Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"pagkakataon" poems
Munting hiram na buhay,                             When will this rented kelan pa yayaon?                                            lifetime pass? Pina-walang kabuluhan                                Time has taken   ang oras na lumipas.                                      the sense of things. Panahon na sinaksi                                         I have witnessed pawang di akin sarili.                                    what is not mine. Kelan ang katapusan?                                    When will this end? Sa oras ng pagtanggap                                   In accepting ng tinig mo? Irog,                                            your voice? My dear, ika'y aking kamatayan.                                   you are my death. Ano ang pinangakong                                    Where is payapa at galak,                                               peace and joy kung puso'y sumisikap                                   if the heart still toils sa inaasahang pangarap?                                towards it's endeavors? Kelan mabubuksan                                          When will I unlock ang pagkakataon ng pangakong                    the promise ligaya mula sa kamay mo?                              from your hands? Di pa sapat ang pagsunod?                             Is compliance not enough? Asan na ang hinanap pangarap na ligaya,      Where is happiness mula sa pawis, pagnanasa?                               sought with sweat and desire Gawin ang lahat                                                  of risking all                 sa anumang konsekwnsya?                               no matter what? Sino ako? Taong                                               Who am I? so presumptive mapangahas sa sariling kalooban,                 of my own will, ligaw sa ilang,                                                   lost in the wild, lasing sa layaw,                                                  drunk for indulgence, lulon sa kadiliman at kawalan.                        drowned into its depths. ano ako sa Yo?                                                   what am i to You? yapak.                                                                 footprints. alabok.                                                                dust. pinag-duraang basura ng lansangan.            garbage spit in the street. Ginawa mo aking kapalaran,                           You made me thus, palayok at pinggan.                                           as a clay *** Sa yong kagustuhan                                          Transformed and used tadhanang pupuntahan.                                    for what you forge. Aking tanggap                                                    I accept kawalan ng karapatan,                                      lost of rights, pagsuko ng kalayaan,                                       surrendered freedom, layag sa kagustuhan,                                         adrift from wants, yaong kababaan.                                                and lowly. Paglisan ng sarili, bihag                                    when i abandon myself, as Your at lingkod mo,                                                      captive and servant nawa'y malaya sa mundo.                                  may i be free of this world.
0
May 7, 2016
May 7, 2016 at 2:12 PM UTC
Bakwit sa Sarili / Refuge from myself
Munting hiram na buhay,                             When will this rented kelan pa yayaon?                                            lifetime pass? Pina-walang kabuluhan                                Time has taken   ang oras na lumipas.                                      the sense of things. Panahon na sinaksi                                         I have witnessed pawang di akin sarili.                                    what is not mine. Kelan ang katapusan?                                    When will this end? Sa oras ng pagtanggap                                   In accepting ng tinig mo? Irog,                                            your voice? My dear, ika'y aking kamatayan.                                   you are my death. Ano ang pinangakong                                    Where is payapa at galak,                                               peace and joy kung puso'y sumisikap                                   if the heart still toils sa inaasahang pangarap?                                towards it's endeavors? Kelan mabubuksan                                          When will I unlock ang pagkakataon ng pangakong                    the promise ligaya mula sa kamay mo?                              from your hands? Di pa sapat ang pagsunod?                             Is compliance not enough? Asan na ang hinanap pangarap na ligaya,      Where is happiness mula sa pawis, pagnanasa?                               sought with sweat and desire Gawin ang lahat                                                  of risking all                 sa anumang konsekwnsya?                               no matter what? Sino ako? Taong                                               Who am I? so presumptive mapangahas sa sariling kalooban,                 of my own will, ligaw sa ilang,                                                   lost in the wild, lasing sa layaw,                                                  drunk for indulgence, lulon sa kadiliman at kawalan.                        drowned into its depths. ano ako sa Yo?                                                   what am i to You? yapak.                                                                 footprints. alabok.                                                                dust. pinag-duraang basura ng lansangan.            garbage spit in the street. Ginawa mo aking kapalaran,                           You made me thus, palayok at pinggan.                                           as a clay *** Sa yong kagustuhan                                          Transformed and used tadhanang pupuntahan.                                    for what you forge. Aking tanggap                                                    I accept kawalan ng karapatan,                                      lost of rights, pagsuko ng kalayaan,                                       surrendered freedom, layag sa kagustuhan,                                         adrift from wants, yaong kababaan.                                                and lowly. Paglisan ng sarili, bihag                                    when i abandon myself, as Your at lingkod mo,                                                      captive and servant nawa'y malaya sa mundo.                                  may i be free of this world.
Continue reading...
43
Ilang taon akong nabulag sa paniniwalang kailangan mo munang makaranas ng sakit bago mo makamit ang tunay na ligaya. Na ang bawat luha ay may katumbas na galak, na ang bawat gabi ng pighati ay may pangako ng isang masayang umaga. Ilang taon akong nakipagsapalaran sa pagibig na mapagpanggap. Kaliwa't kanang kabitan, walang katapusang kasinungalingan. Pagibig na sa harap ng madla ay puno ng kilig at lambing. Ngunit sa ilalim ng mga yakap at mga halik ay ang mga pasa at sugat na dulot ng masasakit na salitang sing talim ng bagong hasang lanseta. Ilang taon akong nasanay sa kalungkutan, walang kadaladala. Sugod ng sugod sa labang alam ko namang sa bandang dulo ay ako ang uuwing talunan. Pilit akong kumapit sa mga maling tao. O tamang tao sa maling pagkakataon. O sa akala ko'y tamang tao pero hindi naman ako gusto. Sakit no? Ilang taon akong sumugal sa mga relasyong walang kasiguraduhan, sa pagibig na "pwede na", kahit alam ko sa sarili kong walang patutunguhan. Minsan nga kahit wala nang kakabit na emosyon basta lang may pantawid sa tawag ng laman pinapatos ko ng walang pagaalinlangan. Ilang taon akong pansamantalang nakisilong sa iba’t ibang tahanan. Na sa una’y buong puso ang pagtanggap ngunit sa bandang dulo ay walang habas din akong pinagtabuyan palabas. Ilang taon? Hindi ko na mabilang. Hindi ko na mabilang kung ilang taon akong nagtapang tapangan na suungin ang mga tila panibago na namang disgrasyang maaari kong kaharapin sa proseso ng paghahanap ng tunay na ligaya. Isang pagibig na may pangako ng walang hanggan. Hanggang sa... napagod na ako. Sa wakas, napagod na ako. Napagod na akong kwestyunin ang kalawakan sa kung bakit palagi na lang akong pumapalya sa pagibig. Napagod na akong magtiwala. Natakot na akong magtiwala. Natakot na akong buksang muli ang puso ko sa susunod na estrangherong magsasabing “hindi kita sasaktan, peksman mamatay man” At Unti unti kong napagtanto na sa ilan taon kong paghahanap ay ako, ako ang nawala. At nahanap mo ako. Ikaw ang naging sagot sa bawat tandang panong na ibinato ko sa kalawakan sa loob ng maraming taon. Tinuldukan mo ang lumbay at ipinamukha sa akin na hindi ko kailangang masaktan para makamtan ang tunay na ligaya. Na kailanma'y hindi ako dapat lumuha dahil sa hinagpis. Hindi ka nangakong hindi mo ako sasaktan, ngunit ipinadama mo sa akin ang ang masarap **** pagaalaga. Pagaalagang hindi kailangan malaman ng iba para mapatunayan na bukal sa loob ang hangarin. Binigyan mo ako ng dahilan para muling magtiwala. ... Ng lakas na sayo ay kumapit at ipadama sayo ang init at gigil ng pagibig na ni minsan ay hindi ko naipadama sa sinoman. Binigyan mo ako ng pagasa... ng dahilan para muling maging matapang. At ngayon, sa unang pagkakataon. Buong tapang kong ipagsisigawan sa buong mundo na palangga ta ka. Na handa na ako sa pagsisimula ng isang bagong paglalakbay kasama mo mahal ko. At oo, oo ang naging sagot ko.
0
Aug 23, 2018
Aug 23, 2018 at 1:35 AM UTC
Sa Wakas
Ilang taon akong nabulag sa paniniwalang kailangan mo munang makaranas ng sakit bago mo makamit ang tunay na ligaya. Na ang bawat luha ay may katumbas na galak, na ang bawat gabi ng pighati ay may pangako ng isang masayang umaga. Ilang taon akong nakipagsapalaran sa pagibig na mapagpanggap. Kaliwa't kanang kabitan, walang katapusang kasinungalingan. Pagibig na sa harap ng madla ay puno ng kilig at lambing. Ngunit sa ilalim ng mga yakap at mga halik ay ang mga pasa at sugat na dulot ng masasakit na salitang sing talim ng bagong hasang lanseta. Ilang taon akong nasanay sa kalungkutan, walang kadaladala. Sugod ng sugod sa labang alam ko namang sa bandang dulo ay ako ang uuwing talunan. Pilit akong kumapit sa mga maling tao. O tamang tao sa maling pagkakataon. O sa akala ko'y tamang tao pero hindi naman ako gusto. Sakit no? Ilang taon akong sumugal sa mga relasyong walang kasiguraduhan, sa pagibig na "pwede na", kahit alam ko sa sarili kong walang patutunguhan. Minsan nga kahit wala nang kakabit na emosyon basta lang may pantawid sa tawag ng laman pinapatos ko ng walang pagaalinlangan. Ilang taon akong pansamantalang nakisilong sa iba’t ibang tahanan. Na sa una’y buong puso ang pagtanggap ngunit sa bandang dulo ay walang habas din akong pinagtabuyan palabas. Ilang taon? Hindi ko na mabilang. Hindi ko na mabilang kung ilang taon akong nagtapang tapangan na suungin ang mga tila panibago na namang disgrasyang maaari kong kaharapin sa proseso ng paghahanap ng tunay na ligaya. Isang pagibig na may pangako ng walang hanggan. Hanggang sa... napagod na ako. Sa wakas, napagod na ako. Napagod na akong kwestyunin ang kalawakan sa kung bakit palagi na lang akong pumapalya sa pagibig. Napagod na akong magtiwala. Natakot na akong magtiwala. Natakot na akong buksang muli ang puso ko sa susunod na estrangherong magsasabing “hindi kita sasaktan, peksman mamatay man” At Unti unti kong napagtanto na sa ilan taon kong paghahanap ay ako, ako ang nawala. At nahanap mo ako. Ikaw ang naging sagot sa bawat tandang panong na ibinato ko sa kalawakan sa loob ng maraming taon. Tinuldukan mo ang lumbay at ipinamukha sa akin na hindi ko kailangang masaktan para makamtan ang tunay na ligaya. Na kailanma'y hindi ako dapat lumuha dahil sa hinagpis. Hindi ka nangakong hindi mo ako sasaktan, ngunit ipinadama mo sa akin ang ang masarap **** pagaalaga. Pagaalagang hindi kailangan malaman ng iba para mapatunayan na bukal sa loob ang hangarin. Binigyan mo ako ng dahilan para muling magtiwala. ... Ng lakas na sayo ay kumapit at ipadama sayo ang init at gigil ng pagibig na ni minsan ay hindi ko naipadama sa sinoman. Binigyan mo ako ng pagasa... ng dahilan para muling maging matapang. At ngayon, sa unang pagkakataon. Buong tapang kong ipagsisigawan sa buong mundo na palangga ta ka. Na handa na ako sa pagsisimula ng isang bagong paglalakbay kasama mo mahal ko. At oo, oo ang naging sagot ko.
Continue reading...
15
Ako'y mailap Pag si Ina'y kapiling Kung ako'y umasta parang Hindi sya nakikita Parabang sa isip ko'y ako lang Mag-isa Anong mali? Tanong ko sa  sarili Anong mali at ganito ako Umasta, Sa harap ni Inay na nagbigay Buhay sa kagaya kong walang Kwenta Pero bakit ba? Gusto ko ba na isilang nya ang Kagaya kong basura na ay wala pang kwenta? Sukdulan na siguro Ang hinanakit ni Ina sa akin Kayat luha nya'y hindi na napigil Ako'y sinumbatan Lahat ng kamalian ko'y Sinambit Sa unang pagkakataon Si Ina ay nagalit Ako'y nagtaka Sa aking nadarama Ang puso ko'y bakit tila sasabog na Sa nakitang luha Na umagus pababa Isang gaya ko Ang nagpaluha sa Kanya O, anung hirap at Sakit pala Ang makitang lumuha Ang Ginang na nagpalaki't umaruga Sa gaya kong walang kwenta Ngayu'y alam kuna Ang damdamin ni Ina Ako ay nangakong Magbabago na, upang damdami'y ni Ina hindi na masaktan pa At brilyante  nyang mata'y hindi na tumangis pa Ang mahal kong Ina nasa malayo na Paano na ang pramis ko Tila naging abo na Masakit isiping Pagmamahal ay di naipadama Sa nag-iisa kong Reyna Na nagpahalaga sa kagayakong basura na'y wala pang kwenta Sumilip ang Araw Sa mata kong nakapikit Kahit natakluban na ng luha ang mata Batid kong si Ina'y nasa tagiliran ko pala Nakatayo at nakangiti,may alay na pagmamahal ang brilyante nyang mga mata Hinagkan ko si Nanay Tudo bigay ang dabest kong yakap Sabay dampi ng matamis kong halik sakanyang pisngi Batid ko si Nanay ay nagtaka Tila nagulat pa nga sa bago kung pag-asta Labis akong nasaktan Sa panaginip na handa ng may kapal Tiyak ako'y kanyang sinubok Upang malaman ko na ang halaga ni  Nanay ay di lamang sintaas ng bundok Kundi sinlawak din pala dagat Ang mahagkan pala si Nanay Ay Walang kasing sarap Sa haba nang panahon sanay Noon kupa nadanas Ang mayakap si Nanay kahit gaano pa katagal Ay hindi ako magsasawa Ohh,kay saya maranasan ang ganito Ang makapiling si Nanay Buo na ang araw ko Ang pramis ko Nay ay isa lang Mamahalin kita higit pa sa buhay kong taglay basta ba dito kalang at hindi lilisan
0
Apr 26, 2017
Apr 26, 2017 at 2:22 AM UTC
Promise ko inay
Ako'y mailap Pag si Ina'y kapiling Kung ako'y umasta parang Hindi sya nakikita Parabang sa isip ko'y ako lang Mag-isa Anong mali? Tanong ko sa  sarili Anong mali at ganito ako Umasta, Sa harap ni Inay na nagbigay Buhay sa kagaya kong walang Kwenta Pero bakit ba? Gusto ko ba na isilang nya ang Kagaya kong basura na ay wala pang kwenta? Sukdulan na siguro Ang hinanakit ni Ina sa akin Kayat luha nya'y hindi na napigil Ako'y sinumbatan Lahat ng kamalian ko'y Sinambit Sa unang pagkakataon Si Ina ay nagalit Ako'y nagtaka Sa aking nadarama Ang puso ko'y bakit tila sasabog na Sa nakitang luha Na umagus pababa Isang gaya ko Ang nagpaluha sa Kanya O, anung hirap at Sakit pala Ang makitang lumuha Ang Ginang na nagpalaki't umaruga Sa gaya kong walang kwenta Ngayu'y alam kuna Ang damdamin ni Ina Ako ay nangakong Magbabago na, upang damdami'y ni Ina hindi na masaktan pa At brilyante  nyang mata'y hindi na tumangis pa Ang mahal kong Ina nasa malayo na Paano na ang pramis ko Tila naging abo na Masakit isiping Pagmamahal ay di naipadama Sa nag-iisa kong Reyna Na nagpahalaga sa kagayakong basura na'y wala pang kwenta Sumilip ang Araw Sa mata kong nakapikit Kahit natakluban na ng luha ang mata Batid kong si Ina'y nasa tagiliran ko pala Nakatayo at nakangiti,may alay na pagmamahal ang brilyante nyang mga mata Hinagkan ko si Nanay Tudo bigay ang dabest kong yakap Sabay dampi ng matamis kong halik sakanyang pisngi Batid ko si Nanay ay nagtaka Tila nagulat pa nga sa bago kung pag-asta Labis akong nasaktan Sa panaginip na handa ng may kapal Tiyak ako'y kanyang sinubok Upang malaman ko na ang halaga ni  Nanay ay di lamang sintaas ng bundok Kundi sinlawak din pala dagat Ang mahagkan pala si Nanay Ay Walang kasing sarap Sa haba nang panahon sanay Noon kupa nadanas Ang mayakap si Nanay kahit gaano pa katagal Ay hindi ako magsasawa Ohh,kay saya maranasan ang ganito Ang makapiling si Nanay Buo na ang araw ko Ang pramis ko Nay ay isa lang Mamahalin kita higit pa sa buhay kong taglay basta ba dito kalang at hindi lilisan
Continue reading...
75
Sana iyong maisip Ang aking nararamdaman Hindi maipagkakaila Ang nararamdaman ko ay tunay Kung para sayo wala lang ito Para saakin ito ay isang pangarap Pangarap na hindi kailanman matutupad Pangarap na tila isang impossibleng pagkakataon Isang pagkakamali ang mahulog sayo Ako man ay umaasa pa rin Ngunit iba ang iyong gusto Alam kong hindi ako at hinding hindi magiging ako Kakaiba ang turing mo saakin May konting aliw at kilig Pero hindi lahat ay totoo Kasinungalingan ika nga Pagpasensyahan mo na Ikaw ang aking natipuhan Hindi ko ito sinasadya Wala ito sa plano
0
Dec 13, 2015
Dec 13, 2015 at 11:46 AM UTC
Sadyang Kumakapit Sa Natitirang Sana
Ang paligsahan ay nagumpisang magbukas Ng mga piling kalahok kung sino ang pinakamalakas Pinagtipon tipon sa labanang may mataas na antas Ang gantimpala sa mananalo ay ang kapalaran ng bukas Wari bang hamon ng buhay na tayong lahat ay kalahok Sa paligsahang paunahang makarating sa tuktok Kung sino ba ang makakalagpas sa mga pagsubok At kung sino ba ang matatag at tunay na di marupok Kaya wag hayaang tumiklop ang tuhod Kahit sa panghihina ay dahandahang mapaluhod Dapat kalimutan ang nararamdamang pagod Dahil ang laban ay dumarating nang sunod sunod Ibigay ang lahat ng makakaya Magtiwala sa sarili, may magagawa pa Wag mawawalan ng pagasa Manatiling nakamulat ang mga mata Sabay ibukas ang munting palad Ano mang oras darating ang hinahangad Tulad ng manlalarong naghihintay ng pasa Nakasalalay ang puntos, kapag nahawakan ang bola Ganun kahalaga ang bawat panahon Di dapat pinalalagpas ang bawat pagkakataon Yan ang aral na ipinapaalala nitong kompetisyon At ang disiplinang nakapaloob sa isang kampeon Sumigaw kahit gaano kaliit ang tinig Di maglalaon ay tuluyan ka nilang maririnig Habang ang tao’y may taglay na pagibig May lakas na di padadaig kahit pang buong daigdig Bumangon ilang beses man madapa…. Walang tagumpay sa pagsuko Kaya laban lang ng buong puso Ipakita **** ikaw ang nararapat Sino man ang makatapat, bumalakid man ang lahat Ang mundo ay isang parang laro May panalo at may pagkabigo Ngunit may karamay na kupunang sumasaiyo Na magsasabing “Magkasama tayo, sila ikaw at ako”
0
Oct 23, 2018
Oct 23, 2018 at 9:31 PM UTC
Ang Paligsahan Ng Buhay
Ang paligsahan ay nagumpisang magbukas Ng mga piling kalahok kung sino ang pinakamalakas Pinagtipon tipon sa labanang may mataas na antas Ang gantimpala sa mananalo ay ang kapalaran ng bukas Wari bang hamon ng buhay na tayong lahat ay kalahok Sa paligsahang paunahang makarating sa tuktok Kung sino ba ang makakalagpas sa mga pagsubok At kung sino ba ang matatag at tunay na di marupok Kaya wag hayaang tumiklop ang tuhod Kahit sa panghihina ay dahandahang mapaluhod Dapat kalimutan ang nararamdamang pagod Dahil ang laban ay dumarating nang sunod sunod Ibigay ang lahat ng makakaya Magtiwala sa sarili, may magagawa pa Wag mawawalan ng pagasa Manatiling nakamulat ang mga mata Sabay ibukas ang munting palad Ano mang oras darating ang hinahangad Tulad ng manlalarong naghihintay ng pasa Nakasalalay ang puntos, kapag nahawakan ang bola Ganun kahalaga ang bawat panahon Di dapat pinalalagpas ang bawat pagkakataon Yan ang aral na ipinapaalala nitong kompetisyon At ang disiplinang nakapaloob sa isang kampeon Sumigaw kahit gaano kaliit ang tinig Di maglalaon ay tuluyan ka nilang maririnig Habang ang tao’y may taglay na pagibig May lakas na di padadaig kahit pang buong daigdig Bumangon ilang beses man madapa…. Walang tagumpay sa pagsuko Kaya laban lang ng buong puso Ipakita **** ikaw ang nararapat Sino man ang makatapat, bumalakid man ang lahat Ang mundo ay isang parang laro May panalo at may pagkabigo Ngunit may karamay na kupunang sumasaiyo Na magsasabing “Magkasama tayo, sila ikaw at ako”
Continue reading...
37
Hindi ko alam kung ano ang aking gagawin. Pilit ko pa rin iniisip na meron kang gusto sa akin. Ewan ko ba kung bakit ako nag gaganito. Dahil sa aking nararamdaman ako'y litong-lito. Ano pa ba ang aking dapat gawin para masabi  Itong lihim na pagtingin ko kung may pagkakataon ikaw ay aking makatabi Hindi mo ba alam na ang aking puso tumitibok para lang sayo. Kaya ngayon ako'y nanghihina ng loob kung patuloy kang lumalayo. Dinadaan ko na lang ito sa tula para mabasa mo Kahit mabasa mo ito huwag kang titigil maging kaibigan ko Sana'y rin ako maging masaya at malungkot sa piling mo Kaya sana huwag kang makakalimot sa babae na ito.
0
Apr 1, 2017
Apr 1, 2017 at 6:53 AM UTC
Hindi Ko Maamin, Torpe Nga Pala Ako.
Masyado kitang minahal AT masyado mo rin akong minahal Dahil sa masyado nato, Masyado tayong nasaktan Kailan nga ba nagsimulang maging lason … ang masyado nating pagmamahalan? Sa nakaukit sa aking memora’y nahulog ako sa napaka tamis **** ngiti, Ang mga mapang-akit **** titig at ang napaka lamig na boses na binubulong ng yong labi Nang ako’y iyong ligawan masyadong mabilis mo akong napasagot ng oo Kasi napaka laki naman ng amats ko sayo Kaya nagkaroon agad ng isang “tayo” Tayo ay nagtagal…. Masyadong nagtagal Na tila masyado nang napuno ng “tayo” Nakalimutan na natin ang para sakin at sayo Masyado nang naging masikip Bumuo tayo ng napakaraming mga pangarap Para sa ating hinaharap Kaya masyado nitong kinain ang ating panahon Ang dugo at pawis nati’y nilamon Masyado tayong naging kampante Na palaging nariyan ang isa’t isa kahit sa oras para sa kanya’y nagkulang ka na Masyado nang naubos ang ating lakas Upang mabuklod ang ating bukas At di na natin namalayan na ang ngayon pala’y naging masyado nang marupok At ang ating tayo’y.... unti-unti nang nalulugmok Hanggang sa naging madalas na ang paglabas ng mga salitang nakakasakit na Ang paglakas ng mga boses na nakakabingi na Masyado nang naging madalas ang pag-aaway sa kokonting pagkakataon na tayo’y nagkikita Masyado nang dumalas ang pagtatanong kung bakit pa? Kung ipagpapatuloy ko pa ba... Dahil masakit na Masyado nang dumami Ang rason ng aking pagsisisi Hanggan nasabi ko sa aking sarili Na tama na Ayaw ko na Kasi napakasakit na Masyado kitang minahal AT masyado mo rin akong minahal Dahil sa masyado nato, Masyado tayong nasaktan AT ang sakit nato’y gusto ko nang makalimutan Kaya hanggang dito nalang ang pag-ibig na binuo ng Napaka at Masyado.
0
Oct 3, 2015
Oct 3, 2015 at 10:52 AM UTC
Napaka Masyado (TAGALOG)
Masyado kitang minahal AT masyado mo rin akong minahal Dahil sa masyado nato, Masyado tayong nasaktan Kailan nga ba nagsimulang maging lason … ang masyado nating pagmamahalan? Sa nakaukit sa aking memora’y nahulog ako sa napaka tamis **** ngiti, Ang mga mapang-akit **** titig at ang napaka lamig na boses na binubulong ng yong labi Nang ako’y iyong ligawan masyadong mabilis mo akong napasagot ng oo Kasi napaka laki naman ng amats ko sayo Kaya nagkaroon agad ng isang “tayo” Tayo ay nagtagal…. Masyadong nagtagal Na tila masyado nang napuno ng “tayo” Nakalimutan na natin ang para sakin at sayo Masyado nang naging masikip Bumuo tayo ng napakaraming mga pangarap Para sa ating hinaharap Kaya masyado nitong kinain ang ating panahon Ang dugo at pawis nati’y nilamon Masyado tayong naging kampante Na palaging nariyan ang isa’t isa kahit sa oras para sa kanya’y nagkulang ka na Masyado nang naubos ang ating lakas Upang mabuklod ang ating bukas At di na natin namalayan na ang ngayon pala’y naging masyado nang marupok At ang ating tayo’y.... unti-unti nang nalulugmok Hanggang sa naging madalas na ang paglabas ng mga salitang nakakasakit na Ang paglakas ng mga boses na nakakabingi na Masyado nang naging madalas ang pag-aaway sa kokonting pagkakataon na tayo’y nagkikita Masyado nang dumalas ang pagtatanong kung bakit pa? Kung ipagpapatuloy ko pa ba... Dahil masakit na Masyado nang dumami Ang rason ng aking pagsisisi Hanggan nasabi ko sa aking sarili Na tama na Ayaw ko na Kasi napakasakit na Masyado kitang minahal AT masyado mo rin akong minahal Dahil sa masyado nato, Masyado tayong nasaktan AT ang sakit nato’y gusto ko nang makalimutan Kaya hanggang dito nalang ang pag-ibig na binuo ng Napaka at Masyado.
Continue reading...
40
Dalawang taon na ang nakalipas Ang aking unang nakitang liwanag, Isang liwanag na ako’y nasilaw At nahimala sa ‘king natagpuan, Ang ilaw na ito ay mahalaga, Mas mahalaga pa sa milyong pera, At hindi ko ito inaakala Na ito pala’y aking makikita, Isang araw ako ay may tiwala, May tiwala na magiging akin s’ya, Itong tiwala ay isang tadhana, Tadhanang ika’y mapapahimala, Itong ilaw ay aking binitawan, At pinagpalit sa ibang liwanag, At ito ay aking napagsisihan, At bumalik sa ‘king unang liwanag, Nung ako ay nakabalik sa ilaw Hindi ko ulit ito mabibitaw, At ang aking problema ay gumaan At hindi ko ulit ito iiwan Ang tula na ito ay maliwanag At di kailangan ng paliwanag, Itong tula ay isang kwento lamang At ito ay nagsisimula palang, Kapag ako’y na sa gitna ng dilim Ikaw ay nandoon para saakin, Para ako ay kumintab sa dilim Tuwing ang araw ay ‘sang makulimlim, Ako’y natutuwa sa ‘yong itsura Tuwing ikaw ay naging masaya, Pati ako ay nagiging masaya Ang iyong saya ay nakakahawa, Kung ika’y nakita kong nakangiti Ang damdamin ko ay gustong ngumiti, At maraming taong gustong humingi Nang iyong tuwa sa iyong pagngiti, Dahil sa’yo, hindi ko mapigilan Na tumingin sa iyong kagandahan, Na hindi ko kayang makalimutan Ang kagandahan na ‘king minamasdan, Sa ‘yong ugali ay ‘king nagustuhan Dahil sa iyong pagka-orihinal, At sa ‘yong magandang kaugalian Na di kayang magaya ng sinuman, Ang iyong mata ay isang bituin Dahil sila ay magandang titigin, Na walang plano para lang tumigil Kahit ito’y nasa gitna ng dilim, At isang araw na nakita kita Ikaw ay ang aking naging tadhana, Kahit pinakaunang pagkita Ikaw na agad ang aking nadama, Kahit hindi pa tayo magkaibigan tangi ‘kaw na ang aking nagustuhan, Na walang kahirap-hirap maghanap Sa iyong nakatagong kagandahan, Sa ilang taon na aking pasensya At ito ay sulit na hintayin kita, Dahil ikaw ay walang kasing halaga Nang kahit anong halaga ng pera, Ikaw ay isang tunay na liwanag Dahil ang aking buhay ay kuminang, Na walang tigil para lang kuminang Para Makita ang aking daanan, Ilang taon ko na itong tinago Para lang ikaw ay hindi lumayo, Na sa aking pag-iisip sa iyo Na damdaming ito ay di matuyo, Di ko ipipilit ang ‘yong pagmahal Na ako ang iyong karapat dapat, Na mahalin, para sa iyong buhay At ako’y may respeto sa ‘yong buhay, Ang aking nakatagong pakiramdam At ito ay para sa iyo lamang, Ako ay swerte nawalang kaagaw Dahil ako ay mag-iisa lamang, At ako ay hindi titigil dito Dahil ito ay para lang sa iyo, At wala kang kaagaw para dito Dahil ako ay para lang sa iyo, Sa puso ko’y hindi kita mabibitaw Dahil para sa ‘kin ika’y espesyal, At ikaw ay hindi mapapahamak Dahil ako ay naririto lamang, Ako ay nakapili ng seryoso At hindi nagkakamali sa iyo, At ikaw ang aking sariling mundo, At hinding-hindi ko ‘to magugulo, Kung ikaw ay wala, ako’y madilim Hindi magbabago ang ‘king damdamin, Sapagkat ito ay hindi titigil Dahil ikaw ay ang aking bituin, Kahit malawak ang ating paligid Tayo ay magkikita pa rin ulit, Dahil ito ay ang aking damdamin At ‘tong damdamin ay para sa atin, Ikaw ang nagbigay sa ‘kin ng pag-asa, At ito ay nagamit ko ng tama, Hindi ako palaging umaasa Dahil ito’y bihira lang tumama, Tuwing ako ay may nalilimutan Ikaw agad ang aking natandaan, Kahit ikaw ay ang aking iniwan Ikaw ang lumabas sa ‘king isipan, Ang tula na ito ay magwawakas Ngunit ang damdamin ko’y walang hanggan, Tatlong saknong nalang ang katapusan Dahil ito ang huli kong sagutan, Para saakin ikaw ang liwanag Kung ika’y wala, ako’y isang bulag Tuwing kumintab ang ‘yong kagandahan, Ang mga bulaklak ay namulaklak, Ilang taon ko na itong hinintay, Para lang ang damdamin ko’y malabas, Itong pagkakataon ang dumaan Para malaman **** ‘king naramdaman, Hindi ko inakala ang ‘yong ganda Na ang ibang tao ay di makita, Ito na ang katapusan ng tula, At salamat sa iyong pagbabasa.
0
Dec 13, 2019
Dec 13, 2019 at 6:02 AM UTC
Liwanag ng Aking Buhay
Dalawang taon na ang nakalipas Ang aking unang nakitang liwanag, Isang liwanag na ako’y nasilaw At nahimala sa ‘king natagpuan, Ang ilaw na ito ay mahalaga, Mas mahalaga pa sa milyong pera, At hindi ko ito inaakala Na ito pala’y aking makikita, Isang araw ako ay may tiwala, May tiwala na magiging akin s’ya, Itong tiwala ay isang tadhana, Tadhanang ika’y mapapahimala, Itong ilaw ay aking binitawan, At pinagpalit sa ibang liwanag, At ito ay aking napagsisihan, At bumalik sa ‘king unang liwanag, Nung ako ay nakabalik sa ilaw Hindi ko ulit ito mabibitaw, At ang aking problema ay gumaan At hindi ko ulit ito iiwan Ang tula na ito ay maliwanag At di kailangan ng paliwanag, Itong tula ay isang kwento lamang At ito ay nagsisimula palang, Kapag ako’y na sa gitna ng dilim Ikaw ay nandoon para saakin, Para ako ay kumintab sa dilim Tuwing ang araw ay ‘sang makulimlim, Ako’y natutuwa sa ‘yong itsura Tuwing ikaw ay naging masaya, Pati ako ay nagiging masaya Ang iyong saya ay nakakahawa, Kung ika’y nakita kong nakangiti Ang damdamin ko ay gustong ngumiti, At maraming taong gustong humingi Nang iyong tuwa sa iyong pagngiti, Dahil sa’yo, hindi ko mapigilan Na tumingin sa iyong kagandahan, Na hindi ko kayang makalimutan Ang kagandahan na ‘king minamasdan, Sa ‘yong ugali ay ‘king nagustuhan Dahil sa iyong pagka-orihinal, At sa ‘yong magandang kaugalian Na di kayang magaya ng sinuman, Ang iyong mata ay isang bituin Dahil sila ay magandang titigin, Na walang plano para lang tumigil Kahit ito’y nasa gitna ng dilim, At isang araw na nakita kita Ikaw ay ang aking naging tadhana, Kahit pinakaunang pagkita Ikaw na agad ang aking nadama, Kahit hindi pa tayo magkaibigan tangi ‘kaw na ang aking nagustuhan, Na walang kahirap-hirap maghanap Sa iyong nakatagong kagandahan, Sa ilang taon na aking pasensya At ito ay sulit na hintayin kita, Dahil ikaw ay walang kasing halaga Nang kahit anong halaga ng pera, Ikaw ay isang tunay na liwanag Dahil ang aking buhay ay kuminang, Na walang tigil para lang kuminang Para Makita ang aking daanan, Ilang taon ko na itong tinago Para lang ikaw ay hindi lumayo, Na sa aking pag-iisip sa iyo Na damdaming ito ay di matuyo, Di ko ipipilit ang ‘yong pagmahal Na ako ang iyong karapat dapat, Na mahalin, para sa iyong buhay At ako’y may respeto sa ‘yong buhay, Ang aking nakatagong pakiramdam At ito ay para sa iyo lamang, Ako ay swerte nawalang kaagaw Dahil ako ay mag-iisa lamang, At ako ay hindi titigil dito Dahil ito ay para lang sa iyo, At wala kang kaagaw para dito Dahil ako ay para lang sa iyo, Sa puso ko’y hindi kita mabibitaw Dahil para sa ‘kin ika’y espesyal, At ikaw ay hindi mapapahamak Dahil ako ay naririto lamang, Ako ay nakapili ng seryoso At hindi nagkakamali sa iyo, At ikaw ang aking sariling mundo, At hinding-hindi ko ‘to magugulo, Kung ikaw ay wala, ako’y madilim Hindi magbabago ang ‘king damdamin, Sapagkat ito ay hindi titigil Dahil ikaw ay ang aking bituin, Kahit malawak ang ating paligid Tayo ay magkikita pa rin ulit, Dahil ito ay ang aking damdamin At ‘tong damdamin ay para sa atin, Ikaw ang nagbigay sa ‘kin ng pag-asa, At ito ay nagamit ko ng tama, Hindi ako palaging umaasa Dahil ito’y bihira lang tumama, Tuwing ako ay may nalilimutan Ikaw agad ang aking natandaan, Kahit ikaw ay ang aking iniwan Ikaw ang lumabas sa ‘king isipan, Ang tula na ito ay magwawakas Ngunit ang damdamin ko’y walang hanggan, Tatlong saknong nalang ang katapusan Dahil ito ang huli kong sagutan, Para saakin ikaw ang liwanag Kung ika’y wala, ako’y isang bulag Tuwing kumintab ang ‘yong kagandahan, Ang mga bulaklak ay namulaklak, Ilang taon ko na itong hinintay, Para lang ang damdamin ko’y malabas, Itong pagkakataon ang dumaan Para malaman **** ‘king naramdaman, Hindi ko inakala ang ‘yong ganda Na ang ibang tao ay di makita, Ito na ang katapusan ng tula, At salamat sa iyong pagbabasa.
Continue reading...
120
* Hindi lahat ng prinsipyo ay tama gaano man ito kapositibo. Ang kawastuhan ng bawat prinsipyo at pananaw ay naaayon sa: panahon, tao, katangian at kakayanan nito, konkretong kalagayan at kung minsa'y kasama pati ang kulturang kinabibilanagan. Kaya ang sabihing "wag **** masyadong seryosohin ang buhay" o kung ano pang mga kasabihan, ay maaaring tama at mali, ayon sa mga nabanggit. Ano't ano pa man, ikaw pa rin ang huling magpapasya. Ano man ang maging pananaw ng ilan sa iyo, ituring **** ito'y bahagi lamang ng buhay...ng buhay mo at hindi nila. 4/1/2016 - Hindi porke nagiisa malungkot na. Dahil mas malungkot kung nakiki-high five ka sa lahat pero pag talikod mo fina-fuck u ka na pala. 4/4/2016 - kahit ano pang sabihin nila, mas masarap pa rin sa pakiramdam yung umiintindi ka ng kapwa kesa sa naninira ng kapwa. kaya sa tingin mo sinong may mas masarap na pakiramdam ngayon? 4/11/2016 - napag-alaman kong hindi sa lahat ng pagkakataon ang iyong pagpapagal ay may mabuting kapalit...na ang iyong mga inaasahan ay may balik. hindi sa lahat ng panahon ang polisiya ay nasusunod.. ni ang itinakdang panukat ang siyang ginagamit na panukat. 4/21/16 - kahit ginawan ka ng masama ng iba, nasaktan ka, 'wag kang gaganti...dahil hindi mo trabaho yun. 'wag **** agawan ng trabaho ang Diyos. Dahil alam mo sa sarili mo pag ang Diyos ang gumati, mas sakto at perpekto. 4/26/16 - Those people who mocks prayer entertain curse to their lives. 4/27/2016 - "ang position nilalagay sa puso, hindi sa ulo." - M' Avie 5/11/2016 - Alin ang mas pinaka-nakakapagod, ang magtrabaho gamit ang isip o gamit ang pisikal na katawan? Kasi sa totoo lang, wala naman talagang nakakapagod doon...mas nakakapagod makitungo sa mga katrabahong mahirap pakitunguhan... 6/6/2016 - Duwag lang ang nagpaparinig. 7/12/2016 - Wala naman talagang absolute fairness, dahil ang tao minsan nagdidesisyon sa ngalan ng "fairness" nilang tinatawag pero ang totoo, ito ay nagsisilbi pa rin sa kanilang interes dahil may integridad silang pinapangalagaan. Doon masasabi ng iba, "fair" ang taong ito. 7/28/2016 - monologue at bugtungan "Ginagawa ko naman ang trabaho ko pero habang tumatagal ako sa serbisyo hindi ako nadadagdagan kundi nababawasan." - Lapis "Tingin-tingin, maghapong nakatingin. Kahit pa magdamag, 24/7 walang kurap." - CCTV (tao, bagay, hayop?) :-) "Gusto nila sa akin laging mabilis dahil pag bumagal ako sasabihin nila "nakakainis", "walang kwenta.", etc, etc. - BAGP network*
0
Aug 30, 2016
Aug 30, 2016 at 12:55 AM UTC
Hugot Lines
* Hindi lahat ng prinsipyo ay tama gaano man ito kapositibo. Ang kawastuhan ng bawat prinsipyo at pananaw ay naaayon sa: panahon, tao, katangian at kakayanan nito, konkretong kalagayan at kung minsa'y kasama pati ang kulturang kinabibilanagan. Kaya ang sabihing "wag **** masyadong seryosohin ang buhay" o kung ano pang mga kasabihan, ay maaaring tama at mali, ayon sa mga nabanggit. Ano't ano pa man, ikaw pa rin ang huling magpapasya. Ano man ang maging pananaw ng ilan sa iyo, ituring **** ito'y bahagi lamang ng buhay...ng buhay mo at hindi nila. 4/1/2016 - Hindi porke nagiisa malungkot na. Dahil mas malungkot kung nakiki-high five ka sa lahat pero pag talikod mo fina-fuck u ka na pala. 4/4/2016 - kahit ano pang sabihin nila, mas masarap pa rin sa pakiramdam yung umiintindi ka ng kapwa kesa sa naninira ng kapwa. kaya sa tingin mo sinong may mas masarap na pakiramdam ngayon? 4/11/2016 - napag-alaman kong hindi sa lahat ng pagkakataon ang iyong pagpapagal ay may mabuting kapalit...na ang iyong mga inaasahan ay may balik. hindi sa lahat ng panahon ang polisiya ay nasusunod.. ni ang itinakdang panukat ang siyang ginagamit na panukat. 4/21/16 - kahit ginawan ka ng masama ng iba, nasaktan ka, 'wag kang gaganti...dahil hindi mo trabaho yun. 'wag **** agawan ng trabaho ang Diyos. Dahil alam mo sa sarili mo pag ang Diyos ang gumati, mas sakto at perpekto. 4/26/16 - Those people who mocks prayer entertain curse to their lives. 4/27/2016 - "ang position nilalagay sa puso, hindi sa ulo." - M' Avie 5/11/2016 - Alin ang mas pinaka-nakakapagod, ang magtrabaho gamit ang isip o gamit ang pisikal na katawan? Kasi sa totoo lang, wala naman talagang nakakapagod doon...mas nakakapagod makitungo sa mga katrabahong mahirap pakitunguhan... 6/6/2016 - Duwag lang ang nagpaparinig. 7/12/2016 - Wala naman talagang absolute fairness, dahil ang tao minsan nagdidesisyon sa ngalan ng "fairness" nilang tinatawag pero ang totoo, ito ay nagsisilbi pa rin sa kanilang interes dahil may integridad silang pinapangalagaan. Doon masasabi ng iba, "fair" ang taong ito. 7/28/2016 - monologue at bugtungan "Ginagawa ko naman ang trabaho ko pero habang tumatagal ako sa serbisyo hindi ako nadadagdagan kundi nababawasan." - Lapis "Tingin-tingin, maghapong nakatingin. Kahit pa magdamag, 24/7 walang kurap." - CCTV (tao, bagay, hayop?) :-) "Gusto nila sa akin laging mabilis dahil pag bumagal ako sasabihin nila "nakakainis", "walang kwenta.", etc, etc. - BAGP network*
Continue reading...
17
*parang pag mamahal ko sayo walang "end point" hindi ko alam kung bakit pero kailangan **** gumawa ng kababalaghan para magkaroon ng end point ang bilog kong pagmamahal sayo bakit? hindi pa ba sapat sayo ang tapat at buo kong pagmamahal? hindi pa ba sapat ang walang end point kong pagmamahal para sayo kaya mo nagawang mag sinungaling sakin? katulad mo, pagod na din ako pagod na akong umintindi kahit gusto kong pilitin, ayoko na sayangin oras ko dahil binigyan kita ng second chance pero hindi mo pinahalagahan oo, life is full of second chances pero hindi ako yung tipong tao na sobrang bait na mas pipiliin bigyan ng isa pang pagkakataon ang ibang tao para lang mapasaya sila sa punto na alam naman niya na hindi siya masaya sa magiging desisyon niya simula palang ng relasyon natin, ikaw inuna ko lagi isipin bago sarili ko kahit may mga oras na gusto ko bumitaw, inisip ko muna mararamdaman mo kahit nahihirapan na ako intindihin ka pero may faith at tiwala ako sayo na magbabago ka, na magiging tapat ka sakin, na ang ibibigay mo lamang sakin ay wala kundi ang katotohanan pero nagkamali ako nagkamali ako na pinagkatiwalaan kita nagkamali ako na nagkaroon pa ako ng faith sayo lagi ko tinatanong sa sarili ko nun "dapat pa ba kitang pagkatiwalaan?" sagot ko laging oo, dahil ang pagmamahal ko sayo ay lamang sa mga pagkakamali mo pero pinatunayan mo na mali ang sagot ko   kahit alam ko pagkatao mo, binigay ko sayo buo kong tiwala pero sinira mo wasak na wasak sa landas na hindi na kita kayang balikan dahil ayoko pumasok sa isang relasyon kung wala akong tiwala sa isang tao pagod ka na? mas pagod ako nasaktan ka? mas nasaktan ako binigay ko sayo buong puso ko pero binalik mo ng durog salamat salamat sa pag pasok sa buhay ko at nag silbi kang isang aral sakin salamat sa masasayang araw natin na parang kaya ko pa bilangin sa aking mga daliri.*
0
Feb 29, 2016
Feb 29, 2016 at 7:25 AM UTC
Bilog
*parang pag mamahal ko sayo walang "end point" hindi ko alam kung bakit pero kailangan **** gumawa ng kababalaghan para magkaroon ng end point ang bilog kong pagmamahal sayo bakit? hindi pa ba sapat sayo ang tapat at buo kong pagmamahal? hindi pa ba sapat ang walang end point kong pagmamahal para sayo kaya mo nagawang mag sinungaling sakin? katulad mo, pagod na din ako pagod na akong umintindi kahit gusto kong pilitin, ayoko na sayangin oras ko dahil binigyan kita ng second chance pero hindi mo pinahalagahan oo, life is full of second chances pero hindi ako yung tipong tao na sobrang bait na mas pipiliin bigyan ng isa pang pagkakataon ang ibang tao para lang mapasaya sila sa punto na alam naman niya na hindi siya masaya sa magiging desisyon niya simula palang ng relasyon natin, ikaw inuna ko lagi isipin bago sarili ko kahit may mga oras na gusto ko bumitaw, inisip ko muna mararamdaman mo kahit nahihirapan na ako intindihin ka pero may faith at tiwala ako sayo na magbabago ka, na magiging tapat ka sakin, na ang ibibigay mo lamang sakin ay wala kundi ang katotohanan pero nagkamali ako nagkamali ako na pinagkatiwalaan kita nagkamali ako na nagkaroon pa ako ng faith sayo lagi ko tinatanong sa sarili ko nun "dapat pa ba kitang pagkatiwalaan?" sagot ko laging oo, dahil ang pagmamahal ko sayo ay lamang sa mga pagkakamali mo pero pinatunayan mo na mali ang sagot ko   kahit alam ko pagkatao mo, binigay ko sayo buo kong tiwala pero sinira mo wasak na wasak sa landas na hindi na kita kayang balikan dahil ayoko pumasok sa isang relasyon kung wala akong tiwala sa isang tao pagod ka na? mas pagod ako nasaktan ka? mas nasaktan ako binigay ko sayo buong puso ko pero binalik mo ng durog salamat salamat sa pag pasok sa buhay ko at nag silbi kang isang aral sakin salamat sa masasayang araw natin na parang kaya ko pa bilangin sa aking mga daliri.*
Continue reading...
37
gabing hindi mapakali, gustong humagolgol, ngunit walang luhang pumapatak, sikip ng dibdib ay hindi maintindihan, ilang kilometro na ang takbo ng isip, ngunit ikaw lamang ang iniisip, Papalayain na ba ang sarili? o hahayaan nalang na magkusang mawala, dahil nagmimistulang bangkay na at hindi na maramdaman ang muling umibig. ang makita kang masaya na, ay akin ding kasiyahan, mga katanungan ko'y hangang tanong nalang. sinusubukang ngumiti tumawa ngunit, aking lamang pinaglalaruan ang aking sarili, dahil sa halip tuwa at saya ang aking maramdaman ay parang normal lang. PAPALAYAIN NA AKING SARILI, sa nakaraan nating ako lang ang nakakalam, na parang ako lang ang nakakaalala. ito na nakakaramdam na pala ako ulit. SAKIT pala ang aking nararamdaman, na ako'y napag iwanan na, na ako nalang ang nabubuhay sating nakaraan. TAKOT, na ako'y tuluyan mo na palang nakalimutan, TUWA na ikaw ay masayang masaya na, ngunit sana ang mga tanong gustong itanong saiyo, matuldukan na, pangamba ko lang ay hindi nanaman ito sagutin. pangamba ko din ay baka hindi mo na ako ituring na kahit parang kapatid lang, yon ay aking tanging hiling. ngayon ay siguro panahon na para, Palayain na aking SARILI, ngayon luha na ngay bumuhos sa umagang gansa ng sikat ng araw, at ngayon sa huling pagkakataon ipapadama sayo, K. ikaw lang, mahal kita, minahal kita, at kung baliktarin man ang mundo at kung saan pwede na ang TAYO, K. mamahalain parin kita. mahirap man sakin ngunit siguro ngay ito rin ang iyong inaantay ang, Palayain na aking SARILI.
0
May 11, 2019
May 11, 2019 at 11:50 PM UTC
Papalayain na aking SARILI
gabing hindi mapakali, gustong humagolgol, ngunit walang luhang pumapatak, sikip ng dibdib ay hindi maintindihan, ilang kilometro na ang takbo ng isip, ngunit ikaw lamang ang iniisip, Papalayain na ba ang sarili? o hahayaan nalang na magkusang mawala, dahil nagmimistulang bangkay na at hindi na maramdaman ang muling umibig. ang makita kang masaya na, ay akin ding kasiyahan, mga katanungan ko'y hangang tanong nalang. sinusubukang ngumiti tumawa ngunit, aking lamang pinaglalaruan ang aking sarili, dahil sa halip tuwa at saya ang aking maramdaman ay parang normal lang. PAPALAYAIN NA AKING SARILI, sa nakaraan nating ako lang ang nakakalam, na parang ako lang ang nakakaalala. ito na nakakaramdam na pala ako ulit. SAKIT pala ang aking nararamdaman, na ako'y napag iwanan na, na ako nalang ang nabubuhay sating nakaraan. TAKOT, na ako'y tuluyan mo na palang nakalimutan, TUWA na ikaw ay masayang masaya na, ngunit sana ang mga tanong gustong itanong saiyo, matuldukan na, pangamba ko lang ay hindi nanaman ito sagutin. pangamba ko din ay baka hindi mo na ako ituring na kahit parang kapatid lang, yon ay aking tanging hiling. ngayon ay siguro panahon na para, Palayain na aking SARILI, ngayon luha na ngay bumuhos sa umagang gansa ng sikat ng araw, at ngayon sa huling pagkakataon ipapadama sayo, K. ikaw lang, mahal kita, minahal kita, at kung baliktarin man ang mundo at kung saan pwede na ang TAYO, K. mamahalain parin kita. mahirap man sakin ngunit siguro ngay ito rin ang iyong inaantay ang, Palayain na aking SARILI.
Continue reading...
22
sa gabi ito nararamdaman ko ang lamig kung saan ang katawan ko ay nanginginig ang gabi na bilang lang ang natatamaan ng liwanag ng buwan sa daan nag lakad ako sa dilim para magpahangin at mag isip isip ng mga bagay na gumugulo at sumasagi sa utak ko ito ba mga bituin tinitingala ko ay totoo bang tinutupad ang hiling ng mga tao? o isa lang silang bagay na palamuti sa itaas ng kalawakan para maging matingkad ang mga gabi at mag bigay ng kislap sa itaas ng kalangitan para matawag itong maganda minsan naniwala ako sa kasabihan kapag nakita mo ito sa kalangitan kung saan ang pakiramdam mo ay hindi mo maintindihan. subukan mo ibulong sa bituin at pagkatapos sabihin mo dito ang mga gusto **** mag bago sa sitwasyon na naaayon sa kagustuhan mo at ibibigay at magkakatotoo sinubukan ko gawin ito ng mataimtim. sinabi ko na lahat ng aking hinanakit at sakit ibinulong ko ito sa mga bituin na may kasama pang luha baka sakali sakin ay maawa hiniling ko na sana ay bumalik ka. yakapin ako muli at hindi kana aalis pa hahawakan ang aking kamay at sasabihin sakin hindi mo kaya hiniling ko rin na sana sabihin **** mayroon tayo pa ilang gabi pa ang mga dumaan sinubukan ko mag lakad lakad sa madilim na daan at mag isip kung saan na ba napunta ang mga hiniling kung ito ba'y pagpapalain sakin o ito ba ay mababaliwala at mag lalaho lang din ng bula kasama ng mga hiling ko kung babalik ka pa ba napag tanto ko kaya hindi sinang ayunan ang aking mga hiling ay parehas tayong humiling sa bagay na ginusto na mangyari para satin ikaw na gusto **** bumalik sya at mahalin ka ulit ikaw na pinapangarap sya ikaw na sana hindi na ulit kayo maghihiwalay pa at ako na umaasa babalik kapa ako na nag hihintay at umaasa ako na humihiling pa ng pangalawang pagkatataon para mahalin. ako na sana ay piliin mo rin. nabaliwala ang lahat ng hiniling para sa ating dalawa. naisip ko na hindi naman natin kailangan ang mga bituin na to para hilingin ng mga bagay na gusto natin dahil tayo ang mga bituin sumabog sa kalangitan pagkatapos ng ating mga hiling para sa atin ay magpapasaya tayo ang mga bituin tutupad sa gusto natin mabago ang lahat tayo ang mga bituin noon ay nag ningning at nag sama pero mali ang tinalikdang daan tayo ang mga nawalang bituin sa kalangitan at pinag tagpo ng kapalaran at pagkakataon para hilingin sa bawat isa pero iba ang gustong makasama. tayo ang mga bituin na yon tayo ang mga bituin nag ningning noon tayo yon tayo ang bituin na yon.
0
Jan 12, 2019
Jan 12, 2019 at 8:24 AM UTC
Tayong dalawa ang nawawalang bituin sa langit
sa gabi ito nararamdaman ko ang lamig kung saan ang katawan ko ay nanginginig ang gabi na bilang lang ang natatamaan ng liwanag ng buwan sa daan nag lakad ako sa dilim para magpahangin at mag isip isip ng mga bagay na gumugulo at sumasagi sa utak ko ito ba mga bituin tinitingala ko ay totoo bang tinutupad ang hiling ng mga tao? o isa lang silang bagay na palamuti sa itaas ng kalawakan para maging matingkad ang mga gabi at mag bigay ng kislap sa itaas ng kalangitan para matawag itong maganda minsan naniwala ako sa kasabihan kapag nakita mo ito sa kalangitan kung saan ang pakiramdam mo ay hindi mo maintindihan. subukan mo ibulong sa bituin at pagkatapos sabihin mo dito ang mga gusto **** mag bago sa sitwasyon na naaayon sa kagustuhan mo at ibibigay at magkakatotoo sinubukan ko gawin ito ng mataimtim. sinabi ko na lahat ng aking hinanakit at sakit ibinulong ko ito sa mga bituin na may kasama pang luha baka sakali sakin ay maawa hiniling ko na sana ay bumalik ka. yakapin ako muli at hindi kana aalis pa hahawakan ang aking kamay at sasabihin sakin hindi mo kaya hiniling ko rin na sana sabihin **** mayroon tayo pa ilang gabi pa ang mga dumaan sinubukan ko mag lakad lakad sa madilim na daan at mag isip kung saan na ba napunta ang mga hiniling kung ito ba'y pagpapalain sakin o ito ba ay mababaliwala at mag lalaho lang din ng bula kasama ng mga hiling ko kung babalik ka pa ba napag tanto ko kaya hindi sinang ayunan ang aking mga hiling ay parehas tayong humiling sa bagay na ginusto na mangyari para satin ikaw na gusto **** bumalik sya at mahalin ka ulit ikaw na pinapangarap sya ikaw na sana hindi na ulit kayo maghihiwalay pa at ako na umaasa babalik kapa ako na nag hihintay at umaasa ako na humihiling pa ng pangalawang pagkatataon para mahalin. ako na sana ay piliin mo rin. nabaliwala ang lahat ng hiniling para sa ating dalawa. naisip ko na hindi naman natin kailangan ang mga bituin na to para hilingin ng mga bagay na gusto natin dahil tayo ang mga bituin sumabog sa kalangitan pagkatapos ng ating mga hiling para sa atin ay magpapasaya tayo ang mga bituin tutupad sa gusto natin mabago ang lahat tayo ang mga bituin noon ay nag ningning at nag sama pero mali ang tinalikdang daan tayo ang mga nawalang bituin sa kalangitan at pinag tagpo ng kapalaran at pagkakataon para hilingin sa bawat isa pero iba ang gustong makasama. tayo ang mga bituin na yon tayo ang mga bituin nag ningning noon tayo yon tayo ang bituin na yon.
Continue reading...
87
Pwede bang pakisabi mo sa akin kung ano ang pag-ibig? Pakiramdam ko kasi ako na lang ang hindi makahanap nito. Pakiramdam ko kasi hindi sapat yung mga salitang nakalimbag sa diksyunaryo para maintindihan ko, Hindi din siguro sapat yung mga gabing 'di ako makatulog dahil sa'yo, 'Di din sapat na kasama ka sa mga salitang lumalangoy sa isipan ko tuwing susulat ako ng tula Hindi pa rin ba sapat, na nakilala kita? Para maintindihan ang pag-ibig? Para akong isang musmos na batang hinahanap ang kahulugan ng isang matalinghagang salitang nabasa niya sa isang tula. Nahihiyang itanong sa mga magulang at kaibigan, Kailangan ang sarili lang ang maka-intindi at makaramdam. Hindi ako makahinga, Sinasakal ako ng mga walang katapusang tanong, Kung ano nga ba talaga ang pag-ibig? Kung hinahanap nga ba 'to, o kung kusa nga ba 'tong dadating. Kung ang pag-ibig ba ay... Yung sandaling tumigil ang oras nang nakita mo siya sa unang pagkakataon? Yung nalaman ninyo ang pangalan ng isa't-isa at inukit mo na agad 'to sa isipan mo, at lumipas ang ilang araw may rebulto na siya sa puso mo. Ang pag-ibig ba ay... Ang mga saktong puwang ng inyong mga kamay? Ang bilis ng tibok ng puso mo nang una mo siyang nayakap? Nang nagsalubong ang inyong mga labi at nalaman niyo ang bawat sikretong tinatago sa katahimikan. Nang makita mo ang mga mata niya at naalala mo noong una kang nakakita ng mga kuliglig. Natakot ka at nabighani. Ang pag-ibig ba ay... Ang pagpapakatanga sa isang taong niloko ka na ng tatlong beses? Ang mga guhit sa braso mo? Ang mga natuyong luha mo? Ang pag-ibig ba ay ang pagmahal sa isang taong may mahal din na iba? Hindi ba pag-ibig ang pag-ibig, kung hindi nangyari ang lahat ng napanood mo sa pelikula at nabasa sa libro? Hindi ba pag-ibig ang pag-ibig, kung hindi ka nasaktan? Natatakot ako, Na baka sa sobrang tagal ko sa paghanap ng mga kasagutan, Mapapagod ako at susuko. Nabuklat ko na ata lahat ng mga talahuluganan at tesauro, Tila bang kaya ko nang gumawa ng tula para sa bawat salitang nakilala ko, Pero pinili kong mag-sulat sa isang salitang hindi ko nahanapan ng kahulugan. Limang beses ako nag-akala na nakilala ko ang pag-ibig, Limang beses akong nagkamali. Hindi ko alam kung tama pa bang kuwestiyonin ang pag-ibig, Ang ano, bakit, kailan, at paano. Siguro mananatili na lang 'tong matalinghagang salitang walang kahulugan at kailangan maramdaman para maintindihan. Pangako, Sa sandaling maramdaman natin 'to. Magmamahalan tayo ng higit pa sa pag-ibig.
0
Jun 27, 2016
Jun 27, 2016 at 6:32 AM UTC
Higit Pa Sa Pag-ibig
Pwede bang pakisabi mo sa akin kung ano ang pag-ibig? Pakiramdam ko kasi ako na lang ang hindi makahanap nito. Pakiramdam ko kasi hindi sapat yung mga salitang nakalimbag sa diksyunaryo para maintindihan ko, Hindi din siguro sapat yung mga gabing 'di ako makatulog dahil sa'yo, 'Di din sapat na kasama ka sa mga salitang lumalangoy sa isipan ko tuwing susulat ako ng tula Hindi pa rin ba sapat, na nakilala kita? Para maintindihan ang pag-ibig? Para akong isang musmos na batang hinahanap ang kahulugan ng isang matalinghagang salitang nabasa niya sa isang tula. Nahihiyang itanong sa mga magulang at kaibigan, Kailangan ang sarili lang ang maka-intindi at makaramdam. Hindi ako makahinga, Sinasakal ako ng mga walang katapusang tanong, Kung ano nga ba talaga ang pag-ibig? Kung hinahanap nga ba 'to, o kung kusa nga ba 'tong dadating. Kung ang pag-ibig ba ay... Yung sandaling tumigil ang oras nang nakita mo siya sa unang pagkakataon? Yung nalaman ninyo ang pangalan ng isa't-isa at inukit mo na agad 'to sa isipan mo, at lumipas ang ilang araw may rebulto na siya sa puso mo. Ang pag-ibig ba ay... Ang mga saktong puwang ng inyong mga kamay? Ang bilis ng tibok ng puso mo nang una mo siyang nayakap? Nang nagsalubong ang inyong mga labi at nalaman niyo ang bawat sikretong tinatago sa katahimikan. Nang makita mo ang mga mata niya at naalala mo noong una kang nakakita ng mga kuliglig. Natakot ka at nabighani. Ang pag-ibig ba ay... Ang pagpapakatanga sa isang taong niloko ka na ng tatlong beses? Ang mga guhit sa braso mo? Ang mga natuyong luha mo? Ang pag-ibig ba ay ang pagmahal sa isang taong may mahal din na iba? Hindi ba pag-ibig ang pag-ibig, kung hindi nangyari ang lahat ng napanood mo sa pelikula at nabasa sa libro? Hindi ba pag-ibig ang pag-ibig, kung hindi ka nasaktan? Natatakot ako, Na baka sa sobrang tagal ko sa paghanap ng mga kasagutan, Mapapagod ako at susuko. Nabuklat ko na ata lahat ng mga talahuluganan at tesauro, Tila bang kaya ko nang gumawa ng tula para sa bawat salitang nakilala ko, Pero pinili kong mag-sulat sa isang salitang hindi ko nahanapan ng kahulugan. Limang beses ako nag-akala na nakilala ko ang pag-ibig, Limang beses akong nagkamali. Hindi ko alam kung tama pa bang kuwestiyonin ang pag-ibig, Ang ano, bakit, kailan, at paano. Siguro mananatili na lang 'tong matalinghagang salitang walang kahulugan at kailangan maramdaman para maintindihan. Pangako, Sa sandaling maramdaman natin 'to. Magmamahalan tayo ng higit pa sa pag-ibig.
Continue reading...
45
Pagibig, kamusta? Ang tagal na natin hindi naguusap, sana okay ka lang at hindi nagdurusa. Papayag ka bang makipagkita? O nasaktan ka na ba ng sobra at hindi mo na kaya. Alam ko may pangako tayo sa isa't isa, at binalewala ko lang na parang basura! Patawarin mo ako at binitwan kita. Pero sa isang pagkakataon muli pwede ba tayong magkita? Kaya sa oras na ito, Ang tanong ko lang sa iyo ay kamusta? Alam ko ako ang may kasalanan nitong lahat! Pero aking sinta kailangan ko lng malaman okay ka pa ba na tayong maging dalawa? Meron ba akong second chance na makukuha? O ayaw mo na dahil hindi mo na kaya. Kaya pagibig kamusta? Sana okay ka lang at hindi nagdurusa...
0
Jul 31, 2019
Jul 31, 2019 at 10:01 AM UTC
Pagibig, kamusta?
Mahal Salamat, salamat sa mga araw na nakasama kita Salamat sa mga araw na naramdaman kong ako'y mahalaga Salamat sa mga araw na ako'y iyong napasaya Salamat dahil binigyan ako ng pagkakataon na makilala ka Mahal Alam kong hindi ako, yung taong makapag-wawasto sa'yo. Alam kong hindi sapat, ang mga bagay na nagawa ko Alam kong kailanman, hindi magkakaroon ng tayo Alam kong mali ako, masyado akong umasa sa mga salita mo Mahal Patawad kung umabot na sa puntong napagod na 'ko Patawad kung hindi ko na tinuloy ang paglaban at bumitaw na 'ko Patawad kung masyado akong naging mapaghangad sa pagmamahal mo. Patawad kung ika'y laging mali sa paningin ko. Mahal Sana lagi **** tatandaan, kung paano kita minahal. Sana lagi **** ingatan ang 'yong sarili, san man magpunta Sana sa mga panahong wala ako, ika'y maliwanagan na. Sana sa susunod na babaeng darating sa buhay mo, iyong pahalagahan na. Mahal Huwag kang mag-alala, kahit gaano pa man karami ang sakit na aking nadama Lagi ko parin ipagdarasal na sana ika'y maging masaya. Hindi ka pa man humihingi ng patawad, napatawad na kita Sa lahat ng aking pagsisikap na iyong binalewala. Mahal Wala akong ibang hihilingin sa maykapal kundi ang 'yong kaligtasan Wala akong ibang hahangarin kundi ika'y matauhan na Mahal na mahal kita, higit pa sa sobra. Mahal na mahal kita, pero siguro tama na.
0
Apr 20, 2019
Apr 20, 2019 at 7:07 AM UTC
MAHAL
And in the end, the love you take is the love you make. -The Beatles Isa ito sa mga argumentong dapat lamang pagtalunan. Dahil hindi lahat ng pag-ibig na binibigay mo ay nasusuklian. Masarap lamang itong pakinggan. Noong inibig mo ako, Hindi. Mas tamang sabihin na noong naisip **** iniibig mo na ako, Ay mas pinili **** huwag magbigay ng buo. Hindi ko alam sa'yo pero ikaw na ang pinaka-duwag na taong nakilala ko. Naaalala ko noon ang mga sugat at pilat na naiwan niyang nakatatak at nakakabit sa mga braso mo. Nakikita ko ang mga bakas ng mga hampas nya sa mga balikat mo. Bawat kagat at kalmot at gasgas na ibinigay n'ya sa'yo, Sa mga pagkakataon na akala mo wala lang, Naramdaman ko. Pinaramdam mo silang lahat sa akin. Anghirap palang pilitin na bumuo nang puso na ayaw magpabuo sa'yo. Hindi ko din kasi alam dati na kailangan, ang kagustuhang maghilom, Manggaling sa kanya mismo. Pinilit kong pagtagpi-tagpiin ang mga piraso **** nakakalat sa sahig mula nang binitiwan ka n'ya. Sinubukan kong gamutin ang lahat ng sakit na nagpapanatili sa iyong gising sa alas-tres ng umaga. Pinili kong mahulog sa iyo kahit alam kong mas malabo pa sa tubig ng Ilog Pasig ang pag-asa Na maisip **** sa iyo lang ako. Iyong-iyo lang ako. May mga pagkakataon na nakikita ng ibang tao ang mga pagbabago na akala nila ay ako ang dahilan pero ang hindi nila alam, Sa dami at haba ng mga sakit na iyong naramdaman, Natuto ka lamang na itago silang lahat sa loob mo. Na sa kahit na anong oras, pwede silang lahat lumabas at lamunin na lang ako ng buo. Oo. Ako. Dahil mas pinili kong lumapit sa'yo. Iyong-iyo lang ako. May mga pagkakataon na gusto kong isipin Na ang bagong taginting ng mga tawa mo ay dahil sa akin. Na ang mga panaginip mo kapag ikaw ay mahimbing, ako ang laman. Na ang mga pangarap mo sa hinaharap ay ako ang hiling. At ang bawat pulso mo ay para sa akin lamang. Dahil sa iyo lang ako. Iyong-iyo lang ako. Pero hindi. Dahil andami mo nang natutunang paraan para magtago. Napakadami na ng mga pagkakataon na sinayang mo. Ang akala mo, lahat ng pagkabigo mo sa pag-ibig dati Ay natulungan kang maging mas malakas, mas matatag, mas matalino. Pero hindi. Dahil papasok sa isang bagong pag-ibig ay tinangay mo lahat ng galit. Iniwan mo ang mga aral na natutunan mo maliban sa "Ang pag-ibig ay hindi dapat pagkatiwalaan." Ang tanging bagay na hinahabol mo, na pinipilit **** makuha, Na pinipilit mo dating kapitan kahit na wala na, Ang bagay na akala mo ay lubos sa iyong magpapasaya, Tinitignan mo na may pagdududa ang iyong mga mata. At unti-unti kang nabulag. At hindi mo nakita ang pagibig na nasa harap mo na. Lumipad at nawala. Hindi bulag ang pag-ibig. Bulag ang mga taong pinipilit tumingin sa araw dahil gusto nilang makakita ng liwanag ngunit ayaw alisin ang kanilang mga de-kolor na antipara. Wala kang natutunan sa nakaraan. Hindi ka nga nasasaktan. Hindi mo naman mahagilap ang tunay **** kaligayahan.
0
Jun 9, 2016
Jun 9, 2016 at 1:58 AM UTC
Ang kaibahan ng katalinuhan at kaduwagan
And in the end, the love you take is the love you make. -The Beatles Isa ito sa mga argumentong dapat lamang pagtalunan. Dahil hindi lahat ng pag-ibig na binibigay mo ay nasusuklian. Masarap lamang itong pakinggan. Noong inibig mo ako, Hindi. Mas tamang sabihin na noong naisip **** iniibig mo na ako, Ay mas pinili **** huwag magbigay ng buo. Hindi ko alam sa'yo pero ikaw na ang pinaka-duwag na taong nakilala ko. Naaalala ko noon ang mga sugat at pilat na naiwan niyang nakatatak at nakakabit sa mga braso mo. Nakikita ko ang mga bakas ng mga hampas nya sa mga balikat mo. Bawat kagat at kalmot at gasgas na ibinigay n'ya sa'yo, Sa mga pagkakataon na akala mo wala lang, Naramdaman ko. Pinaramdam mo silang lahat sa akin. Anghirap palang pilitin na bumuo nang puso na ayaw magpabuo sa'yo. Hindi ko din kasi alam dati na kailangan, ang kagustuhang maghilom, Manggaling sa kanya mismo. Pinilit kong pagtagpi-tagpiin ang mga piraso **** nakakalat sa sahig mula nang binitiwan ka n'ya. Sinubukan kong gamutin ang lahat ng sakit na nagpapanatili sa iyong gising sa alas-tres ng umaga. Pinili kong mahulog sa iyo kahit alam kong mas malabo pa sa tubig ng Ilog Pasig ang pag-asa Na maisip **** sa iyo lang ako. Iyong-iyo lang ako. May mga pagkakataon na nakikita ng ibang tao ang mga pagbabago na akala nila ay ako ang dahilan pero ang hindi nila alam, Sa dami at haba ng mga sakit na iyong naramdaman, Natuto ka lamang na itago silang lahat sa loob mo. Na sa kahit na anong oras, pwede silang lahat lumabas at lamunin na lang ako ng buo. Oo. Ako. Dahil mas pinili kong lumapit sa'yo. Iyong-iyo lang ako. May mga pagkakataon na gusto kong isipin Na ang bagong taginting ng mga tawa mo ay dahil sa akin. Na ang mga panaginip mo kapag ikaw ay mahimbing, ako ang laman. Na ang mga pangarap mo sa hinaharap ay ako ang hiling. At ang bawat pulso mo ay para sa akin lamang. Dahil sa iyo lang ako. Iyong-iyo lang ako. Pero hindi. Dahil andami mo nang natutunang paraan para magtago. Napakadami na ng mga pagkakataon na sinayang mo. Ang akala mo, lahat ng pagkabigo mo sa pag-ibig dati Ay natulungan kang maging mas malakas, mas matatag, mas matalino. Pero hindi. Dahil papasok sa isang bagong pag-ibig ay tinangay mo lahat ng galit. Iniwan mo ang mga aral na natutunan mo maliban sa "Ang pag-ibig ay hindi dapat pagkatiwalaan." Ang tanging bagay na hinahabol mo, na pinipilit **** makuha, Na pinipilit mo dating kapitan kahit na wala na, Ang bagay na akala mo ay lubos sa iyong magpapasaya, Tinitignan mo na may pagdududa ang iyong mga mata. At unti-unti kang nabulag. At hindi mo nakita ang pagibig na nasa harap mo na. Lumipad at nawala. Hindi bulag ang pag-ibig. Bulag ang mga taong pinipilit tumingin sa araw dahil gusto nilang makakita ng liwanag ngunit ayaw alisin ang kanilang mga de-kolor na antipara. Wala kang natutunan sa nakaraan. Hindi ka nga nasasaktan. Hindi mo naman mahagilap ang tunay **** kaligayahan.
Continue reading...
59
totoo and sinasabi nila na sa segundong mawalan ka ng pakialam sa mundo ay bigla nalang itong magpapakita ng pakialam sayo na sa oras na maglaho sa iyong pansin ang tagtuyo biglaan nalang iiyak ang mga ulap para sayo na sa sandaling binitawan mo ang kamay ng gusto ng makawala darating ang ibang kamay na hahawak muli nito ng mas mahigpit, totoo ang sinasabi nila tila mahirap lang maniwala sa sabi-sabi, sa haka-haka dahil hindi nga naman ikaw ang nakatayo sa sapatos nila tiwala tiwala sa pag-angat ng araw na hindi ka nito bibiguin tiwala sa iyong pag-dasal sa mga bituin na kumukuti-kutitap sa gitna ng dilim, ang buwan na sa mga pagkakataong wala ng pag-asa ay kakantahan ka ng may bukas pa, totoo ang sinasabi nila oo darating ang mga araw na bigla ka nalang mapapaiyak sa tuwa, sa lungkot sa paglisan ng taong iniikutan ng buhay mo darating ang mga araw na bigla ka nalang mapapaluhod dahil wala ka ng magawa at wala ka ng matawagan pero tatandaan mo na hindi ka nag-iisa dahil nandito ako, ako ako na kailan ma'y minahal, nagmamahal, at magmamahal sayo kumapit ka lang sa aking kamay sa aking balikat sa aking katawan na kahit ulanan ng pasa at sugat ay ibinibigay ko sayo ng buong buo uulitin ko, totoo ang sinasabi nila na sa gitna ng kawalan sa gitna ng pagsuko sa gitna ng pagbitaw ito mismo ang maghahanap sayo siya mismo ang maghahanap sayo darating at darating ang parte nitong kwento na bubuo sayo at muli nanamang iikot ang iyong mundo pero sa ngayon, sa dito, sa oras na ito habang naghihintay ka pa, ay mali pala, dahil hindi tayo maghihintay at hindi tumigil ang pagtakbo ng oras sa buhay na ito dahil maliwanag pa sa bumbilya ang kamalian ng nakaraan bitawan mo lang at hayaan mo kong isatupad ang aking mga pangako hindi kita iiwanan, tiwala magtiwala ka lang sa huling pagkakataon, uulitin ko, totoo ang sinasabi nila hindi ka nagbubulagbulagan kundi pinagkakatiwalaan mo lang ako ng buong isip at buong puso, ako ako na nagtiwala rin sa Kanya ako na hindi umasa, ngunit humawak sa salita ng aking Ama, ako ito ang tatandaan mo
0
Feb 26, 2016
Feb 26, 2016 at 11:40 AM UTC
Pag-bitaw
totoo and sinasabi nila na sa segundong mawalan ka ng pakialam sa mundo ay bigla nalang itong magpapakita ng pakialam sayo na sa oras na maglaho sa iyong pansin ang tagtuyo biglaan nalang iiyak ang mga ulap para sayo na sa sandaling binitawan mo ang kamay ng gusto ng makawala darating ang ibang kamay na hahawak muli nito ng mas mahigpit, totoo ang sinasabi nila tila mahirap lang maniwala sa sabi-sabi, sa haka-haka dahil hindi nga naman ikaw ang nakatayo sa sapatos nila tiwala tiwala sa pag-angat ng araw na hindi ka nito bibiguin tiwala sa iyong pag-dasal sa mga bituin na kumukuti-kutitap sa gitna ng dilim, ang buwan na sa mga pagkakataong wala ng pag-asa ay kakantahan ka ng may bukas pa, totoo ang sinasabi nila oo darating ang mga araw na bigla ka nalang mapapaiyak sa tuwa, sa lungkot sa paglisan ng taong iniikutan ng buhay mo darating ang mga araw na bigla ka nalang mapapaluhod dahil wala ka ng magawa at wala ka ng matawagan pero tatandaan mo na hindi ka nag-iisa dahil nandito ako, ako ako na kailan ma'y minahal, nagmamahal, at magmamahal sayo kumapit ka lang sa aking kamay sa aking balikat sa aking katawan na kahit ulanan ng pasa at sugat ay ibinibigay ko sayo ng buong buo uulitin ko, totoo ang sinasabi nila na sa gitna ng kawalan sa gitna ng pagsuko sa gitna ng pagbitaw ito mismo ang maghahanap sayo siya mismo ang maghahanap sayo darating at darating ang parte nitong kwento na bubuo sayo at muli nanamang iikot ang iyong mundo pero sa ngayon, sa dito, sa oras na ito habang naghihintay ka pa, ay mali pala, dahil hindi tayo maghihintay at hindi tumigil ang pagtakbo ng oras sa buhay na ito dahil maliwanag pa sa bumbilya ang kamalian ng nakaraan bitawan mo lang at hayaan mo kong isatupad ang aking mga pangako hindi kita iiwanan, tiwala magtiwala ka lang sa huling pagkakataon, uulitin ko, totoo ang sinasabi nila hindi ka nagbubulagbulagan kundi pinagkakatiwalaan mo lang ako ng buong isip at buong puso, ako ako na nagtiwala rin sa Kanya ako na hindi umasa, ngunit humawak sa salita ng aking Ama, ako ito ang tatandaan mo
Continue reading...
66
Bumalik tayo kung saan... Paano nga ba nagsimula? Nagsimulang ang mga pangamba ko ay mawala, nagsimulang pangamba ay mapalitan ng pag-asa't pagtitiwala. Mga pagluha sa aking mata, ay tila naglaho na Napalitan ng pagtawa, lumbay ay lumisan na. Paano nga ba nagsimula? Mamuhay nang kasama ka Sa mga araw na kapiling ka—- bawat araw ay puno ng galak at pagsinta. Tinuruan mo akong, mamuhay nang may saya Pait ng kahapon ay naitapon na, mula nang ikaw ang makasama ko, sinta. Samahang walang papantay, punung-puno ng buhay! Pag-aalaga ay damang-dama, suporatado ang isa't-isa. Paano nga ba nagsimula? Malalim na pinagsamahan Masasayang ala-ala, na tila hindi maaantala—-     ng kahit anong problema, sa atin man ay naka-amba Magkahawak mga kamay, tayo ay hindi bibitaw. Mga gala at lakad natin, na minsan ay biglaan pa Mga oras na hindi natin alam, kung paano napagkasya. Basta't alam nating... tayo ay masaya—- kahapon man o ngayon, at kahit na bukas pa! Ngunit dumating ang panahon, tayo'y sinubok na ng pagkakataon Masasaya nating bukas ay nagsimula na ngang kumupas Hindi alam kung paano, tayo'y biglang nagbago Tila nalagas na puno, hindi na lumago. Akala ko ba ikaw ay "KASAMA?" Hindi lang kaibigan o basta-bastang kasintahan Kasama sa lungkot at pighati, kasiyahang hindi mawari Pagkatalo man o pagkapanalo—- tayo pa rin ang magwawagi. At ngayon... Bumalik tayo kung saan... Paano nga ba nagsimula? Nagsimulang mawala ang paniniwala na tayo ay para sa isa't-isa Nagsimulang matalo sa digmaan at piniling wag na lumaban? Nagsimulang maglaho ang mga katagang "mahal kita" Nagsimulang magbulag-bulagan sa katotohanang b a k a   t a y o  a y  p w e d e   p a ? Isip at damdamin ay di makaunawa Hirap pagalingin ang sugat na sariwa Sugat na iwan ng ating pinagsamahan Pinagsamahan na akala ko ay aabot sa simbahan Paano nga ba nagsimula? Paano at kailan nagsimula? Nagsimulang matapos ang ating pagmamahalan? Kahit kailan pinangarap ko, maging ikaw at ako—- hanggang sa dulo Paano mangangarap kung ako ay gising na? Gising sa katotohanan na tayo ay w a l a  n a? © LMLB
0
Jan 16, 2019
Jan 16, 2019 at 9:02 AM UTC
Paano Ba Nagsimula
Bumalik tayo kung saan... Paano nga ba nagsimula? Nagsimulang ang mga pangamba ko ay mawala, nagsimulang pangamba ay mapalitan ng pag-asa't pagtitiwala. Mga pagluha sa aking mata, ay tila naglaho na Napalitan ng pagtawa, lumbay ay lumisan na. Paano nga ba nagsimula? Mamuhay nang kasama ka Sa mga araw na kapiling ka—- bawat araw ay puno ng galak at pagsinta. Tinuruan mo akong, mamuhay nang may saya Pait ng kahapon ay naitapon na, mula nang ikaw ang makasama ko, sinta. Samahang walang papantay, punung-puno ng buhay! Pag-aalaga ay damang-dama, suporatado ang isa't-isa. Paano nga ba nagsimula? Malalim na pinagsamahan Masasayang ala-ala, na tila hindi maaantala—-     ng kahit anong problema, sa atin man ay naka-amba Magkahawak mga kamay, tayo ay hindi bibitaw. Mga gala at lakad natin, na minsan ay biglaan pa Mga oras na hindi natin alam, kung paano napagkasya. Basta't alam nating... tayo ay masaya—- kahapon man o ngayon, at kahit na bukas pa! Ngunit dumating ang panahon, tayo'y sinubok na ng pagkakataon Masasaya nating bukas ay nagsimula na ngang kumupas Hindi alam kung paano, tayo'y biglang nagbago Tila nalagas na puno, hindi na lumago. Akala ko ba ikaw ay "KASAMA?" Hindi lang kaibigan o basta-bastang kasintahan Kasama sa lungkot at pighati, kasiyahang hindi mawari Pagkatalo man o pagkapanalo—- tayo pa rin ang magwawagi. At ngayon... Bumalik tayo kung saan... Paano nga ba nagsimula? Nagsimulang mawala ang paniniwala na tayo ay para sa isa't-isa Nagsimulang matalo sa digmaan at piniling wag na lumaban? Nagsimulang maglaho ang mga katagang "mahal kita" Nagsimulang magbulag-bulagan sa katotohanang b a k a   t a y o  a y  p w e d e   p a ? Isip at damdamin ay di makaunawa Hirap pagalingin ang sugat na sariwa Sugat na iwan ng ating pinagsamahan Pinagsamahan na akala ko ay aabot sa simbahan Paano nga ba nagsimula? Paano at kailan nagsimula? Nagsimulang matapos ang ating pagmamahalan? Kahit kailan pinangarap ko, maging ikaw at ako—- hanggang sa dulo Paano mangangarap kung ako ay gising na? Gising sa katotohanan na tayo ay w a l a  n a? © LMLB
Continue reading...
50
#032317 Saan ka na? Mahal mo pa ba ko? Ano bang nangyari? Galit ka ba? May nagawa ba ako? Nagbago ba? Wala na ba? Sa dami kong tanong, Tila sumuko ka nang magbigay ng kasagutan. Ang agang nawala yung sabi nating Sana'y pangmatagalan. Paalam, pero biglaan Hindi ko naman inasahan Na sa ikaapat na pagkakataon Bibitaw ka, mauuna ka na naman. Paalam, pero akala ko nagpapalipas ka lang ng sandali Akala ko kakayanin ko pang maghintay Sa bawat oras na walang pagkukunwari. Heto na naman, ba't ba ako yung natatalo palagi? Ba't palaging luha't sakit na lang sa huli? Yung "mahal kita" na sabi **** hindi nakakasawa Ayun, nawala na lang nga ba nang kusa? Tinanong kita, kung may iba na ba? Ang sabi mo, magtiwala ako, pero bakit nga ba? Bakit nga ba nawala ka? Iniwan mo na ba talaga ako? Naghintay ako ng paliwanag mo Pero kahit isang mensahe, may natanggap ba ako? Isa lang naman yung hinihintay kong sagot, Pero wala at ba't pag sa akin na'y tila ika'y nababagot? Tumatakbo na lang akong mag-isa; wala ka na kahit sa anino man lang. Hindi ka na nagparamdam pa, Ganun naman lagi, sana'y kahit paalam na lang. Iniisip ko sasalubungin mo pa ba ako Iniisip ko kung may babalikan pa nga ba ako Meron pa nga ba? Yan ang tanong ko. Parang lahat nagbago na, Pati ako, tila limot mo na. Iniisip ko kung paano yung mga plano natin, Paano na? Eh balewala na ako sayong paningin. Makakasama pa ba kita ulit? Parte pa ba ko ng buhay mo? O nasabi mo na lang na "tama na." Pasensya, kasi hindi ko ata kaya Ilang beses ka na kasing nawala Ilang beses na kasi akong lumagapak sa kawalan Bumangon naman ako pero *lagi **** binabalikan.* Tinanggap naman kita, nagtiwala naman ako sayo Pero ba't ngayon nasaan na ba tayo? Gusto ko nang umuwi at makita ka Pero wala ka na eh, Wala na pati yung pagmamahal mo. Babalik ka ba? May hinihintay ba ako? Wala ka kasing sagot, kahit ano pang gawin ko. Gusto kong sabihin sayong, wag mo kong iwan Na sana manatili ka naman Na sana kahit ngayon lang naman. Pero wala, naubos na ako Wala na akong laban at talo na ako. Oo, hindi ko tanggap lahat Oo, ngayon lang to kaya ibabagsak ko na rin lahat Ibabagsak ko na kasi di ko na kaya Di ko naman maayos yung puso mo kung wala na talaga Kulang pa rin yung pagmamahal ko sayo Kulang pa rin, kaya natalo na naman ako. Nakakapagod na kasing iyakan ka Nakakapagod na kasing isiping may "tayo" pa. Na ikaw na yung pinapangarap ko, Pero hindi pa rin pala kita maabot. Hindi naman kita pinakawalan, Pero ba't mo ko binitawan? Sana sinabi mo agad Sana pinaliwanag mo Kasi di ko maintindihan Di kita maintindihan. Pero kung may ibang sana akong hiling: Kung aalis ka man uli, Sana'y magpaalam ka man lang *Sana sabihin mo, para bumitaw na rin ako.
0
Mar 24, 2017
Mar 24, 2017 at 12:03 AM UTC
Paalam? Pero Ba't Di ka Nagpaalam?
#032317 Saan ka na? Mahal mo pa ba ko? Ano bang nangyari? Galit ka ba? May nagawa ba ako? Nagbago ba? Wala na ba? Sa dami kong tanong, Tila sumuko ka nang magbigay ng kasagutan. Ang agang nawala yung sabi nating Sana'y pangmatagalan. Paalam, pero biglaan Hindi ko naman inasahan Na sa ikaapat na pagkakataon Bibitaw ka, mauuna ka na naman. Paalam, pero akala ko nagpapalipas ka lang ng sandali Akala ko kakayanin ko pang maghintay Sa bawat oras na walang pagkukunwari. Heto na naman, ba't ba ako yung natatalo palagi? Ba't palaging luha't sakit na lang sa huli? Yung "mahal kita" na sabi **** hindi nakakasawa Ayun, nawala na lang nga ba nang kusa? Tinanong kita, kung may iba na ba? Ang sabi mo, magtiwala ako, pero bakit nga ba? Bakit nga ba nawala ka? Iniwan mo na ba talaga ako? Naghintay ako ng paliwanag mo Pero kahit isang mensahe, may natanggap ba ako? Isa lang naman yung hinihintay kong sagot, Pero wala at ba't pag sa akin na'y tila ika'y nababagot? Tumatakbo na lang akong mag-isa; wala ka na kahit sa anino man lang. Hindi ka na nagparamdam pa, Ganun naman lagi, sana'y kahit paalam na lang. Iniisip ko sasalubungin mo pa ba ako Iniisip ko kung may babalikan pa nga ba ako Meron pa nga ba? Yan ang tanong ko. Parang lahat nagbago na, Pati ako, tila limot mo na. Iniisip ko kung paano yung mga plano natin, Paano na? Eh balewala na ako sayong paningin. Makakasama pa ba kita ulit? Parte pa ba ko ng buhay mo? O nasabi mo na lang na "tama na." Pasensya, kasi hindi ko ata kaya Ilang beses ka na kasing nawala Ilang beses na kasi akong lumagapak sa kawalan Bumangon naman ako pero *lagi **** binabalikan.* Tinanggap naman kita, nagtiwala naman ako sayo Pero ba't ngayon nasaan na ba tayo? Gusto ko nang umuwi at makita ka Pero wala ka na eh, Wala na pati yung pagmamahal mo. Babalik ka ba? May hinihintay ba ako? Wala ka kasing sagot, kahit ano pang gawin ko. Gusto kong sabihin sayong, wag mo kong iwan Na sana manatili ka naman Na sana kahit ngayon lang naman. Pero wala, naubos na ako Wala na akong laban at talo na ako. Oo, hindi ko tanggap lahat Oo, ngayon lang to kaya ibabagsak ko na rin lahat Ibabagsak ko na kasi di ko na kaya Di ko naman maayos yung puso mo kung wala na talaga Kulang pa rin yung pagmamahal ko sayo Kulang pa rin, kaya natalo na naman ako. Nakakapagod na kasing iyakan ka Nakakapagod na kasing isiping may "tayo" pa. Na ikaw na yung pinapangarap ko, Pero hindi pa rin pala kita maabot. Hindi naman kita pinakawalan, Pero ba't mo ko binitawan? Sana sinabi mo agad Sana pinaliwanag mo Kasi di ko maintindihan Di kita maintindihan. Pero kung may ibang sana akong hiling: Kung aalis ka man uli, Sana'y magpaalam ka man lang *Sana sabihin mo, para bumitaw na rin ako.
Continue reading...
81
Ilang beses mo na akong napatawa Maraming beses na rin tayong naging masaya Sa piling ng isa’t isa Di na rin mabilang  ang pagkakataon Na naisip ko na sa aki’y mahalaga ka Pero huli na nang malaman kong mahal pala kita Sa bawat sandaling kapiling kita Tila buong mundo koy napakasaya Kasi sa harap mo, pwede ang ‘just simply me’ kung baga Dahil tanggap mo ang buong ako, Walang bahid ng panghuhusga Kaya sa buhay ko talagang mahalaga ka Pero huli na nang malaman kong mahal pala kita Isang araw nagising nalang ako Naisip ko Na higit pa sa pagpapahalaga ang nararamdam ko para sayo Pero binaliwala ko ito, Sa pagaakalang pansamantala lang to Sinikap kong mawala ang nararamdaman ko Kaya naisip koy pansamantalang lumayo sayo Pero di ko na namalayan na masyado na palang lumayo Ang dating ikaw at ako Tila nakalimutan mo na rin na naririto pa ako, ang tayo Ngayon ibang tao na ang kapiling mo May pumalit na sa posisyon ko Na dati’y sa tabi mo Tuluyan na ngang nawala ang mga pagkakataong Tumamatawa ko, masaya ako sa piling mo At saka ko pa lamang nalaman, Na Mahal pala kita MAHAL KITA. PERO HULI NA.
0
Jul 23, 2015
Jul 23, 2015 at 8:28 AM UTC
Huli na nang malaman kong mahal kita (TAGALOG)
Noong araw na umamin ka Pikit matang sinabing, gusto kita Meron akong biglang nadama Dapat nga bang ipakita? Habang nakikinig sa iyong tinig May pagaalinlangang nadinig Tama nga bang making Sa nilalaman ng aking dibdib? Binigyang pagkakataon Sinubok natin ang kahapon Ngunit bakit ganoon Di ko na alam ngayon Takot akong aminin sa sarili Na baka ako'y nagkamali Pero mas takot akong aminin Na baka ako'y nakasakit Gusto kitang palayain Dahil di kita kayang yakapin Bigyang paumanhin Hindi nais ika'y paasahin
0
Nov 27, 2017
Nov 27, 2017 at 6:01 PM UTC
Paumanhin
Minsan kahit anong ingat mo na hindi matisod at magalusan Darating ka sa puntong babasagin ka ng mundo Hindi mo man malugod na matanggap Kalaunan magpapasalamat ka nalang sa pagkabasag Sa pira-pirasong sariling kelangang pagtyagaang pulutin para mabuo ulit May mga parteng hindi mo na mahahanap dahil hindi mo na makita Iba na kasi ang hugis Hindi ka na tulad ng dati Paniguradong iiyakan mo ang pagkamatay ng sarili **** may makulay na pananaw sa mundong akala mo'y hindi ka kayang saktan Na tila ba'y nakatira ka sa isang palasyong may masugid na taga-silbi At may isang magiting na prinsipe o prinsesang kukumpleto sa kwento mo Sino ba naman ang hindi tatangis kung ang ganitong pangarap ay mawawasak lamang sa isang pitik ng mapanlinlang na pagkakataon o ng isang maling sirkumstansya? May iyak na pisikal May iyak na hindi kayang ihayag ng luha Isang tapang na paimbabaw Pero sa totoo lang, isang kaduwagan Kailangan **** ilabas yan Isigaw mo kung kinakailangan Maglupasay kang parang bata Suntukin mo ang unan Magtapon ka Magbasag ka ng pinggan Ilabas mo Ubusin mo ang lakas mo hanggang ang tanging kaya mo na lang ay umiyak Hanggang ang kaya mo na lang ay ang isang tahimik na pag-iyak Ang pisikal na pagkapagod ang tutulong sayo na magpahinga ng panandalian Ipikit ang pagal na isip Kailangan mo ng katahimikan o ng karamay na may nakatikom na bibig Hindi gagana ang mga pinakamatamis na salita sapagkat manhid ka Bagkus, kailangan mo ng kamay na mag-aampat ng umaalwak na dugo mula sa pagkabasag Banayad na haplos ng pagpapayapa na ang sakit ay lilipas din ngunit sa totoo lang, matagal pa Malayo pa ang tatahakin mo upang makaalpas ka sa sitwasyong ito Ngunit kailangan **** maniwala at dayain ang sarili Para makaligtas sa delubyo ng kalungkutang may kakayahang pumatay ng paunti-unti kung hahayaan mo lang Sa huli, pagkatapos **** malampasan ang mga sandamakmak na sagabal Ang mga dating sugat ay magiging pilat at kalimitan ay nagiging kalyo na lamang Mas titibay ang sikmura **** magtiis at mas tataas ang sukatan mo ng tapang Magtataka ka kung bakit ang mga bagay na dati **** ihinihikbi ay mawawalan na ng epekto sayo Hindi ka naman naging manhid, naging mas matatag ka lang sa pagkabasag na iyon Hindi ka magiging ganap kung hindi mo ito mararanasan Ang katotohanan ay walang taong hindi nabasag ng mundo Dalawa nga lang ang hantungan niyan Ang mabasag ka't itapon o ang mabasag ka't buuin muli?
0
Oct 15, 2017
Oct 15, 2017 at 11:01 AM UTC
80
Minsan kahit anong ingat mo na hindi matisod at magalusan Darating ka sa puntong babasagin ka ng mundo Hindi mo man malugod na matanggap Kalaunan magpapasalamat ka nalang sa pagkabasag Sa pira-pirasong sariling kelangang pagtyagaang pulutin para mabuo ulit May mga parteng hindi mo na mahahanap dahil hindi mo na makita Iba na kasi ang hugis Hindi ka na tulad ng dati Paniguradong iiyakan mo ang pagkamatay ng sarili **** may makulay na pananaw sa mundong akala mo'y hindi ka kayang saktan Na tila ba'y nakatira ka sa isang palasyong may masugid na taga-silbi At may isang magiting na prinsipe o prinsesang kukumpleto sa kwento mo Sino ba naman ang hindi tatangis kung ang ganitong pangarap ay mawawasak lamang sa isang pitik ng mapanlinlang na pagkakataon o ng isang maling sirkumstansya? May iyak na pisikal May iyak na hindi kayang ihayag ng luha Isang tapang na paimbabaw Pero sa totoo lang, isang kaduwagan Kailangan **** ilabas yan Isigaw mo kung kinakailangan Maglupasay kang parang bata Suntukin mo ang unan Magtapon ka Magbasag ka ng pinggan Ilabas mo Ubusin mo ang lakas mo hanggang ang tanging kaya mo na lang ay umiyak Hanggang ang kaya mo na lang ay ang isang tahimik na pag-iyak Ang pisikal na pagkapagod ang tutulong sayo na magpahinga ng panandalian Ipikit ang pagal na isip Kailangan mo ng katahimikan o ng karamay na may nakatikom na bibig Hindi gagana ang mga pinakamatamis na salita sapagkat manhid ka Bagkus, kailangan mo ng kamay na mag-aampat ng umaalwak na dugo mula sa pagkabasag Banayad na haplos ng pagpapayapa na ang sakit ay lilipas din ngunit sa totoo lang, matagal pa Malayo pa ang tatahakin mo upang makaalpas ka sa sitwasyong ito Ngunit kailangan **** maniwala at dayain ang sarili Para makaligtas sa delubyo ng kalungkutang may kakayahang pumatay ng paunti-unti kung hahayaan mo lang Sa huli, pagkatapos **** malampasan ang mga sandamakmak na sagabal Ang mga dating sugat ay magiging pilat at kalimitan ay nagiging kalyo na lamang Mas titibay ang sikmura **** magtiis at mas tataas ang sukatan mo ng tapang Magtataka ka kung bakit ang mga bagay na dati **** ihinihikbi ay mawawalan na ng epekto sayo Hindi ka naman naging manhid, naging mas matatag ka lang sa pagkabasag na iyon Hindi ka magiging ganap kung hindi mo ito mararanasan Ang katotohanan ay walang taong hindi nabasag ng mundo Dalawa nga lang ang hantungan niyan Ang mabasag ka't itapon o ang mabasag ka't buuin muli?
Continue reading...
41
Kung bibigyan ako ng pagkakataon, Magsusulat akong muli. Kung saan hindi ko pa ramdam ang sakit, Kung saan hindi ko pa ramdam ang pait, Kung saan masaya ang umpisa at masarap pa ang huli. Kung saan buo pa ang sarili at wala pang pilas ang pagkatao Kung saan ang lahat ay umiikot pa sa ating dalawa. Isusulat kita, Paulit ulit kong isusulat ang ilang berso ng ating kwento Dalhin man ako sa malayong pinagmulan nito, O dalhin man ako sa masakit na katotohanan nito. Isusulat ko pa rin ng paulit ulit ang mga kwento natin, At patuloy kong babaguhin hanggang ang lahat ay maging tama. Sa paraang gusto ko, Sa paraang maisasalba ko ang salitang "tayo". Kahit parusahan man ako ng mundo, Ikaw at ikaw pa rin ang mamahalin ko. Hindi man alam ng mga tao, Hindi man ako pagbigyan ng puso nyang mahalin ka. Ilayo ka man nya, Lumayo man kayo, Uulitin ko ang mga kwento ko, Hanggang mag tama muli ang mundo mo at mundo ko. Mamahalin kita ng paulit ulit. Hanggang ang salitang pagod na ako ay maging hindi na totoo Hanggang ang luha ko ay matuyo at di na muling tumulo. Mamahalin kita ng paulit ulit, Hanggang huling hininga ko, uulitin ko ang pagkakataong ito.
0
Mar 22, 2018
Mar 22, 2018 at 1:17 AM UTC
ikaw ang pahina, ang tinta at tula.
Iniwan, pinabayaan at di na muling nasilayan Nasaktan at umuwing luhaan Gaano ba kasakit ang masaktan Pati ako ay nahahawaan Kasama kita kanina pero bakit ngayon wala ka na Kay bilis ng panahon na nagdaan Hindi namamalayan ang pusong sugatan Dahil sa dulot ng iyong paglisan Sana pinahalagahan ang mga sandali Mga panahon na ikaw pa ang kapiling Ayan tuloy akoy ng hihinayang Dahil pinabayaan na ikay mawalay Kung magkaroon man ulet ng pagkakataon Iingatan ko ang bawat minuto Upang hindi na ulet masayang ang mga ito At pahahalagahan ang presensya mo
0
Aug 30, 2016
Aug 30, 2016 at 4:39 AM UTC
Iniwan
Bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Pakinggan mo ang mga bulong sa isip ko tuwing nakikita ka Sana hindi ito maging isang alaalang makakalimutan Mga salitang papasok at lalabas din naman At sana dalhin mo 'to sa pag-gising at pag-tulog mo At alalahanin na para sa'yo to. Hindi na kita mahal Hindi na kita mahal Makinig ka sa'kin. Hindi. Kita. Minahal. Hindi. Kita. Minahal Ilang beses ko man ulit-ulitin sa sarili ko Na minsan nawawalan na ng saysay ang salitang mahal ang salitang ikaw, ang pangalan mo sa isip ko Pero hindi pa din nawawalan nang saysay ang mga alaalang naiwan mga alaalang nakalimutan, at 'di ko alam kung tama bang binabalikbalikan ko Ang gabing napagtanto ko na nahuhulog na pala ako sa'yo Hindi na kita mahal Na kahit lahat na siguro ng tulang sinulat ko ay para sa'yo kahit lahat na siguro ng metaporang alam ko ay na inahalintulad ko sa'yo Isa kang bulalakaw, isa kang bituin, ikaw ang buwan Ikaw ang bumubuo sa ganda ng gabi, Ikaw ang araw, ikaw ang mga ulap, ikaw ang langit, Ikaw ang buong kalawakan na hindi ko kailanman pagsasawaan Ikaw ang karagatan, mahiwaga at kapanga-pangambang sisirin, Ikaw ang apoy, na nagpapaliwanag at nagpapainit ng gabing malamig Ikaw ang librong 'di ko kinakailangan ng pahinga Para intindihin ang bawat salitang nakalimbag sa bawat pahina Ikaw ang sining ko Ikaw ang tulang ito. Para sa'yo at tungkol sa'yo. Hindi kita minahal, Kahit na lagi kong inaabangan ang mga storyang kwinekwento mo Na para bang hinahatak mo ako pabalik kung kailan nangyari ang mga 'to at sinamahan ako para panuorin natin Kung sino ba ang nandito at nandoon Kung nasaan ang mga silya, lamesa, pintuan, at bintana Ang mga pangalan ng mga minahal mo at nagmahal sa'yo na dapat mo na sigurong kalimutan Kung saan kayo nagkakilala, Kung anong naramdaman mo nung nahuli mo siyang nakatingin din sa'yo at nagkasalubong ang inyong mga mata At sa lahat ng storya mo, Napagtanto ko na ayoko maging parte ng mga storya **** nakalipas. Na sana ako ang storyang hindi mo kailanman iisipin na bibigyan ng wakas. At ikwento mo din sana ang gabing ito Ikwento mo ang bawat paghinga ko sa bawat puwang ng mga salita Ang pagbuka ng bibig ko para sambitin ng tama ang bawat pantig, ang pag nginig ng mga kamay at tuhod ko, At kung maririnig mo man, ang bilis ng tibok ng puso ko ngayon. Ikwento mo. Ibulong mo sa pinakamalapit **** kaibigan, para manatiling sikreto. Ang tinatagong nararamdaman na 'di mo na siguro kailangan malaman. Tama lang siguro na magkaibigan tayo, Kasi Hindi na kita mahal. Hindi kita minahal. Pinilit ko lang ang sarili kong mahulog sa'yo Pinilit lang kitang mahalin Para makalimot, para iwanan ang dating naramdaman. Gustohin ko man ulit-ulitin sabihin sa'yo, Magsasawa ka sa bawat pantig, sa bawat letra. Kaya ibubulong ko na lang sa sarili ko, para manatiling sikreto Ang dating nararamdaman na hindi mo na kailanman malalaman. Kaya bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Sa huling pagkakataon pakinggan mo ang katotohanan Isantabi mo ang mga bulong sa isip ko na napakinggan mo. At sana tandaan mo na Dati, at dati lang Minahal kita.
0
Apr 11, 2016
Apr 11, 2016 at 1:15 PM UTC
Dati at Dati Lang
Bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Pakinggan mo ang mga bulong sa isip ko tuwing nakikita ka Sana hindi ito maging isang alaalang makakalimutan Mga salitang papasok at lalabas din naman At sana dalhin mo 'to sa pag-gising at pag-tulog mo At alalahanin na para sa'yo to. Hindi na kita mahal Hindi na kita mahal Makinig ka sa'kin. Hindi. Kita. Minahal. Hindi. Kita. Minahal Ilang beses ko man ulit-ulitin sa sarili ko Na minsan nawawalan na ng saysay ang salitang mahal ang salitang ikaw, ang pangalan mo sa isip ko Pero hindi pa din nawawalan nang saysay ang mga alaalang naiwan mga alaalang nakalimutan, at 'di ko alam kung tama bang binabalikbalikan ko Ang gabing napagtanto ko na nahuhulog na pala ako sa'yo Hindi na kita mahal Na kahit lahat na siguro ng tulang sinulat ko ay para sa'yo kahit lahat na siguro ng metaporang alam ko ay na inahalintulad ko sa'yo Isa kang bulalakaw, isa kang bituin, ikaw ang buwan Ikaw ang bumubuo sa ganda ng gabi, Ikaw ang araw, ikaw ang mga ulap, ikaw ang langit, Ikaw ang buong kalawakan na hindi ko kailanman pagsasawaan Ikaw ang karagatan, mahiwaga at kapanga-pangambang sisirin, Ikaw ang apoy, na nagpapaliwanag at nagpapainit ng gabing malamig Ikaw ang librong 'di ko kinakailangan ng pahinga Para intindihin ang bawat salitang nakalimbag sa bawat pahina Ikaw ang sining ko Ikaw ang tulang ito. Para sa'yo at tungkol sa'yo. Hindi kita minahal, Kahit na lagi kong inaabangan ang mga storyang kwinekwento mo Na para bang hinahatak mo ako pabalik kung kailan nangyari ang mga 'to at sinamahan ako para panuorin natin Kung sino ba ang nandito at nandoon Kung nasaan ang mga silya, lamesa, pintuan, at bintana Ang mga pangalan ng mga minahal mo at nagmahal sa'yo na dapat mo na sigurong kalimutan Kung saan kayo nagkakilala, Kung anong naramdaman mo nung nahuli mo siyang nakatingin din sa'yo at nagkasalubong ang inyong mga mata At sa lahat ng storya mo, Napagtanto ko na ayoko maging parte ng mga storya **** nakalipas. Na sana ako ang storyang hindi mo kailanman iisipin na bibigyan ng wakas. At ikwento mo din sana ang gabing ito Ikwento mo ang bawat paghinga ko sa bawat puwang ng mga salita Ang pagbuka ng bibig ko para sambitin ng tama ang bawat pantig, ang pag nginig ng mga kamay at tuhod ko, At kung maririnig mo man, ang bilis ng tibok ng puso ko ngayon. Ikwento mo. Ibulong mo sa pinakamalapit **** kaibigan, para manatiling sikreto. Ang tinatagong nararamdaman na 'di mo na siguro kailangan malaman. Tama lang siguro na magkaibigan tayo, Kasi Hindi na kita mahal. Hindi kita minahal. Pinilit ko lang ang sarili kong mahulog sa'yo Pinilit lang kitang mahalin Para makalimot, para iwanan ang dating naramdaman. Gustohin ko man ulit-ulitin sabihin sa'yo, Magsasawa ka sa bawat pantig, sa bawat letra. Kaya ibubulong ko na lang sa sarili ko, para manatiling sikreto Ang dating nararamdaman na hindi mo na kailanman malalaman. Kaya bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Sa huling pagkakataon pakinggan mo ang katotohanan Isantabi mo ang mga bulong sa isip ko na napakinggan mo. At sana tandaan mo na Dati, at dati lang Minahal kita.
Continue reading...
67