Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"nakakulong" poems
Dumating ka sa buhay ko ng hindi ako nakahanda Ni hindi ko inaasahang  mayroon pang nakatakda Akala kong wala na, ngunit humabol pa ang tadhana Pag ibig mo'y wagas, ang wika mo sa harap ni bathala Nagagalak ang aking puso na may halong pagkagulat Ang iyong tagong pag ibig sa wakas iyong siniwalat Pagmamahal na tila sa mundong ito hindi nagmula Pag ibig na wari ko nga ay galing sa ibang planeta Ang kagulat gulat, kaya ko palang magmahal higit sa akala ko Pagmamahal na magagawa kong ihinto ang lahat, para lang sa iyo Gusto ko sanang ipaalam, ipagsigawan at ihiyaw sa buong mundo Na ikaw ay akin at akin lang sana, ngunit maaaring dulot ay gulo Natuto tuloy akong sumigaw ng pabulong Hanggang kelan ko kaya kakayaning bumulong Ang pag ibig ko ngayon tila ay hindi makasulong Ang katagang "mahal kita", tila presong nakakulong Sa ngayon, ang alam ko, NGAYON ang mayroon ako Hindi ko nga alam kung anung bukas mayroon tayo Sa ngayon, ang ngayon lamang ang pinanghahawakan ko Yung ngayong minamahal kita at mahal mo rin ako Yung ngayon na naririto ka sa buhay, sa puso, at isip ko Yung ngayon na sa iyo lamang umiikot ang buong buhay ko Kumikislap ang mga mata at ngumingiti ang mga labi Na para bang sa mga pangarap ay may bukas na hinahabi Sa aking pangarap ang lahat lahat sa iyo'y akin Mula anino, pati iyong diwa'y aking angkin Ngunit paano kung ako'y magising na, lahat magwawakas Ikaw rin ba'y nangarap na para bang tayo'y mayroong bukas? Ang tunay daw na pag ibig ay hindi mapag ari Paano ang gusto kong ika'y aking gawing hari? Nais ko'y akin lang, ang iyong ngayo't iyong bukas Sana'y akin ka hangga't ako'y mayroon pang lakas Darating ang panahon, tayo'y magwawalay Sa oras na yan mundo ko'y malulumbay Sadyang kailangan ko nga lang tanggapin Ika'y hindi kayang tuluyang maangkin Ganap ang dusang nasa akin Dahil ikaw ang aking hangin Ang aking araw, aking langit Aking tala at buwan sa dilim Oo't may dahilan kung bakit ngayon tayo pinagtagpo Kung anumang dahilan isipin pa ay nakakahapo Ni hindi nga natin alam kung hanggang kailan ito Ano kaya bukas? Ikaw pa kaya ay naririto? Alam kong kahit kailan, hindi mangyayari Na sa aking pagtanda, ikaw ang aking hari Ikaw ang kapiling, kamay mo ang aking hawak Aalalay s'aking tungkod, lalakad ng malawak Pakinggan na lamang sana ang aking pangako Kasal-kasalang pauso ay aking inako Wala man tayong mga saksi Basbas ng simbahan o pari Di man nakasuot ng damit pangkasal, wala rin ako pati mga abay Galak ay lubos parin kung ikaw ang kaagapay Ako'y handang maging sa iyo, sa abot ng aking gunita Maging kalaban ko man ang lahat, dahil sa aking panata Akoy gagawa ng altar na aking sarili Upang sa aking bibig sumpa ay mamutawi Pangakong ikaw lang ang mahal sa habang buhay Hanggang sa dumating aking araw ng paghimlay At kung sakaling akoy mabigyan, ng pagkakataong muling mabuhay Kahit sa ibang panahon, hahanapin ka ng puso ko ng walang humpay Upang taimtim na panatang binitawan, ay maisakatuparan Pag-ibig na walang hangganan, pagmamahal na walang katapusan
0
Jan 2, 2019
Jan 2, 2019 at 4:21 AM UTC
AgerMCab1970
PANATA NG BALIW NA PAG-IBIG
Dumating ka sa buhay ko ng hindi ako nakahanda Ni hindi ko inaasahang  mayroon pang nakatakda Akala kong wala na, ngunit humabol pa ang tadhana Pag ibig mo'y wagas, ang wika mo sa harap ni bathala Nagagalak ang aking puso na may halong pagkagulat Ang iyong tagong pag ibig sa wakas iyong siniwalat Pagmamahal na tila sa mundong ito hindi nagmula Pag ibig na wari ko nga ay galing sa ibang planeta Ang kagulat gulat, kaya ko palang magmahal higit sa akala ko Pagmamahal na magagawa kong ihinto ang lahat, para lang sa iyo Gusto ko sanang ipaalam, ipagsigawan at ihiyaw sa buong mundo Na ikaw ay akin at akin lang sana, ngunit maaaring dulot ay gulo Natuto tuloy akong sumigaw ng pabulong Hanggang kelan ko kaya kakayaning bumulong Ang pag ibig ko ngayon tila ay hindi makasulong Ang katagang "mahal kita", tila presong nakakulong Sa ngayon, ang alam ko, NGAYON ang mayroon ako Hindi ko nga alam kung anung bukas mayroon tayo Sa ngayon, ang ngayon lamang ang pinanghahawakan ko Yung ngayong minamahal kita at mahal mo rin ako Yung ngayon na naririto ka sa buhay, sa puso, at isip ko Yung ngayon na sa iyo lamang umiikot ang buong buhay ko Kumikislap ang mga mata at ngumingiti ang mga labi Na para bang sa mga pangarap ay may bukas na hinahabi Sa aking pangarap ang lahat lahat sa iyo'y akin Mula anino, pati iyong diwa'y aking angkin Ngunit paano kung ako'y magising na, lahat magwawakas Ikaw rin ba'y nangarap na para bang tayo'y mayroong bukas? Ang tunay daw na pag ibig ay hindi mapag ari Paano ang gusto kong ika'y aking gawing hari? Nais ko'y akin lang, ang iyong ngayo't iyong bukas Sana'y akin ka hangga't ako'y mayroon pang lakas Darating ang panahon, tayo'y magwawalay Sa oras na yan mundo ko'y malulumbay Sadyang kailangan ko nga lang tanggapin Ika'y hindi kayang tuluyang maangkin Ganap ang dusang nasa akin Dahil ikaw ang aking hangin Ang aking araw, aking langit Aking tala at buwan sa dilim Oo't may dahilan kung bakit ngayon tayo pinagtagpo Kung anumang dahilan isipin pa ay nakakahapo Ni hindi nga natin alam kung hanggang kailan ito Ano kaya bukas? Ikaw pa kaya ay naririto? Alam kong kahit kailan, hindi mangyayari Na sa aking pagtanda, ikaw ang aking hari Ikaw ang kapiling, kamay mo ang aking hawak Aalalay s'aking tungkod, lalakad ng malawak Pakinggan na lamang sana ang aking pangako Kasal-kasalang pauso ay aking inako Wala man tayong mga saksi Basbas ng simbahan o pari Di man nakasuot ng damit pangkasal, wala rin ako pati mga abay Galak ay lubos parin kung ikaw ang kaagapay Ako'y handang maging sa iyo, sa abot ng aking gunita Maging kalaban ko man ang lahat, dahil sa aking panata Akoy gagawa ng altar na aking sarili Upang sa aking bibig sumpa ay mamutawi Pangakong ikaw lang ang mahal sa habang buhay Hanggang sa dumating aking araw ng paghimlay At kung sakaling akoy mabigyan, ng pagkakataong muling mabuhay Kahit sa ibang panahon, hahanapin ka ng puso ko ng walang humpay Upang taimtim na panatang binitawan, ay maisakatuparan Pag-ibig na walang hangganan, pagmamahal na walang katapusan
Continue reading...
64
Nakatindig sa harap ng mga nangagdaan; Sa pagtunog ng batingaw, ikaw ang s'yang naaalala, na ikaw sana'y magbalik. Ako ngayo'y nakabinbin sa bangin ng kalungkutan: Nasa'n ka na nga ba? Sadyang 'di kita matanaw kahit man lang ay saglit. Nalulunod ako sa mga luha sa bawat oras ng pagkadapa, Nakapako sa krus ng pag-iisa't pighati; 'Sang pinsala dulot ng pag-ibig na nawaglit lang ng bigla Nasa'n ka na nga ba? Hinahanap-hanap kita sa bawat sandali. Nakakulong sa rehas ng iyong pagmamahal, At sa pagdating ng hating-gabi, ginagapos ng lubid ng karimlan: Walang mahagilap na dahilan sa paglayo mo mula sa 'king piling, Bukod-tanging kahapon na lamang ang aking sinusubukang gunitain. Subalit gulo ang s'yang aking batid, pait ang s'yang aking lasap; Ni walang kapayapaan, ni bigkis man lang ng galak. Tayo sana'y ikakasal na, ba't ka pa lumisan? Nasa'n  ka na nga ba? At kung hindi ka pa rin darating, sa panahong mundo na'y magdidilim, Maghihintay pa rin ako sa 'yo hanggang mayro'n pang akay na takipsilim.
0
Nov 27, 2011
Nov 27, 2011 at 8:42 PM UTC
jkpoetry
Takipsilim
Nakatindig sa harap ng mga nangagdaan; Sa pagtunog ng batingaw, ikaw ang s'yang naaalala, na ikaw sana'y magbalik. Ako ngayo'y nakabinbin sa bangin ng kalungkutan: Nasa'n ka na nga ba? Sadyang 'di kita matanaw kahit man lang ay saglit. Nalulunod ako sa mga luha sa bawat oras ng pagkadapa, Nakapako sa krus ng pag-iisa't pighati; 'Sang pinsala dulot ng pag-ibig na nawaglit lang ng bigla Nasa'n ka na nga ba? Hinahanap-hanap kita sa bawat sandali. Nakakulong sa rehas ng iyong pagmamahal, At sa pagdating ng hating-gabi, ginagapos ng lubid ng karimlan: Walang mahagilap na dahilan sa paglayo mo mula sa 'king piling, Bukod-tanging kahapon na lamang ang aking sinusubukang gunitain. Subalit gulo ang s'yang aking batid, pait ang s'yang aking lasap; Ni walang kapayapaan, ni bigkis man lang ng galak. Tayo sana'y ikakasal na, ba't ka pa lumisan? Nasa'n  ka na nga ba? At kung hindi ka pa rin darating, sa panahong mundo na'y magdidilim, Maghihintay pa rin ako sa 'yo hanggang mayro'n pang akay na takipsilim.
Continue reading...
30
Bakit hangang ngayon?!? ... Bakit hanggang ngayon. Ang pangalan mo pa rin ang pinuputak ng bunganga ko Napapagod na ang mga taengang nakikinig Nangangawit na ang dilang ikaw pa rin ang hinihiling Pag kalipas ng isang taon--- Bakit hanggang ngayon? Ang puso ko’y tumatalon, kumikirot, natatakot, nalulungot Marinig lang ang pangalan mo. Makita lang ang anino mo--- At  oo. Nakikita pa rin kita. Sa bawat matang aking pinagmamasdan--- Sa bawat kamay na aking hinahawakan Sa bawat lalaking aking sinubukan ibigin nung tayo’y natapos Hinahanap-hanap ang iyong mahihigpit na yakap Ang iyong bisig na pumulupot sa aking bewang, leeg--- buong katawan Ang matatamis na salita na iyong inaawit at inaawit… at inaawit ng paunti-unti… Paunti-unting lumalapit. Sumusuyo sa pusong nakatago, nakakulong. Bakit hanggang ngayon? Kung saan man ako tumingin. Nandyan ka pa din sa malapit--- Nakiki-usap ako, o aking multo, layuan mo na ako. Tama na. Ayoko na. Pagod na ako sa parati **** pagdating sa hating gabi, ang iyong pagbisita sa aking mahimbing na panaginip Nilulunod ako ng iyong mga huling salita Nag-mamakaawa at humihiling ng kakarampot na pagmamahal At alam ko’y ako  na rin ang syang pumatay Sa iyo--- nung pinag-kait ko ang iyong ninanais na pag-ibig. Dahil ako’y naunahan ng pangamba, ng pag-duda. Eto ba ang iyong parusa? O SIGE NA! IKAW NANG PANALO! Sasabihin ko na ang gusto **** marinig—mga salitang dapat dati ko pa sinabi:           Minahal kita. Mahal na mahal pa rin kita--- Patawad sa aking pag-tangi, Patawad sa sakit at pait. Patawad.
0
May 20, 2015
May 20, 2015 at 11:59 AM UTC
reallyweirdname
Kailan Ba Ako Matuto?
Bakit hangang ngayon?!? ... Bakit hanggang ngayon. Ang pangalan mo pa rin ang pinuputak ng bunganga ko Napapagod na ang mga taengang nakikinig Nangangawit na ang dilang ikaw pa rin ang hinihiling Pag kalipas ng isang taon--- Bakit hanggang ngayon? Ang puso ko’y tumatalon, kumikirot, natatakot, nalulungot Marinig lang ang pangalan mo. Makita lang ang anino mo--- At  oo. Nakikita pa rin kita. Sa bawat matang aking pinagmamasdan--- Sa bawat kamay na aking hinahawakan Sa bawat lalaking aking sinubukan ibigin nung tayo’y natapos Hinahanap-hanap ang iyong mahihigpit na yakap Ang iyong bisig na pumulupot sa aking bewang, leeg--- buong katawan Ang matatamis na salita na iyong inaawit at inaawit… at inaawit ng paunti-unti… Paunti-unting lumalapit. Sumusuyo sa pusong nakatago, nakakulong. Bakit hanggang ngayon? Kung saan man ako tumingin. Nandyan ka pa din sa malapit--- Nakiki-usap ako, o aking multo, layuan mo na ako. Tama na. Ayoko na. Pagod na ako sa parati **** pagdating sa hating gabi, ang iyong pagbisita sa aking mahimbing na panaginip Nilulunod ako ng iyong mga huling salita Nag-mamakaawa at humihiling ng kakarampot na pagmamahal At alam ko’y ako  na rin ang syang pumatay Sa iyo--- nung pinag-kait ko ang iyong ninanais na pag-ibig. Dahil ako’y naunahan ng pangamba, ng pag-duda. Eto ba ang iyong parusa? O SIGE NA! IKAW NANG PANALO! Sasabihin ko na ang gusto **** marinig—mga salitang dapat dati ko pa sinabi:           Minahal kita. Mahal na mahal pa rin kita--- Patawad sa aking pag-tangi, Patawad sa sakit at pait. Patawad.
Continue reading...
38
Sa tag-init tayo nagkatagpo dala ang uhaw nais mapawi ang pagkatuyot sa tag-araw mga lalamunang di nadadaluyan hanap ay tubig, mga umiibig sa lamig sa daloy ng awit ng mga Ipil at sa mga aalalang nabuo sa bawat paglagok, sa bawat isa mga alaalang nabuo sa tag-araw. alaala pa ang pagpalakpak ng mga dahon minsan lang masiyahan sa pagpapalit-panaog ng tag-araw at tag-ulan panga-pangakong binuo sa ilalim ng araw pinagdarasal ng mga kahapon di pa rin nalilimot, mga tuyong ugat ng mga pusong sawi sa pag-ibig na tubig sa tag-init minsan lang magkaniig dahil ikaw at ako ay minsan ng nanirahan dito bumuo ng mga alaaalang impit na itinago sa ilalim ng mga punong saksi sa mga uhaw na puso, sa marahang pag-indayog ng mga dahong maririkit sa bawat pag-ihip ng hanging mainit sa katawang binalot ng mga sala at sa bawat pagbabalik sa alaala ikaw pa rin ang tanging nakikita sa bawat paglampas ng liwanag sa maririkit na butas ng kahapong sa ilalim ng ipil nakatago Heto na naman ang tag-init hudyat ay muling pag-udyok sa uhaw na pusong may pangangailangan tuyot ang daloy sa bawat paghinga sa bawat pag-ihip  kulang ang haplos bawat hagod ay paos. Alaala ka sa mga sinag ng araw umaalpas sa mga dahon ng ipil mga hapong napawi ang init ng tag-araw nakakulong pa rin sa mga alaala sa ilalim ng punong puno ng pagmamahal sa kahapon at ako na di pa rin nagsasawa sa ilalim ng mga Ipil maghihintay sayo Sa Ilalim ng mga Ipil Michael Joseph Aguilar Tapit 04/11/2016
0
Nov 6, 2018
Nov 6, 2018 at 4:34 PM UTC
michaelCSH
Sa Ilalim ng mga Ipil
Sa tag-init tayo nagkatagpo dala ang uhaw nais mapawi ang pagkatuyot sa tag-araw mga lalamunang di nadadaluyan hanap ay tubig, mga umiibig sa lamig sa daloy ng awit ng mga Ipil at sa mga aalalang nabuo sa bawat paglagok, sa bawat isa mga alaalang nabuo sa tag-araw. alaala pa ang pagpalakpak ng mga dahon minsan lang masiyahan sa pagpapalit-panaog ng tag-araw at tag-ulan panga-pangakong binuo sa ilalim ng araw pinagdarasal ng mga kahapon di pa rin nalilimot, mga tuyong ugat ng mga pusong sawi sa pag-ibig na tubig sa tag-init minsan lang magkaniig dahil ikaw at ako ay minsan ng nanirahan dito bumuo ng mga alaaalang impit na itinago sa ilalim ng mga punong saksi sa mga uhaw na puso, sa marahang pag-indayog ng mga dahong maririkit sa bawat pag-ihip ng hanging mainit sa katawang binalot ng mga sala at sa bawat pagbabalik sa alaala ikaw pa rin ang tanging nakikita sa bawat paglampas ng liwanag sa maririkit na butas ng kahapong sa ilalim ng ipil nakatago Heto na naman ang tag-init hudyat ay muling pag-udyok sa uhaw na pusong may pangangailangan tuyot ang daloy sa bawat paghinga sa bawat pag-ihip  kulang ang haplos bawat hagod ay paos. Alaala ka sa mga sinag ng araw umaalpas sa mga dahon ng ipil mga hapong napawi ang init ng tag-araw nakakulong pa rin sa mga alaala sa ilalim ng punong puno ng pagmamahal sa kahapon at ako na di pa rin nagsasawa sa ilalim ng mga Ipil maghihintay sayo Sa Ilalim ng mga Ipil Michael Joseph Aguilar Tapit 04/11/2016
Continue reading...
45
At sa pagkagat ng dilim Kasabay ng pamamaalam ng araw sa'tin Mahihimlay ko sa sulok ng apat na dingding Huhubarin ang mga ngiti, ipapahinga ang bibig at ibababa ang hinlalaki kong kanina pa nangangawit Sa kapapaalala sa mundo na ayos lang Na makakatagal pa ko ng kahit sampung minuto Sampung minuto--- Ito lang ang kailangan para tuluyan nang tapusin ang sinimulang kwento natin At sampung minuto para dapuan ka nila ng tingin at sabihin sa'king Kailangan na kitang talikuran Ngunit di na ko inabot ng sampung minuto pa para pakingga't tupdin sila Dahil sampung segundo lang--- Isa, dalawa, bitaw na, bitaw Lima, anim, ayoko pa, ayoko pero Siyam, sampu...ay nagawa na kitang bitawan Ang sabi kasi ni nanay ay di ka nararapat para sa'kin Sabi ni tatay pag-aaral ko muna ang atupagin Ang sabi nila ay dapat ko silang sundin Ang mga bumuhay at nag-aruga sa akin ay dapat na lagi kong susundin Huwag mo nang gawin yan, ito ang mas bigyan **** pansin Di yan makabubuti para sa'yo, bat di mo na lang tularan ang kapatid mo Ang lalaki dapat ay matikas Ang tanga tanga mo, wala kang mararating diyan Kahit sino kayang makagawa ng ganyan, magsundalo ka na lang Dinaig ka pa ng nakababata sa'yo? Dapat pareho kayong tinitingala ng tao Kaya't binigo ko ang nag-iisa kong pag-ibig at sumuong sa digmaang di ko kailanmang naisip Dahil dapat lagi pa ring susundin ang mga bumuhay at nag-aruga sa'kin, mga bumuhay at nag-aruga sa'kin dapat kong sundin, ang sa'kin ay nag-aruga't bumuhay lagi pa ring susundin Nay, yakapin mo ko't pahupain ang hapdi Kaya, Tay, tapikin mo ko sa balikat at sabihin **** tama ang ginawa kong pagtupad sa pangarap mo Dahil tapos na tapos na ko Pagod na pagod na ko Sa panonood sa pagkislap ng mga mata ni bunso Mga kutikutitap na di mapapasakin dahil ang mga mata ko'y namumugto Mga matang naniningkit na katatanaw sa sarili kong mga pangarap Dahil ng mg paa ko'y habol ang bawat dikta't kagustuhan niyo Sawa na kong pilit pantayan si bunso Dahil kahit anong gawin ko'y di bubukal sa'kin ang kaligayahan Di tulad niyang may malayang kinabukasan Ako'y may busal ang bibig, may taling mga kamay, nakakulong sa ekspektasyon ng sarili kong mga magulang Pagod na ko, ayoko na Ayoko nang marinig ang "Tingnan mo siya,buti pa siya, mas magaling pa siya..." Hindi ako binigay sa inyo para ikumpara niyo sa isa niyo pang anak at sa anak ng iba na hinihiling niyong meron din kayo Gusto ko lang naman marinig na may tinama ako kahit papano, kahit kapiranggot Gusto kong marinig ang "Salamat" at "Mahal kita" at "Ipinagmamalaki kita" dahil tapos na tapos na ko Pagod na pagod na kong Habulin ang liwanag ng talang matagal nang namatay sa kalawakan Kaya Nay, Tay Ako po muna Ako naman ngayon...
0
Aug 12, 2017
Aug 12, 2017 at 5:53 AM UTC
mahiwagangcorresel
Sampung Minuto
At sa pagkagat ng dilim Kasabay ng pamamaalam ng araw sa'tin Mahihimlay ko sa sulok ng apat na dingding Huhubarin ang mga ngiti, ipapahinga ang bibig at ibababa ang hinlalaki kong kanina pa nangangawit Sa kapapaalala sa mundo na ayos lang Na makakatagal pa ko ng kahit sampung minuto Sampung minuto--- Ito lang ang kailangan para tuluyan nang tapusin ang sinimulang kwento natin At sampung minuto para dapuan ka nila ng tingin at sabihin sa'king Kailangan na kitang talikuran Ngunit di na ko inabot ng sampung minuto pa para pakingga't tupdin sila Dahil sampung segundo lang--- Isa, dalawa, bitaw na, bitaw Lima, anim, ayoko pa, ayoko pero Siyam, sampu...ay nagawa na kitang bitawan Ang sabi kasi ni nanay ay di ka nararapat para sa'kin Sabi ni tatay pag-aaral ko muna ang atupagin Ang sabi nila ay dapat ko silang sundin Ang mga bumuhay at nag-aruga sa akin ay dapat na lagi kong susundin Huwag mo nang gawin yan, ito ang mas bigyan **** pansin Di yan makabubuti para sa'yo, bat di mo na lang tularan ang kapatid mo Ang lalaki dapat ay matikas Ang tanga tanga mo, wala kang mararating diyan Kahit sino kayang makagawa ng ganyan, magsundalo ka na lang Dinaig ka pa ng nakababata sa'yo? Dapat pareho kayong tinitingala ng tao Kaya't binigo ko ang nag-iisa kong pag-ibig at sumuong sa digmaang di ko kailanmang naisip Dahil dapat lagi pa ring susundin ang mga bumuhay at nag-aruga sa'kin, mga bumuhay at nag-aruga sa'kin dapat kong sundin, ang sa'kin ay nag-aruga't bumuhay lagi pa ring susundin Nay, yakapin mo ko't pahupain ang hapdi Kaya, Tay, tapikin mo ko sa balikat at sabihin **** tama ang ginawa kong pagtupad sa pangarap mo Dahil tapos na tapos na ko Pagod na pagod na ko Sa panonood sa pagkislap ng mga mata ni bunso Mga kutikutitap na di mapapasakin dahil ang mga mata ko'y namumugto Mga matang naniningkit na katatanaw sa sarili kong mga pangarap Dahil ng mg paa ko'y habol ang bawat dikta't kagustuhan niyo Sawa na kong pilit pantayan si bunso Dahil kahit anong gawin ko'y di bubukal sa'kin ang kaligayahan Di tulad niyang may malayang kinabukasan Ako'y may busal ang bibig, may taling mga kamay, nakakulong sa ekspektasyon ng sarili kong mga magulang Pagod na ko, ayoko na Ayoko nang marinig ang "Tingnan mo siya,buti pa siya, mas magaling pa siya..." Hindi ako binigay sa inyo para ikumpara niyo sa isa niyo pang anak at sa anak ng iba na hinihiling niyong meron din kayo Gusto ko lang naman marinig na may tinama ako kahit papano, kahit kapiranggot Gusto kong marinig ang "Salamat" at "Mahal kita" at "Ipinagmamalaki kita" dahil tapos na tapos na ko Pagod na pagod na kong Habulin ang liwanag ng talang matagal nang namatay sa kalawakan Kaya Nay, Tay Ako po muna Ako naman ngayon...
Continue reading...
50
Anim na taon, Anim na taon ka ng nagpahinga Dahil sa takot na ‘dinulot ng iyong nakaraan Pinilit **** bumangon at magpasya Para manatiling buo kahit wala na s’ya Ang bawat gabi at umaga Ang pinili **** makasama Dahil sila'y hindi magbabago kailanman Di tulad ng iyong sininta na nagsabing Hanggang dulo'y walang iwanan Pero ngayon siya ay nasaan? Anim na taon, Anim na taon **** pinili na mag-isa Dahil nakakulong ka pa rin sa kayraming pangamba Na baka may dumating muli at maging mundo mo sya Tapos isang araw ay gigising ka na namang nag-iisa Sapat na ba ang anim ng taon? Upang palayain ka na sa tanikala ng kahapon Sapat na ba ‘yon upang lumigaya ka na ngayon?. Sapat na ba yun upang muli **** hayaan na may isang tao na muling mag may-ari ng iyong daigdig? Sapat na ba ang anim na taon para muli kang huminga at pumintig? O puso,araw mo ngayon, Pasensya ka na sa anim na taon.. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.
0
Jul 27, 2018
Jul 27, 2018 at 3:51 PM UTC
WordsOfGlen
Anim na Taon
Anim na taon, Anim na taon ka ng nagpahinga Dahil sa takot na ‘dinulot ng iyong nakaraan Pinilit **** bumangon at magpasya Para manatiling buo kahit wala na s’ya Ang bawat gabi at umaga Ang pinili **** makasama Dahil sila'y hindi magbabago kailanman Di tulad ng iyong sininta na nagsabing Hanggang dulo'y walang iwanan Pero ngayon siya ay nasaan? Anim na taon, Anim na taon **** pinili na mag-isa Dahil nakakulong ka pa rin sa kayraming pangamba Na baka may dumating muli at maging mundo mo sya Tapos isang araw ay gigising ka na namang nag-iisa Sapat na ba ang anim ng taon? Upang palayain ka na sa tanikala ng kahapon Sapat na ba ‘yon upang lumigaya ka na ngayon?. Sapat na ba yun upang muli **** hayaan na may isang tao na muling mag may-ari ng iyong daigdig? Sapat na ba ang anim na taon para muli kang huminga at pumintig? O puso,araw mo ngayon, Pasensya ka na sa anim na taon.. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.
Continue reading...
24
Isang republika na gawa sa pangarap, Pangarap na walang kasing sarap, Pangulo na karapatdapat sana'y mahanap, Upang pangangarap ay makita kahit isang sulyap. Pero pano natin ito magagawa kung tayo'y nakakulong, Ang nakaraan na kinulong tayo sa isang selyadong kabaong, Na hanngang ngayo'y tayo'y nakalibing, Dahil produktong banyaga'y ating laging hinihiling, May pag-asa pa ba tayong lumaya? May pag-asa pa ba tayong umiwas sa hiya? Kung lagi tayong kumokopya, Kailan pa ba tayo tunay na liligaya? Tama nga ang sinabi ni heneral Luna na "hindi natin kalaban ang amerikano o ang espanyol dahil ang tunay nating kalaban ay sarili natin", Paano tayo tatayo sa sarili nating paa kung tayo'y nagpapaalipin, Ang sugat ng kolonisayon ay ating gamutin, Wag hayaang tayo'y lamunin. Produktong pilipino'y mahalin, Hindi ang produkto ng banyaga ang tangkilikin, Sariling wika ang aralin, Hindi ang wikang tayo'y paiiyakin. Pero ang mga hiling ko'y napakahirap makamit, Dahil tayo'y isa paring yagit, At nagpapagamit, At masasabi kung tayong mga pilipino ay punit.
0
Nov 7, 2018
Nov 7, 2018 at 3:52 AM UTC
DarkBlack
Republika Filipina
Isang republika na gawa sa pangarap, Pangarap na walang kasing sarap, Pangulo na karapatdapat sana'y mahanap, Upang pangangarap ay makita kahit isang sulyap. Pero pano natin ito magagawa kung tayo'y nakakulong, Ang nakaraan na kinulong tayo sa isang selyadong kabaong, Na hanngang ngayo'y tayo'y nakalibing, Dahil produktong banyaga'y ating laging hinihiling, May pag-asa pa ba tayong lumaya? May pag-asa pa ba tayong umiwas sa hiya? Kung lagi tayong kumokopya, Kailan pa ba tayo tunay na liligaya? Tama nga ang sinabi ni heneral Luna na "hindi natin kalaban ang amerikano o ang espanyol dahil ang tunay nating kalaban ay sarili natin", Paano tayo tatayo sa sarili nating paa kung tayo'y nagpapaalipin, Ang sugat ng kolonisayon ay ating gamutin, Wag hayaang tayo'y lamunin. Produktong pilipino'y mahalin, Hindi ang produkto ng banyaga ang tangkilikin, Sariling wika ang aralin, Hindi ang wikang tayo'y paiiyakin. Pero ang mga hiling ko'y napakahirap makamit, Dahil tayo'y isa paring yagit, At nagpapagamit, At masasabi kung tayong mga pilipino ay punit.
Continue reading...
24
Aanhin pa ang tula kung tuyo na ang tinta? Sa hangin pakakawalan, palalayain sa Hangganan Handog ng ulirat na wala mang tinig, sumisigaw Nakabalot sa liwanag ng itim na araw Isinilid sa baul na pinalubog sa dagat Balang-araw, lulutang dala ang luhang may alat. Para saan ba ang tula kung walang nakaririnig? Marahil... para sa mga dahong sumasayaw sa tubig Mga bangkang naghihintay ng kahit kaunting ihip Mga kamay na kumakawala mula sa gumagapos na lubid. Aanhin pa ang tulang nakakulong na sa bibig? Aanhin pa ang tulang iwinagli na ng isip? Paalam sa mga tulang tinangay na sa himpapawid Paalam, mga saranggolang inari na ng langit.
0
Aug 21, 2017
Aug 21, 2017 at 4:46 AM UTC
KRRW
EKLIPSE
Aanhin pa ang tula kung tuyo na ang tinta? Sa hangin pakakawalan, palalayain sa Hangganan Handog ng ulirat na wala mang tinig, sumisigaw Nakabalot sa liwanag ng itim na araw Isinilid sa baul na pinalubog sa dagat Balang-araw, lulutang dala ang luhang may alat. Para saan ba ang tula kung walang nakaririnig? Marahil... para sa mga dahong sumasayaw sa tubig Mga bangkang naghihintay ng kahit kaunting ihip Mga kamay na kumakawala mula sa gumagapos na lubid. Aanhin pa ang tulang nakakulong na sa bibig? Aanhin pa ang tulang iwinagli na ng isip? Paalam sa mga tulang tinangay na sa himpapawid Paalam, mga saranggolang inari na ng langit.
Continue reading...
28
Nakikita niyo akung naka ngiti Mga ngiting to kay dami nang ikinubli Mga damdaming di na masabi Siguro habang buhay na itong mananatili Naririnig niyo ang malakas kong tawa Sa likod nito ay may malaking problema Na sa tuwing ako'y mag isa Hindi tawa kundi patak nang mga luha Ngiti, kahit labis nang nasasaktan Ngiti kahit wala nang matatakbuhan Ito lang ang naiisip kong paraan Upang di mapansin ang aking pinagdaraanan Ngiti, kahit luha mo'y pumapatak na Ngiti, kahit di mo na kaya Huwag mo nang ipakita sa kanila Ang iyong pusong sugatan na Ngiti para sayo aking Sinta Ngiti upang lahat ay maging masaya Kahit damdamin ay kumikirot na Di bale na, napasaya naman kita Ang mga ngiti ay marami nang naitago Isa na ang mga damdaming di na mag lalaho Ang nararamdaman ko sayo'y di pa nagbabago Mahal parin kita nang buong buo Vanessa Alba   Pinilit mang sukuan at kalimutan ka Ngunit di ko magawa-gawa aking sinta Para bang ako'y nakakulong sa silda Sa pag ibig ko sayo'y hindi makawala Hanggang ngayo'y ngiti ang aking Sandata Pilit nilalabanan ang kirot na nadarama Umaasa na ikay muling makasama Ipagpatuloy ang Pangarap na binuo nating dalawa ❤ Ngiti hanggang sa mapawi ang aking Pighati Ikaw lang magpapabalik ng Tamis na Ngiti sa aking mg Labi. #NgitiKahitMayPighati
0
Mar 8, 2021
Mar 8, 2021 at 5:02 PM UTC
Princeallival132923
Pighati
Nakikita niyo akung naka ngiti Mga ngiting to kay dami nang ikinubli Mga damdaming di na masabi Siguro habang buhay na itong mananatili Naririnig niyo ang malakas kong tawa Sa likod nito ay may malaking problema Na sa tuwing ako'y mag isa Hindi tawa kundi patak nang mga luha Ngiti, kahit labis nang nasasaktan Ngiti kahit wala nang matatakbuhan Ito lang ang naiisip kong paraan Upang di mapansin ang aking pinagdaraanan Ngiti, kahit luha mo'y pumapatak na Ngiti, kahit di mo na kaya Huwag mo nang ipakita sa kanila Ang iyong pusong sugatan na Ngiti para sayo aking Sinta Ngiti upang lahat ay maging masaya Kahit damdamin ay kumikirot na Di bale na, napasaya naman kita Ang mga ngiti ay marami nang naitago Isa na ang mga damdaming di na mag lalaho Ang nararamdaman ko sayo'y di pa nagbabago Mahal parin kita nang buong buo Vanessa Alba   Pinilit mang sukuan at kalimutan ka Ngunit di ko magawa-gawa aking sinta Para bang ako'y nakakulong sa silda Sa pag ibig ko sayo'y hindi makawala Hanggang ngayo'y ngiti ang aking Sandata Pilit nilalabanan ang kirot na nadarama Umaasa na ikay muling makasama Ipagpatuloy ang Pangarap na binuo nating dalawa ❤ Ngiti hanggang sa mapawi ang aking Pighati Ikaw lang magpapabalik ng Tamis na Ngiti sa aking mg Labi. #NgitiKahitMayPighati
Continue reading...
35
Meron akong labing-isang daliri Ilang beses kong binilang noong bata pa ako, sinigurado kung labing-isa nga ba talaga at nagtataka, nagtatanong kung bakit may sobra pang isa. Meron akong labing-isang daliri May kanya-kanya silang mga kwento. Labing-isa, Hindi ko alam kung biyaya ba 'to o sumpa Hindi ko alam kung bakit ako naiiba Hindi ko alam kung paano ko ba 'to itatago sa mga tao Sabi nila, suwerte daw 'to, magiging mapalad daw ang buhay pag-ibig ko, yayaman daw ako. Sabi nila, okay lang daw maging iba Sampu, Nakilala ko ang pagaalinlangan at inggit, Umupo sila sa magkabilang balikat ko, Hindi na sila umalis simula noon, Hindi ko sila pinaalis. Halos buong buhay ko, nanatili ako sa katahimikan, Hindi ako magsasalita hangga't walang kakausap sa akin, Hindi ko itataas ang kamay ko sa klase kahit alam ko ang sagot. Maghihintay ako na tawagin ang pangalan ko, na may pumansin sa akin, Maghihintay na may pupuno ng katahimikan ko. Kung sisiyasatin mo ang utak ko, Mabibingi ka sa dami ng boses na hindi ko napalaya. Nakakulong, sa kani-kanilang mga selda, Kanilang susi ay nawala na, Umaasa na sila'y mahanap at magamit para masabi ang mga dapat nasabi Siyam, Tsaka ko lang nalaman ang halaga ng mga salita, Kung gaano sila katalim, Kung gaano sila katamis, Kung gaano sila kapait. Kung gaano sila nakakapagpabago ng isang tao. Walo, Wala pa ring tumatawag ng pangalan ko. Wala pang pumupuno ng katahimikan. Pito, Hindi ko na alam kung may tatawag pa ba, Kung may makakapuno pa ba, kung ilang salita pa ang makukulong hangga't sa buong katawan ko'y maging selda ng sigaw, pait, inggit, pagmamahal, rason, at galit. Anim, Sinubukan kong unang mag salita, Magkwento tungkol sa buhay ko, sa nararamdaman ko. Pero parang walang nakarinig. Hindi ko alam kung mahina ba boses ko o hindi lang nila ako napansin, o kung pinili ba nilang hindi ako pansinin o kaya wala lang talaga silang **** Simula noon, nakinig na lang ako. Kaya ikaw, oo ikaw na may storya Ikwento mo yung mga naaalala **** nangyari sa'yo noong bata ka pa Yung mga bangungot mo, yung pinakanakakahiyang, pinakamasaya at pinakamalungkot na mga sandali ng buhay mo, yung una **** naramdaman ang kiliti sa puso mo noong naintindihan mo kung ano ang pag-ibig, Ituring mo akong talaarawan mo, Pakawalan mo yung mga salitang tinago mo nang nagalit ka. Iiyak mo sa akin lahat ng luha na hindi mo nailuha nang iniwan ka. Itatago ko 'to sa pagsara mo, at papakinggan kita muli sa pagbukas. Papakinggan kita. Papakinggan kita. Sana pakinggan mo din ako Lima, Nananahimik at nakikinig pa din ako. Apat, Mananahimik na lang ako. Tatlo, Sa katahimikan ko, Nakalimutan ko na kung paano magkwento, Nakalimutan ko na kung paano umiyak Nakalimutan ko na din yata kung paano magsalita. Dalawa, ... Isa, Natuto ako sumulat ng tula, Nakahanap ng makukwentuhan, Naramdaman ang saya nang makatapos ng isang piyesang may parte ng mga salitang nakulong at nakalaya muli. Nagkaroon ako ng matatakbuhan sa katahimikan. Nagbabakasakali na maalala ko ulit kung paano umiyak, kung paano magkwento muli, na may makikinig na sana sa akin. Nagbabakasakaling maalala ko ulit kung paano magsalita. Meron akong labing-isang daliri, Hindi ko pa rin alam kung biyaya pa rin ba 'to o sumpa.
0
May 29, 2016
May 29, 2016 at 2:42 AM UTC
jramos
Labing-Isa
Meron akong labing-isang daliri Ilang beses kong binilang noong bata pa ako, sinigurado kung labing-isa nga ba talaga at nagtataka, nagtatanong kung bakit may sobra pang isa. Meron akong labing-isang daliri May kanya-kanya silang mga kwento. Labing-isa, Hindi ko alam kung biyaya ba 'to o sumpa Hindi ko alam kung bakit ako naiiba Hindi ko alam kung paano ko ba 'to itatago sa mga tao Sabi nila, suwerte daw 'to, magiging mapalad daw ang buhay pag-ibig ko, yayaman daw ako. Sabi nila, okay lang daw maging iba Sampu, Nakilala ko ang pagaalinlangan at inggit, Umupo sila sa magkabilang balikat ko, Hindi na sila umalis simula noon, Hindi ko sila pinaalis. Halos buong buhay ko, nanatili ako sa katahimikan, Hindi ako magsasalita hangga't walang kakausap sa akin, Hindi ko itataas ang kamay ko sa klase kahit alam ko ang sagot. Maghihintay ako na tawagin ang pangalan ko, na may pumansin sa akin, Maghihintay na may pupuno ng katahimikan ko. Kung sisiyasatin mo ang utak ko, Mabibingi ka sa dami ng boses na hindi ko napalaya. Nakakulong, sa kani-kanilang mga selda, Kanilang susi ay nawala na, Umaasa na sila'y mahanap at magamit para masabi ang mga dapat nasabi Siyam, Tsaka ko lang nalaman ang halaga ng mga salita, Kung gaano sila katalim, Kung gaano sila katamis, Kung gaano sila kapait. Kung gaano sila nakakapagpabago ng isang tao. Walo, Wala pa ring tumatawag ng pangalan ko. Wala pang pumupuno ng katahimikan. Pito, Hindi ko na alam kung may tatawag pa ba, Kung may makakapuno pa ba, kung ilang salita pa ang makukulong hangga't sa buong katawan ko'y maging selda ng sigaw, pait, inggit, pagmamahal, rason, at galit. Anim, Sinubukan kong unang mag salita, Magkwento tungkol sa buhay ko, sa nararamdaman ko. Pero parang walang nakarinig. Hindi ko alam kung mahina ba boses ko o hindi lang nila ako napansin, o kung pinili ba nilang hindi ako pansinin o kaya wala lang talaga silang **** Simula noon, nakinig na lang ako. Kaya ikaw, oo ikaw na may storya Ikwento mo yung mga naaalala **** nangyari sa'yo noong bata ka pa Yung mga bangungot mo, yung pinakanakakahiyang, pinakamasaya at pinakamalungkot na mga sandali ng buhay mo, yung una **** naramdaman ang kiliti sa puso mo noong naintindihan mo kung ano ang pag-ibig, Ituring mo akong talaarawan mo, Pakawalan mo yung mga salitang tinago mo nang nagalit ka. Iiyak mo sa akin lahat ng luha na hindi mo nailuha nang iniwan ka. Itatago ko 'to sa pagsara mo, at papakinggan kita muli sa pagbukas. Papakinggan kita. Papakinggan kita. Sana pakinggan mo din ako Lima, Nananahimik at nakikinig pa din ako. Apat, Mananahimik na lang ako. Tatlo, Sa katahimikan ko, Nakalimutan ko na kung paano magkwento, Nakalimutan ko na kung paano umiyak Nakalimutan ko na din yata kung paano magsalita. Dalawa, ... Isa, Natuto ako sumulat ng tula, Nakahanap ng makukwentuhan, Naramdaman ang saya nang makatapos ng isang piyesang may parte ng mga salitang nakulong at nakalaya muli. Nagkaroon ako ng matatakbuhan sa katahimikan. Nagbabakasakali na maalala ko ulit kung paano umiyak, kung paano magkwento muli, na may makikinig na sana sa akin. Nagbabakasakaling maalala ko ulit kung paano magsalita. Meron akong labing-isang daliri, Hindi ko pa rin alam kung biyaya pa rin ba 'to o sumpa.
Continue reading...
84
I. Sa mura kong edad ulila na ako, Pumanaw ang aking ina sa pagkakaluwal ko. Ang aking ama ay nakakulong, Pagkat sa droga s'ya ay nalulong. II. Sa mura kong edad sinubok na ako ng buhay, Naranasan ko nang matulog sa lansangan, Habang walang kumot na nakadagan saking katawan. Tanging liwanag lang ng buwan ang nariyan upang ako'y gabayan. III. Sa mura kong edad natuto na akong mang-umit. Nilalaslas ko ang bag ng aleng sa braso ay nakasabit. Sabay tatakbo ng mabilis para makatakas, Sa mga parak na nais akong mabitbit. IV. Sa murang kong edad yosi na ang aking hinihithit, Umaaktong action star at sa pagitan pa ng daliri nakaipit. Ito nalang ang aking nagsisilbing pagkain, Dahil kagabi pa ako di nanginginain. V. Sa mura kong edad kinamuhuian ko na ang mundo, At ang lagi kong tanong: "Bakit ganito ang sinapit ko?!" Nanliliit na ang tingin ko sa sarili ko, At tila wala na atang patutunguhan ang buhay kong ito. VI. Sa mura kong edad naligaw na ang landas ko, At may inggit ako sa taong nagbabasa nito. At kung sasabihin n'yong malas kayo sa buhay niyo, Ano pa kaya ang mundong sinapit ko?
0
Aug 31, 2015
Aug 31, 2015 at 6:56 AM UTC
thealltimejor
Ang Naligaw ng Landas
I. Sa mura kong edad ulila na ako, Pumanaw ang aking ina sa pagkakaluwal ko. Ang aking ama ay nakakulong, Pagkat sa droga s'ya ay nalulong. II. Sa mura kong edad sinubok na ako ng buhay, Naranasan ko nang matulog sa lansangan, Habang walang kumot na nakadagan saking katawan. Tanging liwanag lang ng buwan ang nariyan upang ako'y gabayan. III. Sa mura kong edad natuto na akong mang-umit. Nilalaslas ko ang bag ng aleng sa braso ay nakasabit. Sabay tatakbo ng mabilis para makatakas, Sa mga parak na nais akong mabitbit. IV. Sa murang kong edad yosi na ang aking hinihithit, Umaaktong action star at sa pagitan pa ng daliri nakaipit. Ito nalang ang aking nagsisilbing pagkain, Dahil kagabi pa ako di nanginginain. V. Sa mura kong edad kinamuhuian ko na ang mundo, At ang lagi kong tanong: "Bakit ganito ang sinapit ko?!" Nanliliit na ang tingin ko sa sarili ko, At tila wala na atang patutunguhan ang buhay kong ito. VI. Sa mura kong edad naligaw na ang landas ko, At may inggit ako sa taong nagbabasa nito. At kung sasabihin n'yong malas kayo sa buhay niyo, Ano pa kaya ang mundong sinapit ko?
Continue reading...
30
~Entry #1 12.02.14 Akala ko madali lang ang lahat. Ang yabang ko pa.. sabi ko mai-inlove din saken to. pero mali pala.. ako yung na-inlove eh. Ang sakit pala, kasi ginawa ko na lahat ng kaya ko, lahat ng paraan para lang abutin siya, tulungan siya, kasi naiintindihan ko siya.. sobra. Pero ang sakit pala kapag ikaw lang yung lumalaban. ikaw lang yung naghahangad ng happy ending, kasi sa dulo walang ganun, walang happy ending.. kasi nde pa siya maka move on. ang masaklap pa nito .. matatanggap ko pa sana kung yung mga umaaligid na babae kasi madali naman sila paalisin, pero yung kalabanin mo yung bababeng minahal niya ng sobra bago ka dumating.. nde ko kaya. ang sakit pala. ang tanga ko kasi nde ko kayang magalit sa kanya, kasi hanggang ngayon naiintindihan ko pa din siya. lintik na one sided to oh. nde ko alam na ganito pala kasakit ang mag mahal ng isang taong nde sayo.. let me rephrase that. taong nde magiging sayo akala ko. yang word na yan, madaming namamatay diyan . isa na ako dun, naniwala ako sa sarili ko na magiging okay ang lahat sa amin. pero nde pala.. ibang iba sa reality, kainis kasi eh napaka hopeless romantic ko kaya ayan kahit imposible sumugal.. pero nakita ko na kasi na ganito mangyayari eh, nasa isip ko. "nde naman siguro ganon, kasi kahit papaano mahalaga na ako sa kanya, malay mo naman diba? mai-nlove" Assuming din kasi ako, kasalanan ko din.. sa simula pa lang naman kasalanan ko na. Sinubukan ko kasi gusto ko siya eh. gustong gusto. pero eto pa din ako, naghihintay, umaasa pa din ako kahit pinaliwanag niya na sa akin na nde pwede. nakakulong kasi siya sa regret at pain in the past. sabi niya gusto niya lang daw ako "protektahan" lintek na. Nasasaktan na ako eh. sobrang sakit. welcome to SMP menma.
0
Dec 2, 2014
Dec 2, 2014 at 7:02 AM UTC
menma
Menma's Song
~Entry #1 12.02.14 Akala ko madali lang ang lahat. Ang yabang ko pa.. sabi ko mai-inlove din saken to. pero mali pala.. ako yung na-inlove eh. Ang sakit pala, kasi ginawa ko na lahat ng kaya ko, lahat ng paraan para lang abutin siya, tulungan siya, kasi naiintindihan ko siya.. sobra. Pero ang sakit pala kapag ikaw lang yung lumalaban. ikaw lang yung naghahangad ng happy ending, kasi sa dulo walang ganun, walang happy ending.. kasi nde pa siya maka move on. ang masaklap pa nito .. matatanggap ko pa sana kung yung mga umaaligid na babae kasi madali naman sila paalisin, pero yung kalabanin mo yung bababeng minahal niya ng sobra bago ka dumating.. nde ko kaya. ang sakit pala. ang tanga ko kasi nde ko kayang magalit sa kanya, kasi hanggang ngayon naiintindihan ko pa din siya. lintik na one sided to oh. nde ko alam na ganito pala kasakit ang mag mahal ng isang taong nde sayo.. let me rephrase that. taong nde magiging sayo akala ko. yang word na yan, madaming namamatay diyan . isa na ako dun, naniwala ako sa sarili ko na magiging okay ang lahat sa amin. pero nde pala.. ibang iba sa reality, kainis kasi eh napaka hopeless romantic ko kaya ayan kahit imposible sumugal.. pero nakita ko na kasi na ganito mangyayari eh, nasa isip ko. "nde naman siguro ganon, kasi kahit papaano mahalaga na ako sa kanya, malay mo naman diba? mai-nlove" Assuming din kasi ako, kasalanan ko din.. sa simula pa lang naman kasalanan ko na. Sinubukan ko kasi gusto ko siya eh. gustong gusto. pero eto pa din ako, naghihintay, umaasa pa din ako kahit pinaliwanag niya na sa akin na nde pwede. nakakulong kasi siya sa regret at pain in the past. sabi niya gusto niya lang daw ako "protektahan" lintek na. Nasasaktan na ako eh. sobrang sakit. welcome to SMP menma.
Continue reading...
23
Sa tag-init ay nagdidikdik ng asin Sa tag-ulan ay kakainin ang bunga ng pananim Ano ito ang nakatagong sakit na ipinunla ng mga luha Dahil sa hindi masabi sabi ang sinta kaya ba na muntik na gawin ang pangkukulam kay Dessa Kasalanan na kaagad may parusa Lumalalim na ang tampo sa kanya Pagsuyo na pinag iingat-ingatan ay punyal na nakatarak sa puso't isipan Mas mabuti kung nakakalimutan Ngunit sumpang ala-ala na bumabalik hindi nagtatahan At kapag lasing na ay nagiging madaldal Mahangin ang wika, sa kataas - taasan ay umaapaw Kung mananahimik ay parang nakakulong sa bahagi ng mundo Sa prusisyon ay hindi maglalakad Ang luhang dumausdos sa pisngi ay wala ng makababakas pa kahit patak man ng natutunaw na kandila
0
Apr 20, 2019
Apr 20, 2019 at 2:58 AM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #66
Sa tag-init ay nagdidikdik ng asin Sa tag-ulan ay kakainin ang bunga ng pananim Ano ito ang nakatagong sakit na ipinunla ng mga luha Dahil sa hindi masabi sabi ang sinta kaya ba na muntik na gawin ang pangkukulam kay Dessa Kasalanan na kaagad may parusa Lumalalim na ang tampo sa kanya Pagsuyo na pinag iingat-ingatan ay punyal na nakatarak sa puso't isipan Mas mabuti kung nakakalimutan Ngunit sumpang ala-ala na bumabalik hindi nagtatahan At kapag lasing na ay nagiging madaldal Mahangin ang wika, sa kataas - taasan ay umaapaw Kung mananahimik ay parang nakakulong sa bahagi ng mundo Sa prusisyon ay hindi maglalakad Ang luhang dumausdos sa pisngi ay wala ng makababakas pa kahit patak man ng natutunaw na kandila
Continue reading...
19
Ito nga pala ay para, o tungkol, tungkol sa babaeng aking ninanais, nakita kita sa hindi inaasahang oras at pagkakataon. Kung alam mo lang, ang pagtalon nang aking puso sa tuwing nag sasalubong ang ating mga diwa Hindi ko lubos maisip na hahantong sa ganito. Lumalim ng lumalim ang inaakalang simpleng pagtingin ko para sayo. Oo ikaw! Ikaw, ikaw nga pala yung babaeng aking ninanais. Ikaw, ikaw nga pala yung babaeng nag bibigay kabog sa aking dibdib. Ikaw, ikaw yung babaeng pinapangarap kong makamit. Ikaw, ikaw yung babaeng simple lang pero anlakas ng dating. At ako, ako nga pala yung taong sumusulyap sayo ng palihim. Ako, ako nga pala yung taong hindi magkanda ugaga sa tuwing ikaw ay paparating o dadaan sa aking harapan. Ako, ako nga pala yung taong handang gawin ang lahat mapasaya ka lang. Kung alam mo lang kung gaano kita hinahangad tuwing nakikita kita. Pero bakit nga ba ganoon? Hindi ko magawang umamin? Siguro'y dahil sa pautal utal na pananalita ang dahilan o sadyang wala akong lakas ng loob na sabihin sayo ang aking nararamdaman. Ako'y simpleng tao lang, Hindi makisig gaya nang ninanais ng nakararami, pero pangako lahat gagawin ko mapasaya ka lang. Mukang hindi ako yung tipo ng lalake na maaari **** gustuhin Ako yung taong tahimik lang sa isang tabi Ako yung tipo ng tao na hindi pang angas sa tropa, pero pangako, araw araw ipagmamayabang kita. Subalit bakit ganito ang tadhana, ika'y nakakulong sa isang sitwasyon. Sitwasyon na akin ding hinihiling, siguro nga ay hindi ko ginusto na magkagusto sayo kase alam kong masasaktan lang ako. Sana ako na lang. Inisip ko na sana ako na lang sya na sayo'y nagpapaligaya Sana ako na lang sya, na mahal mo ng sobra Sana ako yung taong lagi **** kausap, Sana ako yung nagbibigay ng ngiti sa tuwing malungkot ka. Ikaw yung babaeng nagbibigay ngiti at kalungkutan sa akin. Dahil sa tuwing naiisip kita, pumapasok den sa isip ko na ikaw at ako ay malabong maging tayo. Dapat bang tanggapin na lang ang katotohanang hindi na mababago? na hindi talaga pwede maging tayo? Hanggang dito na lang ba talaga ako? na nangagarap na maging tayo? Siguro ngay maihahalimtulad ka sa ulap sa langit Kase abot tanaw ka nga, ngunit mahirap ka naman makamit. Siguro nga'y masakit masampal ng babae no?, pero mas masakit parin siguro na masampal ng katotohanang hindi talaga pwede na maging tayo. Sakit diba? Namaos ang puso ko kasisigaw sa pangalan mo. Namaos ang puso ko kalilimos ng barya ng pag ibig mo. Napagod ako kasisigaw. Pero walang magbabago, lilipas paren ang gabi na walang nangyayare. Kase kahit na ano pang gawin ko, ikaw at ako ay malabong maging tayo. Ano bang dapat kong gawin? Para magkaroon ng ikaw at ako na bubuo sa salitang tayo. May mga bagay talaga sa mundo na kahit hindi mo man makuha, makita mo lang masaya ka na..
0
Feb 27, 2018
Feb 27, 2018 at 11:42 AM UTC
Jamjam01
Torpe
Ito nga pala ay para, o tungkol, tungkol sa babaeng aking ninanais, nakita kita sa hindi inaasahang oras at pagkakataon. Kung alam mo lang, ang pagtalon nang aking puso sa tuwing nag sasalubong ang ating mga diwa Hindi ko lubos maisip na hahantong sa ganito. Lumalim ng lumalim ang inaakalang simpleng pagtingin ko para sayo. Oo ikaw! Ikaw, ikaw nga pala yung babaeng aking ninanais. Ikaw, ikaw nga pala yung babaeng nag bibigay kabog sa aking dibdib. Ikaw, ikaw yung babaeng pinapangarap kong makamit. Ikaw, ikaw yung babaeng simple lang pero anlakas ng dating. At ako, ako nga pala yung taong sumusulyap sayo ng palihim. Ako, ako nga pala yung taong hindi magkanda ugaga sa tuwing ikaw ay paparating o dadaan sa aking harapan. Ako, ako nga pala yung taong handang gawin ang lahat mapasaya ka lang. Kung alam mo lang kung gaano kita hinahangad tuwing nakikita kita. Pero bakit nga ba ganoon? Hindi ko magawang umamin? Siguro'y dahil sa pautal utal na pananalita ang dahilan o sadyang wala akong lakas ng loob na sabihin sayo ang aking nararamdaman. Ako'y simpleng tao lang, Hindi makisig gaya nang ninanais ng nakararami, pero pangako lahat gagawin ko mapasaya ka lang. Mukang hindi ako yung tipo ng lalake na maaari **** gustuhin Ako yung taong tahimik lang sa isang tabi Ako yung tipo ng tao na hindi pang angas sa tropa, pero pangako, araw araw ipagmamayabang kita. Subalit bakit ganito ang tadhana, ika'y nakakulong sa isang sitwasyon. Sitwasyon na akin ding hinihiling, siguro nga ay hindi ko ginusto na magkagusto sayo kase alam kong masasaktan lang ako. Sana ako na lang. Inisip ko na sana ako na lang sya na sayo'y nagpapaligaya Sana ako na lang sya, na mahal mo ng sobra Sana ako yung taong lagi **** kausap, Sana ako yung nagbibigay ng ngiti sa tuwing malungkot ka. Ikaw yung babaeng nagbibigay ngiti at kalungkutan sa akin. Dahil sa tuwing naiisip kita, pumapasok den sa isip ko na ikaw at ako ay malabong maging tayo. Dapat bang tanggapin na lang ang katotohanang hindi na mababago? na hindi talaga pwede maging tayo? Hanggang dito na lang ba talaga ako? na nangagarap na maging tayo? Siguro ngay maihahalimtulad ka sa ulap sa langit Kase abot tanaw ka nga, ngunit mahirap ka naman makamit. Siguro nga'y masakit masampal ng babae no?, pero mas masakit parin siguro na masampal ng katotohanang hindi talaga pwede na maging tayo. Sakit diba? Namaos ang puso ko kasisigaw sa pangalan mo. Namaos ang puso ko kalilimos ng barya ng pag ibig mo. Napagod ako kasisigaw. Pero walang magbabago, lilipas paren ang gabi na walang nangyayare. Kase kahit na ano pang gawin ko, ikaw at ako ay malabong maging tayo. Ano bang dapat kong gawin? Para magkaroon ng ikaw at ako na bubuo sa salitang tayo. May mga bagay talaga sa mundo na kahit hindi mo man makuha, makita mo lang masaya ka na..
Continue reading...
37
Ang kalayaang ipinagkait sa akin ng tadhana,   ang kalayaang gumala na naglaho parang bula.   Singlayo ng mga tala, hindi maabot,   nawala dahil sa isang pagkakamali—   isang pagkakamaling hindi sinasadya.   Ngunit ang pagkakamaling iyon,   nauwi sa paulit-ulit na pagkakasala,   hanggang naging bahagi ng bawat araw.   Dalawampung taon akong nabuhay   sa mundong walang tiwala   mula sa aking mga magulang.   Ilang beses kong binalikan   ang mga tanong,   nagbabakasakaling hanapin ang sagot.   O, kalungkutan, lubayan mo na ako!   Naririnig ko ang ulap, umiiyak,   pumapatak ang luha nito.   Ang kanilang tingin sa akin—   isang nilalang na walang halaga,   isang pagkakamali na kailanman   ay hindi mababawi.   Hawak ko ang katotohanan—   ang katotohanang natatakot akong tanggapin.   Balang araw, tatawagin akong salot sa lipunan.   Milyon-milyong mata, tenga, at bibig   ang naghusga sa akin,   tila alam ang bawat lihim ng aking pagkatao.   Sa pagitan ng pag-alis at pagbalik,   paaralan man o klinika ng espesyalista,   ang paghihintay ay tila isang habambuhay.   Limang taon kong idinalangin sa Diyos   na tupdin ang aking hiling,   at nangyari nga.   Ngunit kahit nakakulong ka na,   hindi ko magawang maging masaya.   Pagkakamali nating dalawa ito,   ngunit ikaw lamang ang pinarusahan.   Ikaw ang naging katahimikan   sa maingay kong mundo.   Ngunit nang muli kitang makita,   sa presinto, harap-harapan,   tila apoy ang bumalot sa kapaligiran.   Tanim na poot at galit   ang bumalot sa aking puso.   Sa pagtulog ko,   rinig ko ang tiktak ng relo.   Minsan, nilaro ako ng panaginip—   kasama raw kita.   Gising, natutulala ako,   nalulunod sa lalim ng iniisip.   Sa gitna ng pagbalik-tanaw,   nananatili ako sa kama,   hinihintay ang sagot   sa mga tanong ng aking isipan.   Sapagkat ang buhay,   tulad ng gulong—   minsan nasa itaas,   minsan nasa ibaba.
0
Sep 16, 2020
Sep 16, 2020 at 9:28 AM UTC
eindeinnemoon
Selda ng Kahapon
Ang kalayaang ipinagkait sa akin ng tadhana,   ang kalayaang gumala na naglaho parang bula.   Singlayo ng mga tala, hindi maabot,   nawala dahil sa isang pagkakamali—   isang pagkakamaling hindi sinasadya.   Ngunit ang pagkakamaling iyon,   nauwi sa paulit-ulit na pagkakasala,   hanggang naging bahagi ng bawat araw.   Dalawampung taon akong nabuhay   sa mundong walang tiwala   mula sa aking mga magulang.   Ilang beses kong binalikan   ang mga tanong,   nagbabakasakaling hanapin ang sagot.   O, kalungkutan, lubayan mo na ako!   Naririnig ko ang ulap, umiiyak,   pumapatak ang luha nito.   Ang kanilang tingin sa akin—   isang nilalang na walang halaga,   isang pagkakamali na kailanman   ay hindi mababawi.   Hawak ko ang katotohanan—   ang katotohanang natatakot akong tanggapin.   Balang araw, tatawagin akong salot sa lipunan.   Milyon-milyong mata, tenga, at bibig   ang naghusga sa akin,   tila alam ang bawat lihim ng aking pagkatao.   Sa pagitan ng pag-alis at pagbalik,   paaralan man o klinika ng espesyalista,   ang paghihintay ay tila isang habambuhay.   Limang taon kong idinalangin sa Diyos   na tupdin ang aking hiling,   at nangyari nga.   Ngunit kahit nakakulong ka na,   hindi ko magawang maging masaya.   Pagkakamali nating dalawa ito,   ngunit ikaw lamang ang pinarusahan.   Ikaw ang naging katahimikan   sa maingay kong mundo.   Ngunit nang muli kitang makita,   sa presinto, harap-harapan,   tila apoy ang bumalot sa kapaligiran.   Tanim na poot at galit   ang bumalot sa aking puso.   Sa pagtulog ko,   rinig ko ang tiktak ng relo.   Minsan, nilaro ako ng panaginip—   kasama raw kita.   Gising, natutulala ako,   nalulunod sa lalim ng iniisip.   Sa gitna ng pagbalik-tanaw,   nananatili ako sa kama,   hinihintay ang sagot   sa mga tanong ng aking isipan.   Sapagkat ang buhay,   tulad ng gulong—   minsan nasa itaas,   minsan nasa ibaba.
Continue reading...
58
Iilan nang estrangherong labi ang dumampi at alam na din kung paano humaplos ang iba't ibang tela marahil kabisado na din ang bawat indayog na walang musika ngunit bakit na sa tuwing pipikit at sinusubukang sabayan ang korong hindi kilala sumasagi pa din sa isip na nakakulong ma'y sa hindi mo bisig at hindi sa iyong unan namamahinga. simula noong pagtalikod mo'y pakiwari kong milyong beses nang umikot ang oras ang sabi ko pa noo'y nakalimot at malaya na sa mga panahong inaantay ang paghimlay ng araw dahil sa pagsilang ng gabi ka lang din naman masisilayan. mahina pa din bang aamining na pagkatapos ng linggong itong sinasakdal ang sarili napagtantong baka siguro hindi pa pala lumalagpas sa hatinggabi ang awit. mahal, baka siguro sa susunod na gabi, nais pa ding sa iyo umuwi.
0
Mar 3, 2017
Mar 3, 2017 at 12:21 AM UTC
certain-dark-things
Untitled
Iilan nang estrangherong labi ang dumampi at alam na din kung paano humaplos ang iba't ibang tela marahil kabisado na din ang bawat indayog na walang musika ngunit bakit na sa tuwing pipikit at sinusubukang sabayan ang korong hindi kilala sumasagi pa din sa isip na nakakulong ma'y sa hindi mo bisig at hindi sa iyong unan namamahinga. simula noong pagtalikod mo'y pakiwari kong milyong beses nang umikot ang oras ang sabi ko pa noo'y nakalimot at malaya na sa mga panahong inaantay ang paghimlay ng araw dahil sa pagsilang ng gabi ka lang din naman masisilayan. mahina pa din bang aamining na pagkatapos ng linggong itong sinasakdal ang sarili napagtantong baka siguro hindi pa pala lumalagpas sa hatinggabi ang awit. mahal, baka siguro sa susunod na gabi, nais pa ding sa iyo umuwi.
Continue reading...
24
Nakakasawa din pala magpanggap maging masaya, Nakakulong sa kasinungalingan , Marami na rin ang nagtataka, Diyos-diyosan ka ba ama ? bakit hindi kita makita o madama, Walang ginawang paraan nakinig sa mga hindi kilala. Ang daming balita , Nasagap ng aking dalawang tenga, Nanatiling Pipi , ngunit matalas ang aking mga mata, Puno ng galit inggit sa sarili ang aking mga nadarama, Hindi nyo ko tinutulungan , hinayaan nyo lang akong mag-isa. Kailangan ko bang saktan ang sarili ko para sa atensyon at simpatya? O Mamamatay muna ba ako para lang mabuo muli ang aking pamilya? Iiwan ko na ba kayo para lang tayo ay mag kanya-kanya? O Baka may paraan , para ibalik ang masaya.
0
Apr 26, 2022
Apr 26, 2022 at 12:46 AM UTC
Johnad
Ama
Nakakasawa din pala magpanggap maging masaya, Nakakulong sa kasinungalingan , Marami na rin ang nagtataka, Diyos-diyosan ka ba ama ? bakit hindi kita makita o madama, Walang ginawang paraan nakinig sa mga hindi kilala. Ang daming balita , Nasagap ng aking dalawang tenga, Nanatiling Pipi , ngunit matalas ang aking mga mata, Puno ng galit inggit sa sarili ang aking mga nadarama, Hindi nyo ko tinutulungan , hinayaan nyo lang akong mag-isa. Kailangan ko bang saktan ang sarili ko para sa atensyon at simpatya? O Mamamatay muna ba ako para lang mabuo muli ang aking pamilya? Iiwan ko na ba kayo para lang tayo ay mag kanya-kanya? O Baka may paraan , para ibalik ang masaya.
Continue reading...
12
Sana pwede akong patulugin at paganahing kumain ng inyong mga at least. At least hindi sila naparis sa mga nawala na lang sukat. At least di sila nakitang palutang lutang sa ilalim ng Jones Bridge. At least hindi ko na kailangang halughugin ang mga gusgusing morgue makita lang sila. At least buhay sila- nakakulong nga lang, may kaunting pasa sa tadyang. Sa totoo lang, nakakabingi ang inyong mga at least. Wala itong silbi sa akin sa kasalukuyan. Parang gabundok na labahing poproblemahin. Parang lukot na polo na makikita ko sa salamin. Parang masikip na brief at basang medyas. It ***** Hinuhubad nito lahat ng panatag na larawan sa aking isip. Ginugulo nito ang relasyon ng subject at predicate sa aking mga pangungusap. It really ***** Bakit naman kaya ako makukuntentong- at least buhay sila? Eh, sa ganitong bansang ang mga namumuno’y tila 3 for 50 na DVDng ibenebenta sa Raon- sino ba dapat ang nakakulong?
0
Aug 2, 2015
Aug 2, 2015 at 12:47 PM UTC
stum-casia
AT LEAST
Sana pwede akong patulugin at paganahing kumain ng inyong mga at least. At least hindi sila naparis sa mga nawala na lang sukat. At least di sila nakitang palutang lutang sa ilalim ng Jones Bridge. At least hindi ko na kailangang halughugin ang mga gusgusing morgue makita lang sila. At least buhay sila- nakakulong nga lang, may kaunting pasa sa tadyang. Sa totoo lang, nakakabingi ang inyong mga at least. Wala itong silbi sa akin sa kasalukuyan. Parang gabundok na labahing poproblemahin. Parang lukot na polo na makikita ko sa salamin. Parang masikip na brief at basang medyas. It ***** Hinuhubad nito lahat ng panatag na larawan sa aking isip. Ginugulo nito ang relasyon ng subject at predicate sa aking mga pangungusap. It really ***** Bakit naman kaya ako makukuntentong- at least buhay sila? Eh, sa ganitong bansang ang mga namumuno’y tila 3 for 50 na DVDng ibenebenta sa Raon- sino ba dapat ang nakakulong?
Continue reading...
23
Habang ang iba'y tulog tayo namay gising. Mata koy dilat at nanalangin sana'y ika'y maging akin Bago ipikit ang aking mga mata. Nais ko ilathala sa aking panaginip na gusto kita May mga salitang di kayang bitawan, Sa mga labi ito'y mahirap mailarawan, Kaba ng dibdib ang nangingibabaw, Sa sarili na puno ng alinlangan. Sa bawat saknong ng tula, Damdamin ay nailathala, Mga salitang hirap bigkasin, Sa taludtod ng tula nalang maihain. Sa pagsapit ng hating gabi, Kung di ito kayang masabi, Kahit sa hangin nalang maibulong, Ang mga salita ng damdaming nakakulong.
0
Mar 28, 2020
Mar 28, 2020 at 6:30 AM UTC
angelito-d-libay
Hating Gabi
Habang ang iba'y tulog tayo namay gising. Mata koy dilat at nanalangin sana'y ika'y maging akin Bago ipikit ang aking mga mata. Nais ko ilathala sa aking panaginip na gusto kita May mga salitang di kayang bitawan, Sa mga labi ito'y mahirap mailarawan, Kaba ng dibdib ang nangingibabaw, Sa sarili na puno ng alinlangan. Sa bawat saknong ng tula, Damdamin ay nailathala, Mga salitang hirap bigkasin, Sa taludtod ng tula nalang maihain. Sa pagsapit ng hating gabi, Kung di ito kayang masabi, Kahit sa hangin nalang maibulong, Ang mga salita ng damdaming nakakulong.
Continue reading...
16
Malalim ang sugat ng aking kahapon. Mga pagkakamaling dala ay lason. Hindi nawawala ang diskriminasyon. Humahadlang sa pagbabago't pagbangon. Dala ang sakit saan man pumaruon. Pilit ko mang labanan ang mga hamon. Pagkatao ko'y nakakulong sa kahon. Hinatulan sa pagkakamali nuon. Nananatili ang sakit hanggan ngayon. Ngunit habang ang puno'y mayroong dahon. At ang karagatan ay mayroong alon. Ang pagbabago ko'y hindi itatapon. Gagawing kong sandigan ang Panginoon.
0
Aug 30, 2020
Aug 30, 2020 at 10:08 PM UTC
Naztriv
PAGBABAGO
Malalim ang sugat ng aking kahapon. Mga pagkakamaling dala ay lason. Hindi nawawala ang diskriminasyon. Humahadlang sa pagbabago't pagbangon. Dala ang sakit saan man pumaruon. Pilit ko mang labanan ang mga hamon. Pagkatao ko'y nakakulong sa kahon. Hinatulan sa pagkakamali nuon. Nananatili ang sakit hanggan ngayon. Ngunit habang ang puno'y mayroong dahon. At ang karagatan ay mayroong alon. Ang pagbabago ko'y hindi itatapon. Gagawing kong sandigan ang Panginoon.
Continue reading...
1
Atras. Abante. Mga paang hindi makampante. 
Atras. Natakot, nahiya. Nangangapa mula sa paglaya. Iniipon ang lahat ng lakas para tuluyang iwan ang bakas ng nakaraang namaalam na sa lungkot, pait at sakit na dulot ng patuloy na pagkapit. 
 Abante. Uusad, lalayo. Uunahan ang damdamin sa pagbugso. Isang libo’t isang daang duda. Animnapu’t isang segundo ng pag-asa. Imumulat ang mga mata Nangagapa ma'y unti-unting hahakbang Patungo sa ‘di alam kung saan. 
 Urong. Sulong. Palalayain ang damdaming nakakulong.
 Urong. Nag-iisip, nagmumuni. Tinatantyang muli ang sarili kung ilalatag na ang lahat ng sandata at ibubunyag ang mga stratehiya sa laban ng buhay. Handa ka na nga ba? Natuto? Hanggang saan ka dadalhin ng takot mo?
 Sulong. Lalaban, susugod. Hindi alintana kung mapagod, manalo o matalo. Alinma’y hindi susuko. Hindi maliligaw ipikit man ang mga mata sapagka't alam na kung saan pupunta. Bawat hakbang ay kabisado Patungo sa kinaroroonan mo.
 At ako’y mananatili na... sa’yo.
0
Apr 26, 2018
Apr 26, 2018 at 10:54 PM UTC
janeylangpo
APAT NA HAKBANG SA PANANATILI
Atras. Abante. Mga paang hindi makampante. 
Atras. Natakot, nahiya. Nangangapa mula sa paglaya. Iniipon ang lahat ng lakas para tuluyang iwan ang bakas ng nakaraang namaalam na sa lungkot, pait at sakit na dulot ng patuloy na pagkapit. 
 Abante. Uusad, lalayo. Uunahan ang damdamin sa pagbugso. Isang libo’t isang daang duda. Animnapu’t isang segundo ng pag-asa. Imumulat ang mga mata Nangagapa ma'y unti-unting hahakbang Patungo sa ‘di alam kung saan. 
 Urong. Sulong. Palalayain ang damdaming nakakulong.
 Urong. Nag-iisip, nagmumuni. Tinatantyang muli ang sarili kung ilalatag na ang lahat ng sandata at ibubunyag ang mga stratehiya sa laban ng buhay. Handa ka na nga ba? Natuto? Hanggang saan ka dadalhin ng takot mo?
 Sulong. Lalaban, susugod. Hindi alintana kung mapagod, manalo o matalo. Alinma’y hindi susuko. Hindi maliligaw ipikit man ang mga mata sapagka't alam na kung saan pupunta. Bawat hakbang ay kabisado Patungo sa kinaroroonan mo.
 At ako’y mananatili na... sa’yo.
Continue reading...
40
Ngiting pinagkakait dahil sa pananakit Pusong 'di nakakaramdam ngayo'y pagod na't hinahapo Nakakulong sa lilim ng mapagpanggap ang natatanging nagagawa ay magsulat Magsayaw o kaya'y umawit Hindi dahil nagdiriwang o kaya'y maligaya Kundi itanggi, itakwil lumbay na nadarama
0
Sep 16, 2019
Sep 16, 2019 at 2:24 AM UTC
ambiguous-frizz
Malaya Ka Nga Ba?
Ngiting pinagkakait dahil sa pananakit Pusong 'di nakakaramdam ngayo'y pagod na't hinahapo Nakakulong sa lilim ng mapagpanggap ang natatanging nagagawa ay magsulat Magsayaw o kaya'y umawit Hindi dahil nagdiriwang o kaya'y maligaya Kundi itanggi, itakwil lumbay na nadarama
Continue reading...
11
57 Sa bisperas ng kasalan muling nagkita Sa kanilang tagpuan sina Birio at Alyna 58 Napagpasyahan nilang maagang umuwi Bandang tanghali at ‘di na gabi 59 Subalit nang sila’y pauwi na May pagsubok pa pala 60 Paligid nila’y umapoy Mga nakapalibot na punungkahoy 61 Paano na sila makababalik ngayon Sa kani-kanilang mga nayon 62 Mistula silang nakakulong Sa isang naglalagablab na patibong 63 Sila’y tumaghoy ng saklolo Sa lahat ng sulok at dako. -07/19/2012 *Gintong Lupa Series
0
Sep 7, 2019
Sep 7, 2019 at 10:00 PM UTC
JoRaLG
Alabir 9 -Sunog sa Kagubatan-
57 Sa bisperas ng kasalan muling nagkita Sa kanilang tagpuan sina Birio at Alyna 58 Napagpasyahan nilang maagang umuwi Bandang tanghali at ‘di na gabi 59 Subalit nang sila’y pauwi na May pagsubok pa pala 60 Paligid nila’y umapoy Mga nakapalibot na punungkahoy 61 Paano na sila makababalik ngayon Sa kani-kanilang mga nayon 62 Mistula silang nakakulong Sa isang naglalagablab na patibong 63 Sila’y tumaghoy ng saklolo Sa lahat ng sulok at dako. -07/19/2012 *Gintong Lupa Series
Continue reading...
16
hinahanap pa rin kita sa bawat araw na lumipas mga gabing kayakap ang lamig sa mga nakatagong larawang kupas pinamarisan ng mga alaala nakapinid sa’king damdamin hinahanap pa rin ang mga haplos at yakap nakakulong sa mga kahapong naglaho kasabay ng mga ulan, at sa pag tila ng mga patak ay siyang pag-agos ng aking luha para sa mga alaalang hinahanap kita sa simoy ng tag-ulan sa mga bakas ng agos ng luha sa malamig na hanging dulot ng mga madidilim na ulap at sa mga naiwang alaala hinahanap kita kahit saan man mapunta aking mga paa sa pag-iisa at sa paghahanap-karamay sa walang hanggang agos ng kalungkutan hinahanap pa rin ang mga alaala ng kahapong hahanapin din sayo. Michael Joseph Aguilar Tapit 04/07/2017
0
May 16, 2018
May 16, 2018 at 11:48 PM UTC
michaelCSH
hahanapin din
hinahanap pa rin kita sa bawat araw na lumipas mga gabing kayakap ang lamig sa mga nakatagong larawang kupas pinamarisan ng mga alaala nakapinid sa’king damdamin hinahanap pa rin ang mga haplos at yakap nakakulong sa mga kahapong naglaho kasabay ng mga ulan, at sa pag tila ng mga patak ay siyang pag-agos ng aking luha para sa mga alaalang hinahanap kita sa simoy ng tag-ulan sa mga bakas ng agos ng luha sa malamig na hanging dulot ng mga madidilim na ulap at sa mga naiwang alaala hinahanap kita kahit saan man mapunta aking mga paa sa pag-iisa at sa paghahanap-karamay sa walang hanggang agos ng kalungkutan hinahanap pa rin ang mga alaala ng kahapong hahanapin din sayo. Michael Joseph Aguilar Tapit 04/07/2017
Continue reading...
30
K Nagising sa ingay ng puso ko Sinisigaw pangalan mo Bakit bigla lang nagbago? Ayaw na ba sa tulad ko? Nakakulong sa kwartong to Katahimikang lagpas mundo Bakit nga ba lumabo? Ano ang sa isip mo'y tumakbo? Pasensya na, sa kabilisan ko Pasensya na, pero ito'y totoo Bigla ka na lang hindi nagparamdam Kaluluwa ko ay nagdaramdam Sabik sa mata **** walang hanggan Dinadala mo ko sa kung saan Andyan ka pa ba??? Andyan ka pa ba??? Andyan ka pa ba??? Andyan ka pa ba? K
0
Apr 11, 2017
Apr 11, 2017 at 8:30 AM UTC
marlonf1
K
K Nagising sa ingay ng puso ko Sinisigaw pangalan mo Bakit bigla lang nagbago? Ayaw na ba sa tulad ko? Nakakulong sa kwartong to Katahimikang lagpas mundo Bakit nga ba lumabo? Ano ang sa isip mo'y tumakbo? Pasensya na, sa kabilisan ko Pasensya na, pero ito'y totoo Bigla ka na lang hindi nagparamdam Kaluluwa ko ay nagdaramdam Sabik sa mata **** walang hanggan Dinadala mo ko sa kung saan Andyan ka pa ba??? Andyan ka pa ba??? Andyan ka pa ba??? Andyan ka pa ba? K
Continue reading...
20