Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"iwan" poems
margaret Langit ang nagbigay biyaya nang ambon ay dinilig Ang aking hiling sa panginoon ay biglang nadinig Pinadala ang anghel na sa mundo ko’y yayanig Tinawag ng ng kanyang tinig, at Napatulala sa mga Titig Maari bang malaman ang yong pakay sa akin Kung ikaw ba ay pasakit at tuluyan na akong wawasakin? Laging kong tanong kung ano ba ang dapat kong gawin Kung ang kahulugan mo ay kabiguan patuloy pa ba kitang iibigin? Nagtatanong kay Bathala, Paano ko ba mapapaliwanag ang  hiwaga Nitong pagmamahal na kung bakit sa puso kumapit ka ng kusa Ako’y nagtataka’t di maka paniwala Bakit ito ang yong ginawa Sa bigay **** biyaya, Ano ba ang kasalanan ko  para isinumpa Gaano ba kita pinapahalagahan? Alam mo ba ang dahilan? Hiling ko lang ay sanay iyong maunawaan itong nararamdaman Kaya ang paliwanag ko ay simple nalang Masikip dito sa loob ko, kaya ang kasya ay ikaw lang Alaalang bitbit pano ko makakalimutan Kung Sa puso koy nakaukit  ang yong pangalan Ibinalot ng tatag ng loob para ika’y ipaglalaban Di kita hahayaang lumuha lagi kang aalagaan. Nagaabang ng sasakyan para dalhin sa langit, iwan ang mundo Nakikiusap Pagbigyan sana Hiling makamit, Anghel na sundo Saan nga ba tayo patungo? Byaheng langit sa impyerno, Sa isipan kong magulo, Kasinungalingan ka ba o Totoo? Linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyo Tuluyang Hinamon Ang matapang na puso Sayo napalapit at ayaw nang lumayo Ang silakbo ay di na kaya, kayang isuko kahit ano dito sa lupain ay handa kong ialay Pagkat ang langit sa akin ay una mo nang binigay Ang halaga mo sa akin ay Walang katumbas na materyal Dahil Di kayang sukatin kung gano kita kamahal
0
Sep 25, 2018
Sep 25, 2018 at 12:04 AM UTC
Margaret (Anghel Ko)
margaret Langit ang nagbigay biyaya nang ambon ay dinilig Ang aking hiling sa panginoon ay biglang nadinig Pinadala ang anghel na sa mundo ko’y yayanig Tinawag ng ng kanyang tinig, at Napatulala sa mga Titig Maari bang malaman ang yong pakay sa akin Kung ikaw ba ay pasakit at tuluyan na akong wawasakin? Laging kong tanong kung ano ba ang dapat kong gawin Kung ang kahulugan mo ay kabiguan patuloy pa ba kitang iibigin? Nagtatanong kay Bathala, Paano ko ba mapapaliwanag ang  hiwaga Nitong pagmamahal na kung bakit sa puso kumapit ka ng kusa Ako’y nagtataka’t di maka paniwala Bakit ito ang yong ginawa Sa bigay **** biyaya, Ano ba ang kasalanan ko  para isinumpa Gaano ba kita pinapahalagahan? Alam mo ba ang dahilan? Hiling ko lang ay sanay iyong maunawaan itong nararamdaman Kaya ang paliwanag ko ay simple nalang Masikip dito sa loob ko, kaya ang kasya ay ikaw lang Alaalang bitbit pano ko makakalimutan Kung Sa puso koy nakaukit  ang yong pangalan Ibinalot ng tatag ng loob para ika’y ipaglalaban Di kita hahayaang lumuha lagi kang aalagaan. Nagaabang ng sasakyan para dalhin sa langit, iwan ang mundo Nakikiusap Pagbigyan sana Hiling makamit, Anghel na sundo Saan nga ba tayo patungo? Byaheng langit sa impyerno, Sa isipan kong magulo, Kasinungalingan ka ba o Totoo? Linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyo Tuluyang Hinamon Ang matapang na puso Sayo napalapit at ayaw nang lumayo Ang silakbo ay di na kaya, kayang isuko kahit ano dito sa lupain ay handa kong ialay Pagkat ang langit sa akin ay una mo nang binigay Ang halaga mo sa akin ay Walang katumbas na materyal Dahil Di kayang sukatin kung gano kita kamahal
Continue reading...
33
Hanggang kailan kaya merong "tayo" Di ko maalis ang takot sa isip ko Na isang araw ang "tayo" ay maging "ako" Takot na ako'y iyong iwan Baka puso mo ako'y kalimutan Kasi nangyari na yan minsan Nananatili pa rin ang pangamba Na muli magkaroon ka ng iba Sa nararamdaman kong ito Di mo naman ako masisisi diba? Kasi minsan mo na akong ipinagpalit Pag-ibig na naging mapait At nagdulot ng labis na sakit Kaya hanggang ngayon takot pa rin ako Na matapos ang ating tayo At mapalitan ng isang kayo
0
Nov 15, 2015
Nov 15, 2015 at 10:35 AM UTC
Hanggang Kailan Kaya? (TAGALOG)
na ikaw ang inuna kahit ako ang iyong huli. sinta, maaari bang masimulan nating muli? parang tangang ikaw ang pinili hinayaang makulong sa iyong tali lahat ng aking alinlangan ay isinantabi pinagkatiwala ang buong sarili akala ko'y hindi ako nagkamali ngunit nagsabi ka ng "sandali," "sandali, hindi ako lilisan ngunit sandali, ako pala'y nalilito minsan sandali. makinig ka muna. sandali lang. hindi yata kita napupusuan." hindi mo naman kasalanan na ang sakit ay hindi man lang maibsan hindi mo naman kasalanan na madali akong palitan hindi mo naman kasalanan na hindi ako ang nakatuluyan hinding-hindi mo rin kasalanan na hindi ako kawalan hindi mo kasalanan, mahal na ang boses ko'y garalgal at kapag ako'y hinihingal kapag sinisigaw ang aking pagmamahal at paghihintayin pa kita ng matagal pahihintulutan kang maging pagal ang usad sa akin ay laging mabagal kaya hinding-hindi ka susugal hindi mo kasalanan ang aking mga kasalanan. kaya't ako'y iyo nang iwan sa sarili **** tahanan.
0
Nov 29, 2018
Nov 29, 2018 at 11:59 PM UTC
hindi mo naman kasalanan,
Isang araw, muntik na naman akong nagpakatanga Isang araw, naisip na naman kita Isang araw **** ginulo ang isipan ko Isang araw, binalik-balikan ang masasakit na alaala mo dahil Isang araw, biglang iniwan mo ako Iniwan mo ako... at mula noon Ilang araw akong wala sa sarili Ilang araw iniisip ang mga dahilan kung bakit ka lumisan at kung bakit ako'y hindi mo pinili Ilang araw na nagbabakasakali na ako'y iyong babalikan Ilang araw na patuloy na umaasa sa mga pangako **** napako sa kawalan Isang tanong na gumugulo sa aking isipan Isang tanong na hindi masagot nino man Isang tanong na hindi ko makalimutan Isang tanong na wala naman talagang kasagutan Isang tanong, "Mahal, bakit mo ako iniwan?" Hindi lang iniwan kundi iyo naring kinalimutan Kinalimutan agad na parang walang pinagsamahan Hindi pinapansin kapag nasisilayan Ang trato'y parang estranghero lang sa daan Bakit parang ako lang ang nasasaktan? Bakit parang ako lang ang nahihirapan? Bakit parang ako lang nagmamahal? Bakit ako lang? Bakit? Nang iwan mo ako, nawala ang tayo Nang iwan mo ako, ang natira na lang ay ako Mali pala, kasi pati ako ay nawala noong nawala ka Nawala ang dating ako na kayang mabuhay noong mga panahong wala ka pa Pagod na pagod na ako sa lahat ng sakit Pucha, hindi mawala-wala kahit anong pilit Ilang bote ng alak ang natumba at Ilang stick ng yosi na ang naupos Pero ang pagmamahal ko para sa'yo Mahal Hindi pa rin nauubos
0
May 15, 2015
May 15, 2015 at 12:02 PM UTC
I
Kung alam ko lang na mamimiss kita nang ganito, Hindi na sana ako umalis. Kung alam ko lang na ganito pala kasakit, Hindi na sana kita binitiwan. Kung alam ko lang na mahuhulog ako sayo nang ganito ka lalim, Hindi na sana kita minahal Pero ang totoo ay, Alam ko... Matagal ko nang alam, Alam na alam ko Pero.. Alam ko.. Alam ko na mamimiss kita nang labis Pero.. pero Kailangan kong umalis at iwan ka, Kasi alam kong mali. Mali ang makapiling kita Alam ko na masasaktan ako nang sobra, Pero kailangan kitang pakawalan Dahil.. kailanma'y hindi ka talaga naging sakin Alam ko na mahuhulog ako sayo nang napakalalim... Pero hinayaan ko parin ang sarili ko na mahulog sayo Nagbabakasakali na sana, sana Possible, maari, baka lang ay saluin mo ako Pero Hindi eh.. Nahulog nga ako pero walang sumalo. Kasi habang nahuhulog pa ako, May kayakap ka na palang iba. At nang bumagsak na ako sa lupa Ang sakit.. Ang sakit sakit.. Nadurog na ang puso ko, wasak.. Was...Wasak na wasak na at Nagkalat sa lupa Pero alam mo ba kung ano ang mas masakit? Mas masakit Kasi heto parin ako, hawak-hawak ang durog ko na puso Naghihintay Na mahalin mo rin ako...
0
Jun 2, 2015
Jun 2, 2015 at 5:14 AM UTC
Alam Ko (Tagalog)
Yung akala mo kayo na Eh, part time kalang pala Ginawa ka lang palang pamaparaos Kahit katawan mo nay pinuno nya ng galos Ikaw naman tong si tanga Sabi mo sa sarili kaya mo pa Kahit damang dama **** ang sakit na Nagbabakasakali na kayo ay pwede pa Ano bang meron sa kanya? Na ang iwan siyay di mo kaya Samantalang para sa kanya Part time ka lang pala Tinatawagan ka lang kung may kailangan Binibisita lang pag walang mapaglilibangan Hahalikan ka, mayat maya ay uutangan Ganyan ba talaga ang iyong ideya nang pagmamahalan? Gayun may gusto ko sa iyoy ipa alala Na sa iyo may nagmamahal pa Hindi ka ginagawang part time, at tunay kang inaalala Sa iyong mga magulang na sa kanilay higit kapa sa ginto Sa mga kaibigan **** bukas lagi ang kanilang mga pinto Kaya kailan ka pa ba hihinto Tigilan ang pagpapakatanga at magpakatino
0
Feb 17, 2016
Feb 17, 2016 at 6:27 AM UTC
Part-time Gilfriend/ full-time TANGA
"Mahal na mahal kita" yan ang sabi mo ng minsang yakap mo ako. Ako'y ngingiti ng malaki higit pa sa buwang naka ukit sa gabi. Pero bat ganito ang nararamdaman ko? May halong takot at pangamba. Oo mahal kita, mahal na makal kita. Ang kinakatakot ko ay ako ay masaya, ngunit baka ako'y iwan mo rin at hayaang lumuha mag-isa. Natatakot ako na tuwing tinititigan kita na bukas ay wala ka na o baka, baka may mahal ka ng iba. Natatakot ako. Bakit ganito? Pagmamahal na napalitan ng pangamba. Pagmamahal na napalitan ng luha galing sa aking mga mata. na sa tuwing yakap kita, ako'y nangangamba. Ayoko na... Gusto kitang yakapin at sabihing--- "Mahal wag mo akong iwan" Ngunit sasabihin mo "Mahal, ano nanaman ba yan?" Akala mo biro-biruan lang ang pag sabi ko nyan, pero isang matinik na takot ang nararamdaman. Na sa tuwing aalis ka baka hindi na bumalik pa. Na sa tuwing hindi mo pag-yakap sa akin sa gabi ako'y nag-aalala sa lipi. Na sa tuwing paghalik mo sa aking labi baka... baka unti-unti mo nang nararamdaman ang pighati. Mahal, pasensya na kung ganito ang aking nadarama sa pang araw araw na kasama ka. Mahal hindi ko rin alam kung bat ganto ang nadarama. Kaya siguro... ika'y pinapalaya ko na. Mahal na mahal kita... Na kaya kitang palayain at ika'y maging masaya. Hindi dahil sa may mahal ng iba. Kundi ako'y na tatakot na. Hindi ko alam ngunit sa tuwing kapiling ka, ako'y hindi makahinga. Puro pag-aalala ang nadarama. Daladala sa mga minutong kasama ka sa gabing malamig, sa mga tanghaling mainit. sa muling pag-luhat pag-iyak. Sa pananabik sa iyong mga halik. Ito lang ang kaya kong gawin para sayo't sa akin. Ang hayaan kang maging masaya kapiling ang iba. Dahil aking nadarama may mas mahigit pa. Sa kaya kong alay sayo at ibigay sa pusong na nanamlay at nadudurog na kasing liit ng palay At ang tanging kayang sabihin sa mga bagay na aking nagawang kamalia'y Mayala ka na aking mahal, Tandaan mo, ika'y aking mahal na mahal higit pa sa aking buhay.
0
Oct 15, 2017
Oct 15, 2017 at 5:13 AM UTC
Mahal na Mahal Kita
"Mahal na mahal kita" yan ang sabi mo ng minsang yakap mo ako. Ako'y ngingiti ng malaki higit pa sa buwang naka ukit sa gabi. Pero bat ganito ang nararamdaman ko? May halong takot at pangamba. Oo mahal kita, mahal na makal kita. Ang kinakatakot ko ay ako ay masaya, ngunit baka ako'y iwan mo rin at hayaang lumuha mag-isa. Natatakot ako na tuwing tinititigan kita na bukas ay wala ka na o baka, baka may mahal ka ng iba. Natatakot ako. Bakit ganito? Pagmamahal na napalitan ng pangamba. Pagmamahal na napalitan ng luha galing sa aking mga mata. na sa tuwing yakap kita, ako'y nangangamba. Ayoko na... Gusto kitang yakapin at sabihing--- "Mahal wag mo akong iwan" Ngunit sasabihin mo "Mahal, ano nanaman ba yan?" Akala mo biro-biruan lang ang pag sabi ko nyan, pero isang matinik na takot ang nararamdaman. Na sa tuwing aalis ka baka hindi na bumalik pa. Na sa tuwing hindi mo pag-yakap sa akin sa gabi ako'y nag-aalala sa lipi. Na sa tuwing paghalik mo sa aking labi baka... baka unti-unti mo nang nararamdaman ang pighati. Mahal, pasensya na kung ganito ang aking nadarama sa pang araw araw na kasama ka. Mahal hindi ko rin alam kung bat ganto ang nadarama. Kaya siguro... ika'y pinapalaya ko na. Mahal na mahal kita... Na kaya kitang palayain at ika'y maging masaya. Hindi dahil sa may mahal ng iba. Kundi ako'y na tatakot na. Hindi ko alam ngunit sa tuwing kapiling ka, ako'y hindi makahinga. Puro pag-aalala ang nadarama. Daladala sa mga minutong kasama ka sa gabing malamig, sa mga tanghaling mainit. sa muling pag-luhat pag-iyak. Sa pananabik sa iyong mga halik. Ito lang ang kaya kong gawin para sayo't sa akin. Ang hayaan kang maging masaya kapiling ang iba. Dahil aking nadarama may mas mahigit pa. Sa kaya kong alay sayo at ibigay sa pusong na nanamlay at nadudurog na kasing liit ng palay At ang tanging kayang sabihin sa mga bagay na aking nagawang kamalia'y Mayala ka na aking mahal, Tandaan mo, ika'y aking mahal na mahal higit pa sa aking buhay.
Continue reading...
53
Ilang buwan na ang lumipas, Ngunit bakit ganoon ang puso ko patuloy parin kumakaripas, Ang iyong matamis na ngiti, Sa mga tingin mo palang alam kong hindi ako makaka-hindi. Mga alaala na bumabalik, Sa mga yakap at halik mo ako'y nasasabik, Nakakatawa dahil sa bawat sulok ika'y naririnig, Boses **** nakakaakit at sobrang lamig, Hindi ko maiwasan hindi maging malungkot, Siguro dahil sa sakit na naidulot, Pero okay lang, dahil tapos na akong umiyak, Tapos na ako sayo at dito ako'y tiyak. Salamat nga pala sa lahat ng iyong nagawa, Siguro nga kung hindi ka nagsawa, Nakagapos parin ako sa iyong mga pekeng pangako, Gabi gabi parin nararamdaman na para akong nakaloob sa sako. Grabe pala ang aking naranasan ng dahil sa pag-ibig, Gusto ko magmura at gusto ko iyong marinig, Puta, nag-iwan ka ng lamat sa aking mga kamay, Gago, dahil ang puso ko muntikan mo nang mapatay.
0
Aug 16, 2016
Aug 16, 2016 at 10:15 AM UTC
LAMAT
Pagod na ko sa kakasulat. Hindi ka naman ata namumulat Sa sakit at hinagpis na iyong dala. Na sa puso ko'y nagsisilbing bala. Mapapatawad pa ba natin ang isa't isa, Sa mga sala nating nagawa na nagpatung-patong na? Kailanman hindi ito napunta sa aking hinuha Na tayo maiiwang may agwat at sirang-sira. Kaibigan, ako sana'y patawarin Sa pagpayag sa mga bagay na maaaring sumira satin. Patawarin mo sana ang pusong nagmamahal Na sumira sa pagkakaibigan nating kay tagal. Nalulungkot, nasasaktan ang puso ko sa ideya Na ang minsan kaibigan ay isang estranghero na. Patawarin ako sa pagbibigay ng hinagpis Sa iyong kaluluwang takot at puno ng pagtitiis. Kaibigan, ito'y hindi pagmamalabis Ang tanging hiling ko lang ay huwag kang tumangis Sabihin mo lamang kung ika'y nasasaktan na Huwag kang mag-alala, handa na kong iwan ka. Kung ang pagkakaibigang ito ay hindi na masasalba Sabihin mo lang, wag nang magdalawang isip pa Dahil sa pagtakbo ng oras, lumalaki lamang ang lamat Unti-unting nababasag, nasisira ng hindi naman dapat. Kaibigan, sana'y sabihin mo Kung gusto mo pa bang ipagpatuloy ito. Pagkakaibigang puno ng tawanan Nagapos ng pangakong walang iwanan. Pagkaibigang pinahahalagahan Hindi sinasadyang masira at mayurakan Sa paglipas ng panahon Nagbago na ang noon at ngayon Ngunit umaasa pa rin ako Na hanggang sa dulo'y magkaibigan pa rin tayo
0
May 5, 2016
May 5, 2016 at 4:24 AM UTC
Kaibigan ng Kahapon
May mga bagay na kailangan Kung tanggapin kahit hindi ko maunawaan Na ang dating buo ngayon ay sira na Na ang dating masayang pamilya ngayon ay wala na Paulit ulit na binubulong ng aking isip Maraming tanung sakin isip Paano nga ba ? Anu nga ba? Wala na bang pag asa ? O kailangan ko nalang tanggapin Na aking magulang ay wala na Wala na??? Wala na ?? Wala na!! Wala ng pag asa na maging isa muli O hindi na ba ma bubuo muli O kailangan kung tanggapin na Aking magulang ko ay may iba ng pamilya Oo meron ng ibang pamilya ! Aking sambit sapagsapit ng pasko Sabi ko kahit walang handa sa pasko Basta buo ang pamilya masaya na ako Pero nagkamali ako sapagkat ako'y mag isa nalang Ito ang unang pasko na hindi tayo magkakasama Ito ang unang pasko na ako lang mag isa. Lagi mo sanang tandaan sakabila ng ulan meron bahaghari Magkakaroon muli ng mga ngiti sa labi Lage mo sanang tandaan iwan ka man ng iyong ama't ina Ako'y nasa tabi mo na Ako'y mananatili sayong piling Handang sumagot sayong hiling Ika'y manatili lamang sakin piling At ako'y mananatiling sayong piling Ang mga sinira ay aking bubuoing Ang mga nawala ay aking hahanapin Sapagkat nung Una pa man ito na aking layunin Sakin lamang ay magtiwala at manalig Buong puso sakin ay isalig Hindi kita pagkukulangin Patuloy kitang mamahalin Ang iyong magulang aking gigisingin Sa maling mga hangarin Upang ibalik sa dating nitong layunin Kung sa tao ito'y impossible Sakin ay possible Magkatiwala ka lang sakin Lahat ay aking gagawin Diyos ay may layunin.
0
Sep 28, 2020
Sep 28, 2020 at 6:44 AM UTC
Buwak na pamilya
May mga bagay na kailangan Kung tanggapin kahit hindi ko maunawaan Na ang dating buo ngayon ay sira na Na ang dating masayang pamilya ngayon ay wala na Paulit ulit na binubulong ng aking isip Maraming tanung sakin isip Paano nga ba ? Anu nga ba? Wala na bang pag asa ? O kailangan ko nalang tanggapin Na aking magulang ay wala na Wala na??? Wala na ?? Wala na!! Wala ng pag asa na maging isa muli O hindi na ba ma bubuo muli O kailangan kung tanggapin na Aking magulang ko ay may iba ng pamilya Oo meron ng ibang pamilya ! Aking sambit sapagsapit ng pasko Sabi ko kahit walang handa sa pasko Basta buo ang pamilya masaya na ako Pero nagkamali ako sapagkat ako'y mag isa nalang Ito ang unang pasko na hindi tayo magkakasama Ito ang unang pasko na ako lang mag isa. Lagi mo sanang tandaan sakabila ng ulan meron bahaghari Magkakaroon muli ng mga ngiti sa labi Lage mo sanang tandaan iwan ka man ng iyong ama't ina Ako'y nasa tabi mo na Ako'y mananatili sayong piling Handang sumagot sayong hiling Ika'y manatili lamang sakin piling At ako'y mananatiling sayong piling Ang mga sinira ay aking bubuoing Ang mga nawala ay aking hahanapin Sapagkat nung Una pa man ito na aking layunin Sakin lamang ay magtiwala at manalig Buong puso sakin ay isalig Hindi kita pagkukulangin Patuloy kitang mamahalin Ang iyong magulang aking gigisingin Sa maling mga hangarin Upang ibalik sa dating nitong layunin Kung sa tao ito'y impossible Sakin ay possible Magkatiwala ka lang sakin Lahat ay aking gagawin Diyos ay may layunin.
Continue reading...
44
Bumalik tayo kung saan... Paano nga ba nagsimula? Nagsimulang ang mga pangamba ko ay mawala, nagsimulang pangamba ay mapalitan ng pag-asa't pagtitiwala. Mga pagluha sa aking mata, ay tila naglaho na Napalitan ng pagtawa, lumbay ay lumisan na. Paano nga ba nagsimula? Mamuhay nang kasama ka Sa mga araw na kapiling ka—- bawat araw ay puno ng galak at pagsinta. Tinuruan mo akong, mamuhay nang may saya Pait ng kahapon ay naitapon na, mula nang ikaw ang makasama ko, sinta. Samahang walang papantay, punung-puno ng buhay! Pag-aalaga ay damang-dama, suporatado ang isa't-isa. Paano nga ba nagsimula? Malalim na pinagsamahan Masasayang ala-ala, na tila hindi maaantala—-     ng kahit anong problema, sa atin man ay naka-amba Magkahawak mga kamay, tayo ay hindi bibitaw. Mga gala at lakad natin, na minsan ay biglaan pa Mga oras na hindi natin alam, kung paano napagkasya. Basta't alam nating... tayo ay masaya—- kahapon man o ngayon, at kahit na bukas pa! Ngunit dumating ang panahon, tayo'y sinubok na ng pagkakataon Masasaya nating bukas ay nagsimula na ngang kumupas Hindi alam kung paano, tayo'y biglang nagbago Tila nalagas na puno, hindi na lumago. Akala ko ba ikaw ay "KASAMA?" Hindi lang kaibigan o basta-bastang kasintahan Kasama sa lungkot at pighati, kasiyahang hindi mawari Pagkatalo man o pagkapanalo—- tayo pa rin ang magwawagi. At ngayon... Bumalik tayo kung saan... Paano nga ba nagsimula? Nagsimulang mawala ang paniniwala na tayo ay para sa isa't-isa Nagsimulang matalo sa digmaan at piniling wag na lumaban? Nagsimulang maglaho ang mga katagang "mahal kita" Nagsimulang magbulag-bulagan sa katotohanang b a k a   t a y o  a y  p w e d e   p a ? Isip at damdamin ay di makaunawa Hirap pagalingin ang sugat na sariwa Sugat na iwan ng ating pinagsamahan Pinagsamahan na akala ko ay aabot sa simbahan Paano nga ba nagsimula? Paano at kailan nagsimula? Nagsimulang matapos ang ating pagmamahalan? Kahit kailan pinangarap ko, maging ikaw at ako—- hanggang sa dulo Paano mangangarap kung ako ay gising na? Gising sa katotohanan na tayo ay w a l a  n a? © LMLB
0
Jan 16, 2019
Jan 16, 2019 at 9:02 AM UTC
Paano Ba Nagsimula
Bumalik tayo kung saan... Paano nga ba nagsimula? Nagsimulang ang mga pangamba ko ay mawala, nagsimulang pangamba ay mapalitan ng pag-asa't pagtitiwala. Mga pagluha sa aking mata, ay tila naglaho na Napalitan ng pagtawa, lumbay ay lumisan na. Paano nga ba nagsimula? Mamuhay nang kasama ka Sa mga araw na kapiling ka—- bawat araw ay puno ng galak at pagsinta. Tinuruan mo akong, mamuhay nang may saya Pait ng kahapon ay naitapon na, mula nang ikaw ang makasama ko, sinta. Samahang walang papantay, punung-puno ng buhay! Pag-aalaga ay damang-dama, suporatado ang isa't-isa. Paano nga ba nagsimula? Malalim na pinagsamahan Masasayang ala-ala, na tila hindi maaantala—-     ng kahit anong problema, sa atin man ay naka-amba Magkahawak mga kamay, tayo ay hindi bibitaw. Mga gala at lakad natin, na minsan ay biglaan pa Mga oras na hindi natin alam, kung paano napagkasya. Basta't alam nating... tayo ay masaya—- kahapon man o ngayon, at kahit na bukas pa! Ngunit dumating ang panahon, tayo'y sinubok na ng pagkakataon Masasaya nating bukas ay nagsimula na ngang kumupas Hindi alam kung paano, tayo'y biglang nagbago Tila nalagas na puno, hindi na lumago. Akala ko ba ikaw ay "KASAMA?" Hindi lang kaibigan o basta-bastang kasintahan Kasama sa lungkot at pighati, kasiyahang hindi mawari Pagkatalo man o pagkapanalo—- tayo pa rin ang magwawagi. At ngayon... Bumalik tayo kung saan... Paano nga ba nagsimula? Nagsimulang mawala ang paniniwala na tayo ay para sa isa't-isa Nagsimulang matalo sa digmaan at piniling wag na lumaban? Nagsimulang maglaho ang mga katagang "mahal kita" Nagsimulang magbulag-bulagan sa katotohanang b a k a   t a y o  a y  p w e d e   p a ? Isip at damdamin ay di makaunawa Hirap pagalingin ang sugat na sariwa Sugat na iwan ng ating pinagsamahan Pinagsamahan na akala ko ay aabot sa simbahan Paano nga ba nagsimula? Paano at kailan nagsimula? Nagsimulang matapos ang ating pagmamahalan? Kahit kailan pinangarap ko, maging ikaw at ako—- hanggang sa dulo Paano mangangarap kung ako ay gising na? Gising sa katotohanan na tayo ay w a l a  n a? © LMLB
Continue reading...
50
#032317 Saan ka na? Mahal mo pa ba ko? Ano bang nangyari? Galit ka ba? May nagawa ba ako? Nagbago ba? Wala na ba? Sa dami kong tanong, Tila sumuko ka nang magbigay ng kasagutan. Ang agang nawala yung sabi nating Sana'y pangmatagalan. Paalam, pero biglaan Hindi ko naman inasahan Na sa ikaapat na pagkakataon Bibitaw ka, mauuna ka na naman. Paalam, pero akala ko nagpapalipas ka lang ng sandali Akala ko kakayanin ko pang maghintay Sa bawat oras na walang pagkukunwari. Heto na naman, ba't ba ako yung natatalo palagi? Ba't palaging luha't sakit na lang sa huli? Yung "mahal kita" na sabi **** hindi nakakasawa Ayun, nawala na lang nga ba nang kusa? Tinanong kita, kung may iba na ba? Ang sabi mo, magtiwala ako, pero bakit nga ba? Bakit nga ba nawala ka? Iniwan mo na ba talaga ako? Naghintay ako ng paliwanag mo Pero kahit isang mensahe, may natanggap ba ako? Isa lang naman yung hinihintay kong sagot, Pero wala at ba't pag sa akin na'y tila ika'y nababagot? Tumatakbo na lang akong mag-isa; wala ka na kahit sa anino man lang. Hindi ka na nagparamdam pa, Ganun naman lagi, sana'y kahit paalam na lang. Iniisip ko sasalubungin mo pa ba ako Iniisip ko kung may babalikan pa nga ba ako Meron pa nga ba? Yan ang tanong ko. Parang lahat nagbago na, Pati ako, tila limot mo na. Iniisip ko kung paano yung mga plano natin, Paano na? Eh balewala na ako sayong paningin. Makakasama pa ba kita ulit? Parte pa ba ko ng buhay mo? O nasabi mo na lang na "tama na." Pasensya, kasi hindi ko ata kaya Ilang beses ka na kasing nawala Ilang beses na kasi akong lumagapak sa kawalan Bumangon naman ako pero *lagi **** binabalikan.* Tinanggap naman kita, nagtiwala naman ako sayo Pero ba't ngayon nasaan na ba tayo? Gusto ko nang umuwi at makita ka Pero wala ka na eh, Wala na pati yung pagmamahal mo. Babalik ka ba? May hinihintay ba ako? Wala ka kasing sagot, kahit ano pang gawin ko. Gusto kong sabihin sayong, wag mo kong iwan Na sana manatili ka naman Na sana kahit ngayon lang naman. Pero wala, naubos na ako Wala na akong laban at talo na ako. Oo, hindi ko tanggap lahat Oo, ngayon lang to kaya ibabagsak ko na rin lahat Ibabagsak ko na kasi di ko na kaya Di ko naman maayos yung puso mo kung wala na talaga Kulang pa rin yung pagmamahal ko sayo Kulang pa rin, kaya natalo na naman ako. Nakakapagod na kasing iyakan ka Nakakapagod na kasing isiping may "tayo" pa. Na ikaw na yung pinapangarap ko, Pero hindi pa rin pala kita maabot. Hindi naman kita pinakawalan, Pero ba't mo ko binitawan? Sana sinabi mo agad Sana pinaliwanag mo Kasi di ko maintindihan Di kita maintindihan. Pero kung may ibang sana akong hiling: Kung aalis ka man uli, Sana'y magpaalam ka man lang *Sana sabihin mo, para bumitaw na rin ako.
0
Mar 24, 2017
Mar 24, 2017 at 12:03 AM UTC
Paalam? Pero Ba't Di ka Nagpaalam?
#032317 Saan ka na? Mahal mo pa ba ko? Ano bang nangyari? Galit ka ba? May nagawa ba ako? Nagbago ba? Wala na ba? Sa dami kong tanong, Tila sumuko ka nang magbigay ng kasagutan. Ang agang nawala yung sabi nating Sana'y pangmatagalan. Paalam, pero biglaan Hindi ko naman inasahan Na sa ikaapat na pagkakataon Bibitaw ka, mauuna ka na naman. Paalam, pero akala ko nagpapalipas ka lang ng sandali Akala ko kakayanin ko pang maghintay Sa bawat oras na walang pagkukunwari. Heto na naman, ba't ba ako yung natatalo palagi? Ba't palaging luha't sakit na lang sa huli? Yung "mahal kita" na sabi **** hindi nakakasawa Ayun, nawala na lang nga ba nang kusa? Tinanong kita, kung may iba na ba? Ang sabi mo, magtiwala ako, pero bakit nga ba? Bakit nga ba nawala ka? Iniwan mo na ba talaga ako? Naghintay ako ng paliwanag mo Pero kahit isang mensahe, may natanggap ba ako? Isa lang naman yung hinihintay kong sagot, Pero wala at ba't pag sa akin na'y tila ika'y nababagot? Tumatakbo na lang akong mag-isa; wala ka na kahit sa anino man lang. Hindi ka na nagparamdam pa, Ganun naman lagi, sana'y kahit paalam na lang. Iniisip ko sasalubungin mo pa ba ako Iniisip ko kung may babalikan pa nga ba ako Meron pa nga ba? Yan ang tanong ko. Parang lahat nagbago na, Pati ako, tila limot mo na. Iniisip ko kung paano yung mga plano natin, Paano na? Eh balewala na ako sayong paningin. Makakasama pa ba kita ulit? Parte pa ba ko ng buhay mo? O nasabi mo na lang na "tama na." Pasensya, kasi hindi ko ata kaya Ilang beses ka na kasing nawala Ilang beses na kasi akong lumagapak sa kawalan Bumangon naman ako pero *lagi **** binabalikan.* Tinanggap naman kita, nagtiwala naman ako sayo Pero ba't ngayon nasaan na ba tayo? Gusto ko nang umuwi at makita ka Pero wala ka na eh, Wala na pati yung pagmamahal mo. Babalik ka ba? May hinihintay ba ako? Wala ka kasing sagot, kahit ano pang gawin ko. Gusto kong sabihin sayong, wag mo kong iwan Na sana manatili ka naman Na sana kahit ngayon lang naman. Pero wala, naubos na ako Wala na akong laban at talo na ako. Oo, hindi ko tanggap lahat Oo, ngayon lang to kaya ibabagsak ko na rin lahat Ibabagsak ko na kasi di ko na kaya Di ko naman maayos yung puso mo kung wala na talaga Kulang pa rin yung pagmamahal ko sayo Kulang pa rin, kaya natalo na naman ako. Nakakapagod na kasing iyakan ka Nakakapagod na kasing isiping may "tayo" pa. Na ikaw na yung pinapangarap ko, Pero hindi pa rin pala kita maabot. Hindi naman kita pinakawalan, Pero ba't mo ko binitawan? Sana sinabi mo agad Sana pinaliwanag mo Kasi di ko maintindihan Di kita maintindihan. Pero kung may ibang sana akong hiling: Kung aalis ka man uli, Sana'y magpaalam ka man lang *Sana sabihin mo, para bumitaw na rin ako.
Continue reading...
81
Heto't nag-iisa, Malungkot at walang kasama, Hinahanap ang ligaya, Nabulag ng lungkot, saya'y di na makita. Sapagkat hinahanap yung makakaagapay, Sa mga panahong lumbay ang kaaway, Kaya nga kay lungkot ng bakasyon ko, Takot na ako'y limutin mo. Ako sayo'y nangungulila, Ang aking nag-iisang tala, Ang hinahangad na makita, Sa gabing kay dakila. Sayo, di gustong mawalay, Ang laman ng damdamin kong tunay, Ayaw kong ako'y mapang-iwanan, Mapang-iwanan at makalimutan. Ako'y takot sa katotohanan, Na sa buhay, walang pang walang hanggan, Na ang lahat ay may katapusan, Na ang lahat ay pwede kang iwan. Walang magagawa, yung ang totoo, Kaya damdaming ito'y itatago ko, Kaya ang tiwala ko'y ibubuhos ko sa'yo, Tiwalang ako'y maaalala mo, kaibigan ko.
0
May 29, 2017
May 29, 2017 at 12:23 PM UTC
Pangungulila
sabihin mo saakin kung paano kita mamahalin dahil minahal kita sa paraang hindi mo inaakala sabihin mo saakin kung paano ko tatapusin ang mga sayo ay tapos na pero pilit paring pinagtatagpo ng tadhana sabihin mo sa akin kung paano ko kakalimutan ang mga bagay na halos ayoko ng maalala sabihin mo saakin, paano ko ililigtas ang relasyong tayo lang ang nakakakilala. ang relasyong sa dilim lang maliwanag relasyong hinuhusgahan ng lahat, relasyong kasiyahan mo ang mas mahalaga. sabihin mo saakin ang kongkretong solusyon, sa mga desisyong hindi ako kasama pero sa pandaliang ligaya, kamay natin ang magkalapat sa tuwi-tuwina sabihin mo, sabihin mo na, dahil pagod na akong angkinin ka sa tuwing may aagaw na iba. sa tuwing sasabihin nya at tatanungin nya ako kung ako ay maligaya. paano ko sasabihing tayo ay masaya, kahit wala sa kama ang simpleng yakap, oras nating dalawa ay mahalaga paano ko sasabihin, kung ikaw mismo hindi mo masabi at mas piniling pagtakpan na lang ang lahat at manatali na ang kawalan ng salita ay manahan at bigla na lang mawala hindi ka man pumipili pero alam ko, sa kabila ng lahat ng ito. kapag ang lahat ay tumalikod lahat ay tumiklop ako at ikaw, mas pipiliin paring maglayo. iwan ako, iwan ka. wala. narating nanaman natin ang dulo.
0
Sep 3, 2018
Sep 3, 2018 at 8:34 AM UTC
Dulo
Pag gising sa umaga, Mata mo agad ang nais makita Pagtawa mo agad ang nais marinig na tila musika sa aking tenga Yakap mo agad ang nais magsilbing init kapalit ng kapeng bagong timpla. Ang sarap gumising sa umaga. Pero lumipas ang mga araw, gabi ay tila kasing lamig na ng kapeng naiwan sa tabi. Ni hindi ko na magawang haluin at timplahin ng sapat sa aking panlasa. Mga gabing mas ninais na maging umaga hindi para muling masilayan ang iyong mga ngiti, marinig ang iyong mga tinig at maramdaman ang yong mga bisig. Mas pinipili ko nalang ang mga umaga upang makaalis at di kana muling masilayan pa. Hindi ko matiyak kung ang mga umaga ko ba ay gigisingin pa ng may malinaw na ebedensyang mahal pa kita. Hindi ko tiyak na kung ang dating malinaw ngayon ay malabo na. Ni hindi ko na masabi ang salitang mahal kita. Ngunit kung tatanungin mo ako nasan ka sa aking puso. Kaya kong sagutin na nasa loob ka parin naman nito Ngunit hindi na sayo ang buong espasyo. Kung baga sa kwarto, may naka bedspace na dito. Ginagawa ko nalang biro ang lahat ng ito pero, ito ang totoo. Hindi ko masabi ang buong kwento kasi natatakot akong mawala ka sapagkat ramdam ko parin naman ang salitang "mahalaga ka" ngunit hindi na ang salitang "mahal kita". Hindi ko magawang mag paalam at sambitin ang salitang ayokona kasi ramdam ko pa rin ang salitang ika'y mahalaga pa at hindi ko kayang makita kang lumuluha. Ngunit ang lahat ay pawang salita na lamang. Masakit aminin na sa mga panahong gusto ko ng iwan ang lahat at gumawa na ng pansariling hakbang ibang kamay ang kinuha para ako'y samahan. Masakit saking aminin na sa pagtanaw ko sa bagong umaga, sa pag ikot ko sa aking kama, hindi na ikaw ang nais makasama. At ang tanging musika na gusto kong marinig ay walang iba kung hindi ang pag "Oo" nya. At ang huling mga salitang nais kong sambitin sayo ay hanggang sa muli nating pagkikita, sana maging masaya kana sa piling ng iba.
0
Jul 12, 2019
Jul 12, 2019 at 3:20 AM UTC
Kape
Pag gising sa umaga, Mata mo agad ang nais makita Pagtawa mo agad ang nais marinig na tila musika sa aking tenga Yakap mo agad ang nais magsilbing init kapalit ng kapeng bagong timpla. Ang sarap gumising sa umaga. Pero lumipas ang mga araw, gabi ay tila kasing lamig na ng kapeng naiwan sa tabi. Ni hindi ko na magawang haluin at timplahin ng sapat sa aking panlasa. Mga gabing mas ninais na maging umaga hindi para muling masilayan ang iyong mga ngiti, marinig ang iyong mga tinig at maramdaman ang yong mga bisig. Mas pinipili ko nalang ang mga umaga upang makaalis at di kana muling masilayan pa. Hindi ko matiyak kung ang mga umaga ko ba ay gigisingin pa ng may malinaw na ebedensyang mahal pa kita. Hindi ko tiyak na kung ang dating malinaw ngayon ay malabo na. Ni hindi ko na masabi ang salitang mahal kita. Ngunit kung tatanungin mo ako nasan ka sa aking puso. Kaya kong sagutin na nasa loob ka parin naman nito Ngunit hindi na sayo ang buong espasyo. Kung baga sa kwarto, may naka bedspace na dito. Ginagawa ko nalang biro ang lahat ng ito pero, ito ang totoo. Hindi ko masabi ang buong kwento kasi natatakot akong mawala ka sapagkat ramdam ko parin naman ang salitang "mahalaga ka" ngunit hindi na ang salitang "mahal kita". Hindi ko magawang mag paalam at sambitin ang salitang ayokona kasi ramdam ko pa rin ang salitang ika'y mahalaga pa at hindi ko kayang makita kang lumuluha. Ngunit ang lahat ay pawang salita na lamang. Masakit aminin na sa mga panahong gusto ko ng iwan ang lahat at gumawa na ng pansariling hakbang ibang kamay ang kinuha para ako'y samahan. Masakit saking aminin na sa pagtanaw ko sa bagong umaga, sa pag ikot ko sa aking kama, hindi na ikaw ang nais makasama. At ang tanging musika na gusto kong marinig ay walang iba kung hindi ang pag "Oo" nya. At ang huling mga salitang nais kong sambitin sayo ay hanggang sa muli nating pagkikita, sana maging masaya kana sa piling ng iba.
Continue reading...
26
Ako'y kinakabahan Saan ko kaya ito u-umpisahan? Siguro ito'y epekto ng iyong biglaang paglisan Kaya ako ngayon ay naguguluhan Pano mo nagawang mang-iwan? Iniwan .. iniwan ang puso ko sa ere ng walang kaalam-alam Na Hanggang ngayon halos puso ko'y nangunguyam Sa bawat oras na pumapasok sa aking puso at utak na tila isda na uhaw-uhaw Hanap-hanap palagi ay ikaw Minsan naalala ko pa nga naisulat ko ang iyong pangalan sa buhangin Nagbabakasakali na sana'y ika'y dumating Nakatingin sa mga bituin Umaasa na isa sa mga ito ay magbigyang diin na sana dumating Ang nagiisang bituin para sa akin Nilalamok na ko kakatingin sa mga butuin Iniisip pa din kung sakali man na ikaw ay dadating Agad kitang yayakapin At sasabihin Na ikaw padin ang nagiisang tao na kayang magpatibok nitong aking damdamin Ang tanga mo Yan ang mga katagang madalas kong marinig sa kanilang mga bibig na lagi nilang binabanggit kapag nakita nila akong nakaupo sa gilid dyan sa may sahig ngunit hindi ko sila pinakinggan Palagi nila ako tinatapik sa aking balikat at sinasabing wag ka nang umasang babalik pa yan Siguro nga hindi lang yan panandalian Pero asahan mo ko aking mahal hihintayin pa din kita Kahit wasak na wasak na ang puso ko ng tuluyan hihintayin kita At sa iyong pagbalik Umaasa na hindi mo na ako ulit Ipagpapalit. Ngunit bakit ka'y pait? Umaasa na makita ka na kahit saglit Sapagkat Hindi ko na kaya ang sakit . . Sana panginoon wag kang magalit. Nawa'y kunin mo ako sa langit.
0
Jun 16, 2016
Jun 16, 2016 at 7:56 AM UTC
Uhaw na Isda
hindi mo alam kung gaano kahirap ang pinagdaanan nya bago sya magdesisyon. hindi mo alam kung anong impact sa kanya ng desisyong ginawa nya. hindi porket sya ang nang iwan hindi na sya nasaktan. may mga bagay na hindi masabi ng direkta kaya itatago na lang sa salitang "ayoko na" pero ang totoo may malalim na dahilan kung bakit ka nya binitiwan. may malalim na dahilan bakit ka nya iniwan. hindi natin pwedeng husgahan ang isang tao base sa pinakita o pinapakita nya. Hindi lahat ng nang iwan walang pinaglalaban. hindi lahat ng nang iwan sarili lang nila ang dahilan. sa totoo lang mas masakit dun sa side ng taong nang iwan sayo na may malalim na dahilan kesa sayong binigla ng di mo inaasahan. alam mo kung bakit? kasi sya buong buhay nyang dadalhin yung sakit kasi nag Letgo sya kahit ayaw nya. oo andun na sa "kung mahal mo ipaglalaban mo" quit that **** concept. hindi all the time pag mahal mo ipaglalaban mo. hindi sapat yung mahal ka nya para manatili sya. maraming bagay ang hindi mo alam pero mas pinili nya talagang hindi ipaalam. Kase ayaw nya na ikaw ay mas masaktan pa. hindi mo alam kung gaano kasakit sa kanya yung iwan ka ng ganon ganon lang. pero mas masakit kung mananatili sya sayo kung ikasasama mo naman. hindi lahat ng nang iiwan sumuko na. hindi lahat ng nang iwan napagod na. Hindi lahat ng nang iwan wala ng pakealam. Hindi lahat ng nang iwan hindi nasaktan. at hindi lahat ng nang iwan hindi kana mahal kasi may mga bagay na mas mabuting bitawan na lang kesa panghawakan parin kahit alam natin na mag eend-up din ng parehas kayong masasaktan.
0
Aug 27, 2018
Aug 27, 2018 at 2:19 PM UTC
HINDI PORKET SYA ANG NANG IWAN HINDI NA SYA NASAKTAN
hindi mo alam kung gaano kahirap ang pinagdaanan nya bago sya magdesisyon. hindi mo alam kung anong impact sa kanya ng desisyong ginawa nya. hindi porket sya ang nang iwan hindi na sya nasaktan. may mga bagay na hindi masabi ng direkta kaya itatago na lang sa salitang "ayoko na" pero ang totoo may malalim na dahilan kung bakit ka nya binitiwan. may malalim na dahilan bakit ka nya iniwan. hindi natin pwedeng husgahan ang isang tao base sa pinakita o pinapakita nya. Hindi lahat ng nang iwan walang pinaglalaban. hindi lahat ng nang iwan sarili lang nila ang dahilan. sa totoo lang mas masakit dun sa side ng taong nang iwan sayo na may malalim na dahilan kesa sayong binigla ng di mo inaasahan. alam mo kung bakit? kasi sya buong buhay nyang dadalhin yung sakit kasi nag Letgo sya kahit ayaw nya. oo andun na sa "kung mahal mo ipaglalaban mo" quit that **** concept. hindi all the time pag mahal mo ipaglalaban mo. hindi sapat yung mahal ka nya para manatili sya. maraming bagay ang hindi mo alam pero mas pinili nya talagang hindi ipaalam. Kase ayaw nya na ikaw ay mas masaktan pa. hindi mo alam kung gaano kasakit sa kanya yung iwan ka ng ganon ganon lang. pero mas masakit kung mananatili sya sayo kung ikasasama mo naman. hindi lahat ng nang iiwan sumuko na. hindi lahat ng nang iwan napagod na. Hindi lahat ng nang iwan wala ng pakealam. Hindi lahat ng nang iwan hindi nasaktan. at hindi lahat ng nang iwan hindi kana mahal kasi may mga bagay na mas mabuting bitawan na lang kesa panghawakan parin kahit alam natin na mag eend-up din ng parehas kayong masasaktan.
Continue reading...
37
Habang sinusulat ko itong talata, Ikaw ang aking naaalala. Kung ito man ay iyong mababasa, Sana'y mag-iwan ng magandang alaala. Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso, iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling. Sa kabila ng lahat ng mga nangyari, Iyo sanang mawari. Na ikaw ay laging mananatili, Sa puso kong ikaw lamang ang nagmamay-ari.
0
Sep 30, 2018
Sep 30, 2018 at 1:09 PM UTC
Para Kay Maria.
kailan ba nabuhay ang mga manunulat? sa lahat pagkakataon, kumukuha lang sila ng materyal, ng inspirasyon, ng hangin sa baga ng apoy. kung iniisip **** ibinigay na nila ang lahat sa'yo, pakaisipin mo ring marami silang nakuha mula sa'yo: ang alon ng buhok mo, ang tsokolate **** mata, pantay na mga ngipin, nakakaakit **** ngiti ngunit higit sa lahat nang 'yon, ikaw pa rin ang talo, bakit? dahil minahal ka nila upang iguhit nang tulad nang sa mga pintor: delikado, misteryoso at orihinal. kahit pa ilang tauhan na ang nagdaan, makikita mo ang pagkakaiba ng oras, panahon at lugar; pagkapusyaw at pagkalamlam, katingkaran o putla ng kulay mo sa tuwing magkahawak kayo ng kamay. ikaw ang talo, dahil kahit sinong gagawa ng sariling istorya, ikaw; na tinutukoy niya ay ang laging kontrabida. 'hanggat hindi natututong magsulat ang leon, palaging papupurihan ng mga istorya ang mandirigma.' ikaw ang nang-iwan, unang nilapitan, unang bumitaw sa magpakailanman, ang hindi lumingon sa bawat pagtawag sa pangalan **** kirot na ngayon ang katumbas para bang kalamansing piniga sa sugat na kailanma'y di naghilom at naglaho. pero sa panahong bumakat na sa papiro ang mga letra, hindi na lamang siya ang luluha sa pagkawala mo, ni maiihi sa kwentong una kayong nagkatagpo kailan ba nagkaroon ng pagkakataong inisip lamang ng manunulat ang ngayon at hindi ang bukas na isusulat niya ang mga nangyari nang araw na 'yon? ang unang beses mo siyang halikan sa pisngi, ang panay na pagdantay mo sa kanyang balikat at pagkahawak sa kanyang braso? kailan ba niya malilimutan at ilang beses pa niyang pauulit-ulitin ang gunita ng pagpatak ng mga luha mo sa harapan niya nang walang dahilan kundi dahil masaya kang kasama siya? kailan ba nabuhay ang isang eskribo? sa simula pa lamang ng panahon, kasiping niya gabi-gabi ay ang tinta ng pluma at papel sa harap ng init ng gasera at nagbabagang puso. mamahalin ka niya gamit ang buhay na mga salita papatayin ka niya hangga't di ka na makaahon sa lalim ng bangin kung saan inimbak ang pagtingin niya sa'yo nabuhay siya nang dumating ka nang mga panahong ang mga oras ng kabataan ay itinatapon na, ikaw ang naging gasolina upang magliyab siya oo ikaw na irog niya nabuhay siya upang buhayin ka magpakailanman
0
Jan 9, 2017
Jan 9, 2017 at 4:20 AM UTC
Ikaapat na Taon ng Pagluluksa
kailan ba nabuhay ang mga manunulat? sa lahat pagkakataon, kumukuha lang sila ng materyal, ng inspirasyon, ng hangin sa baga ng apoy. kung iniisip **** ibinigay na nila ang lahat sa'yo, pakaisipin mo ring marami silang nakuha mula sa'yo: ang alon ng buhok mo, ang tsokolate **** mata, pantay na mga ngipin, nakakaakit **** ngiti ngunit higit sa lahat nang 'yon, ikaw pa rin ang talo, bakit? dahil minahal ka nila upang iguhit nang tulad nang sa mga pintor: delikado, misteryoso at orihinal. kahit pa ilang tauhan na ang nagdaan, makikita mo ang pagkakaiba ng oras, panahon at lugar; pagkapusyaw at pagkalamlam, katingkaran o putla ng kulay mo sa tuwing magkahawak kayo ng kamay. ikaw ang talo, dahil kahit sinong gagawa ng sariling istorya, ikaw; na tinutukoy niya ay ang laging kontrabida. 'hanggat hindi natututong magsulat ang leon, palaging papupurihan ng mga istorya ang mandirigma.' ikaw ang nang-iwan, unang nilapitan, unang bumitaw sa magpakailanman, ang hindi lumingon sa bawat pagtawag sa pangalan **** kirot na ngayon ang katumbas para bang kalamansing piniga sa sugat na kailanma'y di naghilom at naglaho. pero sa panahong bumakat na sa papiro ang mga letra, hindi na lamang siya ang luluha sa pagkawala mo, ni maiihi sa kwentong una kayong nagkatagpo kailan ba nagkaroon ng pagkakataong inisip lamang ng manunulat ang ngayon at hindi ang bukas na isusulat niya ang mga nangyari nang araw na 'yon? ang unang beses mo siyang halikan sa pisngi, ang panay na pagdantay mo sa kanyang balikat at pagkahawak sa kanyang braso? kailan ba niya malilimutan at ilang beses pa niyang pauulit-ulitin ang gunita ng pagpatak ng mga luha mo sa harapan niya nang walang dahilan kundi dahil masaya kang kasama siya? kailan ba nabuhay ang isang eskribo? sa simula pa lamang ng panahon, kasiping niya gabi-gabi ay ang tinta ng pluma at papel sa harap ng init ng gasera at nagbabagang puso. mamahalin ka niya gamit ang buhay na mga salita papatayin ka niya hangga't di ka na makaahon sa lalim ng bangin kung saan inimbak ang pagtingin niya sa'yo nabuhay siya nang dumating ka nang mga panahong ang mga oras ng kabataan ay itinatapon na, ikaw ang naging gasolina upang magliyab siya oo ikaw na irog niya nabuhay siya upang buhayin ka magpakailanman
Continue reading...
24
Matagal ng panahon ng iwan ka niya. Hanggang ngayon, mahal pa din siya? Lumisan siya bitbit ang pag-ibig mo. Pero di patunay ang pag-ibig na naiwan sa iyo... Oras, Araw, at maraming taon, Inasam na maibabalik ang kahapon. Pilit ipinaglaban ang pag-ibig na wagas Ngunit ngayon, di maaming ito nga'y kumupas Sa paglisan niya, hindi na muling umibig Puso'y inilalaan sa pagdating ng iniibig Ngunit kalungkutan ay hindi kinaya Kaya pinilit magmahal ng iba Ngunit hindi maipilit sa puso ang totoo Na ang tunay na sinisinta, iba na ang mundo Sarili mo'y ikinulong sa anino ng kahapon Ang pag-ibig ng iba'y palaging tinatapon Wala na siya, matagal na, malaya ka na Wala na siya, iniwan ka, bakit pa aasa? Kung sa simula pa lang, talo na diba? Ngayon, heto ka at mukhang aba... Wala na siya, matagal na, bakit ka ganyan? Sa sakit na dulot niya, iba ang iyong sinasaktan... Wala na siya, lumayo, tinupad ang pangarap Hindi ka kabilang, di mo pa din tanggap? Wala na siya, ano mang gawin, di na siya babalik... Wala na siya, sinta, wag ng manabik Wala na si Maria, ang Mariang mahal mo Wala na siya, bakit hindi na lang ako? :(
0
Dec 13, 2013
Dec 13, 2013 at 3:00 AM UTC
Wala Na Si Maria
Tinanong ako ni Annah Kung maayos na tayo Ang sabi ko Ayon, normal naman. Normal Kelan pa tayo nauwi sa normal nalang? Ah. Naaalala ko na. Nagsimula tayong maging normal Nang isang araw hindi mo ko matingnan sa mata Ni hindi mo ko makausap kung hindi ka titingin sa baba At kapag naman kailangang ikaw Ang unang magsisimula ng usapan Dinaig pa ng kapal ng usok sa kalakhang Maynila Ang nakaiilang na atmospera Sa pagitan nating dalawa. Nagsimula tayong maging normal Nang hindi na tayo nagsasabay umuwi sa hapon Nang simulan **** isipin na ayos lang na umuwi nang walang paalam May kasabay ka kasing iba. Nagsimula tayong maging normal Nang nahihirapan na kong Magsimula ng usapan sa pagitan nating dalawa Sa kung paanong sinasalamin ng Messenger sa pamamagitan ng ellipses Ang mga katagang nais ko sayang itanong sa iyo Ay sandali, online naman si Annah, siya nalang ang tatanungin ko (Pwede kaya kong sumabay sa kanya?) Wag na nga. Alam ko naman ang patungo doon. Nagsimula tayong maging normal Nang tanungin mo ang kagrupo natin sa kung ano ang gagawin Gayong ako na kagrupo mo rin ang nasa iyong harapan Pumunta ka pa talaga sa kanya Ganyan ka kailang? Normal naman sa atin ang hindi mag-usap nang madalas, hindi ba? Normal lang naman kung makakalimutan **** may katulad ko Na bukas palad na tinanggap ka Noong mga panahong durog na durog ka na, hindi ba? At bahagi din ng pagiging normal natin Kung mas pipiliin **** burahin nalang ang mga nakaraan natin, hindi ba? Nilalamon ka ng kalungkutan. Nasasaktan. At isa akong napawalang kwentang kaibigan Kasi hindi kita napatahan Sa mga panahong tahimik **** isinisigaw Ang mga bagay na sa tingin mo ay walang makauunawa Wala akong karapatang masaktan Kasi hindi ako naglakas-loob na tanungin Kung anu-ano ang mga bumabagabag sayo Hindi ko dapat indahin ang sakit ng pang-iiwan mo sa akin Gayong para na rin kitang iniwan Nang hayaan kitang unti-unting kumalas sa pagkakaibigan natin Wala akong karapatang manumbat Kasi hindi ko man lang sinubukang tanungin Kung ano nang nangyayari sa iyo Kaya mo pa ba? At hinding hindi ko rin aangkinin Ang karapatang sa una'y wala na sa akin Na maging sandalan mo Sapagkat hindi ko man lang nasabi Na ayos lang na ikaw ay humugot ng lakas sa akin Ayaw mo, oo Kasi sa tingin mo pabigat Ayaw mo, oo Kasi sanay ka na sa demonyong kalungkutan Na paulit-ulit lumalamon sayo Minsan nawawala, ngunit laging bumabalik Pagbalik-baliktarin ko man ang sitwasyon Hindi lang ikaw ang nang-iwan Iniwan din kita Iniwan kita Patawad Patawad Pakiusap, patawarin mo ko. Madaling makalimutan ang mga magagandang bagay Ngunit mahirap iwaksi mula sa makulit na isipan Ang idinadaing ng pusong nasugatan at patuloy na nahihirapan Kaya bilang pakunswelo sa tulad kong nagmahal sayo Iniisip ko na lamang na isa ako sa mga magagandang bagay sa buhay mo Kaya madali mo 'kong nakalimutan. Huli kong bulong sa sarili 'Ayos lang 'yan. Makakausad ka rin. Magtiwala ka.' Uusad at uusad ka rin. Kaibigan, patawad ulit.
0
Nov 1, 2017
Nov 1, 2017 at 1:56 AM UTC
Hindi Ka Patas (Tangina, magkabukol ka sana.)
Tinanong ako ni Annah Kung maayos na tayo Ang sabi ko Ayon, normal naman. Normal Kelan pa tayo nauwi sa normal nalang? Ah. Naaalala ko na. Nagsimula tayong maging normal Nang isang araw hindi mo ko matingnan sa mata Ni hindi mo ko makausap kung hindi ka titingin sa baba At kapag naman kailangang ikaw Ang unang magsisimula ng usapan Dinaig pa ng kapal ng usok sa kalakhang Maynila Ang nakaiilang na atmospera Sa pagitan nating dalawa. Nagsimula tayong maging normal Nang hindi na tayo nagsasabay umuwi sa hapon Nang simulan **** isipin na ayos lang na umuwi nang walang paalam May kasabay ka kasing iba. Nagsimula tayong maging normal Nang nahihirapan na kong Magsimula ng usapan sa pagitan nating dalawa Sa kung paanong sinasalamin ng Messenger sa pamamagitan ng ellipses Ang mga katagang nais ko sayang itanong sa iyo Ay sandali, online naman si Annah, siya nalang ang tatanungin ko (Pwede kaya kong sumabay sa kanya?) Wag na nga. Alam ko naman ang patungo doon. Nagsimula tayong maging normal Nang tanungin mo ang kagrupo natin sa kung ano ang gagawin Gayong ako na kagrupo mo rin ang nasa iyong harapan Pumunta ka pa talaga sa kanya Ganyan ka kailang? Normal naman sa atin ang hindi mag-usap nang madalas, hindi ba? Normal lang naman kung makakalimutan **** may katulad ko Na bukas palad na tinanggap ka Noong mga panahong durog na durog ka na, hindi ba? At bahagi din ng pagiging normal natin Kung mas pipiliin **** burahin nalang ang mga nakaraan natin, hindi ba? Nilalamon ka ng kalungkutan. Nasasaktan. At isa akong napawalang kwentang kaibigan Kasi hindi kita napatahan Sa mga panahong tahimik **** isinisigaw Ang mga bagay na sa tingin mo ay walang makauunawa Wala akong karapatang masaktan Kasi hindi ako naglakas-loob na tanungin Kung anu-ano ang mga bumabagabag sayo Hindi ko dapat indahin ang sakit ng pang-iiwan mo sa akin Gayong para na rin kitang iniwan Nang hayaan kitang unti-unting kumalas sa pagkakaibigan natin Wala akong karapatang manumbat Kasi hindi ko man lang sinubukang tanungin Kung ano nang nangyayari sa iyo Kaya mo pa ba? At hinding hindi ko rin aangkinin Ang karapatang sa una'y wala na sa akin Na maging sandalan mo Sapagkat hindi ko man lang nasabi Na ayos lang na ikaw ay humugot ng lakas sa akin Ayaw mo, oo Kasi sa tingin mo pabigat Ayaw mo, oo Kasi sanay ka na sa demonyong kalungkutan Na paulit-ulit lumalamon sayo Minsan nawawala, ngunit laging bumabalik Pagbalik-baliktarin ko man ang sitwasyon Hindi lang ikaw ang nang-iwan Iniwan din kita Iniwan kita Patawad Patawad Pakiusap, patawarin mo ko. Madaling makalimutan ang mga magagandang bagay Ngunit mahirap iwaksi mula sa makulit na isipan Ang idinadaing ng pusong nasugatan at patuloy na nahihirapan Kaya bilang pakunswelo sa tulad kong nagmahal sayo Iniisip ko na lamang na isa ako sa mga magagandang bagay sa buhay mo Kaya madali mo 'kong nakalimutan. Huli kong bulong sa sarili 'Ayos lang 'yan. Makakausad ka rin. Magtiwala ka.' Uusad at uusad ka rin. Kaibigan, patawad ulit.
Continue reading...
81
Tahimik at tila nawalan na ng ganang huminga ang mundo Nakasarado ang mga labing to pero alam kong punong puno ng mga sigaw ng mga hagulgol ng mga mura na pinipilit na hindi makawala Dahil alam ko na kahit ang boses ay maubos hanggang sa tuluyan nang mapaos Hindi mo pa rin pakikinggan Dinadaan nalang ang mga sakit na naipon sa pagsulat sa basang pahinang pinipilit mang pagtagpiin ay tuluyan nang napupunit Gawa ng mga luhang kumakawala sa mga matang bulag Marahang pinapahid dahil sa namamagang pisngi Katulad ng pag-iibigan natin Sa pahinang ito Tuluyan nang nawasak at paunti unti nang naglalaho Nabura na ang tinta at naging malabo na ang mga salitang Mahal na mahal kita Ipipikit nalang ang mga mata para tumigil na Kasabay ang paghaplos sa nanlalamig na espasyo Sa bandang kaliwa ng ating kama Dito dating nakahimlay ang isang nilalang na nagbigay halaga sa kalawakan Ang nagparamdam ng tunay na kahulugan ng buhay at pagmamahal Pinapaniwalang ang pag-iibigan ay tunay at magtatagal Pero mahal Bakit ang mga halik ay napalitan ng mga mura Ang mga yakap ay napalitan ng mga sampal At ang mga matamis na ngiti ay napalitan na ng matalim na mata Nasaan na ang pinangakong walang hanggan? Alam ko kung gaano kasakit ang mawalan Alam ko kung paano mawasak ang mundo ng isang iniwan Pero alam mo ba kung ano yung pinakamasakit? Magkatabi tayo at magkadikit ang mga balikat Walang matitirang espasyo sa gitna dahil sa liit ng higaan Pero hindi ko maramdaman na nariyan ka Mali.. Alam kong andiyan ka pero alam ko rin na ang pagmamahal mo ay naglaho na Sabi nila masakit makita ang mahal **** may kasamang iba o hanggang kaibigan lang ang tingin niya o wala na siyang ibang nabanggit kundi ang isang taong ayaw sa kanya Putang ina Hindi nila alam na mas masakit ang nararamdaman ng isang tangang katulad ko Na pinipilit pinapaniwala ang sariling mahal mo pa ako Mas masakit yun Mahal hindi mo ba nakikita ang mga mapuputlang labi na minsan mo nang nahagkan? Hindi mo ba naririnig ang mga hikbi na pinipilit kong itago pero hinihila pa rin palabas ng pighati? Hindi mo ba nararamdaman kung gaano kita kamahal, kung gaano ako kahangal? Gusto ko lang naman pakinggan mo ako Gusto kong malaman mo na ayoko na Na kahit ayoko na ay ayoko pa Ayoko pang bumitaw Dahil natatakot akong maligaw Sa paniniwalang ang iyong palad ang gabay sa mundo kong minsan nang naging bughaw Ayoko pang mawalay sayo Ayoko pang ako’y iwan mo Tawagin mo na akong tanga, gaga, boba Pero Mahal kita Pero Ayoko na Ayoko na sana Sana pigilan mo ako sa pagtangka kong pagbitaw Pigilan mo sa pagsulat muli sa mga basang pahina dahil huli na to Halikan ang mga nakasaradong labi nang mapalitan ang mga mura ng mahal Mahal kita Oo na hanggang sa huli Kahit matagal nang sinasabi ng mga mata, labi at puso ko At nakasulat sa huling basang pahina na ito Na Ayoko pa, mahal ayoko na.
0
Jan 26, 2018
Jan 26, 2018 at 10:07 AM UTC
Huling Basang Pahina
Tahimik at tila nawalan na ng ganang huminga ang mundo Nakasarado ang mga labing to pero alam kong punong puno ng mga sigaw ng mga hagulgol ng mga mura na pinipilit na hindi makawala Dahil alam ko na kahit ang boses ay maubos hanggang sa tuluyan nang mapaos Hindi mo pa rin pakikinggan Dinadaan nalang ang mga sakit na naipon sa pagsulat sa basang pahinang pinipilit mang pagtagpiin ay tuluyan nang napupunit Gawa ng mga luhang kumakawala sa mga matang bulag Marahang pinapahid dahil sa namamagang pisngi Katulad ng pag-iibigan natin Sa pahinang ito Tuluyan nang nawasak at paunti unti nang naglalaho Nabura na ang tinta at naging malabo na ang mga salitang Mahal na mahal kita Ipipikit nalang ang mga mata para tumigil na Kasabay ang paghaplos sa nanlalamig na espasyo Sa bandang kaliwa ng ating kama Dito dating nakahimlay ang isang nilalang na nagbigay halaga sa kalawakan Ang nagparamdam ng tunay na kahulugan ng buhay at pagmamahal Pinapaniwalang ang pag-iibigan ay tunay at magtatagal Pero mahal Bakit ang mga halik ay napalitan ng mga mura Ang mga yakap ay napalitan ng mga sampal At ang mga matamis na ngiti ay napalitan na ng matalim na mata Nasaan na ang pinangakong walang hanggan? Alam ko kung gaano kasakit ang mawalan Alam ko kung paano mawasak ang mundo ng isang iniwan Pero alam mo ba kung ano yung pinakamasakit? Magkatabi tayo at magkadikit ang mga balikat Walang matitirang espasyo sa gitna dahil sa liit ng higaan Pero hindi ko maramdaman na nariyan ka Mali.. Alam kong andiyan ka pero alam ko rin na ang pagmamahal mo ay naglaho na Sabi nila masakit makita ang mahal **** may kasamang iba o hanggang kaibigan lang ang tingin niya o wala na siyang ibang nabanggit kundi ang isang taong ayaw sa kanya Putang ina Hindi nila alam na mas masakit ang nararamdaman ng isang tangang katulad ko Na pinipilit pinapaniwala ang sariling mahal mo pa ako Mas masakit yun Mahal hindi mo ba nakikita ang mga mapuputlang labi na minsan mo nang nahagkan? Hindi mo ba naririnig ang mga hikbi na pinipilit kong itago pero hinihila pa rin palabas ng pighati? Hindi mo ba nararamdaman kung gaano kita kamahal, kung gaano ako kahangal? Gusto ko lang naman pakinggan mo ako Gusto kong malaman mo na ayoko na Na kahit ayoko na ay ayoko pa Ayoko pang bumitaw Dahil natatakot akong maligaw Sa paniniwalang ang iyong palad ang gabay sa mundo kong minsan nang naging bughaw Ayoko pang mawalay sayo Ayoko pang ako’y iwan mo Tawagin mo na akong tanga, gaga, boba Pero Mahal kita Pero Ayoko na Ayoko na sana Sana pigilan mo ako sa pagtangka kong pagbitaw Pigilan mo sa pagsulat muli sa mga basang pahina dahil huli na to Halikan ang mga nakasaradong labi nang mapalitan ang mga mura ng mahal Mahal kita Oo na hanggang sa huli Kahit matagal nang sinasabi ng mga mata, labi at puso ko At nakasulat sa huling basang pahina na ito Na Ayoko pa, mahal ayoko na.
Continue reading...
68
Hindi kita gusto sa una nating pagkikita, Ngunit, muli tayong pinagtagpo, at ito'y umusbong na. "Ayoko, ayoko nito." "Mahirap, mahirap ito." Mga salitang nabanggit ko, habang ako'y nakatitig sayo. Simula noong araw na iyon, nagtanong- tanong na ako, tungkol sayo. Gusto kong malaman ang pangalan mo, Gusto kong malaman ang mga hilig mo, Gusto ko lang makaalam ng kahit ano, tungkol sayo. Nabalitaan kong sikat ka raw, Talaga ba? Marami raw nagkakagusto sayo? Edi mas bumaba ang tsansa ko, upang mahalin mo? Masakit mang isipin, pero ito ang totoo, Masakit mang isipin, pero hindi ako ang mahal mo. Nagdaan ang ilang araw, Natuklasan ko, Paasaa ka, pafall ka, Pero mahal parin kita. Oo crush lang kita, Pero gustong gusto kita, higit pa sa kanila. Isang araw nabalitaan ko, Balitang dumurog sa puso ko. May ka-M.U ka raw, may nililigawan ka raw, at ako namang si t*nga, Hindi naniwala sa kanila Mas pinili ko pang umasa, Sa taong wala naman akong pagasa. Pero nung makita ko, Nung makita nang dalawang mata ko, yung paghaharutan niyo, Napaisip ako, "Bakit ganito kayo?" Nasobrahan ba yung pagka- bulag ko para sayo? Nasobrahan na ba yung pagmamahal ko para sayo? Upang ako'y masaktan nang ganito? Pinilit kong ihinto ang pagmamahal ko sayo, Ngunit mas lalo lang kitang ginugusto. Hindi ko alam kung paano ako makakaalis sa sitwasyong ito, Ang alam ko lang, sobrang nasaktan ako. Ang sakit na iyon ang nagturo sa akin, kung paano kumalas, Kumalas sa relasyong ako lang ang lumandas. "Ayoko na, ang sakit sakit na." Ngayon, pinapakawalan na kita. Susuportahan kita kung saan ka sasaya, At yun ay sa piling niya. Bumitaw ako, ngunit hindi ibig- sabihin non, ayoko na sayo, Gusto kita, tandaan mo yan, Ngunit hindi ko yata kayang lumban, Sa pagmamahalang, ako lang ang nakakaalam. Lumipas ang ilang buwan, Sinabi mo mahal mo ako, Sabi mo, ako lang ang yong gusto, Ano 'to lokohan? Pagkatapos mo akong iwan, ngayon ako'y babalikan? Oo mahal kita. Mahal kita noon, Pero binaliwala mo iyon. Bakit ngayon pa? Bakit ngayon pang ako'y sumuko na? Bakit ngayon pang ako'y nasaktan na? Bakit ngayon pang ako'y masaya na... SA PILING NG IBA?
0
Jun 29, 2017
Jun 29, 2017 at 6:45 AM UTC
Bakit ngayon pa?
Hindi kita gusto sa una nating pagkikita, Ngunit, muli tayong pinagtagpo, at ito'y umusbong na. "Ayoko, ayoko nito." "Mahirap, mahirap ito." Mga salitang nabanggit ko, habang ako'y nakatitig sayo. Simula noong araw na iyon, nagtanong- tanong na ako, tungkol sayo. Gusto kong malaman ang pangalan mo, Gusto kong malaman ang mga hilig mo, Gusto ko lang makaalam ng kahit ano, tungkol sayo. Nabalitaan kong sikat ka raw, Talaga ba? Marami raw nagkakagusto sayo? Edi mas bumaba ang tsansa ko, upang mahalin mo? Masakit mang isipin, pero ito ang totoo, Masakit mang isipin, pero hindi ako ang mahal mo. Nagdaan ang ilang araw, Natuklasan ko, Paasaa ka, pafall ka, Pero mahal parin kita. Oo crush lang kita, Pero gustong gusto kita, higit pa sa kanila. Isang araw nabalitaan ko, Balitang dumurog sa puso ko. May ka-M.U ka raw, may nililigawan ka raw, at ako namang si t*nga, Hindi naniwala sa kanila Mas pinili ko pang umasa, Sa taong wala naman akong pagasa. Pero nung makita ko, Nung makita nang dalawang mata ko, yung paghaharutan niyo, Napaisip ako, "Bakit ganito kayo?" Nasobrahan ba yung pagka- bulag ko para sayo? Nasobrahan na ba yung pagmamahal ko para sayo? Upang ako'y masaktan nang ganito? Pinilit kong ihinto ang pagmamahal ko sayo, Ngunit mas lalo lang kitang ginugusto. Hindi ko alam kung paano ako makakaalis sa sitwasyong ito, Ang alam ko lang, sobrang nasaktan ako. Ang sakit na iyon ang nagturo sa akin, kung paano kumalas, Kumalas sa relasyong ako lang ang lumandas. "Ayoko na, ang sakit sakit na." Ngayon, pinapakawalan na kita. Susuportahan kita kung saan ka sasaya, At yun ay sa piling niya. Bumitaw ako, ngunit hindi ibig- sabihin non, ayoko na sayo, Gusto kita, tandaan mo yan, Ngunit hindi ko yata kayang lumban, Sa pagmamahalang, ako lang ang nakakaalam. Lumipas ang ilang buwan, Sinabi mo mahal mo ako, Sabi mo, ako lang ang yong gusto, Ano 'to lokohan? Pagkatapos mo akong iwan, ngayon ako'y babalikan? Oo mahal kita. Mahal kita noon, Pero binaliwala mo iyon. Bakit ngayon pa? Bakit ngayon pang ako'y sumuko na? Bakit ngayon pang ako'y nasaktan na? Bakit ngayon pang ako'y masaya na... SA PILING NG IBA?
Continue reading...
64
una sa lahat marami akong katanungan lalo na sa araw ng iyong pag iwan kahit isang taon na ang nakalipas ako parin ay nalilito tuwing sasambitin ko ang iyong pangalan ako'y nanlulumo aking napagtanto kung ang iyong ani saakin ay totoo totoo nga ba ang lahat at minahal moko ng husto? isa pang katanungan, bakit moko ginaganito? hindi pa nga tayo sa gitna, bakit natapos na agad ang kwento? bumalik sa aking isipan ang bawat salitang iyong nasambit isa doon ang iyong inalay  na "mahal ko ito'y isang awit" ngunit isang araw ako'y nakaramdam ng kaba sa dibdib animo'y malayo pa lamang ay akin ng narinig inalayan ko ang aking bisig, sa sobrang lakas ng iyong tinig hindi ko alam kung sa paraang ito, pinapakita mo ang iyong pag ibig gusto kong isigaw ang aking himig at ipadama lahat sa aking bibig. ako'y tumakbo ng tumakbo ng di alintana ang paligid. gusto kitang gisingin o idaan lahat sa panaginip bakit mahal ko, umuulan naman aking mga mata ikaw naman ang dahilan kung bakit ako ay nagdurusa bigla akong pumikit at tiniis ang sakit ngunit sa aking pag gising kailanman hindi mawawaglit ang lahat ng mga salitang iyong nasambit.
0
Jul 28, 2017
Jul 28, 2017 at 9:22 AM UTC
❝mga salitang iyong nasambit❞
pumasok sa kompartamentong bilang sa lahat ngunit ipagsiksikan ang sarili, sumuot, at ipilit dahil ang maiiwan sa españa ay hindi makakarating makipaglaban, mang-agaw, ang akin ay akin trenta minutong paghihintay sa ilalim ng init, tiyaga ang kapiling sa umaga bakit nga ba ‘di pa makikipag-balyahan? asal-hayup upang mapuntahan ka lamang sa pagdating sa istasyon ng sta. mesa pawis ay naghahalo, amoy ay ‘di mawari napagitnaan ng dal’wang dalagang nagchi-chismisan ‘di sinasadyang makinig, ako’y ‘di sang-ayon kaya iiling sa hawakan ay higpitan lalo ang kapit sasakyan natin ay paparating na sa pandacan tumitig sa bintana at muli, bigla kang naisip ngunit sila’y ‘di maibigay ang inaasam na pagtahimik bakit nga ba ako nagtitiyaga? sa masikip, magulo, at maingay na paraan paalis na tayo sa istasyon ng paco ika’y singtulad ng tren na ito hindi makahinga sa dami ng taong nilalaman kailan ba mapapadali ang ruta sa araw-araw? magrereklamo, magsasawa, sasabihing “ayoko na” titigil sa istasyon ng san andres mananatili hanggang makaabot sa vito cruz pasulong ang andar ngunit ang gana’y wala na pagod at nagsasawa, hindi magawang iwan ngayon ka pa ba susuko, eh ang lapit mo na? nawala ang bigat ng pasahero pagdating sa buendia nawala na rin panandalian ang sikip na iniinda ngunit ano namang silbi ng ginhawa, kung paalis ka na rin at nalalapit na sa paru-roonan pagod ka na pero tiyagain mo nalang ikaw at ang sitwasyon ay nariyan na nga nag-inarte ka pa kung kailan nasa pasay road na hindi ka pa ba nasanay sa araw-araw? tumigil ang tren sa istasyong pinakahihintay pawis, pagod, suot ang damit na gusut-gusot heto na, sa dami ng nangyari ay narito na sa edsa magallanes, salubungin mo siya
0
Oct 17, 2015
Oct 17, 2015 at 3:00 PM UTC
ang hindi maisiwalat na pagnanasa at tumatakbong imahinasyon sa istasyon ng tren: byaheng mula españa hanggang edsa-magallanes
pumasok sa kompartamentong bilang sa lahat ngunit ipagsiksikan ang sarili, sumuot, at ipilit dahil ang maiiwan sa españa ay hindi makakarating makipaglaban, mang-agaw, ang akin ay akin trenta minutong paghihintay sa ilalim ng init, tiyaga ang kapiling sa umaga bakit nga ba ‘di pa makikipag-balyahan? asal-hayup upang mapuntahan ka lamang sa pagdating sa istasyon ng sta. mesa pawis ay naghahalo, amoy ay ‘di mawari napagitnaan ng dal’wang dalagang nagchi-chismisan ‘di sinasadyang makinig, ako’y ‘di sang-ayon kaya iiling sa hawakan ay higpitan lalo ang kapit sasakyan natin ay paparating na sa pandacan tumitig sa bintana at muli, bigla kang naisip ngunit sila’y ‘di maibigay ang inaasam na pagtahimik bakit nga ba ako nagtitiyaga? sa masikip, magulo, at maingay na paraan paalis na tayo sa istasyon ng paco ika’y singtulad ng tren na ito hindi makahinga sa dami ng taong nilalaman kailan ba mapapadali ang ruta sa araw-araw? magrereklamo, magsasawa, sasabihing “ayoko na” titigil sa istasyon ng san andres mananatili hanggang makaabot sa vito cruz pasulong ang andar ngunit ang gana’y wala na pagod at nagsasawa, hindi magawang iwan ngayon ka pa ba susuko, eh ang lapit mo na? nawala ang bigat ng pasahero pagdating sa buendia nawala na rin panandalian ang sikip na iniinda ngunit ano namang silbi ng ginhawa, kung paalis ka na rin at nalalapit na sa paru-roonan pagod ka na pero tiyagain mo nalang ikaw at ang sitwasyon ay nariyan na nga nag-inarte ka pa kung kailan nasa pasay road na hindi ka pa ba nasanay sa araw-araw? tumigil ang tren sa istasyong pinakahihintay pawis, pagod, suot ang damit na gusut-gusot heto na, sa dami ng nangyari ay narito na sa edsa magallanes, salubungin mo siya
Continue reading...
40