Submit your work, meet writers and drop the ads. Become a member
 
leeannejjang Oct 21
Mahal, ikaw ba ay handa ng tanggapin ang aking pagsinta?

Mahal, maaari na ba natin hawakan ang kamay ng isa't isa?

Mahal, bakit tila may alinlangan sa iyong mga mata?

Ito ba ay dulot ng nakaraan hindi mo mabitawan?

Mahal, ikaw ang aking panalangin sa may Kapal.
Makasama ka sa bawat pagsikat at paglubog ng mga araw.
Sabay natin bibilangin ang mga tala at hihiling sa mga bulalakaw sa langit.

Mahal, ako ba ay hindi sapat sa para buuin ang puso **** sugatan?

Mahal, maari bang ang puso mo'y sa akin na lamang?

Mahal, handa ako maghintay na sana isang araw maging ako ang sagot sa iyong dasal.
leeannejjang Oct 7
Itinaga ko sa bato,
Sinigaw ko sa harapan ng malalakas na alon
Ang pangako hindi na ako iibig muli.

Isa, dalawa, tatlo.
Tatlo beses ako niloko.
Tatlo beses ako iniwan.
Para isang laro,
Naka-bingo na ako.

Dumaan ang mga araw,
Lumipas ang buwan,
Nagsimula ang bagong taon,
Ngunit ang pangako sa nakaraan
Aking dinala.

Isa, dalawa, tatlo.
Hindi na ako muling iibig pa.
Pinagdamutan ko ang sarili ko
Magmahal ng iba.

Kaya ko magisa.
Mga katagang lagi kong binubulong sa sarili ko.
Papatak man ang mga luha ko,
Pero hindi na muli madudurog ang puso ko.

Isa, dalawa, tatlo.
Nahipan ng hangin ang pangako ko.
Isang araw nagising na lang ako,
Inaantay ko ang mga mensahe mo.

Ikaw ang una naiisip sa umaga,
Kausap sa magdamag,
Panaginip sa gabi.

Sa mga araw na mapait,
Ikaw ang nagpapangiti.
Sa mga araw na magulo ang mundo ko,
Ikaw ang nagliligtas nito.

Isa, dalawa, tatlo.
Ayaw ko mahulog sa iyo.
Takot akong madurog ang puso kong
Pinilit kong binuo.

Ngunit paano,
Kung ikaw lang ang nais sa piling ko.
Kaya ngayon itong nararamdaman ko'y itatago muna sa iyo.

Isa, dalawa, tatlo.
Tatlo hakbang palayo sa iyo.
Dalawa tayo sa istorya na ito.
Isa lang ako na may paghanga sayo.
P.s. Salamat joma.
leeannejjang Jan 26
When the mouth disconnected with the heart blades are form on the end of the tongue.
The sharpness that knows no bounderies creating wounds that are hard to heal.
The mouth doesn’t realize that the heart is missing.
And the heart was muted from the world.
Late at night, when the workd turns dark and  the mouth closed
The heart will speak.
Voiceless but can be heard.
The vessel  felt a deep pang of pain in the heart.
Blaming the mouth for the blades it created.
Regrets will flood.
Tears will fall.
The vessel wanted to shut the mouth forever.
Thinking of a way, the vessel locked herself in a room with no one except her.
She told both the mouth and the vessel her plan.
To avoid the blades from hurting people she loves,
The vessel decided to create a distance.
An unseen distance.
This makes the heart sad, but the vessel cannot think of any other way.
The home she created is being destroyed by her own mouth.
She was scared.
She was hopeless.
She cried.
Wanted to call for help.
But the wound was to deep.
That not even she can bear it.
The vessel wanted to end everything.
She wanted to shut up forever.
Not wanting to lose anymore what she have now.
-END-
today i feel very very sad and alone.
leeannejjang Oct 2018
I can taste the bitterness
At the end of my tongue.

A pang of sadness
Suddenly hits me.

I feel my heart
Cringe in pain.

Not a feeling of lost love
But a feeling of losing myself.

In a process of changing myself
From someone who is desirable.

I turned into someone who is unwanted.

Every path feels like
I'm walking in thorns.

I was unwanted from the start
In a place I should never be.
Been so long since I wrote here. :
leeannejjang Sep 2018
Huwag ka mag-alala.
Sa darating natin annibersaryo
Ipagsisindi kita ng kandila.

Para sa mga damdamin namatay
At emosyon naibaon ko na sa lupa.

Ipagsisindi kita ng kandila
Para makita mo ang liwanag
Sa mundong panadilim mo.

Ipagsisindi kita ng kandila,
Para maramdaman mo ang init na hindi mo na mararamdaman.

Ipagsisindi kita ng kandila,
Pero huwag mo ito hawakan.
Mapapaso ka lamang at sa huli
Ay papatayin mo lang ito para mapasaiyo.
leeannejjang Jul 2018
Mga masasakit na salita,
Mga matang nangdidilat.
Minulat ako ng lugar na ito
Sa marahas na katotohanan.

Sa likod ng mga ngiti,
Mga tawanang nakakabingi,
Ay mga tao sinasaksak ka ng palihim.

Mga halimaw na nagkatawan tao,
Mga sungay na nagtago sa talinong may dugo.
Hahawaan ka hanggang ang dugo mo'y maging kulay asul.

Unti unti, dahan dahan
Ang puso mo'y didilim.
Ang boses mo'y tataas,
Ang mata mo'y manlilisik.

Nagising ka,
Humarap sa salamin
At isang halimaw ang iyong nakita.
Naging isa ka na sa kanila.
leeannejjang Jun 2018
Little by little,
You will find pieces of me
Scattered on our floor.
Bits of me that was shattered
And broken.

I am badly hurt.
Today, yesterday and the previous days.
You look at me with disgust,
Makes me wish I was never born.

I wanted to swap places with those
Other child of yours that died
Due to miscarriage.

Maybe they will be much better daugther than I am.
Maybe you won't hate their attitude.
Maybe you would care more about them, than me.

I was your least favorite.
I was at the bottom.
I knew that since I was young.

You said I was strong.
You said I am intimidating.
Yes I am.
Cause I don't have any shoulders to lean on when I need to cry.

I make myself strong on the outside
For people not to know how much I struggle inside.

But, I'm slowly dying.
Little by little.
Note: my mother hated me for some reasons. She doesnt talk to me. Nor look at me. Yup, this is not the first time but f*ck it still hurts inside.
Next page