"iaalay" poems - Hello Poetry

"iaalay" poems

kung bibigyang halaga ang pag-ibig siguro, pulubi na ako pagpalagay nating isang daan na lamang ang pera ko at bawat pagkilos ay tatapatan natin ng sampung piso sampung piso para huwag mo akong i-seenzone sa fb sampung piso para huwag mo akong i-unseenzone sa fb sampung piso para i-chat o text mo naman ako sampung piso para bawasan 'yang init ng ulo mo sampung piso para patawarin mo ako sampung piso para kausapin mo naman ako nang maayos sampung piso para maintindihan kung ano ba 'yang gusto mo sampung piso para malaman kung ano ba talaga ang nararamdaman mo sampung piso para bigyang-oras mo naman ako at magka-ayos tayo at itong huling sampung piso iaalay ko na lamang sa donation box ng chapel baka sakaling dapuan ako ng milagro at matauhan din ako sa katangahang ito dahil ubos na ang pera ko ngunit 'di ko pa rin mabili ang pag-ibig mo.

0

Jun 14, 2015

Jun 14, 2015 at 12:12 PM UTC

pabili nga po ng pag-ibig

kung bibigyang halaga ang pag-ibig siguro, pulubi na ako pagpalagay nating isang daan na lamang ang pera ko at bawat pagkilos ay tatapatan natin ng sampung piso sampung piso para huwag mo akong i-seenzone sa fb sampung piso para huwag mo akong i-unseenzone sa fb sampung piso para i-chat o text mo naman ako sampung piso para bawasan 'yang init ng ulo mo sampung piso para patawarin mo ako sampung piso para kausapin mo naman ako nang maayos sampung piso para maintindihan kung ano ba 'yang gusto mo sampung piso para malaman kung ano ba talaga ang nararamdaman mo sampung piso para bigyang-oras mo naman ako at magka-ayos tayo at itong huling sampung piso iaalay ko na lamang sa donation box ng chapel baka sakaling dapuan ako ng milagro at matauhan din ako sa katangahang ito dahil ubos na ang pera ko ngunit 'di ko pa rin mabili ang pag-ibig mo.

Continue reading...

Nakakapagod ng maghintay, Ilang linggo na rin ang nakaraan, Pero lagi kong sinasanay Ang puso ko sa’yo. Iniisip na lang ang mga “baka” Ang listahan ng bakang... Na baka may iba ka na Baka naipagpalit na ako Baka nagbago ka na Baka kinalimutan mo na ako, At higit sa lahat, baka nasanay ka na nawala ako. Baka ganito lang talaga ang ating wakas. Kasi nasanay na ako sa mga ganitong bagay, Kahit naman tawa at ngiti ang gusto **** iaalay, Luha ang makikita **** dumadaloy sa aking pisngi, Na minsa’y natago ko pa sa mga ngiti. Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Kung sa puso mo’y ako’y naging isang multo. Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Pero palayo lang tayo ng palayo, Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Pero nasaan na ikaw? Nasaan na ako? Nasaan na nga ba ang oras ng “tayo”? Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Pero wala kang ginagawa para tumabi pa ako sa’yo. Nasaan ba ang hustisya ng aking salitang may halaga? Na sa oras kung magbigay ka sa akin ay wala? A ‘yan na, sa sikat ng araw ng Abril, Nagtatapos na ang buwan, nasaan ka ba? Eto na naman ang ating mga mata, Hindi na naman tayo magkikita. Pinagkakaabalahan natin at hinihintay, O baka ako lang. Ako lang. Nawawala na ang mga dating salita na, “Mahal na mahal kita, At miss na miss na kita.” Kasi oo, nasanay ka na, At iniisip mo na, Nasanay na rin ako. Kung minsanang sabihin mo ito, Nagdududa na rin ako kasi nasanay ka na. Tunay nga ba na mahal mo ako? Tayo nga ba? O baka pangalan lang ito. "Us with benefits"? Bagong parirala ba ito? Tunay nga ba na ako ang iyong hinahanap? Na minsa’y wala ka sa aking tabi, Umiiyak na ako, nagwawala na, Mas pinili mo pang iligtas ang iba. Sinasabi mo sa akin na, “Alagaan mo ang sarili mo lagi ah.” Pero ano nga ba talaga ang sinasabi mo? Ikaw pa lang ang nagsabi sa akin na Mabuhay na wala ka. Masakit, hindi ba? Pero, hindi na ako magdedepende lagi sa'yo. Natutunan ko na ang aking pagkakamali. Nasaan ka ba noong kailangan kita? Nasaan ang oras nating dalawa? Hinahanap kita, mahal kong multo. Patay na nga ba? Saan ang libingan? O baka hinahanap-hanap kung saan-saan, Kasi alam ko buhay pa ito. Naniniwala ako. Minsa’y umiyak sa mga gabi, Hanggang sa hindi na. Hindi na. Hindi ko nang ginusto na makita, Ang mga litrato mo sa akin.. Kasi namimiss lang talaga kita. ‘di ko mabitawan ang aking nadarama, Kasi malulunod ako sa isipan at luha, Kahit ano pa mangyari, hindi kita bibitawan. Hindi bibitawan ng basta-basta. Heto na naman, minumulto ako. Nasaan ka? Naririnig ko ang aking puso. Kung wala ka lagi sa aking tabi. Multo lamang ang kasama ko, Ang multo mo sa aking puso.

0

Apr 15, 2018

Apr 15, 2018 at 2:06 PM UTC

Nakakapagod ng maghintay, Ilang linggo na rin ang nakaraan, Pero lagi kong sinasanay Ang puso ko sa’yo. Iniisip na lang ang mga “baka” Ang listahan ng bakang... Na baka may iba ka na Baka naipagpalit na ako Baka nagbago ka na Baka kinalimutan mo na ako, At higit sa lahat, baka nasanay ka na nawala ako. Baka ganito lang talaga ang ating wakas. Kasi nasanay na ako sa mga ganitong bagay, Kahit naman tawa at ngiti ang gusto **** iaalay, Luha ang makikita **** dumadaloy sa aking pisngi, Na minsa’y natago ko pa sa mga ngiti. Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Kung sa puso mo’y ako’y naging isang multo. Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Pero palayo lang tayo ng palayo, Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Pero nasaan na ikaw? Nasaan na ako? Nasaan na nga ba ang oras ng “tayo”? Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Pero wala kang ginagawa para tumabi pa ako sa’yo. Nasaan ba ang hustisya ng aking salitang may halaga? Na sa oras kung magbigay ka sa akin ay wala? A ‘yan na, sa sikat ng araw ng Abril, Nagtatapos na ang buwan, nasaan ka ba? Eto na naman ang ating mga mata, Hindi na naman tayo magkikita. Pinagkakaabalahan natin at hinihintay, O baka ako lang. Ako lang. Nawawala na ang mga dating salita na, “Mahal na mahal kita, At miss na miss na kita.” Kasi oo, nasanay ka na, At iniisip mo na, Nasanay na rin ako. Kung minsanang sabihin mo ito, Nagdududa na rin ako kasi nasanay ka na. Tunay nga ba na mahal mo ako? Tayo nga ba? O baka pangalan lang ito. "Us with benefits"? Bagong parirala ba ito? Tunay nga ba na ako ang iyong hinahanap? Na minsa’y wala ka sa aking tabi, Umiiyak na ako, nagwawala na, Mas pinili mo pang iligtas ang iba. Sinasabi mo sa akin na, “Alagaan mo ang sarili mo lagi ah.” Pero ano nga ba talaga ang sinasabi mo? Ikaw pa lang ang nagsabi sa akin na Mabuhay na wala ka. Masakit, hindi ba? Pero, hindi na ako magdedepende lagi sa'yo. Natutunan ko na ang aking pagkakamali. Nasaan ka ba noong kailangan kita? Nasaan ang oras nating dalawa? Hinahanap kita, mahal kong multo. Patay na nga ba? Saan ang libingan? O baka hinahanap-hanap kung saan-saan, Kasi alam ko buhay pa ito. Naniniwala ako. Minsa’y umiyak sa mga gabi, Hanggang sa hindi na. Hindi na. Hindi ko nang ginusto na makita, Ang mga litrato mo sa akin.. Kasi namimiss lang talaga kita. ‘di ko mabitawan ang aking nadarama, Kasi malulunod ako sa isipan at luha, Kahit ano pa mangyari, hindi kita bibitawan. Hindi bibitawan ng basta-basta. Heto na naman, minumulto ako. Nasaan ka? Naririnig ko ang aking puso. Kung wala ka lagi sa aking tabi. Multo lamang ang kasama ko, Ang multo mo sa aking puso.

Continue reading...

papano ba mapaparating ang nararamdaman? kaya ko bang sasabihin saiyo ng harapan? kung meron lang sana akong lakas ng loob sa tamang hinala ng maling kutob bakit sayo lang nagkaganito sa bituwing tunay na may ganda bakit sayo, tuluyang nagbago may paghanga, meron ding pangamba sinta, di ko sinasadya may kusa itong paghanga tadhana ang nagbadya kaya wala akong magagawa kung sana kaya kong umilag kung sana di ako nalalaglag kung sana kaya kung pumalag kung sana ang puso di takot mabasag paano ka ba makikilala kung di ko kayang lumapit saan ba to mapupunta hangarin kailan ba makakamit marahil masaya na sana ako na aking madinig matamis na sagot ng malambing **** tinig ano bang gagawin, di makalapit at di makalalayo papano kakausapin,kung di masambit ang nais ng puso sana bigyan ng tapang, ipadama ang pagsuyo dahil itong naaramdaman di ko kayang isuko hawakan mo aking mga kamay dito sa gitna ng yakap humimlay wag nang malumbay,pangako ko habang buhay sayo lang iaalay ang pagibig kong tunay hayaan nating mga mata'y makiusap sa mga titig **** nakikihiram ng kislap bakit dito, kung saan ako nakatinag larawan mo ang bukod tanging lumiliwanag tulad ka ng rosas sa pula ng labi tulad ka ng anghel sadyang nakakabighani sa mahabang buhok, kutis **** malambot, at tamis ng yong ngiti wala kang katulad, anyong namumukudtangi nilalang na tulad mo BIYAYA kang mamahalin sa hamak na tulad ko SUMPA kitang iibigin oh Nadine, meron pa akong dapat na hiling kung dinig na ng diyos ang aking panalangin oh Nadine, bulaklak ka sa hardin wag mo sanang hayaan ako'y hanggan tingin na sana'y pakinggan ang aking hinaing pagkat di ko kayang mabuhay ng wala ka sa akin

0

Jan 22, 2019

Jan 22, 2019 at 4:42 AM UTC

papano ba mapaparating ang nararamdaman? kaya ko bang sasabihin saiyo ng harapan? kung meron lang sana akong lakas ng loob sa tamang hinala ng maling kutob bakit sayo lang nagkaganito sa bituwing tunay na may ganda bakit sayo, tuluyang nagbago may paghanga, meron ding pangamba sinta, di ko sinasadya may kusa itong paghanga tadhana ang nagbadya kaya wala akong magagawa kung sana kaya kong umilag kung sana di ako nalalaglag kung sana kaya kung pumalag kung sana ang puso di takot mabasag paano ka ba makikilala kung di ko kayang lumapit saan ba to mapupunta hangarin kailan ba makakamit marahil masaya na sana ako na aking madinig matamis na sagot ng malambing **** tinig ano bang gagawin, di makalapit at di makalalayo papano kakausapin,kung di masambit ang nais ng puso sana bigyan ng tapang, ipadama ang pagsuyo dahil itong naaramdaman di ko kayang isuko hawakan mo aking mga kamay dito sa gitna ng yakap humimlay wag nang malumbay,pangako ko habang buhay sayo lang iaalay ang pagibig kong tunay hayaan nating mga mata'y makiusap sa mga titig **** nakikihiram ng kislap bakit dito, kung saan ako nakatinag larawan mo ang bukod tanging lumiliwanag tulad ka ng rosas sa pula ng labi tulad ka ng anghel sadyang nakakabighani sa mahabang buhok, kutis **** malambot, at tamis ng yong ngiti wala kang katulad, anyong namumukudtangi nilalang na tulad mo BIYAYA kang mamahalin sa hamak na tulad ko SUMPA kitang iibigin oh Nadine, meron pa akong dapat na hiling kung dinig na ng diyos ang aking panalangin oh Nadine, bulaklak ka sa hardin wag mo sanang hayaan ako'y hanggan tingin na sana'y pakinggan ang aking hinaing pagkat di ko kayang mabuhay ng wala ka sa akin

Continue reading...

Tinatamad ako hindi ko magawang tipahin ang tiklado ng aking computer. Inaantok ako malamang kinakapos ng oxygen ang utak ko kaya ganito. Pero ang diwa ko’y gising at gustong sumulat ng tula hindi ito nakatulala. Anong tula ang susulatin ko? Tungkol ba sa’yo at sa pagsinta nating tuyo? O patungkol sa bayan kong minamahal na walang utang na loob sa malasakit ng iba? Ang bayan o ang aking pag-ibig sa’yo alin sa dalawa? Ewan ko nalilito ako. Pareho kayong mahalaga, pareho ko kayong mahal, pero alam ko na pareho din kayong mawawala. Bakit ko sasayangin ang aking mga salita? Bakit kailangan ko pang ialay ang bunga ng aking kaisipan kung sa bandang huli ito ay mawawalan lang ng saysay? Hayaan **** mag-diskurso ako kahit sandali lang mahal ko. Ilan tula na ba ng aking sinulat para sa bayan kong sawi at laging alipin ng mga walang turing at pakundangan, may nangyari ba? Wala naman diba? Walang saysay ang pagliyag ko sa bayang ito na laging lumuluhod at sumusunod sa mga dayuhan. Itong bayan na sa kabila ng kanyang paghihirap at dalita ay laging nangangamuhan at humahalik sa paa ng mga kapitalistang ganid. Ang bayan ng mga taong mahirap paniwalain sa totoo pero madaling bolahin ng mga pulitikong hunghang. Ito ba ang bayan na aking iibigin? at ikaw naman mahal ko Batid mo'ng iniibig kita alam mo yan pero para saan ang aking pagliyag sa’yo kung mawawala ka rin sa akin? Oo naman nasasabik ako lagi sa’yo, gusto kitang yakapin, halikan at makasiping sa buong magdamag hanggang sa bukang-liwayway. Pero hanggang kailan ako mananaginip ng gising at mananabik saiyong piling gayong alam ko na hindi ka naman talaga magiging akin sa habang panahon? Marami ba akong tanong? Pasensya kana ganun talaga ang isang makata, nabubuhay s’ya gamit ang mga salita at tandang pananong. Pero sige magsusulat ako ng isang tula para sa’yo at para sa bayan ko. Magsusulat ako kahit alam kong walang magbabasa nito. Magsusulat ako at aasa na parang hangal, aasa na may babasa at maniniwala sa aking mga salita. Ipapahid ko ang utak at damdamin ko sa papel na tulad sa isang nababaliw. Magsusulat ako dahil tungkulin ko ito, magsusulat ako dahil alipin ako nito, magsusulat ako dahil ito lang ang alam ko at higit sa lahat magsusulat ako dahil ito ang buhay ko. Iaalay ko sa’yo mahal kong marupok at sa’yo bayan kong walang utang na loob ang aking tula kahit inaantok at tinatamad ako.

0

Nov 8, 2017

Nov 8, 2017 at 1:58 AM UTC

makabagongmakata69

Tinatamad ako hindi ko magawang tipahin ang tiklado ng aking computer. Inaantok ako malamang kinakapos ng oxygen ang utak ko kaya ganito. Pero ang diwa ko’y gising at gustong sumulat ng tula hindi ito nakatulala. Anong tula ang susulatin ko? Tungkol ba sa’yo at sa pagsinta nating tuyo? O patungkol sa bayan kong minamahal na walang utang na loob sa malasakit ng iba? Ang bayan o ang aking pag-ibig sa’yo alin sa dalawa? Ewan ko nalilito ako. Pareho kayong mahalaga, pareho ko kayong mahal, pero alam ko na pareho din kayong mawawala. Bakit ko sasayangin ang aking mga salita? Bakit kailangan ko pang ialay ang bunga ng aking kaisipan kung sa bandang huli ito ay mawawalan lang ng saysay? Hayaan **** mag-diskurso ako kahit sandali lang mahal ko. Ilan tula na ba ng aking sinulat para sa bayan kong sawi at laging alipin ng mga walang turing at pakundangan, may nangyari ba? Wala naman diba? Walang saysay ang pagliyag ko sa bayang ito na laging lumuluhod at sumusunod sa mga dayuhan. Itong bayan na sa kabila ng kanyang paghihirap at dalita ay laging nangangamuhan at humahalik sa paa ng mga kapitalistang ganid. Ang bayan ng mga taong mahirap paniwalain sa totoo pero madaling bolahin ng mga pulitikong hunghang. Ito ba ang bayan na aking iibigin? at ikaw naman mahal ko Batid mo'ng iniibig kita alam mo yan pero para saan ang aking pagliyag sa’yo kung mawawala ka rin sa akin? Oo naman nasasabik ako lagi sa’yo, gusto kitang yakapin, halikan at makasiping sa buong magdamag hanggang sa bukang-liwayway. Pero hanggang kailan ako mananaginip ng gising at mananabik saiyong piling gayong alam ko na hindi ka naman talaga magiging akin sa habang panahon? Marami ba akong tanong? Pasensya kana ganun talaga ang isang makata, nabubuhay s’ya gamit ang mga salita at tandang pananong. Pero sige magsusulat ako ng isang tula para sa’yo at para sa bayan ko. Magsusulat ako kahit alam kong walang magbabasa nito. Magsusulat ako at aasa na parang hangal, aasa na may babasa at maniniwala sa aking mga salita. Ipapahid ko ang utak at damdamin ko sa papel na tulad sa isang nababaliw. Magsusulat ako dahil tungkulin ko ito, magsusulat ako dahil alipin ako nito, magsusulat ako dahil ito lang ang alam ko at higit sa lahat magsusulat ako dahil ito ang buhay ko. Iaalay ko sa’yo mahal kong marupok at sa’yo bayan kong walang utang na loob ang aking tula kahit inaantok at tinatamad ako.

Continue reading...

Walang eksaktong kahulugan ang buhay, ang buhay ay buhay ganun lang kasimple yun, walang itong drama at lalong hindi kumplikado. Masdan ang galaw ng kalikasan. Sumisikat ang araw sa umaga at lumulubog ito pag hapon na. Ang buwan ganun din sumisinag ito sa pagsapit ng gabi at nagkukubli pagdating ng bukang-liwayway. Ganito rin ang mga bituin, lahat sila kumikilos nang ayon sa kanilang galaw at katalagahan. Kumbaga sa musika rock sila pero simple lang. Kalmante lang ang dagat pero minsan maligalig din s’ya kung kinakailangan. At ang hangin walang humpay sa kanyang pag-ihip. Walang kahulugan ang buhay sapagkat tayo ang gumagawa ng kahulugan ng sarili nating buhay; tayo ang lumilikha ng sarili nating kasaysayan. Tayo ang pumipili ng sarili nating kahulugan. Doktor ka ba? Manggamot ka nang buong husay, sagipin mo ang maraming buhay. Sundalo ka ba? Makipaglaban ka nang buong giting, ialay mo ang buhay mo para sa bayan. Nagsusulat ka ba? Magsulat ka nang buong puso nang magliwanag ang isipan na malabo. Kung ano man ang napili **** gawin, gawin mo ito nang buong galing. Kung umiibig ka naman, umibig ka nang buong tapat at iaalay mo sa iyong sinta ang lahat. Maging mabuti ka sa kanya, mahalin mo s’ya nang higit sa lahat. Walang kahulugan ang buhay, ‘wag mo itong hanapin sa relihiyon dahil wala ito roon. Panay kaulolan lang ang matutuhan mo sa mga nagbabanal-banalan at nag-aaring ganap, na kung umasta at magsalita akala mo ay kahuntahan nila ang Diyos. Wala rin ito sa pamahalaan at mga lingkod bayan kuno, lalong wala ito sa dami ng yaman. Walang kahulugan ang buhay tulad sa isang tapayan na walang laman kailangan mo itong sidlan. Hindi bukas kundi ngayon ang panahon ng pagsalok ng kaalaman at karanasan kaya ‘wag mo itong sayangin. Walang kahulugan ang buhay ‘pagkat ang buhay ay isang kawalan na kailangan **** punuan. Tulad ito sa blankong papel na kailangan **** sulatan. Isang hiwaga na kailangan ikaw ang tumuklas. Walang kahulugan ang buhay basahin mo man ang lahat ng aklat at kahit pakinggan mo pa ang lahat ng talumpati sa mundo hindi mo ito makikita. Walang kahulugan ang buhay ‘wag **** pagurin ang sarili mo sa paghahanap nito. Ang kahulugan ng buhay ay nand’yan sa loob ng puso mo. Kung saan ka maligaya naroon din ito. Aanhin mo ang maraming diploma at pagkilala kung hindi ka naman masaya? Ano’ng saysay ng mga palakpak kung huhupa rin pala ang mga ito? Hindi mo makikita ang kahulugan ng buhay sapagkat kailangan na ikaw mismo ang gumawa nito.

0

Nov 28, 2017

Nov 28, 2017 at 12:58 AM UTC

makabagongmakata69

WALANG KAHULUGAN ANG BUHAY

Walang eksaktong kahulugan ang buhay, ang buhay ay buhay ganun lang kasimple yun, walang itong drama at lalong hindi kumplikado. Masdan ang galaw ng kalikasan. Sumisikat ang araw sa umaga at lumulubog ito pag hapon na. Ang buwan ganun din sumisinag ito sa pagsapit ng gabi at nagkukubli pagdating ng bukang-liwayway. Ganito rin ang mga bituin, lahat sila kumikilos nang ayon sa kanilang galaw at katalagahan. Kumbaga sa musika rock sila pero simple lang. Kalmante lang ang dagat pero minsan maligalig din s’ya kung kinakailangan. At ang hangin walang humpay sa kanyang pag-ihip. Walang kahulugan ang buhay sapagkat tayo ang gumagawa ng kahulugan ng sarili nating buhay; tayo ang lumilikha ng sarili nating kasaysayan. Tayo ang pumipili ng sarili nating kahulugan. Doktor ka ba? Manggamot ka nang buong husay, sagipin mo ang maraming buhay. Sundalo ka ba? Makipaglaban ka nang buong giting, ialay mo ang buhay mo para sa bayan. Nagsusulat ka ba? Magsulat ka nang buong puso nang magliwanag ang isipan na malabo. Kung ano man ang napili **** gawin, gawin mo ito nang buong galing. Kung umiibig ka naman, umibig ka nang buong tapat at iaalay mo sa iyong sinta ang lahat. Maging mabuti ka sa kanya, mahalin mo s’ya nang higit sa lahat. Walang kahulugan ang buhay, ‘wag mo itong hanapin sa relihiyon dahil wala ito roon. Panay kaulolan lang ang matutuhan mo sa mga nagbabanal-banalan at nag-aaring ganap, na kung umasta at magsalita akala mo ay kahuntahan nila ang Diyos. Wala rin ito sa pamahalaan at mga lingkod bayan kuno, lalong wala ito sa dami ng yaman. Walang kahulugan ang buhay tulad sa isang tapayan na walang laman kailangan mo itong sidlan. Hindi bukas kundi ngayon ang panahon ng pagsalok ng kaalaman at karanasan kaya ‘wag mo itong sayangin. Walang kahulugan ang buhay ‘pagkat ang buhay ay isang kawalan na kailangan **** punuan. Tulad ito sa blankong papel na kailangan **** sulatan. Isang hiwaga na kailangan ikaw ang tumuklas. Walang kahulugan ang buhay basahin mo man ang lahat ng aklat at kahit pakinggan mo pa ang lahat ng talumpati sa mundo hindi mo ito makikita. Walang kahulugan ang buhay ‘wag **** pagurin ang sarili mo sa paghahanap nito. Ang kahulugan ng buhay ay nand’yan sa loob ng puso mo. Kung saan ka maligaya naroon din ito. Aanhin mo ang maraming diploma at pagkilala kung hindi ka naman masaya? Ano’ng saysay ng mga palakpak kung huhupa rin pala ang mga ito? Hindi mo makikita ang kahulugan ng buhay sapagkat kailangan na ikaw mismo ang gumawa nito.

Continue reading...

ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay. nakita't nadaanan ko na lahat. dito sa masalimuot na lansangan memoryado ko na ang mga pasikot-sikot sa mga eskinita, bawat lubak at hukay sa kalye, ang mga graffiti at nangangalawang na karatula. pero kahit kay tagal na ng lumipas na panahon hanggang ngayon, di ko pa rin masikmura ang mga nakakabinging busina at humaharurot na makina ang nakakasulasok na baho ng usok at nagkalat na basura. sa una ako'y nangangawit pero ngayon nangmanhid na ang mga kamay ko sa higpit ng kapit sa manibela na walang sinuman ang makakaangkin dahil ito ay s'akin lamang, akin. puso ko ang mapa: lukot at punit-punit. dito ako sunudsunuran at alipin. kahit alam kong mali, di ako kikibo, ako'y tahimik. naghahanap, pero siya rin mismo nawawala. tahanan lang naman daw ang gusto niya kung saan lulunasan ng yakap ang pagod at pait, kung saan ang mga simangot ay masusuklian ng ngiti. *pero saan? saan kaya?* ako ang hari ng daan. walang kinikilala na batas. nakikipagkarera sa hangin sige-sige sa pag-arangkada. kung may masagasaan, kahit siya ang duguan, siya pa rin ang may kasalanan. dahil paminsan naiisip ko na baka mas swerte pa siyang nakahandusay sa kalsada kaysa sa akin na pagod, naiinip, naiinis sa likod ng manibela. malapit nang maubusan ng gasolina, ang mga gulong ay pudpud na. 'di ko pa rin mahanap ang tahanan kaya tumungo na lang kaya ako sa kamatayan? "para po" ako'y napalingon. oo nga pala, may pasahero ako. inaangkas lang Kita paminsan umuupo likod madalas nakasabit sa may salamin o nakalapag sa harap kasama ng mga abubot at basura. "ate, para po" hindi. inapakan ko pa ang gasolina. nagbibingibingihan sa mga bulong Mo. oo, alam kong pagod na ako pero kaya ko 'to, hindi ko kailangan ng tulong. "para, diyan lang sa may tabi" hindi. hinigpitan ko pa ang hawak sa manibela. gusto ko lang naman makauwi. oo, alam kong nawawala na ako pero sigurado ako ang ginagawa ko siguro, sigurado siguro. "para" ngayon napagtanto ko na ako'y sawi, ako'y mali. papakawalan na ang pagkapit sa patalim, ang pagtiwala sa sarili. sa wakas ako ay bibitaw. sa Iyo na ang manibela, pati na rin itong upuan na 'to, and trono. Ikaw na, ang gasolina at gulong na nagpapatakbo ang mapang nagtuturo mula ngayon hanggang magpakailanman. Ikaw na ang Kapitan ang tagapagmaneho ng buhay na 'to. wala nang pagkuha, pagdukot, pag-angkin. mula ngayon, iaalay ko na ang lahat. ako ay Iyo. ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay at tuloy pa rin ang biyahe. ganun pa rin ang kalagayan ng kalye: malubak, maingay, madumi. pero kapag Ikaw ang nandyan sa upuan, para tayong lumilipad. anumang madaanan biyahe ay napakabanayad. puso ko'y nananabik. saan Mo ako sunod dadalhin? saan kaya makakarating? kahit saan man mapadpad, kahit gaano man kalayo, 'di na ako mawawala. ako ay nakarating na. o tahanang tinatamasa, nahanap na rin Kita. basta't kasama Ka, Hesus ako'y nakauwi na.

0

May 17, 2015

May 17, 2015 at 2:23 AM UTC

marge-redelicia

ako'y nakauwi na.

ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay. nakita't nadaanan ko na lahat. dito sa masalimuot na lansangan memoryado ko na ang mga pasikot-sikot sa mga eskinita, bawat lubak at hukay sa kalye, ang mga graffiti at nangangalawang na karatula. pero kahit kay tagal na ng lumipas na panahon hanggang ngayon, di ko pa rin masikmura ang mga nakakabinging busina at humaharurot na makina ang nakakasulasok na baho ng usok at nagkalat na basura. sa una ako'y nangangawit pero ngayon nangmanhid na ang mga kamay ko sa higpit ng kapit sa manibela na walang sinuman ang makakaangkin dahil ito ay s'akin lamang, akin. puso ko ang mapa: lukot at punit-punit. dito ako sunudsunuran at alipin. kahit alam kong mali, di ako kikibo, ako'y tahimik. naghahanap, pero siya rin mismo nawawala. tahanan lang naman daw ang gusto niya kung saan lulunasan ng yakap ang pagod at pait, kung saan ang mga simangot ay masusuklian ng ngiti. *pero saan? saan kaya?* ako ang hari ng daan. walang kinikilala na batas. nakikipagkarera sa hangin sige-sige sa pag-arangkada. kung may masagasaan, kahit siya ang duguan, siya pa rin ang may kasalanan. dahil paminsan naiisip ko na baka mas swerte pa siyang nakahandusay sa kalsada kaysa sa akin na pagod, naiinip, naiinis sa likod ng manibela. malapit nang maubusan ng gasolina, ang mga gulong ay pudpud na. 'di ko pa rin mahanap ang tahanan kaya tumungo na lang kaya ako sa kamatayan? "para po" ako'y napalingon. oo nga pala, may pasahero ako. inaangkas lang Kita paminsan umuupo likod madalas nakasabit sa may salamin o nakalapag sa harap kasama ng mga abubot at basura. "ate, para po" hindi. inapakan ko pa ang gasolina. nagbibingibingihan sa mga bulong Mo. oo, alam kong pagod na ako pero kaya ko 'to, hindi ko kailangan ng tulong. "para, diyan lang sa may tabi" hindi. hinigpitan ko pa ang hawak sa manibela. gusto ko lang naman makauwi. oo, alam kong nawawala na ako pero sigurado ako ang ginagawa ko siguro, sigurado siguro. "para" ngayon napagtanto ko na ako'y sawi, ako'y mali. papakawalan na ang pagkapit sa patalim, ang pagtiwala sa sarili. sa wakas ako ay bibitaw. sa Iyo na ang manibela, pati na rin itong upuan na 'to, and trono. Ikaw na, ang gasolina at gulong na nagpapatakbo ang mapang nagtuturo mula ngayon hanggang magpakailanman. Ikaw na ang Kapitan ang tagapagmaneho ng buhay na 'to. wala nang pagkuha, pagdukot, pag-angkin. mula ngayon, iaalay ko na ang lahat. ako ay Iyo. ilang oras, ilang araw, linggo, buwan, ilang taon na akong naglalakbay at tuloy pa rin ang biyahe. ganun pa rin ang kalagayan ng kalye: malubak, maingay, madumi. pero kapag Ikaw ang nandyan sa upuan, para tayong lumilipad. anumang madaanan biyahe ay napakabanayad. puso ko'y nananabik. saan Mo ako sunod dadalhin? saan kaya makakarating? kahit saan man mapadpad, kahit gaano man kalayo, 'di na ako mawawala. ako ay nakarating na. o tahanang tinatamasa, nahanap na rin Kita. basta't kasama Ka, Hesus ako'y nakauwi na.

Continue reading...

Mayroong isang awiting nais kong marinig Isang mapagpala at malamyos na tinig Mayroong isang pangarap na nais kong matupad Dito sa puso ko'y isa lang ang aking hangad Mayroong isang halamang nais kong mahagkan Nag-iisang bulaklak na may angking kariktan Mayroong isang pangakong iaalay ko sa iyo Sa buhay kong ito'y tanging ikaw aking mundo Koro: Paglisan ko'y walang iiwanang luha Paglisan ko'y hindi wakas kundi isang simula Iiwanan kong bakas ay kahapong walang sigla Haharapin ko ang ngayon at ang bukas na masaya Paglisan ko'y hindi wakas, paglisan ko'y pagdating Sa isang buhay na may pangakong lakas, Pag-asa at pag-ibig na wagas Paglisan sa kahapon Pagdating sa 'king magiging bukas Mayroong isang damdaming sinikap itago Pagtahak sa isang landas na di nais mabago Pagyakap sa liwanag, paghalik sa pag-asa Maaari nang ipagsigawan, maari nang magsaya >Koro<

0

Oct 22, 2015

Oct 22, 2015 at 12:32 AM UTC

Paglisan ay Pagdating

Mayroong isang awiting nais kong marinig Isang mapagpala at malamyos na tinig Mayroong isang pangarap na nais kong matupad Dito sa puso ko'y isa lang ang aking hangad Mayroong isang halamang nais kong mahagkan Nag-iisang bulaklak na may angking kariktan Mayroong isang pangakong iaalay ko sa iyo Sa buhay kong ito'y tanging ikaw aking mundo Koro: Paglisan ko'y walang iiwanang luha Paglisan ko'y hindi wakas kundi isang simula Iiwanan kong bakas ay kahapong walang sigla Haharapin ko ang ngayon at ang bukas na masaya Paglisan ko'y hindi wakas, paglisan ko'y pagdating Sa isang buhay na may pangakong lakas, Pag-asa at pag-ibig na wagas Paglisan sa kahapon Pagdating sa 'king magiging bukas Mayroong isang damdaming sinikap itago Pagtahak sa isang landas na di nais mabago Pagyakap sa liwanag, paghalik sa pag-asa Maaari nang ipagsigawan, maari nang magsaya >Koro<

Continue reading...

011521 Iaalay ko ang aking katha Sa mga sumusubok sa landas na kayhirap pasukin At ang sigaw nila'y kalayaan sa pagpili Kung saan ba ang kani-kanilang tatahakin. Malayang pagpili -- Pagpili sa hindi lamang gusto, Ngunit pagpili sa kung ano nga ba Ang tunay na nararapat. Kaakibat ng pagpili, Ay ang pagtimbang sa kung ano bang Makabuluhan sa panglahat na kapakanan. Hindi tayo pipili dahil tayo'y makasarili, Bagkus tayo'y pipili dahil ito'y ating pinag-isipan. Bakit ba gusto nating tahakin kung nasaan Naroon na ang lahat? At ang lipon ng bawat kulay ng bahaghari Ay sama-samang pumoprotesta Sa kani-kanilang adhikain. Minsan, gusto nating matahimik.. Tahimik na lumalaban Hindi gaya ng mga nasa lansangan At itinatali ang sarili Sa kanilang nasanayang batas. Tayo'y hahalili sa kahapong nagtapos na henerasyon, O baka nalimot mo na ring tayo'y demokrasya na ngayon Ngunit mga alipin ng baluktot na administrasyon noon.. Ano nga ba ang malinis na konsensya Sa bayan kong dinungisan na ng pawis Ng iba'ibang ganid na mga bansa? O minsan nga'y masakit pa pala ang malaman Na tayo rin mismo ang sumira At lumaspangan sa bandila nating Noo'y dugo ang nasa itaas. Sakim ang ating mga sarili Pagkat tayo'y nauuhaw pa Sa pansarili nating kalayaan. Tayo'y walang ipinag-iba Sa mga pailalim na bigayan At pagsalo sa kaso ng iba, Pagtalikod sa karapatang ipinaglalaban Ng mga naging bihag sa selda. Habang ang iba'y naghahalakhakan At pawang mga hangal Sa kanilang pagbalot sa sarili Patungo sa bukas Na hihimlay sa kani-kanilang mga hukay. Susuong ka pa ba? Kaya mo pa bang magbulag-bulagan? Pero sa buhay na iyong pipiliin, Piliin mo sana ang daang matuwid. At paano mo nga malalaman Ang mas higit sa timbangan Kung ang iyong pamantayan Ay sirang orasan at papel na ginintuan.. Nasayo ang hatol Ang hatol kung saan ka lulusong Kung saan ka makikiuso..

0

Jan 15, 2021

Jan 15, 2021 at 12:29 AM UTC

011521 Iaalay ko ang aking katha Sa mga sumusubok sa landas na kayhirap pasukin At ang sigaw nila'y kalayaan sa pagpili Kung saan ba ang kani-kanilang tatahakin. Malayang pagpili -- Pagpili sa hindi lamang gusto, Ngunit pagpili sa kung ano nga ba Ang tunay na nararapat. Kaakibat ng pagpili, Ay ang pagtimbang sa kung ano bang Makabuluhan sa panglahat na kapakanan. Hindi tayo pipili dahil tayo'y makasarili, Bagkus tayo'y pipili dahil ito'y ating pinag-isipan. Bakit ba gusto nating tahakin kung nasaan Naroon na ang lahat? At ang lipon ng bawat kulay ng bahaghari Ay sama-samang pumoprotesta Sa kani-kanilang adhikain. Minsan, gusto nating matahimik.. Tahimik na lumalaban Hindi gaya ng mga nasa lansangan At itinatali ang sarili Sa kanilang nasanayang batas. Tayo'y hahalili sa kahapong nagtapos na henerasyon, O baka nalimot mo na ring tayo'y demokrasya na ngayon Ngunit mga alipin ng baluktot na administrasyon noon.. Ano nga ba ang malinis na konsensya Sa bayan kong dinungisan na ng pawis Ng iba'ibang ganid na mga bansa? O minsan nga'y masakit pa pala ang malaman Na tayo rin mismo ang sumira At lumaspangan sa bandila nating Noo'y dugo ang nasa itaas. Sakim ang ating mga sarili Pagkat tayo'y nauuhaw pa Sa pansarili nating kalayaan. Tayo'y walang ipinag-iba Sa mga pailalim na bigayan At pagsalo sa kaso ng iba, Pagtalikod sa karapatang ipinaglalaban Ng mga naging bihag sa selda. Habang ang iba'y naghahalakhakan At pawang mga hangal Sa kanilang pagbalot sa sarili Patungo sa bukas Na hihimlay sa kani-kanilang mga hukay. Susuong ka pa ba? Kaya mo pa bang magbulag-bulagan? Pero sa buhay na iyong pipiliin, Piliin mo sana ang daang matuwid. At paano mo nga malalaman Ang mas higit sa timbangan Kung ang iyong pamantayan Ay sirang orasan at papel na ginintuan.. Nasayo ang hatol Ang hatol kung saan ka lulusong Kung saan ka makikiuso..

Continue reading...

Sinulat ko ito para sa babaeng inspirasyon ko Sinulat ko to para sa babaeng gusto ko Sinulat ko to kahit di mo gusto Sinulat ko to sa damdaming nanawagan para sayo Sinulat ko to kahit kupas na ang gamit na mga litanya Sinulat ko ito sana'y dinggin at pakinggan Sinulat ko to para sa babaeng mahal at mamahalin ko Sinulat ko to para sayo, aking sinta. Babaeng sinta nakita ko sa'yong matang nakasandal sa pighati hatid ay lumbay at kalungkutan Damdamin mo'y gusot nilukot pinaikot-ikot, kirot ang naidulot Di ka ba napapagod Sa iyong matang luhang di mapigilan pumatak ,umaagos hanggang sa mapagod at makatulog ngunit minsan nauudlot dahil sa sakit na naidulot Bibig at boses na ginapos ng nakaraan sa matatamis mabobolang salita lumipad sa kawalan humantong na bitiwan ka nya Ngayon ay hikbing paudlot udlot, pwede mo na ba ihinto? Para sa taong handa kang hintayin at mahalin ng walang halong kasinungalin at tunay. Handa ang panyo para punasahan ang iyong luha Handa ang tenga para dinggin ang iyong walang katapusan na drama Handa ang mga kamay ipagluto ka punan ang iyong katakawan Handa ang boses para ikaw kantahan kahit sa lumang paraan na tawag ay harana Handang handa kang paglingkuran kahit labhan ang damit ng iyong mga kuya Handa kang samahan sa iyong kasiyahan lalo na sa panahon ng iyong kalungkutan Handang gawin ang lahat ng makakaya para ikaw mapasaya lamang Handa iaalay ang sarili sa Diyos at hubugin ang sarili para maging karapat dapat sayo at sa pag ibig **** alay Handa ako ipakilala ka sa aking pamilya Handa kang hintayin kahit gano man katagal Handa ako na patunayan ang bawat pangako na nakasulat dahil dapat ang isang lalaki ay may isang salita Handang handa ako mahalin at ipaglaban ka sinta. Kapal man ng mukha ang sayo'y iharap Wag mo sana tingan sa itsura sana makita mo ang puso kong malinis ang intensyon totoong tunay Pakiusap muling buksan ang iyong sugatan hilom na puso; Para sa lalake di uso ang laro Sa bawat bigkas na taludtod Pangako sayo di mapupudpod Puso **** naupod napagod Di na mauulit ang pagkakataon na iyon Sayo'y di kahit kelan mapapagod Intidihin ka sa bawat pagkakataon Respeto at pangunawa ang aahon Para sa panahon sa muling pagkakataon Andito lang ako andito ako naghihintay at maghihintay sayo

0

Mar 4, 2018

Mar 4, 2018 at 2:05 AM UTC

Sinulat ko ito para sa babaeng inspirasyon ko Sinulat ko to para sa babaeng gusto ko Sinulat ko to kahit di mo gusto Sinulat ko to sa damdaming nanawagan para sayo Sinulat ko to kahit kupas na ang gamit na mga litanya Sinulat ko ito sana'y dinggin at pakinggan Sinulat ko to para sa babaeng mahal at mamahalin ko Sinulat ko to para sayo, aking sinta. Babaeng sinta nakita ko sa'yong matang nakasandal sa pighati hatid ay lumbay at kalungkutan Damdamin mo'y gusot nilukot pinaikot-ikot, kirot ang naidulot Di ka ba napapagod Sa iyong matang luhang di mapigilan pumatak ,umaagos hanggang sa mapagod at makatulog ngunit minsan nauudlot dahil sa sakit na naidulot Bibig at boses na ginapos ng nakaraan sa matatamis mabobolang salita lumipad sa kawalan humantong na bitiwan ka nya Ngayon ay hikbing paudlot udlot, pwede mo na ba ihinto? Para sa taong handa kang hintayin at mahalin ng walang halong kasinungalin at tunay. Handa ang panyo para punasahan ang iyong luha Handa ang tenga para dinggin ang iyong walang katapusan na drama Handa ang mga kamay ipagluto ka punan ang iyong katakawan Handa ang boses para ikaw kantahan kahit sa lumang paraan na tawag ay harana Handang handa kang paglingkuran kahit labhan ang damit ng iyong mga kuya Handa kang samahan sa iyong kasiyahan lalo na sa panahon ng iyong kalungkutan Handang gawin ang lahat ng makakaya para ikaw mapasaya lamang Handa iaalay ang sarili sa Diyos at hubugin ang sarili para maging karapat dapat sayo at sa pag ibig **** alay Handa ako ipakilala ka sa aking pamilya Handa kang hintayin kahit gano man katagal Handa ako na patunayan ang bawat pangako na nakasulat dahil dapat ang isang lalaki ay may isang salita Handang handa ako mahalin at ipaglaban ka sinta. Kapal man ng mukha ang sayo'y iharap Wag mo sana tingan sa itsura sana makita mo ang puso kong malinis ang intensyon totoong tunay Pakiusap muling buksan ang iyong sugatan hilom na puso; Para sa lalake di uso ang laro Sa bawat bigkas na taludtod Pangako sayo di mapupudpod Puso **** naupod napagod Di na mauulit ang pagkakataon na iyon Sayo'y di kahit kelan mapapagod Intidihin ka sa bawat pagkakataon Respeto at pangunawa ang aahon Para sa panahon sa muling pagkakataon Andito lang ako andito ako naghihintay at maghihintay sayo

Continue reading...

Kagabi, napanaginipan ko ang Unang pagtatangka nating Abutin ang langit. Tumatakbo Tayo sa isang malawak na Parang, tangan ang huling Saranggolang iaalay natin sa Panganorin ng tag-araw. Doon, panginoon natin ang Kalayaan, kaya nilimot natin ang Bilin ng mga nakatatanda. Sabay nating Tinaboy ang ambon, Tinawag ang hangin, Tinaas ang saranggolang Huling saksi na ikaw ay umibig Sa isang ako. Kagabi, napanaginipan ko ang Huling pagtatangka nating abutin Ang langit. Wala na ang malawak Na parang, naparam na ang Bawat bakas ng ako na umibig Sa isang ikaw...

0

Oct 17, 2014

Oct 17, 2014 at 4:39 AM UTC

Ang Huling Saranggola

Kagabi, napanaginipan ko ang Unang pagtatangka nating Abutin ang langit. Tumatakbo Tayo sa isang malawak na Parang, tangan ang huling Saranggolang iaalay natin sa Panganorin ng tag-araw. Doon, panginoon natin ang Kalayaan, kaya nilimot natin ang Bilin ng mga nakatatanda. Sabay nating Tinaboy ang ambon, Tinawag ang hangin, Tinaas ang saranggolang Huling saksi na ikaw ay umibig Sa isang ako. Kagabi, napanaginipan ko ang Huling pagtatangka nating abutin Ang langit. Wala na ang malawak Na parang, naparam na ang Bawat bakas ng ako na umibig Sa isang ikaw...

Continue reading...

Sa malamig na umaga At nag yeyelong gabi Nais ko sanang humigop ng mainit na kape Sa nag babagang tanghali At mainit na hapon Kape namang malamig dulot ng yelo Asukal , gatas o kahit pa barako Nag iiba ang lasa kapag ikaw ang kasama ko Sa malamig na umaga o kahit mainit na hapon Habang nag kukuwento ka kasabay ng pag halo May kasamang saya kapeng ihaharap mo Kagaya ng buhay natin pareho May matamis , mapakla at kahit pa mapait Basta mula ito sa iyong puso Ay lugod kong tatanggapin Tanggapin mo sana itong kape ng buhay Sapagkat itong ihahandog ay may tunay na timpla May kapaitan mang taglay Hindi mawawalan ng tamis , kape ng buhay Kaya sinta , samahan mo ako nawa Sa umaga , tanghali , dapit hapon at gabi Dahil ang kapeng iaalay ay kape ng buhay Na may saya , lumbay at sakit Ngunit pinatamis at hinalo Ng tunay na pag-ibig

0

Feb 23, 2020

Feb 23, 2020 at 7:16 PM UTC

Sa malamig na umaga At nag yeyelong gabi Nais ko sanang humigop ng mainit na kape Sa nag babagang tanghali At mainit na hapon Kape namang malamig dulot ng yelo Asukal , gatas o kahit pa barako Nag iiba ang lasa kapag ikaw ang kasama ko Sa malamig na umaga o kahit mainit na hapon Habang nag kukuwento ka kasabay ng pag halo May kasamang saya kapeng ihaharap mo Kagaya ng buhay natin pareho May matamis , mapakla at kahit pa mapait Basta mula ito sa iyong puso Ay lugod kong tatanggapin Tanggapin mo sana itong kape ng buhay Sapagkat itong ihahandog ay may tunay na timpla May kapaitan mang taglay Hindi mawawalan ng tamis , kape ng buhay Kaya sinta , samahan mo ako nawa Sa umaga , tanghali , dapit hapon at gabi Dahil ang kapeng iaalay ay kape ng buhay Na may saya , lumbay at sakit Ngunit pinatamis at hinalo Ng tunay na pag-ibig

Continue reading...

gamit ang panulat kong lapis ang kwaderno ko'y untiunting numinipis ang kalyo sa kamay ay aking tiniis para lang maiparating itong ninanais ang alay kong tula ay di matatapos hanggat ang boses koy di magmaos sayo ibibigkas at iaalay ng lubos nang puso kong nahulog at sayo dumaosdos alam kong di pa kita lubusang kilala ang bagay na yun ay di na mahalaga nabulag agad sa nakakasilaw **** ganda Engkantada, ang kataohang di ko na pinuna bakit nga ba? bigla akong nanghusga minsan lang mapatinag sa kayumanggi **** mga mata napasailalim sa hiwaga ng 'yong salamangka wala ngang duda, Engkantada, balot ka ng mahika kung ilalarawan ay wala kang katulad aaminin kong isa ka sa aking hinahangad wag ka sanang mabagabag ni umilag kung sabay tayong malalaglag, di na ko papalag saan pa ba ang dapat kong pagmasdan kung may hihigit pa sa iyong larawan maganda na ang aking tinititigan basta ikaw lang ang nakaharang

0

Nov 3, 2018

Nov 3, 2018 at 2:34 AM UTC

Engkantada (Sharmaine)

gamit ang panulat kong lapis ang kwaderno ko'y untiunting numinipis ang kalyo sa kamay ay aking tiniis para lang maiparating itong ninanais ang alay kong tula ay di matatapos hanggat ang boses koy di magmaos sayo ibibigkas at iaalay ng lubos nang puso kong nahulog at sayo dumaosdos alam kong di pa kita lubusang kilala ang bagay na yun ay di na mahalaga nabulag agad sa nakakasilaw **** ganda Engkantada, ang kataohang di ko na pinuna bakit nga ba? bigla akong nanghusga minsan lang mapatinag sa kayumanggi **** mga mata napasailalim sa hiwaga ng 'yong salamangka wala ngang duda, Engkantada, balot ka ng mahika kung ilalarawan ay wala kang katulad aaminin kong isa ka sa aking hinahangad wag ka sanang mabagabag ni umilag kung sabay tayong malalaglag, di na ko papalag saan pa ba ang dapat kong pagmasdan kung may hihigit pa sa iyong larawan maganda na ang aking tinititigan basta ikaw lang ang nakaharang

Continue reading...

Marahil walang isang salita ang makakapag-bigay linaw Sa kadilimang taglay ng tuwina, sa aking labi, tila nawawala ang ilaw Mga mata'y malayo ang tanaw ngunit hindi nito saklaw ang pagitan Higit na malawak at binabalot ng panglaw, sa paggising ay salat sa iyong galaw At oo, tila nagkakaiba ang wika na kilala ng ating mga dila, kaya't iaalay na lamang ang buwan at araw sa'yo, aking mahal, pati na rin aking diwa Mula sa sulok ng aking silid at sa isip na puspos ng suliranin, isinusulat itong munting tula sa buwan ng aking wikang kilala Mga kamay ko'y ipinagdiriwang na mayroong ikaw at ikaw ay akin, ipinagbubunyi ang buwan ng ikaw puso'y tatangis hangga't ika'y makapiling

0

Aug 15, 2022

Aug 15, 2022 at 8:38 AM UTC

Marahil walang isang salita ang makakapag-bigay linaw Sa kadilimang taglay ng tuwina, sa aking labi, tila nawawala ang ilaw Mga mata'y malayo ang tanaw ngunit hindi nito saklaw ang pagitan Higit na malawak at binabalot ng panglaw, sa paggising ay salat sa iyong galaw At oo, tila nagkakaiba ang wika na kilala ng ating mga dila, kaya't iaalay na lamang ang buwan at araw sa'yo, aking mahal, pati na rin aking diwa Mula sa sulok ng aking silid at sa isip na puspos ng suliranin, isinusulat itong munting tula sa buwan ng aking wikang kilala Mga kamay ko'y ipinagdiriwang na mayroong ikaw at ikaw ay akin, ipinagbubunyi ang buwan ng ikaw puso'y tatangis hangga't ika'y makapiling

Continue reading...

Maisusulat ko ang pinakamalulungkot na tula ngayong gabi. Maisusulat, halimbawa: “Ang gabi’y mabituin, at nanginginig, asul, ang mga tala sa dako pa roon.” Umiikot sa langit ang hangin ng gabi, umaawit. Maisusulat ko ang pinakamalulungkot na tula ngayong gabi. Siya’y inibig ko, at kung minsan ako’y inibig din niya. Sa mga gabing tulad nito, niyakap ko siyang mahigpit at hinagkan sa lilim ng walang-hanggang langit. Ako’y inibig niya, kung minsan siya’y inibig ko rin. Paanong hindi iibigin ang mga mata niyang malamlam? Maisusulat ko ang pinakamalulungkot na tula ngayong gabi. Isipin lang: Hindi ko siya kapiling. Nawala siya sa akin. Dinggin ang gabing malawak, mas malawak pagkat wala siya. At ang tula’y pumapatak sa diwa, parang hamog sa parang. Ano ngayon kung di siya mapangalagaan ng aking pag-ibig? Ang gabi’y mabituin, at siya’y hindi ko kapiling. Iyon lamang. Sa malayo, may umaawit. Sa malayo. Diwa ko’y hindi mapalagay sa kanyang pagkawala. Anyong lalapit ang paningin kong naghahanap sa kanya. Puso’y naghahanap sa kanya, at siya’y hindi kapiling. Ito ang dating gabing nagpaputi sa mga dating punongkahoy. Tayo, na nagmula sa panahong iyon, ay di na tulad ng dati. Hindi ko na siya iniibig, oo, pero inibig ko siyang lubos. Tinig ko’y humalik sa hangin para dumampi sa kanyang pandinig. Sa iba. Siya’y sa iba na. Tulad ng mga dati kong halik. Tinig, maningning na katawan. Mga matang walang-hanggan. Hindi ko na siya iniibig, oo, pero baka iniibig ko siya. Napakaikli ng pag-ibig, at napakabata ng paglimot. Pagkat sa mga gabing tulad nito’y yakap ko siyang mahigpit, diwa ko’y di mapalagay sa kanyang pagkawala. Ito marahil ang huling hapding ipadarama niya sa akin, at ito na marahil ang huling tulang iaalay ko sa kanya. “Tonight I Can Write The Saddest Lines” ni Pablo Neruda sinalin sa Filipino ni Jose Lacaba.

0

Dec 16, 2016

Dec 16, 2016 at 9:30 AM UTC

Maisusulat ko ang pinakamalulungkot na tula ngayong gabi. Maisusulat, halimbawa: “Ang gabi’y mabituin, at nanginginig, asul, ang mga tala sa dako pa roon.” Umiikot sa langit ang hangin ng gabi, umaawit. Maisusulat ko ang pinakamalulungkot na tula ngayong gabi. Siya’y inibig ko, at kung minsan ako’y inibig din niya. Sa mga gabing tulad nito, niyakap ko siyang mahigpit at hinagkan sa lilim ng walang-hanggang langit. Ako’y inibig niya, kung minsan siya’y inibig ko rin. Paanong hindi iibigin ang mga mata niyang malamlam? Maisusulat ko ang pinakamalulungkot na tula ngayong gabi. Isipin lang: Hindi ko siya kapiling. Nawala siya sa akin. Dinggin ang gabing malawak, mas malawak pagkat wala siya. At ang tula’y pumapatak sa diwa, parang hamog sa parang. Ano ngayon kung di siya mapangalagaan ng aking pag-ibig? Ang gabi’y mabituin, at siya’y hindi ko kapiling. Iyon lamang. Sa malayo, may umaawit. Sa malayo. Diwa ko’y hindi mapalagay sa kanyang pagkawala. Anyong lalapit ang paningin kong naghahanap sa kanya. Puso’y naghahanap sa kanya, at siya’y hindi kapiling. Ito ang dating gabing nagpaputi sa mga dating punongkahoy. Tayo, na nagmula sa panahong iyon, ay di na tulad ng dati. Hindi ko na siya iniibig, oo, pero inibig ko siyang lubos. Tinig ko’y humalik sa hangin para dumampi sa kanyang pandinig. Sa iba. Siya’y sa iba na. Tulad ng mga dati kong halik. Tinig, maningning na katawan. Mga matang walang-hanggan. Hindi ko na siya iniibig, oo, pero baka iniibig ko siya. Napakaikli ng pag-ibig, at napakabata ng paglimot. Pagkat sa mga gabing tulad nito’y yakap ko siyang mahigpit, diwa ko’y di mapalagay sa kanyang pagkawala. Ito marahil ang huling hapding ipadarama niya sa akin, at ito na marahil ang huling tulang iaalay ko sa kanya. “Tonight I Can Write The Saddest Lines” ni Pablo Neruda sinalin sa Filipino ni Jose Lacaba.

Continue reading...

AKING TULA Para lang sayo aking ginawang tula Na aking tulay sayo lang nakatalaga Na ikaw lang ang pinaghugutan nang aking sigla Na ang bawat linya sayo lang tanging nakalaan Mga salita ay sayoy pinagmulan Itoy hindi malabas sa isipan Kung sayoy walang nararamdaman Ikaw ang tanging inspirasyon nang aking puso at isipan Ang bawat nakasulat na titik Ay sa puso nakaukit Mga tulang sinulat Tanging sayo lang sinta inuulat Mga matatamis na salita Ang tanging handog sayo aking sinta Mga tulang ginawa Sayo lang iaalay na puno nang diwa Sa bawat araw nais kong ipadama Na sa lalim nang nararamdaman Sa tula ay gustong idaan Maipahiwatig ko lang ang pag-ibig na sayoy nakalaan Kay sarap sa pakiramdam Kung akoy makabuo nang isang talata Na ito ay nakalathala At tanging sayo lang ibabalita Nais palagi na sayong paggising Mabasa mo ang nararamdamang lambing Na itoy nagmula sa kaibuturan nang aking damdamin At pagmamahal mo lang tangi kong hiling Sanay laging magustuhan Tulang sayo lang nilaan Sanay sa pagbasa nang bawat salita Maramdaman mo ganu kita kamahal aking sinta At Aking tulay ay para lang sayo nilikha💋😘

0

Jun 2, 2020

Jun 2, 2020 at 7:13 AM UTC

AKING TULA Para lang sayo aking ginawang tula Na aking tulay sayo lang nakatalaga Na ikaw lang ang pinaghugutan nang aking sigla Na ang bawat linya sayo lang tanging nakalaan Mga salita ay sayoy pinagmulan Itoy hindi malabas sa isipan Kung sayoy walang nararamdaman Ikaw ang tanging inspirasyon nang aking puso at isipan Ang bawat nakasulat na titik Ay sa puso nakaukit Mga tulang sinulat Tanging sayo lang sinta inuulat Mga matatamis na salita Ang tanging handog sayo aking sinta Mga tulang ginawa Sayo lang iaalay na puno nang diwa Sa bawat araw nais kong ipadama Na sa lalim nang nararamdaman Sa tula ay gustong idaan Maipahiwatig ko lang ang pag-ibig na sayoy nakalaan Kay sarap sa pakiramdam Kung akoy makabuo nang isang talata Na ito ay nakalathala At tanging sayo lang ibabalita Nais palagi na sayong paggising Mabasa mo ang nararamdamang lambing Na itoy nagmula sa kaibuturan nang aking damdamin At pagmamahal mo lang tangi kong hiling Sanay laging magustuhan Tulang sayo lang nilaan Sanay sa pagbasa nang bawat salita Maramdaman mo ganu kita kamahal aking sinta At Aking tulay ay para lang sayo nilikha💋😘

Continue reading...

Pwede kong dugtungan ang ating nasimulan Pwede mo ring tapusin ng walang lingunan Pwede mo akong ipagtanggol sa lahat ng tao Pwede mo ring iwan ang isang ako. Pwede **** hilingin na lumayo sa akin At lahat ng sakit ay akuin Pwede kang lumabas ng pinto Ng walang pangakong pagbabalik At pwede rin akong tumu-nganga na lang sa isang tabi At mangulila sa iyong mga halik Pwedeng sa akin, ikaw ay magsinungaling Na kapag tayo ang magkasama, Iba ang gusto **** makapiling. Pwede kang maging bingi sa aking mga hinaing Pwede rin akong maging pipi sa aking mga pasanin. Pwede mo akong sumbatan sa aking mga pagkakamali At pwede ring sa piling mo ay hindi na ako manatili. Pwede kang maghanap ng iba, At tuluyang ako'y limutin na Pwede akong magmaka-awa sa iyong harapan Na huwag mo sana akong lisanin Sapagkat ang sabi ng puso ay hindi nito kakayanin At pwede rin tayong umabot sa puntong tatanungin kita Na kung pwede pa ba? Pwede pa bang ayusin natin 'to? Pwede pa bang ayusin kahit sirang-sira na? Na kahit gahibla na lang ang pagitan ng Tayo pa at hindi na. At kahit alam kong pwede iyong mangyari Na kahit hindi sabihin, iyon ay iyo ng nawari. Pero pinili nating ang lahat ng iyon ay hindi gawin Dahil sa pangako ng isa't- isa ay mahalin Mahal, hindi ako perpekto Na kahit malapad ang aking noo, Iaalay ang aking pagkatao At sana, sana, hiling ko Tanggapin mo ito ng buong-buo. Ngunit kung ika'y nag-aalangan, Huwag ka sanang matakot na ako'y lapitan. At kung naguguluhan ka pa rin sa lahat, Nakiki-usap ako,pakibasa lang 'yung pamagat.

0

Jan 30, 2016

Jan 30, 2016 at 9:53 AM UTC

Pwede kong dugtungan ang ating nasimulan Pwede mo ring tapusin ng walang lingunan Pwede mo akong ipagtanggol sa lahat ng tao Pwede mo ring iwan ang isang ako. Pwede **** hilingin na lumayo sa akin At lahat ng sakit ay akuin Pwede kang lumabas ng pinto Ng walang pangakong pagbabalik At pwede rin akong tumu-nganga na lang sa isang tabi At mangulila sa iyong mga halik Pwedeng sa akin, ikaw ay magsinungaling Na kapag tayo ang magkasama, Iba ang gusto **** makapiling. Pwede kang maging bingi sa aking mga hinaing Pwede rin akong maging pipi sa aking mga pasanin. Pwede mo akong sumbatan sa aking mga pagkakamali At pwede ring sa piling mo ay hindi na ako manatili. Pwede kang maghanap ng iba, At tuluyang ako'y limutin na Pwede akong magmaka-awa sa iyong harapan Na huwag mo sana akong lisanin Sapagkat ang sabi ng puso ay hindi nito kakayanin At pwede rin tayong umabot sa puntong tatanungin kita Na kung pwede pa ba? Pwede pa bang ayusin natin 'to? Pwede pa bang ayusin kahit sirang-sira na? Na kahit gahibla na lang ang pagitan ng Tayo pa at hindi na. At kahit alam kong pwede iyong mangyari Na kahit hindi sabihin, iyon ay iyo ng nawari. Pero pinili nating ang lahat ng iyon ay hindi gawin Dahil sa pangako ng isa't- isa ay mahalin Mahal, hindi ako perpekto Na kahit malapad ang aking noo, Iaalay ang aking pagkatao At sana, sana, hiling ko Tanggapin mo ito ng buong-buo. Ngunit kung ika'y nag-aalangan, Huwag ka sanang matakot na ako'y lapitan. At kung naguguluhan ka pa rin sa lahat, Nakiki-usap ako,pakibasa lang 'yung pamagat.

Continue reading...

Salamat! Ilang buwan na akong nagbibingi-bingihan at nagbubulag-bulagan Ang dami ng bagay at tao ang ginamit mo para ako ay malinawan Pero iba pa ring tinig ang aking pinapakinggan Yung mensahe na ang nais sabihin na ika'y layuan Kahapon natagpuan ko ang sagot sa katanungan Ang puso ko ay parang yelong inilabas sa freezer at natunaw Akala ko ang manhid ay forever nang hindi tatablan Lalambot rin pala sa kalaunan Salamat at hindi mo sinukuan ang tulad ko Na walang ginawa kundi umiyak at isiping kawawa ako Ang akala ko nga mensahe mo’y tapos na Ngayon ay may pahabol ka pa pala Una ang sabi mo'y lumapit sa’yo at kausapin ka Palalimin ang ating relasyon at ibigin ka Ngayon pinaalala mo naman kung paanong mabuhay sa mundong ito Na ikalulugod mo at ikabubuti ng tulad ko Paano bang hindi ka mamahalin? Eh ang dami mo nang ginawa para sa akin Hindi ko na tuloy alam ang gagawin Iaalay nalang sayo ang buhay at damdamin Salamat sa pag-ibig **** walang kapantay Sa akin nagpapaalala na masarap ang mabuhay Dahil mayroong nagmamahal ng tunay Ang buhay niya para sa akin ay inialay

0

Nov 30, 2015

Nov 30, 2015 at 12:20 AM UTC

carlyn-tolentino

Salamat! Ilang buwan na akong nagbibingi-bingihan at nagbubulag-bulagan Ang dami ng bagay at tao ang ginamit mo para ako ay malinawan Pero iba pa ring tinig ang aking pinapakinggan Yung mensahe na ang nais sabihin na ika'y layuan Kahapon natagpuan ko ang sagot sa katanungan Ang puso ko ay parang yelong inilabas sa freezer at natunaw Akala ko ang manhid ay forever nang hindi tatablan Lalambot rin pala sa kalaunan Salamat at hindi mo sinukuan ang tulad ko Na walang ginawa kundi umiyak at isiping kawawa ako Ang akala ko nga mensahe mo’y tapos na Ngayon ay may pahabol ka pa pala Una ang sabi mo'y lumapit sa’yo at kausapin ka Palalimin ang ating relasyon at ibigin ka Ngayon pinaalala mo naman kung paanong mabuhay sa mundong ito Na ikalulugod mo at ikabubuti ng tulad ko Paano bang hindi ka mamahalin? Eh ang dami mo nang ginawa para sa akin Hindi ko na tuloy alam ang gagawin Iaalay nalang sayo ang buhay at damdamin Salamat sa pag-ibig **** walang kapantay Sa akin nagpapaalala na masarap ang mabuhay Dahil mayroong nagmamahal ng tunay Ang buhay niya para sa akin ay inialay

Continue reading...

Hahabi ng mga bagong tugma para sa bagong libro Sa mga bagong pahina nito,may pag-ibig na kayang mabubuo? O mga kasawian na naman ang tanging isusulat ko? Kalungkutan na naman ba ang uubos sa tinta ng aking pluma? O sa malinis nitong papel,may pag-ibig nang magmamarka? Maisulat ko kaya ang kuwentong inaasam At sa matayog **** isipan,magawa ko itong ipaalam? Posible kayang mapansin mo ang iaalay kong regalo Kahit na ba di mo pa alam ang pangalan ko? Wala naman kasi akong balak na magpakilala sa iyo! Kahit madalas man tayong magkatagpo— Magkakasya nalang sa mga nakaw na tingin Sa mga simpleng sulyap na ginagawa ng palihim Patuloy akong magmamasid mula sa malayo— Malayo sa iyong tabi, Pagtatagpi-tagpiin ang mga tugmang kapares ng iyong ngiti Hindi ako lalapit at patuloy lang na magkukubli, Pagkat alam kong kapag ika'y nakaramdam— Wala akong magagawa kundi humulmang muli ng paalam.

0

Mar 23, 2018

Mar 23, 2018 at 11:11 PM UTC

"Unang Tula para sa Bagong Inspirasyon"

Hahabi ng mga bagong tugma para sa bagong libro Sa mga bagong pahina nito,may pag-ibig na kayang mabubuo? O mga kasawian na naman ang tanging isusulat ko? Kalungkutan na naman ba ang uubos sa tinta ng aking pluma? O sa malinis nitong papel,may pag-ibig nang magmamarka? Maisulat ko kaya ang kuwentong inaasam At sa matayog **** isipan,magawa ko itong ipaalam? Posible kayang mapansin mo ang iaalay kong regalo Kahit na ba di mo pa alam ang pangalan ko? Wala naman kasi akong balak na magpakilala sa iyo! Kahit madalas man tayong magkatagpo— Magkakasya nalang sa mga nakaw na tingin Sa mga simpleng sulyap na ginagawa ng palihim Patuloy akong magmamasid mula sa malayo— Malayo sa iyong tabi, Pagtatagpi-tagpiin ang mga tugmang kapares ng iyong ngiti Hindi ako lalapit at patuloy lang na magkukubli, Pagkat alam kong kapag ika'y nakaramdam— Wala akong magagawa kundi humulmang muli ng paalam.

Continue reading...

Walang kasiguraduhan, ako, sa'yo ay sumugal Nais ko ay kasiyahan, ngunit puso ko'y napagal Ilang taong maghihintay sa ***b u o **** pagmamahal?*** Ilang luha iaalay, para sa'yo aking mahal? Isipang puno ng pait, pusong puno ng pag-ibig Pagluha, saya, at galit, ano nga bang mananaig? Tagal ng pinagsamahan, ‘di madaling kalimutan Anong dapat asahan kung tayo'y nagkakasakitan? Wala na nga bang katapusan itong mga sisihan Magturuan sa kung sino ang dapat na parusahan Isa, dalawa, tatlo, ilang beses na nangyari ‘to? Aabot ba hanggang dulo, o mananatili dito? Ninais kong kalimutan, masakit na nakaraan Hangad ko ‘yong katapatan, tiwala ko'y alagaan! Ngunit ano bang gagawin, kung sya ay **di pa “raw” handa** Gusto bang ika'y hatawin pa upang ika'y magtanda? Mahal, alam ko namang ika’y tuluyang magbabago Sa ilang pagkakataon, sana’y wag akong mabigo Dahil ako ay tao lang, napapagod sa kalbaryo Puso kong nagtamo ng sugat, napuno na ng kalyo Naniniwala, na sa huli tayo'y ‘di mawawala Seryosohin lang sana itong aking mga babala Sa pag-ibig, tayo man ay magkaiba ng konteksto ‘Wag mo lang sana hayaan ang puso ko'y maging bato! © LMLB

0

May 17, 2018

May 17, 2018 at 3:40 AM UTC

Walang kasiguraduhan, ako, sa'yo ay sumugal Nais ko ay kasiyahan, ngunit puso ko'y napagal Ilang taong maghihintay sa ***b u o **** pagmamahal?*** Ilang luha iaalay, para sa'yo aking mahal? Isipang puno ng pait, pusong puno ng pag-ibig Pagluha, saya, at galit, ano nga bang mananaig? Tagal ng pinagsamahan, ‘di madaling kalimutan Anong dapat asahan kung tayo'y nagkakasakitan? Wala na nga bang katapusan itong mga sisihan Magturuan sa kung sino ang dapat na parusahan Isa, dalawa, tatlo, ilang beses na nangyari ‘to? Aabot ba hanggang dulo, o mananatili dito? Ninais kong kalimutan, masakit na nakaraan Hangad ko ‘yong katapatan, tiwala ko'y alagaan! Ngunit ano bang gagawin, kung sya ay **di pa “raw” handa** Gusto bang ika'y hatawin pa upang ika'y magtanda? Mahal, alam ko namang ika’y tuluyang magbabago Sa ilang pagkakataon, sana’y wag akong mabigo Dahil ako ay tao lang, napapagod sa kalbaryo Puso kong nagtamo ng sugat, napuno na ng kalyo Naniniwala, na sa huli tayo'y ‘di mawawala Seryosohin lang sana itong aking mga babala Sa pag-ibig, tayo man ay magkaiba ng konteksto ‘Wag mo lang sana hayaan ang puso ko'y maging bato! © LMLB

Continue reading...

Librong matagal na binuksan sa madla, Ngayon ay ipipinid ko na, Maraming salamat sa pagbasa ng aking mga obra, Sa inyong aking mga taga suporta. Ngunit ngayong gabi wawakasan ko na, Hindi na kailanman masisilayan pangalan ng may akda, Hindi ko na kayang sumulat pa, Sapagkat kadilima'y tuloyan ng nakapasok sa puso ng manunula. Nahihirapan ilimbag itong huling tula, Kahit alam kong dito'y walang magbabasa, Ito na ang huling tulang aking isusulat, Paalam ito'y iaalay sa inyong lahat. 'Wag ka sanag tumigil sa paglikha, 'Wag **** hayaang mawala ang tinta ng iyong pluma, Gawin **** inspresyon ang pagsasara ng aking libro, Ipinapangako kong ako'y gagabay sa'yo. Hindi man kita lubosang kilala, Ngunit ibibigay ko sa iyo ang aking dugo upang ika'y makasulat pa, Maraming salamat, Ako'y magpapaalam na.

0

Jul 3, 2018

Jul 3, 2018 at 3:29 AM UTC

Librong matagal na binuksan sa madla, Ngayon ay ipipinid ko na, Maraming salamat sa pagbasa ng aking mga obra, Sa inyong aking mga taga suporta. Ngunit ngayong gabi wawakasan ko na, Hindi na kailanman masisilayan pangalan ng may akda, Hindi ko na kayang sumulat pa, Sapagkat kadilima'y tuloyan ng nakapasok sa puso ng manunula. Nahihirapan ilimbag itong huling tula, Kahit alam kong dito'y walang magbabasa, Ito na ang huling tulang aking isusulat, Paalam ito'y iaalay sa inyong lahat. 'Wag ka sanag tumigil sa paglikha, 'Wag **** hayaang mawala ang tinta ng iyong pluma, Gawin **** inspresyon ang pagsasara ng aking libro, Ipinapangako kong ako'y gagabay sa'yo. Hindi man kita lubosang kilala, Ngunit ibibigay ko sa iyo ang aking dugo upang ika'y makasulat pa, Maraming salamat, Ako'y magpapaalam na.

Continue reading...

Hindi ako Balagtas Hindi ako Kabesang Sisiw Ngunit igagawa kita ng binalaybay na epiko Hindi ako Amorsolo Hindi ako Botong Francisco Ngunit ipipinta kita sa dalampasigan ng aking puso Hindi ako Rizal Hindi ako Bonifacio Ngunit buhay ko'y iaalay sa'yo Hindi ako si Alden Richards Hindi ako James Reid Ngunit sa tingin ko, God gave me you.

0

Jan 18, 2017

Jan 18, 2017 at 8:05 AM UTC

mary-ederline-mamburam

Hindi ako Balagtas Hindi ako Kabesang Sisiw Ngunit igagawa kita ng binalaybay na epiko Hindi ako Amorsolo Hindi ako Botong Francisco Ngunit ipipinta kita sa dalampasigan ng aking puso Hindi ako Rizal Hindi ako Bonifacio Ngunit buhay ko'y iaalay sa'yo Hindi ako si Alden Richards Hindi ako James Reid Ngunit sa tingin ko, God gave me you.

Continue reading...

Ako’y isang hamak na manunulat Kung ako’y tatanungin sa yaman ako’y salat Pagdurusa’t hirap nakaukit sa aking balat Gutom at pighati aking dinadaan sa masinsinang pagsulat Mensahe ng aking tula paghihirap ang paksa Pluma at papel luha ang siyang tinta Galak at tuwa iguhit mo at ipinta Pangakong aliw at ligaya iaalay sa’yo sinta

0

Mar 29, 2020

Mar 29, 2020 at 11:05 PM UTC

Ako’y isang hamak na manunulat Kung ako’y tatanungin sa yaman ako’y salat Pagdurusa’t hirap nakaukit sa aking balat Gutom at pighati aking dinadaan sa masinsinang pagsulat Mensahe ng aking tula paghihirap ang paksa Pluma at papel luha ang siyang tinta Galak at tuwa iguhit mo at ipinta Pangakong aliw at ligaya iaalay sa’yo sinta

Continue reading...

"Wag mo akong iiwan", Lagi **** sambit sa akin. "Ako'y nasasaktan at malungkot Puso kong wasak gustong makalimot. Jan ka lang sa'king tabi't Damayan ako hanggang takip silim. Iyong pasayahin panandali Upang lungkot ko'y wag manatili." "Wag mo akong iiwan", Paulit-ulit kong pinakikinggan. Lungkot mo'y aking papawiin, Puso **** wasak aking bubuuin. Di ako aalis sa iyong piling Bukang liwayway pa'y dumating. Sarili ko sa'yo ay iaalay, Di ipagdadamot. Wag mo lang din akong iiwan sa iyong paghilom at paglimot.

0

Sep 19, 2017

Sep 19, 2017 at 11:54 AM UTC

meredith-gualberto

"Wag mo akong iiwan", Lagi **** sambit sa akin. "Ako'y nasasaktan at malungkot Puso kong wasak gustong makalimot. Jan ka lang sa'king tabi't Damayan ako hanggang takip silim. Iyong pasayahin panandali Upang lungkot ko'y wag manatili." "Wag mo akong iiwan", Paulit-ulit kong pinakikinggan. Lungkot mo'y aking papawiin, Puso **** wasak aking bubuuin. Di ako aalis sa iyong piling Bukang liwayway pa'y dumating. Sarili ko sa'yo ay iaalay, Di ipagdadamot. Wag mo lang din akong iiwan sa iyong paghilom at paglimot.

Continue reading...

Gusto kong ibigay sa'yo ang buong mundo,  Halagang isang milyon ang tanong kung paano, Nakakatawang tingnan kung iaalay ko ang iyong buong pagkatao,  Sa iyo mismo, dahil ikaw ang mundo ko. Wika mo'y linyang sinabi ko ay gasgas na,  Sagot ko pabalik ay iba ako sa kanila,  Pagkat kasiyahan at mundo ko'y ikaw,  Magagawa ko na lamang ay lalong pagliwanagin ang iyong ilaw. Ikaw para sa akin ang araw, buwan at mga bituin,  Kapag nawala ka'y tuluyang magdidilim ang aking paningin,  Hindi makakabangon, paa'y waring nakabaon,  Sa isang kumunoy na tatawagin kong kahapon. Mundo pala'y hindi ko maiaalay sa iyo,  Ikaw at ang mundo ay iisa at iyan ang totoo,  Ang magagawa ko lamang ay ingatan ka at mahalin ng tapat,  Wala nang ngunit, subalit at datapwat.

0

Apr 12, 2016

Apr 12, 2016 at 5:27 AM UTC

Gusto kong ibigay sa'yo ang buong mundo,  Halagang isang milyon ang tanong kung paano, Nakakatawang tingnan kung iaalay ko ang iyong buong pagkatao,  Sa iyo mismo, dahil ikaw ang mundo ko. Wika mo'y linyang sinabi ko ay gasgas na,  Sagot ko pabalik ay iba ako sa kanila,  Pagkat kasiyahan at mundo ko'y ikaw,  Magagawa ko na lamang ay lalong pagliwanagin ang iyong ilaw. Ikaw para sa akin ang araw, buwan at mga bituin,  Kapag nawala ka'y tuluyang magdidilim ang aking paningin,  Hindi makakabangon, paa'y waring nakabaon,  Sa isang kumunoy na tatawagin kong kahapon. Mundo pala'y hindi ko maiaalay sa iyo,  Ikaw at ang mundo ay iisa at iyan ang totoo,  Ang magagawa ko lamang ay ingatan ka at mahalin ng tapat,  Wala nang ngunit, subalit at datapwat.

Continue reading...

Sinong makakapagsabi na kaya ko palang iaalay ang kantang ito sayo. Nakalimot ako, Masyado kong nilunod ang mga oras ko kakaisip sa mga pighating dala ng imahinasyon ko. Nilamon tuloy di lang ng pagkatao ko kung hindi pati ang puso ko. Nakalimutan kong ikaw pala ang nagpapatibok nito. Sabi nga sa kanta, "this heart it beats, beats for only you". Pero nasaan ako? Ito, nilulunod ko ang sarili sa mga luhang hindi mapawi pawi. Nakalimutan ko na bago sya o sila dumating, ikaw ang unang lumapit. Nakalimutan ko na bago ako sa kanila umasa, hiningi ko muna sayo ang mga bagay na aking natatamasa. Nakalimutan ko na bago ako sa kanya o sakanila kumapit, kamay mo muna ang unang kumalinga. Nakalimot ako, na bago ako manlimos ng atensyon nya, o nila Binigay mo ito ng buong buo. Oo alam ko, naging matigas ako. Ilang beses mo na akong niyakap pero pilit akong pumipiglas. Oo alam ko, na sa tuwing nag iisa ako at lahat ng tao ay tinalikuran ako. Ikaw ang kahit hindi ko nakikita pero alam ko, andyan ka lang sa tabi ko. Inaalay ko ang kantang ito, dahil oo tama ang mga liriko nito. Hindi ko kaya ng wala ka. Ikaw na nagsilbing hanging payapa sa puso kong binabagyo ng galit, pangamba at kung ano ano pa. Ikaw na nagsisilbing huling hininga ko, huling pag asa ko. Pakiusap, wag kang mapapagod na yakapin ako. Isayaw, ang puso ko hanggang muling matutong magmahal. Isayaw, ang puso ko, tulad ng puso mo na walang ibang alam kung hindi ang magpatawad. Isayaw, ang pagkatao ko, At ibalik ako sa dating ako. Patawad nakalimot ako.

0

Mar 23, 2018

Mar 23, 2018 at 1:23 AM UTC

Sinong makakapagsabi na kaya ko palang iaalay ang kantang ito sayo. Nakalimot ako, Masyado kong nilunod ang mga oras ko kakaisip sa mga pighating dala ng imahinasyon ko. Nilamon tuloy di lang ng pagkatao ko kung hindi pati ang puso ko. Nakalimutan kong ikaw pala ang nagpapatibok nito. Sabi nga sa kanta, "this heart it beats, beats for only you". Pero nasaan ako? Ito, nilulunod ko ang sarili sa mga luhang hindi mapawi pawi. Nakalimutan ko na bago sya o sila dumating, ikaw ang unang lumapit. Nakalimutan ko na bago ako sa kanila umasa, hiningi ko muna sayo ang mga bagay na aking natatamasa. Nakalimutan ko na bago ako sa kanya o sakanila kumapit, kamay mo muna ang unang kumalinga. Nakalimot ako, na bago ako manlimos ng atensyon nya, o nila Binigay mo ito ng buong buo. Oo alam ko, naging matigas ako. Ilang beses mo na akong niyakap pero pilit akong pumipiglas. Oo alam ko, na sa tuwing nag iisa ako at lahat ng tao ay tinalikuran ako. Ikaw ang kahit hindi ko nakikita pero alam ko, andyan ka lang sa tabi ko. Inaalay ko ang kantang ito, dahil oo tama ang mga liriko nito. Hindi ko kaya ng wala ka. Ikaw na nagsilbing hanging payapa sa puso kong binabagyo ng galit, pangamba at kung ano ano pa. Ikaw na nagsisilbing huling hininga ko, huling pag asa ko. Pakiusap, wag kang mapapagod na yakapin ako. Isayaw, ang puso ko hanggang muling matutong magmahal. Isayaw, ang puso ko, tulad ng puso mo na walang ibang alam kung hindi ang magpatawad. Isayaw, ang pagkatao ko, At ibalik ako sa dating ako. Patawad nakalimot ako.

Continue reading...