Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"tawa" poems
Hindi ako marunong tumula Hindi ako marunong tumula Kahit tinuruan ako ng **** ko sa wika Ng tamang pagsulat Ng may tamang sukat Ng may tamang sukat ng salita Ng may tamang salita Hindi ako marunong tumula Dahil iniwasan kong gumawa ng isa Dahil ayoko ng konbensyunal Dahil ayoko ng sukat-sukat Dahil ayoko ng bilang-bilang Dahil ayokong nahihirapan Kung paano ko ipapahayag ang sarili ko Hindi ako marunong tumula Dahil alam kong ang mga makata lamang Ang may kakayanang makapagsulat Silang mga nakapag-aral ng wika Silang mga matagal nang nagsusulat Silang walang sawang nagsusulat ng mga salitang Kasing bango ng mga bulaklak Kasing tingkad ng langit Kasing linaw ng mga tubig sa dagat Kasing sarap ng paglanghap ng sariwang hangin Hindi ako marunong tumula Kahit naririnig ko sa radyo Ang mga kantang binibigkas Ng mabibilis na mga bibig Ng mga magagaling na mang-aawit ng tula Hindi ko inibig ang tumula Dahil alam ko sa aking sarili Na marunong lang akong magsulat ng kung anu-anong kwento sa buhay Mga kwentong binibigyan ko ng buhay Na akala ko sa isip ko lang maninirahan Ngunit dumating ang araw Natulala sa isang bagong kwaderno Blangkong kwaderno Ni hindi ko alam Kung ano ang isusulat Walang maisip ni isa Maliban sa isa Ikaw Ikaw lang ang laman ng isip ko Nakapaglakbay patungo sa unang pahina Ang salitang aking hinahanap Hanggang sa nagtawag siya ng mga kasama Ng ka-tropa Ng ka-barangay Sunod-sunod silang nagsisidatingan Ikaw lang ang laman ng isip ko Ikaw na lagi kong kasa-kasama Ikaw na lagi kong gustong kasama Ikaw lang Pero sunod-sunod ang salitang naisulat ko At nagulat ang nanlalabong mata ko Tula na pala ang naisulat ko At nagsulat ako Nang nagsulat tungkol sa mga ngiti mo Tungkol sa kung paano kita nagustuhan Tungkol sa kung kelan lahat nagsimula lahat ng nararamdaman ko Tungkol sa kung paano ko nilalabanan 'to Tungkol sa pagkagusto na akala ko hindi dapat Dahil magkaiba tayo ng gusto Nagsulat ako nang nagsulat Hanggang naisulat ko na pala Na mahal kita Hindi ako marunong tumula Ayaw kong gumawa noon ng tula Pero dahil sa'yo Marunong na akong gumawa ng tula Gumawa ako ng maraming tula May maikli May mahaba May hindi tapos May walang kwenta lang Halos lahat ay patungkol sa iyo Minsan sa buhay ko Pero sa'yo lang umiikot ang buhay ko Totoo Ang sarap palang gumawa ng tula Akala ko mahirap Akala ko laging may batayan Akala ko laging may sukat Tulad ng itinuro sa akin ng **** ko sa wika Pero hindi pala May iba palang paraan Basta't may emosyon kang nararamdaman Mahalaga na may emosyon tulad ng Malungkot kasi hindi kita nakasama Mahalaga na may emosyon tulad ng Masaya kahit na tinititigan lang kita nakikita ko na mangiyak-ngiyak ka na sa tawa Mahalaga na may emosyon tulad ng Pagkasawi kasi alam kong walang patutunguhan 'tong lahat Katulad mo ako Isinusulat mo kung anong nararamdaman mo Ang nararamdaman **** hindi katulad ng nararamdaman ko Ikaw na siyang nagmamahal ng taong Hindi ka gusto Katulad mo ako na Nagsusulat ng laman ng puso mo Kung pwedeng ako na lang na ang tinutukoy mo Marunong akong gumawa ng tula Ikaw ang may dahilan ng lahat Nasabi ko na sa'yo lahat Hindi pa pala lahat Marunong akong gumawa ng tula Pero hirap na hirap ako ngayon Dahil wala na akong maramdaman Wala na ang pinanghuhugutan Wala na yatang dapat paglaanan Wala na Habang isinisulat ko ito Wala akong emosyon Walang emosyong nararamdaman Sa'yo Tapos na ata ako sa'yo Wala na rin akong masulat para sa'yo Pero marunong akong magsulat ng tula Kaya Maghahanap na lang ulit ako Ng taong paglalaan ng mga salitang Hindi makatotohanan sa pangdinig kapag isinambit Hindi makatototohan habang binabasa ng mga mata At hindi makatotohanang isinulat ng isang hamak na katulad ko Maghahanap ako Ng isang tulad mo Mahaba-haba na ang aking naisulat Napatunayan ko na atang marunong akong magsulat Pero hindi ako marunong tumula.
0
May 29, 2015
May 29, 2015 at 5:50 AM UTC
Hindi ako marunong tumula
Hindi ako marunong tumula Hindi ako marunong tumula Kahit tinuruan ako ng **** ko sa wika Ng tamang pagsulat Ng may tamang sukat Ng may tamang sukat ng salita Ng may tamang salita Hindi ako marunong tumula Dahil iniwasan kong gumawa ng isa Dahil ayoko ng konbensyunal Dahil ayoko ng sukat-sukat Dahil ayoko ng bilang-bilang Dahil ayokong nahihirapan Kung paano ko ipapahayag ang sarili ko Hindi ako marunong tumula Dahil alam kong ang mga makata lamang Ang may kakayanang makapagsulat Silang mga nakapag-aral ng wika Silang mga matagal nang nagsusulat Silang walang sawang nagsusulat ng mga salitang Kasing bango ng mga bulaklak Kasing tingkad ng langit Kasing linaw ng mga tubig sa dagat Kasing sarap ng paglanghap ng sariwang hangin Hindi ako marunong tumula Kahit naririnig ko sa radyo Ang mga kantang binibigkas Ng mabibilis na mga bibig Ng mga magagaling na mang-aawit ng tula Hindi ko inibig ang tumula Dahil alam ko sa aking sarili Na marunong lang akong magsulat ng kung anu-anong kwento sa buhay Mga kwentong binibigyan ko ng buhay Na akala ko sa isip ko lang maninirahan Ngunit dumating ang araw Natulala sa isang bagong kwaderno Blangkong kwaderno Ni hindi ko alam Kung ano ang isusulat Walang maisip ni isa Maliban sa isa Ikaw Ikaw lang ang laman ng isip ko Nakapaglakbay patungo sa unang pahina Ang salitang aking hinahanap Hanggang sa nagtawag siya ng mga kasama Ng ka-tropa Ng ka-barangay Sunod-sunod silang nagsisidatingan Ikaw lang ang laman ng isip ko Ikaw na lagi kong kasa-kasama Ikaw na lagi kong gustong kasama Ikaw lang Pero sunod-sunod ang salitang naisulat ko At nagulat ang nanlalabong mata ko Tula na pala ang naisulat ko At nagsulat ako Nang nagsulat tungkol sa mga ngiti mo Tungkol sa kung paano kita nagustuhan Tungkol sa kung kelan lahat nagsimula lahat ng nararamdaman ko Tungkol sa kung paano ko nilalabanan 'to Tungkol sa pagkagusto na akala ko hindi dapat Dahil magkaiba tayo ng gusto Nagsulat ako nang nagsulat Hanggang naisulat ko na pala Na mahal kita Hindi ako marunong tumula Ayaw kong gumawa noon ng tula Pero dahil sa'yo Marunong na akong gumawa ng tula Gumawa ako ng maraming tula May maikli May mahaba May hindi tapos May walang kwenta lang Halos lahat ay patungkol sa iyo Minsan sa buhay ko Pero sa'yo lang umiikot ang buhay ko Totoo Ang sarap palang gumawa ng tula Akala ko mahirap Akala ko laging may batayan Akala ko laging may sukat Tulad ng itinuro sa akin ng **** ko sa wika Pero hindi pala May iba palang paraan Basta't may emosyon kang nararamdaman Mahalaga na may emosyon tulad ng Malungkot kasi hindi kita nakasama Mahalaga na may emosyon tulad ng Masaya kahit na tinititigan lang kita nakikita ko na mangiyak-ngiyak ka na sa tawa Mahalaga na may emosyon tulad ng Pagkasawi kasi alam kong walang patutunguhan 'tong lahat Katulad mo ako Isinusulat mo kung anong nararamdaman mo Ang nararamdaman **** hindi katulad ng nararamdaman ko Ikaw na siyang nagmamahal ng taong Hindi ka gusto Katulad mo ako na Nagsusulat ng laman ng puso mo Kung pwedeng ako na lang na ang tinutukoy mo Marunong akong gumawa ng tula Ikaw ang may dahilan ng lahat Nasabi ko na sa'yo lahat Hindi pa pala lahat Marunong akong gumawa ng tula Pero hirap na hirap ako ngayon Dahil wala na akong maramdaman Wala na ang pinanghuhugutan Wala na yatang dapat paglaanan Wala na Habang isinisulat ko ito Wala akong emosyon Walang emosyong nararamdaman Sa'yo Tapos na ata ako sa'yo Wala na rin akong masulat para sa'yo Pero marunong akong magsulat ng tula Kaya Maghahanap na lang ulit ako Ng taong paglalaan ng mga salitang Hindi makatotohanan sa pangdinig kapag isinambit Hindi makatototohan habang binabasa ng mga mata At hindi makatotohanang isinulat ng isang hamak na katulad ko Maghahanap ako Ng isang tulad mo Mahaba-haba na ang aking naisulat Napatunayan ko na atang marunong akong magsulat Pero hindi ako marunong tumula.
Continue reading...
129
Nakakapagod ng maghintay, Ilang linggo na rin ang nakaraan, Pero lagi kong sinasanay Ang puso ko sa’yo. Iniisip na lang ang mga “baka” Ang  listahan ng bakang... Na baka may iba ka na Baka naipagpalit na ako Baka nagbago ka na Baka kinalimutan mo na ako, At higit sa lahat, baka nasanay ka na nawala ako. Baka ganito lang talaga ang ating wakas. Kasi nasanay na ako sa mga ganitong bagay, Kahit naman tawa at ngiti ang gusto **** iaalay, Luha ang makikita **** dumadaloy sa aking pisngi, Na minsa’y natago ko pa sa mga ngiti. Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Kung sa puso mo’y ako’y naging isang multo. Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Pero palayo lang tayo ng palayo, Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Pero nasaan na ikaw? Nasaan na ako? Nasaan na nga ba ang oras ng “tayo”? Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Pero wala kang ginagawa para tumabi pa ako sa’yo. Nasaan ba ang hustisya ng aking salitang may halaga? Na sa oras kung magbigay ka sa akin ay wala? A ‘yan na, sa sikat ng araw ng Abril, Nagtatapos na ang buwan, nasaan ka ba? Eto na naman ang ating mga mata, Hindi na naman tayo magkikita. Pinagkakaabalahan natin at hinihintay, O baka ako lang. Ako lang. Nawawala na ang mga dating salita na, “Mahal na mahal kita, At miss na miss na kita.” Kasi oo, nasanay ka na, At iniisip mo na, Nasanay na rin ako. Kung minsanang sabihin mo ito, Nagdududa na rin ako kasi nasanay ka na. Tunay nga ba na mahal mo ako? Tayo nga ba? O baka pangalan lang ito. "Us with benefits"? Bagong parirala ba ito? Tunay nga ba na ako ang iyong hinahanap? Na minsa’y wala ka sa aking tabi, Umiiyak na ako, nagwawala na, Mas pinili mo pang iligtas ang iba. Sinasabi mo sa akin na, “Alagaan mo ang sarili mo lagi ah.” Pero ano nga ba talaga ang sinasabi mo? Ikaw pa lang ang nagsabi sa akin na Mabuhay na wala ka. Masakit, hindi ba? Pero, hindi na ako  magdedepende lagi sa'yo. Natutunan ko na ang aking pagkakamali. Nasaan ka ba noong kailangan kita? Nasaan ang oras nating dalawa? Hinahanap kita, mahal kong multo. Patay na nga ba? Saan ang libingan? O baka hinahanap-hanap kung saan-saan, Kasi alam ko buhay pa ito. Naniniwala ako. Minsa’y umiyak sa mga gabi, Hanggang sa hindi na. Hindi na. Hindi ko nang ginusto na makita, Ang mga litrato mo sa akin.. Kasi namimiss lang talaga kita. ‘di ko mabitawan ang aking nadarama, Kasi malulunod ako sa isipan at luha, Kahit ano pa mangyari, hindi kita bibitawan. Hindi bibitawan ng basta-basta. Heto na naman, minumulto ako. Nasaan ka? Naririnig ko ang aking puso. Kung wala ka lagi sa aking tabi. Multo lamang ang kasama ko, Ang multo mo sa aking puso.
0
Apr 15, 2018
Apr 15, 2018 at 2:06 PM UTC
Multo
Nakakapagod ng maghintay, Ilang linggo na rin ang nakaraan, Pero lagi kong sinasanay Ang puso ko sa’yo. Iniisip na lang ang mga “baka” Ang  listahan ng bakang... Na baka may iba ka na Baka naipagpalit na ako Baka nagbago ka na Baka kinalimutan mo na ako, At higit sa lahat, baka nasanay ka na nawala ako. Baka ganito lang talaga ang ating wakas. Kasi nasanay na ako sa mga ganitong bagay, Kahit naman tawa at ngiti ang gusto **** iaalay, Luha ang makikita **** dumadaloy sa aking pisngi, Na minsa’y natago ko pa sa mga ngiti. Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Kung sa puso mo’y ako’y naging isang multo. Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Pero palayo lang tayo ng palayo, Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Pero nasaan na ikaw? Nasaan na ako? Nasaan na nga ba ang oras ng “tayo”? Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Pero wala kang ginagawa para tumabi pa ako sa’yo. Nasaan ba ang hustisya ng aking salitang may halaga? Na sa oras kung magbigay ka sa akin ay wala? A ‘yan na, sa sikat ng araw ng Abril, Nagtatapos na ang buwan, nasaan ka ba? Eto na naman ang ating mga mata, Hindi na naman tayo magkikita. Pinagkakaabalahan natin at hinihintay, O baka ako lang. Ako lang. Nawawala na ang mga dating salita na, “Mahal na mahal kita, At miss na miss na kita.” Kasi oo, nasanay ka na, At iniisip mo na, Nasanay na rin ako. Kung minsanang sabihin mo ito, Nagdududa na rin ako kasi nasanay ka na. Tunay nga ba na mahal mo ako? Tayo nga ba? O baka pangalan lang ito. "Us with benefits"? Bagong parirala ba ito? Tunay nga ba na ako ang iyong hinahanap? Na minsa’y wala ka sa aking tabi, Umiiyak na ako, nagwawala na, Mas pinili mo pang iligtas ang iba. Sinasabi mo sa akin na, “Alagaan mo ang sarili mo lagi ah.” Pero ano nga ba talaga ang sinasabi mo? Ikaw pa lang ang nagsabi sa akin na Mabuhay na wala ka. Masakit, hindi ba? Pero, hindi na ako  magdedepende lagi sa'yo. Natutunan ko na ang aking pagkakamali. Nasaan ka ba noong kailangan kita? Nasaan ang oras nating dalawa? Hinahanap kita, mahal kong multo. Patay na nga ba? Saan ang libingan? O baka hinahanap-hanap kung saan-saan, Kasi alam ko buhay pa ito. Naniniwala ako. Minsa’y umiyak sa mga gabi, Hanggang sa hindi na. Hindi na. Hindi ko nang ginusto na makita, Ang mga litrato mo sa akin.. Kasi namimiss lang talaga kita. ‘di ko mabitawan ang aking nadarama, Kasi malulunod ako sa isipan at luha, Kahit ano pa mangyari, hindi kita bibitawan. Hindi bibitawan ng basta-basta. Heto na naman, minumulto ako. Nasaan ka? Naririnig ko ang aking puso. Kung wala ka lagi sa aking tabi. Multo lamang ang kasama ko, Ang multo mo sa aking puso.
Continue reading...
76
May mga lugar tayo na mahirap sa atin ang balikan Minsan malayo, Minsan maulan, Madalas walang oras. Pero kailangan natin puntahan.                  Ilan lang yan sa mga rason na mas gusto ko nalang isipin                  Para madaling magdahilan.                  Pero kapag puso ang tumawag,                  Kalinga ang nangailangan                  Pag unawa ang nais maging hantungan. Iniisip ko, Ano ba ang dahilan bakit mahirap balikan. Binabalik ako sa katotohanang, Wala na.                                      Wala na ang tao sakin na madalas maghanap.                                           Madalas mangamusta.                                               Madalas magsabing magpataba ka.                         Ang kahit kelan hindi ako tinuring na iba,                  Kahit kailangan na.                                           Marahil ito nga. Dinadala ako sa ibang direksyon, Sa ibang tahanan, Sa tahananang walang ibang tao. Sa tahanang hindi ko na maririnig ang tinig mo. Hindi ko na mahahawakan ang malambot at mapagkalinga **** braso. Wala na ang biro, tawa at masigla **** tinig na nagpapaingay ng paligid.                                         Marahil ito nga, Bumubungad sakin ang isang kahon ng alala Na sa pag ihip na lang ng hangin ko maradarama. At sa ganda na lang ng paglubog ng araw ko na lang makikita. Ang mga tinago kong munting ala-ala
0
Jul 31, 2018
Jul 31, 2018 at 2:13 AM UTC
ala-ala
May mga lugar tayo na mahirap sa atin ang balikan Minsan malayo, Minsan maulan, Madalas walang oras. Pero kailangan natin puntahan.                  Ilan lang yan sa mga rason na mas gusto ko nalang isipin                  Para madaling magdahilan.                  Pero kapag puso ang tumawag,                  Kalinga ang nangailangan                  Pag unawa ang nais maging hantungan. Iniisip ko, Ano ba ang dahilan bakit mahirap balikan. Binabalik ako sa katotohanang, Wala na.                                      Wala na ang tao sakin na madalas maghanap.                                           Madalas mangamusta.                                               Madalas magsabing magpataba ka.                         Ang kahit kelan hindi ako tinuring na iba,                  Kahit kailangan na.                                           Marahil ito nga. Dinadala ako sa ibang direksyon, Sa ibang tahanan, Sa tahananang walang ibang tao. Sa tahanang hindi ko na maririnig ang tinig mo. Hindi ko na mahahawakan ang malambot at mapagkalinga **** braso. Wala na ang biro, tawa at masigla **** tinig na nagpapaingay ng paligid.                                         Marahil ito nga, Bumubungad sakin ang isang kahon ng alala Na sa pag ihip na lang ng hangin ko maradarama. At sa ganda na lang ng paglubog ng araw ko na lang makikita. Ang mga tinago kong munting ala-ala
Continue reading...
31
And in the end, the love you take is the love you make. -The Beatles Isa ito sa mga argumentong dapat lamang pagtalunan. Dahil hindi lahat ng pag-ibig na binibigay mo ay nasusuklian. Masarap lamang itong pakinggan. Noong inibig mo ako, Hindi. Mas tamang sabihin na noong naisip **** iniibig mo na ako, Ay mas pinili **** huwag magbigay ng buo. Hindi ko alam sa'yo pero ikaw na ang pinaka-duwag na taong nakilala ko. Naaalala ko noon ang mga sugat at pilat na naiwan niyang nakatatak at nakakabit sa mga braso mo. Nakikita ko ang mga bakas ng mga hampas nya sa mga balikat mo. Bawat kagat at kalmot at gasgas na ibinigay n'ya sa'yo, Sa mga pagkakataon na akala mo wala lang, Naramdaman ko. Pinaramdam mo silang lahat sa akin. Anghirap palang pilitin na bumuo nang puso na ayaw magpabuo sa'yo. Hindi ko din kasi alam dati na kailangan, ang kagustuhang maghilom, Manggaling sa kanya mismo. Pinilit kong pagtagpi-tagpiin ang mga piraso **** nakakalat sa sahig mula nang binitiwan ka n'ya. Sinubukan kong gamutin ang lahat ng sakit na nagpapanatili sa iyong gising sa alas-tres ng umaga. Pinili kong mahulog sa iyo kahit alam kong mas malabo pa sa tubig ng Ilog Pasig ang pag-asa Na maisip **** sa iyo lang ako. Iyong-iyo lang ako. May mga pagkakataon na nakikita ng ibang tao ang mga pagbabago na akala nila ay ako ang dahilan pero ang hindi nila alam, Sa dami at haba ng mga sakit na iyong naramdaman, Natuto ka lamang na itago silang lahat sa loob mo. Na sa kahit na anong oras, pwede silang lahat lumabas at lamunin na lang ako ng buo. Oo. Ako. Dahil mas pinili kong lumapit sa'yo. Iyong-iyo lang ako. May mga pagkakataon na gusto kong isipin Na ang bagong taginting ng mga tawa mo ay dahil sa akin. Na ang mga panaginip mo kapag ikaw ay mahimbing, ako ang laman. Na ang mga pangarap mo sa hinaharap ay ako ang hiling. At ang bawat pulso mo ay para sa akin lamang. Dahil sa iyo lang ako. Iyong-iyo lang ako. Pero hindi. Dahil andami mo nang natutunang paraan para magtago. Napakadami na ng mga pagkakataon na sinayang mo. Ang akala mo, lahat ng pagkabigo mo sa pag-ibig dati Ay natulungan kang maging mas malakas, mas matatag, mas matalino. Pero hindi. Dahil papasok sa isang bagong pag-ibig ay tinangay mo lahat ng galit. Iniwan mo ang mga aral na natutunan mo maliban sa "Ang pag-ibig ay hindi dapat pagkatiwalaan." Ang tanging bagay na hinahabol mo, na pinipilit **** makuha, Na pinipilit mo dating kapitan kahit na wala na, Ang bagay na akala mo ay lubos sa iyong magpapasaya, Tinitignan mo na may pagdududa ang iyong mga mata. At unti-unti kang nabulag. At hindi mo nakita ang pagibig na nasa harap mo na. Lumipad at nawala. Hindi bulag ang pag-ibig. Bulag ang mga taong pinipilit tumingin sa araw dahil gusto nilang makakita ng liwanag ngunit ayaw alisin ang kanilang mga de-kolor na antipara. Wala kang natutunan sa nakaraan. Hindi ka nga nasasaktan. Hindi mo naman mahagilap ang tunay **** kaligayahan.
0
Jun 9, 2016
Jun 9, 2016 at 1:58 AM UTC
Ang kaibahan ng katalinuhan at kaduwagan
And in the end, the love you take is the love you make. -The Beatles Isa ito sa mga argumentong dapat lamang pagtalunan. Dahil hindi lahat ng pag-ibig na binibigay mo ay nasusuklian. Masarap lamang itong pakinggan. Noong inibig mo ako, Hindi. Mas tamang sabihin na noong naisip **** iniibig mo na ako, Ay mas pinili **** huwag magbigay ng buo. Hindi ko alam sa'yo pero ikaw na ang pinaka-duwag na taong nakilala ko. Naaalala ko noon ang mga sugat at pilat na naiwan niyang nakatatak at nakakabit sa mga braso mo. Nakikita ko ang mga bakas ng mga hampas nya sa mga balikat mo. Bawat kagat at kalmot at gasgas na ibinigay n'ya sa'yo, Sa mga pagkakataon na akala mo wala lang, Naramdaman ko. Pinaramdam mo silang lahat sa akin. Anghirap palang pilitin na bumuo nang puso na ayaw magpabuo sa'yo. Hindi ko din kasi alam dati na kailangan, ang kagustuhang maghilom, Manggaling sa kanya mismo. Pinilit kong pagtagpi-tagpiin ang mga piraso **** nakakalat sa sahig mula nang binitiwan ka n'ya. Sinubukan kong gamutin ang lahat ng sakit na nagpapanatili sa iyong gising sa alas-tres ng umaga. Pinili kong mahulog sa iyo kahit alam kong mas malabo pa sa tubig ng Ilog Pasig ang pag-asa Na maisip **** sa iyo lang ako. Iyong-iyo lang ako. May mga pagkakataon na nakikita ng ibang tao ang mga pagbabago na akala nila ay ako ang dahilan pero ang hindi nila alam, Sa dami at haba ng mga sakit na iyong naramdaman, Natuto ka lamang na itago silang lahat sa loob mo. Na sa kahit na anong oras, pwede silang lahat lumabas at lamunin na lang ako ng buo. Oo. Ako. Dahil mas pinili kong lumapit sa'yo. Iyong-iyo lang ako. May mga pagkakataon na gusto kong isipin Na ang bagong taginting ng mga tawa mo ay dahil sa akin. Na ang mga panaginip mo kapag ikaw ay mahimbing, ako ang laman. Na ang mga pangarap mo sa hinaharap ay ako ang hiling. At ang bawat pulso mo ay para sa akin lamang. Dahil sa iyo lang ako. Iyong-iyo lang ako. Pero hindi. Dahil andami mo nang natutunang paraan para magtago. Napakadami na ng mga pagkakataon na sinayang mo. Ang akala mo, lahat ng pagkabigo mo sa pag-ibig dati Ay natulungan kang maging mas malakas, mas matatag, mas matalino. Pero hindi. Dahil papasok sa isang bagong pag-ibig ay tinangay mo lahat ng galit. Iniwan mo ang mga aral na natutunan mo maliban sa "Ang pag-ibig ay hindi dapat pagkatiwalaan." Ang tanging bagay na hinahabol mo, na pinipilit **** makuha, Na pinipilit mo dating kapitan kahit na wala na, Ang bagay na akala mo ay lubos sa iyong magpapasaya, Tinitignan mo na may pagdududa ang iyong mga mata. At unti-unti kang nabulag. At hindi mo nakita ang pagibig na nasa harap mo na. Lumipad at nawala. Hindi bulag ang pag-ibig. Bulag ang mga taong pinipilit tumingin sa araw dahil gusto nilang makakita ng liwanag ngunit ayaw alisin ang kanilang mga de-kolor na antipara. Wala kang natutunan sa nakaraan. Hindi ka nga nasasaktan. Hindi mo naman mahagilap ang tunay **** kaligayahan.
Continue reading...
59
Saya, yan lang naman ung gusto kong maramdaman ngayong 2020 na kasama ka Bakit parang hindi ko ito dama gayung kakasimula palang ng taon Pait, sakit, hirap ilan lamang yang nadama ko simula ng pagpasok ng bagong taon Ang hirap, ang hirap isipin kung ikaw pa ba ung minahal ko? Bakit parang pagpasok na pagpasok palang ng taon ika’y nagbago? Pait kasi hindi ko na maramdaman ung tamis at kilig sa bawat yakap at halik mo. Sakit, ang sakit sakit isipin na ako pa ba ung babaeng laman ng puso mo? Hindi ko alam kung paano ito sabihin sayo Dahil napakasensitibo **** tao Mahal,mahal na mahal kita ng buong buo, Ayaw kitang saktan sa mga salitang gusto kong ibahagi sayo Kaya sa tula ko idadaan ang mga to Susubukang maghinay hinay sa mga salitang bibitiwan Mahal ikaw pabayan? Bakit parang hindi? Kung magbiro eh hindi ko alam kung akoy sisimangot o ngingiti Pero sige na nga akong ngingiti nalamang ng Makita **** ayos lang saakin Habang nakangiting naisingpang sa iba nalang tumingin upang hindi mo Makita ang mga lungkot saaking mga mata tatawa para di mahalatang akoy nasasaktan na baka kase pagsumimangot ako ay iyong sabayan mga sumpong na aking nararamdaman eh tatakpan nalamang ng mga tawa. Sige patuloy akong magpapanggap na maging masaya kahit ang aking nararamdaman eh sobrang sakit na kaya ko lamang ito ginagawa upang hindi ka mawala, mahal, sana pag ito’y iyong nabasa wag ka sanang mawalan ng gana o di kaya ay sisihin ang iyong sarili sa kadahilanang ako’y iyong nasasaktan na. ayos lang ako wag kang magalala patuloy na kumakapit upang ang relasyon natin ay hindi masira mahal na mahal kita sana iyong tandaan ngunit ako’y makikiusap lang sana wag ka sanang panghinaan ng loob sa aking mga nasabi at patuloy na lumaban dahil hindi ko na alam ang gagawin pag ika’y nawala pa alalahanin ang saya, tuwa, kulitan na ating nagawa at patuloy na kumapit at subukang ayusin itong problema wag ka lang mawala. Madami pang oras, araw, lingo, buwan,taon o kahit dekada. Wag ka lang bumitaw saaking kamay mahal. Mahal na mahal kita. Tandaan mo yan Mahal na mahal kita kahit ika’y ganyan Madaan yan sa lambing Wag natin ulit sayangin etong pagkakataon Dahil mahal ako na ang nagsasabi na tayo hanggang dulo Away, problema, ilan lamang yan sa mga pagsubok na ating dadaanan Dahil pagtapos ng mga iyan Maganda ang surpresang naghihintay satin. Mahal kapit lang, laban pa. malalagpasan din natin yan.
0
Jan 10, 2020
Jan 10, 2020 at 7:58 AM UTC
Tayo
Saya, yan lang naman ung gusto kong maramdaman ngayong 2020 na kasama ka Bakit parang hindi ko ito dama gayung kakasimula palang ng taon Pait, sakit, hirap ilan lamang yang nadama ko simula ng pagpasok ng bagong taon Ang hirap, ang hirap isipin kung ikaw pa ba ung minahal ko? Bakit parang pagpasok na pagpasok palang ng taon ika’y nagbago? Pait kasi hindi ko na maramdaman ung tamis at kilig sa bawat yakap at halik mo. Sakit, ang sakit sakit isipin na ako pa ba ung babaeng laman ng puso mo? Hindi ko alam kung paano ito sabihin sayo Dahil napakasensitibo **** tao Mahal,mahal na mahal kita ng buong buo, Ayaw kitang saktan sa mga salitang gusto kong ibahagi sayo Kaya sa tula ko idadaan ang mga to Susubukang maghinay hinay sa mga salitang bibitiwan Mahal ikaw pabayan? Bakit parang hindi? Kung magbiro eh hindi ko alam kung akoy sisimangot o ngingiti Pero sige na nga akong ngingiti nalamang ng Makita **** ayos lang saakin Habang nakangiting naisingpang sa iba nalang tumingin upang hindi mo Makita ang mga lungkot saaking mga mata tatawa para di mahalatang akoy nasasaktan na baka kase pagsumimangot ako ay iyong sabayan mga sumpong na aking nararamdaman eh tatakpan nalamang ng mga tawa. Sige patuloy akong magpapanggap na maging masaya kahit ang aking nararamdaman eh sobrang sakit na kaya ko lamang ito ginagawa upang hindi ka mawala, mahal, sana pag ito’y iyong nabasa wag ka sanang mawalan ng gana o di kaya ay sisihin ang iyong sarili sa kadahilanang ako’y iyong nasasaktan na. ayos lang ako wag kang magalala patuloy na kumakapit upang ang relasyon natin ay hindi masira mahal na mahal kita sana iyong tandaan ngunit ako’y makikiusap lang sana wag ka sanang panghinaan ng loob sa aking mga nasabi at patuloy na lumaban dahil hindi ko na alam ang gagawin pag ika’y nawala pa alalahanin ang saya, tuwa, kulitan na ating nagawa at patuloy na kumapit at subukang ayusin itong problema wag ka lang mawala. Madami pang oras, araw, lingo, buwan,taon o kahit dekada. Wag ka lang bumitaw saaking kamay mahal. Mahal na mahal kita. Tandaan mo yan Mahal na mahal kita kahit ika’y ganyan Madaan yan sa lambing Wag natin ulit sayangin etong pagkakataon Dahil mahal ako na ang nagsasabi na tayo hanggang dulo Away, problema, ilan lamang yan sa mga pagsubok na ating dadaanan Dahil pagtapos ng mga iyan Maganda ang surpresang naghihintay satin. Mahal kapit lang, laban pa. malalagpasan din natin yan.
Continue reading...
45
Natandaan ko ang mga tawa **** ‘di natatapos, At ang mga pang-aasar **** ‘di maubos. Naiinis ako pero, “haha. Tawa na lang.” Hindi ko naman inaasahang May muling bubulaklak ulit sa aking puso. Noong hinahawakan mo pa ako, Lagot na naman ang aking damdamin. Ikaw na ang laging nasa isipin. Pero... May minamahal na rin ako. Bakit ngayon may lungko’t galit ka? Sila ba ang rason at sa susunod ay ako. Sorry kung ako ang naging dahilan. Hindi ko sinasadya, iiyak-iyak ka na. Aaminin kong hindi ako sanay ‘Di ko rin man lang matanong kung, “Huy. Okay ka lang ba?” Halata naman sa mga mata mo Na hindi mo na talaga kaya. Ewan ko ba, ngiti mo lang ang hinahanap ko. ‘Di ko rin alam na iyon ang kailangan ko. Kaibigan lang naman pero bakit iba? Gusto kita patawanin ng patawanin... Para tumigil ang pagwawasak ng iyong damdamin. Kaibigan kong malakas at matapang, Alam kong lalaki ka pero hindi mo tinago, Ang mga damdamin **** ‘di naglalaho. Alam ko na baka isumbong mo ako, Sa aking lalaking iniirog. Pero kung alam ko lang ang rason ng mga tawa mo, Sigurado akong naibigay ko na iyon sa’yo. Yung mga pang-aasar mo para sa’kin na ‘di mo malimot, Nasa ulo ko, pinagtatawanan kong paikot-ikot. Malamang ay pinagtatawanan mo rin At sigurado akong gusto **** balikan. Magiging baliw ako, mapatawa ka lang, Nagugustuhan (na) kitang makasama, Pero mas maganda pang kaibigan na lang. Kasi pag nalaman **** “oo. Gusto kita,” Hala heto na naman... Aalis at iiwas ka na. Minsan ay nakakapagod rin maghabol Ng mga taong sa huli’y mabibigay ng hatol. Pero ‘di tayo aabot sa ganoon. Kalimutan mo na ang aking sinulat. Ito ay kabilang sa pagkakamali ng kahapon. Kahit “kuya” lang? Okay na. Haha. Kaibigan lang? Okay na. O lalaki kong best friend? Sapat na. Tandaan mo na lang na narito ako lagi, Para subukan na mapatawa ka kahit minsan. Sapat na, hanggang kaibigan lang.
0
Feb 28, 2018
Feb 28, 2018 at 6:10 AM UTC
Kaibigan Lang
Natandaan ko ang mga tawa **** ‘di natatapos, At ang mga pang-aasar **** ‘di maubos. Naiinis ako pero, “haha. Tawa na lang.” Hindi ko naman inaasahang May muling bubulaklak ulit sa aking puso. Noong hinahawakan mo pa ako, Lagot na naman ang aking damdamin. Ikaw na ang laging nasa isipin. Pero... May minamahal na rin ako. Bakit ngayon may lungko’t galit ka? Sila ba ang rason at sa susunod ay ako. Sorry kung ako ang naging dahilan. Hindi ko sinasadya, iiyak-iyak ka na. Aaminin kong hindi ako sanay ‘Di ko rin man lang matanong kung, “Huy. Okay ka lang ba?” Halata naman sa mga mata mo Na hindi mo na talaga kaya. Ewan ko ba, ngiti mo lang ang hinahanap ko. ‘Di ko rin alam na iyon ang kailangan ko. Kaibigan lang naman pero bakit iba? Gusto kita patawanin ng patawanin... Para tumigil ang pagwawasak ng iyong damdamin. Kaibigan kong malakas at matapang, Alam kong lalaki ka pero hindi mo tinago, Ang mga damdamin **** ‘di naglalaho. Alam ko na baka isumbong mo ako, Sa aking lalaking iniirog. Pero kung alam ko lang ang rason ng mga tawa mo, Sigurado akong naibigay ko na iyon sa’yo. Yung mga pang-aasar mo para sa’kin na ‘di mo malimot, Nasa ulo ko, pinagtatawanan kong paikot-ikot. Malamang ay pinagtatawanan mo rin At sigurado akong gusto **** balikan. Magiging baliw ako, mapatawa ka lang, Nagugustuhan (na) kitang makasama, Pero mas maganda pang kaibigan na lang. Kasi pag nalaman **** “oo. Gusto kita,” Hala heto na naman... Aalis at iiwas ka na. Minsan ay nakakapagod rin maghabol Ng mga taong sa huli’y mabibigay ng hatol. Pero ‘di tayo aabot sa ganoon. Kalimutan mo na ang aking sinulat. Ito ay kabilang sa pagkakamali ng kahapon. Kahit “kuya” lang? Okay na. Haha. Kaibigan lang? Okay na. O lalaki kong best friend? Sapat na. Tandaan mo na lang na narito ako lagi, Para subukan na mapatawa ka kahit minsan. Sapat na, hanggang kaibigan lang.
Continue reading...
50
kamusta, mahal? malungkot ka na naman. alam kong nahihirapan ka ngayon, at mas nasasaktan ako dahil alam kong wala akong magagawa para lang mapasaya ka sa kahit anong paraan. mahal na mahal kita. pero ang bersyon na minahal ko, ang ikaw na minahal ko, ay ang ikaw na ginawa niya - ang ikaw na nagmahal sa kanya, ang ikaw na sinaktan niya. ang mga bagay na kinagugustuhan mo ngayon ay mga bagay na kinagustuhan rin niya. at mahal, ang tanging hiling ko lang ay makilala ka kung sino ka bago siya. kung ano nga ba talaga ang nagpapasaya sa 'yo na hindi naman siya ang gumawa. kung paano ka ngumiti at tumawa ng hindi dahil sa kanya. dahil mahal, mahal na mahal mo siya kahit sinaktan ka niya, kaya't binago mo ng lubos ang sarili mo para mahalin ka. pero nandito ako para mahalin ka kung sino ka, at hindi kung sino ang ginawa niya. isa lang akong babaeng may papel at panulat. isang babaeng umaasang ang mga salita kong ito balang araw ay magiging sapat. para lang maging masaya ka. marahil ay malabong mangyari na maging masaya ka pa kahit na wala siya. marahil ay hindi na maibabalik ang ikaw bago mo siya makilala. gusto lang kitang makitang tunay na masaya. kahit hindi na ako ang maging rason pa. kahit hindi ako ang dahilan ng mga tawa **** malakas. kahit hindi na ako ang makakita ng ngiti mo na walang lungkot na bumabakas. kahit alam kong kung wala ka, mahirap harapin ang bukas. nakatakda siguro talagang hindi ako ang taong magmamahal sa 'yo at mamahalin mo sa buhay. nakatakda sigurong hindi ko mahahawakan ang iyong kamay. kahit sabihin mo ngayong mahal mo rin ako, alam kong hindi iyon tunay. ngunit mahal, ayos lang. basta lang makita kitang masaya. dahil mahal na mahal kita.
0
Mar 11, 2017
Mar 11, 2017 at 4:52 PM UTC
kahit hindi na ako ang rason
kamusta, mahal? malungkot ka na naman. alam kong nahihirapan ka ngayon, at mas nasasaktan ako dahil alam kong wala akong magagawa para lang mapasaya ka sa kahit anong paraan. mahal na mahal kita. pero ang bersyon na minahal ko, ang ikaw na minahal ko, ay ang ikaw na ginawa niya - ang ikaw na nagmahal sa kanya, ang ikaw na sinaktan niya. ang mga bagay na kinagugustuhan mo ngayon ay mga bagay na kinagustuhan rin niya. at mahal, ang tanging hiling ko lang ay makilala ka kung sino ka bago siya. kung ano nga ba talaga ang nagpapasaya sa 'yo na hindi naman siya ang gumawa. kung paano ka ngumiti at tumawa ng hindi dahil sa kanya. dahil mahal, mahal na mahal mo siya kahit sinaktan ka niya, kaya't binago mo ng lubos ang sarili mo para mahalin ka. pero nandito ako para mahalin ka kung sino ka, at hindi kung sino ang ginawa niya. isa lang akong babaeng may papel at panulat. isang babaeng umaasang ang mga salita kong ito balang araw ay magiging sapat. para lang maging masaya ka. marahil ay malabong mangyari na maging masaya ka pa kahit na wala siya. marahil ay hindi na maibabalik ang ikaw bago mo siya makilala. gusto lang kitang makitang tunay na masaya. kahit hindi na ako ang maging rason pa. kahit hindi ako ang dahilan ng mga tawa **** malakas. kahit hindi na ako ang makakita ng ngiti mo na walang lungkot na bumabakas. kahit alam kong kung wala ka, mahirap harapin ang bukas. nakatakda siguro talagang hindi ako ang taong magmamahal sa 'yo at mamahalin mo sa buhay. nakatakda sigurong hindi ko mahahawakan ang iyong kamay. kahit sabihin mo ngayong mahal mo rin ako, alam kong hindi iyon tunay. ngunit mahal, ayos lang. basta lang makita kitang masaya. dahil mahal na mahal kita.
Continue reading...
15
Oh magandang binibini, ako’y lubos na nagagalak dahil sa ating mga mumunting palitan ng mga mensahe. Kahit na ito’y di masyadong impormatibo, ako’y lubos na nasisiyahan sa ating mga pinag-uusapan. Oh binibini, ang bawat ngiti na iyong pinapakita ang siyang nagbibigay sigla sa matamlay kong araw. Ang iyong mga tawa ang siyang nagsisilbing musika sa aking mga tenga, na walang kapantay sa tinig at ganda. Kahit na sa kakaunting panahon na tayo’y nagkilala, para na kitang kaibigan na kay tagal nang kilala. Ang bawat palitan ng mga letra’t salita ay may kasamang pagmamahal at tuwa. Kaya ang mga salitang ito’y kusang lumalabas sa aking dila. Oh binibini, nawa’y mapansin mo ang mga problema na dulot mo, sa pagka’t gabi-gabi nalang ako’y di makatulog pag na-aalala ang mga ngiti **** sintamis ng preskong bino at ng mga titig **** kasing init ng siling labuyo. Nawa’y sa pag idlip mo’y mapaghinipan mo ako, ng ako rin ay makadayo sa mundong tayo lang dalawa ang nandoon. Kung saan malayo tayo sa mga mata ng di nakakaintindi, at sa mga salita ng di nakaka-alam. Oh binibini, lagi mo sanang tandaan, na kahit saankaman ay laging nasa sayo ang puso ko. Na kahit bagyo ma’y dumaan at mga lindol ay maranasan, na ang pagtingin ko ay laging sayo lamang.
0
May 12, 2019
May 12, 2019 at 1:58 PM UTC
Binibini
Nakikita niyo akung naka ngiti Mga ngiting to kay dami nang ikinubli Mga damdaming di na masabi Siguro habang buhay na ito mananatili Naririnig niyo ang malakas kong tawa Sa likod nito ay may malaking problema Na sa tuwing ako'y mag isa Hindi tawa kundi patak nang mga luha Ngiti, kahit labis nang nasasaktan Ngiti kahit wala nang matatakbuhan Ito lang ang naiisip kong paraan Upang di mapansin ang aking pinagdaraanan Ngiti, kahit luha mo'y pumapatak na Ngiti, kahit di mo na kaya Huwag mo nang ipakita sa kanila Ang iyong pusong sugatan na Ngiti para sa kanya Ngiti upang lahat ay maging masaya Kahit damdamin ay kumikirot na Di bale na, napasaya mo naman siya Ang mga ngiti ay marami nang naitago Isa na ang mga damdaming di na mag lalaho Ang nararamdaman ko sayo'y di pa nagbabago Mahal parin kita nang buong buo
0
Aug 12, 2018
Aug 12, 2018 at 12:48 PM UTC
Ngiti
Nakikita niyo akung naka ngiti Mga ngiting to kay dami nang ikinubli Mga damdaming di na masabi Siguro habang buhay na itong mananatili Naririnig niyo ang malakas kong tawa Sa likod nito ay may malaking problema Na sa tuwing ako'y mag isa Hindi tawa kundi patak nang mga luha Ngiti, kahit labis nang nasasaktan Ngiti kahit wala nang matatakbuhan Ito lang ang naiisip kong paraan Upang di mapansin ang aking pinagdaraanan Ngiti, kahit luha mo'y pumapatak na Ngiti, kahit di mo na kaya Huwag mo nang ipakita sa kanila Ang iyong pusong sugatan na Ngiti para sayo aking Sinta Ngiti upang lahat ay maging masaya Kahit damdamin ay kumikirot na Di bale na, napasaya naman kita Ang mga ngiti ay marami nang naitago Isa na ang mga damdaming di na mag lalaho Ang nararamdaman ko sayo'y di pa nagbabago Mahal parin kita nang buong buo Vanessa Alba   Pinilit mang sukuan at kalimutan ka Ngunit di ko magawa-gawa aking sinta Para bang ako'y nakakulong sa silda Sa pag ibig ko sayo'y hindi makawala Hanggang ngayo'y ngiti ang aking Sandata Pilit nilalabanan ang kirot na nadarama Umaasa na ikay muling makasama Ipagpatuloy ang Pangarap na binuo nating dalawa ❤ Ngiti hanggang sa mapawi ang aking Pighati Ikaw lang magpapabalik ng Tamis na Ngiti sa aking mg Labi. #NgitiKahitMayPighati
0
Mar 8, 2021
Mar 8, 2021 at 5:02 PM UTC
Pighati
Bakit kasi biglaan ko pa rin naaalala ang lahat? Bakit hindi pa rin kita makalimutan? Gusto ko ng sumaya. Gusto ko na din magmahal ng iba. Pero sa tuwing gagawin ko yun, natatakot ako. Natatakot akong masaktan sila, at masaktan ulit ako. Namamanhid ako tuwing susubukan ko. Bakit ang hirap pa rin? Sana may tumulong naman sakin para lumakas lakas naman ang loob ko. Kasi hindi ko alam kung hanggang kelan ko pa kakayanin ang ganito. Ang hirap-hirap, sa totoo lang. Dinadaan ko lang lahat sa tawa, sa pagguhit, sa pagsusulat… Pero onti na lang, baka bumigay na ako. Ayoko na ng ganito…
0
Nov 4, 2015
Nov 4, 2015 at 5:40 AM UTC
Akala ko okay na ako
Nang ako'y napatingala sa mga tala ang naalala ko'y si Bathala kaya nama'y humingi nalang ako ng gabay para sa aking napipintong paglalakbay malayo man ang paroroonan alam kong ika'y hindi malilimutan saan man ako magpunta ikaw pari'y makikita sa aking mga mata'y ikaw ang nasasalamin sa twina'y ako'y magagalak hanggang sa aking pag halakhak gaano man kalayo tayo ri'y muling magkakatagpo hindi man bukas o sa makalawa alam ko'y makikita ko rin ang iyong tawa ani nga nila'y magkalayo man, magkaibigan pa ring tunay alam kong di ka bibitaw dahil yan ang lagi kong hiling sa bulalakaw paalam, sa ngayon ang ating muling pagkikita'y sa Mayon dahil pagdating ng panahong iyon alam kong sa tuktok na tayo naroroon
0
Feb 28, 2017
Feb 28, 2017 at 11:05 AM UTC
Paalam, sa ngayon...
Nakita ko ang sarili kong naglalakad sa pasilyo ng kawalan at makaraa'y sinisid ang karagatan ng katanungan, nasaan ako? hinanap ko ang  kasagutan, mapa o daan sa bawat ingay na binibigkas ng mga tao sa paligid ko. At kahit nasanay na'y natigilan ako, pero kasi hindi pwede 'to. Nabuo ko na naman ang pangalan mo. pasensya na pero sa tuwing ako'y nawawala sa landas o nararamdaman kong lumalayo ako binibigkas ko ito sa pag asang ibabalik ako nito sa kaharian na gawa sa mga ngiti at tawa mo na mag-isa kong binuo o simpleng papunta lang sa tabi mo. Naliligaw ako, hindi ko alam kung saan pupunta o kung may paroroonan man lang ba, pero patuloy akong maglalaboy at tatakbo sa realidad na gusto na kita, tatakbo sa nararamdaman pero lilingon paminsan minsan dahil umaasa ako, kahit walang kasiguraduhan, hinahanap mo rin ako dala ang isang lampara. Umaasa ako na ikaw nga ang mapa, ibubulong ko sa hangin ang mga salita kasabay ng isang malalim na buntunghininga. "Asan ka na?"
0
Jun 3, 2016
Jun 3, 2016 at 2:04 AM UTC
Ligaw
Minahal mo ba talaga? O naawa ka lng sa kanya? Tinigil mo na nga, Kaso umiyak sya, nagbago yung isipan. Binalikan ng walang dahilan. Tapos ngayon ika'y nalilito, Kung titigilan ba ang panloloko. Kaya mo ba syang saktan ng buong buo. Mawala lng yung nararamdaman niya sayo. Isipin **** mabuti yung gagawin. Hindi ba sya masasaktan pag ika'y aamin? Malungkot, luluha sya ng di inaakala Tingin mo ba ang gagawin mo ay tama? Kung ikaw ay aking tatanungin. Kakayanin mo bang magmahal ng iba ng palihim? Hindi ba sya magagalit pag sya'y iyong paglaruan? Yung tipong nahuhubog kayo sa kasiyahan. Pero yung totoo, katotohanan ba yan? Hanggang tawa na lng ba kayo Wala na lng ba talagang mangbabago ? Subukan **** sabihin yung totoo. Baka maraming masusubukang bago
0
May 29, 2017
May 29, 2017 at 4:58 AM UTC
❝Kalituhan❞
Yan ang unang salita na biglang pumasok sa aking utak Kapag narinig ko ang iyong pangalan na noon akala ko isang bulaklak Akala ko ikaw ang nag-iisang napagandang bulaklak sa hardin na malawak Pero nung nakuha kita di ko akalain na ako pala’y iiyak Mahal, saan ba ako nagkulang? Minahal kita ng sapat pero bakit ako’y iyong sinaktan? Ako ang iyong iniwan Pero bakit ako itong luhaan? Nasasaktan ako tuwing na-alala ko ang magandang pagsasama Kulitan doon, tawa dito, hatid-sundo, at loob ko’y nakuha mo na Hanggang sa binigay ko sa’yo ang aking tiwala Pero di ko inasahang itatapon mo lang ‘to ng bigla-bigla Binigyan mo ako ng madaming motibo Pinakita mo sa’kin na masaya ka kasama sa piling ko Ipinaramdam mo sa’kin na importante ako sa’yo At higit sa lahat sinabi **** ako’y mahal mo Mahal, oo Mahal mo ako Mahal mo ako tuwing walang kasama Mahal mo ako tuwing wala kang kalaindian na iba Mahal mo nalang ako tuwing may kailangan ka Oo, kasi madali lang sa’yo ang sabihin ang salitang “MAHAL KITA” Mahal, isa kang napakalaking PA-A-SA PA – pagmamahal na akala ko nasa’kin na A – akala ko abot ko na ang pangarap ko sinta pero SA – sakit lang pala ang idinulot mo at puso ko’y namamaga kaya paalam na sa’yo Mahal kong PAASA
0
Sep 2, 2017
Sep 2, 2017 at 10:34 AM UTC
PA-A-SA
dilaw na dyaket ang suot mo noon habang ako ay nananahimik hindi makaimik at pinagmamasdan ang bawat sinag ng dapithapon na sinasala ng kinulayang bintana kung saan ay sa aking mga mata na ngayon lamang nakakita ng ganda ay biglang napatunganga dilaw na dyaket ang suot mo noon at ang unang naitala sa listahan ng mga napuna ng aking mga mata at biglang napatunganga na nga nang dahil sa bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng dilaw na dyaket **** naisipang ipakita sa silid ng mga kaluluwa mga kaluluwang akala ko ay mabibigyan kong buong pansin ngunit heto, napatitig na rin ako'y napatitig na rin napatitig sa dilaw na dyaket mo at hindi ko mawari kung paano pero ang dilaw na dyaket **** nakabalabal sa iyong kay liit na katawan ay humihila pababa sa iyong mga balikat nakakibit hindi man lang kayang mapaakyat ang iyong pagpapakalálo napapaliit ang tikas ng iyong pagkatao hindi ko rin mawari kung paano pero ang dilaw na dyaket mo ay para bang napabalabal na rin sa akin at mula noon, ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng aking puso ay handa nang aminin na ikaw ay naging isang anghel ang dilaw na dyaket mo ay naging iyong halo at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa nito ay naging mga pakpak mo at ikaw ay naging isang anghel ika'y naging anghel sa aking isipan marikit na imahe sa aking kaloob-looban munting sigaw sa buong kalawakan o, munting anghel ko, nais ko na sanang isigaw: nakikita mo ba? nakikita mo ba kung paano kita nakikita? nakikita mo ba kung paano kita sinasamba? nakikita mo ba kung paano kita sinisinta? oo, sinisinta, dahil munting anghel ko, o, mahal kita mahal kita, o, munting anghel ko mahal kita at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng iyong pagkatao mahal kita at ayaw kong manatili ka lamang sa isipan ko mahal kita at nais kong ako ang magpabalabal sa iyong puso at nais kong ako ay maging iyo at nais kong mahalin mo rin ako ngunit, o, munting anghel ko, natakot ako natakot ako na kung ilalahad ko ang lahat ng mga ligaw na alaala ko sa iyo ay huhusgahan mo ako kung hayaan kong buksan mo ang aking mga pinto ay matatakot ka nang makita mo ang nilalaman nito kung ipakita ko sa iyo ang lahat ng mga tupi ng manggas at mga kusot ng bulsa ng aking puso ay magugulat ka at lilisanin mo ako kaya heto, ang munting anghel ko ay nanatili sa isipan lamang ang marikit na imahe ko ay nanirahan sa kaloob-looban lamang ang munting sigaw ko ay naging bulong lamang isang bulong na nagsasabing: o, munting anghel ko, mahal kita, o, munting anghel ko, pangarap kita, ngunit, o, munting anghel ko, natatakot akong sa piling mo'y ako'y madulas at tuluyang mawala ka. maroon na dyaket ang suot mo kanina noong ako ay naarawan ng sikat ng umaga at ng tawa ng ilang mga kahalubilo't kasama at naroon sa gitna ng aking sariling mga tawa ay nakita kita ngunit may kasamang iba at siya'y ika'y inakbayan at ika'y siya'y nginitian at ako'y napaisip nang biglaan kayo ba? kayo ba? kayo ba? napakwento ang kaibigan ko: alam mo ba, ganun na nga sila na magdadalawang-linggo na. hindi naman sa nasaktan ako pero parang ganoon na nga. hindi naman sa napatigil bigla ang tibok ng puso ko pero parang ganoon na nga. hindi naman sa nadurog ako nang mapansin ko na ang sukat ng maroon na dyaket mo ay mas sakto sa iyo at hindi niya nahihila pababa ang iyong buong pagkatao at siguro ito ay dahil siya ang kasama mo at hindi ako kaya para bang siya na ang nakabalabal sa iyong puso at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng kaniyang puso ay napaibig na sa iyo— pero parang ganoon na nga. ganoon na nga dahil kayo na nga kayo na kayo na kayo na. ganoon na nga dahil siya ang kasama mo hindi ako hindi ako hindi ako. siguro kung hindi ako natakot siguro kung hindi ako natakot na ilahad ang lahat ng mga ligaw na alaala ko sa iyo ay hindi ka na mananatili lamang sa isipan ko siguro kung hindi ako natakot na hayaang buksan mo ang aking mga pinto ay mapapabalabal ko na ang iyong puso siguro kung hindi ako natakot na ipakita ang lahat ng mga tupi ng manggas at mga kusot ng bulsa ng aking puso ay ako na'y magiging iyo siguro kung hindi ako natakot na madulas sa piling mo ay mamahalin mo na rin ako ngunit ayan na nga, o, munting anghel ko, natakot ako at ayan na nga, o, munting anghel ko, lahat ng ito ay hindi ko na nasabi sa iyo at ayan na nga, o, munting anghel ko, baka tuluyan nang mawala ang dilaw na dyaket mo sa buhay ko maroon na dyaket na ang suot mo ngunit ang dilaw na dyaket mo pa rin ang nakatatak sa isipan ko at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng dilaw na dyaket mo ay nakabalabal pa rin sa aking puso aking puso na nadurog, at patuloy na nadudurog hanggang ngayon nang dahil sa dilaw na dyaket na suot mo noon dahil sa dilaw na dyaket na suot na ng iba ngayon
0
Feb 9, 2020
Feb 9, 2020 at 11:47 PM UTC
Dilaw na Dyaket
dilaw na dyaket ang suot mo noon habang ako ay nananahimik hindi makaimik at pinagmamasdan ang bawat sinag ng dapithapon na sinasala ng kinulayang bintana kung saan ay sa aking mga mata na ngayon lamang nakakita ng ganda ay biglang napatunganga dilaw na dyaket ang suot mo noon at ang unang naitala sa listahan ng mga napuna ng aking mga mata at biglang napatunganga na nga nang dahil sa bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng dilaw na dyaket **** naisipang ipakita sa silid ng mga kaluluwa mga kaluluwang akala ko ay mabibigyan kong buong pansin ngunit heto, napatitig na rin ako'y napatitig na rin napatitig sa dilaw na dyaket mo at hindi ko mawari kung paano pero ang dilaw na dyaket **** nakabalabal sa iyong kay liit na katawan ay humihila pababa sa iyong mga balikat nakakibit hindi man lang kayang mapaakyat ang iyong pagpapakalálo napapaliit ang tikas ng iyong pagkatao hindi ko rin mawari kung paano pero ang dilaw na dyaket mo ay para bang napabalabal na rin sa akin at mula noon, ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng aking puso ay handa nang aminin na ikaw ay naging isang anghel ang dilaw na dyaket mo ay naging iyong halo at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa nito ay naging mga pakpak mo at ikaw ay naging isang anghel ika'y naging anghel sa aking isipan marikit na imahe sa aking kaloob-looban munting sigaw sa buong kalawakan o, munting anghel ko, nais ko na sanang isigaw: nakikita mo ba? nakikita mo ba kung paano kita nakikita? nakikita mo ba kung paano kita sinasamba? nakikita mo ba kung paano kita sinisinta? oo, sinisinta, dahil munting anghel ko, o, mahal kita mahal kita, o, munting anghel ko mahal kita at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng iyong pagkatao mahal kita at ayaw kong manatili ka lamang sa isipan ko mahal kita at nais kong ako ang magpabalabal sa iyong puso at nais kong ako ay maging iyo at nais kong mahalin mo rin ako ngunit, o, munting anghel ko, natakot ako natakot ako na kung ilalahad ko ang lahat ng mga ligaw na alaala ko sa iyo ay huhusgahan mo ako kung hayaan kong buksan mo ang aking mga pinto ay matatakot ka nang makita mo ang nilalaman nito kung ipakita ko sa iyo ang lahat ng mga tupi ng manggas at mga kusot ng bulsa ng aking puso ay magugulat ka at lilisanin mo ako kaya heto, ang munting anghel ko ay nanatili sa isipan lamang ang marikit na imahe ko ay nanirahan sa kaloob-looban lamang ang munting sigaw ko ay naging bulong lamang isang bulong na nagsasabing: o, munting anghel ko, mahal kita, o, munting anghel ko, pangarap kita, ngunit, o, munting anghel ko, natatakot akong sa piling mo'y ako'y madulas at tuluyang mawala ka. maroon na dyaket ang suot mo kanina noong ako ay naarawan ng sikat ng umaga at ng tawa ng ilang mga kahalubilo't kasama at naroon sa gitna ng aking sariling mga tawa ay nakita kita ngunit may kasamang iba at siya'y ika'y inakbayan at ika'y siya'y nginitian at ako'y napaisip nang biglaan kayo ba? kayo ba? kayo ba? napakwento ang kaibigan ko: alam mo ba, ganun na nga sila na magdadalawang-linggo na. hindi naman sa nasaktan ako pero parang ganoon na nga. hindi naman sa napatigil bigla ang tibok ng puso ko pero parang ganoon na nga. hindi naman sa nadurog ako nang mapansin ko na ang sukat ng maroon na dyaket mo ay mas sakto sa iyo at hindi niya nahihila pababa ang iyong buong pagkatao at siguro ito ay dahil siya ang kasama mo at hindi ako kaya para bang siya na ang nakabalabal sa iyong puso at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng kaniyang puso ay napaibig na sa iyo— pero parang ganoon na nga. ganoon na nga dahil kayo na nga kayo na kayo na kayo na. ganoon na nga dahil siya ang kasama mo hindi ako hindi ako hindi ako. siguro kung hindi ako natakot siguro kung hindi ako natakot na ilahad ang lahat ng mga ligaw na alaala ko sa iyo ay hindi ka na mananatili lamang sa isipan ko siguro kung hindi ako natakot na hayaang buksan mo ang aking mga pinto ay mapapabalabal ko na ang iyong puso siguro kung hindi ako natakot na ipakita ang lahat ng mga tupi ng manggas at mga kusot ng bulsa ng aking puso ay ako na'y magiging iyo siguro kung hindi ako natakot na madulas sa piling mo ay mamahalin mo na rin ako ngunit ayan na nga, o, munting anghel ko, natakot ako at ayan na nga, o, munting anghel ko, lahat ng ito ay hindi ko na nasabi sa iyo at ayan na nga, o, munting anghel ko, baka tuluyan nang mawala ang dilaw na dyaket mo sa buhay ko maroon na dyaket na ang suot mo ngunit ang dilaw na dyaket mo pa rin ang nakatatak sa isipan ko at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng dilaw na dyaket mo ay nakabalabal pa rin sa aking puso aking puso na nadurog, at patuloy na nadudurog hanggang ngayon nang dahil sa dilaw na dyaket na suot mo noon dahil sa dilaw na dyaket na suot na ng iba ngayon
Continue reading...
115
Pagod... Pagod na ako Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Natatandaan mo pa ba? Kung paano tayo nagsimula Kung papaano ko hindi napigilan na ang puso’y sayo’y tumibok na lang bigla Naging tungkulin ko na ang mahalin ka Simula ng sambitin mo sa akin ang mga katagang mahal kita Ang mga ngiting umaabot sa ating mga mata Ang mabubulaklak na salitang nagpapakilig sakin sa tuwina Ang mga yakap na nagdudulot ng ginhawa Tila yata isang ala-ala na lamang na unti-unting nawawala Pagod na ako… Pagod na pagod na ako Gustong gusto kong sumuko Gusto kong burahin ka sa buhay ko Gustong gusto kong ibalik ang panahon na hindi pa kita nakikilala Pero anong magagawa ko? Baliw tong pusong to. Handa akong ipagpalit lahat bumalik lang ang dati Ang mga panahong ang halik at yakap mo ang gamot sa aking sakit Ang ngiti at tawa mo ang nagpapagaan sa bigat na nararamdaman Ang presensya mo lang sapat na upang maging dahilan Pero ngayon paulit-ulit na sumasampal sa akin ang katotohanan Pagod na ako kaya kailangan ko ng tigilan Ikaw parin ang mahal ko Ikaw at ikaw parin ang nasa isip ko Pero gustong sabihin sayo na hindi sapat… Hindi sapat ang meron tayo para tanggapin ko ang lahat Napagod ako noon pero pinilit kong lumaban Napagod tayo sa kung anong meron satin, pero isinalba ng ating pagmamahalan Pinilit kalimutan lahat ng sakit Ginawa ang lahat para hindi mawala ang ating kapit Pero lahat ng nararamdaman ko sumabog na tila isang bomba Sakit, hirap, bigat sa kalooban, lungkot, panghihinayang at pagod Pagod na kahit ilang beses **** hilingin na magpahinga Hinding hindi na kayang burahin na parang isang permanenteng tinta Pero hindi ko na talaga kaya ang aking dinadala Hindi ko na kayang pigilin ang pagbuhos ng aking mga luha Hindi ko na kayang humakbang pa at umabante Hindi ko na kayang hawakan ang iyong mga kamay at bumalik sa dati Nauubos na ang natitirang lakas Mga sugat sa puso ko ngayo’y nababakas Mahal ko pero masakit na.... Gusto ko pa pero nakakasawa na.... Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Mahal Ko… Patawad… pero dito na natatapos ang ating storya Pinangarap man nating maging hanggang kamatayan pero ngayo’y natapos na Dalawang salitang noo’y kilig ang dulot Ngayo’y isang matilos na patalim na saking puso’y gumabot Pinapalaya na kita… Pasensya at napagod ako sinta
0
Sep 12, 2019
Sep 12, 2019 at 7:44 AM UTC
Pagod
Pagod... Pagod na ako Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Natatandaan mo pa ba? Kung paano tayo nagsimula Kung papaano ko hindi napigilan na ang puso’y sayo’y tumibok na lang bigla Naging tungkulin ko na ang mahalin ka Simula ng sambitin mo sa akin ang mga katagang mahal kita Ang mga ngiting umaabot sa ating mga mata Ang mabubulaklak na salitang nagpapakilig sakin sa tuwina Ang mga yakap na nagdudulot ng ginhawa Tila yata isang ala-ala na lamang na unti-unting nawawala Pagod na ako… Pagod na pagod na ako Gustong gusto kong sumuko Gusto kong burahin ka sa buhay ko Gustong gusto kong ibalik ang panahon na hindi pa kita nakikilala Pero anong magagawa ko? Baliw tong pusong to. Handa akong ipagpalit lahat bumalik lang ang dati Ang mga panahong ang halik at yakap mo ang gamot sa aking sakit Ang ngiti at tawa mo ang nagpapagaan sa bigat na nararamdaman Ang presensya mo lang sapat na upang maging dahilan Pero ngayon paulit-ulit na sumasampal sa akin ang katotohanan Pagod na ako kaya kailangan ko ng tigilan Ikaw parin ang mahal ko Ikaw at ikaw parin ang nasa isip ko Pero gustong sabihin sayo na hindi sapat… Hindi sapat ang meron tayo para tanggapin ko ang lahat Napagod ako noon pero pinilit kong lumaban Napagod tayo sa kung anong meron satin, pero isinalba ng ating pagmamahalan Pinilit kalimutan lahat ng sakit Ginawa ang lahat para hindi mawala ang ating kapit Pero lahat ng nararamdaman ko sumabog na tila isang bomba Sakit, hirap, bigat sa kalooban, lungkot, panghihinayang at pagod Pagod na kahit ilang beses **** hilingin na magpahinga Hinding hindi na kayang burahin na parang isang permanenteng tinta Pero hindi ko na talaga kaya ang aking dinadala Hindi ko na kayang pigilin ang pagbuhos ng aking mga luha Hindi ko na kayang humakbang pa at umabante Hindi ko na kayang hawakan ang iyong mga kamay at bumalik sa dati Nauubos na ang natitirang lakas Mga sugat sa puso ko ngayo’y nababakas Mahal ko pero masakit na.... Gusto ko pa pero nakakasawa na.... Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Mahal Ko… Patawad… pero dito na natatapos ang ating storya Pinangarap man nating maging hanggang kamatayan pero ngayo’y natapos na Dalawang salitang noo’y kilig ang dulot Ngayo’y isang matilos na patalim na saking puso’y gumabot Pinapalaya na kita… Pasensya at napagod ako sinta
Continue reading...
57
Alam n'yo ang love, pag-ibig o ano bang tawag n'yo d'yan, kusang 'yang dumarating di nga lang nagsasabi kasi wala 'tong bibig (hayyy naku! naman oh!) Pero ano ba kasi ang true love? O baka kaya'y throw love na naman? (tawa muna bago maging seryoso ang usapan) Ito kasi yun, tama na sana! S'ya na sana! Eh shunga-shunga ka eh! Boy Gago! Lady Gaga! Pinakawalan mo pa. (kaya ayun! iyak iyak na naman ang drama) At napatanga sabay sabing "Sayang!" At wala ka ng magagawa upang maibalik pa ang naudlot na love story n'yo. (wag mo nang ipagkaila, tama ako noh?) Nakakasawa rin naman pakinggan ang mga hinaing n'yo! Wala kaming hearing aid, bespren n'yo lang kami! (ano ba, tama na kasi! kasalanan mo rin yan!) Puro pait at pighati na lamang ba? Kaya ang isa sa inyo naging PEANUT BITTER na! (nakakasawa talaga, talagang talagang talaga!) Kaya eto na nga'ng advice ko sa inyo... Sabi kasi nila... Ang love ay parang daw isang itlog... 'Pag hinigpitan mo ang hawak, mababasag... Pero 'pag maluwag naman, mahuhulog lang at mababasag din... kaya dapat tama lang... Yung alam n'yong akma lang sa eksena... Kaya eto ako ngayon, malungkot at nanggiginaw ang puso... (hahahaist...) Kaya bago matapos 'tong tula ko, magtatanong muna ako... Sino bang may gustong humawak ng itlog ko?
0
Nov 11, 2012
Nov 11, 2012 at 12:32 PM UTC
Itlog
Ang buhay nga naman, Puno ng lungkot at kaligayahan, Subalit wala tayong magagawa, Tiisin nalang kung ano ang mapapala. Diyos ko, ako'y tulungan nyo, Sa aking landas na tinutungo, Landas na puno ng sagabal, Mga sagabal na susubok kung ako'y mapapagal. Dahil ang katotohanan ay di ko maitatanggi, Katotohanang ikinubli sa mga tawat mga ngiti, Ang katotohanang ako rin ay nasasaktan, Dahil sa damdamin kong nanlalaban. Minsan di ko maiwasan, Na masabi ang tunay na nilalaman, Ng puso at di ng isipan, Kaya minsan, ginagawang katatwanan. Ika'y kasapakat ko sa gawaing ito, Ang sinasabihan ko ng mga naturang biro, Ang nakikisabay sa aking mga kalokohan, Kalokohang minsang ginusto kong maging katotohanan. Sa kasamaang palad, ito ang katotohanan, Ang minsang inisip matapos magtawanan, Ang di ko naman maipagkakailang nakakatawa nga, Ngunit di ko inaasahang puso ko pala'y mapipiga. Ang binansagan nating pinakamagandang biro, Ang sa mga luha ko'y nagpatulo, Tumulo dahil sa kakatawa, Tawang may kasunod na pagdurusa. Pagdrusa dahil masakit, Tawa't halakhak nga ba'y sapat na kapalit? Ngunit masasabi ito'y panandalian, Dahil pagkatapos nitoy masasaktan, Para bang ang gusto ko'y ibinigay, Na para bang nagkusa at di na ako pinahintay, Ngunit alam ko sa sarili ko na ito'y huwad, Ako na mismo ang unang naglahad. Subalit nakakatawa naman talaga, Sabihan ba naman kita ng "mahal kita", Tono palang kalokohan na, Masasai **** baligho ang ideya. Aminado akong iyo'y kabilaghuan, Ngunit wala na akong magagawa dyan, Kasalanan ko na kung ako'y nasaktan, Dahil alam kong ako'y nagkamali at may kakulangan.
0
Jun 9, 2017
Jun 9, 2017 at 3:13 PM UTC
Baligho
Ang buhay nga naman, Puno ng lungkot at kaligayahan, Subalit wala tayong magagawa, Tiisin nalang kung ano ang mapapala. Diyos ko, ako'y tulungan nyo, Sa aking landas na tinutungo, Landas na puno ng sagabal, Mga sagabal na susubok kung ako'y mapapagal. Dahil ang katotohanan ay di ko maitatanggi, Katotohanang ikinubli sa mga tawat mga ngiti, Ang katotohanang ako rin ay nasasaktan, Dahil sa damdamin kong nanlalaban. Minsan di ko maiwasan, Na masabi ang tunay na nilalaman, Ng puso at di ng isipan, Kaya minsan, ginagawang katatwanan. Ika'y kasapakat ko sa gawaing ito, Ang sinasabihan ko ng mga naturang biro, Ang nakikisabay sa aking mga kalokohan, Kalokohang minsang ginusto kong maging katotohanan. Sa kasamaang palad, ito ang katotohanan, Ang minsang inisip matapos magtawanan, Ang di ko naman maipagkakailang nakakatawa nga, Ngunit di ko inaasahang puso ko pala'y mapipiga. Ang binansagan nating pinakamagandang biro, Ang sa mga luha ko'y nagpatulo, Tumulo dahil sa kakatawa, Tawang may kasunod na pagdurusa. Pagdrusa dahil masakit, Tawa't halakhak nga ba'y sapat na kapalit? Ngunit masasabi ito'y panandalian, Dahil pagkatapos nitoy masasaktan, Para bang ang gusto ko'y ibinigay, Na para bang nagkusa at di na ako pinahintay, Ngunit alam ko sa sarili ko na ito'y huwad, Ako na mismo ang unang naglahad. Subalit nakakatawa naman talaga, Sabihan ba naman kita ng "mahal kita", Tono palang kalokohan na, Masasai **** baligho ang ideya. Aminado akong iyo'y kabilaghuan, Ngunit wala na akong magagawa dyan, Kasalanan ko na kung ako'y nasaktan, Dahil alam kong ako'y nagkamali at may kakulangan.
Continue reading...
44
3:45 ng umaga Pero hindi ako makatulog o makahinga Hindi ko kayang masaksihan na ikay masaya Yung mga tawa na dati ay sa akin HAHAHA diba sila ang mga labi na dati kong inaangkin Wala na, wala na sila Wala na ang ikaw at ako at ang tayo na salita 3:45 ng umaga Sana makatulog na ako Nawala na rin ang antok ko Sana ikaw din, mawala sa sistema ko
0
Oct 22, 2016
Oct 22, 2016 at 9:36 AM UTC
3:45 am
Tagu - taguan, maliwanag ang buwan Pagbilang Kong Tatlo, wala na akong nararamdaman! Isa— ito na Ang huling patak ng aking mga luha At pangako di na ako muli pang magpapakita Pagkat mahal, ika'y akin nang pinapalaya Alam ko naman kasing napaglaruan lang tayo ng tadhana, Minsan kasi, naglaro si kupido ng kanyang pana At sumakto Ang araw na yun sa una nating pagkikita Tinamaan ako,tinamaan ka rin yata?— Mahal Ang alam ko lang kasi noon, mahal natin Ang isa't isa At makulay Ang mundo! Mundong binuo nating dalawa. Bihira man Ang relasyong katulad ng sa atin, Pero gagawin ko ang lahat wag ka lang mawala sa akin Marami mang problema Ang ating pinagdaanan, At sa kuwento natin marami man tayong nakalaban— Parang senaryo sa pelikula, maraming naki-eksena Pero love story natin 'to at tayo Ang mga bida Kaya't sa bandang huli,kamay mo pa rin Ang aking hawak Masaya pa tayo't sabay na humahalakhak Hanggang sa... Dalawa— Dumating siya sa buhay mo At sa isang iglap,naitsapuwera ako! Nalunod man ang puso sa selos Ngunit pilit ko iyong iginapos Pagkat relasyon nati'y gusto Ko pang maayos At wag 'tong maputol, wag 'tong matapos. Pero nakakapagod maghabol sa taong mabilis tumakbo, Nagmimistula lang akong isang mumunting aso Naghihintay kung kailan mapapansin Naghihitay kung Kailan mamahalin Kaya napilitan akong isuko ka, Napilitan akong bitiwan ka Kase una sa lahat—alam Kong sa kanya ka sasaya Siya na Ang makakapagbigay sa iyo ng ligaya Ng kilig,Ng mga ngiti at tawa— Mga Bagay na bihira ko nang mamasdan At Alam Kong sa kanya mo nalang mararamdaman Kaya Tatlo— Paalam. Salitang di ko sana gustong bitiwan Pero sadyang kinakailangan Hindi ko man gusto na ika'y iwanan Ngunit marahil,ito na Ang ating hangganan. Pagod na ako mahal sana'y maintindihan Dahil kung ipipilit ko pa'y pareho lang tayong masasaktan Mahal kita tandaan mo yan. Kaya Dito ko na tatapusin Ang ating kuwento,aking sinta Ang libro ng pag-ibig nati'y akin nang isasara Masakit man Ang ating naging pagtatapos Siguradong sa puso ng magbabasa,ito ay tatagos Tapos na akong magbilang ng numero At gaya ng ipinangako ko— Pagsapit ko ng Tatlo, Ibibigay na kita sa kanya ng buo Paalam.
0
Dec 3, 2017
Dec 3, 2017 at 9:30 AM UTC
"Laro Ng Pag-ibig"
Tagu - taguan, maliwanag ang buwan Pagbilang Kong Tatlo, wala na akong nararamdaman! Isa— ito na Ang huling patak ng aking mga luha At pangako di na ako muli pang magpapakita Pagkat mahal, ika'y akin nang pinapalaya Alam ko naman kasing napaglaruan lang tayo ng tadhana, Minsan kasi, naglaro si kupido ng kanyang pana At sumakto Ang araw na yun sa una nating pagkikita Tinamaan ako,tinamaan ka rin yata?— Mahal Ang alam ko lang kasi noon, mahal natin Ang isa't isa At makulay Ang mundo! Mundong binuo nating dalawa. Bihira man Ang relasyong katulad ng sa atin, Pero gagawin ko ang lahat wag ka lang mawala sa akin Marami mang problema Ang ating pinagdaanan, At sa kuwento natin marami man tayong nakalaban— Parang senaryo sa pelikula, maraming naki-eksena Pero love story natin 'to at tayo Ang mga bida Kaya't sa bandang huli,kamay mo pa rin Ang aking hawak Masaya pa tayo't sabay na humahalakhak Hanggang sa... Dalawa— Dumating siya sa buhay mo At sa isang iglap,naitsapuwera ako! Nalunod man ang puso sa selos Ngunit pilit ko iyong iginapos Pagkat relasyon nati'y gusto Ko pang maayos At wag 'tong maputol, wag 'tong matapos. Pero nakakapagod maghabol sa taong mabilis tumakbo, Nagmimistula lang akong isang mumunting aso Naghihintay kung kailan mapapansin Naghihitay kung Kailan mamahalin Kaya napilitan akong isuko ka, Napilitan akong bitiwan ka Kase una sa lahat—alam Kong sa kanya ka sasaya Siya na Ang makakapagbigay sa iyo ng ligaya Ng kilig,Ng mga ngiti at tawa— Mga Bagay na bihira ko nang mamasdan At Alam Kong sa kanya mo nalang mararamdaman Kaya Tatlo— Paalam. Salitang di ko sana gustong bitiwan Pero sadyang kinakailangan Hindi ko man gusto na ika'y iwanan Ngunit marahil,ito na Ang ating hangganan. Pagod na ako mahal sana'y maintindihan Dahil kung ipipilit ko pa'y pareho lang tayong masasaktan Mahal kita tandaan mo yan. Kaya Dito ko na tatapusin Ang ating kuwento,aking sinta Ang libro ng pag-ibig nati'y akin nang isasara Masakit man Ang ating naging pagtatapos Siguradong sa puso ng magbabasa,ito ay tatagos Tapos na akong magbilang ng numero At gaya ng ipinangako ko— Pagsapit ko ng Tatlo, Ibibigay na kita sa kanya ng buo Paalam.
Continue reading...
59
Kailan ba akong pwede magalit? Minsan tinitiis ko na lang talaga. Hindi ko alam kung anong maaring mangyari Pag nagtanim ako ng galit sa puso ko. Kailan ba akong pwede magalit? Kapag nasanay ka na nakangiti ako? Yun pala, sinisira mo na rin ako, Kailan ba akong pwedeng magalit? Kapag alam ko na, "bes, ikaw na lang talaga nakikita ko... I’ll always look up to you." Hanggang sa ikaw na rin ang magpapabagsak sa akin. Naniwala ako na totoo yung mga sinasabi mo sa akin. Naniwala ako pero kasalanan kong maniwala sa'yo. Paumahin kasi mali atang tao ang aking napuntahan. Kasalanan kong gusto ko matuto tungkol sa'yo kasi ayaw ng iba. Kasalanan ko na nagpakatotoo ako sa una pa lang. Kasalanan ko na tayo ay naging magkaibigan. Kasalanan kong makita kung gaano ka kabait sa akin kasi ginusto kitang makasama. Kailan ba akong pwedeng magalit? Kapag ako ba'y patay na? Kapag patay na ako, Kaya mo ba ako buhayin pa? “Oo”, o “baka”. Pero, ‘di mo na mabababalik Ang dating kaibigan **** gusto kang samahan... Kahit ilang segundo lamang o sandali. Oo, nirerespeto kita dahil dapat lang. Pero, ‘wag ka magsinungaling. Dahil ‘di mo alam na ika’y nananakit. Pinapatay mo na talaga ako, sakim. Kaibigan? Sino ka nga ba talaga? Ikaw ba talaga ay isa kong kilala? O baka nasa mundo akong wala akong halaga. Yung tipo na mas may halaga pa ang Bente-sinko na sentimo kaysa sa akin. Kaibigan nga ba? O napagtripan lang? Kailan ba akong pwedeng magalit? Nasanay ka na nga sa aking mga tawa’t ngiti... Minsan rin pala ay ‘di mo na kilala ang aking mga labi. Minsa’y parang totoo ang mga sinasabi. Pero sana naman ay binasa mo ang aking mga mata, At sana rin ay ika’y nakakakita. Sana mabasa mo ako gamit ang iyong puso, O,  hanap ng hanap, yun pala’y wala. Hays, huwag na at baka ako ay umasa pa. Bakit naman ako maghahanap ng mga bagay na wala na? Kasi magmumukha akong walang utak, Na hindi tinatanggap ang katotohanan. Hindi mo naman rin ako kayang ipapasok sa mundo mo, Nakapagtataka, ngunit napakagulo at napakakomplikado. May minamahal man akong kapatid mo, Minsan ay nadadamay sa sakit dahil sa’yo. Ang puso ko ay nasa bawat isa... Nasaan naman ang sa’yo? Wala ba? Oo, ang puso ko ay nag-aalab sa mga apoy, Ngunit nagmamahal kahit naususunog at nawawala na. Oo, galit na galit ako pero mahal pa rin kita, Kaibigan ko, ikaw nga ba ay isa? Kaibigan ko, kailan ko ba masasabi ang aking nadarama? Oo, ako’y minsan walang utak pero nagmamahal. Walang utak, bulag, pero may puso parin. Ayoko na masaktan, at ‘wag mo na ako papasukin... Sa mundo **** parang kathang-isip lamang. Oo, mga sinungaling at ako’y iyong pina-ikut-ikutin. Huwag mo na lang ako muling paniwalain At ‘wag na ring pagud-pagurin... Kaibigan, paumanhin, ika’y dapat respetuhin. Kailan ba akong pwedeng magalit?
0
Feb 28, 2018
Feb 28, 2018 at 5:06 AM UTC
Kailan Ba Akong Pwede Magalit?
Kailan ba akong pwede magalit? Minsan tinitiis ko na lang talaga. Hindi ko alam kung anong maaring mangyari Pag nagtanim ako ng galit sa puso ko. Kailan ba akong pwede magalit? Kapag nasanay ka na nakangiti ako? Yun pala, sinisira mo na rin ako, Kailan ba akong pwedeng magalit? Kapag alam ko na, "bes, ikaw na lang talaga nakikita ko... I’ll always look up to you." Hanggang sa ikaw na rin ang magpapabagsak sa akin. Naniwala ako na totoo yung mga sinasabi mo sa akin. Naniwala ako pero kasalanan kong maniwala sa'yo. Paumahin kasi mali atang tao ang aking napuntahan. Kasalanan kong gusto ko matuto tungkol sa'yo kasi ayaw ng iba. Kasalanan ko na nagpakatotoo ako sa una pa lang. Kasalanan ko na tayo ay naging magkaibigan. Kasalanan kong makita kung gaano ka kabait sa akin kasi ginusto kitang makasama. Kailan ba akong pwedeng magalit? Kapag ako ba'y patay na? Kapag patay na ako, Kaya mo ba ako buhayin pa? “Oo”, o “baka”. Pero, ‘di mo na mabababalik Ang dating kaibigan **** gusto kang samahan... Kahit ilang segundo lamang o sandali. Oo, nirerespeto kita dahil dapat lang. Pero, ‘wag ka magsinungaling. Dahil ‘di mo alam na ika’y nananakit. Pinapatay mo na talaga ako, sakim. Kaibigan? Sino ka nga ba talaga? Ikaw ba talaga ay isa kong kilala? O baka nasa mundo akong wala akong halaga. Yung tipo na mas may halaga pa ang Bente-sinko na sentimo kaysa sa akin. Kaibigan nga ba? O napagtripan lang? Kailan ba akong pwedeng magalit? Nasanay ka na nga sa aking mga tawa’t ngiti... Minsan rin pala ay ‘di mo na kilala ang aking mga labi. Minsa’y parang totoo ang mga sinasabi. Pero sana naman ay binasa mo ang aking mga mata, At sana rin ay ika’y nakakakita. Sana mabasa mo ako gamit ang iyong puso, O,  hanap ng hanap, yun pala’y wala. Hays, huwag na at baka ako ay umasa pa. Bakit naman ako maghahanap ng mga bagay na wala na? Kasi magmumukha akong walang utak, Na hindi tinatanggap ang katotohanan. Hindi mo naman rin ako kayang ipapasok sa mundo mo, Nakapagtataka, ngunit napakagulo at napakakomplikado. May minamahal man akong kapatid mo, Minsan ay nadadamay sa sakit dahil sa’yo. Ang puso ko ay nasa bawat isa... Nasaan naman ang sa’yo? Wala ba? Oo, ang puso ko ay nag-aalab sa mga apoy, Ngunit nagmamahal kahit naususunog at nawawala na. Oo, galit na galit ako pero mahal pa rin kita, Kaibigan ko, ikaw nga ba ay isa? Kaibigan ko, kailan ko ba masasabi ang aking nadarama? Oo, ako’y minsan walang utak pero nagmamahal. Walang utak, bulag, pero may puso parin. Ayoko na masaktan, at ‘wag mo na ako papasukin... Sa mundo **** parang kathang-isip lamang. Oo, mga sinungaling at ako’y iyong pina-ikut-ikutin. Huwag mo na lang ako muling paniwalain At ‘wag na ring pagud-pagurin... Kaibigan, paumanhin, ika’y dapat respetuhin. Kailan ba akong pwedeng magalit?
Continue reading...
68
Marahil ikaw ang mabisang gamot Na laging naka ngiti at ang noo'y naka kunot Sana'y lagi kang ganyan at hindi malungkot At sa dibdib ay wag magtanim ng anumang poot Pagkat bakas sa iyong mata ang kalungkutan Na tila dulot ng nakaraang paglisan Ako'y nagagalak dahil sa iyong katapangan Na para bang kaya **** harapin ang kinabukasan "Galingan mo pang lalo" yan aking sambit Dahil alam kong pangarap mo'y malapit mo ng makamit Pag aaral ng ukol sa ngipin ay hindi madali Pero pag-papangiti mo sa ibang tao'y talagang wagi Para sa ilang araw na walang tulog Para sa isip **** determinado't may pagsisikap Kapit lang. Dahil balang araw ikaw'y makaka ahon Sa lula ng pasan **** panahon Nais kong malaman mo'y ako'y galak Sa ugali **** taglay at sa mga tawa **** walang humpay Asahan **** sa iyong paglalakbay na lagi akong naka gabay At unang ngingiti sa iyong tagumpay At para sa puso **** marupok na minsan ng nauntog Nawa'y mahanap na nya ang sariling tuldok Dahil ang nais ko lang naman ipabatid Ay kung gaano kasarap mahalin at magmahal ng solid
0
May 17, 2018
May 17, 2018 at 2:12 AM UTC
MEDISINA
voice over: narrator Pemberitahuan terakhir disuarakan, keberangkatan pesawat tujuan Frankfurt Airport akan lepas landas tak lama lagi lagi, orang-orang bersiap masuk kabin. Ada satu hal yang terlintas di pikiran Atlas; ia tahu Venus tidak akan datang. Tidak dalam hitungan waktu tiga puluh menit, sepuluh menit, apalagi lima menit. Percuma saja menunggu, Venus benar-benar tidak datang. Perpisahan mereka sudah berlangsung semalam, pertemuan terakhir yang berhasil membuat Atlas berkali-kali memutar ulang seluruh adegan, mendengar suara gelak tawa mantan pacarnya dalam benak khayal, membayangkan senyuman Venus yang ia lukiskan untuknya terakhir kali. Pertemuan terakhir mereka kemarin bahkan tidak terasa seperti perpisahan, namun tetap bagi Atlas terasa begitu janggal. Mungkin karena terlalu tiba-tiba dan cepat, pertemuan terakhir yang merupakan perpisahan, pertemuan terakhir paling bahagia dan paling sedih, yang juga menyudahi hubungan singkat mereka. Sejenak Atlas merasa sendu. Dalam lubuk hatinya masih sesekali berharap Venus meneleponnya, mengatakan bahwa ia akan datang mengucapkan selamat tinggal. Namun, nyatanya ucapan selamat tinggal Venus hanya berupa memori-memori tentangnya; seratus hal yang tertanam sejati di dalam hati Atlas mengenai segala hal tentang kejanggalan perempuan itu, gelak tawanya, senyumanya, aroma tubuhnya, kerlingan matanya, rambut hitam tebalnya, wajah pemikirnya, serta sosoknya yang seringkali membuat dirinya bertanya-tanya; kisah apa saja yang tidak diketahuinya, yang pernah terjadi dalam sejarah hidupnya sehingga membentuk pribadi sepertinya yang begitu terlihat bagai keajaiban seni paling nyata di mata Atlas? Baginya, Venus adalah sebuah takdir dan keajaiban menjadi satu. Dan, ia tidak akan pernah ada niat untuk melupakannya.
0
Jan 28, 2017
Jan 28, 2017 at 6:56 AM UTC
daydreaming part 2: tentang perpisahan
voice over: narrator Pemberitahuan terakhir disuarakan, keberangkatan pesawat tujuan Frankfurt Airport akan lepas landas tak lama lagi lagi, orang-orang bersiap masuk kabin. Ada satu hal yang terlintas di pikiran Atlas; ia tahu Venus tidak akan datang. Tidak dalam hitungan waktu tiga puluh menit, sepuluh menit, apalagi lima menit. Percuma saja menunggu, Venus benar-benar tidak datang. Perpisahan mereka sudah berlangsung semalam, pertemuan terakhir yang berhasil membuat Atlas berkali-kali memutar ulang seluruh adegan, mendengar suara gelak tawa mantan pacarnya dalam benak khayal, membayangkan senyuman Venus yang ia lukiskan untuknya terakhir kali. Pertemuan terakhir mereka kemarin bahkan tidak terasa seperti perpisahan, namun tetap bagi Atlas terasa begitu janggal. Mungkin karena terlalu tiba-tiba dan cepat, pertemuan terakhir yang merupakan perpisahan, pertemuan terakhir paling bahagia dan paling sedih, yang juga menyudahi hubungan singkat mereka. Sejenak Atlas merasa sendu. Dalam lubuk hatinya masih sesekali berharap Venus meneleponnya, mengatakan bahwa ia akan datang mengucapkan selamat tinggal. Namun, nyatanya ucapan selamat tinggal Venus hanya berupa memori-memori tentangnya; seratus hal yang tertanam sejati di dalam hati Atlas mengenai segala hal tentang kejanggalan perempuan itu, gelak tawanya, senyumanya, aroma tubuhnya, kerlingan matanya, rambut hitam tebalnya, wajah pemikirnya, serta sosoknya yang seringkali membuat dirinya bertanya-tanya; kisah apa saja yang tidak diketahuinya, yang pernah terjadi dalam sejarah hidupnya sehingga membentuk pribadi sepertinya yang begitu terlihat bagai keajaiban seni paling nyata di mata Atlas? Baginya, Venus adalah sebuah takdir dan keajaiban menjadi satu. Dan, ia tidak akan pernah ada niat untuk melupakannya.
Continue reading...
4
Lumaki ako na sanay sa mga larong pambata, Yung mga tipo ng laro na kapag nalalaro ko ay sobra akong sumasaya, Yung mga tagu-taguan,  habol-habulan,  agawan base at marami pang iba. pero habang tumatagal,  hindi na ako nagiging masaya pa. Ang dating saya ay napalitan ng sakit. Ang dating mga ngiting kay tamis ay napalitan ng mga ngiting kay pait. Ang dating mga tawa sa mukha ay napalitan ng simangot, Ang dating mala anghel na boses ay nabahiran ng galit at poot. Nagsimula lahat yan nung minahal kita, Simula nung minahal kita,  sineryoso ko lahat. Pero ikaw ginawa mo lang laro lahat ng yon. Teka lang ah, pero ang pagmamahal kasi hindi isang laro. Hindi isang laro na parang habol-habulan, Na kung san sa simula nag eenjoy ka pa, Pero pag pagod ka na sasabihin mo "taympers muna" Pero yung taympers na yon, mauuwi sa "pagod na ko,  ayoko na" At hindi rin ito parang isang agawan base, na kung saan onting layo mo lang sakin,  may iba nang susungkit sayo, O kaya,  yung kahit anong higpit ng hawak ko sayo, Ikaw yung kusang nagpapahatak mapunta lang sa kabilang grupo. Hindi rin ito parang isang tagu-taguan, Na pagkabilang kong tatlo,  nakatago ka na. Nakatago ka na, at may kasamang iba. Isa,  dalawa,  tatlo, anjan ka lang pala sa likod ko, hawak ang kamay niya Para lang sabihin na, "salamat sa lahat,  pero pasensya na may mahal akong iba" Mas lalong hindi toh isang pantintero, Na sa kabila ng lahat ng paghihirap ko para mapasakin ka, May nag iintay na pala sayo sa kabilang banda. Edi bale wala din yung pinaghirapan ko. Siguro, para sayo,  isa itong langit lupa. Saksak puso tuluan dugo, wala kang pakialam kung gano mo nasaktan yung puso ko, Basta sabi mo, "pwede umalis ka na sa pwesto mo sa puso ko, kasi may pumalit na sayo" Yung pagmamahal ginawa **** laro, Ako yung naging lata sa tumbang preso,   na tinamaan dahil sayo,  pero hindi mo man lang tinayo. Ako yung tipong nilaktawan mo sa luksong baka, para lang makapunta sa iba. Wala eh,  yung pagmamahal ko sayo,  ginawa mo lang lahat na isang biro at laro. Pero kahit papano hinihiling ko na sana isang mobile game nalang ako, Para naman kahit papano,  mahalin at seryosohin mo rin ako.
0
Nov 24, 2018
Nov 24, 2018 at 6:00 PM UTC
"LARO"
Lumaki ako na sanay sa mga larong pambata, Yung mga tipo ng laro na kapag nalalaro ko ay sobra akong sumasaya, Yung mga tagu-taguan,  habol-habulan,  agawan base at marami pang iba. pero habang tumatagal,  hindi na ako nagiging masaya pa. Ang dating saya ay napalitan ng sakit. Ang dating mga ngiting kay tamis ay napalitan ng mga ngiting kay pait. Ang dating mga tawa sa mukha ay napalitan ng simangot, Ang dating mala anghel na boses ay nabahiran ng galit at poot. Nagsimula lahat yan nung minahal kita, Simula nung minahal kita,  sineryoso ko lahat. Pero ikaw ginawa mo lang laro lahat ng yon. Teka lang ah, pero ang pagmamahal kasi hindi isang laro. Hindi isang laro na parang habol-habulan, Na kung san sa simula nag eenjoy ka pa, Pero pag pagod ka na sasabihin mo "taympers muna" Pero yung taympers na yon, mauuwi sa "pagod na ko,  ayoko na" At hindi rin ito parang isang agawan base, na kung saan onting layo mo lang sakin,  may iba nang susungkit sayo, O kaya,  yung kahit anong higpit ng hawak ko sayo, Ikaw yung kusang nagpapahatak mapunta lang sa kabilang grupo. Hindi rin ito parang isang tagu-taguan, Na pagkabilang kong tatlo,  nakatago ka na. Nakatago ka na, at may kasamang iba. Isa,  dalawa,  tatlo, anjan ka lang pala sa likod ko, hawak ang kamay niya Para lang sabihin na, "salamat sa lahat,  pero pasensya na may mahal akong iba" Mas lalong hindi toh isang pantintero, Na sa kabila ng lahat ng paghihirap ko para mapasakin ka, May nag iintay na pala sayo sa kabilang banda. Edi bale wala din yung pinaghirapan ko. Siguro, para sayo,  isa itong langit lupa. Saksak puso tuluan dugo, wala kang pakialam kung gano mo nasaktan yung puso ko, Basta sabi mo, "pwede umalis ka na sa pwesto mo sa puso ko, kasi may pumalit na sayo" Yung pagmamahal ginawa **** laro, Ako yung naging lata sa tumbang preso,   na tinamaan dahil sayo,  pero hindi mo man lang tinayo. Ako yung tipong nilaktawan mo sa luksong baka, para lang makapunta sa iba. Wala eh,  yung pagmamahal ko sayo,  ginawa mo lang lahat na isang biro at laro. Pero kahit papano hinihiling ko na sana isang mobile game nalang ako, Para naman kahit papano,  mahalin at seryosohin mo rin ako.
Continue reading...
38