Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"marinig" poems
Tapos na ang giyera Tapos na ang labanan at hindi matigil na sakitan Tapos na ang nakakatakot na digmaan sa labas ng mga tahanan Tapos na. Pipiliin ko nang maging masaya Hahanap ako ng madadaluyan kung saan mabibigyan Ako ng kalakasan Maghahanap ako ng kapayapaan Kapayapaan na yayakap saakin Sa mga takot na dinanas ko Sa mga bangungot na nagkakaron parin ako tuwing gabi Sa mga multo na paulit-ulit na dumadalaw saakin Kapayapaan na pupunas Sa mga luha na di na natutuyo Sa mga pawis na matagal nang gustong mawala Sa mga dugo't na minsan nang nanggaling sa sarili ko Magkakaron ako ng kapayapaan Ngunit bakit hanggang ngayon Na tapos na ang giyera Ay hindi ko parin mahanap ang kalayaan na iyon? Bakit patuloy na kumukurot ang ala-ala Na minsan nang nagdaan at sumabit at nanatili Hanggang sa mawala? Bakit kahit na pilit kong kinakalimutan Ay bumabalik parin ang sakit Na dinanas ko habang nasa piling mo? Ngunit ang dating nakaraan Ay tila gumugulo ulit saakin paulit-ulit Bumabalik at tila nagiging kasalukuyan Bumabalik yung nakaraan na Nagmahalan tayo at piniling di maniwala sa katapusan Naging matigas ang ulo't sumunod Sa mga pusong pagal Nasaksihan ng araw at buwan na Ang pagiging seryoso ng bawat puso't isip Natagpuan ang kasiguraduhan sa mundong walang katiyakan Ngunit sa isang pikit ko Ay nagulat ako nang magkaron ng "Siya" Simulan natin sa "Siya" Simula nung araw na iyon Ang salitang "siya" ay naging panakot saakin At tila naging digmaan sa isipan ko Tila naging parusa sa puso ko Ang dating "tayo" Ay unti-unting naglaho At nagbago At naging "kayo" Doon nagsimula ang digmaan Nasakop mo ang puso kong ngayon lamang umibig At binomba ito Pinosas mo ito at ikinulong Ibinilanggo sa lugar na hindi ko rin alam Binugbog at pinarusahan para sa kasalanang hindi naman ginawa Nagmamakaawang pakawalan Sumulat ito ng kanta Umawit gamit ang natitirang pintig Sumulat gamit ang natitirang dugo Isinigaw niya ang awitin niya ng paulit-ulit Ngunit walang nakakarinig sakanya Naghihingalo para sa natitirang lakas Umawit ulit siya muli Hanggang sa marinig siya ng Maykapal Ang alibughang puso ay natagpuan na sa wakas Ngayon ay dumating na ang kasalukuyan Kasalukuyan kung saan ang dating nasasaktan ay gumagaling na Kasalukuyan kung saan tapos na ang giyera Possible na ang kapayapaan Hawak ko ang sedula ng pananakop mo sa puso ko Handa na akong kumalimot Handa na akong tumalikod Sa nakaraan na hindi na kasalukuyan Magtatapos ako sa "Ikaw" Mag-isa ka na
0
Jun 7, 2017
Jun 7, 2017 at 10:33 AM UTC
kurt-christian-b-tubera
Araw ng Kalayaan
Tapos na ang giyera Tapos na ang labanan at hindi matigil na sakitan Tapos na ang nakakatakot na digmaan sa labas ng mga tahanan Tapos na. Pipiliin ko nang maging masaya Hahanap ako ng madadaluyan kung saan mabibigyan Ako ng kalakasan Maghahanap ako ng kapayapaan Kapayapaan na yayakap saakin Sa mga takot na dinanas ko Sa mga bangungot na nagkakaron parin ako tuwing gabi Sa mga multo na paulit-ulit na dumadalaw saakin Kapayapaan na pupunas Sa mga luha na di na natutuyo Sa mga pawis na matagal nang gustong mawala Sa mga dugo't na minsan nang nanggaling sa sarili ko Magkakaron ako ng kapayapaan Ngunit bakit hanggang ngayon Na tapos na ang giyera Ay hindi ko parin mahanap ang kalayaan na iyon? Bakit patuloy na kumukurot ang ala-ala Na minsan nang nagdaan at sumabit at nanatili Hanggang sa mawala? Bakit kahit na pilit kong kinakalimutan Ay bumabalik parin ang sakit Na dinanas ko habang nasa piling mo? Ngunit ang dating nakaraan Ay tila gumugulo ulit saakin paulit-ulit Bumabalik at tila nagiging kasalukuyan Bumabalik yung nakaraan na Nagmahalan tayo at piniling di maniwala sa katapusan Naging matigas ang ulo't sumunod Sa mga pusong pagal Nasaksihan ng araw at buwan na Ang pagiging seryoso ng bawat puso't isip Natagpuan ang kasiguraduhan sa mundong walang katiyakan Ngunit sa isang pikit ko Ay nagulat ako nang magkaron ng "Siya" Simulan natin sa "Siya" Simula nung araw na iyon Ang salitang "siya" ay naging panakot saakin At tila naging digmaan sa isipan ko Tila naging parusa sa puso ko Ang dating "tayo" Ay unti-unting naglaho At nagbago At naging "kayo" Doon nagsimula ang digmaan Nasakop mo ang puso kong ngayon lamang umibig At binomba ito Pinosas mo ito at ikinulong Ibinilanggo sa lugar na hindi ko rin alam Binugbog at pinarusahan para sa kasalanang hindi naman ginawa Nagmamakaawang pakawalan Sumulat ito ng kanta Umawit gamit ang natitirang pintig Sumulat gamit ang natitirang dugo Isinigaw niya ang awitin niya ng paulit-ulit Ngunit walang nakakarinig sakanya Naghihingalo para sa natitirang lakas Umawit ulit siya muli Hanggang sa marinig siya ng Maykapal Ang alibughang puso ay natagpuan na sa wakas Ngayon ay dumating na ang kasalukuyan Kasalukuyan kung saan ang dating nasasaktan ay gumagaling na Kasalukuyan kung saan tapos na ang giyera Possible na ang kapayapaan Hawak ko ang sedula ng pananakop mo sa puso ko Handa na akong kumalimot Handa na akong tumalikod Sa nakaraan na hindi na kasalukuyan Magtatapos ako sa "Ikaw" Mag-isa ka na
Continue reading...
73
sa gitna ng aking bangungot ako ay biglang nagising sabay tapon sa aking kumot dahil ang teplepono ko ay nagriring sinagot ang tawag sa ibang lingwahe sumagot pabalik ang tinig ng babae akoy nagulat at walang masabe nang marinig ang pangalan nabuo sa isip ang imahe imaheng kamakailan ko lang huling nakita nung isang taon pa ako sa kanya huling nakabisita ang kinalalagyan niya ngayon ay "not too far" biglang pasok ang tanong na, "meron ba kayong C.R."? tinanong ko kung bakit siya napatawag? ako daw ay kanyang namimiss pakipot na ako ay hindi na pumalag gusto kong sanang itanong kung pwede bang pakiss? nawala ang antok at gising na gising kahit sa pagkakataong iyon siya ay lasing walang humpay at nagkwentuhang parang praning pero sayang naman itinapon niya yung sing-sing ^^ hindi maipaliwanag ang eksaktong nararamdaman kagagaling lang sa sakit siguro ay alam mo naman?! mahal kita at takot akong tayo'y magkasakitan "i know Were cool" at sobrang close na magkaibigan ayokong maging bitter ako sa tula kaya kalimutan mo ung pang anim na stanza sobrang mahal kita mula noong hanggang ngayon at kung ikaw ang bumabasa nito ALAM KONG ALAM MO YON! sa puntong ito, lagi kang nagkakape sa isip ko nagpapaalala lang, baka abutin ka jan ng pasko? sobrang init ng kape at hindi mo matapos ng mabilis kanina ka pa jan wala ka bang balak umalis? nilabas ko nang lahat ng nararamdaman ko dito sa tula hindi ko alam kung ikaw ay maiinis o matutuwa sa aspeto ng pagibig itanong mo kay Amora manghuhula at ako naman ay sa Magic 8 ball na hugis bola naiinis ako ngayon sa sarili ko kung babasahin mo yung tula talagang nakakagago PERO parang gusto ko ulit pumasok sa puso mo dahil ako ang U.L.O.L mo! itaga mo yan sa bato! sana gusto mo akong makita ulit kahit na ako'y madaldal at makulit sana magkatotoo ang "Muling Ibalik" sana matikman ko ulit ang matabang na halik . . .
0
Jan 14, 2011
Jan 14, 2011 at 10:20 PM UTC
alvin-guanlao
May C.R. ba kayo?
sa gitna ng aking bangungot ako ay biglang nagising sabay tapon sa aking kumot dahil ang teplepono ko ay nagriring sinagot ang tawag sa ibang lingwahe sumagot pabalik ang tinig ng babae akoy nagulat at walang masabe nang marinig ang pangalan nabuo sa isip ang imahe imaheng kamakailan ko lang huling nakita nung isang taon pa ako sa kanya huling nakabisita ang kinalalagyan niya ngayon ay "not too far" biglang pasok ang tanong na, "meron ba kayong C.R."? tinanong ko kung bakit siya napatawag? ako daw ay kanyang namimiss pakipot na ako ay hindi na pumalag gusto kong sanang itanong kung pwede bang pakiss? nawala ang antok at gising na gising kahit sa pagkakataong iyon siya ay lasing walang humpay at nagkwentuhang parang praning pero sayang naman itinapon niya yung sing-sing ^^ hindi maipaliwanag ang eksaktong nararamdaman kagagaling lang sa sakit siguro ay alam mo naman?! mahal kita at takot akong tayo'y magkasakitan "i know Were cool" at sobrang close na magkaibigan ayokong maging bitter ako sa tula kaya kalimutan mo ung pang anim na stanza sobrang mahal kita mula noong hanggang ngayon at kung ikaw ang bumabasa nito ALAM KONG ALAM MO YON! sa puntong ito, lagi kang nagkakape sa isip ko nagpapaalala lang, baka abutin ka jan ng pasko? sobrang init ng kape at hindi mo matapos ng mabilis kanina ka pa jan wala ka bang balak umalis? nilabas ko nang lahat ng nararamdaman ko dito sa tula hindi ko alam kung ikaw ay maiinis o matutuwa sa aspeto ng pagibig itanong mo kay Amora manghuhula at ako naman ay sa Magic 8 ball na hugis bola naiinis ako ngayon sa sarili ko kung babasahin mo yung tula talagang nakakagago PERO parang gusto ko ulit pumasok sa puso mo dahil ako ang U.L.O.L mo! itaga mo yan sa bato! sana gusto mo akong makita ulit kahit na ako'y madaldal at makulit sana magkatotoo ang "Muling Ibalik" sana matikman ko ulit ang matabang na halik . . .
Continue reading...
44
hindi mo yata napansin dahil ang bilis, ang bilis ng pagtibok ng puso ko ang bilis ng mga dumarating na alaala na nakalimutan na natin kung anong mayroon tayo ang bilis, ang bilis lang ng mahabang panahon na kung saan ibinigay ko na ang sarili ko sa iyo na kung saan wala na akong natira para sa sarili ko hindi ko inakala na parang kahapon lang pilit ko sabihin na mahal kita sa kahit anong paraan pero ngayon ay pinipilit na kitang huwag  ako pakawalan ang bilis. pero ang bagal ang bagal ng sakit na idinulot nang iyong pag lisan ang bagal ng panahon nang pag hilom ng sugat na iniwan mo sobrang bagal na halos nawala na ako sa kakabilang ng oras dahil alam ko sa sarili ko na hindi ko kakalimutan ang araw na iyon. sana sa susunod magpapaalam ka muna bago mo bigyan ng ulap ang takipsilim na sa iilang oras na lang ay mag gagabi na.   sa tingin ko, dapat ko munang pigilan ang pagiisip sa mga bagay na to, dahil alam ko naman ni kahit isang salita ko hindi mo bibigyan ng pansin. Sobrang daya mo naman dahil lahat ng sinabi mo binigyan ko ng diin. lahat ng drama mo, lahat ng kalokohan mo lahat ng nagmamahal sayo lahat ng gusto mo lahat yun alam ko. hindi ko naman pwede ipagmayabang yun wala lang din dahil ang pwede malaman ng lahat iniwan mo na ako. wag na natin patagalin pa dahil alam na nila alam mo na alam ko na rin sa sarili ko. wag na natin ipilit yung mga bagay na wala na ang nais ko lang naman ay ang iyong paalam at sana marinig mo rin ang akin. paalam na sa munting pahayag na isinulat natin noong tayo pa ay masaya, madami akong natutunan sa'yo at madami ka rin natutunan sa akin, at biglaan, biglaan na muli nating bingyan ng magandang pag salubong ang pagwawakas na kung anong mayroon tayo dahil gusto mo na ako magsulat sa pahina ng iba ngunit naiwan ko ang lapis na kung saan nandoon pa sa iyong tabi paalam na sa mga umaga na sa pag gising ay halos ngiti agad ang nakadapi sa ating mukha na inuunahan pa natin ang pagsikat ng araw bago pa tayo magpaalam sa isat isa. paalam na rin sa saya na tayong dalawa lang ang nakaka alam paalam na. ang bilis lang diba? sana kung gaano kabilis rin ang pag paalam ko ay ganoon rin kabilis sa'yo. paalam.
0
Jan 8, 2017
Jan 8, 2017 at 8:45 AM UTC
ronnipeppi
paalam, paalam
hindi mo yata napansin dahil ang bilis, ang bilis ng pagtibok ng puso ko ang bilis ng mga dumarating na alaala na nakalimutan na natin kung anong mayroon tayo ang bilis, ang bilis lang ng mahabang panahon na kung saan ibinigay ko na ang sarili ko sa iyo na kung saan wala na akong natira para sa sarili ko hindi ko inakala na parang kahapon lang pilit ko sabihin na mahal kita sa kahit anong paraan pero ngayon ay pinipilit na kitang huwag  ako pakawalan ang bilis. pero ang bagal ang bagal ng sakit na idinulot nang iyong pag lisan ang bagal ng panahon nang pag hilom ng sugat na iniwan mo sobrang bagal na halos nawala na ako sa kakabilang ng oras dahil alam ko sa sarili ko na hindi ko kakalimutan ang araw na iyon. sana sa susunod magpapaalam ka muna bago mo bigyan ng ulap ang takipsilim na sa iilang oras na lang ay mag gagabi na.   sa tingin ko, dapat ko munang pigilan ang pagiisip sa mga bagay na to, dahil alam ko naman ni kahit isang salita ko hindi mo bibigyan ng pansin. Sobrang daya mo naman dahil lahat ng sinabi mo binigyan ko ng diin. lahat ng drama mo, lahat ng kalokohan mo lahat ng nagmamahal sayo lahat ng gusto mo lahat yun alam ko. hindi ko naman pwede ipagmayabang yun wala lang din dahil ang pwede malaman ng lahat iniwan mo na ako. wag na natin patagalin pa dahil alam na nila alam mo na alam ko na rin sa sarili ko. wag na natin ipilit yung mga bagay na wala na ang nais ko lang naman ay ang iyong paalam at sana marinig mo rin ang akin. paalam na sa munting pahayag na isinulat natin noong tayo pa ay masaya, madami akong natutunan sa'yo at madami ka rin natutunan sa akin, at biglaan, biglaan na muli nating bingyan ng magandang pag salubong ang pagwawakas na kung anong mayroon tayo dahil gusto mo na ako magsulat sa pahina ng iba ngunit naiwan ko ang lapis na kung saan nandoon pa sa iyong tabi paalam na sa mga umaga na sa pag gising ay halos ngiti agad ang nakadapi sa ating mukha na inuunahan pa natin ang pagsikat ng araw bago pa tayo magpaalam sa isat isa. paalam na rin sa saya na tayong dalawa lang ang nakaka alam paalam na. ang bilis lang diba? sana kung gaano kabilis rin ang pag paalam ko ay ganoon rin kabilis sa'yo. paalam.
Continue reading...
73
Oo. Totoo. Hindi mo na kailangan ipagsigawang mahal mo ako, na aakyat pa sa rurok ng bundok para isigaw ang pangalan ko, at ipahayag ang nilalaman ng damdaming nagsisidhi, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan na nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng ibang tao, dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig nang wagas o hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libo-libong litrato ang ipo-post mo, dahil ayaw ko lang mawala ang pagiging pribado ng ating relasyon, sapat na sa akin ang itago mo ang mga litratong ‘yan, at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang ma-insecure sa iba, hindi ko sila papatulan, hindi ko sila papansinin, hindi kita niligawan nang mahigit isang taon para saktan lang, wala akong **** sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung sino ka, kung anong mayro’n at wala sa’yo, dahil mahal kita. Mahal na mahal, hindi mo kailangang ma-insecure. Hindi. Lahat ng bagay, ay aking gagawin, dahil hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa bawat letra ng mga salitang namumutawi sa aking bibig, hindi ito isang antigong alahas na susuotin lamang sa mga piling okasyon, pagkatapos ay itatago sa kahon, at kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon, mamahalin kita kahit sa ano mang panahon: tirik man ang araw sa pagtawa o kulimlim man ang gabi sa pag-iyak. Mahal kita. Mahal na mahal, at hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa mahal lang kita, kukunin ko ang mga agiw sa ‘yong mga lumang gunita, pilit kong wasakin ang mga pader na nakaharang sa ating dalawa. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pagsanay sa sarili sa ‘yong presensya at pagkandili, sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit **** binabayo, mga pagkukulang na pilit **** pinupunan, at sa mga araw na kahit luha ang nalalasap ay patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, pumasok ka sa pinakakasulok ng aking utak, nang mabatid mo ang mga nakasulat, nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: ililibot kita, sa aking nakaraan, sa aking ngayon at sa aking bukas, ilalahad ang pag-aasam na makatakas sa mga kabiguang natanaw. Sisirin natin ang pinakailalim ng aking puso, dito matatagpuan ang pag-ibig na kailanman hindi mabubura, hindi maglalaho, para sa nag-iisang ikaw. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, d’yan sa puso mo, nakaukit rin ang pangalan ko, at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako. Mahal mo ako. Mahal na mahal.
0
Jul 3, 2016
Jul 3, 2016 at 11:18 AM UTC
jkpoetry
Hindi Mo Na Kailangan Ipagsigawang Mahal Mo Ako
Oo. Totoo. Hindi mo na kailangan ipagsigawang mahal mo ako, na aakyat pa sa rurok ng bundok para isigaw ang pangalan ko, at ipahayag ang nilalaman ng damdaming nagsisidhi, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan na nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng ibang tao, dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig nang wagas o hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libo-libong litrato ang ipo-post mo, dahil ayaw ko lang mawala ang pagiging pribado ng ating relasyon, sapat na sa akin ang itago mo ang mga litratong ‘yan, at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang ma-insecure sa iba, hindi ko sila papatulan, hindi ko sila papansinin, hindi kita niligawan nang mahigit isang taon para saktan lang, wala akong **** sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung sino ka, kung anong mayro’n at wala sa’yo, dahil mahal kita. Mahal na mahal, hindi mo kailangang ma-insecure. Hindi. Lahat ng bagay, ay aking gagawin, dahil hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa bawat letra ng mga salitang namumutawi sa aking bibig, hindi ito isang antigong alahas na susuotin lamang sa mga piling okasyon, pagkatapos ay itatago sa kahon, at kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon, mamahalin kita kahit sa ano mang panahon: tirik man ang araw sa pagtawa o kulimlim man ang gabi sa pag-iyak. Mahal kita. Mahal na mahal, at hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa mahal lang kita, kukunin ko ang mga agiw sa ‘yong mga lumang gunita, pilit kong wasakin ang mga pader na nakaharang sa ating dalawa. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pagsanay sa sarili sa ‘yong presensya at pagkandili, sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit **** binabayo, mga pagkukulang na pilit **** pinupunan, at sa mga araw na kahit luha ang nalalasap ay patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, pumasok ka sa pinakakasulok ng aking utak, nang mabatid mo ang mga nakasulat, nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: ililibot kita, sa aking nakaraan, sa aking ngayon at sa aking bukas, ilalahad ang pag-aasam na makatakas sa mga kabiguang natanaw. Sisirin natin ang pinakailalim ng aking puso, dito matatagpuan ang pag-ibig na kailanman hindi mabubura, hindi maglalaho, para sa nag-iisang ikaw. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, d’yan sa puso mo, nakaukit rin ang pangalan ko, at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako. Mahal mo ako. Mahal na mahal.
Continue reading...
93
Ilang buwan na ang lumipas, Ngunit bakit ganoon ang puso ko patuloy parin kumakaripas, Ang iyong matamis na ngiti, Sa mga tingin mo palang alam kong hindi ako makaka-hindi. Mga alaala na bumabalik, Sa mga yakap at halik mo ako'y nasasabik, Nakakatawa dahil sa bawat sulok ika'y naririnig, Boses **** nakakaakit at sobrang lamig, Hindi ko maiwasan hindi maging malungkot, Siguro dahil sa sakit na naidulot, Pero okay lang, dahil tapos na akong umiyak, Tapos na ako sayo at dito ako'y tiyak. Salamat nga pala sa lahat ng iyong nagawa, Siguro nga kung hindi ka nagsawa, Nakagapos parin ako sa iyong mga pekeng pangako, Gabi gabi parin nararamdaman na para akong nakaloob sa sako. Grabe pala ang aking naranasan ng dahil sa pag-ibig, Gusto ko magmura at gusto ko iyong marinig, Puta, nag-iwan ka ng lamat sa aking mga kamay, Gago, dahil ang puso ko muntikan mo nang mapatay.
0
Aug 16, 2016
Aug 16, 2016 at 10:15 AM UTC
TheLostSoul
LAMAT
Ilang buwan na ang lumipas, Ngunit bakit ganoon ang puso ko patuloy parin kumakaripas, Ang iyong matamis na ngiti, Sa mga tingin mo palang alam kong hindi ako makaka-hindi. Mga alaala na bumabalik, Sa mga yakap at halik mo ako'y nasasabik, Nakakatawa dahil sa bawat sulok ika'y naririnig, Boses **** nakakaakit at sobrang lamig, Hindi ko maiwasan hindi maging malungkot, Siguro dahil sa sakit na naidulot, Pero okay lang, dahil tapos na akong umiyak, Tapos na ako sayo at dito ako'y tiyak. Salamat nga pala sa lahat ng iyong nagawa, Siguro nga kung hindi ka nagsawa, Nakagapos parin ako sa iyong mga pekeng pangako, Gabi gabi parin nararamdaman na para akong nakaloob sa sako. Grabe pala ang aking naranasan ng dahil sa pag-ibig, Gusto ko magmura at gusto ko iyong marinig, Puta, nag-iwan ka ng lamat sa aking mga kamay, Gago, dahil ang puso ko muntikan mo nang mapatay.
Continue reading...
20
Wala ba akong karapatan mapagod? Rinig na rinig ko ang hiyaw ng aking kaluluwa HIGA KA, HIGA KA, HIGA PIKIT KA, PIKIT KA, PIKIT IDLIP KA MUNA, KAIBIGAN Gustong-gusto ko, pero hindi pwede Dinadaan ko na lang sa tula ang kapaguran ko Dinadaan ko na lang sa tula ang sakit Dinadaan na lang sa biro at libog Sa halakhak at ngiti Sa mga sigawan at kwentuhan Sa kalungkutan at panloloko sa sarili Ito'y ang aking araw-araw HIGA KA, HIGA KA, HIGA PIKIT KA, PIKIT KA, PIKIT IDLIP KA MUNA, KAIBIGAN Kay sarap isipin Kay sakit marinig Pero sana'y makahiga, pikit, at idlip rin At kahit minsan sana'y Maramdaman ko ulit Ang tunay na kapayapaan
0
Sep 18, 2018
Sep 18, 2018 at 10:53 AM UTC
the-consonance-in-dissonance
Kapaguran
Wala ba akong karapatan mapagod? Rinig na rinig ko ang hiyaw ng aking kaluluwa HIGA KA, HIGA KA, HIGA PIKIT KA, PIKIT KA, PIKIT IDLIP KA MUNA, KAIBIGAN Gustong-gusto ko, pero hindi pwede Dinadaan ko na lang sa tula ang kapaguran ko Dinadaan ko na lang sa tula ang sakit Dinadaan na lang sa biro at libog Sa halakhak at ngiti Sa mga sigawan at kwentuhan Sa kalungkutan at panloloko sa sarili Ito'y ang aking araw-araw HIGA KA, HIGA KA, HIGA PIKIT KA, PIKIT KA, PIKIT IDLIP KA MUNA, KAIBIGAN Kay sarap isipin Kay sakit marinig Pero sana'y makahiga, pikit, at idlip rin At kahit minsan sana'y Maramdaman ko ulit Ang tunay na kapayapaan
Continue reading...
22
Umaga na pala, Subalit tila umpisa pa lang ito ng dilim Dito sa bayan kong nasa sinapupunan ng mga sakim Pagpagan ang mga baro't saya habang hawak ang sedula Nilang mga uhaw sa tronong ipinangako sa kanila Naluklok na bagong puno,sa pagdaka’y nagpaulan Ng mga balang hindi man tingga ay tumatagos sa kaibuturan Sa dati niyang ka giyera na s'yang mga tunay na anak ng bayan Iginapos sila’t ipiniit sa sandipang karapatan Yaong mga bago niyang kawal ay matatayog pa sa kalabaw ‘Pagkat kasama niyang magkakamal ng salaping umaapaw Mag kaka-ututang labi ay iisa ang kaliskis at balagat Sila na mag kaibigang dila at ngipin sa pilak din mag-papangagat Habang ang mga dating sadyang tapat sa gampanin Ay mistulang mga bayani na lang sa hangin Ang pagka dalisay nila sa maka-kapwang  tungkulin Parang sa tubig na isulat at hindi na basahin Kawawang Sta. Teresita bayan kong dinusta Ng mga ganid sa kapangyarihan at mapang-alipusta Akong anak mo’y nasa daluyong ng kapanglawan Kabiyak mo sa balsang itinali sa nagluluksang pampang Kawawang Sta. Teresita ginahasa ng mga mapag-samantala Hinubaran ng dangal at piniringan ng telang mapula pa sa pula Binusalan ang bibig hanggang sigaw mo’y hindi na marinig Mga araw mo ngayo’y mamumugto sa haharapin **** pag-liligalig Tahan na Sta. Teresita,Tahan na, Bayan kong sakdal iniibig Matatapos din ang sigwa, Tutulay muli ang lunday sa sapa. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.
0
Jul 30, 2018
Jul 30, 2018 at 2:01 PM UTC
WordsOfGlen
Sta. Teresita
Umaga na pala, Subalit tila umpisa pa lang ito ng dilim Dito sa bayan kong nasa sinapupunan ng mga sakim Pagpagan ang mga baro't saya habang hawak ang sedula Nilang mga uhaw sa tronong ipinangako sa kanila Naluklok na bagong puno,sa pagdaka’y nagpaulan Ng mga balang hindi man tingga ay tumatagos sa kaibuturan Sa dati niyang ka giyera na s'yang mga tunay na anak ng bayan Iginapos sila’t ipiniit sa sandipang karapatan Yaong mga bago niyang kawal ay matatayog pa sa kalabaw ‘Pagkat kasama niyang magkakamal ng salaping umaapaw Mag kaka-ututang labi ay iisa ang kaliskis at balagat Sila na mag kaibigang dila at ngipin sa pilak din mag-papangagat Habang ang mga dating sadyang tapat sa gampanin Ay mistulang mga bayani na lang sa hangin Ang pagka dalisay nila sa maka-kapwang  tungkulin Parang sa tubig na isulat at hindi na basahin Kawawang Sta. Teresita bayan kong dinusta Ng mga ganid sa kapangyarihan at mapang-alipusta Akong anak mo’y nasa daluyong ng kapanglawan Kabiyak mo sa balsang itinali sa nagluluksang pampang Kawawang Sta. Teresita ginahasa ng mga mapag-samantala Hinubaran ng dangal at piniringan ng telang mapula pa sa pula Binusalan ang bibig hanggang sigaw mo’y hindi na marinig Mga araw mo ngayo’y mamumugto sa haharapin **** pag-liligalig Tahan na Sta. Teresita,Tahan na, Bayan kong sakdal iniibig Matatapos din ang sigwa, Tutulay muli ang lunday sa sapa. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.
Continue reading...
31
Kaibigan, halika at makinig, Sa storyang dapat **** marinig, Sana ako’y paniwalaan, Dahil hindi ito kathang-isip lamang. Habang ako’y nag-iisa, Habang hindi mo ako kasama, Dumidilim ang mundo, Sa pagdilim nito kasama pati buhay ko. Sa tuwing nakatingin sa mga tala, May mga boses na laging nang-aabala, Gusto ko silang tumahimik, Maalis ang mga aninong umaaligid. Tama na.... tama na... ayoko na, Patahimikin mo na sila. Tama na.... Nakikiusap ako, Tulungan, tulungan mo ako. Sa gabi man o umaga, Lungkot na hindi mawari ang nadarama, Noong araw na ako ay nawala, (sa aking pagkawala) Kasabay nito ang katahimikan nila. Sa pagtatapos ng aking kwento, Sana maunawaan mo, Na hindi ito kasabay ng panahon na lilipas din, Ito ay importante at dapat intindihin. Sa pag kupas ng mga larawan, Sa bawat kumpas ng alon sa dalampasigan, Kaibigan, ako’y lumisan sa mundo hindi dahil ginusto ko, Pero para sa ikatatahimik ko. Saklolo.
0
Feb 4, 2018
Feb 4, 2018 at 11:16 AM UTC
TheLostSoul
Saklolo.
Kaibigan, halika at makinig, Sa storyang dapat **** marinig, Sana ako’y paniwalaan, Dahil hindi ito kathang-isip lamang. Habang ako’y nag-iisa, Habang hindi mo ako kasama, Dumidilim ang mundo, Sa pagdilim nito kasama pati buhay ko. Sa tuwing nakatingin sa mga tala, May mga boses na laging nang-aabala, Gusto ko silang tumahimik, Maalis ang mga aninong umaaligid. Tama na.... tama na... ayoko na, Patahimikin mo na sila. Tama na.... Nakikiusap ako, Tulungan, tulungan mo ako. Sa gabi man o umaga, Lungkot na hindi mawari ang nadarama, Noong araw na ako ay nawala, (sa aking pagkawala) Kasabay nito ang katahimikan nila. Sa pagtatapos ng aking kwento, Sana maunawaan mo, Na hindi ito kasabay ng panahon na lilipas din, Ito ay importante at dapat intindihin. Sa pag kupas ng mga larawan, Sa bawat kumpas ng alon sa dalampasigan, Kaibigan, ako’y lumisan sa mundo hindi dahil ginusto ko, Pero para sa ikatatahimik ko. Saklolo.
Continue reading...
29
naaalala ko pa no'n diretso sa tindahan ng turon pagkatapos ng ating klase kwentuhan hanggang matapos ang hapon 'pag madilim na ang kalye sinasabayan ka sa pag-uwi mapalayo man sa'king bahay kahit galit na naman si nanay agad kang tinatawagan paglapat ng likod sa higaan dinadaan pa sa assignments marinig ko lamang ang iyong boses gumigising ng maaga kahit lunes ay ganado't handa makita lang ang iyong mukha. ilang taon pa ay inamin ko na. hindi ko alam kung bakit masakit maging kaibigan lang kahit sa pagkakaibigan naman nag-umpisa ang lahat... pero ayos lang basta ikaw maghahangad pero maghihintay ayos lang basta para sa'yo masasaktan pero 'di sususuko pasasaan ba at baka doon din tayo mapunta pero kung talagang hindi 'di pa rin aalis sa'yong tabi basta ikaw...
0
Oct 27, 2018
Oct 27, 2018 at 5:30 AM UTC
SebastienAngelo
BASTA IKAW (UNANG KABANATA)
naaalala ko pa no'n diretso sa tindahan ng turon pagkatapos ng ating klase kwentuhan hanggang matapos ang hapon 'pag madilim na ang kalye sinasabayan ka sa pag-uwi mapalayo man sa'king bahay kahit galit na naman si nanay agad kang tinatawagan paglapat ng likod sa higaan dinadaan pa sa assignments marinig ko lamang ang iyong boses gumigising ng maaga kahit lunes ay ganado't handa makita lang ang iyong mukha. ilang taon pa ay inamin ko na. hindi ko alam kung bakit masakit maging kaibigan lang kahit sa pagkakaibigan naman nag-umpisa ang lahat... pero ayos lang basta ikaw maghahangad pero maghihintay ayos lang basta para sa'yo masasaktan pero 'di sususuko pasasaan ba at baka doon din tayo mapunta pero kung talagang hindi 'di pa rin aalis sa'yong tabi basta ikaw...
Continue reading...
29
sumulat ako ng elehiya ginamit ko lahat ng palasak na salita ninais ko ang naunsiyaming kapayapaan: yaong hindi bayolente't nababahiran ng dugo't karahasan mayroon pa naman sigurong mas malinis na paraan, 'yun, 'y-'yun bang legal at dinaraan sa reporma 'yaong tulad ng kay rizal! tama! yaong may diplomasya tumigil ako pansamantala upang bumuklat ng pahina napakarami nang rebolusyong hindi tulad ng inihahatag nila, katulad ng, ah! katulad ng EDSA! nauhaw ako at tumigil pansamantala habang sa lamig ng aking kwarto'y rinig malakas na buhos ng galit ng araw mabuti't nang buksan ko ang mga kurtina, payapang nagwawalis sa bakuran ang kapitbahay may nagpapaligo ng aso't magagarang sasakyan ipinagpasalamat ko ang bubong sa king ulunan. ah, payapa. hindi rinig sa balita ang pandarahas ng militar sa kanayunan ngunit batid ng karamihan, at ang solusyon ika nila ay armadong pakikibaka nanlamig ako at namutla, binaybay ko ang mga taong nakalipas bago ko marinig ang pangangalampag sa aming pintuan pilit kaming inaakusahan, walang dokumento o anumang ebidensya at dumaan ang mga imahe ng militar sa kanayunan: ang daan-daang pamamaslang habang walang kalaban-laban sa huli, wala akong armas na nilundayan sa aking mga huling sandali, para sa sarili ko lamang, sumulat ako ng elehiya
0
Sep 2, 2018
Sep 2, 2018 at 1:07 AM UTC
AndieBonifacio
sumulat ako ng elehiya
sumulat ako ng elehiya ginamit ko lahat ng palasak na salita ninais ko ang naunsiyaming kapayapaan: yaong hindi bayolente't nababahiran ng dugo't karahasan mayroon pa naman sigurong mas malinis na paraan, 'yun, 'y-'yun bang legal at dinaraan sa reporma 'yaong tulad ng kay rizal! tama! yaong may diplomasya tumigil ako pansamantala upang bumuklat ng pahina napakarami nang rebolusyong hindi tulad ng inihahatag nila, katulad ng, ah! katulad ng EDSA! nauhaw ako at tumigil pansamantala habang sa lamig ng aking kwarto'y rinig malakas na buhos ng galit ng araw mabuti't nang buksan ko ang mga kurtina, payapang nagwawalis sa bakuran ang kapitbahay may nagpapaligo ng aso't magagarang sasakyan ipinagpasalamat ko ang bubong sa king ulunan. ah, payapa. hindi rinig sa balita ang pandarahas ng militar sa kanayunan ngunit batid ng karamihan, at ang solusyon ika nila ay armadong pakikibaka nanlamig ako at namutla, binaybay ko ang mga taong nakalipas bago ko marinig ang pangangalampag sa aming pintuan pilit kaming inaakusahan, walang dokumento o anumang ebidensya at dumaan ang mga imahe ng militar sa kanayunan: ang daan-daang pamamaslang habang walang kalaban-laban sa huli, wala akong armas na nilundayan sa aking mga huling sandali, para sa sarili ko lamang, sumulat ako ng elehiya
Continue reading...
21
Pinas na minamahal Lugar na aking sinilangan Bansang kayraming yaman Ngunit buhay ang kapalit Nang sumigaw upang marinig Pagkat nanlaban kaya dugo ang kapalit Laban nga ba sa droga o laban sa bayan? Ang tanging tanong na binabatid Ang tanong na di mawala sa isip. Ang yaman ng bayan naglalahong parang bula Sa bulsa ng pamahalaan makikita Bilihin na nagmamahal Sa bibig na lang ng presidente ang mura Sa atin pa ba ang bayan? O kabilang na sa mga estado ng tsina at amerika Mga kababayan na lumuluwas sa bayan Makamit lamang ang kaginhawaan Dugo, pawis at buhay ang naging kapalit Ang kabataan nga ba ang pag-asa ng bayan? Pagkat sila’y sa selda makikita imbis na sa paaralan Sambit nila’y kulang daw sa disiplina at pagsisikap Habang sila’y nagbubulag bulagan at nag-bibingi-bingibingian Ano na nga ba ang katotohanan? Saan na nga ba nakabase ang tama at mali? Susunod ba sa pamahalaan o sumigaw para sa ating kinabukasan?
0
Dec 12, 2018
Dec 12, 2018 at 4:17 AM UTC
Jsscjnz
Philippines
Pinas na minamahal Lugar na aking sinilangan Bansang kayraming yaman Ngunit buhay ang kapalit Nang sumigaw upang marinig Pagkat nanlaban kaya dugo ang kapalit Laban nga ba sa droga o laban sa bayan? Ang tanging tanong na binabatid Ang tanong na di mawala sa isip. Ang yaman ng bayan naglalahong parang bula Sa bulsa ng pamahalaan makikita Bilihin na nagmamahal Sa bibig na lang ng presidente ang mura Sa atin pa ba ang bayan? O kabilang na sa mga estado ng tsina at amerika Mga kababayan na lumuluwas sa bayan Makamit lamang ang kaginhawaan Dugo, pawis at buhay ang naging kapalit Ang kabataan nga ba ang pag-asa ng bayan? Pagkat sila’y sa selda makikita imbis na sa paaralan Sambit nila’y kulang daw sa disiplina at pagsisikap Habang sila’y nagbubulag bulagan at nag-bibingi-bingibingian Ano na nga ba ang katotohanan? Saan na nga ba nakabase ang tama at mali? Susunod ba sa pamahalaan o sumigaw para sa ating kinabukasan?
Continue reading...
25
Umikot ang mundo Sumilip na ang buwan Lumiwanag na ang mga tala At pumikit na ang mga ulap Pero, heto ako nakatulala sa apat na sulok ng kwarto Mahal! Napapagod na ako Napapagod na akong kakaisip kung mahal mo ba ako Kaya sana na man, sana nandito ka at marinig mo ito Sana madama mo ang mga saltiang "MAHAL KITA, SOBRA" Sana makita mo ang pangalan mo dito nakaukit sa puso ko Kaya mahal, sinta, darling, babe, baby, honey, love, sweetheart, asawa ko, buhay ko, mine, moo, yam Sana madinig mo ang sasabihin ko Na ang tulang ito ay para sayo Kahit abutin man ako ng dekada dito kakahintay Sasabihin ko pa rin MAHAL KITA Hayaan mo nang lumuha ako kasama ng ulan Hayaan **** mawalan ako ng tinig kakasabi sayo ng MAHAL KITA Pero, teka, Mahal, mahal mo ba ako? Ay wag! Wag mo nang sagutin. Kasi alam ko, ALAM KO NA! Umikot ang mundo Sumilip na ang buwan Lumiwanag na ang mga tala At pumikit na ang mga ulap Pero patuloy pa rin akong nagpapakatanga Ha,ha,ha! Tanga ng kung tanga Pero, hayaan **** sabihin ko sayo Mamatay man ang ilaw, Dumilim man ang kalangitan Mahal pa rin kita Teka, teka nga Sino nga ba ang Mahal ko? Pakisabi naman oh! Pakiusap, mahalin nya ako pabalik Kasi ang sakit, sobra Sa sobrang sakit, hindi ko parin maiwasan na mahalin  sya Na mahalin sya ng sobra na kahit ang paghinga nakalimotan ko Kaya sana na man, please lang pakisabi nyo sa kanya MAHAL NA MAHAL KO SYA At sana sa huling pagpatak ng mga luha Ang huling salitang maririnig mo Ang huling hangin naakukuha ko At ang huling pagtibok ng puso ko para sayo Umikot ang mundo Sumilip na ang buwan Lumiwanag na ang mga tala At pumikit na ang mga ulap Pero, MAHAL PA RIN KITA
0
Feb 26, 2018
Feb 26, 2018 at 10:11 AM UTC
ra_gal14
Mahal Pa Rin Kita
Umikot ang mundo Sumilip na ang buwan Lumiwanag na ang mga tala At pumikit na ang mga ulap Pero, heto ako nakatulala sa apat na sulok ng kwarto Mahal! Napapagod na ako Napapagod na akong kakaisip kung mahal mo ba ako Kaya sana na man, sana nandito ka at marinig mo ito Sana madama mo ang mga saltiang "MAHAL KITA, SOBRA" Sana makita mo ang pangalan mo dito nakaukit sa puso ko Kaya mahal, sinta, darling, babe, baby, honey, love, sweetheart, asawa ko, buhay ko, mine, moo, yam Sana madinig mo ang sasabihin ko Na ang tulang ito ay para sayo Kahit abutin man ako ng dekada dito kakahintay Sasabihin ko pa rin MAHAL KITA Hayaan mo nang lumuha ako kasama ng ulan Hayaan **** mawalan ako ng tinig kakasabi sayo ng MAHAL KITA Pero, teka, Mahal, mahal mo ba ako? Ay wag! Wag mo nang sagutin. Kasi alam ko, ALAM KO NA! Umikot ang mundo Sumilip na ang buwan Lumiwanag na ang mga tala At pumikit na ang mga ulap Pero patuloy pa rin akong nagpapakatanga Ha,ha,ha! Tanga ng kung tanga Pero, hayaan **** sabihin ko sayo Mamatay man ang ilaw, Dumilim man ang kalangitan Mahal pa rin kita Teka, teka nga Sino nga ba ang Mahal ko? Pakisabi naman oh! Pakiusap, mahalin nya ako pabalik Kasi ang sakit, sobra Sa sobrang sakit, hindi ko parin maiwasan na mahalin  sya Na mahalin sya ng sobra na kahit ang paghinga nakalimotan ko Kaya sana na man, please lang pakisabi nyo sa kanya MAHAL NA MAHAL KO SYA At sana sa huling pagpatak ng mga luha Ang huling salitang maririnig mo Ang huling hangin naakukuha ko At ang huling pagtibok ng puso ko para sayo Umikot ang mundo Sumilip na ang buwan Lumiwanag na ang mga tala At pumikit na ang mga ulap Pero, MAHAL PA RIN KITA
Continue reading...
47
Bakit hangang ngayon?!? ... Bakit hanggang ngayon. Ang pangalan mo pa rin ang pinuputak ng bunganga ko Napapagod na ang mga taengang nakikinig Nangangawit na ang dilang ikaw pa rin ang hinihiling Pag kalipas ng isang taon--- Bakit hanggang ngayon? Ang puso ko’y tumatalon, kumikirot, natatakot, nalulungot Marinig lang ang pangalan mo. Makita lang ang anino mo--- At  oo. Nakikita pa rin kita. Sa bawat matang aking pinagmamasdan--- Sa bawat kamay na aking hinahawakan Sa bawat lalaking aking sinubukan ibigin nung tayo’y natapos Hinahanap-hanap ang iyong mahihigpit na yakap Ang iyong bisig na pumulupot sa aking bewang, leeg--- buong katawan Ang matatamis na salita na iyong inaawit at inaawit… at inaawit ng paunti-unti… Paunti-unting lumalapit. Sumusuyo sa pusong nakatago, nakakulong. Bakit hanggang ngayon? Kung saan man ako tumingin. Nandyan ka pa din sa malapit--- Nakiki-usap ako, o aking multo, layuan mo na ako. Tama na. Ayoko na. Pagod na ako sa parati **** pagdating sa hating gabi, ang iyong pagbisita sa aking mahimbing na panaginip Nilulunod ako ng iyong mga huling salita Nag-mamakaawa at humihiling ng kakarampot na pagmamahal At alam ko’y ako  na rin ang syang pumatay Sa iyo--- nung pinag-kait ko ang iyong ninanais na pag-ibig. Dahil ako’y naunahan ng pangamba, ng pag-duda. Eto ba ang iyong parusa? O SIGE NA! IKAW NANG PANALO! Sasabihin ko na ang gusto **** marinig—mga salitang dapat dati ko pa sinabi:           Minahal kita. Mahal na mahal pa rin kita--- Patawad sa aking pag-tangi, Patawad sa sakit at pait. Patawad.
0
May 20, 2015
May 20, 2015 at 11:59 AM UTC
reallyweirdname
Kailan Ba Ako Matuto?
Bakit hangang ngayon?!? ... Bakit hanggang ngayon. Ang pangalan mo pa rin ang pinuputak ng bunganga ko Napapagod na ang mga taengang nakikinig Nangangawit na ang dilang ikaw pa rin ang hinihiling Pag kalipas ng isang taon--- Bakit hanggang ngayon? Ang puso ko’y tumatalon, kumikirot, natatakot, nalulungot Marinig lang ang pangalan mo. Makita lang ang anino mo--- At  oo. Nakikita pa rin kita. Sa bawat matang aking pinagmamasdan--- Sa bawat kamay na aking hinahawakan Sa bawat lalaking aking sinubukan ibigin nung tayo’y natapos Hinahanap-hanap ang iyong mahihigpit na yakap Ang iyong bisig na pumulupot sa aking bewang, leeg--- buong katawan Ang matatamis na salita na iyong inaawit at inaawit… at inaawit ng paunti-unti… Paunti-unting lumalapit. Sumusuyo sa pusong nakatago, nakakulong. Bakit hanggang ngayon? Kung saan man ako tumingin. Nandyan ka pa din sa malapit--- Nakiki-usap ako, o aking multo, layuan mo na ako. Tama na. Ayoko na. Pagod na ako sa parati **** pagdating sa hating gabi, ang iyong pagbisita sa aking mahimbing na panaginip Nilulunod ako ng iyong mga huling salita Nag-mamakaawa at humihiling ng kakarampot na pagmamahal At alam ko’y ako  na rin ang syang pumatay Sa iyo--- nung pinag-kait ko ang iyong ninanais na pag-ibig. Dahil ako’y naunahan ng pangamba, ng pag-duda. Eto ba ang iyong parusa? O SIGE NA! IKAW NANG PANALO! Sasabihin ko na ang gusto **** marinig—mga salitang dapat dati ko pa sinabi:           Minahal kita. Mahal na mahal pa rin kita--- Patawad sa aking pag-tangi, Patawad sa sakit at pait. Patawad.
Continue reading...
38
Oo. Totoo. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na aakyat pa sa Bundok Apo para isigaw ang pangalan ko at ipahayag ang damdamin mo, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng mga tao, dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libu-libong pictures ang ipopost mo, dahil ayaw ko lang mawala ang privacy ng ating relasyon, sapat na sa akin ang itago mo ang mga larawang yan, at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang mainsecure sa iba, hindi ko sila papatulan, hindi ko sila papansinin, hindi kita niligawan ng mahigit isang taon para saktan lang, wala akong pake sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung ano ka, kung anong meron at wala ka, dahil mahal kita, mahal na mahal, hindi mo kailangang mainsecure. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit **** binabayo, mga pagkukulang na pilit **** pinupunan, at mga araw na luha ang nalalasap ngunit patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan, kahit pa hintotoro na lang ang iyong nahahawakan pero pilit mo pa rin akong inaangat. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, dyan sa puso mo, nakaukit rin ang pangalan ko at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako. Mahal mo ako. Mahal na mahal.
0
Jun 1, 2015
Jun 1, 2015 at 3:01 AM UTC
jkpoetry
Hindi Mo Kailangan Ipagsigawang Mahal Mo Ako
Oo. Totoo. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na aakyat pa sa Bundok Apo para isigaw ang pangalan ko at ipahayag ang damdamin mo, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng mga tao, dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libu-libong pictures ang ipopost mo, dahil ayaw ko lang mawala ang privacy ng ating relasyon, sapat na sa akin ang itago mo ang mga larawang yan, at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang mainsecure sa iba, hindi ko sila papatulan, hindi ko sila papansinin, hindi kita niligawan ng mahigit isang taon para saktan lang, wala akong pake sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung ano ka, kung anong meron at wala ka, dahil mahal kita, mahal na mahal, hindi mo kailangang mainsecure. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit **** binabayo, mga pagkukulang na pilit **** pinupunan, at mga araw na luha ang nalalasap ngunit patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan, kahit pa hintotoro na lang ang iyong nahahawakan pero pilit mo pa rin akong inaangat. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, dyan sa puso mo, nakaukit rin ang pangalan ko at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako. Mahal mo ako. Mahal na mahal.
Continue reading...
70
Pag gising sa umaga, Mata mo agad ang nais makita Pagtawa mo agad ang nais marinig na tila musika sa aking tenga Yakap mo agad ang nais magsilbing init kapalit ng kapeng bagong timpla. Ang sarap gumising sa umaga. Pero lumipas ang mga araw, gabi ay tila kasing lamig na ng kapeng naiwan sa tabi. Ni hindi ko na magawang haluin at timplahin ng sapat sa aking panlasa. Mga gabing mas ninais na maging umaga hindi para muling masilayan ang iyong mga ngiti, marinig ang iyong mga tinig at maramdaman ang yong mga bisig. Mas pinipili ko nalang ang mga umaga upang makaalis at di kana muling masilayan pa. Hindi ko matiyak kung ang mga umaga ko ba ay gigisingin pa ng may malinaw na ebedensyang mahal pa kita. Hindi ko tiyak na kung ang dating malinaw ngayon ay malabo na. Ni hindi ko na masabi ang salitang mahal kita. Ngunit kung tatanungin mo ako nasan ka sa aking puso. Kaya kong sagutin na nasa loob ka parin naman nito Ngunit hindi na sayo ang buong espasyo. Kung baga sa kwarto, may naka bedspace na dito. Ginagawa ko nalang biro ang lahat ng ito pero, ito ang totoo. Hindi ko masabi ang buong kwento kasi natatakot akong mawala ka sapagkat ramdam ko parin naman ang salitang "mahalaga ka" ngunit hindi na ang salitang "mahal kita". Hindi ko magawang mag paalam at sambitin ang salitang ayokona kasi ramdam ko pa rin ang salitang ika'y mahalaga pa at hindi ko kayang makita kang lumuluha. Ngunit ang lahat ay pawang salita na lamang. Masakit aminin na sa mga panahong gusto ko ng iwan ang lahat at gumawa na ng pansariling hakbang ibang kamay ang kinuha para ako'y samahan. Masakit saking aminin na sa pagtanaw ko sa bagong umaga, sa pag ikot ko sa aking kama, hindi na ikaw ang nais makasama. At ang tanging musika na gusto kong marinig ay walang iba kung hindi ang pag "Oo" nya. At ang huling mga salitang nais kong sambitin sayo ay hanggang sa muli nating pagkikita, sana maging masaya kana sa piling ng iba.
0
Jul 12, 2019
Jul 12, 2019 at 3:20 AM UTC
khat_R
Kape
Pag gising sa umaga, Mata mo agad ang nais makita Pagtawa mo agad ang nais marinig na tila musika sa aking tenga Yakap mo agad ang nais magsilbing init kapalit ng kapeng bagong timpla. Ang sarap gumising sa umaga. Pero lumipas ang mga araw, gabi ay tila kasing lamig na ng kapeng naiwan sa tabi. Ni hindi ko na magawang haluin at timplahin ng sapat sa aking panlasa. Mga gabing mas ninais na maging umaga hindi para muling masilayan ang iyong mga ngiti, marinig ang iyong mga tinig at maramdaman ang yong mga bisig. Mas pinipili ko nalang ang mga umaga upang makaalis at di kana muling masilayan pa. Hindi ko matiyak kung ang mga umaga ko ba ay gigisingin pa ng may malinaw na ebedensyang mahal pa kita. Hindi ko tiyak na kung ang dating malinaw ngayon ay malabo na. Ni hindi ko na masabi ang salitang mahal kita. Ngunit kung tatanungin mo ako nasan ka sa aking puso. Kaya kong sagutin na nasa loob ka parin naman nito Ngunit hindi na sayo ang buong espasyo. Kung baga sa kwarto, may naka bedspace na dito. Ginagawa ko nalang biro ang lahat ng ito pero, ito ang totoo. Hindi ko masabi ang buong kwento kasi natatakot akong mawala ka sapagkat ramdam ko parin naman ang salitang "mahalaga ka" ngunit hindi na ang salitang "mahal kita". Hindi ko magawang mag paalam at sambitin ang salitang ayokona kasi ramdam ko pa rin ang salitang ika'y mahalaga pa at hindi ko kayang makita kang lumuluha. Ngunit ang lahat ay pawang salita na lamang. Masakit aminin na sa mga panahong gusto ko ng iwan ang lahat at gumawa na ng pansariling hakbang ibang kamay ang kinuha para ako'y samahan. Masakit saking aminin na sa pagtanaw ko sa bagong umaga, sa pag ikot ko sa aking kama, hindi na ikaw ang nais makasama. At ang tanging musika na gusto kong marinig ay walang iba kung hindi ang pag "Oo" nya. At ang huling mga salitang nais kong sambitin sayo ay hanggang sa muli nating pagkikita, sana maging masaya kana sa piling ng iba.
Continue reading...
26
At sa pagkagat ng dilim Kasabay ng pamamaalam ng araw sa'tin Mahihimlay ko sa sulok ng apat na dingding Huhubarin ang mga ngiti, ipapahinga ang bibig at ibababa ang hinlalaki kong kanina pa nangangawit Sa kapapaalala sa mundo na ayos lang Na makakatagal pa ko ng kahit sampung minuto Sampung minuto--- Ito lang ang kailangan para tuluyan nang tapusin ang sinimulang kwento natin At sampung minuto para dapuan ka nila ng tingin at sabihin sa'king Kailangan na kitang talikuran Ngunit di na ko inabot ng sampung minuto pa para pakingga't tupdin sila Dahil sampung segundo lang--- Isa, dalawa, bitaw na, bitaw Lima, anim, ayoko pa, ayoko pero Siyam, sampu...ay nagawa na kitang bitawan Ang sabi kasi ni nanay ay di ka nararapat para sa'kin Sabi ni tatay pag-aaral ko muna ang atupagin Ang sabi nila ay dapat ko silang sundin Ang mga bumuhay at nag-aruga sa akin ay dapat na lagi kong susundin Huwag mo nang gawin yan, ito ang mas bigyan **** pansin Di yan makabubuti para sa'yo, bat di mo na lang tularan ang kapatid mo Ang lalaki dapat ay matikas Ang tanga tanga mo, wala kang mararating diyan Kahit sino kayang makagawa ng ganyan, magsundalo ka na lang Dinaig ka pa ng nakababata sa'yo? Dapat pareho kayong tinitingala ng tao Kaya't binigo ko ang nag-iisa kong pag-ibig at sumuong sa digmaang di ko kailanmang naisip Dahil dapat lagi pa ring susundin ang mga bumuhay at nag-aruga sa'kin, mga bumuhay at nag-aruga sa'kin dapat kong sundin, ang sa'kin ay nag-aruga't bumuhay lagi pa ring susundin Nay, yakapin mo ko't pahupain ang hapdi Kaya, Tay, tapikin mo ko sa balikat at sabihin **** tama ang ginawa kong pagtupad sa pangarap mo Dahil tapos na tapos na ko Pagod na pagod na ko Sa panonood sa pagkislap ng mga mata ni bunso Mga kutikutitap na di mapapasakin dahil ang mga mata ko'y namumugto Mga matang naniningkit na katatanaw sa sarili kong mga pangarap Dahil ng mg paa ko'y habol ang bawat dikta't kagustuhan niyo Sawa na kong pilit pantayan si bunso Dahil kahit anong gawin ko'y di bubukal sa'kin ang kaligayahan Di tulad niyang may malayang kinabukasan Ako'y may busal ang bibig, may taling mga kamay, nakakulong sa ekspektasyon ng sarili kong mga magulang Pagod na ko, ayoko na Ayoko nang marinig ang "Tingnan mo siya,buti pa siya, mas magaling pa siya..." Hindi ako binigay sa inyo para ikumpara niyo sa isa niyo pang anak at sa anak ng iba na hinihiling niyong meron din kayo Gusto ko lang naman marinig na may tinama ako kahit papano, kahit kapiranggot Gusto kong marinig ang "Salamat" at "Mahal kita" at "Ipinagmamalaki kita" dahil tapos na tapos na ko Pagod na pagod na kong Habulin ang liwanag ng talang matagal nang namatay sa kalawakan Kaya Nay, Tay Ako po muna Ako naman ngayon...
0
Aug 12, 2017
Aug 12, 2017 at 5:53 AM UTC
mahiwagangcorresel
Sampung Minuto
At sa pagkagat ng dilim Kasabay ng pamamaalam ng araw sa'tin Mahihimlay ko sa sulok ng apat na dingding Huhubarin ang mga ngiti, ipapahinga ang bibig at ibababa ang hinlalaki kong kanina pa nangangawit Sa kapapaalala sa mundo na ayos lang Na makakatagal pa ko ng kahit sampung minuto Sampung minuto--- Ito lang ang kailangan para tuluyan nang tapusin ang sinimulang kwento natin At sampung minuto para dapuan ka nila ng tingin at sabihin sa'king Kailangan na kitang talikuran Ngunit di na ko inabot ng sampung minuto pa para pakingga't tupdin sila Dahil sampung segundo lang--- Isa, dalawa, bitaw na, bitaw Lima, anim, ayoko pa, ayoko pero Siyam, sampu...ay nagawa na kitang bitawan Ang sabi kasi ni nanay ay di ka nararapat para sa'kin Sabi ni tatay pag-aaral ko muna ang atupagin Ang sabi nila ay dapat ko silang sundin Ang mga bumuhay at nag-aruga sa akin ay dapat na lagi kong susundin Huwag mo nang gawin yan, ito ang mas bigyan **** pansin Di yan makabubuti para sa'yo, bat di mo na lang tularan ang kapatid mo Ang lalaki dapat ay matikas Ang tanga tanga mo, wala kang mararating diyan Kahit sino kayang makagawa ng ganyan, magsundalo ka na lang Dinaig ka pa ng nakababata sa'yo? Dapat pareho kayong tinitingala ng tao Kaya't binigo ko ang nag-iisa kong pag-ibig at sumuong sa digmaang di ko kailanmang naisip Dahil dapat lagi pa ring susundin ang mga bumuhay at nag-aruga sa'kin, mga bumuhay at nag-aruga sa'kin dapat kong sundin, ang sa'kin ay nag-aruga't bumuhay lagi pa ring susundin Nay, yakapin mo ko't pahupain ang hapdi Kaya, Tay, tapikin mo ko sa balikat at sabihin **** tama ang ginawa kong pagtupad sa pangarap mo Dahil tapos na tapos na ko Pagod na pagod na ko Sa panonood sa pagkislap ng mga mata ni bunso Mga kutikutitap na di mapapasakin dahil ang mga mata ko'y namumugto Mga matang naniningkit na katatanaw sa sarili kong mga pangarap Dahil ng mg paa ko'y habol ang bawat dikta't kagustuhan niyo Sawa na kong pilit pantayan si bunso Dahil kahit anong gawin ko'y di bubukal sa'kin ang kaligayahan Di tulad niyang may malayang kinabukasan Ako'y may busal ang bibig, may taling mga kamay, nakakulong sa ekspektasyon ng sarili kong mga magulang Pagod na ko, ayoko na Ayoko nang marinig ang "Tingnan mo siya,buti pa siya, mas magaling pa siya..." Hindi ako binigay sa inyo para ikumpara niyo sa isa niyo pang anak at sa anak ng iba na hinihiling niyong meron din kayo Gusto ko lang naman marinig na may tinama ako kahit papano, kahit kapiranggot Gusto kong marinig ang "Salamat" at "Mahal kita" at "Ipinagmamalaki kita" dahil tapos na tapos na ko Pagod na pagod na kong Habulin ang liwanag ng talang matagal nang namatay sa kalawakan Kaya Nay, Tay Ako po muna Ako naman ngayon...
Continue reading...
50
Ako'y kinakabahan Saan ko kaya ito u-umpisahan? Siguro ito'y epekto ng iyong biglaang paglisan Kaya ako ngayon ay naguguluhan Pano mo nagawang mang-iwan? Iniwan .. iniwan ang puso ko sa ere ng walang kaalam-alam Na Hanggang ngayon halos puso ko'y nangunguyam Sa bawat oras na pumapasok sa aking puso at utak na tila isda na uhaw-uhaw Hanap-hanap palagi ay ikaw Minsan naalala ko pa nga naisulat ko ang iyong pangalan sa buhangin Nagbabakasakali na sana'y ika'y dumating Nakatingin sa mga bituin Umaasa na isa sa mga ito ay magbigyang diin na sana dumating Ang nagiisang bituin para sa akin Nilalamok na ko kakatingin sa mga butuin Iniisip pa din kung sakali man na ikaw ay dadating Agad kitang yayakapin At sasabihin Na ikaw padin ang nagiisang tao na kayang magpatibok nitong aking damdamin Ang tanga mo Yan ang mga katagang madalas kong marinig sa kanilang mga bibig na lagi nilang binabanggit kapag nakita nila akong nakaupo sa gilid dyan sa may sahig ngunit hindi ko sila pinakinggan Palagi nila ako tinatapik sa aking balikat at sinasabing wag ka nang umasang babalik pa yan Siguro nga hindi lang yan panandalian Pero asahan mo ko aking mahal hihintayin pa din kita Kahit wasak na wasak na ang puso ko ng tuluyan hihintayin kita At sa iyong pagbalik Umaasa na hindi mo na ako ulit Ipagpapalit. Ngunit bakit ka'y pait? Umaasa na makita ka na kahit saglit Sapagkat Hindi ko na kaya ang sakit . . Sana panginoon wag kang magalit. Nawa'y kunin mo ako sa langit.
0
Jun 16, 2016
Jun 16, 2016 at 7:56 AM UTC
dwight-barcenas
Uhaw na Isda
Ako'y kinakabahan Saan ko kaya ito u-umpisahan? Siguro ito'y epekto ng iyong biglaang paglisan Kaya ako ngayon ay naguguluhan Pano mo nagawang mang-iwan? Iniwan .. iniwan ang puso ko sa ere ng walang kaalam-alam Na Hanggang ngayon halos puso ko'y nangunguyam Sa bawat oras na pumapasok sa aking puso at utak na tila isda na uhaw-uhaw Hanap-hanap palagi ay ikaw Minsan naalala ko pa nga naisulat ko ang iyong pangalan sa buhangin Nagbabakasakali na sana'y ika'y dumating Nakatingin sa mga bituin Umaasa na isa sa mga ito ay magbigyang diin na sana dumating Ang nagiisang bituin para sa akin Nilalamok na ko kakatingin sa mga butuin Iniisip pa din kung sakali man na ikaw ay dadating Agad kitang yayakapin At sasabihin Na ikaw padin ang nagiisang tao na kayang magpatibok nitong aking damdamin Ang tanga mo Yan ang mga katagang madalas kong marinig sa kanilang mga bibig na lagi nilang binabanggit kapag nakita nila akong nakaupo sa gilid dyan sa may sahig ngunit hindi ko sila pinakinggan Palagi nila ako tinatapik sa aking balikat at sinasabing wag ka nang umasang babalik pa yan Siguro nga hindi lang yan panandalian Pero asahan mo ko aking mahal hihintayin pa din kita Kahit wasak na wasak na ang puso ko ng tuluyan hihintayin kita At sa iyong pagbalik Umaasa na hindi mo na ako ulit Ipagpapalit. Ngunit bakit ka'y pait? Umaasa na makita ka na kahit saglit Sapagkat Hindi ko na kaya ang sakit . . Sana panginoon wag kang magalit. Nawa'y kunin mo ako sa langit.
Continue reading...
33
Mayroong isang awiting nais kong marinig Isang mapagpala at malamyos na tinig Mayroong isang pangarap na nais kong matupad Dito sa puso ko'y isa lang  ang aking hangad Mayroong isang halamang nais kong mahagkan Nag-iisang bulaklak na may angking kariktan Mayroong isang pangakong iaalay ko sa iyo Sa buhay kong ito'y tanging ikaw aking mundo Koro: Paglisan ko'y walang iiwanang luha Paglisan ko'y hindi wakas kundi isang simula Iiwanan kong bakas ay kahapong walang sigla Haharapin ko ang ngayon at ang bukas na masaya Paglisan ko'y hindi wakas, paglisan ko'y pagdating Sa isang buhay na may pangakong lakas, Pag-asa at pag-ibig na wagas Paglisan sa kahapon Pagdating sa 'king magiging bukas Mayroong isang damdaming sinikap itago Pagtahak sa isang landas na di nais mabago Pagyakap sa liwanag, paghalik sa pag-asa Maaari nang ipagsigawan, maari nang magsaya >Koro<
0
Oct 22, 2015
Oct 22, 2015 at 12:32 AM UTC
Marguerite
Paglisan ay Pagdating
Mayroong isang awiting nais kong marinig Isang mapagpala at malamyos na tinig Mayroong isang pangarap na nais kong matupad Dito sa puso ko'y isa lang  ang aking hangad Mayroong isang halamang nais kong mahagkan Nag-iisang bulaklak na may angking kariktan Mayroong isang pangakong iaalay ko sa iyo Sa buhay kong ito'y tanging ikaw aking mundo Koro: Paglisan ko'y walang iiwanang luha Paglisan ko'y hindi wakas kundi isang simula Iiwanan kong bakas ay kahapong walang sigla Haharapin ko ang ngayon at ang bukas na masaya Paglisan ko'y hindi wakas, paglisan ko'y pagdating Sa isang buhay na may pangakong lakas, Pag-asa at pag-ibig na wagas Paglisan sa kahapon Pagdating sa 'king magiging bukas Mayroong isang damdaming sinikap itago Pagtahak sa isang landas na di nais mabago Pagyakap sa liwanag, paghalik sa pag-asa Maaari nang ipagsigawan, maari nang magsaya >Koro<
Continue reading...
23
Oo. Totoo. Hindi mo na kailangan ipagsigawang mahal mo ako,na aakyat pa sa rurok ng bundok para isigaw ang pangalan ko,at ipahayag ang nilalaman ng damdaming nagsisidhi, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan na nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng ibang tao,dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig nang wagas o hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon.Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libo-libong litrato ang ipo-post mo, dahil ayaw ko lang mawalanang pagiging pribado ng ating relasyon,sapat na sa akin nang itago mo ang mga litratong ‘yan,at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang ma-insecure sa iba, hindi ko sila papatulan,hindi ko sila papansinin, hindi kita minahal nang mahabang panahon para saktan lang, wala akong pake sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung sino ka, kung anong mayro’n at wala sa’yo,dahil mahal kita.Mahal na mahal, hindi mo kailangang ma-insecure.Hindi. Lahat ng bagay, ay aking gagawin, dahil hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa bawat letra ng mga salitang namumutawi sa aking bibig,hindi ito isang antigong alahas na susuotin lamang sa mga piling okasyon,pagkatapos ay itatago sa kahon, at kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon, mamahalin kita kahit sa ano mang panahon: tirik man ang araw sa pagtawa o kulimlim man ang gabi sa pag-iyak.Mahal kita.Mahal na mahal, at hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa mahal lang kita,kukunin ko ang mga agiw sa iyong mga lumang gunita,pilit kong wasakin ang mga pader na nakaharang sa ating dalawa. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pagsanay sa sarili sa ‘yong presensya at pagkandili,sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit binabayo,mga pagkukulang na pilit pinupunan, at sa mga araw na kahit luha ang nalalasap ay patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, pumasok ka sa pinakakasulok ng aking utak, nang mabatid mo ang mga nakasulat, nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: ililibot kita, sa aking nakaraan,sa aking ngayon at sa aking bukas, ilalahad ang pag-aasam na makatakas sa mga kabiguang natanaw. Sisirin natin ang pinakailalim ng aking puso, dito matatagpuan ang pag-ibig na kailanman hindi mabubura, hindi maglalaho, para sa nag-iisang ikaw. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, d’yan sa puso mo,nakaukit rin ang pangalan ko,at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako.Mahal mo ako. Mahal na mahal.Sana Nga'y mahal mo pa ako! Mahal mo talaga ako.
0
Mar 8, 2021
Mar 8, 2021 at 5:25 PM UTC
Princeallival132923
HINDI NA DAPAT IPAGSIGAWAN PA
Oo. Totoo. Hindi mo na kailangan ipagsigawang mahal mo ako,na aakyat pa sa rurok ng bundok para isigaw ang pangalan ko,at ipahayag ang nilalaman ng damdaming nagsisidhi, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan na nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng ibang tao,dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig nang wagas o hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon.Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libo-libong litrato ang ipo-post mo, dahil ayaw ko lang mawalanang pagiging pribado ng ating relasyon,sapat na sa akin nang itago mo ang mga litratong ‘yan,at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang ma-insecure sa iba, hindi ko sila papatulan,hindi ko sila papansinin, hindi kita minahal nang mahabang panahon para saktan lang, wala akong pake sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung sino ka, kung anong mayro’n at wala sa’yo,dahil mahal kita.Mahal na mahal, hindi mo kailangang ma-insecure.Hindi. Lahat ng bagay, ay aking gagawin, dahil hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa bawat letra ng mga salitang namumutawi sa aking bibig,hindi ito isang antigong alahas na susuotin lamang sa mga piling okasyon,pagkatapos ay itatago sa kahon, at kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon, mamahalin kita kahit sa ano mang panahon: tirik man ang araw sa pagtawa o kulimlim man ang gabi sa pag-iyak.Mahal kita.Mahal na mahal, at hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa mahal lang kita,kukunin ko ang mga agiw sa iyong mga lumang gunita,pilit kong wasakin ang mga pader na nakaharang sa ating dalawa. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pagsanay sa sarili sa ‘yong presensya at pagkandili,sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit binabayo,mga pagkukulang na pilit pinupunan, at sa mga araw na kahit luha ang nalalasap ay patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, pumasok ka sa pinakakasulok ng aking utak, nang mabatid mo ang mga nakasulat, nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: ililibot kita, sa aking nakaraan,sa aking ngayon at sa aking bukas, ilalahad ang pag-aasam na makatakas sa mga kabiguang natanaw. Sisirin natin ang pinakailalim ng aking puso, dito matatagpuan ang pag-ibig na kailanman hindi mabubura, hindi maglalaho, para sa nag-iisang ikaw. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, d’yan sa puso mo,nakaukit rin ang pangalan ko,at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako.Mahal mo ako. Mahal na mahal.Sana Nga'y mahal mo pa ako! Mahal mo talaga ako.
Continue reading...
43
Paano ko ba sisimulan ang sulat na ito na iginagawa ko na naman para sa’yo? Marami na akong naipon na mga sulat, sulat na punong-puno ng mga walang kwentang kasaysayan at letra na hindi ‘ko maigunita sa iyo Bakit? Ewan ko, hindi ko alam, putangina may pakialam ka ba? Hindi ko alam kung ibibigay ko sa’yo ang mga sulat na hindi ko natuluyang ibigay sa’yo dahil Una, hindi ko alam kung may pakialam ka pa sa mga salita ko Ang aking mga salita na punong-puno ng galit, ng damdamin at pagmamahal Kasi Pangalawa, noon, kahit walang kwenta ang aking mga sinasabi, ito’y tuluyan **** binibigyan ng halaga Noon, kahit ako’y galit sa iyo at ika’y galit sa akin, nauubos ang iyong salita at hininga sa mga bagay na gusto kong marinig para lang tayo’y magkaayos Noon, nakuntento tayo sa isa’t-isa kahit tayo’y naliligaw at nabubulag pa sa mundong ito na punong-puno ng kasinungalingan Noon, ginagawa mo ang lahat para lang tayo ay magkita Noon, pinupuno ko ang iyong mga araw nang ligaya at mga ngiting hanggang tenga Noon, hinahayaan mo lang tayo’y maging masaya Noon, ako’y sa iyo at ika’y akin Noon, ika’y andito at wala doon Noon, ako’y mahal mo at ika’y mahal ko Naghahanap ng mga dahilan kung saan ako nagkulang, o kung saan ako nagkamali Kung ito ba’y dahil sa aking pananamit o sa aking pananalita Kung ito ba’y dahil hindi ako kagaya niya o sadyang nawala na lang talaga ang iyong mga nararamdaman bigla Kaya inuulit ko, saan ako nagkulang? Saan ako nagkamali? Nagkulang ba ako sa higpit nang yakap at haplos? Nagkulang ba ang aking mga boses sa pagsigaw sa mundo na mahal kita? Nagkulang ba ako sa pagsuyo at sa aking pagamin ng mga kasalanan? Nagkulang ba ako sa pagbuhos ng aking mga damdamin? Nagkulang ba ako sa paglaban? Nagkulang ba ako sa bilang ng araw na mawawala ka na? Nagkulang ba ako sa halik? Dahil sinta, kung alam ko lang ng mas maaga pa na ika’y hindi magtatagal, sana’y tinagalan ko ang aking mga halik at inagahan ang aking pagbitaw Pero hindi, Kaya ang nagbunga ngayo’y isang babae na katulad ko na Ngayo’y nasasaktan at nalulunod sa sariling mga luha Natatapilok sa sariling mga paa, dahil sa sariling katangahan Ngayon, isang tanga na natalo at nakanganga Ngayon, umaasa na lang ako sa isang idlap ng iyong mga mata Ngayon, naghihintay na lang ako sa iyong pagpansin o pagtawag sa aking pangalan Ngayon, nagbabakasakaling may halaga pa rin ako sa’yo Ngayon, umaasang iniisip mo pa rin ako Ngayon, nagbabakasakali na masaya ka na. Masaya ka na sa kanya. Masaya ka na sa piling ng iba. Mas masaya ka na kesa aking nagawa. Ngayon, nangangarap na lang na maging masaya Ngayon, sinusubukang kalimutan ka Pangatlo, dahil ngayon, Mahal pa rin kita, at wala ka na.
0
Aug 1, 2016
Aug 1, 2016 at 1:03 PM UTC
love-for-leisure
Noon at Ngayon
Paano ko ba sisimulan ang sulat na ito na iginagawa ko na naman para sa’yo? Marami na akong naipon na mga sulat, sulat na punong-puno ng mga walang kwentang kasaysayan at letra na hindi ‘ko maigunita sa iyo Bakit? Ewan ko, hindi ko alam, putangina may pakialam ka ba? Hindi ko alam kung ibibigay ko sa’yo ang mga sulat na hindi ko natuluyang ibigay sa’yo dahil Una, hindi ko alam kung may pakialam ka pa sa mga salita ko Ang aking mga salita na punong-puno ng galit, ng damdamin at pagmamahal Kasi Pangalawa, noon, kahit walang kwenta ang aking mga sinasabi, ito’y tuluyan **** binibigyan ng halaga Noon, kahit ako’y galit sa iyo at ika’y galit sa akin, nauubos ang iyong salita at hininga sa mga bagay na gusto kong marinig para lang tayo’y magkaayos Noon, nakuntento tayo sa isa’t-isa kahit tayo’y naliligaw at nabubulag pa sa mundong ito na punong-puno ng kasinungalingan Noon, ginagawa mo ang lahat para lang tayo ay magkita Noon, pinupuno ko ang iyong mga araw nang ligaya at mga ngiting hanggang tenga Noon, hinahayaan mo lang tayo’y maging masaya Noon, ako’y sa iyo at ika’y akin Noon, ika’y andito at wala doon Noon, ako’y mahal mo at ika’y mahal ko Naghahanap ng mga dahilan kung saan ako nagkulang, o kung saan ako nagkamali Kung ito ba’y dahil sa aking pananamit o sa aking pananalita Kung ito ba’y dahil hindi ako kagaya niya o sadyang nawala na lang talaga ang iyong mga nararamdaman bigla Kaya inuulit ko, saan ako nagkulang? Saan ako nagkamali? Nagkulang ba ako sa higpit nang yakap at haplos? Nagkulang ba ang aking mga boses sa pagsigaw sa mundo na mahal kita? Nagkulang ba ako sa pagsuyo at sa aking pagamin ng mga kasalanan? Nagkulang ba ako sa pagbuhos ng aking mga damdamin? Nagkulang ba ako sa paglaban? Nagkulang ba ako sa bilang ng araw na mawawala ka na? Nagkulang ba ako sa halik? Dahil sinta, kung alam ko lang ng mas maaga pa na ika’y hindi magtatagal, sana’y tinagalan ko ang aking mga halik at inagahan ang aking pagbitaw Pero hindi, Kaya ang nagbunga ngayo’y isang babae na katulad ko na Ngayo’y nasasaktan at nalulunod sa sariling mga luha Natatapilok sa sariling mga paa, dahil sa sariling katangahan Ngayon, isang tanga na natalo at nakanganga Ngayon, umaasa na lang ako sa isang idlap ng iyong mga mata Ngayon, naghihintay na lang ako sa iyong pagpansin o pagtawag sa aking pangalan Ngayon, nagbabakasakaling may halaga pa rin ako sa’yo Ngayon, umaasang iniisip mo pa rin ako Ngayon, nagbabakasakali na masaya ka na. Masaya ka na sa kanya. Masaya ka na sa piling ng iba. Mas masaya ka na kesa aking nagawa. Ngayon, nangangarap na lang na maging masaya Ngayon, sinusubukang kalimutan ka Pangatlo, dahil ngayon, Mahal pa rin kita, at wala ka na.
Continue reading...
44
Ibig sagutin ng aking puso Paano na nga ba ito? Paano kung sa bawat ngiti mo Ay tila ako ay nahuhulog sa iyo Paano kung sa bawat bigkas mo Ng mga salita sa tuwing kausap ako Ako ay napapatulala Kadalasan ay namamangha Paano kung wala akong kakayanan Magsabi ng nararamdaman Mananatili na lamang bang Isang lihim sa isang tula Ngunit kung dumating ang panahon Sa paghangin, paghampas ng alon Magkaroon ng pagkakataon Sasabihin ang damdaming nakabaon Magiging handa at matapang Marinig ang iyong ibibigkas Tatanggapin ba ang aking nararamdaman, O ito'y hahantong lamang sa wakas
0
Sep 1, 2015
Sep 1, 2015 at 11:48 AM UTC
caryyyyyyl
Isang lihim sa isang tula
Ibig sagutin ng aking puso Paano na nga ba ito? Paano kung sa bawat ngiti mo Ay tila ako ay nahuhulog sa iyo Paano kung sa bawat bigkas mo Ng mga salita sa tuwing kausap ako Ako ay napapatulala Kadalasan ay namamangha Paano kung wala akong kakayanan Magsabi ng nararamdaman Mananatili na lamang bang Isang lihim sa isang tula Ngunit kung dumating ang panahon Sa paghangin, paghampas ng alon Magkaroon ng pagkakataon Sasabihin ang damdaming nakabaon Magiging handa at matapang Marinig ang iyong ibibigkas Tatanggapin ba ang aking nararamdaman, O ito'y hahantong lamang sa wakas
Continue reading...
20
Parang alaala na ang sarap balikan, Lumipas man ang mga sandali sana'y ikaw andyan. Isang araw ako'y nakakita Ng bulalakaw sa kalangitan, Pumikit. Humiling. Na sana bigyan ako ng pagkakataon ikaw ay makapiling. Tayo daw ay nagkakilala sa maling panahon, Ngunit kailan ba naging mali ang pagibig na totoo? Sana tayo'y pagbigyan ni inang tadhana, Tatlo, dalawa o kahit isang araw lang, Maparamdam ko lang na ikaw... Oo, ikaw na nga at wala ng iba ang sinisigaw ng puso ko sinta. Maglalakad ako ng nakuluhod, Kahit pa saan sulok, Marinig lang ang dasal ko na maging tayo. Kahit kidlat man yan o bagyo ay susuungin ko, Para lang sa iyo. Kaya sana samahan mo ako, Hawakan ang mga kama'y ko, Pangako sa'yo hindi ko bibitawan ito. Dahil alam ko at ng puso ko, Na tayo sa habang panahon. Ngunit tulad ng bulalakaw nung araw na iyon, Ikaw'y naglaho kasama ng pangako, Ako'y binitawan sa gitna ng bagyo. Ngayon isa ka na lang alaala sa buhay ko na dati ay umiikot sa iyo.
0
Jun 13, 2015
Jun 13, 2015 at 12:34 PM UTC
leeannejjang
Bulalakaw
Parang alaala na ang sarap balikan, Lumipas man ang mga sandali sana'y ikaw andyan. Isang araw ako'y nakakita Ng bulalakaw sa kalangitan, Pumikit. Humiling. Na sana bigyan ako ng pagkakataon ikaw ay makapiling. Tayo daw ay nagkakilala sa maling panahon, Ngunit kailan ba naging mali ang pagibig na totoo? Sana tayo'y pagbigyan ni inang tadhana, Tatlo, dalawa o kahit isang araw lang, Maparamdam ko lang na ikaw... Oo, ikaw na nga at wala ng iba ang sinisigaw ng puso ko sinta. Maglalakad ako ng nakuluhod, Kahit pa saan sulok, Marinig lang ang dasal ko na maging tayo. Kahit kidlat man yan o bagyo ay susuungin ko, Para lang sa iyo. Kaya sana samahan mo ako, Hawakan ang mga kama'y ko, Pangako sa'yo hindi ko bibitawan ito. Dahil alam ko at ng puso ko, Na tayo sa habang panahon. Ngunit tulad ng bulalakaw nung araw na iyon, Ikaw'y naglaho kasama ng pangako, Ako'y binitawan sa gitna ng bagyo. Ngayon isa ka na lang alaala sa buhay ko na dati ay umiikot sa iyo.
Continue reading...
27
Saging lang ang may puso, Yan ang sabi nila kasi uso, Dahil san man sila naroon, Akala nila ganoon, Ngunit hindi lang saging ang may Puso, Meron din naman ako ngunit ito'y alay ko sayo, Mawalan man ako ng puso kong ito, Ayos lang basta't para sayo. Basta't para sayo, Yan ang katorpehang nasabi ko sa kanto, Dahil sinayang mo ang puso kong ito, Ngayo'y ganid at parang bato. Parang bato, Ngunit puso ng saging to, Ano ba to? Bat parang nakakalito?, Nakakalito kasi di sunod sa uso, Parang kantang sintonado, Sakit sa ulo, Nakakaloko. Nakakaloko pala ang pagibig, Na sayang lang laway ko sa bibig, Nang ika'y awitan ng kantang pagibig, Dahil gusto mo marinig ang kantang himig.
0
Nov 14, 2016
Nov 14, 2016 at 12:49 AM UTC
josephfloreta
Hindi lang saging ang may puso (Himig ng Gitara)
Saging lang ang may puso, Yan ang sabi nila kasi uso, Dahil san man sila naroon, Akala nila ganoon, Ngunit hindi lang saging ang may Puso, Meron din naman ako ngunit ito'y alay ko sayo, Mawalan man ako ng puso kong ito, Ayos lang basta't para sayo. Basta't para sayo, Yan ang katorpehang nasabi ko sa kanto, Dahil sinayang mo ang puso kong ito, Ngayo'y ganid at parang bato. Parang bato, Ngunit puso ng saging to, Ano ba to? Bat parang nakakalito?, Nakakalito kasi di sunod sa uso, Parang kantang sintonado, Sakit sa ulo, Nakakaloko. Nakakaloko pala ang pagibig, Na sayang lang laway ko sa bibig, Nang ika'y awitan ng kantang pagibig, Dahil gusto mo marinig ang kantang himig.
Continue reading...
24
"Nagbago ka na" salitang pagbinitiwan ng mga taong mahalaga sayo sobrang laki ng epekto kadalasan huhulaan ko pa kung masama ba ang pagbabagong nakikita nila sa pagkatao ko o maganda ba naman ang dulot nito hindi masabi ng harapan kaya idinadaan na lang sa maliliit na komento ibubulong kuno para kahit paano hindi marinig at iwas argumento pahapyaw lang pero tagos hanggang buto ang tanong, mali bang magbago? mga pagbabagong sinanay ng panahon pagsubok sa pananampalataya at temptasyon sa huli ay natuto din ng mga leksyon pero kahit ano pa sabihin niyo kung kilala niyo talaga ako ako pa din naman 'to may ilang nagbago pero lahat naman tayo dumaan sa ganito hinahanap yung totoong silbi ng buhay na 'to? Oo nagbago na ako. Nahanap ko na kasi ang sagot sa huling tanong ko.
0
Aug 19, 2019
Aug 19, 2019 at 11:34 AM UTC
mellokeats93
Nagbago Ka Na
"Nagbago ka na" salitang pagbinitiwan ng mga taong mahalaga sayo sobrang laki ng epekto kadalasan huhulaan ko pa kung masama ba ang pagbabagong nakikita nila sa pagkatao ko o maganda ba naman ang dulot nito hindi masabi ng harapan kaya idinadaan na lang sa maliliit na komento ibubulong kuno para kahit paano hindi marinig at iwas argumento pahapyaw lang pero tagos hanggang buto ang tanong, mali bang magbago? mga pagbabagong sinanay ng panahon pagsubok sa pananampalataya at temptasyon sa huli ay natuto din ng mga leksyon pero kahit ano pa sabihin niyo kung kilala niyo talaga ako ako pa din naman 'to may ilang nagbago pero lahat naman tayo dumaan sa ganito hinahanap yung totoong silbi ng buhay na 'to? Oo nagbago na ako. Nahanap ko na kasi ang sagot sa huling tanong ko.
Continue reading...
32