Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"magdamag" poems
Siguro kahit minsan naranasan mo nang masaktan,maiwanan, at masugatan. Mag iisip ka ng posibleng dahilan o paraan para malimutan ang nakaraan. Ginawa kitang inspirasyon. Pag gising ko sa umaga ikaw agad ang naaalala, magmamadaling pumasok sa eskwela para makita ka. Oo, inspirasyon kita, iniisip kita sa buong magdamag, para akong tanga na umaasang magiging akin ka. Oo, inspirasyon kita, at alam kong hanggang dun lang ako. Alam kong may mahal kang iba. Gusto ko aminin na mahal kita pero ayokong sabihin. Paano ko sasabihin kung takot akong umamin. Gusto ko buksan ang isip at puso mo. Pero hindi ako handa makita ang totoo. Yung totoong mahal mo, yung iniisip mo, yung inspirasyon mo. Siguro dapat na akong tumigil kakaisip sayo o baka kailangan ko nang humanap ng bagong inspirasyon. Gusto ko nang itigil ang nararamdaman ko para sayo. Pero pano ko gagawin 'to kung pakiramdam ko nakatali na ako at hindi na makawala sa alindog na dala mo. Pakiramdam ko kailangan ko nang lumayo. Pero pano ko gagawin 'to kung ikaw ang inspirasyon ko. Gusto ko nang tumigil sa tulang ito, pero pano ko ititigil kung sa tuwing naiisip kita may bagong letra at salitang lumabas sa isip ko. Mahal kita at ayokong sumuko, insipirasyon kita at hindi yun magbabago. Sana maintindihan mo ako kahit na magulo itong ginagawa at sinasabi ko. Natutuwa ako pag kinukulit at hinahawakan ko ang buhok mo. Sa tuwing nahahawakan ko ang kamay mo na malambot, na masarap hawakan at ayoko nang bitawan. Sana parehas tayo nang nararamdaman at kung hindi man tayo pareho, umaasa akong pag inamin ko ang nararamdaman, sana hindi ka lumayo. Sana hindi ka lumayo sa piling ko. Ayokong mawala ka sa buhay ko. Sana ako nalang ang mahal mo. Umaasa akong magiging ako rin ang nilalaman ng puso mo. Tapos na ako. Salamat sa inspirasyon na binigay mo sa akin para masabi ko ang nararamdaman ko tungkol sa'yo sa pamamagitan ng tulang ito. Mahal kita at hindi iyo magbabago
0
Nov 28, 2015
Nov 28, 2015 at 11:55 AM UTC
Inspirasyon
Siguro kahit minsan naranasan mo nang masaktan,maiwanan, at masugatan. Mag iisip ka ng posibleng dahilan o paraan para malimutan ang nakaraan. Ginawa kitang inspirasyon. Pag gising ko sa umaga ikaw agad ang naaalala, magmamadaling pumasok sa eskwela para makita ka. Oo, inspirasyon kita, iniisip kita sa buong magdamag, para akong tanga na umaasang magiging akin ka. Oo, inspirasyon kita, at alam kong hanggang dun lang ako. Alam kong may mahal kang iba. Gusto ko aminin na mahal kita pero ayokong sabihin. Paano ko sasabihin kung takot akong umamin. Gusto ko buksan ang isip at puso mo. Pero hindi ako handa makita ang totoo. Yung totoong mahal mo, yung iniisip mo, yung inspirasyon mo. Siguro dapat na akong tumigil kakaisip sayo o baka kailangan ko nang humanap ng bagong inspirasyon. Gusto ko nang itigil ang nararamdaman ko para sayo. Pero pano ko gagawin 'to kung pakiramdam ko nakatali na ako at hindi na makawala sa alindog na dala mo. Pakiramdam ko kailangan ko nang lumayo. Pero pano ko gagawin 'to kung ikaw ang inspirasyon ko. Gusto ko nang tumigil sa tulang ito, pero pano ko ititigil kung sa tuwing naiisip kita may bagong letra at salitang lumabas sa isip ko. Mahal kita at ayokong sumuko, insipirasyon kita at hindi yun magbabago. Sana maintindihan mo ako kahit na magulo itong ginagawa at sinasabi ko. Natutuwa ako pag kinukulit at hinahawakan ko ang buhok mo. Sa tuwing nahahawakan ko ang kamay mo na malambot, na masarap hawakan at ayoko nang bitawan. Sana parehas tayo nang nararamdaman at kung hindi man tayo pareho, umaasa akong pag inamin ko ang nararamdaman, sana hindi ka lumayo. Sana hindi ka lumayo sa piling ko. Ayokong mawala ka sa buhay ko. Sana ako nalang ang mahal mo. Umaasa akong magiging ako rin ang nilalaman ng puso mo. Tapos na ako. Salamat sa inspirasyon na binigay mo sa akin para masabi ko ang nararamdaman ko tungkol sa'yo sa pamamagitan ng tulang ito. Mahal kita at hindi iyo magbabago
Continue reading...
1
* Hindi lahat ng prinsipyo ay tama gaano man ito kapositibo. Ang kawastuhan ng bawat prinsipyo at pananaw ay naaayon sa: panahon, tao, katangian at kakayanan nito, konkretong kalagayan at kung minsa'y kasama pati ang kulturang kinabibilanagan. Kaya ang sabihing "wag **** masyadong seryosohin ang buhay" o kung ano pang mga kasabihan, ay maaaring tama at mali, ayon sa mga nabanggit. Ano't ano pa man, ikaw pa rin ang huling magpapasya. Ano man ang maging pananaw ng ilan sa iyo, ituring **** ito'y bahagi lamang ng buhay...ng buhay mo at hindi nila. 4/1/2016 - Hindi porke nagiisa malungkot na. Dahil mas malungkot kung nakiki-high five ka sa lahat pero pag talikod mo fina-fuck u ka na pala. 4/4/2016 - kahit ano pang sabihin nila, mas masarap pa rin sa pakiramdam yung umiintindi ka ng kapwa kesa sa naninira ng kapwa. kaya sa tingin mo sinong may mas masarap na pakiramdam ngayon? 4/11/2016 - napag-alaman kong hindi sa lahat ng pagkakataon ang iyong pagpapagal ay may mabuting kapalit...na ang iyong mga inaasahan ay may balik. hindi sa lahat ng panahon ang polisiya ay nasusunod.. ni ang itinakdang panukat ang siyang ginagamit na panukat. 4/21/16 - kahit ginawan ka ng masama ng iba, nasaktan ka, 'wag kang gaganti...dahil hindi mo trabaho yun. 'wag **** agawan ng trabaho ang Diyos. Dahil alam mo sa sarili mo pag ang Diyos ang gumati, mas sakto at perpekto. 4/26/16 - Those people who mocks prayer entertain curse to their lives. 4/27/2016 - "ang position nilalagay sa puso, hindi sa ulo." - M' Avie 5/11/2016 - Alin ang mas pinaka-nakakapagod, ang magtrabaho gamit ang isip o gamit ang pisikal na katawan? Kasi sa totoo lang, wala naman talagang nakakapagod doon...mas nakakapagod makitungo sa mga katrabahong mahirap pakitunguhan... 6/6/2016 - Duwag lang ang nagpaparinig. 7/12/2016 - Wala naman talagang absolute fairness, dahil ang tao minsan nagdidesisyon sa ngalan ng "fairness" nilang tinatawag pero ang totoo, ito ay nagsisilbi pa rin sa kanilang interes dahil may integridad silang pinapangalagaan. Doon masasabi ng iba, "fair" ang taong ito. 7/28/2016 - monologue at bugtungan "Ginagawa ko naman ang trabaho ko pero habang tumatagal ako sa serbisyo hindi ako nadadagdagan kundi nababawasan." - Lapis "Tingin-tingin, maghapong nakatingin. Kahit pa magdamag, 24/7 walang kurap." - CCTV (tao, bagay, hayop?) :-) "Gusto nila sa akin laging mabilis dahil pag bumagal ako sasabihin nila "nakakainis", "walang kwenta.", etc, etc. - BAGP network*
0
Aug 30, 2016
Aug 30, 2016 at 12:55 AM UTC
Hugot Lines
* Hindi lahat ng prinsipyo ay tama gaano man ito kapositibo. Ang kawastuhan ng bawat prinsipyo at pananaw ay naaayon sa: panahon, tao, katangian at kakayanan nito, konkretong kalagayan at kung minsa'y kasama pati ang kulturang kinabibilanagan. Kaya ang sabihing "wag **** masyadong seryosohin ang buhay" o kung ano pang mga kasabihan, ay maaaring tama at mali, ayon sa mga nabanggit. Ano't ano pa man, ikaw pa rin ang huling magpapasya. Ano man ang maging pananaw ng ilan sa iyo, ituring **** ito'y bahagi lamang ng buhay...ng buhay mo at hindi nila. 4/1/2016 - Hindi porke nagiisa malungkot na. Dahil mas malungkot kung nakiki-high five ka sa lahat pero pag talikod mo fina-fuck u ka na pala. 4/4/2016 - kahit ano pang sabihin nila, mas masarap pa rin sa pakiramdam yung umiintindi ka ng kapwa kesa sa naninira ng kapwa. kaya sa tingin mo sinong may mas masarap na pakiramdam ngayon? 4/11/2016 - napag-alaman kong hindi sa lahat ng pagkakataon ang iyong pagpapagal ay may mabuting kapalit...na ang iyong mga inaasahan ay may balik. hindi sa lahat ng panahon ang polisiya ay nasusunod.. ni ang itinakdang panukat ang siyang ginagamit na panukat. 4/21/16 - kahit ginawan ka ng masama ng iba, nasaktan ka, 'wag kang gaganti...dahil hindi mo trabaho yun. 'wag **** agawan ng trabaho ang Diyos. Dahil alam mo sa sarili mo pag ang Diyos ang gumati, mas sakto at perpekto. 4/26/16 - Those people who mocks prayer entertain curse to their lives. 4/27/2016 - "ang position nilalagay sa puso, hindi sa ulo." - M' Avie 5/11/2016 - Alin ang mas pinaka-nakakapagod, ang magtrabaho gamit ang isip o gamit ang pisikal na katawan? Kasi sa totoo lang, wala naman talagang nakakapagod doon...mas nakakapagod makitungo sa mga katrabahong mahirap pakitunguhan... 6/6/2016 - Duwag lang ang nagpaparinig. 7/12/2016 - Wala naman talagang absolute fairness, dahil ang tao minsan nagdidesisyon sa ngalan ng "fairness" nilang tinatawag pero ang totoo, ito ay nagsisilbi pa rin sa kanilang interes dahil may integridad silang pinapangalagaan. Doon masasabi ng iba, "fair" ang taong ito. 7/28/2016 - monologue at bugtungan "Ginagawa ko naman ang trabaho ko pero habang tumatagal ako sa serbisyo hindi ako nadadagdagan kundi nababawasan." - Lapis "Tingin-tingin, maghapong nakatingin. Kahit pa magdamag, 24/7 walang kurap." - CCTV (tao, bagay, hayop?) :-) "Gusto nila sa akin laging mabilis dahil pag bumagal ako sasabihin nila "nakakainis", "walang kwenta.", etc, etc. - BAGP network*
Continue reading...
17
Tinatamad ako hindi ko magawang tipahin ang tiklado ng aking computer. Inaantok ako malamang kinakapos ng oxygen ang utak ko kaya ganito. Pero ang diwa ko’y gising at gustong sumulat ng tula hindi ito nakatulala. Anong tula ang susulatin ko? Tungkol ba sa’yo at sa pagsinta nating tuyo? O patungkol sa bayan kong minamahal na walang utang na loob sa malasakit ng iba? Ang bayan o ang aking pag-ibig sa’yo alin sa dalawa? Ewan ko nalilito ako. Pareho kayong mahalaga, pareho ko kayong mahal, pero alam ko na pareho din kayong mawawala. Bakit ko sasayangin ang aking mga salita? Bakit kailangan ko pang ialay ang bunga ng aking kaisipan kung sa bandang huli ito ay mawawalan lang ng saysay? Hayaan **** mag-diskurso ako kahit sandali lang mahal ko. Ilan tula na ba ng aking sinulat para sa bayan kong sawi at laging alipin ng mga walang turing at pakundangan, may nangyari ba? Wala naman diba? Walang saysay ang pagliyag ko sa bayang ito na laging lumuluhod at sumusunod sa mga dayuhan. Itong bayan na sa kabila ng kanyang paghihirap at dalita ay laging nangangamuhan at humahalik sa paa ng mga kapitalistang ganid. Ang bayan ng mga taong mahirap paniwalain sa totoo pero madaling bolahin ng mga pulitikong hunghang. Ito ba ang bayan na aking iibigin? at ikaw naman mahal ko Batid mo'ng iniibig kita alam mo yan pero para saan ang aking pagliyag sa’yo kung mawawala ka rin sa akin? Oo naman nasasabik ako lagi sa’yo, gusto kitang yakapin, halikan at makasiping sa buong magdamag hanggang sa bukang-liwayway. Pero hanggang kailan ako mananaginip ng gising at mananabik saiyong piling gayong alam ko na hindi ka naman talaga magiging akin sa habang panahon? Marami ba akong tanong? Pasensya kana ganun talaga ang isang makata, nabubuhay s’ya gamit ang mga salita at tandang pananong. Pero sige magsusulat ako ng isang tula para sa’yo at para sa bayan ko. Magsusulat ako kahit alam kong walang magbabasa nito. Magsusulat ako at aasa na parang hangal, aasa na may babasa at maniniwala sa aking mga salita. Ipapahid ko ang utak at damdamin ko sa papel na tulad sa isang nababaliw. Magsusulat ako dahil tungkulin ko ito, magsusulat ako dahil alipin ako nito, magsusulat ako dahil ito lang ang alam ko at higit sa lahat magsusulat ako dahil ito ang buhay ko. Iaalay ko sa’yo mahal kong marupok at sa’yo bayan kong walang utang na loob ang aking tula kahit inaantok at tinatamad ako.
0
Nov 8, 2017
Nov 8, 2017 at 1:58 AM UTC
Tinatamad ako
Tinatamad ako hindi ko magawang tipahin ang tiklado ng aking computer. Inaantok ako malamang kinakapos ng oxygen ang utak ko kaya ganito. Pero ang diwa ko’y gising at gustong sumulat ng tula hindi ito nakatulala. Anong tula ang susulatin ko? Tungkol ba sa’yo at sa pagsinta nating tuyo? O patungkol sa bayan kong minamahal na walang utang na loob sa malasakit ng iba? Ang bayan o ang aking pag-ibig sa’yo alin sa dalawa? Ewan ko nalilito ako. Pareho kayong mahalaga, pareho ko kayong mahal, pero alam ko na pareho din kayong mawawala. Bakit ko sasayangin ang aking mga salita? Bakit kailangan ko pang ialay ang bunga ng aking kaisipan kung sa bandang huli ito ay mawawalan lang ng saysay? Hayaan **** mag-diskurso ako kahit sandali lang mahal ko. Ilan tula na ba ng aking sinulat para sa bayan kong sawi at laging alipin ng mga walang turing at pakundangan, may nangyari ba? Wala naman diba? Walang saysay ang pagliyag ko sa bayang ito na laging lumuluhod at sumusunod sa mga dayuhan. Itong bayan na sa kabila ng kanyang paghihirap at dalita ay laging nangangamuhan at humahalik sa paa ng mga kapitalistang ganid. Ang bayan ng mga taong mahirap paniwalain sa totoo pero madaling bolahin ng mga pulitikong hunghang. Ito ba ang bayan na aking iibigin? at ikaw naman mahal ko Batid mo'ng iniibig kita alam mo yan pero para saan ang aking pagliyag sa’yo kung mawawala ka rin sa akin? Oo naman nasasabik ako lagi sa’yo, gusto kitang yakapin, halikan at makasiping sa buong magdamag hanggang sa bukang-liwayway. Pero hanggang kailan ako mananaginip ng gising at mananabik saiyong piling gayong alam ko na hindi ka naman talaga magiging akin sa habang panahon? Marami ba akong tanong? Pasensya kana ganun talaga ang isang makata, nabubuhay s’ya gamit ang mga salita at tandang pananong. Pero sige magsusulat ako ng isang tula para sa’yo at para sa bayan ko. Magsusulat ako kahit alam kong walang magbabasa nito. Magsusulat ako at aasa na parang hangal, aasa na may babasa at maniniwala sa aking mga salita. Ipapahid ko ang utak at damdamin ko sa papel na tulad sa isang nababaliw. Magsusulat ako dahil tungkulin ko ito, magsusulat ako dahil alipin ako nito, magsusulat ako dahil ito lang ang alam ko at higit sa lahat magsusulat ako dahil ito ang buhay ko. Iaalay ko sa’yo mahal kong marupok at sa’yo bayan kong walang utang na loob ang aking tula kahit inaantok at tinatamad ako.
Continue reading...
14
Nilisan kong hubad ang pinaglunuhan, Enero, Pebrero, Marso ng kabataan Lubi-lubi ang awit sa tiyang kumakalam balatkayong pinasikip ng mga agam-agam mga ala-alang pilit naglulungga, inipit na liham sa yungib ng pipíng isipan. Sa pagtalikód ko’y hiniwa ng balaraw ng panghihinayang ang banig na naidlip saglit sa magdamag na paglalamay banig na nilala ng mga dekada mula sa mga hibla ng pagsusumikap. Paalam, kaibigang nabingi sa tawag ng luho Walang alinlangang maririnig mo rin ang tibok at bulong ng puso Ninais ko sanang samahan mo ako at ating anihin ang mga uhay na mula sa binhing ipinunla sa mga alapaap. Ninais kong lasapin ang matamis na bunga, pinahinog ng tiyaga at patuloy na pag-asa. Subalit dagtang makapit, luhang mapait, kumikirot ang lupa sa patak ng namuong dugo ng bayaning nagbuwis ng sariling pagsuyo. Kikitlin ng Nobyembre ang bawat naiwang himaymay sa lamig ng yakap ng amihan - akala’y dakila ang dayuhang niyebe. Mamamaluktot muli sa maigsing kumot hanggang sa magising sa aguinaldo ng Disyembre at pagpasok na naman ng Bagong Taon walang kamatayang panahon aasa na naman sa **** na iba ang pangako at iba ang tugon sa dalangin at maraming tanong Ah sanga pala, Abril, Mayo, Hunyo noon.
0
Oct 1, 2018
Oct 1, 2018 at 1:31 AM UTC
Oktubre
Balang araw, Biglang babagal ang paglakad ng oras Bahagyang hihinto ang ilog sa kanyang pag lagaslas Aawit ang mga langay-langayan At luluha ang kalangitan Luhang hatid ng matinding galak Sa wakas ay wala ng iiyak Dahil natapos na ang panaginip Salamat at hindi ka nainip Maraming istorya ang nais kong sabihin Inipon kong lahat para sa'yong pagdating Kulang ang magdamag kung aking isasalaysay Kung paano kita hinintay Sa sandaling tayo'y magtagpo Doon lamang magiging perpekto ang mundo Dahil sa kabila ng mga gasgas nating puso Ay may paraisong tayo lang ang makakabuo Sana nga bukas kapiling ko na ikaw Sana nga bukas na ang ating ''Balang araw''. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.
0
Jul 30, 2018
Jul 30, 2018 at 3:43 PM UTC
Balang Araw
Sa iyong paglisan, gusto kong baunin mo ang; Isang tasang sinelyuhan ko ng halik, tanda ng aking unang halik sa iyo. Isang basong minarkahan ko ng seguridad na kahit saan ka magpunta, naroon ako. Isang kutsarang puno ng pasensya, na pipigil sa ano mang galit sa iyong puso. Isang makapal na balabal ng katapatan na yayakapin ka't patutulugin ng mahimbing sa magdamag. At higit sa lahat... Nais kong baunin mo ang kuwintas ng aking pagmamahal na siyang magpapatunay mula noon hangganga ngayon ikaw at ikaw lamang ang mamahalin ko. Nawa'y tanggapin mo ang mga sangkap ng aking tunay na pagmamahal...
0
Jan 15, 2016
Jan 15, 2016 at 12:23 PM UTC
Sangkap ng Pagmamahal ko
I. Kilig Unang kita ko palang sa'yo— Gusto na kita maging parte ng buhay ko Sinong hindi kikiligin sa tuwing Ngumingiti ka rin, Sa tuwing ngumingiti ako sa'yo. II. Kaba Sa tuwing kakausapin kita, Nauutal ako. Nagbubuhol-buhol ang mga salita— Na enensayo ko pa kaninang umaga. Kasi araw na ‘to ipagtatapat ko na— Ang tunay kong nadarama. III. Saya Dahil sa wakas nasabi ko na! Hindi ko akalain na pareho ating nadarama. Sinong hindi sasaya? Kapag nabigyan ka ng perbilehiyong— Magkaroon ng “tayo” sa pagitan ng Dating “ikaw” at “ako” lamang. IV. Galak Alam ng Diyos kung gaano nagagalak Sa tuwing magtatagpo ang mga mata. Alam ng Diyos kung gaano ako nagagalak Sa tuwing hahawakan ko ang kamay mo. Sa tuwing magkausap tayo magdamag Alam ng Diyos kung gaano ako nagagalak Nung simula kang maging parte ng mundo ko. V. Inis Naramdaman ko rin ang inis Sa tuwing binabalewala mo ako, Sa tuwing iba ang kasama mo, At hindi ko namamalayang Nagseselos na pala ako. VI. Pangamba Nangangamba ako, Sa tuwing aalis ka ng walang permiso. Sa tuwing hindi ko alam kung sino kasama mo. Nangangamba ako, Sa anong pwedeng gawin mo— Sa tuwing nagkakaroon tayo ng pagtatalo. VII. Takot Takot ako na magsawa ka sa gaya ko. Takot ako na baka makahanap ka ng iba Yung kayang higitan ang isang tulad ko. Takot na baka isang araw— Hindi na ako ang iyong mahal mo. VIII. Lungkot Madalas malumbay na gabi ko. Sabik na sabik ako — Sa mga yakap mo, Sa mga dampi ng mga halik mo, Sa mga magagaan na haplos sa ulo ko. At sa mga gabing natatakot ako. Gusto ko lang na nandirito ka sa tabi ko. IX. Pangungulila Dumaraan ang mga araw, linggo at buwan Na wala ka nang oras sa akin, Gusto sana kitang puntahan Ngunit alam kong— Na mas importante ka pang gagawin. Naiintindihan ko naman Pero anong magagawa ko? Nangungulila ako sa’yo.
0
Sep 17, 2016
Sep 17, 2016 at 7:15 AM UTC
Mga Emosyon na Naramdaman Ko Sa’yo
I. Kilig Unang kita ko palang sa'yo— Gusto na kita maging parte ng buhay ko Sinong hindi kikiligin sa tuwing Ngumingiti ka rin, Sa tuwing ngumingiti ako sa'yo. II. Kaba Sa tuwing kakausapin kita, Nauutal ako. Nagbubuhol-buhol ang mga salita— Na enensayo ko pa kaninang umaga. Kasi araw na ‘to ipagtatapat ko na— Ang tunay kong nadarama. III. Saya Dahil sa wakas nasabi ko na! Hindi ko akalain na pareho ating nadarama. Sinong hindi sasaya? Kapag nabigyan ka ng perbilehiyong— Magkaroon ng “tayo” sa pagitan ng Dating “ikaw” at “ako” lamang. IV. Galak Alam ng Diyos kung gaano nagagalak Sa tuwing magtatagpo ang mga mata. Alam ng Diyos kung gaano ako nagagalak Sa tuwing hahawakan ko ang kamay mo. Sa tuwing magkausap tayo magdamag Alam ng Diyos kung gaano ako nagagalak Nung simula kang maging parte ng mundo ko. V. Inis Naramdaman ko rin ang inis Sa tuwing binabalewala mo ako, Sa tuwing iba ang kasama mo, At hindi ko namamalayang Nagseselos na pala ako. VI. Pangamba Nangangamba ako, Sa tuwing aalis ka ng walang permiso. Sa tuwing hindi ko alam kung sino kasama mo. Nangangamba ako, Sa anong pwedeng gawin mo— Sa tuwing nagkakaroon tayo ng pagtatalo. VII. Takot Takot ako na magsawa ka sa gaya ko. Takot ako na baka makahanap ka ng iba Yung kayang higitan ang isang tulad ko. Takot na baka isang araw— Hindi na ako ang iyong mahal mo. VIII. Lungkot Madalas malumbay na gabi ko. Sabik na sabik ako — Sa mga yakap mo, Sa mga dampi ng mga halik mo, Sa mga magagaan na haplos sa ulo ko. At sa mga gabing natatakot ako. Gusto ko lang na nandirito ka sa tabi ko. IX. Pangungulila Dumaraan ang mga araw, linggo at buwan Na wala ka nang oras sa akin, Gusto sana kitang puntahan Ngunit alam kong— Na mas importante ka pang gagawin. Naiintindihan ko naman Pero anong magagawa ko? Nangungulila ako sa’yo.
Continue reading...
64
Nakatawid na ang gabi sa umaga, Umuusad ang magdamag ng digma. Tahimik ang silahis na nakikiramdam Sa paghulagpos ng salimbayan Ng mga kulay na nagluwal ng dilim. Hudyat ang kindat ng kislap ng talim, Pagtitilad-tilarin sa pakikipagtalad Naglalagablab naming mga balak. Talampaka'y mangangahas sumampa, Sa binakuran **** pagsasamantala. Kabisado ng mga bisig kahit pa nakapikit, Imbay ng sandata naming karit. Matipid sa kilos, mabilis ang hagip Dinambong sa aming libong ektaryang langit, Babawiin, handa sa anumang kapalit, Karapatan, aming muli’t muling igigiit.
0
Aug 11, 2015
Aug 11, 2015 at 10:59 PM UTC
Pagbawi
Maalam maghintay ang mga magsasaka Batid nilang mga butil ng bigas Ay mula sa mga butil ng binhi ng palay Na bago pa man maitundos sa lupa May paghahandang dapat na maisagawa   Maalam maghintay ang mga magsasaka Batid nilang kailangang palipasin Ilang mga araw at linggong magdamag Bago simulan bawat umaga ng pag-aararo Bawat umaga ng pagpapalambot sa lupa   Maalam maghintay ang mga magsasaka Batid nilang pagkatapos ng pagpupunla’y Mahabang takipsilim ng pag-aabang At pagdidilig. Hindi lamang ng tubig, Kundi pati pawis at dugo, higit na pag-ibig   Maalam maghintay ang mga magsasaka Batid nilang may panahon ng paghahasa Ng mga gulok, sundang at karit May panahon ng paghahawan May panahon ng paggapas at pag-aani   Maalam maghintay ang mga magsasaka Batid nilang may aangkin ng lupang kanila Batid nilang may panahon ng paniningil May panahon ng pag-ani ng karapatan May panahon ng pagkapatas   Maalam maghintay ang mga magsasaka Hindi sila nahihimbing sa kanilang paghihintay Mababaw ang tulog, tiyak nila ang oras ng paggising Ang oras ng pagtindig Ang oras ng paghawak ng kanilang mga karit.
0
Aug 11, 2015
Aug 11, 2015 at 10:39 PM UTC
Maalam Maghintay ang mga Magsasaka
Kulang ang haba ng magdamag at lalim ng Himbing upang lubos nating maunawaan ang Imortal na sandaling ito. Dahil alam natin na Wala tayong anumang panlaban sa lumbay At pangungulila, nagkakasya na lamang tayo sa Isang pangako at pag-ako ng damdamin. Tahan na mahal ko... Umasa kang saan mang lupalop tayo tangayin ng Buhay at paghihintay, ng siklo at pagpapasya, Ako'y mananatiling nakapako sa hiwaga ng iyong Langit na pagsinta. Kapos man ang sandaling Ito upang maging sandalan natin sa saglit Na paglayo, alalahanin **** hindi lahat Ay humahantong sa wakas dahil Likas sa atin ang manalig sa pagsintang wagas.
0
Sep 14, 2013
Sep 14, 2013 at 4:58 AM UTC
Panata
I. Noong makita ko s'ya parang tumigil ang mundo ko. Tila parang lahat ng bagay nag-slow mo. Anong pakiramdam ‘to? Ba’t parang ang bigat ng katawan ko? II. 'Di ko mapigilan napangiti nalang, Teka sino ba 'to? Sino ba ang magandang nilalang na 'to? At parang na-love at first sight yata 'ko? III. Ba’t kapag nariyan s'ya biglang 'kong naduduwag. At kapag ngumingiti s'ya'y katawan ko'y nabubulwag. Ganoon ba talaga ang epek n'ya sa akin? 'Pag s'ya'y nakikita tila parang aatakihin? IV. Gusto ko s'yang lapitan pero 'di ko magawa. Gusto kong magpakilala pero nauudlot bigla. Nakakainis din ang mga kaibigan n'yang parang utot. Biglang nalang sulpot ng sulpot. V. Nang ako ay pauwi siya ay nakasabay, Gusto ko sanang tabihan kaso baka sumablay. Nauunahan ng takot at kaba. Baka kasi gusto n'ya lang kasi mapag-isa. VI. Walang mangyayari kung maduduwag ako Kailangan ko labanan ang takot at kaba na ito Nang ako ay palapit na biglang may umakbay sa kanya At 'di pa nakuntento humalik pa sa pisnge n'ya. VII. “'Di pwede 'to!” ang sigaw ko sa sarili ko. Pero walang nagawa at tumalikod nalang ako. Magdamag nag-mukmok sa madilim na kwarto. Pinagsisihan ang pagiging torpe ko.
0
Jun 21, 2015
Jun 21, 2015 at 9:29 PM UTC
Torpe
baka hindi niya na nakayanan ang init at hirap ng araw-araw na buhay, o baka nalason na siya sa usok na binibuga ng mga mabahong mekanismo. baka siya'y basta lang nalulumbay. kung magdamag mo ba namang panoorin ang mundo at ang mga tao tiyak, malulungkot ka rin. 'di kaya nasaktan siya kasi hindi mo na raw siya pinapansin? siya'y nagpaayos at nagpaganda; nakapustura pa naman siya sa isang kumikinang na bughaw na bistida pero hindi pa rin iyon sapat para mabihag ang iyong tingin, kahit man lang isang silip. umiyak si Langit maghapon at 'di ko mapigilang itanong kung bakit. sinamahan ko siya at baka sakaling siya'y tumahan na. hinandugan ko rin siya ng isang munting ngiti. naisip ko lang na baka makatulong iyon sa pagbalik ng kanyang liwanag muli. binulungan ko siya ng isang sikreto, isang sigaw ng aking puso "anuman ang iyong kulay ang dilag mo ay kabighabighani kaya lubos kitang minamahal, aking panghabangbuhay na kaibigan, Langit"
0
Jun 19, 2014
Jun 19, 2014 at 3:23 AM UTC
umiyak si Langit
isang musmos na lahi isang munting nasyon parang itinanim na buto itinakdang sumibol at lumago sa paglaon ng panahon nag-aabang, naghihintay puno nang sabik pero kay tagal dumating tayo ay nainip tadhana nating tagumpay kailan kaya makakamit kasi apat na raang taon hanggang ngayon lulong pa rin sa putik nangangapa, nadadapa sa dilim mga butong nanginginig sa lamig mga isla pitong libong isang daan at pito ito ang ating lupang sinilagan, tahanan ng ating lahi pero nga bahay ba ito o burol? mga pangarap na masilayan ang mga sinag ng araw at mahagkan ang malayang langit mananatili lang bang panaginip dito sa bayang natutulog o kaya namang natutulog lang kunwari tanggapin mo na lang na humikbi, humagulgol, ibuhos mo man ang iyong luha walang darating kumayod ka man at magdamag magsikap diligan mo man ang lupa ng pawis wala pa ring mangyayari kasi dugo dugo lamang na dumaloy mula sa mga palad ni Hesukristo kung ang Kanyang pag-ibig ay babaha sa lupa ng parang delubyo ito ang nag-iisang paraan ang nag-iisang sagot: dugo dugo lamang na ibinuhos ang tanging makakatubos makakaahon makakaligtas sa atin
0
Mar 22, 2015
Mar 22, 2015 at 7:46 AM UTC
dugo lamang
Hindi ang dalawang katawang lupa ang Nagniniig, nagsasanib ngayong gabi. Tangay ng Daluyong na pumapaindayog sa bawat Paghagod, pagkumpas sa ritmo at ritwal Ng pagsamba sa dambana ng laman, Katas at dahas ng magdamag, sabay Tayong lumalaya sa hangganan ng Pag-ibig ng mortal nating katawan. Hindi ang pag-ungol o ang malalim Na pagbaon ng mga kuko sa talim Ng bawat lihim ng silid na ito ang Hahadlang sa atin patungo sa wagas na Pag-ibig. Pakatandaan mo, lilipas ang Alindog at handog na kagandahan ng Katawang lupang kusang bumabalik, Humahalik sa paanan ni Kamatayan, Ngunit hindi kailanman ang wagas Na katotohanang sa gabing ito, hindi Ang dalawang katawang lupa ang Nagniniig, nagsasanib, kundi tayo, Bilang mga kaluluwa.
0
Sep 17, 2013
Sep 17, 2013 at 1:21 PM UTC
Talik
Itinaga ko sa bato, Sinigaw ko sa harapan ng malalakas na alon Ang pangako hindi na ako iibig muli. Isa, dalawa, tatlo. Tatlo beses ako niloko. Tatlo beses ako iniwan. Para isang laro, Naka-bingo na ako. Dumaan ang mga araw, Lumipas ang buwan, Nagsimula ang bagong taon, Ngunit ang pangako sa nakaraan Aking dinala. Isa, dalawa, tatlo. Hindi na ako muling iibig pa. Pinagdamutan ko ang sarili ko Magmahal ng iba. Kaya ko magisa. Mga katagang lagi kong binubulong sa sarili ko. Papatak man ang mga luha ko, Pero hindi na muli madudurog ang puso ko. Isa, dalawa, tatlo. Nahipan ng hangin ang pangako ko. Isang araw nagising na lang ako, Inaantay ko ang mga mensahe mo. Ikaw ang una naiisip sa umaga, Kausap sa magdamag, Panaginip sa gabi. Sa mga araw na mapait, Ikaw ang nagpapangiti. Sa mga araw na magulo ang mundo ko, Ikaw ang nagliligtas nito. Isa, dalawa, tatlo. Ayaw ko mahulog sa iyo. Takot akong madurog ang puso kong Pinilit kong binuo. Ngunit paano, Kung ikaw lang ang nais sa piling ko. Kaya ngayon itong nararamdaman ko'y itatago muna sa iyo. Isa, dalawa, tatlo. Tatlo hakbang palayo sa iyo. Dalawa tayo sa istorya na ito. Isa lang ako na may paghanga sayo.
0
Oct 7, 2019
Oct 7, 2019 at 10:26 AM UTC
Isa, dalawa, tatlo
Minartsa mo ang entablado na may dalang titulo, Binaba mo ang mga baitang, ngunit ibinaba mo rin ang iyong kapangyarihan. Ngayo't puyat ka maghapon at magdamag, hindi upang turuan ang mga bata, kundi upang humikayat, tulog sa umaga't gising sa gabi, upang makipagtalastasan: at para sa kanila'y isang makina ka lamang. at para sa kanila'y isang boses ka lamang. **** sana'y paglipas ng panahon ay wag **** kalimutan. may mahalaga ang bawat araw ng buhay mo, upang ibangon ang kapwa mo. Wag **** talikuran ang iyong misyon, bagkus gawin mo ang iyong obligasyon. isang makahulugang rebolusyon.
0
Dec 13, 2013
Dec 13, 2013 at 12:37 PM UTC
Sa aking mga kaguro
Naaalala ko pa yung araw na maging tayo Pakiramdam ko noon tumama ako sa lotto, Yung tipong tila ba’y ayaw kong tayo’y magkalayo Tapos malingat lang hanap na nang hanap sayo… Lumipas yung mga araw naguumpisa na ang ating istorya Istorya na hinubog ng pagsubok at pagtitiwala Mga tao sa paligid ambag sa kwento natin ay iba-iba Yung iba nakakatulong, yung iba naman nakakasira… Umabot sa buwan tayo’y patuloy na tumatatag Sa kabila ng kaliwa’t kanang problemang sa ati’y hinahapag, Walang sukuan, alitan natin naaayos natin sa loob ng magdamag Para sa pangakong relasyon natin na sinuma’y di kayang matibag… Taon na ang binibilang panibagong kabatana nanaman, Kahit mas tumindi ang bagyo, kaya natin lagpasan… Kahit minsan, mabigat na, patuloy parin lumalaban Mga binuo nating pangarap di natin binitawan… Tumagal pa at tumatagal mas minamahal pa kita Mas may ngiti at tawanan mapapansin sa ating pagsasama Ang alitan at problema parang sa ati’y wala na, Dahil mas malaki na ang tiwala natin sa isa’t-isa… Patuloy na binibilang at pinagtitibay ng panahon Pagmamahalan nating di kayang sirain ng bagyo o alon, Ang pangakong pag-ibig na walang kondisyon, Ating ipinaglalaban at ipaglalaban KAHAPON, BUKAS, NGAYON! ©2017 John Vincent Obiena. All rights reserved.
0
Aug 31, 2017
Aug 31, 2017 at 8:09 AM UTC
Kahapon, Bukas, Ngayon
Sumapit na ang hating gabi, Unti unting sinasakop ng pagbubukang liwayway. Gandang iyong taglay, Sa aking diwa'y nananalaytay. Ang saglit na pamamaalam sa takip silim bukas ay mababanaag nang muli ang ligaya ng pusong minsang nagdilim. Ang kaaya aya nyang ngiti, Higit pa sa ganda ng bulaklak. Sa magdamag kong pag susulat ng matalinhagang salita ikaw ang aking nakikita. Pansamantala, sa agaw ng dilim at liwanag. Ako ay mamaaalam. Itinitiwala na lamang muna sa mga bituin na ikaw ay matanglawan. ... Sa araw ng bukas ay masisilayang muli ang ligaya ng aking buhay.
0
May 22, 2016
May 22, 2016 at 5:18 AM UTC
Bukas ay Masisilayang Muli ang Ligaya ng Aking Buhay
ang kaakit-akit **** bating- pangwakas ang siyang wagas na nagdala ng madamdaming mga katanungan mula sa iyong puso patungo sa iyong kasintahan, gamit ang ibabaw ng mga matikas na alon... walang pasubali na ipinahayag mo ang iyong pangmatagalang paglalarawan sa marami, bagaman ang mundo ng magkabilang dako ay pansamatalang natutulog na ... ang kagandahan niyon ay mananatiling gising pa rin. Dahil siya ang natatangi **** daigdig at ikaw nga ang makulay niyang pag-ibig! At mula sa iyong napakalambing na pagsisimula Mayroong "kayo" na magsasalo sa magdamag habang heto si Ako...mananatili ring tapat at gaya niya na di nakakalimot sa akin! Kaya naman sa iyo aking mahal, Malayo ka man sa akin ngayon, lagi pa rin namang merong "tayo" Maulap man ang papawirin Ating babagtasin ang araw at sinag nito hanggang sa isang kabilogan na lang ng buwan ang aking pananabikan at bibilangin ko! Sa pagsapit niyon matamis na katahimikan ang siya nating mabubuo! tanging sa ating pagniniig nang may buong kasabikan ang mga himig na maririnig! mula sa simula hanggang sa ang wakas ay magsilbing hudyat na sa langit nating inaasam ay magigisnan ang malakidlat na tilamsik ng ating pagsusuyuan Di-kapara ng naunang magsing-irog mula sa bukana ng talon ay nahulog at kapwa bumitaw sa ere sa gitna ng kulog pero tayo...Hindi tayo sa patibong matutulog! patutunayan nating Hindi tayo ang tipong mauuwi sa TaLiwaS dahil sa katunayan nga mahal ko sa pamagat pa lang binungad ko na ang SiLaw aT labo na nananahan sa pagitan ng tukso at ng bahay na inaakala nilang panghabang-buhay na tahanan!
0
Oct 23, 2020
Oct 23, 2020 at 9:08 AM UTC
' SiwaLaT '
ang kaakit-akit **** bating- pangwakas ang siyang wagas na nagdala ng madamdaming mga katanungan mula sa iyong puso patungo sa iyong kasintahan, gamit ang ibabaw ng mga matikas na alon... walang pasubali na ipinahayag mo ang iyong pangmatagalang paglalarawan sa marami, bagaman ang mundo ng magkabilang dako ay pansamatalang natutulog na ... ang kagandahan niyon ay mananatiling gising pa rin. Dahil siya ang natatangi **** daigdig at ikaw nga ang makulay niyang pag-ibig! At mula sa iyong napakalambing na pagsisimula Mayroong "kayo" na magsasalo sa magdamag habang heto si Ako...mananatili ring tapat at gaya niya na di nakakalimot sa akin! Kaya naman sa iyo aking mahal, Malayo ka man sa akin ngayon, lagi pa rin namang merong "tayo" Maulap man ang papawirin Ating babagtasin ang araw at sinag nito hanggang sa isang kabilogan na lang ng buwan ang aking pananabikan at bibilangin ko! Sa pagsapit niyon matamis na katahimikan ang siya nating mabubuo! tanging sa ating pagniniig nang may buong kasabikan ang mga himig na maririnig! mula sa simula hanggang sa ang wakas ay magsilbing hudyat na sa langit nating inaasam ay magigisnan ang malakidlat na tilamsik ng ating pagsusuyuan Di-kapara ng naunang magsing-irog mula sa bukana ng talon ay nahulog at kapwa bumitaw sa ere sa gitna ng kulog pero tayo...Hindi tayo sa patibong matutulog! patutunayan nating Hindi tayo ang tipong mauuwi sa TaLiwaS dahil sa katunayan nga mahal ko sa pamagat pa lang binungad ko na ang SiLaw aT labo na nananahan sa pagitan ng tukso at ng bahay na inaakala nilang panghabang-buhay na tahanan!
Continue reading...
55
Pinipigilan ako ng pagprotekta sa'yo Na lambingin ka tuwing maaalala kita Gusto kitang kausapin sa tuwing namimiss kita Pero hindi ko pwedeng gawin dahil baka awayin ka n'ya Tinuturuan kitang kalimutan ako Paunti-unti at nasasaktan ako Pero paunti-unti 'ring nadudurog ang puso ko Tuwing ginagawa kong tanggalin ako sa sistema mo Gusto kong makalimutan mo ako At lumayo sa'yo ng di mo nalalaman Umalis ng walang paalam Kahit masakit, 'pag talagang kailangan Isipin ka sa buong magdamag Ang tanging pwede kong gawin Dahil hindi kita maaaring lambingin At sabi ng konsensya ko'y huwag Aalis ako mahal sa panahong hindi mo iisiping mawawala na ako Sa panahong masaya ka at maayos ka Aalis akong hindi nagpapaalam At hindi mo nalalaman Masanay ka ng hindi ako dumarating Sa ating tagpuan, sa ating pinag-usapan Hindi mo na ako dapat hintayin Sapagkat ako nama'y aalis din Kapag hindi na ako sumisipot Sa tagpuang sa akin ay ipinaabot Masanay ka na mahal Baka saglit na lang at 'di na magtagal Dahil ang labis na pagmamahal ko sayo'y bawal Kahit gusto kong makasama ka ng napakatagal Lahat ng alaala **** meron ako Ang laging nasa puso't isip ko 'Pag nalagot na ang hininga ko Doon magtatapos ang lahat ng ito.
0
Aug 30, 2017
Aug 30, 2017 at 5:09 AM UTC
Mahal ko, aalis na ako...
May nag-aalab na damdamin sa loob ng aking dibdib. Isang galit na hindi humuhupa parang sugat na lumalala. May tanong na hanggang ngayon ay hindi mahanapan ng sagot. Napapagod ang diwa ko pero walang makitang kapahingahan. Nauuhaw ako subalit tila hindi sasapat ang tubig. (mabuti na lang at may serbesa at alak na masasandalan) May sapot sa isipan ko kaya hindi makita ang hantungan. Wala akong magawa kundi harapin kung ano ang meron ako, Hindi naging mabait ang kapalaran at naging maramot ang buhay. Ang kaligayahan ay parang mailap na ibon , mahirap mahuli at hindi madaling mahawakan. Lungko’t at pagdurusa ang matalik ko’ng kaibigan. May mga magdamag na ayaw ko nang magwakas, Mga pagkahimbing na ayaw ko nang magising, Mga umagang ayaw ko nang tanawin. Ito ang palad kong hatid na kailangan ko’ng harapin. Haharapin kahit may hinanakit at panghihinayang, Haharapin dahil kailangang gawin, Tulad ng ginawa ni Sisyphu ang lahat ng lungkot at hirap ay aking haharapin.
0
Dec 7, 2017
Dec 7, 2017 at 10:14 PM UTC
HUGOT
Isang halimbawa ng magandang asal Mumunting dasal kanyang inuusal Pambihirang talino,  dedikasyon at dangal Siya nga ay isang **** na dapat Ikarangal Salitang ABAKADA ano nga ba ang halaga? Isang tanong sa sarili gaano siya kahalaga Sa aking agam agam,  tunay siyang pamilya Mula sa isip,  sa puso at sakanyang mga gawa Hapo man sa maghapon, puyat sa magdamag Laban sa tanghali upang isip ay malinangan Kanyang ituturo talagang kaabang abang Ito’y magagamit bilang pananggalang Bilang anak at estudyante ako ay humahanga Isa kang modelo, isang tunay na dakila Ikaw ang dahilan kaya nasulat itong tula Ito’y hindi maglalaho ng tulad ng mga bula Sa iyong mga mata,  may kislap ng Pag-asa Ikaw ang nagbibigay buhay sa aming mga balsa Umalis man o mawala kasama ka sa gunita Mabuhay ka!  Mabuhay ka! Mahal ka naming talaga
0
Oct 27, 2019
Oct 27, 2019 at 7:04 PM UTC
****
“Live as if you were to die tomorrow. Learn as if you were to live forever.” ― Mahatma Gandhi Malaking bahay, maraming pera at katakot-takot na mamahaling mga bagay-bagay. Ito ang pangarap ng marami at pinagsusumikapan ng halos lahat ng taong nabubuhay. Kunsabagay walang masama sa mga ito, ika nga libre lang ang mangarap. Pero hindi lahat ay pinagpala, hindi lahat nagkakamit ng pangakong gantimpala. Kaya nga may mahirap at mayaman. Habang may mga nagpapala sa initan ng kalsada may mga naka-de-kwatro na salaula at mga mapang-upasala sa loob ng aircondition na ‘kwarto. Masarap maging mayaman, yun bang masagana at hindi kinukulang. Yung kahit anong oras ay ‘pwede kang mag-abroad, o di kaya naman ay kumain sa mga mamahaling restaurants kahit anong oras mo mapag-tripan. Tapos pag summer time na syempre maliligo naman dun sa Boracay. Foam Party sa gabi at katakot’takot na sosyalan sa buong magdamag. Sarap talaga ng buhay ng isang mayaman. Pero anong halaga ng lahat ng mga ito? Madadala mo ba ang laksa-laksang karangyaan na tinipon mo? Diba hindi naman?   Karunungan, ito ang higit na mahalaga – higit pa sa kayamanan. Hindi katalinuhan na nakukuha sa mga aklat at natutunan sa mga mamahaling unibersidad. Ang maunawaan ang katuturan ng buhay mo yan ang importante sa lahat. Ang lubos na maunawaan ang mga hiwaga na nasa pagitan ng pagsilang at ng kamatayan ito ang tunay na kayamanan. Ang umibig at yakapin ang minamahal na parang hindi mo na makikita ang bukas. Katulad ito sa sanlibong sinag ng araw sa iyong puso. Ang makita ang paglaki ng iyong mga anak at makasama sila sa hapag tuwing oras na ng kainan. Ito ang mga tunay na yaman na walang katapat na halaga. Ito ang mga bagay na dapat nating pagsumikapan na makamtan.
0
Nov 9, 2017
Nov 9, 2017 at 1:58 AM UTC
HIGIT SA KAYAMANAN
“Live as if you were to die tomorrow. Learn as if you were to live forever.” ― Mahatma Gandhi Malaking bahay, maraming pera at katakot-takot na mamahaling mga bagay-bagay. Ito ang pangarap ng marami at pinagsusumikapan ng halos lahat ng taong nabubuhay. Kunsabagay walang masama sa mga ito, ika nga libre lang ang mangarap. Pero hindi lahat ay pinagpala, hindi lahat nagkakamit ng pangakong gantimpala. Kaya nga may mahirap at mayaman. Habang may mga nagpapala sa initan ng kalsada may mga naka-de-kwatro na salaula at mga mapang-upasala sa loob ng aircondition na ‘kwarto. Masarap maging mayaman, yun bang masagana at hindi kinukulang. Yung kahit anong oras ay ‘pwede kang mag-abroad, o di kaya naman ay kumain sa mga mamahaling restaurants kahit anong oras mo mapag-tripan. Tapos pag summer time na syempre maliligo naman dun sa Boracay. Foam Party sa gabi at katakot’takot na sosyalan sa buong magdamag. Sarap talaga ng buhay ng isang mayaman. Pero anong halaga ng lahat ng mga ito? Madadala mo ba ang laksa-laksang karangyaan na tinipon mo? Diba hindi naman?   Karunungan, ito ang higit na mahalaga – higit pa sa kayamanan. Hindi katalinuhan na nakukuha sa mga aklat at natutunan sa mga mamahaling unibersidad. Ang maunawaan ang katuturan ng buhay mo yan ang importante sa lahat. Ang lubos na maunawaan ang mga hiwaga na nasa pagitan ng pagsilang at ng kamatayan ito ang tunay na kayamanan. Ang umibig at yakapin ang minamahal na parang hindi mo na makikita ang bukas. Katulad ito sa sanlibong sinag ng araw sa iyong puso. Ang makita ang paglaki ng iyong mga anak at makasama sila sa hapag tuwing oras na ng kainan. Ito ang mga tunay na yaman na walang katapat na halaga. Ito ang mga bagay na dapat nating pagsumikapan na makamtan.
Continue reading...
5
Hindi agad nagtama ang mga mata natin kaya naman 'Di ko akalaing magkukrus ang mga landas natin Alam mo 'yong: 'makuha ka sa tingin'? Ang ginawa mo'y hinablot mo 'ko sa kada titig na Dadampi sa aking gawi—'di ko pinapansin Ngunit nang magsimula na ang tugtog ay siyang kusang Pagdidikit ng mga palad natin. Bawat hakbang, Sabay ang galaw ng ating katawan Ito siguro ang pakiramdam ng nalutang sa buwan Binibigay ka ng mga ningning sa mga mata mo: Ang mga lihim na nakayukom sa puso mo At sa mapupula **** labi ko narinig ang Sinabi **** ganiyan din ang nararamdaman ko Ang lakas ng tibok ng puso ko, nakakabingi Kung alam mo lang na ito ang dalangin gabi-gabi Kaya ang sabi ko, wala na akong pakialam pa Kung sa balikat hahawak o sa bewang ba O kahit pareho pa tayong nakapalda Basta isasayaw kita hanggang sa ako'y Maputulan ng hiniga Ikaw ang kaharap ko, wala akong pag-aalala Kahit pa ramdam ko ang mga mata nila sa'ting dalawa At mas maingay pa ang bulungan Kaysa awit ng banda O kahit ilang tapak pa ang gawin mo sa aking paa Hindi ko bibitawan ang kamay mo; hayaan mo Mapapagod din sila Basta ako, alam ko ang mahalaga: ikaw ang mahalaga Ang pakiramdam ng hininga mo sa balat ko Ito ang mahalaga, ang pagyapos mo sa'king kaluluwa Habang inaangkin natin ang magdamag, ito ang mahalaga Iyan ang mga sinabi ko noong gabi ng pagtatanghal Pero huwag ka sanang mabibigla Hindi ito madadaan sa isang sambitla o kahit Maupo pa 'ko upang ilahad sa 'yo lahat Hindi ko rin alam kung saa't kailan nagsimula Ang alam ko lang, dito ako ipinadpad Ng agos na pilit kong nilabanan At sa tuwing maglalakbay, ang anino mo ang Laging nadadatnang tumatakbo palayo sa kalawakan Pero saglit lang, 'di ko alam kung ako ba'ng may kasalanan Sa walang hanggan nating habulan Na para bang tayo'y laging pinagtatagpo upang Tunghayan ang sakit na dinudulot sa isa't isa Pero teka muna, saglit lang, ako lang ba ang nagdaramdam? May ngiti na sa 'yong mga mata kahit mga luha Ang umaagos sa kanila; ang iyong tindig ay parang Noong una nating sayaw— ngunit may nagbago sa 'yong galaw Napaisip ako, 'di ko mapigilan, kung ikaw pa ba ang natatanaw Ang dalaga noong una't huli kong sayaw Na alam kong imposible nang balikan Ang sa'kin lang ay sana'y alam mo na Lahat ng 'yon ay tunay At mahal kita, maniwala ka Kahit ako pa ang unang bumitaw #
0
Aug 21, 2021
Aug 21, 2021 at 1:33 AM UTC
Sayaw
Hindi agad nagtama ang mga mata natin kaya naman 'Di ko akalaing magkukrus ang mga landas natin Alam mo 'yong: 'makuha ka sa tingin'? Ang ginawa mo'y hinablot mo 'ko sa kada titig na Dadampi sa aking gawi—'di ko pinapansin Ngunit nang magsimula na ang tugtog ay siyang kusang Pagdidikit ng mga palad natin. Bawat hakbang, Sabay ang galaw ng ating katawan Ito siguro ang pakiramdam ng nalutang sa buwan Binibigay ka ng mga ningning sa mga mata mo: Ang mga lihim na nakayukom sa puso mo At sa mapupula **** labi ko narinig ang Sinabi **** ganiyan din ang nararamdaman ko Ang lakas ng tibok ng puso ko, nakakabingi Kung alam mo lang na ito ang dalangin gabi-gabi Kaya ang sabi ko, wala na akong pakialam pa Kung sa balikat hahawak o sa bewang ba O kahit pareho pa tayong nakapalda Basta isasayaw kita hanggang sa ako'y Maputulan ng hiniga Ikaw ang kaharap ko, wala akong pag-aalala Kahit pa ramdam ko ang mga mata nila sa'ting dalawa At mas maingay pa ang bulungan Kaysa awit ng banda O kahit ilang tapak pa ang gawin mo sa aking paa Hindi ko bibitawan ang kamay mo; hayaan mo Mapapagod din sila Basta ako, alam ko ang mahalaga: ikaw ang mahalaga Ang pakiramdam ng hininga mo sa balat ko Ito ang mahalaga, ang pagyapos mo sa'king kaluluwa Habang inaangkin natin ang magdamag, ito ang mahalaga Iyan ang mga sinabi ko noong gabi ng pagtatanghal Pero huwag ka sanang mabibigla Hindi ito madadaan sa isang sambitla o kahit Maupo pa 'ko upang ilahad sa 'yo lahat Hindi ko rin alam kung saa't kailan nagsimula Ang alam ko lang, dito ako ipinadpad Ng agos na pilit kong nilabanan At sa tuwing maglalakbay, ang anino mo ang Laging nadadatnang tumatakbo palayo sa kalawakan Pero saglit lang, 'di ko alam kung ako ba'ng may kasalanan Sa walang hanggan nating habulan Na para bang tayo'y laging pinagtatagpo upang Tunghayan ang sakit na dinudulot sa isa't isa Pero teka muna, saglit lang, ako lang ba ang nagdaramdam? May ngiti na sa 'yong mga mata kahit mga luha Ang umaagos sa kanila; ang iyong tindig ay parang Noong una nating sayaw— ngunit may nagbago sa 'yong galaw Napaisip ako, 'di ko mapigilan, kung ikaw pa ba ang natatanaw Ang dalaga noong una't huli kong sayaw Na alam kong imposible nang balikan Ang sa'kin lang ay sana'y alam mo na Lahat ng 'yon ay tunay At mahal kita, maniwala ka Kahit ako pa ang unang bumitaw #
Continue reading...
56
Bakit ang umaga'y salaming nagniningning At ang aking gabi'y sineng walang tabing? Bakit ang magdamag ay tila araw mandin Na kung di masilip ay tila kulang pa rin? Sa oras na laging kita'y maalala Balintataw manding anyo mo'y makita; Ngiti ng puso ko'y anghel ang kapara Dala ng pagsuyong ikaw ang may likha. Di man naglalayag ang anyo kong lugod Naglalakbay naman sa aking pagtulog; Diwa at puso ko'y nawalan ng takot Laging ako't ikaw yaong nasasangkot. Saang mundo kayang di ka mamamasdan? Wala nga sapagkat tanging ikaw lamang; Takbo ng panaho'y di namamalayan Basta't laging ikaw itong kaulayaw. Daigdig mang ito'y tuksong kumakaway Kung tayong dalawa'y landas na makulay; Musika ng puso ay aalingawngaw Mundo'y paraisong doo'y laging ikaw! English Version: You Will Always Be There Oh, why each morning is like a bright looking glass And my night's like a theater without a curtain? Tell me why an overnight seems like a new day That when I can't see you, life seems so uncertain? Each moment that I cannot see you, my dearest Even your shadow is always enough for me My heart always smile like that of an angel's beam Brought by this precious love only I could see. Though I couldn't reach you with these frail arms and hands I can still touch you, my dear, in my cherished dreams My mind and my heart, they were strong, I'm not afraid Only you and I, we can get through the extremes. In what kind of world does this heart couldn't see you If there's only one image in these eyes of mine? Our time is running fast and yet we cannot feel When you're here beside me, I will always be fine. If this world of ours is a waving temptation It would still be a bright path when we truly care Rhythm of our hearts will echo and resonate A place is paradise where you'll always be there!
0
May 23, 2014
May 23, 2014 at 11:39 AM UTC
DOO'Y LAGING IKAW (You Will Always Be There)
Bakit ang umaga'y salaming nagniningning At ang aking gabi'y sineng walang tabing? Bakit ang magdamag ay tila araw mandin Na kung di masilip ay tila kulang pa rin? Sa oras na laging kita'y maalala Balintataw manding anyo mo'y makita; Ngiti ng puso ko'y anghel ang kapara Dala ng pagsuyong ikaw ang may likha. Di man naglalayag ang anyo kong lugod Naglalakbay naman sa aking pagtulog; Diwa at puso ko'y nawalan ng takot Laging ako't ikaw yaong nasasangkot. Saang mundo kayang di ka mamamasdan? Wala nga sapagkat tanging ikaw lamang; Takbo ng panaho'y di namamalayan Basta't laging ikaw itong kaulayaw. Daigdig mang ito'y tuksong kumakaway Kung tayong dalawa'y landas na makulay; Musika ng puso ay aalingawngaw Mundo'y paraisong doo'y laging ikaw! English Version: You Will Always Be There Oh, why each morning is like a bright looking glass And my night's like a theater without a curtain? Tell me why an overnight seems like a new day That when I can't see you, life seems so uncertain? Each moment that I cannot see you, my dearest Even your shadow is always enough for me My heart always smile like that of an angel's beam Brought by this precious love only I could see. Though I couldn't reach you with these frail arms and hands I can still touch you, my dear, in my cherished dreams My mind and my heart, they were strong, I'm not afraid Only you and I, we can get through the extremes. In what kind of world does this heart couldn't see you If there's only one image in these eyes of mine? Our time is running fast and yet we cannot feel When you're here beside me, I will always be fine. If this world of ours is a waving temptation It would still be a bright path when we truly care Rhythm of our hearts will echo and resonate A place is paradise where you'll always be there!
Continue reading...
42