Submit your work, meet writers and drop the ads. Become a member
"Nagbago ka na"
salitang pagbinitiwan
ng mga taong mahalaga sayo
sobrang laki ng epekto
kadalasan huhulaan ko pa
kung masama ba ang pagbabagong
nakikita nila sa pagkatao ko
o maganda ba naman ang dulot nito
hindi masabi ng harapan
kaya idinadaan na lang
sa maliliit na komento
ibubulong kuno para kahit paano
hindi marinig at iwas argumento
pahapyaw lang pero
tagos hanggang buto
ang tanong, mali bang magbago?
mga pagbabagong
sinanay ng panahon
pagsubok sa pananampalataya
at temptasyon
sa huli ay natuto din ng mga leksyon
pero kahit ano pa sabihin niyo
kung kilala niyo talaga ako
ako pa din naman 'to
may ilang nagbago
pero lahat naman tayo
dumaan sa ganito
hinahanap yung totoong silbi
ng buhay na 'to?


Oo nagbago na ako.
Nahanap ko na kasi ang sagot
sa huling tanong ko.
Poem of the day. Aug. 19
M e l l o Aug 12
pilit na ngiti
ang iginawad ko sayo
sabay sabi ng pangalan mo
nanginginig na mga kamay
nakatago sa likod ko
ang mga daga sa loob ko'y
nagwawala
ganito ang epekto mo sa sistema ko
hindi lang halata
ayaw ko kasing makita mo
kung gaano ako kahina
pagdating sayo
ang mga kalamnan ko
na halos nanamlay
nang makita ang mga ngiti mo
kahit asiwa
marinig ang boses mo
maliban sa telepono
andito ka sa harapan ko
puso ko'y kabado
utak ko na blangko
kung ano sasabihin ko
ang boses kong pagal kasi nerbiyoso
hindi ko alam kong ano gagawin ko
habang naglalakad tayo
tinatanong mo ako
kung kamusta na ba ako?
ang sagot ko sayo ay
ayos lang ako pero
kung alam mo lang
hindi ako sigurado sa sagot ko
matatawa ka at sasabihin **** nagbibiro ako
sana nga biro lang ang lahat ng 'to
sa sobrang seryoso ng nararamdaman ko
natatakot ako para sa sarili ko
nahuhulog ako ng sobra sobra sayo
hindi ko alam
kung kaya kong bumangon
sa kababagsakan kong bangin ng emosyon
na sobrang lalim na para bang pati katinuan ko
kaya nitong higopin pati kaluluwa ko
Ah sobra na
hindi ko man lang naisip kong
pareho ba tayo nang nadarama?
sana naman umamin ka
pipilitin ko na lang itatago ang lahat ng 'to
baka sakali hanggang sa dulo ng buhay ko
maiibabaon ko sa likod
ng pagpapanggap ko
na sinabi kong ayos lang ako
nung kinamusta mo
mga ngiting pilit na nakikita mo
kay tagal kong ininsayo
sa harap ng salamin
habang walang tigil sa pagpatak
ang mga luha ko
I wrote this for my friend. Aug. 12
M e l l o Aug 9
mahirap makipagsapalaran
sa sitwasyon na alam mo
umpisa pa lang ikaw ang talunan
mga bagay na dapat dina dahan dahan
sabi ko sayo wag mo masyadong galingan
pwede naman tumigil muna saglit
wag papadala sa sobrang galit
huminahon ka at mag isip
baka sakaling mawala ang inip
Poem of the day. Aug 10. Been dealing with a lot stress lately. Kaloka.
Uanne Mar 6
madilim ang kapaligiran
dama ang katahimikan
napatingin sa kalangitan
abot tanaw ang kalawakan

kay gandang pagmasdan
mga tala at buwan
tila nakahiga sa duyan
hinehele ng marahan

mata'y napapikit
diwa'y kumalma ng saglit
nanumbalik mga alaalang di mawaglit
ninanamnam bawat kapit

biglang napagtanto
marami nang nagbago
maraming dinanas na pagkabigo
kaya bang buksan muli ang puso?

mumulat at muling sisilay
sa mga bituing nakalaylay
Hihiling na sana'y pawiin ang lumbay
at mundo'y muling bigyan ng kulay.

sana'y hindi magsasawa
sa paghiling at pagtingala
hanggang sa dumating ang himala
at matanggap ang pagpapala.
Hayag ang liwanag ko sa gabi
Kung walang ulap sa aking tabi
Ako'y malaking ilaw na nakasindi
Na tila hindi napupundi

Ako'y gising sa gabi'ng malalim
At nagsisilbing ilaw sa daang madilim
Ngunit ang lahat ay matatago sa lilim
Kung ang langit ay makulimlim

Ako'y tiyak na masisiyahan
Kung sandaling pagmamasdan
Lumabas mula sa iyong tahanan
At mamangha sa ilalim ng buwan

Buwan ang aking pangalan
Masdan ang aking kagandahan
Bituin ang aking mga kaibigan
At ang tahanan namin ay ang kalawakan

JGA
(Check on Wattpad - Rafaelkravidel-Buwan)
Mas ibig ko ang gabi kaysa araw.

Mas pipiliin kong pagmasdan ang langit habang dilim
At masilayan ang rilag ng buwan sa hubad nitong anyo.
Ikukubli ng makapal na hamog ang kalat na naipon matapos ang araw ng pagkahapos.
Hindi sisilip ang mga kuliglig sa silid kong masyadong malaki para maging mag-isa.

Dahil sa oras na bumangon ang araw sa paghimbing nito,
Lilitaw ang bawat sira sa minsang matayog na tahanan
Ilalantad ng liwanag ang tunay na hitsura ng sarili kong pagkasaid,
At ipaaalala ng umaga ang hapdi ng pagluha sa gabi.

Mas ibig ko ang gabi kaysa araw dahil kahit kalianman hindi ako binigo sa dala nitong pangako ng pahinga at pagtatapos.
Carl Oct 2018
Ako
Ako ang buwan, ikaw ang araw.
Nag-nanakaw ako ng liwanag, habang ikaw, nakakasilaw.
Kung mag tatago ka riyan sa likod ng iyong planeta.
Hinding-hindi mo malalaman kung gaano ako kadilim 'pag wala ka.
Krad Le Strange Dec 2017
Hindi ka ba nalulungkot diyan
Sa kalawakang iyong kinalalagyan?
Baka nais mo ng kasama minsan
Nandito lang ako, nag-aabang
Sabagay, sino nga ba naman ako
Isang hamak na nilalang
Na walang magawa kung hindi tingalain ang mga katulad mo
Pero kahit ganoon
sana pakinggan ng tadhana
itong munting hiling ko...

Taong nasa buwan
Pansinin mo naman ako kahit minsan...
Hayaan **** tabihan kita diyan sa kawalan
Yayakapin ka nang mahigpit
Hindi bibitawan
Kaya sana, taong nasa buwan
Pansinin mo naman ako kahit minsan...
rom Aug 2017
limampung pulgada ang pagitan ng ating upuan
limampung pulgada na tila parang isang kilometro ang distansyang kinakailangang tahakin
upang maipatong ang braso sa pahirabang nakaumbok sa gitna ng ating luklukan,
kung saan ang iyong braso'y nakapatong rin.

apatnapung pulgada nang sumara ang ilaw kasabay ng aking mga mata
kung saan sinakop tayo ng karimlang mas madilim pa sa kalagitnaan ng takipsilim
ngunit ako'y nakatayo, naglalakad na patungo sa'yo –
mga kamay na kinakapkap ang malalambot na pulang ulo
sakaling ako'y mahulog dahil ang ninanais kong sumalo sa akin
ay apatnapung pulgada pa ang layo.

(tatlumpu, dalawampu, sampu)
bawat tapak na nanatiling tahimik, maingat.
(siyam, walo, pito)
natatanaw kita sa halip ng dilim kung saan wala talagang makita, makilala.
(anim, lima, apat)
para bang lahat ng puso sa silid ay nagsabayan sa pag sigaw.
(tatlo, dalawa, isa)
nasa tabi na ki–

bumukas ang mga ilaw, kasabay ng aking mga mata;
pumalakpak ang lahat.

Limampung pulgada pa rin ang pagitan ng ating upuan.
pulgada means inches.
rom Aug 2017
Minamahal kita
subalit hindi ko ito ikukumpara
sa mga tala, sa alon;
Hindi ko ito ikukumpara
sa mga bagay na karaniwang ginagamit sa tula
sa bango ng bagong pitas na rosas
sa apoy na walang tigil sa pag alab.
Minamahal kita
nang hindi ko ito ikukumpara sa mga iyon
o sa kahit ano.

Minamahal kita dahil sadyang mahal kita —
sa katwirang hindi maikukumpara ang aking nararamdaman
sa mga bagay na natatanaw, nahahawakan.
Minamahal kita dahil sadyang mahal kita
walang tulad-tulad
walang mga talang kumikinang at along humahaplos
walang rosas na kasing bango ng kawalan ng alinlangan
walang apoy kung saan ang usok ay kumakaway sa mga ulap
at hindi na matanaw.

Minamahal kita
at hindi ko ito ikukumpara sa kahit ano.  

Minamahal kita
Original poem written August 9, 2017
Next page