Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"malamang" poems
Naalala mo pa ba ung mga araw na una tayong nagkita? Mga oras na ako ay galak at tuwang tuwa, Pagkat ika'y nakilala't natagpuan sa oras na aking inaasahan Mga panahong tayo pa ay nagkakahiyaan Andyan yung unang punas sa mukha **** pawisan Unang usap, unang ngiti at biglang nagkatitigan Unang pagbabago ng aking nararamdaman Unang paghatid at sambit ng "ingat ka dyan" Lumipas ang mga araw ugali mo'y aking nakita Lakwatsa doon, inom dito yaan ang aking nahinuha Ngunit ikaw ay aking naintindihan, Ang aking nasa isip ay malamang dulot ng  nakaraang hindi malimutan Kaya naman gumawa ako ng paraan upang ika'y mapasaya Sa kalagitnaan ng gabi ako'y nag atubiling ika'y puntahan Kabog ng dibdib, lakas ng hangin at ulan ay di inalintana Makita ko lang ung mga ngiti **** mahiwaga Salamat sa mga oras na dumaan at ika'y nakilala Batid kong madaming nagmamahal sayo, Kaya naman aking pagtingin ay lumayo At aking naintindihan na mas mabuti maging magkaibigan na lang tayo Gusto ko lang lagi **** tatandaan, Na wala man ako sa tabi mo lagi naman akong nasa likod mo, Handang tumulong sa abot ng aking makakaya Lalo na sa pamilya, kaibigan, eskwelehan ay may problema Sana ngayon nasa mabuti kang lagay, Inday Sana'y mga pangarap mo'y iyong makamtan Sana'y wag ka na ulit lumuha sa daan Sana'y pintuan ng iyong puso ay muling mabuksan Sana'y mahanap na nya ang tamang Adan Sana'y mahalin mo pang lalo ang 'yong mga magulang Sana'y maging maayos na kayo at wala ng magkulang Sana sa iyong pagbabalik ay masaya ka sa bagong aral na iyong napulot Sana wag kang magbabago't wag makakalimot Di nako aasang liliit ulit ang espasyo Magbubukas ulit ang entablado At makaka tapak sa inyong teritoryo Kaya't ang aking tanging magagawa ko na lang ay isama ka sa mga dasal ko.
0
May 26, 2018
May 26, 2018 at 9:20 AM UTC
PauloA97
DATI
Naalala mo pa ba ung mga araw na una tayong nagkita? Mga oras na ako ay galak at tuwang tuwa, Pagkat ika'y nakilala't natagpuan sa oras na aking inaasahan Mga panahong tayo pa ay nagkakahiyaan Andyan yung unang punas sa mukha **** pawisan Unang usap, unang ngiti at biglang nagkatitigan Unang pagbabago ng aking nararamdaman Unang paghatid at sambit ng "ingat ka dyan" Lumipas ang mga araw ugali mo'y aking nakita Lakwatsa doon, inom dito yaan ang aking nahinuha Ngunit ikaw ay aking naintindihan, Ang aking nasa isip ay malamang dulot ng  nakaraang hindi malimutan Kaya naman gumawa ako ng paraan upang ika'y mapasaya Sa kalagitnaan ng gabi ako'y nag atubiling ika'y puntahan Kabog ng dibdib, lakas ng hangin at ulan ay di inalintana Makita ko lang ung mga ngiti **** mahiwaga Salamat sa mga oras na dumaan at ika'y nakilala Batid kong madaming nagmamahal sayo, Kaya naman aking pagtingin ay lumayo At aking naintindihan na mas mabuti maging magkaibigan na lang tayo Gusto ko lang lagi **** tatandaan, Na wala man ako sa tabi mo lagi naman akong nasa likod mo, Handang tumulong sa abot ng aking makakaya Lalo na sa pamilya, kaibigan, eskwelehan ay may problema Sana ngayon nasa mabuti kang lagay, Inday Sana'y mga pangarap mo'y iyong makamtan Sana'y wag ka na ulit lumuha sa daan Sana'y pintuan ng iyong puso ay muling mabuksan Sana'y mahanap na nya ang tamang Adan Sana'y mahalin mo pang lalo ang 'yong mga magulang Sana'y maging maayos na kayo at wala ng magkulang Sana sa iyong pagbabalik ay masaya ka sa bagong aral na iyong napulot Sana wag kang magbabago't wag makakalimot Di nako aasang liliit ulit ang espasyo Magbubukas ulit ang entablado At makaka tapak sa inyong teritoryo Kaya't ang aking tanging magagawa ko na lang ay isama ka sa mga dasal ko.
Continue reading...
37
Tinatamad ako hindi ko magawang tipahin ang tiklado ng aking computer. Inaantok ako malamang kinakapos ng oxygen ang utak ko kaya ganito. Pero ang diwa ko’y gising at gustong sumulat ng tula hindi ito nakatulala. Anong tula ang susulatin ko? Tungkol ba sa’yo at sa pagsinta nating tuyo? O patungkol sa bayan kong minamahal na walang utang na loob sa malasakit ng iba? Ang bayan o ang aking pag-ibig sa’yo alin sa dalawa? Ewan ko nalilito ako. Pareho kayong mahalaga, pareho ko kayong mahal, pero alam ko na pareho din kayong mawawala. Bakit ko sasayangin ang aking mga salita? Bakit kailangan ko pang ialay ang bunga ng aking kaisipan kung sa bandang huli ito ay mawawalan lang ng saysay? Hayaan **** mag-diskurso ako kahit sandali lang mahal ko. Ilan tula na ba ng aking sinulat para sa bayan kong sawi at laging alipin ng mga walang turing at pakundangan, may nangyari ba? Wala naman diba? Walang saysay ang pagliyag ko sa bayang ito na laging lumuluhod at sumusunod sa mga dayuhan. Itong bayan na sa kabila ng kanyang paghihirap at dalita ay laging nangangamuhan at humahalik sa paa ng mga kapitalistang ganid. Ang bayan ng mga taong mahirap paniwalain sa totoo pero madaling bolahin ng mga pulitikong hunghang. Ito ba ang bayan na aking iibigin? at ikaw naman mahal ko Batid mo'ng iniibig kita alam mo yan pero para saan ang aking pagliyag sa’yo kung mawawala ka rin sa akin? Oo naman nasasabik ako lagi sa’yo, gusto kitang yakapin, halikan at makasiping sa buong magdamag hanggang sa bukang-liwayway. Pero hanggang kailan ako mananaginip ng gising at mananabik saiyong piling gayong alam ko na hindi ka naman talaga magiging akin sa habang panahon? Marami ba akong tanong? Pasensya kana ganun talaga ang isang makata, nabubuhay s’ya gamit ang mga salita at tandang pananong. Pero sige magsusulat ako ng isang tula para sa’yo at para sa bayan ko. Magsusulat ako kahit alam kong walang magbabasa nito. Magsusulat ako at aasa na parang hangal, aasa na may babasa at maniniwala sa aking mga salita. Ipapahid ko ang utak at damdamin ko sa papel na tulad sa isang nababaliw. Magsusulat ako dahil tungkulin ko ito, magsusulat ako dahil alipin ako nito, magsusulat ako dahil ito lang ang alam ko at higit sa lahat magsusulat ako dahil ito ang buhay ko. Iaalay ko sa’yo mahal kong marupok at sa’yo bayan kong walang utang na loob ang aking tula kahit inaantok at tinatamad ako.
0
Nov 8, 2017
Nov 8, 2017 at 1:58 AM UTC
makabagongmakata69
Tinatamad ako
Tinatamad ako hindi ko magawang tipahin ang tiklado ng aking computer. Inaantok ako malamang kinakapos ng oxygen ang utak ko kaya ganito. Pero ang diwa ko’y gising at gustong sumulat ng tula hindi ito nakatulala. Anong tula ang susulatin ko? Tungkol ba sa’yo at sa pagsinta nating tuyo? O patungkol sa bayan kong minamahal na walang utang na loob sa malasakit ng iba? Ang bayan o ang aking pag-ibig sa’yo alin sa dalawa? Ewan ko nalilito ako. Pareho kayong mahalaga, pareho ko kayong mahal, pero alam ko na pareho din kayong mawawala. Bakit ko sasayangin ang aking mga salita? Bakit kailangan ko pang ialay ang bunga ng aking kaisipan kung sa bandang huli ito ay mawawalan lang ng saysay? Hayaan **** mag-diskurso ako kahit sandali lang mahal ko. Ilan tula na ba ng aking sinulat para sa bayan kong sawi at laging alipin ng mga walang turing at pakundangan, may nangyari ba? Wala naman diba? Walang saysay ang pagliyag ko sa bayang ito na laging lumuluhod at sumusunod sa mga dayuhan. Itong bayan na sa kabila ng kanyang paghihirap at dalita ay laging nangangamuhan at humahalik sa paa ng mga kapitalistang ganid. Ang bayan ng mga taong mahirap paniwalain sa totoo pero madaling bolahin ng mga pulitikong hunghang. Ito ba ang bayan na aking iibigin? at ikaw naman mahal ko Batid mo'ng iniibig kita alam mo yan pero para saan ang aking pagliyag sa’yo kung mawawala ka rin sa akin? Oo naman nasasabik ako lagi sa’yo, gusto kitang yakapin, halikan at makasiping sa buong magdamag hanggang sa bukang-liwayway. Pero hanggang kailan ako mananaginip ng gising at mananabik saiyong piling gayong alam ko na hindi ka naman talaga magiging akin sa habang panahon? Marami ba akong tanong? Pasensya kana ganun talaga ang isang makata, nabubuhay s’ya gamit ang mga salita at tandang pananong. Pero sige magsusulat ako ng isang tula para sa’yo at para sa bayan ko. Magsusulat ako kahit alam kong walang magbabasa nito. Magsusulat ako at aasa na parang hangal, aasa na may babasa at maniniwala sa aking mga salita. Ipapahid ko ang utak at damdamin ko sa papel na tulad sa isang nababaliw. Magsusulat ako dahil tungkulin ko ito, magsusulat ako dahil alipin ako nito, magsusulat ako dahil ito lang ang alam ko at higit sa lahat magsusulat ako dahil ito ang buhay ko. Iaalay ko sa’yo mahal kong marupok at sa’yo bayan kong walang utang na loob ang aking tula kahit inaantok at tinatamad ako.
Continue reading...
14
"bakit si Limahong at hindi si Komrad Mao? sapagkat ang paglisan sa sariling ina upang sumuso sa bukal na buhay ng ibang dibdib ay isang pailalim na pamimirata. at sa daigdig, ang mga limahong ay matatagpuan sa lahat ng lahi at sa lahat ng kulay. kapag pinag-usapan si Limahong, bawat kinapal na nakatapak sa lupang hindi niya kakulay ay dapat paghinalaan"  - Edgardo M. Reyes, SA MGA KUKO NG LIWANAG bakit ang piratang tsino na si Limahong at hindi ang rebolusyunaryong si Komrad Mao ang napadpad dito sa ating dalampasigan? bakit ang mga piratang tulad ni Limahong ang dumami at lumaganap sa bansang Pilipinas? oo, laganap ang mga pirata sa ating bayan, pinirata nila ang ating kabuhayan. matagal na nilang hawak ang ating ekonomiya. kahit saan mo ibaling ang iyong paningin ang mukha ng mga kapitalistang tsino ang lagi **** makikita. lahat sila kamukha ni Limahong. sila ang mga bagong pirata. kung si Komrad Mao sana ang dito ay sumalta, malamang mga Sosyalista tayo ngayon. hindi sana tayo inaalipin ng mga ganid na Kapitalista. siguro sinlakas na rin tayo ngayon ng tsina. malamang walang tiwaling pulitiko na nagnanakaw sa kaban ng bayan. walang mga gunggong na pinagsasamantalahan ang taong bayan. walang mayaman na mang-aapi sa masang naghihirap. walang kolonyal na kaisipan na iiral, hindi sana tayo lumuluhod sa mga dayuhan. walang magtatatwa ng sariling wika at manghahamak ng sariling kultura. wala sanang maka-dayuhan na paghanga. wala sanang taksil sa sariling lipi. sapagkat lahat ng mga duming ito ay lilinisin at gagawing dalisay ng Cultural Revolution. bakit si Limahong at hindi si Komrad Mao? bakit si Henry Sy, Lucio Tan, John Gokongwei, Andrew Tan ang mga panginoon at naghahari sa bansang ito? bakit tayo inaalipin ng mga dayuhang ito? putang ina, inaalipin at inaapi tayo dito sa loob ng sarili nating bayan. bakit sila ang nagpapatakbo sa buhay at bansa natin? bakit si Limahong at hindi si Komrad Mao? bakit ang diwang pirata at hindi ang binhi ng kalayaan ang lumaganap dito sa atin? bakit kapitalismo at hindi sosyalismo ang namayani? bakit tayo mga alipin at hindi malaya? bakit si Limahong at hindi si Komrad Mao? nakakalungkot isipin na natulad tayo sa South Africa kung saan inalipin ng mga puting dayuhan ang mga katutubong itim. ang Pilipinas ba ang katumbas ng Gaza Strip dito sa South East Asia? bakit si Limahong at hindi si Komrad Mao? bakit tayo pumapayag na ginaganito tayo? wala silang karapatan na babuyin tayo at hindi sila ang dapat na nakikinabang sa yaman natin.
0
Nov 26, 2017
Nov 26, 2017 at 11:00 PM UTC
makabagongmakata69
"BAKIT SI LIMAHONG AT HINDI SI KOMRAD MAO?"
"bakit si Limahong at hindi si Komrad Mao? sapagkat ang paglisan sa sariling ina upang sumuso sa bukal na buhay ng ibang dibdib ay isang pailalim na pamimirata. at sa daigdig, ang mga limahong ay matatagpuan sa lahat ng lahi at sa lahat ng kulay. kapag pinag-usapan si Limahong, bawat kinapal na nakatapak sa lupang hindi niya kakulay ay dapat paghinalaan"  - Edgardo M. Reyes, SA MGA KUKO NG LIWANAG bakit ang piratang tsino na si Limahong at hindi ang rebolusyunaryong si Komrad Mao ang napadpad dito sa ating dalampasigan? bakit ang mga piratang tulad ni Limahong ang dumami at lumaganap sa bansang Pilipinas? oo, laganap ang mga pirata sa ating bayan, pinirata nila ang ating kabuhayan. matagal na nilang hawak ang ating ekonomiya. kahit saan mo ibaling ang iyong paningin ang mukha ng mga kapitalistang tsino ang lagi **** makikita. lahat sila kamukha ni Limahong. sila ang mga bagong pirata. kung si Komrad Mao sana ang dito ay sumalta, malamang mga Sosyalista tayo ngayon. hindi sana tayo inaalipin ng mga ganid na Kapitalista. siguro sinlakas na rin tayo ngayon ng tsina. malamang walang tiwaling pulitiko na nagnanakaw sa kaban ng bayan. walang mga gunggong na pinagsasamantalahan ang taong bayan. walang mayaman na mang-aapi sa masang naghihirap. walang kolonyal na kaisipan na iiral, hindi sana tayo lumuluhod sa mga dayuhan. walang magtatatwa ng sariling wika at manghahamak ng sariling kultura. wala sanang maka-dayuhan na paghanga. wala sanang taksil sa sariling lipi. sapagkat lahat ng mga duming ito ay lilinisin at gagawing dalisay ng Cultural Revolution. bakit si Limahong at hindi si Komrad Mao? bakit si Henry Sy, Lucio Tan, John Gokongwei, Andrew Tan ang mga panginoon at naghahari sa bansang ito? bakit tayo inaalipin ng mga dayuhang ito? putang ina, inaalipin at inaapi tayo dito sa loob ng sarili nating bayan. bakit sila ang nagpapatakbo sa buhay at bansa natin? bakit si Limahong at hindi si Komrad Mao? bakit ang diwang pirata at hindi ang binhi ng kalayaan ang lumaganap dito sa atin? bakit kapitalismo at hindi sosyalismo ang namayani? bakit tayo mga alipin at hindi malaya? bakit si Limahong at hindi si Komrad Mao? nakakalungkot isipin na natulad tayo sa South Africa kung saan inalipin ng mga puting dayuhan ang mga katutubong itim. ang Pilipinas ba ang katumbas ng Gaza Strip dito sa South East Asia? bakit si Limahong at hindi si Komrad Mao? bakit tayo pumapayag na ginaganito tayo? wala silang karapatan na babuyin tayo at hindi sila ang dapat na nakikinabang sa yaman natin.
Continue reading...
8
Natandaan ko ang mga tawa **** ‘di natatapos, At ang mga pang-aasar **** ‘di maubos. Naiinis ako pero, “haha. Tawa na lang.” Hindi ko naman inaasahang May muling bubulaklak ulit sa aking puso. Noong hinahawakan mo pa ako, Lagot na naman ang aking damdamin. Ikaw na ang laging nasa isipin. Pero... May minamahal na rin ako. Bakit ngayon may lungko’t galit ka? Sila ba ang rason at sa susunod ay ako. Sorry kung ako ang naging dahilan. Hindi ko sinasadya, iiyak-iyak ka na. Aaminin kong hindi ako sanay ‘Di ko rin man lang matanong kung, “Huy. Okay ka lang ba?” Halata naman sa mga mata mo Na hindi mo na talaga kaya. Ewan ko ba, ngiti mo lang ang hinahanap ko. ‘Di ko rin alam na iyon ang kailangan ko. Kaibigan lang naman pero bakit iba? Gusto kita patawanin ng patawanin... Para tumigil ang pagwawasak ng iyong damdamin. Kaibigan kong malakas at matapang, Alam kong lalaki ka pero hindi mo tinago, Ang mga damdamin **** ‘di naglalaho. Alam ko na baka isumbong mo ako, Sa aking lalaking iniirog. Pero kung alam ko lang ang rason ng mga tawa mo, Sigurado akong naibigay ko na iyon sa’yo. Yung mga pang-aasar mo para sa’kin na ‘di mo malimot, Nasa ulo ko, pinagtatawanan kong paikot-ikot. Malamang ay pinagtatawanan mo rin At sigurado akong gusto **** balikan. Magiging baliw ako, mapatawa ka lang, Nagugustuhan (na) kitang makasama, Pero mas maganda pang kaibigan na lang. Kasi pag nalaman **** “oo. Gusto kita,” Hala heto na naman... Aalis at iiwas ka na. Minsan ay nakakapagod rin maghabol Ng mga taong sa huli’y mabibigay ng hatol. Pero ‘di tayo aabot sa ganoon. Kalimutan mo na ang aking sinulat. Ito ay kabilang sa pagkakamali ng kahapon. Kahit “kuya” lang? Okay na. Haha. Kaibigan lang? Okay na. O lalaki kong best friend? Sapat na. Tandaan mo na lang na narito ako lagi, Para subukan na mapatawa ka kahit minsan. Sapat na, hanggang kaibigan lang.
0
Feb 28, 2018
Feb 28, 2018 at 6:10 AM UTC
giannah_fox
Kaibigan Lang
Natandaan ko ang mga tawa **** ‘di natatapos, At ang mga pang-aasar **** ‘di maubos. Naiinis ako pero, “haha. Tawa na lang.” Hindi ko naman inaasahang May muling bubulaklak ulit sa aking puso. Noong hinahawakan mo pa ako, Lagot na naman ang aking damdamin. Ikaw na ang laging nasa isipin. Pero... May minamahal na rin ako. Bakit ngayon may lungko’t galit ka? Sila ba ang rason at sa susunod ay ako. Sorry kung ako ang naging dahilan. Hindi ko sinasadya, iiyak-iyak ka na. Aaminin kong hindi ako sanay ‘Di ko rin man lang matanong kung, “Huy. Okay ka lang ba?” Halata naman sa mga mata mo Na hindi mo na talaga kaya. Ewan ko ba, ngiti mo lang ang hinahanap ko. ‘Di ko rin alam na iyon ang kailangan ko. Kaibigan lang naman pero bakit iba? Gusto kita patawanin ng patawanin... Para tumigil ang pagwawasak ng iyong damdamin. Kaibigan kong malakas at matapang, Alam kong lalaki ka pero hindi mo tinago, Ang mga damdamin **** ‘di naglalaho. Alam ko na baka isumbong mo ako, Sa aking lalaking iniirog. Pero kung alam ko lang ang rason ng mga tawa mo, Sigurado akong naibigay ko na iyon sa’yo. Yung mga pang-aasar mo para sa’kin na ‘di mo malimot, Nasa ulo ko, pinagtatawanan kong paikot-ikot. Malamang ay pinagtatawanan mo rin At sigurado akong gusto **** balikan. Magiging baliw ako, mapatawa ka lang, Nagugustuhan (na) kitang makasama, Pero mas maganda pang kaibigan na lang. Kasi pag nalaman **** “oo. Gusto kita,” Hala heto na naman... Aalis at iiwas ka na. Minsan ay nakakapagod rin maghabol Ng mga taong sa huli’y mabibigay ng hatol. Pero ‘di tayo aabot sa ganoon. Kalimutan mo na ang aking sinulat. Ito ay kabilang sa pagkakamali ng kahapon. Kahit “kuya” lang? Okay na. Haha. Kaibigan lang? Okay na. O lalaki kong best friend? Sapat na. Tandaan mo na lang na narito ako lagi, Para subukan na mapatawa ka kahit minsan. Sapat na, hanggang kaibigan lang.
Continue reading...
50
Napapagod na akong tumingin sa Facebook ko. Sa dingding ng mga masasayang larawan ng mga kaibigan, katrabaho Sa dingding ng mga opinyon na nagdudulot ng masalimuot na pagtatalo Sa dingding ng mga tagumpay na nakamit mo sa pagsusumikap mo Sa dingding ng mga narating **** lugar na sobra na ang layo Sa dingding ng mga video ng pagbigkas mo ng tula sa harap ng maraming tao Sa dingding ng mga sandaling iginapos mo para ipamukha sa akin na ang buhay ko ay pagkabaho. Salamat sa mga larawan ng masasayang sandali kasama ng iyong kabiyak ng inyong matamis na pagmamahalan, na sa sobrang tuwa gusto mo nang umiyak Nang matuloy kayo sa simbahan, oo na, marami na ang nagagalak Eto na ang puso ko, wag ka nang mahiya, tuhugin mo na ng itak. Salamat sa mga opinyon mo tungkol sa paborito **** kandidato Wala ka na atang ibang ginawa kung hindi halughugin ang Internet para sa bawat artikulo Para isulat sa dingding mo kadikit ng mga opinyon **** walang humihingi, kahit na sino Para kang teacher ko na may dalang nutri-bun na isinasaksak pilit sa akin kahit sukang-suka na ako. Salamat sa mga salita ng pasasalamat na binibigkas mo kung gaano kadaming biyaya ang ipinagkaloob ng Bathala sa iyo Sa bawat tagumpay na nakamtan mo sa napili **** trabaho Naitatanim ko tuloy sa aking isip, kung bakit ang layo mo gayong sabay lang tayo? Pasensya na, malamang sa inyo ay may natatamaan ako Wala akong planong durugin ang kahit na anong ugnayan ko sa inyo Gusto ko lang banlawan, langgasin ang nalalasong utak at puso ko na pinapatay ng Facebook sa tuwing titignan ko ang mga dingding ninyo. Kung gaanong ipinararamdam sa akin na sa paninindigan ako ay wala Na hindi ko kaya maglahad ng opinyon kasi walang papansin, walang maniniwala Dahil maraming beses na akong naging tapat noong ako ay nasa highschool pa Wala akong naging kaibigan. Narinig mo? Wala akong kwenta. Kung gaanong ipinararamdam sa akin na hindi na ako makakarating kahit saan pa. Kasi pinili kong manatili, kahit mainit, kumpara sa ibang bansa Dahil nanuot sa aking dila na hindi ko kayang makipag-usap sa kahit na sinong banyaga Kasi palpak ang Ingles ko. Narinig mo? Wala akong kwenta. Kung gaanong ipinararamdam sa akin na mamamatay akong mag-isa Na hindi ako magkakaroon ng pagkakataong lumigaya Dahil sa pinalagpas kong sandali, ay hindi na mauulit pa Dahil wala akong kwentang lalaki. Narinig mo? Wala akong kwenta. Sobrang baba na ng pagtingin ko sa sarili ko. Ang tanikalang gamit sana para makipagugnayan sa mga kakilala ay tila naging isang angkla na humihila sa mga paa ko pailalim sa karagatang puno ng mga pusong natalo Nabigo sa pag-ibig, sa buhay, at sa kahit na ano. Kaya lalayo na ako sa mga dingding ninyo. Hindi na ako papayag na manatiling tumatanggap na lang ng kahit na anong ipapaskil mo. Tatakas ako sa mga rehas na nilikha ng mga masasaya ninyong minuto Magtatayo ako ng sarili kong dingding. Bubuuin ko ang aking pagkatao mula sa pagkakapira-piraso.
0
May 24, 2016
May 24, 2016 at 8:55 PM UTC
dorkcereals
Dingding
Napapagod na akong tumingin sa Facebook ko. Sa dingding ng mga masasayang larawan ng mga kaibigan, katrabaho Sa dingding ng mga opinyon na nagdudulot ng masalimuot na pagtatalo Sa dingding ng mga tagumpay na nakamit mo sa pagsusumikap mo Sa dingding ng mga narating **** lugar na sobra na ang layo Sa dingding ng mga video ng pagbigkas mo ng tula sa harap ng maraming tao Sa dingding ng mga sandaling iginapos mo para ipamukha sa akin na ang buhay ko ay pagkabaho. Salamat sa mga larawan ng masasayang sandali kasama ng iyong kabiyak ng inyong matamis na pagmamahalan, na sa sobrang tuwa gusto mo nang umiyak Nang matuloy kayo sa simbahan, oo na, marami na ang nagagalak Eto na ang puso ko, wag ka nang mahiya, tuhugin mo na ng itak. Salamat sa mga opinyon mo tungkol sa paborito **** kandidato Wala ka na atang ibang ginawa kung hindi halughugin ang Internet para sa bawat artikulo Para isulat sa dingding mo kadikit ng mga opinyon **** walang humihingi, kahit na sino Para kang teacher ko na may dalang nutri-bun na isinasaksak pilit sa akin kahit sukang-suka na ako. Salamat sa mga salita ng pasasalamat na binibigkas mo kung gaano kadaming biyaya ang ipinagkaloob ng Bathala sa iyo Sa bawat tagumpay na nakamtan mo sa napili **** trabaho Naitatanim ko tuloy sa aking isip, kung bakit ang layo mo gayong sabay lang tayo? Pasensya na, malamang sa inyo ay may natatamaan ako Wala akong planong durugin ang kahit na anong ugnayan ko sa inyo Gusto ko lang banlawan, langgasin ang nalalasong utak at puso ko na pinapatay ng Facebook sa tuwing titignan ko ang mga dingding ninyo. Kung gaanong ipinararamdam sa akin na sa paninindigan ako ay wala Na hindi ko kaya maglahad ng opinyon kasi walang papansin, walang maniniwala Dahil maraming beses na akong naging tapat noong ako ay nasa highschool pa Wala akong naging kaibigan. Narinig mo? Wala akong kwenta. Kung gaanong ipinararamdam sa akin na hindi na ako makakarating kahit saan pa. Kasi pinili kong manatili, kahit mainit, kumpara sa ibang bansa Dahil nanuot sa aking dila na hindi ko kayang makipag-usap sa kahit na sinong banyaga Kasi palpak ang Ingles ko. Narinig mo? Wala akong kwenta. Kung gaanong ipinararamdam sa akin na mamamatay akong mag-isa Na hindi ako magkakaroon ng pagkakataong lumigaya Dahil sa pinalagpas kong sandali, ay hindi na mauulit pa Dahil wala akong kwentang lalaki. Narinig mo? Wala akong kwenta. Sobrang baba na ng pagtingin ko sa sarili ko. Ang tanikalang gamit sana para makipagugnayan sa mga kakilala ay tila naging isang angkla na humihila sa mga paa ko pailalim sa karagatang puno ng mga pusong natalo Nabigo sa pag-ibig, sa buhay, at sa kahit na ano. Kaya lalayo na ako sa mga dingding ninyo. Hindi na ako papayag na manatiling tumatanggap na lang ng kahit na anong ipapaskil mo. Tatakas ako sa mga rehas na nilikha ng mga masasaya ninyong minuto Magtatayo ako ng sarili kong dingding. Bubuuin ko ang aking pagkatao mula sa pagkakapira-piraso.
Continue reading...
43
"hwag kang mag-alala mahal ka parin nun". ito ang sinabi mo sa akin noong nakaraang taon. hindi ko agad naintindihan palibhasa'y tuliro ang isip ko, problemado ako sa bagong trabaho na kinakaharap ko. tapos bigla kong naalala, oo nga pala, anibersaryo nga pala ng kasal natin. Ngumite na lang ako para maikubli ang aking pagkapahiya. hindi ako kailanman nag-alala dahil alam kong mahal mo ako noon pa man hanggang ngayon. hindi ako kailanman nag-alala dahil alam kong lagi kang tapat sa akin. hindi ako kailanman nag-alala pagkat batid ko na hindi mo ako iniwan, lagi kang nandyan sa tabi ko umulan ma't umaraw. hindi ako kailanman nag-alala dahil alam kong matagal mo nang inilaan ang buhay mo't pag-ibig para sa akin. hindi ako kailanman nag-alala sapagkat alam kong sasamahan mo ako hanggang sa ating pagtanda. pero nalulungkot ako sa tuwing naaalala ko na maraming beses ka nang umiyak dahil sa akin. naiinis ako pagkat hindi ko nagawang samahan ka ng mga panahon na kailangan mo ako. nagagalit ako sa sarili ko dahil hindi ko natapatan ang katapatan mo noong kabataan natin. namamanglaw ako sa tuwing nakikita ko na kapos ang mga pagsisikap ko. nalulungkot ako pag naiisip ko na baka mauna ako at hindi kita masamahan sa ating pagtanda. ang nakaraan ay hindi ko na maibabalik, may mga pagkakamaling hindi ko na maitutuwid. pero pwede pa naman tayo makatawid dahil may ngayon at bukas pang maghahatid. malapit na naman ang ating anibersaryo. hwag kang mag-alala pagkat hindi ako mag-aalala. alam ko na mahal mo parin ako kahit konti lang ang iyong napapala sa gagong asawa na tulad ko. kung sapat lang sana ang sulat at tula, kung ang mga tugma at tayutay at mga saknong nito ay magagawa kong lantay na yaman malamang hayahay ang ating buhay. hindi ako si Perpekto at lalong hindi ako si Mr. Right si Jojo lang ako, ganito lang ako kaliit, pero salamat at minahal mo ako.
0
Nov 3, 2017
Nov 3, 2017 at 4:48 AM UTC
makabagongmakata69
Untitled
"hwag kang mag-alala mahal ka parin nun". ito ang sinabi mo sa akin noong nakaraang taon. hindi ko agad naintindihan palibhasa'y tuliro ang isip ko, problemado ako sa bagong trabaho na kinakaharap ko. tapos bigla kong naalala, oo nga pala, anibersaryo nga pala ng kasal natin. Ngumite na lang ako para maikubli ang aking pagkapahiya. hindi ako kailanman nag-alala dahil alam kong mahal mo ako noon pa man hanggang ngayon. hindi ako kailanman nag-alala dahil alam kong lagi kang tapat sa akin. hindi ako kailanman nag-alala pagkat batid ko na hindi mo ako iniwan, lagi kang nandyan sa tabi ko umulan ma't umaraw. hindi ako kailanman nag-alala dahil alam kong matagal mo nang inilaan ang buhay mo't pag-ibig para sa akin. hindi ako kailanman nag-alala sapagkat alam kong sasamahan mo ako hanggang sa ating pagtanda. pero nalulungkot ako sa tuwing naaalala ko na maraming beses ka nang umiyak dahil sa akin. naiinis ako pagkat hindi ko nagawang samahan ka ng mga panahon na kailangan mo ako. nagagalit ako sa sarili ko dahil hindi ko natapatan ang katapatan mo noong kabataan natin. namamanglaw ako sa tuwing nakikita ko na kapos ang mga pagsisikap ko. nalulungkot ako pag naiisip ko na baka mauna ako at hindi kita masamahan sa ating pagtanda. ang nakaraan ay hindi ko na maibabalik, may mga pagkakamaling hindi ko na maitutuwid. pero pwede pa naman tayo makatawid dahil may ngayon at bukas pang maghahatid. malapit na naman ang ating anibersaryo. hwag kang mag-alala pagkat hindi ako mag-aalala. alam ko na mahal mo parin ako kahit konti lang ang iyong napapala sa gagong asawa na tulad ko. kung sapat lang sana ang sulat at tula, kung ang mga tugma at tayutay at mga saknong nito ay magagawa kong lantay na yaman malamang hayahay ang ating buhay. hindi ako si Perpekto at lalong hindi ako si Mr. Right si Jojo lang ako, ganito lang ako kaliit, pero salamat at minahal mo ako.
Continue reading...
18
Alas dos na ng umaga, Ako'y gising na gising pa, Nag-iisip ng mga bagay, Mga bagay na bumuo sa'king buhay. Nasagi sa isipan ko yung mga alaala, lahat, malungkot man o masaya, Nag mistulang halo-halo na. Kay rami ng sahog, yung iba di mo na kakainin pa. Sa dami ba naman ng akyat baba at atras abante ng buhay ko, Malamang nagkandaleche-leche 'to, Alangan naman lahat naka super glue? Ano yan? para di na matanggal kahit na bumagyo? Anu-ano nga bang nangyari nitong mga nakaraang bwan? Bakit parang nawala ako sa aking isipan, Ano nga ba talaga ang tunay na dahilan? Nitong isang aksidenteng aking kinasangkutan. Isang sahog ang di ko kinaya, Sa halo-halong aking kaharap sa mesa, Salitang sa ibang dayalekto nagmula, Nagsimula sa 'g' at nagtapos sa 'a'. Limang letra, isang salita, "gugma", ang isa sa sahog na aking nakita, "gugma", ang may pinakakomplikadong lasa, "gugma", minsay kay tamis, minsay kay pakla, minsay mapait pa. Halo halo ko'y puno nito, Mistulang lahat ng alaala koy tungkol dito, "gugma", paksa ng aking bakasyon, "gugma", isyu ng buhay ko hanggang ngayon. Hay nalang, iisa palang perwisyo na, Ano nalang kaya pag marami pa? Ano yan? "gugma na sobra sa isa"? Ayayay, naging salawahan pa... Ang halo halong iisa ang sahog ngunit halo halo parin, Sa dami ba naman ng iisang sahog di mo aakalain, Mistulang iba't iba, ngunit sa katunayan, iisa, "Gugma", sahog na dadaya sa iyong mga mata.
0
Aug 20, 2017
Aug 20, 2017 at 2:59 PM UTC
taltoy
Halo halong sahog ay iisa
Alas dos na ng umaga, Ako'y gising na gising pa, Nag-iisip ng mga bagay, Mga bagay na bumuo sa'king buhay. Nasagi sa isipan ko yung mga alaala, lahat, malungkot man o masaya, Nag mistulang halo-halo na. Kay rami ng sahog, yung iba di mo na kakainin pa. Sa dami ba naman ng akyat baba at atras abante ng buhay ko, Malamang nagkandaleche-leche 'to, Alangan naman lahat naka super glue? Ano yan? para di na matanggal kahit na bumagyo? Anu-ano nga bang nangyari nitong mga nakaraang bwan? Bakit parang nawala ako sa aking isipan, Ano nga ba talaga ang tunay na dahilan? Nitong isang aksidenteng aking kinasangkutan. Isang sahog ang di ko kinaya, Sa halo-halong aking kaharap sa mesa, Salitang sa ibang dayalekto nagmula, Nagsimula sa 'g' at nagtapos sa 'a'. Limang letra, isang salita, "gugma", ang isa sa sahog na aking nakita, "gugma", ang may pinakakomplikadong lasa, "gugma", minsay kay tamis, minsay kay pakla, minsay mapait pa. Halo halo ko'y puno nito, Mistulang lahat ng alaala koy tungkol dito, "gugma", paksa ng aking bakasyon, "gugma", isyu ng buhay ko hanggang ngayon. Hay nalang, iisa palang perwisyo na, Ano nalang kaya pag marami pa? Ano yan? "gugma na sobra sa isa"? Ayayay, naging salawahan pa... Ang halo halong iisa ang sahog ngunit halo halo parin, Sa dami ba naman ng iisang sahog di mo aakalain, Mistulang iba't iba, ngunit sa katunayan, iisa, "Gugma", sahog na dadaya sa iyong mga mata.
Continue reading...
36
Anak ng poocha naman o oh Sa lahat naman ng ayaw ko... Anigma pasubali...fliptopan ba'to Pooja' una pa lang pinagsabihan na kita, Pero ngayon... malamang magtanda ka na!!! Unang banat.. wala akong ganang mag ingles Nakakawalang galang ka! Hinde naman sa naiines Hinde na lang talaga kasi ako makatiis Sa pigura **** pagkakinis-kinis Kahit tuwalya wala ka man lang tapis Daig mo pa nakatihayang ipis Pasalamat ka walang pambura dala kong lapis Kundi aabutin ka sa 'kin ng walang humpay na daplis Sa patuwad **** nakalilis Landas ko'y nalilihis. Pangalawa..hinde pa ito ang huli... ayoko sanang maging arogante Sa lubot **** mala elepante... Ambot sa imo wag kang makampante Sa postura **** naka bra lang at panti Naturalmente 'pupusta pa ako ng mil bente Magsusumbong ka...magagalit ang mga higante mapapagbigkas ka sa iyong linguwahe 'lintek lang ang walang ganti Hinde ako intelehente... dati lang akong ahenteng galante. anong gusto mo diamante o brilyante hahaha!! nganga!,, parehas lang yun impertenente!!! Pangatlong banat, .... ito ang tutuo Pinoy Ako!!! Purong tagalog den ako... Pero kung iinglisen mo ako.. Then go ahead..english-san na 'to...ehheemmh,,, =Do you understand the word that coming out of my mouth You're some kindda liberated there in the south Don't sample me (huwag mo akong subukan) ...perhalps change me'''' (ibahin mo ako) YOU CAN NOT EYES ME ANYMORE!!! (hindi mo na ako kayang mata-matahin) i will "the rich zoo" you! ("diretso"-hin na kita)= Hey What's up Pooja Sweety? Nose bleed??? I don't care if i look scary To you i'm not being pity' Real talk''' ...i'm not heavy But you won't be able to carry This trash talk of my tongue full of messy Even your closest bessy In your ass..shall be freaky Mabuti pang nag selfie ka ng wacky !!!!! I'm sure .....you gonna be pretty!!!! Garantisado.....Madlang b-side...tuwa pa nila so plenty ......TIME ;)
0
Dec 13, 2015
Dec 13, 2015 at 6:25 AM UTC
TanglawatPanglaw
Happy writing! (FlipTop audition) w/punch line
Anak ng poocha naman o oh Sa lahat naman ng ayaw ko... Anigma pasubali...fliptopan ba'to Pooja' una pa lang pinagsabihan na kita, Pero ngayon... malamang magtanda ka na!!! Unang banat.. wala akong ganang mag ingles Nakakawalang galang ka! Hinde naman sa naiines Hinde na lang talaga kasi ako makatiis Sa pigura **** pagkakinis-kinis Kahit tuwalya wala ka man lang tapis Daig mo pa nakatihayang ipis Pasalamat ka walang pambura dala kong lapis Kundi aabutin ka sa 'kin ng walang humpay na daplis Sa patuwad **** nakalilis Landas ko'y nalilihis. Pangalawa..hinde pa ito ang huli... ayoko sanang maging arogante Sa lubot **** mala elepante... Ambot sa imo wag kang makampante Sa postura **** naka bra lang at panti Naturalmente 'pupusta pa ako ng mil bente Magsusumbong ka...magagalit ang mga higante mapapagbigkas ka sa iyong linguwahe 'lintek lang ang walang ganti Hinde ako intelehente... dati lang akong ahenteng galante. anong gusto mo diamante o brilyante hahaha!! nganga!,, parehas lang yun impertenente!!! Pangatlong banat, .... ito ang tutuo Pinoy Ako!!! Purong tagalog den ako... Pero kung iinglisen mo ako.. Then go ahead..english-san na 'to...ehheemmh,,, =Do you understand the word that coming out of my mouth You're some kindda liberated there in the south Don't sample me (huwag mo akong subukan) ...perhalps change me'''' (ibahin mo ako) YOU CAN NOT EYES ME ANYMORE!!! (hindi mo na ako kayang mata-matahin) i will "the rich zoo" you! ("diretso"-hin na kita)= Hey What's up Pooja Sweety? Nose bleed??? I don't care if i look scary To you i'm not being pity' Real talk''' ...i'm not heavy But you won't be able to carry This trash talk of my tongue full of messy Even your closest bessy In your ass..shall be freaky Mabuti pang nag selfie ka ng wacky !!!!! I'm sure .....you gonna be pretty!!!! Garantisado.....Madlang b-side...tuwa pa nila so plenty ......TIME ;)
Continue reading...
52
Isang babae ang sumakay sa V. Mapa Maikli ang buhok at kayumanggi Nakapulang T-shirt at maikling shorts Tsinelas na plastic ay may takong Ang jeep ay mahaba, bago at maingay Balahaw nito ang malakas na tugtugin Ang barker ay mala trenta maging ang driver Kung umasta ay tinedyer Ang musika ay hindi musika 'Pagkat hindi lahat ng sinulat ay babasahin Ni musika ang lahat ng tugtugin Hindi musika kundi basura Ang babae ay sumabay sa saliw ng tugtog Kumanta nang may emosyon Walang hiyang ikinampay ang kamay At winasiwas ang yapos na sako Hindi pa siya nagbabayad Malamang wala siyang pera Hindi siguro iyon ang dahilan ng tawanan Sa kanya'y marahil may kakulangan Nawala ang nagwawalang kanta At nanahimik rin ang aba Tulala sa kawalan habang may minamantra Bakit kaya kabisado niya ang kanta? Kung mayroon mang makapagsasabi Ano ang nasa isipan ng isang tao Na hindi rin masasabi kung ano Paanong ang pag-unawa'y matatamo? Sila ba talaga ang wala sa katinuan? Kung sila ang ating pinagtatawanan Kung mga mata nila'y walang bahid Pahid ng alinlangan at pagdududa Naririnig din ba niya Sigaw ng barker sa kalsada? Nararamdaman din ba niya Dampi ng tubig ulan Naiisip niya kaya Kung ano ang kinabukasan? Nagmamadali rin ba siyang makauwi Dahil may exam kinabukasan? Bumaba siya sa harap ng arko Tumalon at masayang nagsayaw sa gitna Tinunton ang daan sa Teresa Di namalayang nariyan na siya Sa patutunguhan niya
0
Aug 4, 2016
Aug 4, 2016 at 12:37 PM UTC
AndieBonifacio
Tapenshap
Isang babae ang sumakay sa V. Mapa Maikli ang buhok at kayumanggi Nakapulang T-shirt at maikling shorts Tsinelas na plastic ay may takong Ang jeep ay mahaba, bago at maingay Balahaw nito ang malakas na tugtugin Ang barker ay mala trenta maging ang driver Kung umasta ay tinedyer Ang musika ay hindi musika 'Pagkat hindi lahat ng sinulat ay babasahin Ni musika ang lahat ng tugtugin Hindi musika kundi basura Ang babae ay sumabay sa saliw ng tugtog Kumanta nang may emosyon Walang hiyang ikinampay ang kamay At winasiwas ang yapos na sako Hindi pa siya nagbabayad Malamang wala siyang pera Hindi siguro iyon ang dahilan ng tawanan Sa kanya'y marahil may kakulangan Nawala ang nagwawalang kanta At nanahimik rin ang aba Tulala sa kawalan habang may minamantra Bakit kaya kabisado niya ang kanta? Kung mayroon mang makapagsasabi Ano ang nasa isipan ng isang tao Na hindi rin masasabi kung ano Paanong ang pag-unawa'y matatamo? Sila ba talaga ang wala sa katinuan? Kung sila ang ating pinagtatawanan Kung mga mata nila'y walang bahid Pahid ng alinlangan at pagdududa Naririnig din ba niya Sigaw ng barker sa kalsada? Nararamdaman din ba niya Dampi ng tubig ulan Naiisip niya kaya Kung ano ang kinabukasan? Nagmamadali rin ba siyang makauwi Dahil may exam kinabukasan? Bumaba siya sa harap ng arko Tumalon at masayang nagsayaw sa gitna Tinunton ang daan sa Teresa Di namalayang nariyan na siya Sa patutunguhan niya
Continue reading...
45
Kung gustong magpatuloy Burahin ang nararamdaman Kung gustong mabuhay Burahin siya sa iyong isipan Tamang daan ay alam na alam na ito na dapat ang ginagawa pero pinipili pa ring maging masaya kahit sa dulo alam naman nating talo na Masaya pa bang ituturing, Kung ang sakit ay nandoon rin? Masaya ka bang ituturing, Kung sa gabi'y mata mo ay lumuluha rin? Tunay sa ligaya Di talaga sa materyal na bagay makikita. Mata ng iyong sinisinta na sa iyo nakatulala Anong ligaya ang madarama. Panandaliang ligaya nga naman Panandalian lang ang lahat Pang matagalang sakit at poot Naman ang sa iyo'y idudulot Hahayaan mo na lang ba na gano'n? Kung ligaya ay minsang panandalian Malamang lungkot at paghati ay panandalian lang din. Ngunit haba ng dulot ng ligaya ay di masusukat Lungkot na naramdaman ay tiyak malilimot mo na. Tunay ngang pag-ibig ay magulo Hindi ko maintindihan Bakit kapag nasasaktan ka'y ayos lang? Hindi ko maintindihan Kapag nama'y masaya ka, babawiin rin lang Hindi ko maintindihan Maaari bang madali na lang ang lahat? Pag-ibig ay talagang magulo Pagkat kulay nito'y halo-halo. Mundo ay napapaikot gamit ng pag-ibig na ito, Sabi nga ng maraming nakaranas na nito Hindi ka matututo umibig Kung di ka masasaktan. Sakit sa pag-ibig ay normal Pagkat ikaw ay nagmamahal.
0
Oct 20, 2015
Oct 20, 2015 at 3:01 AM UTC
mymelodyisyou
Puso't Utak, Nag-uusap (A Collab with Patricia Jhors Alabat)
Kung gustong magpatuloy Burahin ang nararamdaman Kung gustong mabuhay Burahin siya sa iyong isipan Tamang daan ay alam na alam na ito na dapat ang ginagawa pero pinipili pa ring maging masaya kahit sa dulo alam naman nating talo na Masaya pa bang ituturing, Kung ang sakit ay nandoon rin? Masaya ka bang ituturing, Kung sa gabi'y mata mo ay lumuluha rin? Tunay sa ligaya Di talaga sa materyal na bagay makikita. Mata ng iyong sinisinta na sa iyo nakatulala Anong ligaya ang madarama. Panandaliang ligaya nga naman Panandalian lang ang lahat Pang matagalang sakit at poot Naman ang sa iyo'y idudulot Hahayaan mo na lang ba na gano'n? Kung ligaya ay minsang panandalian Malamang lungkot at paghati ay panandalian lang din. Ngunit haba ng dulot ng ligaya ay di masusukat Lungkot na naramdaman ay tiyak malilimot mo na. Tunay ngang pag-ibig ay magulo Hindi ko maintindihan Bakit kapag nasasaktan ka'y ayos lang? Hindi ko maintindihan Kapag nama'y masaya ka, babawiin rin lang Hindi ko maintindihan Maaari bang madali na lang ang lahat? Pag-ibig ay talagang magulo Pagkat kulay nito'y halo-halo. Mundo ay napapaikot gamit ng pag-ibig na ito, Sabi nga ng maraming nakaranas na nito Hindi ka matututo umibig Kung di ka masasaktan. Sakit sa pag-ibig ay normal Pagkat ikaw ay nagmamahal.
Continue reading...
40
Nakita kita kanina. Nadaanan ka lang ng dyip na sinasakyan ko. Ewan baka nakita mo rin ako. Kung napansin mo ko, yun ang hindi ko alam. Malamang hindi. Ganun ka pa rin, ganun ka palagi. Magkasalubong na mga kilay, nakakunot na noo. Siguro dahil sa init. Ayun, kahit mag-isa lang sa dyip, di ko napiglan, napangiti na lang ako. Nainis naman ako nung isang beses, biglang sinabi ng kaibigan ko, hindi raw maganda yung ginawa **** artikulo. Ipagtatanggol sana kita pero anong masasabi ko, eh wala naman akong alam tungkol sa'yo. Kaya eto pagdating ng bahay, binuksan ko agad at binasa. Baka sakali sa paraang ito maging close tayo. At sa bawat salita, sinusubukang intindihan ang ginawa mo. Pero ang totoo, pinipilit intindihin ka. Baka kasi dito, makilala kita. Isang araw dati, lumabas ako kasama ang isang kaibigan. 'Ah ok' na lang ang nasabi ko, nang malaman kong ang ex niya, ay siya ring ex mo. Anliit talaga ng mundo, noh? Naalala ko tuloy nung hindi mo kami tinulungan, kasi busy ka, busy ka para sa bayan. Ayan, lalo tuloy kitang nagustuhan. Naisip ko nun, kahit kelan hindi ako magiging bida sa hawak **** kamera, kasi, ang bayan mo, ang bayan ko, ang lagi **** inuuna. Oo kahit ako natatawa, kasi sobrang layo talaga ng distansya nating dalawa. Mula sa paniniwala hanggang sa mga ginagawa, hindi kayang sukatin kahit ilang ruler pa gamitin. Hindi naman ako naghahangad ng kahit ano. Ang makita ka nang di inaasahan, sapat na yun. Ang mabasa ka, okay na para isiping kilala nga kita. Makita lang ulit ang mga mata mo, maisip o maalala lahat ng ito, okay na. Pero sana alam mo, may isang tao dito, napapangiti dahil sa'yo.
0
Jul 22, 2011
Jul 22, 2011 at 10:37 AM UTC
tintin-layson
pro-KABIT edited (02.15.10)
Nakita kita kanina. Nadaanan ka lang ng dyip na sinasakyan ko. Ewan baka nakita mo rin ako. Kung napansin mo ko, yun ang hindi ko alam. Malamang hindi. Ganun ka pa rin, ganun ka palagi. Magkasalubong na mga kilay, nakakunot na noo. Siguro dahil sa init. Ayun, kahit mag-isa lang sa dyip, di ko napiglan, napangiti na lang ako. Nainis naman ako nung isang beses, biglang sinabi ng kaibigan ko, hindi raw maganda yung ginawa **** artikulo. Ipagtatanggol sana kita pero anong masasabi ko, eh wala naman akong alam tungkol sa'yo. Kaya eto pagdating ng bahay, binuksan ko agad at binasa. Baka sakali sa paraang ito maging close tayo. At sa bawat salita, sinusubukang intindihan ang ginawa mo. Pero ang totoo, pinipilit intindihin ka. Baka kasi dito, makilala kita. Isang araw dati, lumabas ako kasama ang isang kaibigan. 'Ah ok' na lang ang nasabi ko, nang malaman kong ang ex niya, ay siya ring ex mo. Anliit talaga ng mundo, noh? Naalala ko tuloy nung hindi mo kami tinulungan, kasi busy ka, busy ka para sa bayan. Ayan, lalo tuloy kitang nagustuhan. Naisip ko nun, kahit kelan hindi ako magiging bida sa hawak **** kamera, kasi, ang bayan mo, ang bayan ko, ang lagi **** inuuna. Oo kahit ako natatawa, kasi sobrang layo talaga ng distansya nating dalawa. Mula sa paniniwala hanggang sa mga ginagawa, hindi kayang sukatin kahit ilang ruler pa gamitin. Hindi naman ako naghahangad ng kahit ano. Ang makita ka nang di inaasahan, sapat na yun. Ang mabasa ka, okay na para isiping kilala nga kita. Makita lang ulit ang mga mata mo, maisip o maalala lahat ng ito, okay na. Pero sana alam mo, may isang tao dito, napapangiti dahil sa'yo.
Continue reading...
54
Walang salitang “sayang” Hindi tayo sayang, Dahil may mga panahon na tayo lang ang nakakaintindi sa isat-isa. Hindi alintana ang alingawngaw na dala ng lipunan, Mga bibig na hindi magkamayan sa pagtutol. Hindi sayang ang mga panahong sabay nating tinahak ang mundo imbes pakanan ang ikot ay mas pinili natin ang pakaliwa. Hindi natin nasayang ang mga oras ng katahimikan, dahil sabay natin itong sinalin sa musika at sabay nating sinayaw ang tugtog ng ating mga puso. Sabay nating niyakap ang kahinaan ng bawat isa, nagsilbi tayong lakas na kayang pumawi ng panghihinang hatid ng mga mapangahas na hamon. Walang lakad na nasayang, dahil sabay nating hinakbang ang ating mga paa patungo sa di malamang dito, doon, d’yan at kung saan man. Walang takot na naramdaman dahil sabay nating sinilip ang kung anong merong hatid ang kabilang daigdig. Walang sayang, Kahit sabay nating kinumpas ang ating mga kamay upang magpaalam. Walang sayang. Dahil sa mga oras na iyon alam natin, ang kabilang mundo ay pansamantala lamang. Alam natin na ang mundo ay iikot muli sa atin, at sa pangalawang pagkakataon. Magtatagpo tayong muli, Hanggang sa susunod nating pagkikita. Paalam. ­­­­
0
Mar 28, 2018
Mar 28, 2018 at 3:05 AM UTC
khat_R
Hanggang sa muli nating pagkikita
Walang salitang “sayang” Hindi tayo sayang, Dahil may mga panahon na tayo lang ang nakakaintindi sa isat-isa. Hindi alintana ang alingawngaw na dala ng lipunan, Mga bibig na hindi magkamayan sa pagtutol. Hindi sayang ang mga panahong sabay nating tinahak ang mundo imbes pakanan ang ikot ay mas pinili natin ang pakaliwa. Hindi natin nasayang ang mga oras ng katahimikan, dahil sabay natin itong sinalin sa musika at sabay nating sinayaw ang tugtog ng ating mga puso. Sabay nating niyakap ang kahinaan ng bawat isa, nagsilbi tayong lakas na kayang pumawi ng panghihinang hatid ng mga mapangahas na hamon. Walang lakad na nasayang, dahil sabay nating hinakbang ang ating mga paa patungo sa di malamang dito, doon, d’yan at kung saan man. Walang takot na naramdaman dahil sabay nating sinilip ang kung anong merong hatid ang kabilang daigdig. Walang sayang, Kahit sabay nating kinumpas ang ating mga kamay upang magpaalam. Walang sayang. Dahil sa mga oras na iyon alam natin, ang kabilang mundo ay pansamantala lamang. Alam natin na ang mundo ay iikot muli sa atin, at sa pangalawang pagkakataon. Magtatagpo tayong muli, Hanggang sa susunod nating pagkikita. Paalam. ­­­­
Continue reading...
24
mula sa bintana ng mga katotong tahanan may pinaghuhugutan balitang pinagkainan merong budbod di-umano ang bibingka sa bilao madalas di-ginugusto,,minsan nama'y napapa-tipo. bihira man ang daloy sa hiwa ng pagkakataon nariyan pa rin ang kuro at haka sa loob ng kahon sa tulong ng walang patumanggang bulong na hindi naririnig ang tunog sa likod ng pulang bilang matatanaw may abiso sa kidlat na walang kulog. ilako ang lakbay ng himay sa mga nagdidilang anghel para mahumpay ang tamlay mula sa pader na papel ibahagi ang natatanging kuwento sa oras ng hanay ng kasarinlan mag-manman sa likuran bago dumating at gumawa sa tambayan matabunan man sa araw-araw ang pag-apaw ng dalaw sa estado wag mag atubili,hataw lang sa paggalaw muling ibangis ang talento bagamat ano mang bulwak meron ang katha sa salamin,matapos na maisulat sa ere man hanggang sa paglapag ng tuyong dahon,may mangha na ipamu-mulagat sapagkat hinde mababanaag sa mga nilakaran ang iniwang bakas sa pinanggalingang upuan dahil ang dati nang puting kulay sa loob na 'ala pang bahid magkukulay dilaw sa pagkakaroon ng matimtimang masid at kung ang inaasahan ay taliwas sa nakatakda,,alin lang yan sa dalawa : bumilis ang pagbagal ng patak kaya manunumbalik ang dati nang sigla o malamang na mangamba sa pakiwaring hindi daratnan dahil sa pagkaantala? kung magkagayo'y ituloy lang ang pagkasabik sa pagtatapos pagkat magkakabunga!
0
Dec 12, 2015
Dec 12, 2015 at 8:50 AM UTC
TanglawatPanglaw
salungguhit
mula sa bintana ng mga katotong tahanan may pinaghuhugutan balitang pinagkainan merong budbod di-umano ang bibingka sa bilao madalas di-ginugusto,,minsan nama'y napapa-tipo. bihira man ang daloy sa hiwa ng pagkakataon nariyan pa rin ang kuro at haka sa loob ng kahon sa tulong ng walang patumanggang bulong na hindi naririnig ang tunog sa likod ng pulang bilang matatanaw may abiso sa kidlat na walang kulog. ilako ang lakbay ng himay sa mga nagdidilang anghel para mahumpay ang tamlay mula sa pader na papel ibahagi ang natatanging kuwento sa oras ng hanay ng kasarinlan mag-manman sa likuran bago dumating at gumawa sa tambayan matabunan man sa araw-araw ang pag-apaw ng dalaw sa estado wag mag atubili,hataw lang sa paggalaw muling ibangis ang talento bagamat ano mang bulwak meron ang katha sa salamin,matapos na maisulat sa ere man hanggang sa paglapag ng tuyong dahon,may mangha na ipamu-mulagat sapagkat hinde mababanaag sa mga nilakaran ang iniwang bakas sa pinanggalingang upuan dahil ang dati nang puting kulay sa loob na 'ala pang bahid magkukulay dilaw sa pagkakaroon ng matimtimang masid at kung ang inaasahan ay taliwas sa nakatakda,,alin lang yan sa dalawa : bumilis ang pagbagal ng patak kaya manunumbalik ang dati nang sigla o malamang na mangamba sa pakiwaring hindi daratnan dahil sa pagkaantala? kung magkagayo'y ituloy lang ang pagkasabik sa pagtatapos pagkat magkakabunga!
Continue reading...
27
Sa kanya pa salamat ang aking laging sambit... Dahil sa’yo, ay may na ramdaman ng hindi pinipilit... Nang makita ka, oh ano aking tuwa... Titigan ang Magandang **** mukha, hindi naka ka sawa... Di ma hanap ang saktong mga salita... Para ma ilarawan ang tunay nararamdaman para sa’yo aking sinta... Pag ibig mo mahal ko ang aking tanging hangad.... Ginagawa ko para sa’yo, Ako’y hindi nag papa bayad... Pag mamahal mo lang ang tanging ibig aking sinta... Ngunit mas lubos pa roon ang sa akin ay iyong pinag ka loob, Ngite’y Di ma ipinta... Lubos na pag mamahal ko sa’yo ay nais kong ihingi ng tawad... Dahil para sa’yo lahat ng ito’y masyadong maaga at sagad... Sagad? Malamang ang iyong tanong? Ulit sasabihin ko‘y walang tamang sagot sa aking bugtong... Pala isipan nga kung iyong iwika... Sagot ko ay malamang Ito ang naka takda... Na tayong dalawa’y ay mag kita at mag ka kilala... At dahil duon, sa akin ay naging inspirasyon ka... Sobrang mahal na mahal po kita... Kung Sabihin sa’yo ito’y pa ulit ulit at sadyang hindi na kaka sawa... At sanay nakikita mo Ito sa aking mga gawa...
0
Dec 7, 2018
Dec 7, 2018 at 1:48 PM UTC
Kobe37
Unang Liham
Sa kanya pa salamat ang aking laging sambit... Dahil sa’yo, ay may na ramdaman ng hindi pinipilit... Nang makita ka, oh ano aking tuwa... Titigan ang Magandang **** mukha, hindi naka ka sawa... Di ma hanap ang saktong mga salita... Para ma ilarawan ang tunay nararamdaman para sa’yo aking sinta... Pag ibig mo mahal ko ang aking tanging hangad.... Ginagawa ko para sa’yo, Ako’y hindi nag papa bayad... Pag mamahal mo lang ang tanging ibig aking sinta... Ngunit mas lubos pa roon ang sa akin ay iyong pinag ka loob, Ngite’y Di ma ipinta... Lubos na pag mamahal ko sa’yo ay nais kong ihingi ng tawad... Dahil para sa’yo lahat ng ito’y masyadong maaga at sagad... Sagad? Malamang ang iyong tanong? Ulit sasabihin ko‘y walang tamang sagot sa aking bugtong... Pala isipan nga kung iyong iwika... Sagot ko ay malamang Ito ang naka takda... Na tayong dalawa’y ay mag kita at mag ka kilala... At dahil duon, sa akin ay naging inspirasyon ka... Sobrang mahal na mahal po kita... Kung Sabihin sa’yo ito’y pa ulit ulit at sadyang hindi na kaka sawa... At sanay nakikita mo Ito sa aking mga gawa...
Continue reading...
23
Naalala mo pa ba, noong magbukas ang Nagi? Pagkahaba pa ng pila, umabot ng Yabu dati. Kahit pa nga yata Yabu, ay kayhaba din ng pila Araw-araw laging ganyan, kaya dapat maaga ka. Sa katagalan pagdaka ay nagkaupuan na nga Ang babae ay sisigaw, at susundan ng iba pa Bigay todo ang pagbigkas, tila baga walang bukas Rinig mo ang tinig nila kung ikaw ay nasa labas. Sunud-sunod na araw pa, na kami ay nasa Nagi Itanong mo pa kay amo, siya po ang aming saksi. Kung paanong alas-onse'y, naghihintay na ng taxi para sa pila'y mauna, at nang makakain kami. Ilang buwan din siguro ang sa mundo ay dumaan na ang pagdalaw sa Nagi ay biglang naging madalang Na mula sa bawat araw, ito'y naging linggo-linggo Kalaunan pa ay naging Enero, Pebrero, Marso. Lumipas ang mga taon, at ngayo ay Pebrero na. Ngayon na lang uli kami doon sa Nagi nagpunta. Ang dating mahabang pila, ngayon ay tila wala na Alas-dose na noon, tanghali na po partida. Noong pumasok na kami'y sumisigaw pa rin sila ngunit dinig mo sa boses na ang sigla ay wala na. Kahit yung pitsel ng house tea na laging inihahanda Ngayon baso-baso na lang, tapos manghihingi ka pa. "Nakakain na po kami, puwede bang bukas na lang?" "Mayroon na n'yan sa Mega, pati na sa Katipunan" "Huwag ka nang magmadali, hindi na dapat agahan" "Kahit anong araw pwede, kasi nandyan lang naman 'yan". Tayo'y magaling lamang ba, kapag bago at simula kapag bago sa paningin, kapag bago sa panlasa? Na 'pag nilamon ng oras o kinasanayan mo na ay tila pinagsawaan at pinagwalang bahala. Kailan kaya darating, ang sa aki'y tinadhana na sa aking pagtangkilik, hindi ako magsasawa? Na kapag nakita ako'y ramdam ko ang galak niya at ang puso ko'y lulukso marinig lang ang ngalan n'ya. Malamang ay naglalaro ngayon sa iyong isipan "Tungkol pa rin ba sa Nagi, ating pinag-uusapan?" Huwag mo na itong isipin, sagutin mo na lang ako may pila pa kaya ngayon, sa bagong tayong Ippudo?
0
Feb 12, 2016
Feb 12, 2016 at 4:48 AM UTC
dorkcereals
Nagi
Naalala mo pa ba, noong magbukas ang Nagi? Pagkahaba pa ng pila, umabot ng Yabu dati. Kahit pa nga yata Yabu, ay kayhaba din ng pila Araw-araw laging ganyan, kaya dapat maaga ka. Sa katagalan pagdaka ay nagkaupuan na nga Ang babae ay sisigaw, at susundan ng iba pa Bigay todo ang pagbigkas, tila baga walang bukas Rinig mo ang tinig nila kung ikaw ay nasa labas. Sunud-sunod na araw pa, na kami ay nasa Nagi Itanong mo pa kay amo, siya po ang aming saksi. Kung paanong alas-onse'y, naghihintay na ng taxi para sa pila'y mauna, at nang makakain kami. Ilang buwan din siguro ang sa mundo ay dumaan na ang pagdalaw sa Nagi ay biglang naging madalang Na mula sa bawat araw, ito'y naging linggo-linggo Kalaunan pa ay naging Enero, Pebrero, Marso. Lumipas ang mga taon, at ngayo ay Pebrero na. Ngayon na lang uli kami doon sa Nagi nagpunta. Ang dating mahabang pila, ngayon ay tila wala na Alas-dose na noon, tanghali na po partida. Noong pumasok na kami'y sumisigaw pa rin sila ngunit dinig mo sa boses na ang sigla ay wala na. Kahit yung pitsel ng house tea na laging inihahanda Ngayon baso-baso na lang, tapos manghihingi ka pa. "Nakakain na po kami, puwede bang bukas na lang?" "Mayroon na n'yan sa Mega, pati na sa Katipunan" "Huwag ka nang magmadali, hindi na dapat agahan" "Kahit anong araw pwede, kasi nandyan lang naman 'yan". Tayo'y magaling lamang ba, kapag bago at simula kapag bago sa paningin, kapag bago sa panlasa? Na 'pag nilamon ng oras o kinasanayan mo na ay tila pinagsawaan at pinagwalang bahala. Kailan kaya darating, ang sa aki'y tinadhana na sa aking pagtangkilik, hindi ako magsasawa? Na kapag nakita ako'y ramdam ko ang galak niya at ang puso ko'y lulukso marinig lang ang ngalan n'ya. Malamang ay naglalaro ngayon sa iyong isipan "Tungkol pa rin ba sa Nagi, ating pinag-uusapan?" Huwag mo na itong isipin, sagutin mo na lang ako may pila pa kaya ngayon, sa bagong tayong Ippudo?
Continue reading...
40
Umurong man ang aking dila ng ako ay nilikha, Bukas naman ang aking mga mata sa inyong pangungutya. Pangungutyang hindi kailanman ay kaaya-aya, Bagkus ay naging tinik sa aking araw-araw na pag-asa. Pag-asang milagro na lamang ang hinihintay, Pag-asang masabi ko rin ang bawat letrang nakahimlay, Pag-asang maibibigkas ang katagang sa dugo ko ay nananalaytay, At pag-asang, ika'y naririyan upang sa akin ay umalalay. Aalalay at maging tagapagsalita sa aking harapan. Isasatinig ang aking naisulat na mga banghay-aralin. Upang malamang nila ang aking mga saloobin, Saloobing tatatak sa puso at isipan ng bawat mamamayan natin.
0
Nov 22, 2015
Nov 22, 2015 at 1:16 PM UTC
eugene
Pipi
Umurong man ang aking dila ng ako ay nilikha, Bukas naman ang aking mga mata sa inyong pangungutya. Pangungutyang hindi kailanman ay kaaya-aya, Bagkus ay naging tinik sa aking araw-araw na pag-asa. Pag-asang milagro na lamang ang hinihintay, Pag-asang masabi ko rin ang bawat letrang nakahimlay, Pag-asang maibibigkas ang katagang sa dugo ko ay nananalaytay, At pag-asang, ika'y naririyan upang sa akin ay umalalay. Aalalay at maging tagapagsalita sa aking harapan. Isasatinig ang aking naisulat na mga banghay-aralin. Upang malamang nila ang aking mga saloobin, Saloobing tatatak sa puso at isipan ng bawat mamamayan natin.
Continue reading...
12
• • • Bigo, yan ako labing-limang araw bago ka dumating Pinaasa sa mga susunod na araw na hindi naman pala makakamit Niloko sa hindi malamang kadahilanan kung bakit Panay ang tanong sa isipan kung bakit ako pa ang napili Na nananahimik at wala namang balak manakit Sabi ko tama na't huwag nang umasa pang muli Dahil sa henerasyon at ikot ng mundo ngayon, Ang makatagpo ng taong kayang suklian ang pag-ibig na meron ako Ay parang inaabot ang langit sa liit kong ito Pero mahirap nga naman talagang pigilan [minsan] ang nararamdaman Na kahit ilang araw pa lamang ang nagdaan Umaga, tanghali, hapon, gabi habang naghahapunan Ay laman ka na lagi nang aking isipan Hep hep hep! Sinabi nang saglit! Masyado kang makulit Hindi ka na bata na dapat pang paluin sa puwit! Pero eto, seryoso na ulit. . . Bakit ba kasi umaasa pa nang paulit-ulit? Eh nasa harapan na nga yung sagot na wala ka naman ngang **** Kahit sa totoo lang may konti nang sakit Nakakatawa lang din minsan, ano? Hindi ko lang sigurado kung yung tadhana lang o pati ako Na alam namang mapaglaro Pero sinasabayan yung agos kahit alam na hindi sigurado't [minsan] delikado Risk taker nga ako, hindi ba? Pero may kaduwagan sa aking kalooban at ayaw ko pang bumigay Kasi hindi ko pa kayang mapalayo ka't baka magpaalam na nang tuluyan Kaya dito na muna ako sa isang tabi, Na muli nalang maghihintay sa iyong susunod na mensahe. • • •
0
Oct 4, 2020
Oct 4, 2020 at 5:55 PM UTC
heyitsmymindagain
"Nakakangiti pa naman Ako"
• • • Bigo, yan ako labing-limang araw bago ka dumating Pinaasa sa mga susunod na araw na hindi naman pala makakamit Niloko sa hindi malamang kadahilanan kung bakit Panay ang tanong sa isipan kung bakit ako pa ang napili Na nananahimik at wala namang balak manakit Sabi ko tama na't huwag nang umasa pang muli Dahil sa henerasyon at ikot ng mundo ngayon, Ang makatagpo ng taong kayang suklian ang pag-ibig na meron ako Ay parang inaabot ang langit sa liit kong ito Pero mahirap nga naman talagang pigilan [minsan] ang nararamdaman Na kahit ilang araw pa lamang ang nagdaan Umaga, tanghali, hapon, gabi habang naghahapunan Ay laman ka na lagi nang aking isipan Hep hep hep! Sinabi nang saglit! Masyado kang makulit Hindi ka na bata na dapat pang paluin sa puwit! Pero eto, seryoso na ulit. . . Bakit ba kasi umaasa pa nang paulit-ulit? Eh nasa harapan na nga yung sagot na wala ka naman ngang **** Kahit sa totoo lang may konti nang sakit Nakakatawa lang din minsan, ano? Hindi ko lang sigurado kung yung tadhana lang o pati ako Na alam namang mapaglaro Pero sinasabayan yung agos kahit alam na hindi sigurado't [minsan] delikado Risk taker nga ako, hindi ba? Pero may kaduwagan sa aking kalooban at ayaw ko pang bumigay Kasi hindi ko pa kayang mapalayo ka't baka magpaalam na nang tuluyan Kaya dito na muna ako sa isang tabi, Na muli nalang maghihintay sa iyong susunod na mensahe. • • •
Continue reading...
32
Mayroon akong gustong ibahagi sainyo Isinulat ko lamang ito para sa mga interesado Meron na kasi akong napupusuang isang tao Pero teka lang, atin-atin lamang to Di ko alam kung paano sisimulan Pero alam kong gustong-gusto nyo ng malaman Kung sino nga ba ang aking naiibigan Kaya't heto na, inyo ng matutuklasan Sya'y isang mananayaw Napaka astig ng kanyang mga galaw At talagang siya'y mahusay Habang pinapanood ang kanyang pagganap, ako'y napapa WAW! Ako'y lalo pang humanga Nung nalaman kong sya'y manlalaro din pala Pero hindi ng feelings ah! Yung larong ang gamit ay shuttlecock at raketa Marami-rami na din akong alam tungkol sa kanya Syempre! Lagi akong updated sa kwento ng buhay nya Ayokong nahuhuli sa balita, hindi naman sa pagiging chismosa Kase baka mamaya di natin alam may jowa na pala, edi nganga! Natutuwa lang ako dahil close na kami ngayon Di ko akalain na magkakaganon Kasi dati pinapangarap ko lang yon Masaya na din, pero di na ako naghahangad ng higit pa roon Marami na pala syang naka fling Kaya ako naman noon, umaasa at nag fi-feeling Nagbabaka sakaling mapapansin nya rin Ang ganda kong walang kadating-dating Lungkot lang dahil di nya pansin Na ako sa kanya'y may pagtingin Hindi ko alam kung kailangan pa bang aminin O kaya'y akin na lamang ililihim Pagkat tungkol dyan ay di ko kayang tapatin Martir na kung martir, tatahimik na lamang at titiisin Pero maiba tayo Sa mga oras na to, Di ko alam kung lalabas pa ba ako ng kwarto O magkukulong na lang dito At saka bubuksan ang pinto pag wala ng tao Malamang nabasa na to ng mga magulang ko Kaya't ihahanda ko na ang sarili ko Pagkat mamaya pag nakita nila ako, Sasalo ako ng gabot, hampas, palo Hanggang dito na lang, Damay-damay na to!
0
Nov 1, 2018
Nov 1, 2018 at 10:23 PM UTC
Venusmargaret_
NADALE AKO
Mayroon akong gustong ibahagi sainyo Isinulat ko lamang ito para sa mga interesado Meron na kasi akong napupusuang isang tao Pero teka lang, atin-atin lamang to Di ko alam kung paano sisimulan Pero alam kong gustong-gusto nyo ng malaman Kung sino nga ba ang aking naiibigan Kaya't heto na, inyo ng matutuklasan Sya'y isang mananayaw Napaka astig ng kanyang mga galaw At talagang siya'y mahusay Habang pinapanood ang kanyang pagganap, ako'y napapa WAW! Ako'y lalo pang humanga Nung nalaman kong sya'y manlalaro din pala Pero hindi ng feelings ah! Yung larong ang gamit ay shuttlecock at raketa Marami-rami na din akong alam tungkol sa kanya Syempre! Lagi akong updated sa kwento ng buhay nya Ayokong nahuhuli sa balita, hindi naman sa pagiging chismosa Kase baka mamaya di natin alam may jowa na pala, edi nganga! Natutuwa lang ako dahil close na kami ngayon Di ko akalain na magkakaganon Kasi dati pinapangarap ko lang yon Masaya na din, pero di na ako naghahangad ng higit pa roon Marami na pala syang naka fling Kaya ako naman noon, umaasa at nag fi-feeling Nagbabaka sakaling mapapansin nya rin Ang ganda kong walang kadating-dating Lungkot lang dahil di nya pansin Na ako sa kanya'y may pagtingin Hindi ko alam kung kailangan pa bang aminin O kaya'y akin na lamang ililihim Pagkat tungkol dyan ay di ko kayang tapatin Martir na kung martir, tatahimik na lamang at titiisin Pero maiba tayo Sa mga oras na to, Di ko alam kung lalabas pa ba ako ng kwarto O magkukulong na lang dito At saka bubuksan ang pinto pag wala ng tao Malamang nabasa na to ng mga magulang ko Kaya't ihahanda ko na ang sarili ko Pagkat mamaya pag nakita nila ako, Sasalo ako ng gabot, hampas, palo Hanggang dito na lang, Damay-damay na to!
Continue reading...
45
"hello, kamusta?" kataga na kay tagal kong hinintay kung hula mo'y ilang buwan sablay dahil taon ang hinintay ko upang makita sa loob ng kompyuter ko ang mga katagang "hello, kamusta?" at kung sa mas eksaktong sukat ay walong taon halos ka-edad ng batang marunong ng sumagot sa magulang may sariling aksyon at pagiisip at kung iisipin hindi sana tayo ganito kung sumagot tayo sa magulang natin dati o kung may karapatan na tayo dati kung mas inuna natin ang aksyon na gusto kaysa sa aksyon na mas nararapat sabagay hindi rin naman dapat sila sisihin dahil bata pa tayo noon mas bata tayo noon ng pitong taon ngayon sa 'yong "hello, kamusta?" ay natigilan ako kaya ka ba nagpaparamdam ay dahil kaya mo ng tumayo salungat sa gusto ng iba patungo sa mas gugustuhin mo o isa ulit itong pagsawsaw ng iyong paa sa rumaragasang damdamin ko kagaya ng ginawa mo pitong taon nang nakalipas nilubog ng kaunti ang iyong damdamin para lamang malaman na hindi lahat ng gusto mo ay pwede mo nang kunin at agad agad **** hinugot ang iyong pagtingin na para bang hindi din ako sumawsaw nagpaanod nalunod sa sakit ng rumaragasang tadhana na noo'y inakalang kayang suungin para lamang malaman ko na hindi ka pa pala handa ngayon sa 'yong "hello, kamusta?" isa ba itong tanda na handa ka na na kaya mo na panindigan ipaglaban magpaanod malunod sumuong ano mas masakit di 'ba na malamang mayroon na akong iba "hello, kamusta?"
0
Oct 19, 2019
Oct 19, 2019 at 4:01 AM UTC
randomguyy
comeback
"hello, kamusta?" kataga na kay tagal kong hinintay kung hula mo'y ilang buwan sablay dahil taon ang hinintay ko upang makita sa loob ng kompyuter ko ang mga katagang "hello, kamusta?" at kung sa mas eksaktong sukat ay walong taon halos ka-edad ng batang marunong ng sumagot sa magulang may sariling aksyon at pagiisip at kung iisipin hindi sana tayo ganito kung sumagot tayo sa magulang natin dati o kung may karapatan na tayo dati kung mas inuna natin ang aksyon na gusto kaysa sa aksyon na mas nararapat sabagay hindi rin naman dapat sila sisihin dahil bata pa tayo noon mas bata tayo noon ng pitong taon ngayon sa 'yong "hello, kamusta?" ay natigilan ako kaya ka ba nagpaparamdam ay dahil kaya mo ng tumayo salungat sa gusto ng iba patungo sa mas gugustuhin mo o isa ulit itong pagsawsaw ng iyong paa sa rumaragasang damdamin ko kagaya ng ginawa mo pitong taon nang nakalipas nilubog ng kaunti ang iyong damdamin para lamang malaman na hindi lahat ng gusto mo ay pwede mo nang kunin at agad agad **** hinugot ang iyong pagtingin na para bang hindi din ako sumawsaw nagpaanod nalunod sa sakit ng rumaragasang tadhana na noo'y inakalang kayang suungin para lamang malaman ko na hindi ka pa pala handa ngayon sa 'yong "hello, kamusta?" isa ba itong tanda na handa ka na na kaya mo na panindigan ipaglaban magpaanod malunod sumuong ano mas masakit di 'ba na malamang mayroon na akong iba "hello, kamusta?"
Continue reading...
57
di ko alam di ko alam DI. KO. ALAM. di ko kilala sarili ko di ko alam kung ano hangganan ko di ko alam kung may talento ba ko di ko alam kung may silbi ba ko di ko alam baka wala malamang wala ang hirap mabuhay sa "di ko alam" sa "baka" ang hirap ng nakikita mo silang lahat, alam na kung saan sila magaling, kung saan hindi pero bakit ako ang alam ko lang sa sarili ko ay hindi ko kilala kung sino ako kung ano kaya kong gawin kung paano ako magalit kung ano ba nararamdaman ko kung bakit hanggang ngayon ang pinakanakakatakot kong kinakatakutan ay ang sarili ko bakit di ko magawang pagtuunan ng pansin ang sarili ko ni di ko kayang tagalan ng titig yung pagmumukha ko sa salamin di ko kayang hayaan ang sarili kong matuto ng bagong bagay dahil takot ako takot na takot sa mahusgahan na malaman nila na wala akong kayang gawin natatakot ako kasi pagtatawanan nila ako takot na takot akong magkamali kasi alam ko wala na 'kong ginawang tama ayaw ko na ang hirap mabuhay sa "malamang" sa "ewan ko" sa "di ko alam" pero mas mahirap mabuhay ng di mo alam kung ano silbi mo dito j.r
0
May 13, 2017
May 13, 2017 at 5:58 AM UTC
j_r
"E ano kaya **** gawin?"
di ko alam di ko alam DI. KO. ALAM. di ko kilala sarili ko di ko alam kung ano hangganan ko di ko alam kung may talento ba ko di ko alam kung may silbi ba ko di ko alam baka wala malamang wala ang hirap mabuhay sa "di ko alam" sa "baka" ang hirap ng nakikita mo silang lahat, alam na kung saan sila magaling, kung saan hindi pero bakit ako ang alam ko lang sa sarili ko ay hindi ko kilala kung sino ako kung ano kaya kong gawin kung paano ako magalit kung ano ba nararamdaman ko kung bakit hanggang ngayon ang pinakanakakatakot kong kinakatakutan ay ang sarili ko bakit di ko magawang pagtuunan ng pansin ang sarili ko ni di ko kayang tagalan ng titig yung pagmumukha ko sa salamin di ko kayang hayaan ang sarili kong matuto ng bagong bagay dahil takot ako takot na takot sa mahusgahan na malaman nila na wala akong kayang gawin natatakot ako kasi pagtatawanan nila ako takot na takot akong magkamali kasi alam ko wala na 'kong ginawang tama ayaw ko na ang hirap mabuhay sa "malamang" sa "ewan ko" sa "di ko alam" pero mas mahirap mabuhay ng di mo alam kung ano silbi mo dito j.r
Continue reading...
32
Naalala ko pa yung araw na napagdesisyunan kong kumain sa McDo. Kasi wala lang, trip ko lang. Hindi naman ako gutom, hindi rin pagod. Pero nag-McDo ako. Noong panahong yun, Saka ko lang narealize yung sinasabi nilang "Self Worth." Pahalagahan ang sarili, mahalin. Bagay na hindi ko nagawa sa nakaraan. Kaya ayun, nagwakas, natuldukan. Paano naman nga ba kasi magpapahalaga sa iba Kung sarili ko nga di ko mapahalagahan. Umorder na ko ng fries at Big Mac Syempre kasama ang paborito kong McFloat. Nasa kalagitnaan na ko ng pagnguya Nung nagtanong ka "May nakaupo na po ba?" Hindi ko na tiningnan ang kanyang mukha Umiling nalang ako. Nagtataka rin kasi ako bat sa harap ko pa naisipan **** umupo. Yun pala, wala na talagang pwesto sa McDo. Binasag mo ang katahimikan sa pagpapakilala mo sa akin. Bigla atang lumamig ng hangin Lalo na nung nakita kong nakangiti ka sakin. Nagkakilala tayo. Naging magkaibigan. Ikaw ang nagsilbi kong Happy Meal sa araw-araw na paggising ko. Hindi ko na kailangan ng Happy Meal toy Kasi makasama ka lang enjoy na ako. Ikaw yung chicken fillet na sa sobrang lambot ng pisngi mo nanggigigil ako. Ikaw yung Hot Fudge na mas matamis pa sa Dairy Milk kasi sobrang sweet mo. At para kang gravy ng McDo na hanggat di ubos yung ulam magrerefill ako. Hanggang isang araw, inaya mo ko mag-McDo. Masaya akong sumama kasi minsan lang yun. Ako naman ililibre ng taong madalas ilibre ko. Feeling ko tuloy sasagutin mo na ako. Nagpresenta kang ikaw na o-order At ako nang bahala sa uupuan. Hindi ko alam bakit pagkaupo ko palang Nakaramdam na ko ng kalungkutan. Natakot ako bigla sa di malamang dahilan. Buti dumating ka na, at Buti nakangiti ka. Ngunit ako ay nagtaka na Ang pagkaing binili mo ay hindi para sa dalawa. Agad **** sinabi saken na saglit lang, May pupuntahan ka lang. Pagkaalis mo, kinain ko na ang binili mo. Pero nagulat ako Matapos kong i-angat ang burger na inorder mo. "Hindi pa pala ako handa." Nakasulat sa sticky note na nilagay mo. Di ko alam ano ibig **** sabihin Kaya nagdecide akong ikaw ay hintayin. Mahal, sabi mo saglit. Pero bakit hindi ka na bumalik? Iniwan mo na ako. Iniwan mo gamit ang isang sticky note, Kasama ang favorite kong McFloat.
0
Feb 24, 2019
Feb 24, 2019 at 10:16 PM UTC
InkSpeaks
"McFloat"
Naalala ko pa yung araw na napagdesisyunan kong kumain sa McDo. Kasi wala lang, trip ko lang. Hindi naman ako gutom, hindi rin pagod. Pero nag-McDo ako. Noong panahong yun, Saka ko lang narealize yung sinasabi nilang "Self Worth." Pahalagahan ang sarili, mahalin. Bagay na hindi ko nagawa sa nakaraan. Kaya ayun, nagwakas, natuldukan. Paano naman nga ba kasi magpapahalaga sa iba Kung sarili ko nga di ko mapahalagahan. Umorder na ko ng fries at Big Mac Syempre kasama ang paborito kong McFloat. Nasa kalagitnaan na ko ng pagnguya Nung nagtanong ka "May nakaupo na po ba?" Hindi ko na tiningnan ang kanyang mukha Umiling nalang ako. Nagtataka rin kasi ako bat sa harap ko pa naisipan **** umupo. Yun pala, wala na talagang pwesto sa McDo. Binasag mo ang katahimikan sa pagpapakilala mo sa akin. Bigla atang lumamig ng hangin Lalo na nung nakita kong nakangiti ka sakin. Nagkakilala tayo. Naging magkaibigan. Ikaw ang nagsilbi kong Happy Meal sa araw-araw na paggising ko. Hindi ko na kailangan ng Happy Meal toy Kasi makasama ka lang enjoy na ako. Ikaw yung chicken fillet na sa sobrang lambot ng pisngi mo nanggigigil ako. Ikaw yung Hot Fudge na mas matamis pa sa Dairy Milk kasi sobrang sweet mo. At para kang gravy ng McDo na hanggat di ubos yung ulam magrerefill ako. Hanggang isang araw, inaya mo ko mag-McDo. Masaya akong sumama kasi minsan lang yun. Ako naman ililibre ng taong madalas ilibre ko. Feeling ko tuloy sasagutin mo na ako. Nagpresenta kang ikaw na o-order At ako nang bahala sa uupuan. Hindi ko alam bakit pagkaupo ko palang Nakaramdam na ko ng kalungkutan. Natakot ako bigla sa di malamang dahilan. Buti dumating ka na, at Buti nakangiti ka. Ngunit ako ay nagtaka na Ang pagkaing binili mo ay hindi para sa dalawa. Agad **** sinabi saken na saglit lang, May pupuntahan ka lang. Pagkaalis mo, kinain ko na ang binili mo. Pero nagulat ako Matapos kong i-angat ang burger na inorder mo. "Hindi pa pala ako handa." Nakasulat sa sticky note na nilagay mo. Di ko alam ano ibig **** sabihin Kaya nagdecide akong ikaw ay hintayin. Mahal, sabi mo saglit. Pero bakit hindi ka na bumalik? Iniwan mo na ako. Iniwan mo gamit ang isang sticky note, Kasama ang favorite kong McFloat.
Continue reading...
61
Ganon ka ba talaga? Mahirap magpatawad? Na Sa tuwing ako'y lalapit ika'y sa iba napapadpad Ramdam mo ba? Ramdam mo ba ang sakit na pinaramdam mo? Malamang hindi, kasi kung oo matagal nang bumalik ang dating ikaw at ako Gusto kong umiyak, gustong gusto Bakit ka ba biglang nagbago? Hindi na ikaw yung tao na nakilala ko Asan ka na ba? Bakit tila yata ang bilis mo maglaho? Ganon ka ba talaga?  Kasi kung oo tanggap kita Pero kailangan ba talaga na maging ganyan ka? Lagi kong panalangin na bumalik na tayo sa dati Yung masaya lang, yung di ka pa galit bago ang lahat na nangyari
0
Apr 1, 2018
Apr 1, 2018 at 6:54 AM UTC
AnneMaureen
MAGPATAWAD
Ganon ka ba talaga? Mahirap magpatawad? Na Sa tuwing ako'y lalapit ika'y sa iba napapadpad Ramdam mo ba? Ramdam mo ba ang sakit na pinaramdam mo? Malamang hindi, kasi kung oo matagal nang bumalik ang dating ikaw at ako Gusto kong umiyak, gustong gusto Bakit ka ba biglang nagbago? Hindi na ikaw yung tao na nakilala ko Asan ka na ba? Bakit tila yata ang bilis mo maglaho? Ganon ka ba talaga?  Kasi kung oo tanggap kita Pero kailangan ba talaga na maging ganyan ka? Lagi kong panalangin na bumalik na tayo sa dati Yung masaya lang, yung di ka pa galit bago ang lahat na nangyari
Continue reading...
12
Ikaw at ako Oo, ikaw at ako na magkahawak ang mga kamay Ikaw ang lagi kong nakikita para bang ikaw ang bukang liwayway Ikaw ang nagbibigay liwanag sa aking buhay Ikaw Ikaw ang paboritong titigan ng aking mga mata Ikaw lagi ang laman ng aking isipan Ikaw lagi ang nakikita sa umaga hanggang sa pagtulog Ngunit, nakikita mo rin ba ako? Ikaw Oo, ikaw Ikaw na may hawak ng aking mga kamay Ako Ako? Ako na nakatanaw sa'yo na may ngiti sa iyong labi Nakakatawang isipin na sana'y sa akin mo inaalay Natatawa ako sa aking sarili malamang kayo rin Ako lang pala ang nagpapakalunod sa aking mga guni-guni
0
Jan 8, 2020
Jan 8, 2020 at 10:28 AM UTC
hlnselena
Ako Lang Pala
Ikaw at ako Oo, ikaw at ako na magkahawak ang mga kamay Ikaw ang lagi kong nakikita para bang ikaw ang bukang liwayway Ikaw ang nagbibigay liwanag sa aking buhay Ikaw Ikaw ang paboritong titigan ng aking mga mata Ikaw lagi ang laman ng aking isipan Ikaw lagi ang nakikita sa umaga hanggang sa pagtulog Ngunit, nakikita mo rin ba ako? Ikaw Oo, ikaw Ikaw na may hawak ng aking mga kamay Ako Ako? Ako na nakatanaw sa'yo na may ngiti sa iyong labi Nakakatawang isipin na sana'y sa akin mo inaalay Natatawa ako sa aking sarili malamang kayo rin Ako lang pala ang nagpapakalunod sa aking mga guni-guni
Continue reading...
18
"Akin na pera mo." "Dali, ilabas mo pati cellphone mo, lahat!" "Babarilin kita!" Hindi ako nakapagsalita. Hindi nakagalaw. Natulala. Ang bilis ng pangyayari. Nakakatakot. Na wala man lang akong nagawa. Gabi ng lumabas ako sa aming tahanan, Kinailangan kong bumili ng ulam para sa hapunan, Naglalakad ako ng isang kilometro, Makabili lang ng pagkaing ihahain sa mga anak ko. Madilim na. At walang ilaw ang kalye. Mas pinili ko na rin maglakad para tipid pamasahe. Medyo malapit lang din kasi nakasanayan ko na. Ang maglakad ng malayo na walang saplot ang paa. Malamang hinihintay na nila ako. Kaya binilisan ko ang lakad ko. Excited na rin akong makain nila ang paborito nilang ulam. Tortang talong na masustansya para sa aming hapunan. Ngunit nang malapit na ako sa pamilihan, Dalawang lalaking nakamotor, ako'y nilapitan. "Akin na pera mo." "Dali, ilabas mo pati cellphone mo, lahat!" "Babarilin kita!" Napaluhod ako sa kalsada. Nanghinayang sa karampot na baryang aking kinita. Buong araw ako nagtrabaho, Holdaper lang pala ang kukuha ng pinaghirapan ko. "Mga anak, pasensya na, wala akong nabili eh" "Ayos lang yan Pa, may asin at toyo pa naman eh" "Bukas babawi ako mga anak ko." "Hindi po papa, kami po ang babawi sa inyo." Nawalan ako ng pera sa araw na ito, Pero salamat at ganito ang pananaw nila sa mundo, Na ang lahat ng ginagawa para sayo, Ay sakripisyong dapat pinagpapasalamat mo.
0
Nov 9, 2019
Nov 9, 2019 at 11:25 AM UTC
InkSpeaks
"Salamat, mga anak"
"Akin na pera mo." "Dali, ilabas mo pati cellphone mo, lahat!" "Babarilin kita!" Hindi ako nakapagsalita. Hindi nakagalaw. Natulala. Ang bilis ng pangyayari. Nakakatakot. Na wala man lang akong nagawa. Gabi ng lumabas ako sa aming tahanan, Kinailangan kong bumili ng ulam para sa hapunan, Naglalakad ako ng isang kilometro, Makabili lang ng pagkaing ihahain sa mga anak ko. Madilim na. At walang ilaw ang kalye. Mas pinili ko na rin maglakad para tipid pamasahe. Medyo malapit lang din kasi nakasanayan ko na. Ang maglakad ng malayo na walang saplot ang paa. Malamang hinihintay na nila ako. Kaya binilisan ko ang lakad ko. Excited na rin akong makain nila ang paborito nilang ulam. Tortang talong na masustansya para sa aming hapunan. Ngunit nang malapit na ako sa pamilihan, Dalawang lalaking nakamotor, ako'y nilapitan. "Akin na pera mo." "Dali, ilabas mo pati cellphone mo, lahat!" "Babarilin kita!" Napaluhod ako sa kalsada. Nanghinayang sa karampot na baryang aking kinita. Buong araw ako nagtrabaho, Holdaper lang pala ang kukuha ng pinaghirapan ko. "Mga anak, pasensya na, wala akong nabili eh" "Ayos lang yan Pa, may asin at toyo pa naman eh" "Bukas babawi ako mga anak ko." "Hindi po papa, kami po ang babawi sa inyo." Nawalan ako ng pera sa araw na ito, Pero salamat at ganito ang pananaw nila sa mundo, Na ang lahat ng ginagawa para sayo, Ay sakripisyong dapat pinagpapasalamat mo.
Continue reading...
36
Malamang siopao Usok ay aking natatanaw Mula sa malamang siopao Ang sorbetes ko ay natunaw Nawalan na ako ng uhaw Dahil bigla akong nagutom Sa tiyan may biglang umusbong Sariling buhay nagkaron Gustong pumasok paroon May papel sa ibaba Mapula ang gitna Lumalaki ng kusa Habang umuinit di nakakasawa Nakakatakam kung pagmamasdan Nakalapanglaway kung tinititigan
0
Nov 1, 2018
Nov 1, 2018 at 9:17 AM UTC
august28
Malamang Siopao
Malamang siopao Usok ay aking natatanaw Mula sa malamang siopao Ang sorbetes ko ay natunaw Nawalan na ako ng uhaw Dahil bigla akong nagutom Sa tiyan may biglang umusbong Sariling buhay nagkaron Gustong pumasok paroon May papel sa ibaba Mapula ang gitna Lumalaki ng kusa Habang umuinit di nakakasawa Nakakatakam kung pagmamasdan Nakalapanglaway kung tinititigan
Continue reading...
15