Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"utak" poems
Minsan mapapaisip ka na lang kung ikaw ba ay nagkulang o siya yung di lumaban. Mapapaisip ka na lang kung tama bang ikaw ang nahihirapan, patuloy na lumalaban, gulo’y subok na iniwasan, upang di lang siya masaktan. Mapapaisip ka na lang kung kaya ka ba iniwan kasi kahit gaano mo ipaglaban — na lahat ng problema niya ikaw na pumapasan umuuwi ka paring luhaan. Tama ba na tratuhin ka ng ganito? na parang laruan na pag sawa na sa iba, ikaw naman ang gusto? Tama ba na maramdaman mo ang sakit na nasa iyong puso kasi pinili mo siya kahit alam ng utak mo na di siya nakakatulong sayo? Tama ba na sa dinami dami ng taong araw araw na kumakausap sa’yo, dito ka pa nahulog sa taong di ka naman isasalo? Ang dami kong sinasabi sa ibang tao na maraming gago sa mundo na di dapat sila papaloko. Pero sa dulo din pala, ako yung magmamahal ng tulad mo. Pasalamat ka, ako na yung nagparaya siguro kasi di ko na rin kaya lalo na’t nakita kitang may kasamang iba. Tinago mo pa, sinabi **** kaibigan mo lang siya ngunit ang totoo pala, pag di tayo magkasama tumatakbo ka pabalik sa kanya. Di na rin siguro ako magtataka kung bakit mas pinili mo siya baka dahil ang puso nyo’y nagtugma o mas magaling lang siya sa kama. Bakit nga ba ako nagpakatanga? Nadaan mo nga lang ba ako sa iyong matatamis na salita, mga pangakong di ko alam kung matutupad ba o sadyang uhaw lang ako sa pagmamahal kaya nung nakita mo ako’t nagpapakahangal nasabi **** “pwede na ‘to, di rin naman ako tatagal.”   Sinabi ng mga magulang ko na lahat ng tao pinanganak ng may puso na kailangan mo lang intindihin at mahalin dahil sa dulo, pagmamahal niya’y iyong aanihin. Pero akalain mo yun, may mga tao palang tulad mo na di mo alam kung wala ba siyang puso o ipinaglihi sa demonyo. Nakakatawa ka, na lahat ng dugo, pawis, pati narin oras sayo ko lahat nawaldas buti sana kung nababalik mo ’to pero wala, ginawa mo akong uto uto. Isa kang patunay na may mga taong na kahit lahat ng pagmamahal sayo ay ibigay nag hahanap ka parin sa iba ng wala kang kamalay malay. Ngayon, tapos na ako. Di ko kailangan ang isang tulad mo. Sa lahat ng gago sa mundo, ikaw pa ang pinili ko, ikaw pa ang minahal ko, ikaw pa ang pinagubusan ko ng oras ng ganito, ikaw pa ang sumira sa’king utak at puso. Pero salamat din sa’yo dahil kung hindi sa pang-gagago mo hindi ko mapapansin na ang pagmamahal di ko lang makukuha sa’yo hindi ko mapapansin na marami rin palang masasama sa mundo na ang gusto lamang ay makitang mawasak ang sarili ko. Andami kong natutunan di lang tungkol sa mga tulad mo kundi pati na rin sa sarili ko: na kaya ko palang magmahal ng ganito na kaya ko palang lumaban ng husto na kaya ko palang ibigay ang lahat pati narin aking puso. Ngayong, mag isa na ulit ako, mas masaya na ako. Kaya sa susunod na darating sa buhay ko, tandaan mo nagmahal ako ng gago kaya ayusin mo ang buhay mo kung ayaw **** sulatan kita ng ganito.
0
Aug 23, 2018
Aug 23, 2018 at 3:57 AM UTC
Sa Lahat ng Gago sa Mundo
Minsan mapapaisip ka na lang kung ikaw ba ay nagkulang o siya yung di lumaban. Mapapaisip ka na lang kung tama bang ikaw ang nahihirapan, patuloy na lumalaban, gulo’y subok na iniwasan, upang di lang siya masaktan. Mapapaisip ka na lang kung kaya ka ba iniwan kasi kahit gaano mo ipaglaban — na lahat ng problema niya ikaw na pumapasan umuuwi ka paring luhaan. Tama ba na tratuhin ka ng ganito? na parang laruan na pag sawa na sa iba, ikaw naman ang gusto? Tama ba na maramdaman mo ang sakit na nasa iyong puso kasi pinili mo siya kahit alam ng utak mo na di siya nakakatulong sayo? Tama ba na sa dinami dami ng taong araw araw na kumakausap sa’yo, dito ka pa nahulog sa taong di ka naman isasalo? Ang dami kong sinasabi sa ibang tao na maraming gago sa mundo na di dapat sila papaloko. Pero sa dulo din pala, ako yung magmamahal ng tulad mo. Pasalamat ka, ako na yung nagparaya siguro kasi di ko na rin kaya lalo na’t nakita kitang may kasamang iba. Tinago mo pa, sinabi **** kaibigan mo lang siya ngunit ang totoo pala, pag di tayo magkasama tumatakbo ka pabalik sa kanya. Di na rin siguro ako magtataka kung bakit mas pinili mo siya baka dahil ang puso nyo’y nagtugma o mas magaling lang siya sa kama. Bakit nga ba ako nagpakatanga? Nadaan mo nga lang ba ako sa iyong matatamis na salita, mga pangakong di ko alam kung matutupad ba o sadyang uhaw lang ako sa pagmamahal kaya nung nakita mo ako’t nagpapakahangal nasabi **** “pwede na ‘to, di rin naman ako tatagal.”   Sinabi ng mga magulang ko na lahat ng tao pinanganak ng may puso na kailangan mo lang intindihin at mahalin dahil sa dulo, pagmamahal niya’y iyong aanihin. Pero akalain mo yun, may mga tao palang tulad mo na di mo alam kung wala ba siyang puso o ipinaglihi sa demonyo. Nakakatawa ka, na lahat ng dugo, pawis, pati narin oras sayo ko lahat nawaldas buti sana kung nababalik mo ’to pero wala, ginawa mo akong uto uto. Isa kang patunay na may mga taong na kahit lahat ng pagmamahal sayo ay ibigay nag hahanap ka parin sa iba ng wala kang kamalay malay. Ngayon, tapos na ako. Di ko kailangan ang isang tulad mo. Sa lahat ng gago sa mundo, ikaw pa ang pinili ko, ikaw pa ang minahal ko, ikaw pa ang pinagubusan ko ng oras ng ganito, ikaw pa ang sumira sa’king utak at puso. Pero salamat din sa’yo dahil kung hindi sa pang-gagago mo hindi ko mapapansin na ang pagmamahal di ko lang makukuha sa’yo hindi ko mapapansin na marami rin palang masasama sa mundo na ang gusto lamang ay makitang mawasak ang sarili ko. Andami kong natutunan di lang tungkol sa mga tulad mo kundi pati na rin sa sarili ko: na kaya ko palang magmahal ng ganito na kaya ko palang lumaban ng husto na kaya ko palang ibigay ang lahat pati narin aking puso. Ngayong, mag isa na ulit ako, mas masaya na ako. Kaya sa susunod na darating sa buhay ko, tandaan mo nagmahal ako ng gago kaya ayusin mo ang buhay mo kung ayaw **** sulatan kita ng ganito.
Continue reading...
94
Ang sabi ko ayaw ko na sayo gusto ko nang harapin ang bukas, ang bukas sa buhay ko Ngunit hindi ko inaasahan na sa iyong paglisan ganito ang aking mararamdaman ang pakiramdam ng masaktan Makita ka na sumama sa ibang tao na hindi para sa iyo Ang para sa iyo ay isang tao, na parang ako o ako mismo Ito ang hinihingi ko pero bakit iba, bakit iba ang sinasabi ng aking puso sa binubulong ng utak ko Gusto kitang agawin, pero ano ang laban ko Siya ang mahal mo at ako,kaibigan mo lang ako Kaibigan mo na nagsabi ng nararamdaman at pinabayaan mo, pinabayaan **** masaktan
0
Dec 28, 2015
Dec 28, 2015 at 5:29 AM UTC
Ano Ang Laban Ko
PAG-IBIG, NAPA-KOMPLIKADO MO NAGBUBUHOL-BUHOL ANG UTAK KO MAPAGKUNWARI PA MINSA’Y SUSULPOT WARI’Y NAGPAPANGGAP NA SUOT MAPANGAHAS KA, AT WALANG PINIPILI MATAPOS UMASA, PUSO’Y NASAWI O MAPAGPANGGAP NA PAG-IBIG! KAILAN KA MAKAKATIKIM NG GALIT? TIWALA’Y NILAAN PAGKATAPOS AY IIWAN SUKDULANG HAPDI KATUMBAS AY PIGHATI HINDI MO BA NALALAMAN KUNG GAANO KASAKIT MASAKTAN? HINDI MO MANLANG BA TUTULUNGANG MAG-HILOM ANG PUSONG NASAKTAN? TATAWANAN MO NALANG BA ANG PUSONG NAPILAYAN? HABANG SA IYONG HIGAAN IKA’Y SARAP NA SARAP SA PAG-HIMLAY? O MAY AWA PA BANG NARARAMDAMAN? SA PUSONG MINSA’Y MINAHAL KAHIT HIBIK LAMANG NG BALIKAT AY HUWAG SANANG IPAGKAIT SA PUSONG MINSA’Y INIBIG
0
Mar 28, 2015
Mar 28, 2015 at 1:51 AM UTC
Pag-ibig ba't ang lupet mo? (TAGALOG)
Oo. Totoo. Hindi mo na kailangan ipagsigawang mahal mo ako, na aakyat pa sa rurok ng bundok para isigaw ang pangalan ko, at ipahayag ang nilalaman ng damdaming nagsisidhi, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan na nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng ibang tao, dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig nang wagas o hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libo-libong litrato ang ipo-post mo, dahil ayaw ko lang mawala ang pagiging pribado ng ating relasyon, sapat na sa akin ang itago mo ang mga litratong ‘yan, at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang ma-insecure sa iba, hindi ko sila papatulan, hindi ko sila papansinin, hindi kita niligawan nang mahigit isang taon para saktan lang, wala akong **** sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung sino ka, kung anong mayro’n at wala sa’yo, dahil mahal kita. Mahal na mahal, hindi mo kailangang ma-insecure. Hindi. Lahat ng bagay, ay aking gagawin, dahil hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa bawat letra ng mga salitang namumutawi sa aking bibig, hindi ito isang antigong alahas na susuotin lamang sa mga piling okasyon, pagkatapos ay itatago sa kahon, at kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon, mamahalin kita kahit sa ano mang panahon: tirik man ang araw sa pagtawa o kulimlim man ang gabi sa pag-iyak. Mahal kita. Mahal na mahal, at hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa mahal lang kita, kukunin ko ang mga agiw sa ‘yong mga lumang gunita, pilit kong wasakin ang mga pader na nakaharang sa ating dalawa. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pagsanay sa sarili sa ‘yong presensya at pagkandili, sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit **** binabayo, mga pagkukulang na pilit **** pinupunan, at sa mga araw na kahit luha ang nalalasap ay patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, pumasok ka sa pinakakasulok ng aking utak, nang mabatid mo ang mga nakasulat, nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: ililibot kita, sa aking nakaraan, sa aking ngayon at sa aking bukas, ilalahad ang pag-aasam na makatakas sa mga kabiguang natanaw. Sisirin natin ang pinakailalim ng aking puso, dito matatagpuan ang pag-ibig na kailanman hindi mabubura, hindi maglalaho, para sa nag-iisang ikaw. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, d’yan sa puso mo, nakaukit rin ang pangalan ko, at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako. Mahal mo ako. Mahal na mahal.
0
Jul 3, 2016
Jul 3, 2016 at 11:18 AM UTC
Hindi Mo Na Kailangan Ipagsigawang Mahal Mo Ako
Oo. Totoo. Hindi mo na kailangan ipagsigawang mahal mo ako, na aakyat pa sa rurok ng bundok para isigaw ang pangalan ko, at ipahayag ang nilalaman ng damdaming nagsisidhi, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan na nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng ibang tao, dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig nang wagas o hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon. Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libo-libong litrato ang ipo-post mo, dahil ayaw ko lang mawala ang pagiging pribado ng ating relasyon, sapat na sa akin ang itago mo ang mga litratong ‘yan, at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang ma-insecure sa iba, hindi ko sila papatulan, hindi ko sila papansinin, hindi kita niligawan nang mahigit isang taon para saktan lang, wala akong **** sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung sino ka, kung anong mayro’n at wala sa’yo, dahil mahal kita. Mahal na mahal, hindi mo kailangang ma-insecure. Hindi. Lahat ng bagay, ay aking gagawin, dahil hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa bawat letra ng mga salitang namumutawi sa aking bibig, hindi ito isang antigong alahas na susuotin lamang sa mga piling okasyon, pagkatapos ay itatago sa kahon, at kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon, mamahalin kita kahit sa ano mang panahon: tirik man ang araw sa pagtawa o kulimlim man ang gabi sa pag-iyak. Mahal kita. Mahal na mahal, at hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa mahal lang kita, kukunin ko ang mga agiw sa ‘yong mga lumang gunita, pilit kong wasakin ang mga pader na nakaharang sa ating dalawa. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pagsanay sa sarili sa ‘yong presensya at pagkandili, sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit **** binabayo, mga pagkukulang na pilit **** pinupunan, at sa mga araw na kahit luha ang nalalasap ay patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, pumasok ka sa pinakakasulok ng aking utak, nang mabatid mo ang mga nakasulat, nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: ililibot kita, sa aking nakaraan, sa aking ngayon at sa aking bukas, ilalahad ang pag-aasam na makatakas sa mga kabiguang natanaw. Sisirin natin ang pinakailalim ng aking puso, dito matatagpuan ang pag-ibig na kailanman hindi mabubura, hindi maglalaho, para sa nag-iisang ikaw. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, d’yan sa puso mo, nakaukit rin ang pangalan ko, at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako. Mahal mo ako. Mahal na mahal.
Continue reading...
93
Aking damdamin, aking hinaing, Dahil sa mga saloobin, mga hiling, Bilang isang batang walang muwang, Sa mga bagay na sa paningi'y hunghang. Nilalaman ng aking mga tula, Mga dinaramdam sa buhay kong payapa, Buhay kung saan ako naging malaya, Buhay kung saan ako ngumiti at lumuha. Ang mga tula kong ito, Sumasalamin sa damdamin ko, Kaligayahan man o panibugho, O mga nararamdaman lamang nitong puso. Pagkat di ako sanay sa malayang taludturan, Piniling may tugma ang hulihan, Tugmang nagkukubli sa buong ng kwento, Linimitahan ang mga salitang ginamit ko. Mas gugustuhin kong itula na lamang, 'tong mga nais sabihing nakakahadlang, Dahil sa tula, ako'y nagiging malaya, Malayang naipabatid ang di masambit nitong dila. Dito, puso ang pinapairal, Paggamit ng utak matumal, Dahil ito ang pinto ng puso ko, Bintana ng damdamin ko, Dito ko nalang linalabas ang gusto kong sabihin sa'yo, Dito ko nalang linalabas pati mga pangarap ko, Lahat ng gustong makamit at gustong maabot, Dahil ang katotohanan, dito ko nililimot. Ito ang mundo ko ng imahinasyon, Salungat sa pananaw kong sa realidad sumasang-ayon, Iniisip ang lahat ng maaaring mangyari, Kahit na sa paningin ko, imposible. Ito ang aking naging takbuhan, Takbuhan sa mga panahon ng kalungkutan, Kasama sa panahon ng kaligayahan, At sandigan kung ako'y nag-iisa't iniwan. Ako'y nasanay mag-isa kasama sya, Sa lahat ng oras na walang makakasama, Sa lahat ng oras na walang makausap na iba, Kaming dalawa, nagbigay buhay sa isang makata. Akin ang ideya, kanya ang paraan, Ako'y napalapit na, kinahiligan, Dahil dito nadama ko rin ang kaligayahan, Sa pagsulat ng laman nitong puso't isipan. Ito ang isa sa aking mga katauhan, Makatang pagsusulat ay naging takbuhan, Pagsusulat ang ginawang libangan, Sa tula buhay ay ipinaloob, pati katapatan.
0
Apr 8, 2017
Apr 8, 2017 at 11:09 AM UTC
Ang Tula ko
Aking damdamin, aking hinaing, Dahil sa mga saloobin, mga hiling, Bilang isang batang walang muwang, Sa mga bagay na sa paningi'y hunghang. Nilalaman ng aking mga tula, Mga dinaramdam sa buhay kong payapa, Buhay kung saan ako naging malaya, Buhay kung saan ako ngumiti at lumuha. Ang mga tula kong ito, Sumasalamin sa damdamin ko, Kaligayahan man o panibugho, O mga nararamdaman lamang nitong puso. Pagkat di ako sanay sa malayang taludturan, Piniling may tugma ang hulihan, Tugmang nagkukubli sa buong ng kwento, Linimitahan ang mga salitang ginamit ko. Mas gugustuhin kong itula na lamang, 'tong mga nais sabihing nakakahadlang, Dahil sa tula, ako'y nagiging malaya, Malayang naipabatid ang di masambit nitong dila. Dito, puso ang pinapairal, Paggamit ng utak matumal, Dahil ito ang pinto ng puso ko, Bintana ng damdamin ko, Dito ko nalang linalabas ang gusto kong sabihin sa'yo, Dito ko nalang linalabas pati mga pangarap ko, Lahat ng gustong makamit at gustong maabot, Dahil ang katotohanan, dito ko nililimot. Ito ang mundo ko ng imahinasyon, Salungat sa pananaw kong sa realidad sumasang-ayon, Iniisip ang lahat ng maaaring mangyari, Kahit na sa paningin ko, imposible. Ito ang aking naging takbuhan, Takbuhan sa mga panahon ng kalungkutan, Kasama sa panahon ng kaligayahan, At sandigan kung ako'y nag-iisa't iniwan. Ako'y nasanay mag-isa kasama sya, Sa lahat ng oras na walang makakasama, Sa lahat ng oras na walang makausap na iba, Kaming dalawa, nagbigay buhay sa isang makata. Akin ang ideya, kanya ang paraan, Ako'y napalapit na, kinahiligan, Dahil dito nadama ko rin ang kaligayahan, Sa pagsulat ng laman nitong puso't isipan. Ito ang isa sa aking mga katauhan, Makatang pagsusulat ay naging takbuhan, Pagsusulat ang ginawang libangan, Sa tula buhay ay ipinaloob, pati katapatan.
Continue reading...
48
Ang isinulat ko ay isang pagtatala mula sa bulag, na matagal nang ninanais na makakita ng liwanag, dahil kumpara sa atin, kahit ipikit ang mga mata, kahit takpan pa 'yan, mayroon pa rin tayong nakikita, mapa-asul, mapa-dilaw, mapa-pula, hinding hindi ito aabot sa dilim, dahil mayroon pa ring mga bituin. Ito ang pagtatala ng bulag, "'Nak, kagabi lang ako nakaramdam ng galit sa isang tao, sa buong buhay kong nakatira sa tapat ng simbahan, kagabi lang ako nakaranas ng kulo sa puso ko, kagabi lang ako natulog nang galit, sana patawarin ako ng Diyos. Lumapit sa akin ang isang lalaki, sabi niya, 'Lo, mahirap bang magmahal?', 'Oo, hijo. May asawa ka na ba?', 'Meron ** E lagi ** kaming nagaaway, kaya umalis nalang ako ng bahay, ayoko na siyang kausapin, dahil baka husgahan nanaman ako, baka masaktan lang ulit ako, baka sabihin nanaman niyang ang hina-hina ko, sasabihin nanaman niyang hindi na ako natuto sa mga kasalanan ko, ang dami ko raw nasaktang tao, wala na silang nagawa kundi tumungo, dahil sa lungkot, dahil sa insulto, dahil sa mga salita kong galing sa puso. Naalala ko sabi ng nanay ko, na lahat ng sinasabi ko ay galing sa puso, pero bakit kung kailan ko gustong mabuo, napakahirap ibalik ang dating ako?' Ito ang iyak ng isang nangangailangan ng pagmamahal, isang lalaking may pusong bakal, ito ang naging payo ko, 'Hijo, kausapin mo ang asawa mo.' Biglang sigaw niya, 'E ayaw ko nga! Nagkasala rin naman siya, pareho lang kami, siya dapat ang lumapit sa akin.' Parang tinamaan ako ng bala ng baril, at ang puso ko'y biglang tumigil, dahil hindi ko naman kayo pinalaki nang mayabang, kaya hinawaan na ako ng galit, 'Ang yabang mo! sarado ang utak mo sarado ang tainga mo sarado ang puso mo mas bingi ka pa sa bingi at mas bulag ka pa sa bulag ayaw **** mahushagan kasi ayaw **** masaktan, ayaw **** masaktan kasi ayaw **** matuto, hindi ka natututo sa mga kasalanan mo, kasi akala mo na lahat ng ginagawa mo ay ayos na, hindi mo pinapansin ang kalagayan ng iba, na naghihirap sa kakaisip kung sila ba ang dahilan, kung bakit ka nagkaganyan. Minahal ka nila, pero hindi mo tinanggap, minahal ka nila, pero tinulak mo sila, minahal ka nila... hindi mo ba sila mamahalin? Lalo silang napalayo sa'yo, nung kinailangan mo ng tulong, pamilya at pagmamahal' Wala na akong narinig na boses, umalis na siya, sana lang kinausap niya ang asawa niya. 'Nak, tandaan niyo ang payo ko sa inyong magkakapatid, na 'wag na 'wag kayong maghihiwalay, dahil pag ako'y nawala, sana manatili kayong nakadilat sa katotohanan, na ang kayabangan ay nakakasira ng isang pamilya.".
0
Mar 24, 2018
Mar 24, 2018 at 1:12 AM UTC
Bulag
Ang isinulat ko ay isang pagtatala mula sa bulag, na matagal nang ninanais na makakita ng liwanag, dahil kumpara sa atin, kahit ipikit ang mga mata, kahit takpan pa 'yan, mayroon pa rin tayong nakikita, mapa-asul, mapa-dilaw, mapa-pula, hinding hindi ito aabot sa dilim, dahil mayroon pa ring mga bituin. Ito ang pagtatala ng bulag, "'Nak, kagabi lang ako nakaramdam ng galit sa isang tao, sa buong buhay kong nakatira sa tapat ng simbahan, kagabi lang ako nakaranas ng kulo sa puso ko, kagabi lang ako natulog nang galit, sana patawarin ako ng Diyos. Lumapit sa akin ang isang lalaki, sabi niya, 'Lo, mahirap bang magmahal?', 'Oo, hijo. May asawa ka na ba?', 'Meron ** E lagi ** kaming nagaaway, kaya umalis nalang ako ng bahay, ayoko na siyang kausapin, dahil baka husgahan nanaman ako, baka masaktan lang ulit ako, baka sabihin nanaman niyang ang hina-hina ko, sasabihin nanaman niyang hindi na ako natuto sa mga kasalanan ko, ang dami ko raw nasaktang tao, wala na silang nagawa kundi tumungo, dahil sa lungkot, dahil sa insulto, dahil sa mga salita kong galing sa puso. Naalala ko sabi ng nanay ko, na lahat ng sinasabi ko ay galing sa puso, pero bakit kung kailan ko gustong mabuo, napakahirap ibalik ang dating ako?' Ito ang iyak ng isang nangangailangan ng pagmamahal, isang lalaking may pusong bakal, ito ang naging payo ko, 'Hijo, kausapin mo ang asawa mo.' Biglang sigaw niya, 'E ayaw ko nga! Nagkasala rin naman siya, pareho lang kami, siya dapat ang lumapit sa akin.' Parang tinamaan ako ng bala ng baril, at ang puso ko'y biglang tumigil, dahil hindi ko naman kayo pinalaki nang mayabang, kaya hinawaan na ako ng galit, 'Ang yabang mo! sarado ang utak mo sarado ang tainga mo sarado ang puso mo mas bingi ka pa sa bingi at mas bulag ka pa sa bulag ayaw **** mahushagan kasi ayaw **** masaktan, ayaw **** masaktan kasi ayaw **** matuto, hindi ka natututo sa mga kasalanan mo, kasi akala mo na lahat ng ginagawa mo ay ayos na, hindi mo pinapansin ang kalagayan ng iba, na naghihirap sa kakaisip kung sila ba ang dahilan, kung bakit ka nagkaganyan. Minahal ka nila, pero hindi mo tinanggap, minahal ka nila, pero tinulak mo sila, minahal ka nila... hindi mo ba sila mamahalin? Lalo silang napalayo sa'yo, nung kinailangan mo ng tulong, pamilya at pagmamahal' Wala na akong narinig na boses, umalis na siya, sana lang kinausap niya ang asawa niya. 'Nak, tandaan niyo ang payo ko sa inyong magkakapatid, na 'wag na 'wag kayong maghihiwalay, dahil pag ako'y nawala, sana manatili kayong nakadilat sa katotohanan, na ang kayabangan ay nakakasira ng isang pamilya.".
Continue reading...
72
Tanghali na at nais ko sana magsulat, Ibuhos ang lahat ng aking gustong ipagtapat, Ngunit wala, walang lumabas ni isang letra o salita, Nahihirapan na kahit hindi halata. Isang lapis at papel ang aking hawak, Ang daming bumubulabog sa aking utak, Nais ko sanang iparating sayo, Binighani mo ang puso ko. Kaso ang hirap, ang hirap hirap isulat ng aking nadarama, Na parang magiging katawatawa o masyadong madrama, Hindi ko alam kung paano pero ito ang naisip ko, Naisip kong paraan para masabi sayo. Ang pagsulat. Dahil ito ang aking bibig, Ito ang tanging paraan para mailabas ko ang aking hinanakit o pag-ibig, Nakakatawa man o ang "corny" pakinggan, Pero kahit ganoon pa man, ipagpapatuloy ko sa paraan na makakagaan. Makakagaan sa akin at sa mga taong makakabasa, Na hindi ito sinulat ng basta basta, Isang blankong papel at isang ordinaryong katulad ko, Isinusulat ang lahat ng mensahe sa paraan na alam ko. Gagabihin nanaman kaka-isip, At bibisita nanaman  ang mga talang gabi gabing sumisilip, Nakakatuwa dahil sila ang laging kausap, Habang natutulog ang mga ulap. Isang blankong papel ang aking hawak, Walang kawala sa magulo kong utak
0
Aug 9, 2016
Aug 9, 2016 at 9:44 AM UTC
BLANKONG PAPEL
sa gabi ito nararamdaman ko ang lamig kung saan ang katawan ko ay nanginginig ang gabi na bilang lang ang natatamaan ng liwanag ng buwan sa daan nag lakad ako sa dilim para magpahangin at mag isip isip ng mga bagay na gumugulo at sumasagi sa utak ko ito ba mga bituin tinitingala ko ay totoo bang tinutupad ang hiling ng mga tao? o isa lang silang bagay na palamuti sa itaas ng kalawakan para maging matingkad ang mga gabi at mag bigay ng kislap sa itaas ng kalangitan para matawag itong maganda minsan naniwala ako sa kasabihan kapag nakita mo ito sa kalangitan kung saan ang pakiramdam mo ay hindi mo maintindihan. subukan mo ibulong sa bituin at pagkatapos sabihin mo dito ang mga gusto **** mag bago sa sitwasyon na naaayon sa kagustuhan mo at ibibigay at magkakatotoo sinubukan ko gawin ito ng mataimtim. sinabi ko na lahat ng aking hinanakit at sakit ibinulong ko ito sa mga bituin na may kasama pang luha baka sakali sakin ay maawa hiniling ko na sana ay bumalik ka. yakapin ako muli at hindi kana aalis pa hahawakan ang aking kamay at sasabihin sakin hindi mo kaya hiniling ko rin na sana sabihin **** mayroon tayo pa ilang gabi pa ang mga dumaan sinubukan ko mag lakad lakad sa madilim na daan at mag isip kung saan na ba napunta ang mga hiniling kung ito ba'y pagpapalain sakin o ito ba ay mababaliwala at mag lalaho lang din ng bula kasama ng mga hiling ko kung babalik ka pa ba napag tanto ko kaya hindi sinang ayunan ang aking mga hiling ay parehas tayong humiling sa bagay na ginusto na mangyari para satin ikaw na gusto **** bumalik sya at mahalin ka ulit ikaw na pinapangarap sya ikaw na sana hindi na ulit kayo maghihiwalay pa at ako na umaasa babalik kapa ako na nag hihintay at umaasa ako na humihiling pa ng pangalawang pagkatataon para mahalin. ako na sana ay piliin mo rin. nabaliwala ang lahat ng hiniling para sa ating dalawa. naisip ko na hindi naman natin kailangan ang mga bituin na to para hilingin ng mga bagay na gusto natin dahil tayo ang mga bituin sumabog sa kalangitan pagkatapos ng ating mga hiling para sa atin ay magpapasaya tayo ang mga bituin tutupad sa gusto natin mabago ang lahat tayo ang mga bituin noon ay nag ningning at nag sama pero mali ang tinalikdang daan tayo ang mga nawalang bituin sa kalangitan at pinag tagpo ng kapalaran at pagkakataon para hilingin sa bawat isa pero iba ang gustong makasama. tayo ang mga bituin na yon tayo ang mga bituin nag ningning noon tayo yon tayo ang bituin na yon.
0
Jan 12, 2019
Jan 12, 2019 at 8:24 AM UTC
Tayong dalawa ang nawawalang bituin sa langit
sa gabi ito nararamdaman ko ang lamig kung saan ang katawan ko ay nanginginig ang gabi na bilang lang ang natatamaan ng liwanag ng buwan sa daan nag lakad ako sa dilim para magpahangin at mag isip isip ng mga bagay na gumugulo at sumasagi sa utak ko ito ba mga bituin tinitingala ko ay totoo bang tinutupad ang hiling ng mga tao? o isa lang silang bagay na palamuti sa itaas ng kalawakan para maging matingkad ang mga gabi at mag bigay ng kislap sa itaas ng kalangitan para matawag itong maganda minsan naniwala ako sa kasabihan kapag nakita mo ito sa kalangitan kung saan ang pakiramdam mo ay hindi mo maintindihan. subukan mo ibulong sa bituin at pagkatapos sabihin mo dito ang mga gusto **** mag bago sa sitwasyon na naaayon sa kagustuhan mo at ibibigay at magkakatotoo sinubukan ko gawin ito ng mataimtim. sinabi ko na lahat ng aking hinanakit at sakit ibinulong ko ito sa mga bituin na may kasama pang luha baka sakali sakin ay maawa hiniling ko na sana ay bumalik ka. yakapin ako muli at hindi kana aalis pa hahawakan ang aking kamay at sasabihin sakin hindi mo kaya hiniling ko rin na sana sabihin **** mayroon tayo pa ilang gabi pa ang mga dumaan sinubukan ko mag lakad lakad sa madilim na daan at mag isip kung saan na ba napunta ang mga hiniling kung ito ba'y pagpapalain sakin o ito ba ay mababaliwala at mag lalaho lang din ng bula kasama ng mga hiling ko kung babalik ka pa ba napag tanto ko kaya hindi sinang ayunan ang aking mga hiling ay parehas tayong humiling sa bagay na ginusto na mangyari para satin ikaw na gusto **** bumalik sya at mahalin ka ulit ikaw na pinapangarap sya ikaw na sana hindi na ulit kayo maghihiwalay pa at ako na umaasa babalik kapa ako na nag hihintay at umaasa ako na humihiling pa ng pangalawang pagkatataon para mahalin. ako na sana ay piliin mo rin. nabaliwala ang lahat ng hiniling para sa ating dalawa. naisip ko na hindi naman natin kailangan ang mga bituin na to para hilingin ng mga bagay na gusto natin dahil tayo ang mga bituin sumabog sa kalangitan pagkatapos ng ating mga hiling para sa atin ay magpapasaya tayo ang mga bituin tutupad sa gusto natin mabago ang lahat tayo ang mga bituin noon ay nag ningning at nag sama pero mali ang tinalikdang daan tayo ang mga nawalang bituin sa kalangitan at pinag tagpo ng kapalaran at pagkakataon para hilingin sa bawat isa pero iba ang gustong makasama. tayo ang mga bituin na yon tayo ang mga bituin nag ningning noon tayo yon tayo ang bituin na yon.
Continue reading...
87
Tinatamad ako hindi ko magawang tipahin ang tiklado ng aking computer. Inaantok ako malamang kinakapos ng oxygen ang utak ko kaya ganito. Pero ang diwa ko’y gising at gustong sumulat ng tula hindi ito nakatulala. Anong tula ang susulatin ko? Tungkol ba sa’yo at sa pagsinta nating tuyo? O patungkol sa bayan kong minamahal na walang utang na loob sa malasakit ng iba? Ang bayan o ang aking pag-ibig sa’yo alin sa dalawa? Ewan ko nalilito ako. Pareho kayong mahalaga, pareho ko kayong mahal, pero alam ko na pareho din kayong mawawala. Bakit ko sasayangin ang aking mga salita? Bakit kailangan ko pang ialay ang bunga ng aking kaisipan kung sa bandang huli ito ay mawawalan lang ng saysay? Hayaan **** mag-diskurso ako kahit sandali lang mahal ko. Ilan tula na ba ng aking sinulat para sa bayan kong sawi at laging alipin ng mga walang turing at pakundangan, may nangyari ba? Wala naman diba? Walang saysay ang pagliyag ko sa bayang ito na laging lumuluhod at sumusunod sa mga dayuhan. Itong bayan na sa kabila ng kanyang paghihirap at dalita ay laging nangangamuhan at humahalik sa paa ng mga kapitalistang ganid. Ang bayan ng mga taong mahirap paniwalain sa totoo pero madaling bolahin ng mga pulitikong hunghang. Ito ba ang bayan na aking iibigin? at ikaw naman mahal ko Batid mo'ng iniibig kita alam mo yan pero para saan ang aking pagliyag sa’yo kung mawawala ka rin sa akin? Oo naman nasasabik ako lagi sa’yo, gusto kitang yakapin, halikan at makasiping sa buong magdamag hanggang sa bukang-liwayway. Pero hanggang kailan ako mananaginip ng gising at mananabik saiyong piling gayong alam ko na hindi ka naman talaga magiging akin sa habang panahon? Marami ba akong tanong? Pasensya kana ganun talaga ang isang makata, nabubuhay s’ya gamit ang mga salita at tandang pananong. Pero sige magsusulat ako ng isang tula para sa’yo at para sa bayan ko. Magsusulat ako kahit alam kong walang magbabasa nito. Magsusulat ako at aasa na parang hangal, aasa na may babasa at maniniwala sa aking mga salita. Ipapahid ko ang utak at damdamin ko sa papel na tulad sa isang nababaliw. Magsusulat ako dahil tungkulin ko ito, magsusulat ako dahil alipin ako nito, magsusulat ako dahil ito lang ang alam ko at higit sa lahat magsusulat ako dahil ito ang buhay ko. Iaalay ko sa’yo mahal kong marupok at sa’yo bayan kong walang utang na loob ang aking tula kahit inaantok at tinatamad ako.
0
Nov 8, 2017
Nov 8, 2017 at 1:58 AM UTC
Tinatamad ako
Tinatamad ako hindi ko magawang tipahin ang tiklado ng aking computer. Inaantok ako malamang kinakapos ng oxygen ang utak ko kaya ganito. Pero ang diwa ko’y gising at gustong sumulat ng tula hindi ito nakatulala. Anong tula ang susulatin ko? Tungkol ba sa’yo at sa pagsinta nating tuyo? O patungkol sa bayan kong minamahal na walang utang na loob sa malasakit ng iba? Ang bayan o ang aking pag-ibig sa’yo alin sa dalawa? Ewan ko nalilito ako. Pareho kayong mahalaga, pareho ko kayong mahal, pero alam ko na pareho din kayong mawawala. Bakit ko sasayangin ang aking mga salita? Bakit kailangan ko pang ialay ang bunga ng aking kaisipan kung sa bandang huli ito ay mawawalan lang ng saysay? Hayaan **** mag-diskurso ako kahit sandali lang mahal ko. Ilan tula na ba ng aking sinulat para sa bayan kong sawi at laging alipin ng mga walang turing at pakundangan, may nangyari ba? Wala naman diba? Walang saysay ang pagliyag ko sa bayang ito na laging lumuluhod at sumusunod sa mga dayuhan. Itong bayan na sa kabila ng kanyang paghihirap at dalita ay laging nangangamuhan at humahalik sa paa ng mga kapitalistang ganid. Ang bayan ng mga taong mahirap paniwalain sa totoo pero madaling bolahin ng mga pulitikong hunghang. Ito ba ang bayan na aking iibigin? at ikaw naman mahal ko Batid mo'ng iniibig kita alam mo yan pero para saan ang aking pagliyag sa’yo kung mawawala ka rin sa akin? Oo naman nasasabik ako lagi sa’yo, gusto kitang yakapin, halikan at makasiping sa buong magdamag hanggang sa bukang-liwayway. Pero hanggang kailan ako mananaginip ng gising at mananabik saiyong piling gayong alam ko na hindi ka naman talaga magiging akin sa habang panahon? Marami ba akong tanong? Pasensya kana ganun talaga ang isang makata, nabubuhay s’ya gamit ang mga salita at tandang pananong. Pero sige magsusulat ako ng isang tula para sa’yo at para sa bayan ko. Magsusulat ako kahit alam kong walang magbabasa nito. Magsusulat ako at aasa na parang hangal, aasa na may babasa at maniniwala sa aking mga salita. Ipapahid ko ang utak at damdamin ko sa papel na tulad sa isang nababaliw. Magsusulat ako dahil tungkulin ko ito, magsusulat ako dahil alipin ako nito, magsusulat ako dahil ito lang ang alam ko at higit sa lahat magsusulat ako dahil ito ang buhay ko. Iaalay ko sa’yo mahal kong marupok at sa’yo bayan kong walang utang na loob ang aking tula kahit inaantok at tinatamad ako.
Continue reading...
14
In tagalog… Nagmahal ka na ng ilang katawan? Sa lipunang ating ginagalawan  naranasan mo na bang matitigan  na para kang hinuhubaran?  Naranasan mo na bang maging barya?  Na gagamitin kang panukli  sa mga kasalanan nila.  Masarap pa bang mabuhay sa labas,  kung ang tingin sayo ay  labasan ng sarap ng loob.  Nagmahal ka na ba ng ilang katawan? na ang tingin mo lang sa kanya  ay panandaliang pulutan.  na kapag nabulatlat mo na't lahat   ay pssst waiter isa pa ngang ganyan,   ung malaman para  kumukulo kong kalamnan.   ung makinis,   masarap titigan,   ung masarap hawakan, nagsuot lang ng maikli  ay pinasok mo na agad  sa makitid **** utak,  napakabilis ng kamay mo,  sing bilis ng kabayo.  Nagmahal ka na bang ilang katawan?  dahil lang sa ika'y tigang  dahil lang sa hindi mo mapigilang maglibang.  Naputokan ka na ba?  ng mga sumasabog na alispusta?  dahil lang sa nagsuot ka ng maganda,  pokpok ka na?  Lumaki ako na ang tingin sa ari ng babae  ay parang laro sa perya,  iyong may itatapon kang matalim  para ang lobo'y pasabogin kung ilan ang naputok **** lobo  ay yun din ang estado mo,  syempre mas marami  mas malaki ang premyo.  Tinuruan ako ng lipunan  na tratohin silang parang salamin,  alagaan at mahalin,  pero pag sawa ka na't nauumay ay babasagin, na kapag ginawa mo ito  ay isa ka ng ganap na lalake.  Na para mapitas mo ang mansanas ni eba  ay dapat magbalat kayo ka.  ahas ika nga,  magbabalat ang katawan  para sa iba naman.  para makarami naman.  Na kapag napaikot mo na't  sumangayon na sayo  ay dahan dahan **** ipasok  ang pagkalalake mo. Ito ay para humingi ng tawag I  sa mga babaeng nagawan ko ng masama.  Sa lipunang ating kinatatayoan,  sa lipunang ating unti unting binubuo  para sa darating pang henerasyon  Magmamahal ka pa ba ilang katawan? Hanggang ngayon  maski ang ating lipunan  ay hindi alam depinisyonwas one  ng pagiging lalake.  Pero siguro panahon na  para tanongin natin ang ating sarili Kung tama pa ba ang ginagawa natin?  ito ba ang gusto nating gayahin ng mga susunod sa atin?
0
May 21, 2018
May 21, 2018 at 10:20 PM UTC
Have You Ever Love Some Body (Spoken Word PoetryPiece)
In tagalog… Nagmahal ka na ng ilang katawan? Sa lipunang ating ginagalawan  naranasan mo na bang matitigan  na para kang hinuhubaran?  Naranasan mo na bang maging barya?  Na gagamitin kang panukli  sa mga kasalanan nila.  Masarap pa bang mabuhay sa labas,  kung ang tingin sayo ay  labasan ng sarap ng loob.  Nagmahal ka na ba ng ilang katawan? na ang tingin mo lang sa kanya  ay panandaliang pulutan.  na kapag nabulatlat mo na't lahat   ay pssst waiter isa pa ngang ganyan,   ung malaman para  kumukulo kong kalamnan.   ung makinis,   masarap titigan,   ung masarap hawakan, nagsuot lang ng maikli  ay pinasok mo na agad  sa makitid **** utak,  napakabilis ng kamay mo,  sing bilis ng kabayo.  Nagmahal ka na bang ilang katawan?  dahil lang sa ika'y tigang  dahil lang sa hindi mo mapigilang maglibang.  Naputokan ka na ba?  ng mga sumasabog na alispusta?  dahil lang sa nagsuot ka ng maganda,  pokpok ka na?  Lumaki ako na ang tingin sa ari ng babae  ay parang laro sa perya,  iyong may itatapon kang matalim  para ang lobo'y pasabogin kung ilan ang naputok **** lobo  ay yun din ang estado mo,  syempre mas marami  mas malaki ang premyo.  Tinuruan ako ng lipunan  na tratohin silang parang salamin,  alagaan at mahalin,  pero pag sawa ka na't nauumay ay babasagin, na kapag ginawa mo ito  ay isa ka ng ganap na lalake.  Na para mapitas mo ang mansanas ni eba  ay dapat magbalat kayo ka.  ahas ika nga,  magbabalat ang katawan  para sa iba naman.  para makarami naman.  Na kapag napaikot mo na't  sumangayon na sayo  ay dahan dahan **** ipasok  ang pagkalalake mo. Ito ay para humingi ng tawag I  sa mga babaeng nagawan ko ng masama.  Sa lipunang ating kinatatayoan,  sa lipunang ating unti unting binubuo  para sa darating pang henerasyon  Magmamahal ka pa ba ilang katawan? Hanggang ngayon  maski ang ating lipunan  ay hindi alam depinisyonwas one  ng pagiging lalake.  Pero siguro panahon na  para tanongin natin ang ating sarili Kung tama pa ba ang ginagawa natin?  ito ba ang gusto nating gayahin ng mga susunod sa atin?
Continue reading...
71
hindi naman ako isang makata. ang pluma at isip ko’y di nagtutugma. oo. minsan ay pinipilit kong bilangin ang mga letra at pinipilipit ang utak sa isang salitang nasa dulo na ng aking dila. ngunit, hindi ako isang makata. hindi ako katulad ng mga nakikita mo sa mga libro wala akong galing na kayang ipahiwatig ang mga salita sa magagarbong paraan hindi maipalalabas ng pluma ko na ang pinakakinakatakot **** bagay... isang rosas na kahit maganda’y kukurutin ang balat mo hanggang ika’y magkasugat at magdugo hindi ako isang makata. ang mga luha ko man ay sunod sunod na at ang plumang hawak-hawak ko ay dumudulas na gusto pa rin ilabas ng puso ko ang mga salitang naiisip nito: “Ito ang tulang hindi bebenta.” ito ang tulang hindi mo makikita sa papel na may pahina ito ang tulang hindi mo pagaaksayahan ng pera ito ang tulang hindi mo tatapusin basahin ito ang tulang hindi mo aaralin walang bilang ang mga linya at walang tugma ang mga salita walang magagarbong salitang kailangan mo pang hanapin ang kahulugan walang mababangong linya na tatatak sa’yong isipan walang pangalan na agad agad **** matatandaan hindi ba’t sinabi ko na sa iyo? ito ang tulang hindi bebenta. bakit ba binabasa mo pa rin? sinasayang mo lang oras mo. sabagay, salamat na rin. salamat sa oras mo. pasasalamatan kita sa bilis **** pagtingin pasasalamatan kita sa muntikan **** paglalim ng pagiisip para intindihan ang tulang hindi bebenta pero hahayaan mo ako hahayaan mo ako na ituloy ang tulang ito hahayaan mo ako na ilabas ang damdamin ko hahayaan mo ako na hawakan pa rin ang pluma hahayaan mo ako na magsulat at sumaya kahit alam kong hindi mo babasahin dahil natutunan ko nang pasayahin ang sarili ko sa mga munting laro at paglikha ng mga istorya na humuhukay ng isang malalim na bangin natutunan ko nang tabunan ito uli ng lupa gamit ang pluma na mauubos na ang tinta pagkatapos ay didiligan ko ito gamit ang aking luha hanggang sa unti-unting tubuan ito ng bunga siguro sa pagdating ng panahon mayroon mang makakita... mababasa niya ito ngunit hindi niya maiintindihan. at mailalagay ito si isang museo at pilit itong iintindihin dahil kaibigan, ang mga pinakalumang bagay kahit wala nang gamit ay minsan ding nagkaroon ng halaga kaya kaibigan, tinatapos ko na. tinatapos ko na ang huling tula na hindi bebenta.
0
Jan 5, 2019
Jan 5, 2019 at 12:25 PM UTC
ang tulang hindi bebenta
hindi naman ako isang makata. ang pluma at isip ko’y di nagtutugma. oo. minsan ay pinipilit kong bilangin ang mga letra at pinipilipit ang utak sa isang salitang nasa dulo na ng aking dila. ngunit, hindi ako isang makata. hindi ako katulad ng mga nakikita mo sa mga libro wala akong galing na kayang ipahiwatig ang mga salita sa magagarbong paraan hindi maipalalabas ng pluma ko na ang pinakakinakatakot **** bagay... isang rosas na kahit maganda’y kukurutin ang balat mo hanggang ika’y magkasugat at magdugo hindi ako isang makata. ang mga luha ko man ay sunod sunod na at ang plumang hawak-hawak ko ay dumudulas na gusto pa rin ilabas ng puso ko ang mga salitang naiisip nito: “Ito ang tulang hindi bebenta.” ito ang tulang hindi mo makikita sa papel na may pahina ito ang tulang hindi mo pagaaksayahan ng pera ito ang tulang hindi mo tatapusin basahin ito ang tulang hindi mo aaralin walang bilang ang mga linya at walang tugma ang mga salita walang magagarbong salitang kailangan mo pang hanapin ang kahulugan walang mababangong linya na tatatak sa’yong isipan walang pangalan na agad agad **** matatandaan hindi ba’t sinabi ko na sa iyo? ito ang tulang hindi bebenta. bakit ba binabasa mo pa rin? sinasayang mo lang oras mo. sabagay, salamat na rin. salamat sa oras mo. pasasalamatan kita sa bilis **** pagtingin pasasalamatan kita sa muntikan **** paglalim ng pagiisip para intindihan ang tulang hindi bebenta pero hahayaan mo ako hahayaan mo ako na ituloy ang tulang ito hahayaan mo ako na ilabas ang damdamin ko hahayaan mo ako na hawakan pa rin ang pluma hahayaan mo ako na magsulat at sumaya kahit alam kong hindi mo babasahin dahil natutunan ko nang pasayahin ang sarili ko sa mga munting laro at paglikha ng mga istorya na humuhukay ng isang malalim na bangin natutunan ko nang tabunan ito uli ng lupa gamit ang pluma na mauubos na ang tinta pagkatapos ay didiligan ko ito gamit ang aking luha hanggang sa unti-unting tubuan ito ng bunga siguro sa pagdating ng panahon mayroon mang makakita... mababasa niya ito ngunit hindi niya maiintindihan. at mailalagay ito si isang museo at pilit itong iintindihin dahil kaibigan, ang mga pinakalumang bagay kahit wala nang gamit ay minsan ding nagkaroon ng halaga kaya kaibigan, tinatapos ko na. tinatapos ko na ang huling tula na hindi bebenta.
Continue reading...
52
Ang babaeng maganda, alam ang kanyang hitsura. Pasimpleng tumitingin sa anumang pwedeng magsilbing salamin. Konting suklay, konting pulbo sa balat, ilang dampi ng pabango. Kung umiwas sa araw, parang bampirang malulusaw. Walang bakas ng pagod, kilala lamang ay lugod. Ang babaeng maganda, Prinsesa. Ang babaeng maganda, walang pinoproblema. Matayog ang lipad ng utak, daig pa si Icarus na nagkawatak ang pakpak. Hindi marunong tumingin sa daan, bahala ka nang mag-ingat, iwasan, huwag siyang tamaan. Gumuho man ang mundo, sa kanya lamang walang epekto. Dahil sa tulong ng lahat, naititiyak na hindi siya mamulat. Ganito ang babaeng maganda, nagmimistulang tanga. Ang babaeng maganda, puro na lang demanda. Walang labis, lahat kulang, kailangan laging nakalalamang. Kung nais magpahuli, pasensya ang hinihingi. Kapag nangunguna, “Pagbigyang daan ang Reyna!” Ito ang tama, ito ang dapat. Isinusuko ng lalaki ang lahat, para sa babaeng maganda. Walang-hiyang maldita. Ang babaeng maganda, bukod-tangi kung umasta. Bawat kilos, sukat mapaglihim, walang itinatapat. Walang kupas ang pag-ngingisi, sa likod ng maskara, naninisi. Damdaming kahapon, ‘di maasahang mananaig ngayon. Kay bilis maglaho ng pag-ibig. Kahit anong lirikong sawi, idinadaig ng babaeng maganda, na hindi marunong magtiwala. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, dahil alam niya ang kanyang halaga. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, pagka’t siya’y nag-aakalang walang ibang tulad niya. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, kasi hindi niya alam kung paanong magmahal ng iba.
0
Jul 15, 2012
Jul 15, 2012 at 7:38 AM UTC
Mahirap Magmahal ng Babaeng Maganda (It's Difficult To Love A Beautiful Woman)
Ang babaeng maganda, alam ang kanyang hitsura. Pasimpleng tumitingin sa anumang pwedeng magsilbing salamin. Konting suklay, konting pulbo sa balat, ilang dampi ng pabango. Kung umiwas sa araw, parang bampirang malulusaw. Walang bakas ng pagod, kilala lamang ay lugod. Ang babaeng maganda, Prinsesa. Ang babaeng maganda, walang pinoproblema. Matayog ang lipad ng utak, daig pa si Icarus na nagkawatak ang pakpak. Hindi marunong tumingin sa daan, bahala ka nang mag-ingat, iwasan, huwag siyang tamaan. Gumuho man ang mundo, sa kanya lamang walang epekto. Dahil sa tulong ng lahat, naititiyak na hindi siya mamulat. Ganito ang babaeng maganda, nagmimistulang tanga. Ang babaeng maganda, puro na lang demanda. Walang labis, lahat kulang, kailangan laging nakalalamang. Kung nais magpahuli, pasensya ang hinihingi. Kapag nangunguna, “Pagbigyang daan ang Reyna!” Ito ang tama, ito ang dapat. Isinusuko ng lalaki ang lahat, para sa babaeng maganda. Walang-hiyang maldita. Ang babaeng maganda, bukod-tangi kung umasta. Bawat kilos, sukat mapaglihim, walang itinatapat. Walang kupas ang pag-ngingisi, sa likod ng maskara, naninisi. Damdaming kahapon, ‘di maasahang mananaig ngayon. Kay bilis maglaho ng pag-ibig. Kahit anong lirikong sawi, idinadaig ng babaeng maganda, na hindi marunong magtiwala. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, dahil alam niya ang kanyang halaga. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, pagka’t siya’y nag-aakalang walang ibang tulad niya. Mahirap magmahal ng babaeng maganda, kasi hindi niya alam kung paanong magmahal ng iba.
Continue reading...
60
Bayani sa bayan meron pa nga ba , tuluyan nga bang nawala o bulag ka lang talaga Nawawala na nga ba ang mga bayani o meron naman masyado lang tayong nagiging utak talangka, Sa bansang to hindi umuunlad , sinisisi ang gobyerno bakit hindi mo sisihin ang kapwa mo Kapwa mo mahal mo ano ka siraulo , dito sa bayan na ito hindi uso ang ganyang pagkatao Mas gugustuhin pa nilang kapwa ko mas angat ako , dahil ang sukatan dito ay estado nang pagkatao, Mahirap ka at walang salapi subukan **** ipaglaban ang karapatan mo , masama ang tingin saiyo Mayaman ka lumaban ka pera pera lang naman ang laban dito tiyak na ikaw ay mananalo Ganito sa bayan ko hindi balanse ang mga tao , kahit nga kumayod ka nang sobra sobra para makamit ang pangarap mo kung ang nasa paligid mo ay hihilahin ka pababa para lang bumalik ka sa simula at maging problemado, Ano sisihin mo lang kapwa mo?sisihin mo din sarili mo maghapon kang nakatunganga sa modernong teknolohiya hindi mo kayang mag reklamo sa ginagawa ng mga **** mo sa paraalan na nakatunganga din dahil hangad mo lang ay masarap na buhay at hindi mo hangad ang matuto sa paaaralang ito. Masyado ka nang nilamon nang sarap hindi mo danas ang hirap , tumingin ka naman sa ginawa nang mga nagpaaral sayo Naghirap sila humanap nang solusyon para lang ipamukha sayo na kahit malayo sila sayo o wala silang oras para sayo handa silang gawin ang mahirap na trabaho at kahit kokonting oras lang ang ibigay nila para makasama mo, makita ka lang masaya at masaksihan ang tagumpay nang buhay mo, yun ang pinakamagandang sukli na ibibigay mo Napaisip ka na ba sa ginagawa mo , palagi ka nalang dada daig mo pa ang telepono na walang sumasagot tunog lang nang tunog,at Galit ka pa , todo dabog kapag di napagbigyan ang gusto mo .Puro nalang tayo ganyan maliit na bagay pinapalaki Bakit di mo tignan mabuti at pagaralan ang iyong sarili ang kapaligiran tama bang magreklamo nang magreklamo kung ang sarili mo nga hindi mo parin maitama , tandaan mo na ang buhay ay parang isang gulong pero minsan nangangamoy din pakiramdaman mo nang mabuti baka sunog na at amoy goma na ang gulong na sinasabi mo , tignan mo din kung yung hangin masyado nang madami ang lumalabas para naman sa susunod hindi ka puro pag aaaklas.
0
Feb 22, 2018
Feb 22, 2018 at 10:39 AM UTC
Hatak,Ihip,Tago,Hanap
Bayani sa bayan meron pa nga ba , tuluyan nga bang nawala o bulag ka lang talaga Nawawala na nga ba ang mga bayani o meron naman masyado lang tayong nagiging utak talangka, Sa bansang to hindi umuunlad , sinisisi ang gobyerno bakit hindi mo sisihin ang kapwa mo Kapwa mo mahal mo ano ka siraulo , dito sa bayan na ito hindi uso ang ganyang pagkatao Mas gugustuhin pa nilang kapwa ko mas angat ako , dahil ang sukatan dito ay estado nang pagkatao, Mahirap ka at walang salapi subukan **** ipaglaban ang karapatan mo , masama ang tingin saiyo Mayaman ka lumaban ka pera pera lang naman ang laban dito tiyak na ikaw ay mananalo Ganito sa bayan ko hindi balanse ang mga tao , kahit nga kumayod ka nang sobra sobra para makamit ang pangarap mo kung ang nasa paligid mo ay hihilahin ka pababa para lang bumalik ka sa simula at maging problemado, Ano sisihin mo lang kapwa mo?sisihin mo din sarili mo maghapon kang nakatunganga sa modernong teknolohiya hindi mo kayang mag reklamo sa ginagawa ng mga **** mo sa paraalan na nakatunganga din dahil hangad mo lang ay masarap na buhay at hindi mo hangad ang matuto sa paaaralang ito. Masyado ka nang nilamon nang sarap hindi mo danas ang hirap , tumingin ka naman sa ginawa nang mga nagpaaral sayo Naghirap sila humanap nang solusyon para lang ipamukha sayo na kahit malayo sila sayo o wala silang oras para sayo handa silang gawin ang mahirap na trabaho at kahit kokonting oras lang ang ibigay nila para makasama mo, makita ka lang masaya at masaksihan ang tagumpay nang buhay mo, yun ang pinakamagandang sukli na ibibigay mo Napaisip ka na ba sa ginagawa mo , palagi ka nalang dada daig mo pa ang telepono na walang sumasagot tunog lang nang tunog,at Galit ka pa , todo dabog kapag di napagbigyan ang gusto mo .Puro nalang tayo ganyan maliit na bagay pinapalaki Bakit di mo tignan mabuti at pagaralan ang iyong sarili ang kapaligiran tama bang magreklamo nang magreklamo kung ang sarili mo nga hindi mo parin maitama , tandaan mo na ang buhay ay parang isang gulong pero minsan nangangamoy din pakiramdaman mo nang mabuti baka sunog na at amoy goma na ang gulong na sinasabi mo , tignan mo din kung yung hangin masyado nang madami ang lumalabas para naman sa susunod hindi ka puro pag aaaklas.
Continue reading...
22
Ako'y kinakabahan Saan ko kaya ito u-umpisahan? Siguro ito'y epekto ng iyong biglaang paglisan Kaya ako ngayon ay naguguluhan Pano mo nagawang mang-iwan? Iniwan .. iniwan ang puso ko sa ere ng walang kaalam-alam Na Hanggang ngayon halos puso ko'y nangunguyam Sa bawat oras na pumapasok sa aking puso at utak na tila isda na uhaw-uhaw Hanap-hanap palagi ay ikaw Minsan naalala ko pa nga naisulat ko ang iyong pangalan sa buhangin Nagbabakasakali na sana'y ika'y dumating Nakatingin sa mga bituin Umaasa na isa sa mga ito ay magbigyang diin na sana dumating Ang nagiisang bituin para sa akin Nilalamok na ko kakatingin sa mga butuin Iniisip pa din kung sakali man na ikaw ay dadating Agad kitang yayakapin At sasabihin Na ikaw padin ang nagiisang tao na kayang magpatibok nitong aking damdamin Ang tanga mo Yan ang mga katagang madalas kong marinig sa kanilang mga bibig na lagi nilang binabanggit kapag nakita nila akong nakaupo sa gilid dyan sa may sahig ngunit hindi ko sila pinakinggan Palagi nila ako tinatapik sa aking balikat at sinasabing wag ka nang umasang babalik pa yan Siguro nga hindi lang yan panandalian Pero asahan mo ko aking mahal hihintayin pa din kita Kahit wasak na wasak na ang puso ko ng tuluyan hihintayin kita At sa iyong pagbalik Umaasa na hindi mo na ako ulit Ipagpapalit. Ngunit bakit ka'y pait? Umaasa na makita ka na kahit saglit Sapagkat Hindi ko na kaya ang sakit . . Sana panginoon wag kang magalit. Nawa'y kunin mo ako sa langit.
0
Jun 16, 2016
Jun 16, 2016 at 7:56 AM UTC
Uhaw na Isda
Nandito nanaman ako sa isang silid, malungkot , nagiisip kung anong mangyayari sa paligid Bukas ba ay payapa muli ang isip o bibilis nanaman ang tibok ng dibdib Sa bawat nangyayaring karanasan sa buhay ko may mga bagay akong naiisip na lumalait sa sarili kong pagkatao, sa pagkatao kong , pagiging mahina , na puro salita walang gawa, sa pagkatao kong kulang sa tiyaga umaasa sa kasiyahan na napupunta sa wala...At Paglipas nang taon sa kolehiyo , nanatili parin akong talo sa pag angat , pinili ang kurso na hindi naman kasing bigat ng abogado, Oo inaamin ko naiwan ako sa larangan ng akademika , alam ko naman na ginawa ko tong landas na to para sumaya pero, Dati yon iba na ang nasa isip ko ngayon, sana pala pinagbutihan ko nung mga araw na nakakahabol pa ko Pero ngayon ,ito natupad nga ang mga pangarap ko sa sarili ko , Pero di ko naman naisip ang kapalaran na darating sa kinabukasan ko Ano nga ba ang magiging kinabukasan ko ? Kung sariling kaligayan nalang palagi nag nasa isip ko Palagi nalang bang ganto ang buhay ko o isang araw , babagsak ang katawan ko katulad ng pagbagsak ng utak ko Tuwing naiisip ang mga malalagim na nakaraan sa buhay ko Mula sa palangiting tao na nakikita nyo , Maganda lang tignan parang takip ng libro, Pero ang totoo ay iba ang nilalaman nito, Magulo ang takbo ng buhay ko , Pero salamat narin may mga tao na nagbibigay ng halaga at pagmamahal Upang magpursigi pa akong mabuhay dito sa mundo... Salamat Ina,Itay,Lolo,Lola, Kaibigan,Katunggali Salamat sa walang hupay na pag intindi sakin sa lahat ng galit , panunukso Pagmamahal , pakikisama at sa mga bagay na nakalagay dito sa memorya ko, Isa kayong tagapagligtas dahil kung wala kayo Wala rin saysay ang pagkatao ko...
0
Nov 14, 2017
Nov 14, 2017 at 2:02 AM UTC
Malungkot ang Kwento sa Silid
Nandito nanaman ako sa isang silid, malungkot , nagiisip kung anong mangyayari sa paligid Bukas ba ay payapa muli ang isip o bibilis nanaman ang tibok ng dibdib Sa bawat nangyayaring karanasan sa buhay ko may mga bagay akong naiisip na lumalait sa sarili kong pagkatao, sa pagkatao kong , pagiging mahina , na puro salita walang gawa, sa pagkatao kong kulang sa tiyaga umaasa sa kasiyahan na napupunta sa wala...At Paglipas nang taon sa kolehiyo , nanatili parin akong talo sa pag angat , pinili ang kurso na hindi naman kasing bigat ng abogado, Oo inaamin ko naiwan ako sa larangan ng akademika , alam ko naman na ginawa ko tong landas na to para sumaya pero, Dati yon iba na ang nasa isip ko ngayon, sana pala pinagbutihan ko nung mga araw na nakakahabol pa ko Pero ngayon ,ito natupad nga ang mga pangarap ko sa sarili ko , Pero di ko naman naisip ang kapalaran na darating sa kinabukasan ko Ano nga ba ang magiging kinabukasan ko ? Kung sariling kaligayan nalang palagi nag nasa isip ko Palagi nalang bang ganto ang buhay ko o isang araw , babagsak ang katawan ko katulad ng pagbagsak ng utak ko Tuwing naiisip ang mga malalagim na nakaraan sa buhay ko Mula sa palangiting tao na nakikita nyo , Maganda lang tignan parang takip ng libro, Pero ang totoo ay iba ang nilalaman nito, Magulo ang takbo ng buhay ko , Pero salamat narin may mga tao na nagbibigay ng halaga at pagmamahal Upang magpursigi pa akong mabuhay dito sa mundo... Salamat Ina,Itay,Lolo,Lola, Kaibigan,Katunggali Salamat sa walang hupay na pag intindi sakin sa lahat ng galit , panunukso Pagmamahal , pakikisama at sa mga bagay na nakalagay dito sa memorya ko, Isa kayong tagapagligtas dahil kung wala kayo Wala rin saysay ang pagkatao ko...
Continue reading...
31
Oo. Totoo. Hindi mo na kailangan ipagsigawang mahal mo ako,na aakyat pa sa rurok ng bundok para isigaw ang pangalan ko,at ipahayag ang nilalaman ng damdaming nagsisidhi, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan na nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng ibang tao,dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig nang wagas o hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon.Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libo-libong litrato ang ipo-post mo, dahil ayaw ko lang mawalanang pagiging pribado ng ating relasyon,sapat na sa akin nang itago mo ang mga litratong ‘yan,at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang ma-insecure sa iba, hindi ko sila papatulan,hindi ko sila papansinin, hindi kita minahal nang mahabang panahon para saktan lang, wala akong pake sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung sino ka, kung anong mayro’n at wala sa’yo,dahil mahal kita.Mahal na mahal, hindi mo kailangang ma-insecure.Hindi. Lahat ng bagay, ay aking gagawin, dahil hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa bawat letra ng mga salitang namumutawi sa aking bibig,hindi ito isang antigong alahas na susuotin lamang sa mga piling okasyon,pagkatapos ay itatago sa kahon, at kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon, mamahalin kita kahit sa ano mang panahon: tirik man ang araw sa pagtawa o kulimlim man ang gabi sa pag-iyak.Mahal kita.Mahal na mahal, at hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa mahal lang kita,kukunin ko ang mga agiw sa iyong mga lumang gunita,pilit kong wasakin ang mga pader na nakaharang sa ating dalawa. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pagsanay sa sarili sa ‘yong presensya at pagkandili,sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit binabayo,mga pagkukulang na pilit pinupunan, at sa mga araw na kahit luha ang nalalasap ay patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, pumasok ka sa pinakakasulok ng aking utak, nang mabatid mo ang mga nakasulat, nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: ililibot kita, sa aking nakaraan,sa aking ngayon at sa aking bukas, ilalahad ang pag-aasam na makatakas sa mga kabiguang natanaw. Sisirin natin ang pinakailalim ng aking puso, dito matatagpuan ang pag-ibig na kailanman hindi mabubura, hindi maglalaho, para sa nag-iisang ikaw. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, d’yan sa puso mo,nakaukit rin ang pangalan ko,at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako.Mahal mo ako. Mahal na mahal.Sana Nga'y mahal mo pa ako! Mahal mo talaga ako.
0
Mar 8, 2021
Mar 8, 2021 at 5:25 PM UTC
HINDI NA DAPAT IPAGSIGAWAN PA
Oo. Totoo. Hindi mo na kailangan ipagsigawang mahal mo ako,na aakyat pa sa rurok ng bundok para isigaw ang pangalan ko,at ipahayag ang nilalaman ng damdaming nagsisidhi, sapat na sa akin ang ibulong mo ang mga salitang ‘yan na nais kong marinig mula sa mapang-akit **** mga labi. Hindi mo kailangang ibase ang nararamdaman mo sa sinasabi ng ibang tao,dahil hindi natin kailangan ng kanilang opinyon para umibig nang wagas o hanggang sa dulo ng mundo, hindi sila ang dumidekta sa kung sino man ang ititibok nitong puso, hindi natin kailangan ng kanilang opinyon.Hindi. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako na sa lahat ng date na ating mapuntahan ay kailangang pag-usapan ng mga kaibigan mo, o libo-libong litrato ang ipo-post mo, dahil ayaw ko lang mawalanang pagiging pribado ng ating relasyon,sapat na sa akin nang itago mo ang mga litratong ‘yan,at titigan pauli-ulit kapag miss na natin ang isat-isa. Hindi mo kailangang ma-insecure sa iba, hindi ko sila papatulan,hindi ko sila papansinin, hindi kita minahal nang mahabang panahon para saktan lang, wala akong pake sa kanila, ikaw ang mahal ko, oo, mahal kita, at tanggap ko kung sino ka, kung anong mayro’n at wala sa’yo,dahil mahal kita.Mahal na mahal, hindi mo kailangang ma-insecure.Hindi. Lahat ng bagay, ay aking gagawin, dahil hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa bawat letra ng mga salitang namumutawi sa aking bibig,hindi ito isang antigong alahas na susuotin lamang sa mga piling okasyon,pagkatapos ay itatago sa kahon, at kakainin ng alikabok sa lilipas na mga taon, mamahalin kita kahit sa ano mang panahon: tirik man ang araw sa pagtawa o kulimlim man ang gabi sa pag-iyak.Mahal kita.Mahal na mahal, at hindi lang magtatapos ang aking “mahal kita” sa mahal lang kita,kukunin ko ang mga agiw sa iyong mga lumang gunita,pilit kong wasakin ang mga pader na nakaharang sa ating dalawa. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, sapat na sa akin ang pagsanay sa sarili sa ‘yong presensya at pagkandili,sapat na sa akin ang pag-intindi mo sa mga kamaliang pilit binabayo,mga pagkukulang na pilit pinupunan, at sa mga araw na kahit luha ang nalalasap ay patuloy ka pa ring nakahawak sa aking mga kamay at hindi mo ito binitawan. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, pumasok ka sa pinakakasulok ng aking utak, nang mabatid mo ang mga nakasulat, nakalimbag sa bawat pahina ng aking isip: ililibot kita, sa aking nakaraan,sa aking ngayon at sa aking bukas, ilalahad ang pag-aasam na makatakas sa mga kabiguang natanaw. Sisirin natin ang pinakailalim ng aking puso, dito matatagpuan ang pag-ibig na kailanman hindi mabubura, hindi maglalaho, para sa nag-iisang ikaw. Hindi mo kailangan ipagsigawang mahal mo ako, hindi na kailangan, dahil alam ko, d’yan sa puso mo,nakaukit rin ang pangalan ko,at ang pag-iibigan nating dalawa, hindi mo na kailangan ipagsigawan pa dahil alam kong mahal mo rin ako.Mahal mo ako. Mahal na mahal.Sana Nga'y mahal mo pa ako! Mahal mo talaga ako.
Continue reading...
43
Mga isip na nagtagpo sa delubyong nakatago Isang ikot sa bilog na bakal, nagtugma ang kaisipan Maraming bunggo'upang utak ay maalog Naalog nga ba? para bumitaw o dahil sa pag ulit ng pag bunggo At Sadyang inalog para kumapit at umasa Sa mga pangyayaring tugma sa puso ng mga mahal Mga usap na wagas ang salita Mga analisa na may pag dududa at pag sang ayon Mga oras na ginugol upang makamit ang usapang pag ibig ng mga mahal Mga oras na ang pag uusap ay paulit ulit Mas naging matatag dahil sa maga paulit ulit na mga salita at haka haka na nag katotoo Ngunit walang sawang nakinig, nagtipa Upang ang dalisay na pag ibig ay magtagumpay Mga pag tatagpo na kahit sa sandali ay naging palagay ang loob at isipan Mga taong makatotohanan at naniniwala sa dalisay na pag mamahal ng taong mahal Mga oras na ginagawang araw ang gabi na sana ay tugma ang oras Di man nagtugma ang oras nagagawa pa ding mag bahagi ng oras Dahil ang pag-mamahal na bukal sa taong mga mahal walang kasinungalingan walang pag dududa naniwala sa dalisay Dahil sa mas malalim na pag kakaibigan na puno ng lungkot at pighati mga pag subok na kumanti sa pagmamahal ngunit ganon pa man nag tagumpay sa mga hiling sa gabi-gabi sa pagtulog. sa Poong may Kapal, Naway di magsawa sa mga karanasan Sa kapaligaran may kasinungalingan Naway maging aral upang matutong Magbigay ng pag mamahal sa kapwang Walang nakakaunawa at nagmamahal Mga delubyong pinagtagpo ang mga taong mas nag pakatoo at umasang sa huli ay mag tatagumpay ang pag ibig na dalisay ng taong umaapaw ang pagmamahal sa babaeng sinisinta sa bawat minuto at bawat sandali ng kanyang buhay. Ano pa nga ba ang salitang dapat mamutawi kundi mga katagang "Tagumpay ka DALISAY".
0
Apr 5, 2018
Apr 5, 2018 at 10:21 PM UTC
Dalisay at Pagmamahal
Mga isip na nagtagpo sa delubyong nakatago Isang ikot sa bilog na bakal, nagtugma ang kaisipan Maraming bunggo'upang utak ay maalog Naalog nga ba? para bumitaw o dahil sa pag ulit ng pag bunggo At Sadyang inalog para kumapit at umasa Sa mga pangyayaring tugma sa puso ng mga mahal Mga usap na wagas ang salita Mga analisa na may pag dududa at pag sang ayon Mga oras na ginugol upang makamit ang usapang pag ibig ng mga mahal Mga oras na ang pag uusap ay paulit ulit Mas naging matatag dahil sa maga paulit ulit na mga salita at haka haka na nag katotoo Ngunit walang sawang nakinig, nagtipa Upang ang dalisay na pag ibig ay magtagumpay Mga pag tatagpo na kahit sa sandali ay naging palagay ang loob at isipan Mga taong makatotohanan at naniniwala sa dalisay na pag mamahal ng taong mahal Mga oras na ginagawang araw ang gabi na sana ay tugma ang oras Di man nagtugma ang oras nagagawa pa ding mag bahagi ng oras Dahil ang pag-mamahal na bukal sa taong mga mahal walang kasinungalingan walang pag dududa naniwala sa dalisay Dahil sa mas malalim na pag kakaibigan na puno ng lungkot at pighati mga pag subok na kumanti sa pagmamahal ngunit ganon pa man nag tagumpay sa mga hiling sa gabi-gabi sa pagtulog. sa Poong may Kapal, Naway di magsawa sa mga karanasan Sa kapaligaran may kasinungalingan Naway maging aral upang matutong Magbigay ng pag mamahal sa kapwang Walang nakakaunawa at nagmamahal Mga delubyong pinagtagpo ang mga taong mas nag pakatoo at umasang sa huli ay mag tatagumpay ang pag ibig na dalisay ng taong umaapaw ang pagmamahal sa babaeng sinisinta sa bawat minuto at bawat sandali ng kanyang buhay. Ano pa nga ba ang salitang dapat mamutawi kundi mga katagang "Tagumpay ka DALISAY".
Continue reading...
46
Napapagod na akong tumingin sa Facebook ko. Sa dingding ng mga masasayang larawan ng mga kaibigan, katrabaho Sa dingding ng mga opinyon na nagdudulot ng masalimuot na pagtatalo Sa dingding ng mga tagumpay na nakamit mo sa pagsusumikap mo Sa dingding ng mga narating **** lugar na sobra na ang layo Sa dingding ng mga video ng pagbigkas mo ng tula sa harap ng maraming tao Sa dingding ng mga sandaling iginapos mo para ipamukha sa akin na ang buhay ko ay pagkabaho. Salamat sa mga larawan ng masasayang sandali kasama ng iyong kabiyak ng inyong matamis na pagmamahalan, na sa sobrang tuwa gusto mo nang umiyak Nang matuloy kayo sa simbahan, oo na, marami na ang nagagalak Eto na ang puso ko, wag ka nang mahiya, tuhugin mo na ng itak. Salamat sa mga opinyon mo tungkol sa paborito **** kandidato Wala ka na atang ibang ginawa kung hindi halughugin ang Internet para sa bawat artikulo Para isulat sa dingding mo kadikit ng mga opinyon **** walang humihingi, kahit na sino Para kang teacher ko na may dalang nutri-bun na isinasaksak pilit sa akin kahit sukang-suka na ako. Salamat sa mga salita ng pasasalamat na binibigkas mo kung gaano kadaming biyaya ang ipinagkaloob ng Bathala sa iyo Sa bawat tagumpay na nakamtan mo sa napili **** trabaho Naitatanim ko tuloy sa aking isip, kung bakit ang layo mo gayong sabay lang tayo? Pasensya na, malamang sa inyo ay may natatamaan ako Wala akong planong durugin ang kahit na anong ugnayan ko sa inyo Gusto ko lang banlawan, langgasin ang nalalasong utak at puso ko na pinapatay ng Facebook sa tuwing titignan ko ang mga dingding ninyo. Kung gaanong ipinararamdam sa akin na sa paninindigan ako ay wala Na hindi ko kaya maglahad ng opinyon kasi walang papansin, walang maniniwala Dahil maraming beses na akong naging tapat noong ako ay nasa highschool pa Wala akong naging kaibigan. Narinig mo? Wala akong kwenta. Kung gaanong ipinararamdam sa akin na hindi na ako makakarating kahit saan pa. Kasi pinili kong manatili, kahit mainit, kumpara sa ibang bansa Dahil nanuot sa aking dila na hindi ko kayang makipag-usap sa kahit na sinong banyaga Kasi palpak ang Ingles ko. Narinig mo? Wala akong kwenta. Kung gaanong ipinararamdam sa akin na mamamatay akong mag-isa Na hindi ako magkakaroon ng pagkakataong lumigaya Dahil sa pinalagpas kong sandali, ay hindi na mauulit pa Dahil wala akong kwentang lalaki. Narinig mo? Wala akong kwenta. Sobrang baba na ng pagtingin ko sa sarili ko. Ang tanikalang gamit sana para makipagugnayan sa mga kakilala ay tila naging isang angkla na humihila sa mga paa ko pailalim sa karagatang puno ng mga pusong natalo Nabigo sa pag-ibig, sa buhay, at sa kahit na ano. Kaya lalayo na ako sa mga dingding ninyo. Hindi na ako papayag na manatiling tumatanggap na lang ng kahit na anong ipapaskil mo. Tatakas ako sa mga rehas na nilikha ng mga masasaya ninyong minuto Magtatayo ako ng sarili kong dingding. Bubuuin ko ang aking pagkatao mula sa pagkakapira-piraso.
0
May 24, 2016
May 24, 2016 at 8:55 PM UTC
Dingding
Napapagod na akong tumingin sa Facebook ko. Sa dingding ng mga masasayang larawan ng mga kaibigan, katrabaho Sa dingding ng mga opinyon na nagdudulot ng masalimuot na pagtatalo Sa dingding ng mga tagumpay na nakamit mo sa pagsusumikap mo Sa dingding ng mga narating **** lugar na sobra na ang layo Sa dingding ng mga video ng pagbigkas mo ng tula sa harap ng maraming tao Sa dingding ng mga sandaling iginapos mo para ipamukha sa akin na ang buhay ko ay pagkabaho. Salamat sa mga larawan ng masasayang sandali kasama ng iyong kabiyak ng inyong matamis na pagmamahalan, na sa sobrang tuwa gusto mo nang umiyak Nang matuloy kayo sa simbahan, oo na, marami na ang nagagalak Eto na ang puso ko, wag ka nang mahiya, tuhugin mo na ng itak. Salamat sa mga opinyon mo tungkol sa paborito **** kandidato Wala ka na atang ibang ginawa kung hindi halughugin ang Internet para sa bawat artikulo Para isulat sa dingding mo kadikit ng mga opinyon **** walang humihingi, kahit na sino Para kang teacher ko na may dalang nutri-bun na isinasaksak pilit sa akin kahit sukang-suka na ako. Salamat sa mga salita ng pasasalamat na binibigkas mo kung gaano kadaming biyaya ang ipinagkaloob ng Bathala sa iyo Sa bawat tagumpay na nakamtan mo sa napili **** trabaho Naitatanim ko tuloy sa aking isip, kung bakit ang layo mo gayong sabay lang tayo? Pasensya na, malamang sa inyo ay may natatamaan ako Wala akong planong durugin ang kahit na anong ugnayan ko sa inyo Gusto ko lang banlawan, langgasin ang nalalasong utak at puso ko na pinapatay ng Facebook sa tuwing titignan ko ang mga dingding ninyo. Kung gaanong ipinararamdam sa akin na sa paninindigan ako ay wala Na hindi ko kaya maglahad ng opinyon kasi walang papansin, walang maniniwala Dahil maraming beses na akong naging tapat noong ako ay nasa highschool pa Wala akong naging kaibigan. Narinig mo? Wala akong kwenta. Kung gaanong ipinararamdam sa akin na hindi na ako makakarating kahit saan pa. Kasi pinili kong manatili, kahit mainit, kumpara sa ibang bansa Dahil nanuot sa aking dila na hindi ko kayang makipag-usap sa kahit na sinong banyaga Kasi palpak ang Ingles ko. Narinig mo? Wala akong kwenta. Kung gaanong ipinararamdam sa akin na mamamatay akong mag-isa Na hindi ako magkakaroon ng pagkakataong lumigaya Dahil sa pinalagpas kong sandali, ay hindi na mauulit pa Dahil wala akong kwentang lalaki. Narinig mo? Wala akong kwenta. Sobrang baba na ng pagtingin ko sa sarili ko. Ang tanikalang gamit sana para makipagugnayan sa mga kakilala ay tila naging isang angkla na humihila sa mga paa ko pailalim sa karagatang puno ng mga pusong natalo Nabigo sa pag-ibig, sa buhay, at sa kahit na ano. Kaya lalayo na ako sa mga dingding ninyo. Hindi na ako papayag na manatiling tumatanggap na lang ng kahit na anong ipapaskil mo. Tatakas ako sa mga rehas na nilikha ng mga masasaya ninyong minuto Magtatayo ako ng sarili kong dingding. Bubuuin ko ang aking pagkatao mula sa pagkakapira-piraso.
Continue reading...
43
"bakit ka ganyan mag-isip? hindi naman ako mawawala." yan ang sabi mo sa akin noon buti nalang hindi na ako naniwala dahil kung sakali, hanggang ngayon ay magsisinungaling pa rin ako sa sarili ko "patawad" lang ang naisagot ko hindi ako perpektong tao kaya sana patawarin mo 'ko hindi ko na binigyan ng isang segundo ang pag-iisip dahil ang salitang ito salitang nanghihingi ng kapatawaran mo ay matagal-tagal nang nagkukubli sa'kin dito ngunit bigyan mo ako ng kaunting panahon para magpaliwanag sayo dahil sa pagkakataong ito lunod na ang sarili sa kasinungalingan ng "patawad" noong simula palang "patawad", dahil simula noong iniwas mo ang mga mata mo noong akala ko ayos pa ang haligi na sinasandalan ko hindi na ako naniwala "patawad", dahil pagkatapos noong pagsisigawan natin tumitig ka sa mata ko, alam kong patibong mo na naman 'to kaya hindi na ako naniwala "patawad", dahil sa tuwing sinasabi mo ang salitang "patawad" halos hindi ko na maihulma sa utak ko ang ibig sabihin mo kaya ni minsan hindi na ako naniwala sayo at halos lahat ng salita na binibigkas ng labi mo patawarin mo ako, dahil sa hangin ko nalang ibinabato sa pagkakataong ito na nasabi ko na ang salitang "patawad" sana patawarin mo ako dahil hindi ko masabi ang lahat ng ito sayo nais ko, pero ayokong sisihin mo ang 'yong sarili ayokong isipin mo na ikaw ang nagkamali pero sana pala binanggit ko nalang sa 'yo 'to para ngayon hindi lang ako ang nahihirapan na bumitaw dahil alam ko, matagal ka nang bumitaw at akala mo ako ang nauna pero hindi, hindi, dahil hanggang ngayon nakakapit pa rin ako alam ko ang totoo pero nakakapit pa rin ako.
0
Jun 22, 2017
Jun 22, 2017 at 4:51 AM UTC
Untitled
"bakit ka ganyan mag-isip? hindi naman ako mawawala." yan ang sabi mo sa akin noon buti nalang hindi na ako naniwala dahil kung sakali, hanggang ngayon ay magsisinungaling pa rin ako sa sarili ko "patawad" lang ang naisagot ko hindi ako perpektong tao kaya sana patawarin mo 'ko hindi ko na binigyan ng isang segundo ang pag-iisip dahil ang salitang ito salitang nanghihingi ng kapatawaran mo ay matagal-tagal nang nagkukubli sa'kin dito ngunit bigyan mo ako ng kaunting panahon para magpaliwanag sayo dahil sa pagkakataong ito lunod na ang sarili sa kasinungalingan ng "patawad" noong simula palang "patawad", dahil simula noong iniwas mo ang mga mata mo noong akala ko ayos pa ang haligi na sinasandalan ko hindi na ako naniwala "patawad", dahil pagkatapos noong pagsisigawan natin tumitig ka sa mata ko, alam kong patibong mo na naman 'to kaya hindi na ako naniwala "patawad", dahil sa tuwing sinasabi mo ang salitang "patawad" halos hindi ko na maihulma sa utak ko ang ibig sabihin mo kaya ni minsan hindi na ako naniwala sayo at halos lahat ng salita na binibigkas ng labi mo patawarin mo ako, dahil sa hangin ko nalang ibinabato sa pagkakataong ito na nasabi ko na ang salitang "patawad" sana patawarin mo ako dahil hindi ko masabi ang lahat ng ito sayo nais ko, pero ayokong sisihin mo ang 'yong sarili ayokong isipin mo na ikaw ang nagkamali pero sana pala binanggit ko nalang sa 'yo 'to para ngayon hindi lang ako ang nahihirapan na bumitaw dahil alam ko, matagal ka nang bumitaw at akala mo ako ang nauna pero hindi, hindi, dahil hanggang ngayon nakakapit pa rin ako alam ko ang totoo pero nakakapit pa rin ako.
Continue reading...
36
Noong isang gabi, habang hinahanap ang sarili, natagpuan ang LIKHÂ. Ako'y natuwa, dahil nasa entablado sila, silang mga pinapanood ko lang dati sa internet. Isa sa mga dahilan kung bakit nagtatanghal ang tulad kong hangal sa harap ng mga estranghero at binabahagi ang mga dala-dala kong kwento. Sila na mga nauna at nagbigay inspirasyon na lalo pang magsulat at magbasa. Mga mata'y unti-unti namulat sa mga bagong imahenasyon, mga leksyon, direksyon at iba't ibang kaalaman na galing sa ating henerasyon. Maraming salamat sa gabing inyong nilikha para sa mga katulad kong naliligaw at hindi alam ang patutunguhan. Nagtagpuan kita. Aking sarili nahanap kita. Habang nakikinig sa iba't ibang berso ay sumasayaw ang mga letra sa utak ko. Habang lumilipad sa ere ang mga ritmo, nakita ko ang sarili kong mga tula na parang mga talang nahulog sa langit papunta sa sa aking mga kamay at dali-dali kong itinala sa aking puso dahil kailangan kong ibahagi ang sining na aking nabuo. Hindi pa patay ang mga salita, gamit ang lapis na hawak mo sabayan mo akong lumikha mga katha. Mapa kathang-isip o kathang-puso man ito ay buhay sila at naghihintay sayo. Hindi bulag ang mga tula, kaya ka nitong titigan ka sa mata hanggang sa magiba ang paligid mo't mawala ka nalang bigla. Hindi bingi ang mga obra, naririnig ka nito, handang dumamay at unawain ang lahat ng pinagdadaanan mo. Kaya maraming salamat sa gabing inyong binuo't nilikha. Halika na, halik ka na, halika't sasamahan kita sa patuloy na paglikha ng kinabukasan para sa bayan, kultura, sining at sa iyong sarili, ipagpatuloy ang nasimulan. Ipagpatuloy ang sinimulan. Noong isang gabi, habang hinahanap ang sarili, natutunan ko kung pano ang magLIKHÂ @theartidope style.
0
Nov 22, 2017
Nov 22, 2017 at 10:05 PM UTC
LIKHÂ
Noong isang gabi, habang hinahanap ang sarili, natagpuan ang LIKHÂ. Ako'y natuwa, dahil nasa entablado sila, silang mga pinapanood ko lang dati sa internet. Isa sa mga dahilan kung bakit nagtatanghal ang tulad kong hangal sa harap ng mga estranghero at binabahagi ang mga dala-dala kong kwento. Sila na mga nauna at nagbigay inspirasyon na lalo pang magsulat at magbasa. Mga mata'y unti-unti namulat sa mga bagong imahenasyon, mga leksyon, direksyon at iba't ibang kaalaman na galing sa ating henerasyon. Maraming salamat sa gabing inyong nilikha para sa mga katulad kong naliligaw at hindi alam ang patutunguhan. Nagtagpuan kita. Aking sarili nahanap kita. Habang nakikinig sa iba't ibang berso ay sumasayaw ang mga letra sa utak ko. Habang lumilipad sa ere ang mga ritmo, nakita ko ang sarili kong mga tula na parang mga talang nahulog sa langit papunta sa sa aking mga kamay at dali-dali kong itinala sa aking puso dahil kailangan kong ibahagi ang sining na aking nabuo. Hindi pa patay ang mga salita, gamit ang lapis na hawak mo sabayan mo akong lumikha mga katha. Mapa kathang-isip o kathang-puso man ito ay buhay sila at naghihintay sayo. Hindi bulag ang mga tula, kaya ka nitong titigan ka sa mata hanggang sa magiba ang paligid mo't mawala ka nalang bigla. Hindi bingi ang mga obra, naririnig ka nito, handang dumamay at unawain ang lahat ng pinagdadaanan mo. Kaya maraming salamat sa gabing inyong binuo't nilikha. Halika na, halik ka na, halika't sasamahan kita sa patuloy na paglikha ng kinabukasan para sa bayan, kultura, sining at sa iyong sarili, ipagpatuloy ang nasimulan. Ipagpatuloy ang sinimulan. Noong isang gabi, habang hinahanap ang sarili, natutunan ko kung pano ang magLIKHÂ @theartidope style.
Continue reading...
46
Hindi ko alam kung paano ko sisimulan ang ating kwento. Hindi ko din alam kung kaya ko bang ikwento. Pero eto ako kahit ayaw ko sige pa din sa pagsulat, inilalabas lahat nang nakatagong kwento, mga alaala mga pagkakataon na pilit kinakalimutan ng utak pero ayaw lumimot ng puso. Ganun na lang ba palagi? Tila lagi na lang nagtatalo yung puso at isip pagdating sayo? Ang swerte mo naman puso’t utak ko gumugulo pero ako ba sa’yo ay ano? Tatlong taon. Tatlong taon na ginugulo ng pangalan mo ang mundo ko. Na tila ba parang ayaw kang bitawan ng sistema ko. Siguro ay dahil nasanay na ako. Ano pa bang magagawa ko? Eto talaga yung totoong nararamdaman ko. Pero ano? Tatlong taon din na binabalewala mo. Baliw na yata ako. Ayaw ko na. Pagod na ako. Dahan dahanin ko na yung paglayo ko sayo. Oo. Lalayo ako at pipilitin kong umahon mula sayo. Ang pagmamahal kong ‘to nagpapalubog sa sarili ko. Kailangan kong bumangon at sa pagkakataong ito hindi na ako iiyak. At kailanman hindi na bibisitahin ang mga alaala mo. Tama na. Sa pagkakataong ito ay ako naman. Papahalagahan ko na yung sarili ko na sinayang ng ilang taon sayo. Babawiin yung mga luha sa pamamagitan ng pagngiti sa paparating na mga araw na ito. At unti unting kakalimutan ang pag ibig na binasura mo. Mahirap sa simula. Pero pipilitin ko. Lahat ng puyat ko sayo babawiin ko sa pagtulog sa darating na mga gabing din ito. Eto na yung huli. Eto na din ang bagong simula. Nang bagong ako.
0
Jun 11, 2019
Jun 11, 2019 at 1:14 AM UTC
Ikaw, at ang bagong Ako
Sumulat ako ng isang mahabang tula. Tungkol sa ulan na kailanma’y di tumila. Kahit na ito’y sadyang dalubhasa. Ito’y kailanma’y hindi mo mababasa. Sumulat ako ng isang mahabang tula. Tungkol sa telang nagkukulay na lila. Nagsimula ako na maligaya. Ito’y kailanma’y hindi mo mababasa. Sumulat ako ng isang mahabang tula. Tungkol sa nakabibighaning himala. Ako’y hindi makapaniwala’t napuno ng pag-asa. Ito’y kailanma’y di mo mababasa. Sumulat ako ng isang mahabang tula. Tungkol sa pagtingin sa kana’t kaliwa Puno ng salita’t walang maipakitang pruweba Ito’y kailanma’y hindi mo mababasa Sumulat ako ng isang mahabang tula. Tungkol sa isang nakakaawang ulila. Ako’y umuwi habang ang mata’y puno ng luha. Ito’y kailanma’y hindi mo mababasa Sumulat ako ng isang mahabang tula Tungkol sa pagsulat ng talata. Nagmuka akong walang utak na sanga Ito’y tapos mo nang mabasa
0
Feb 20, 2017
Feb 20, 2017 at 11:16 AM UTC
Isang mahabang tula
Sabi ng mga nag dodota may 5 kailangan daw ako malaman bago mag laro Una Utak, kailangan gumamit ng utak para matalo mo ang mga kalaban Pangalawa, Diskarte, kailangan mo ng diskarte para hindi ka maisahan ng kalaban Pangatlo, Malawak na pag iisip, kailangan mo nito para hindi kayo magkagulo ng mga kasama mo at para manalo sa laro Pang apat, Pag sisikap, kailangan **** magsikap para makuha ng inaasam na pusta o panalo Pang lima, Disiplina, kailangan mo nito habang o bago maglaro. Kailangan mo ng disiplina kahit alam **** panalo na kayo. Naisip ko na parang pag-ibig pala ang paglalaro ng dota. Kailangan mo gumamit ng utak kasi hindi ka pwede magpadalos dalos kailangan mo ng diskarte para makuha ang iyong inaasam asam na babae. Kailangan malawak ka mag isip para hindi kayo mag away ng mahal mo. Patawarin mo siya at patatawarin ka niya. Kailangan mo mag sikap para magtagal ang relasyon niyo na kapag nag away kayo magagawan agad ng solusyon. Magkaroon ka ng disiplina. Hindi porket pinapayagan ka sumama sa mga babae/lalake eh aabuso mo na. Wag **** kalimutan na may pinangakuan ka ng iyong pagmamahal.
0
Nov 29, 2015
Nov 29, 2015 at 10:36 PM UTC
5 natutunan ko sa mga nag dodota