad sinda
Nag kukurahaw nin "Ubuson ta ini"
Pirang minuto pa nagkatok sa pinto mi
Si Junior man lang palan
Igwang kapot-kapot na bote
Mayò daang kuryente
Kaya ma-shot nalang kami
—𝐔𝐧𝐠𝐥𝐨, a Bikol poetry.
Aug 13, 2020
Aug 13, 2020 at 12:21 PM UTC
our part of Guintarcan
where family and relatives resided
was called, Li-og Li-og 1
a very large boulder at area’s end
resembled a disembodied head
lending the name, “small neck” 1
before the war
a peaceful private paradise
miles from town
beautiful birds
coconut trees
all sorts of seaside foliage
young married women
walked barefoot and *******
wearing only a sarong
wound at the waist
they carried round, flat baskets
atop their heads
full of food and other things
early morning, noon or just before dusk
men would be out fishing with nets
sometimes signaling each other
by blowing into conch shells
Father would come home with large conch
baby conch called bucawil
scallops and oysters in their season
he kept a jar of large black pearls
and small white ones
harvest time gathered us all together
Father would go fishing
to bring home a good catch
Mother, aunts and Grandmother
would prepare the treats
sweet potato, cassava and other goodies
men would bring chicken
and pigs to roast
and plenty of tuba to drink
they would build a big bonfire
by the shore
to light up the festivities
women would roast newly harvested palay 2
men would take turns pounding it
in a large mortar and pestal
starting slow then faster and faster
till they had to rest
and let someone else take over
onlookers cheered them
hooting and clapping
it would get so noisy
as the children watched in awe
after the pounding the women took over
shaking and shaking palay in flat oval baskets
tossing husks to wind with movements like artwork
what remained was placed in earthenware bowls
for all to enjoy this delicious 'pilipig'
singing and dancing into night
revelers went home drunk and happy
supporting each other as they staggered
waving goodbye to host and hostess
with a heartfelt and hardy
“Salamat!”
2 - rice with husks
Jul 7, 2014
Jul 7, 2014 at 2:46 PM UTC
I have a crush on your words.
How easily they form into a verse.
Falling eloquently on my head,
Making a soft feather bed,
inside the deep chambers of my mind.
Your words jump in there and look divine!
Sometimes dressed in a short pink dress,
Sometimes wrapped in a warm duvet.
Sometimes in a **** sarong,
Making me moan all night long.
Sometimes your words have the power of steel,
dressed in an armour and a shield revealed.
Sometimes on a yellow sun dress,
your words make my heart feel impressed.
Do you know what your words do?
If there are too many I go in a minute of shock or two.
So use them carefully and lovingly,
Because I have a crush on your words, I do!
May 27, 2013
May 27, 2013 at 1:19 PM UTC
As an island bursts with treasure
So does my heart with joy
When I recall the sights and sounds
Whilst sailing on ship ahoy
On southern seas I did set sail
Visiting many isles
Raven-haired girls and suntanned boys
With brilliant, friendly smiles
The rowdy beat of island drums
Accompany gorgeous girls
Who mesmerise with wriggling hips
And tresses of lustrous curls
Enchanted by the hula girl
Who wore a bright sarong;
Bright-eyed children happily played
And others sing a song
Rugged mountains; tropical vales
And dazzling, sapphire seas
Golden sunrise; blood-red sunset
A graceful, evening breeze
The place of war and history
The places of devotion
The rhythmic swish of ship on sea
The wonders of the ocean
I swam with creatures from the deep
I swam at Waikiki
The highest peaks shrouded in mist
What gorgeous scenery!
A photo captured these moments
My heart embraced the pleasures
My mind will hold the memories
I’ll not forget these treasures
May 26, 2011
May 26, 2011 at 6:02 PM UTC
Nagpundo an sinasakayan kong bus
Sa sarong kakanan sa Tiaong
Kinabahan pati ako ta baka nakalampas
Stop over daa sabi ni manong
Maray nalang
napapaihi naman ako
Luway-luway akong nagbaba
Luway-luway man na naghibi an langit
Makusogon na daguldól
An nagsabat sa sakuyang pag-ihi
Garo baga may gusto sakong sabihon
Garo may naparong akong bihon
Údto na palan, oras na para magkakan
Naglakaw na ko pabalik sa bus
Kan igwang lalaki na nagalok
"Madya, mapangudto" an sabi sako
Hiniling ko an bus garo dai pa man mahali
Kaya dali-dali akong nagkuang plato
Digdi na lugod ako mapangudto
Kadakol kakanon
Pero lumpia an sakuyang pipilion
Nag-luwas pang alak
Ribong na an balanak
Pulotan naman an balak
Basog-basog na an sakuyang tulak
Kan pagkatapos kong magchibog
Nagpahiran-hiran sa irarom kan niyog
Nagpundo na an urán
Maugma na ulit an saldang
Gutom man lang palan
Nagpundo na an urán
Asin mayò naman akong sasakayan
Napasiram kaya an kakan
Uni ako garo tungaw na binayaan
Pero ayos lang
Basog-basóg man
—𝐔𝐝𝐭𝐨, a Bikol poetry.
Aug 5, 2020
Aug 5, 2020 at 11:55 AM UTC
Arog palan kaini an pagmati
Kan magtrabaho para sa sadiri
Mamata nin amay
Maayos nin gamit
Malutong pamahawan
Makarigos nin dali-dali
Sasanglian an murusdot na lalawgon
Late ka nanaman
Mayo nanaman kayang sakayan
Diyan sa may kanto
Arog palan kaini an pagmati
Kan mawaraan trabaho
Aro-aldaw ginigibo ko an gabos
Buong púsò kong tinatatao
An kusog asin hawak ko
Mayòng pinapalampas na oras
Aro-aldaw na paulit-ulit
Puon sa pagmata nin amay
Hanggang sa pag-ulî nin banggi
Pero tanò arog kaini?
Mayong nakakaintindi?
Hain na an úgay?
An pagmakulog?
Tanò puro pansadiri?
Mayò na bagang nangyayari
Kamong mga nakatukaw
Halangkawon man an harigi
Daí na nindo nahihiling an kasakitan
Kan mga uripon sa palibot nindo
Arog palan kaini an pagmati
Kan dai magkakan nin sarong aldaw,
Duwang aldaw asin sa ika-tulong aldáw
Daí ko na aram kun ano an totoo
Kun nabubuhay an tao para magtrabaho
O nagtatrabaho an tao para mabuhay
Aug 7, 2020
Aug 7, 2020 at 11:25 AM UTC
We walked along
the water's edge,
as waves
cascaded down
upon the sand.
Holding hands
in the late
afternoon sun,
walking barefoot
with sand
in between our toes.
Dressed in island
wear
with me in shorts
and her
a long sarong
of floral design.
She pulled me
away from
the water edge.
Up to the site of
the mango grove.
Slipping into
the shadow of the
Mango trees,
my Island Girl
pulled me close.
With her sarong
now free
she embraces me.
And we lie down
under her sarong.
In the grove of Mango trees.
Sep 28, 2015
Sep 28, 2015 at 10:51 PM UTC
Naglunad ako sa traysikel pa-sentro
Kaskason an padalagan kan drayber
Garo dai ma-lampas limang minuto
Yaon na ako sa padudumanan ko
Pero garo igwá akong nahihiling sa kanto
Kaya bigla na sana ining puminundo
Igwa kayang nag pára na sarong gurang
Nagsakay siya, kaya naglipat ako
Naglipat ako sa tungod ko
Nakahiling ini sa sakuyang mata
Asin nagsabi: "Noy, úbos na"
Dai ko aram kun ano an ibig niyang sabihon
Nagbaba na ako sa plaza
Hiniling si Rizal
Na nakahiling duman sa ido
Na hinahabol itong para-habón
Na igwang hinabon na limón
Naghurop-hurop ako
Nalingawan ko an tuyo ko igdi sa sentro
Naglakaw-lakaw muna ako
Hanggang sa nakaabot sa Market
Pinapabakal palan akong limón ni amay
Napagal ako sa kakalibot
Mayò ni saròng nagtitinda
An pirming simbag sako: "Noy, úbos na".
—𝐔𝐛𝐨𝐬, a Bikol poetry.
Aug 3, 2020
Aug 3, 2020 at 11:57 AM UTC