"sindi" poems
“Hayaan mo na lang ako matulog.”
Eto ang realidad,
Ng mundo,
Dahan-dahang pumapalibot sa atin,
Ano bang mali sa’kin?
Sobrang layo pa ng hinaharap,
At hindi ko maisip kung ano ba dapat ko maging.
Ano ba dapat **** gawin?
Marami nang nangyare,
At ano pa ba ang pwedeng maganap?
Magkukulong sa sulok,
At magmumukmok,
Naka-ilang hithit-buga na ng yosi,
Baka sakaling makalimot.
Naka-ilang bote na ng alak,
Pampakalma sa pusong kumakabog.
Hindi mo mapigil ang pag-tulo ng luha,
Isa-isang nawawalan ng kislap ang mga tala sa iyong mata.
Nawalan na ng liwanag ang buwan,
At ang araw ay hindi na sikat,
Naghalo ang amoy ng dagat at ulan,
Sumingaw mula sa mainit na lupa parang naagnas na katawan.
Lalabanan ba ang apoy?
O hahayaan lamunin ka at matupok?
Lalangoy ba kasabay ng mga alon?
O handa ka nang malunod at mabulok sa kailaliman?
Hanggang sa hindi na ma-iahon.
Marami ang nagtatanong,
“Mahalaga pa ba ang nakaraan?”
Kung ang hinaharap ay nagtatago sa likod ng kasalukyang puno ng kirot at hirap,
Hinagpis at galit,
Poot at pagkamuhi,
At sakit na walang lunas.
Mahalag ba ang nakaraan?
Maraming pagkakataon na ako ay lumipad,
Mula sa kalangitan, malaya ang diwang may pakpak,
Naglalangoy sa ulap ng kawalan.
Tanaw ko ang sanlibutan, nag-aaway,
Nag-papatayan, para sa ano?
Lupa? Pera? Para sa diyos na makapangyarihan?
Ngunit ang mahabaging diyos ay wala namang pakialam.
Wala naman dapat patunayan,
Wala naman dapat paglabanan.
Rinig mo ba ang ingay mula sa kabilang baryo,
Parang mga asong ulol, nagkumpulan at tumatahol.
Ako ay naglakad,
Saksi ang dalawang paa sa harapang pang-gagahasa ng mga higanteng buwaya; walang umalsa.
Natatakot sila.
Dahil sa mata ng nakararami,
Karahasan ang tama,
At hindi ang karapatan ng bawat isa.
Marami ng problema ang daigdig,
Dadagdag ka pa ba?
Iiwasan mo na ba o babalikan mo pa?
Pilit lumalayo,
Patuloy ang pagtakbo,
Ngunit hindi pa rin maabot ang dulo.
Hindi malaman kung saan patungo.
Dalhin mo ako sa lugar,
Kung saan mapayapa ang buhay,
At mayroong pag-ibig na tunay.
Dahil matagal nang may sindi ang nitsa,
Hihipan ko na ba?
O hahayaan na lang mamatay ng kusa parang paubos na kandila.
Dahil eto ang realidad,
Ng mundo,
Dahan-dahang pumapalibot sa atin,
Ano bang mali sa’kin?
Sobrang layo pa ng hinaharap,
At pagod na’ko magising,
Gusto ko na lamang umidlip at managinip,
Patungo sa paraisong ang ihip ng hangin ay malumanay,
At ang kulay ng paligid ay pagmamahal na dalisay.
“Hayaan mo na lang akong matulog. Kung sa aking pag-gising ay meron paring sakit, hayaan mo na lang akong matulog, dahil pagod na’ko magising.”
Hayaan mo na lang akong matulog.
Baka sakaling hindi ko na maramdaman ang sakit.
Hayaan mo na lang akong matulog.
Kahit ilang oras lang, iiwan ko ang mundong mapanakit.
Hayaan mo na lang ako.
Dahil gaya ng sabi mo,
“Sa sobrang hilig mo sa sleep, pwede ng ipalit ang pangalan mo sa salitang *ogip.”
Kaya hayaan mo na lang akong matulog,
Dahil pagod na’ko magising.
At ayoko nang magising.
Apr 25, 2018
Apr 25, 2018 at 11:05 PM UTC
Patay.
Nagsimula sa wala.
Nagsimula sa bula.
Kailan kaya kikislap
Ang natutulog na kulisap?
Sindi.
Unti-unting nauubos ang yosi
Umiikli na ang pagkahaba-habang pisi
Aking tinanong nang masinsinan sa sarili
"Sa pagsindi ba talaga nagsisimula ang pagsisisi?"
Pundi.
Ang ilaw ay biglang namatay
Iyon na pala ang huli kong silay
Ang mata ko'y tila parang pilay
Hindi makalakad tungo sa inaagnas **** bangkay
Aug 10, 2014
Aug 10, 2014 at 10:29 AM UTC
kumikinang ang mamahaling parol na nakadambana sa bintana ng mansion na nasa loob ng isang malaking subdivision. nagniningning ang patay sindi nitong kulay na umaaliw sa balana. salamat sa malaking pakinabang na kanyang kinita nang walang anomang pakundangan sa dugo at pawis ng mga abang manggagawa.
nasa kanyang sala naman ang mataas na Christmas Tree habang sa paanan nito nakahandusay ang kahon-kahon na magagarbong mga regalo. malayong-malayo ito sa barung-barung ng mga nagtitiis sa siphayo ng dusa at karalitaan.
ang mahabang lamesa na nasa kanyang komedor ay talagang pinagpala sapagkat nakapatong dito ang hiniwang hamon, keso de bola, spaghetti, carbonara, lasagna, ubas at ang lahat ng masasarap na pangarap ng isang batang kalye na kumakalam ang sikmura habang tinitiis ang ginaw ng Disyembre.
matapos ang kanyang masaganang Noche Buena ay mauupo sya sa kanyang malambot na sofa na di halos mabilang ang libong halaga. dun n'ya iinumin nang buong pagmamalaki ang mamahaling brandy o di kaya naman ay whiskey.
katabi ang kanyang pamilya sabay-sabay silang manonood ng misa habang nakatuon sa higanteng flat screen na telebisyon. ang homily ng ingleserong pari ay patungkol sa pag-ibig sa kapwa at pagbibigayan.
Nov 3, 2017
Nov 3, 2017 at 4:32 AM UTC
Patay sindi ang ilaw sa kwarto. Bawat pagsindi ay napuputol ang tulog na mga limang minuto pa lamang ang tinatagal. Kaluskos mula sa kisame ay pilit na sinasawalang bahala.
Ang salamin sa aparador sa paahan ng aking kama ay mistulang naggiging larawan. Mayat maya'y nagkakaroon ng imahe ng isang babaeng naka trahe de boda. Balingkinitan ang katawan, bagsak ang balikat, bahagyang nakatungo't walang bahid ng kagalakan sa kanyang mukha. Ilang saglit lang ay mawawala. Dali-dali akong tumayo at binuksan na lamang ang pinto ng aparador. Ihinarap sa pader ang salamin, sabay balik sa aking kama. Ang loob ng aparador na lamang ang aking nakikita. Wala na ang babaeng nakaputi, di narin nagparamdam muli. Nawala narin ang nakakabahalang kaluskos sa kisame. Ang ilaw ay nanatiling nakasindi.
Alas-tres na ng umaga nang ako ay nakatulog. Nagising ng alas-sais at nagmamadaling naligo't nagbihis. Iniligpit ang gamit sa bag, nagsuklay at napaharap sa salamin. Natigilan. Nakasara na ang aparador.
- March 15, 2010, Vigan
Mar 16, 2010
Mar 16, 2010 at 1:34 AM UTC
#120615
Ba't naantig ang puso?
**Sa ngiti **** walang pasubali.**
Ba't pagsilip ang tugon?
Bagamat palpak itong pag-ibig,
Maling panimpla ng pag-ibig!
*Sana'y maplantsa ko ang nakakunot **** noo,*
Sana'y masalo ko ang ngiting sa iba ang tapon,
*Sana'y mahawakan ko ang puso **** moog,*
Sana, sana, bagkus ito'y nakatikom.
Minsan, sana'y hindi nalang nagtapo,
Minsan, sana'y hindi nalang nagpaubaya,
Minsan, sana'y kinitil ang tibok.
Ako'y haliging hinampas mo ng maso,
Konkretong biniak-biak,
Ilaw na pinatay-sindi't naging pundido.
Ako'y halamang binunot,
Telang pinunit at sinunog,
**Papel na ginupit-gupit -- **
Ang saya'y naging sanay
Hanggang maging sayang.
Dec 9, 2015
Dec 9, 2015 at 7:33 AM UTC
*Ako ay isang kandila na may sindi
Isang ihip lang ng alaala mo wala na akong silbi*
Sep 8, 2015
Sep 8, 2015 at 9:22 PM UTC
#042416
Pumipiglas sa kadena,
Nagwawalang may pagbubusina.
Walang-wala siya sa datus
Ng iskandalong panglaman-tiyan.
Kilay ay naagnas
Bunsod ng galit na mapagmataas.
Mag-iiskandalo ang ugat sa magaspang na balat,
Siyang bulkan pala ng naghihimutok na alamat.
Lambat ng kahapon, isasaboy sa dagat
Huli'y kaawa-awa sa dinamitang kagat-kagat.
Sisisid kahit di akma ang tono ng tubig,
Lulusong muli't paghihiganti'y bukambibig.
Gamit ang sinulid ng tinapyas na bungangkahoy,
Matutukso ng talim, siya nga palang abuloy.
Istoryang tigang, nginuyang may malasakit,
Paru-paro't bulaklak sa kutsilyo ang kapit.
Kalawang ang uubos sa kadena,
Sa ilang pagpihit ng litratong may ordinansa.
Patay-sindi kaya't pondido ang ilaw,
Pipihitin ang kable't ahas ang tutuklaw.
Ang trono'y walang manggas at naantala,
Pinilihan ng mga oportunistang kanya ring katiwala.
Sapilitang makikipagniig sa kaharian,
Batas ay iluluklok, pantawid sa katuwiran.
Siya'y naghihimagsik sa haliging walang sabit,
Langis ay tagas ng sikmurang kumakalabit.
Gaya ng kahapong titulado ng dilim,
Babagsik ang leong minsang karima-rimarim.
Apr 25, 2016
Apr 25, 2016 at 12:54 AM UTC
The ones who should be forgotten are those who let you shift away from their memories like tectonic plates in the earth
are those whom never placed you in their hearts, not even a single place even though the chambers are boundless and love is known to drop fast.
Face it, you weren't rooted in their cores
and when you floated into space, their gravitational pull wasn't strong enough...
because they didn't even try to pull you back.
It didn't matter how funny you were. How original your thoughts could have been.
They didn't know you were so out of your element because they didn't know your element.
They lost sight of your ghost thinking it was all of you.
You're lost forever now and like a body lost at sea, they will never cross the bay.
They wouldn't even think about making a time machine
your existence was bound to be forgotten anyway
The only thing natural about your friendship was the disaster
You were the scarce soil that was only good that one time, the empty battlefield where blood shed was covered by the wrong victories.
-Sindi
Dec 16, 2015
Dec 16, 2015 at 12:34 AM UTC
sa mata ng ordinaryong nilalang:
sa kalangitan madalas kayong naghahabulan
nagtataguan, ng mga liwanag at ng mga nararamdaman.
sa malawak na daigdaig, kayo ang nagbibigay liwanag;
kayo ang hinahanap, kayo ang kailangan.
ang mga bituin
ay kumikislap
patay sindi, 'di makapirmi
ang mga bituin ay
madami, 'di nag-iisa,
kun'di nagkalat na 'isa',
'di isang buo
kun'di isang
sansinukob ng:
naghalong emosyon,
'di mapiling pagkakakilanlan,
daan daang kasinungalingan
makapagtago lamang;
sa liwanag niya,
dahil mas importante siya
dahil siya ang iyong tinitingala,
isang malaking bolang mainit,
nag-aalab,
nakakabulag.
isa kang masokista,
pinili mo ang mapanakit niyang init.
isa kang arsonista,
pinili **** makipaglaro sa apoy.
'di ka naman nag-iisa
ngunit martyr ako,
at ikaw ang pinili ko.
siya si sol, ikaw si luna,
ako ang mga bituin,
kayo ang naghahabulan,
ako ang kumikislap/
kumukutikutitap/
kumukurap,
ako ang nagbubugulan.
bituing matagal nang patay
May 12, 2021
May 12, 2021 at 1:03 PM UTC
100521
Humihikab na naman ang kalawakan,
Natutulog ang mga bituing
Patay-sindi kung magparamdam.
At ang bagong-gising na buwan ay sumisigaw
Na parang mga pinag-samasamang alikabok
At syang isinaboy sa garapon ng buhay.
Kusang nagtutuklapan ang mga nakahilerang pader
Na pinino na parang mga buhangin sa dalampasigan.
Habang paisa-isang nagbabato ng galit
Ang mitikolosong likido na tumataboy
Sa mga ekstranghero ng sanlibutan.
Nagsisimula na ring gumapang ang pananim
Na ang binhi'y hiningahan ng kariktan.
At sa malalambot na mga ulap
Ay magtatapat ito ng kanyang paghanga.
Hinahawi na parang mga bagong pitas na rosas sa hardin
Ang bawat bungang muling ihahasik sa pagsapit ng dilim.
At sa ikalawang pagbangon ng binhing pinagmulan ng lahat
Ay masasaksihan ng bawat nilalang
Ang sinasabi nitong liwanag na bubulag sa lahat.
Oct 4, 2021
Oct 4, 2021 at 11:58 PM UTC
Preserve the past in me
Like a mummy I’ll bring my riches
to another world
My sabatoge is your secret weapon.
-Sindi Kafazi
Oct 19, 2018
Oct 19, 2018 at 7:24 PM UTC
Paikot-ikot
Ang sayaw sa damuhan
Ng mga paang walang patutunguhan
Paulit-ulit
Ang pagbigkas sa musika
Ng tinig na sintonadong plaka
Patay-sindi-ay!
ang kalituhan sa katauhan
Ng tibukin ng taong makasalanan
May 29, 2015
May 29, 2015 at 9:27 AM UTC
Nang isilang ka'y kasama mo na ako
Kita ko ang tuwa sa mga magulang mo
Lahat ng kilos mo tinutularan ko
At kahit nasaan ka ay naroroon ako
Panahon ang nagturo sayo na mamulat
At sa unang pagkikita tiyak ang iyong gulat
Sa ilalim ng buwan sa gabing pagkagat
Naghahabulan tayo sa gitna ng gubat
May isang gabi lahat ng ilaw ay nakapatay
Ikaw'y nakipaglaro sakin ng walang humpay
Mga anyo ng hayop na likha ng iyong kamay
Sa harap ng kandila na sindi ng iyong inay
Sa gitna ng dilim ay di ka nag-iisa
Bagamat madilim hindi mo makikita
Halika sa liwanag at aking ipapakita
Ang aking anyo na dati mo nang nakita
Kahit saan ka magpunta ako ang buntot mo
Hindi mo lang pansin ako'y karugtong mo
Sumayaw ka at tutularan ko
Ngunit huwag sa dilim upang makita mo
Magbalik tanaw sa iyong ala-ala
Tuklasin ang aking talinhaga
Paalam tapos na akong magpakilala
Narito lamang ako lagi, aking paalala
JGA
Feb 20, 2019
Feb 20, 2019 at 4:02 PM UTC
Gin and tonic please
Gin and tonic please
I just want to bathe in it
She gets hypnotic
At the bar
Away from the
Bar
Actually,
IN the bar,
Just mindlessly staring at
The shapes of a woman sitting on the wood
En
Stool
I can feel it now
like a ****** toons character, getting hit really hard
The little stars circulating my head...
There’s stars in my eyes, a glow of the iris and a pupil that looks like a freshly polished shoe
I know how I look when I’m drunk okay?
Do you?
I know how I look when I’m drunk, okay?
Do you?
Do you ever look in the mirror?
Do you see your subconscious suddenly rise out of you?
Like a magic trick
Like a witch being summoned,
Accidentally
Because a naive ****** lit
The wrong candle
Sorry I’m off topic now, I can barely focus
But I love hocus pocus
The idea of three sisters being reunited
In the midst of a beautiful ,crisp, purple, nocturnal place
On Halloween....
Do you see your conscious slipping deeper into you though?
Do you?
So now your subconscious is your conscious
The thoughts we could control end up tying us up
Wrapping our mind around everything
A little too tight
Don’t you think?
And sometimes when your conscious is sleeping....
It’s the best feeling, yet at the same time so unnerving, just the worst.
Your sloppy, standing on a slippery slope
Sloppy slope
Lost in sudden, intoxicated hope
But your cheeks are burning
And your hearts on fire
Yearning
You have a sense of clarity
And freedom,
You think you do, at least.
Now I lose control, I knock over a shot glass
And it splashes on her lap
She licks her lips
I don’t like girls.
I start crying because I think of people and diseases.
I don’t like girls.
My eyes well up with tears and she says you look like a ******* baby.
You’re sad and your beautiful.
And your cheeks, so soft and full.
I don’t like girls.
Her lips lock mine
So lightly like a piece of pollen falling in your hair
I could barely feel it
Yet my body responded so swiftly
Gin and tonic
Gin and tonic
As she pours hypnotic
I don’t like girls
But what’s anyone going to do
Without the soft cradling touch of a lady
Who can hold you to her *****
Keep you close like Allie and Noah in the canoe
Let you rest like a cat cradled up unto a crescent moon
And give you the comfort and the freedom to feel peace
Like
A gin and tonic
Gin and tonic
Beautiful, strong women
So hypnotic.
Sindi Kafazi
Jun 6, 2018
Jun 6, 2018 at 3:32 PM UTC
Lowdown dwarf sitting up my table
Handcurfed laughing in a washing machine
Cupboard loading into pieces of a lighter
much faster blue monk
Stripping teaser hunky Buddha boy faster in
a ring with cakes up his chin
Kneeled down clown with his black socks in the
chamber of the notorious weekend son
Indian geeks falling from a pulled up sink skirt
at the speed of twilight
Mashin' potatoes hollerin' through the lightning
tunnel
Still my age ribbon tooley much ahead from my pants
Nails shootin' through spines at the edge of a pencil ball
Still washing up my braces in a much harder followed ankle bone
Pulled down clown wavin' moist upon Sindi at night time collapse
that gets off his chin
Tiny cup of black coffee balanced underneath two fast licking owls
May 3, 2015
May 3, 2015 at 8:35 AM UTC
Nasaan ang dulo ng walang hanggan
Hindi ko hinanap ngunit natagpuan
Nasaan ang pangakong binitawan
Ang daang madilim na iyong inilawan
Ikaw rin ang pumatay ng sindi
Sa mga tanong na ang sagot ay hindi
Ikaw ang aking inaasam na sana
Sana masilayan kita sa bawat umaga
Sana ikaw na lang, ngayon at bukas
Sana hindi nalang ito ang wakas
Nasaan ang dulo ng walang katapusang ligaya
Kapag ba naroon na sa puntong hindi na masaya
Bakit mo binago ang takbo ng tadhana
O siguro'y una palang, hindi na tayo ang itinadhana
Nasaan ka nga ba talaga?
Ibubulong nalang sa hangin ang iyong halaga
Ipipikit ang mata habang sinasambit ang isa pang sana
Sana'y bumalik ang kinang sa'yong mata, malaya ka na
Alam ko na kung nasaan ka ngunit bakit?
Pangako. Magkikita tayong muli sa langit.
Jun 7, 2018
Jun 7, 2018 at 9:55 AM UTC
He takes a drink when nothing's going well
He forgot we had a good thing, no one could ever sell
Empty out the bottle baby
Ill be home, let me be comfort....maybe?
I lost his number
He still has mine, but he's busy
trying to become number
I buried my feelings in him.
He just
wants to be in her
And she can only
sometimes let him
In
So I finally understand how the bottle could win
I finally understand dysfunction, the glory of all sin
And I am utterly familier
With pain,
In the tide of its reign
Sindi
Dec 16, 2015
Dec 16, 2015 at 1:17 AM UTC
112522
Sabihin Sa'kin ang tangan **** pangamba,
Mga alinlangan o maging pagdurusa.
At sa bawat patak ng luhang walang salita’y
Ako mismo ang marahang hahagkan Sayo —
Lalapit nang kusa’t aagapay
Kahit ako mismo ang naghihingalo.
Ihipan man ng Sandali
Ang apoy **** patay-sindi
Ay hindi magmamaliw ang pagtingin ko’t pagkabighani.
At walang ibang nanaisin
Kundi masilip ang Iyong mga ngiti —
Mga ngiti **** simula’t sapul ay nakakakiliti.
Lulan ng iyong mapupungay na mga mata
Ay ligaya sa puso Kong
Tanging ikaw ang pagsinta.
Kaya maging sa pagbilad mo sa araw ay kumikinang ka—
Nag-uumapaw ang kagandahang hindi masakit sa mata.
Sa bawat pitik ay umiindak Ka
Musika ng kahapon ay nasasapawan na
Ngunit ang sining Sayong mukha’y
Namumutawi pa rin sa pagningning.
Ikaw ata ay Bituin
At maging sa umaga’y kumikislap pa rin.
Ligaya ang makapiling Ka
Lalo pa’t ako ang napiling maging Katipan.
Ngunit sa pagkumpas nang paulit-ulit
Ng kamay ng orasan,
Paminsan ay ayaw ko nang lisanin
Ang larawan ng nakaraan.
Unti-unti akong namumulat
Buhat sa pananaginip ng gising.
Pira-pirasong alaala’y
Kusa na namang nababahiran ng dilim —
Dilim sa paningin,
Dilim na walang katapusan ang mithiin.
Nov 24, 2022
Nov 24, 2022 at 8:13 PM UTC
Usok,
Mapusok,
Tumutusok.
Buhay nating parang usok
Sa lahat ng bagay nawawalan ng desisyon, mapusok
Kaya ang laging mali sa buhay, tumutusok
Sindi
Landi
Intindi
Makulay na apoy ng sindi
Bawat hithit sa oras, panaho'y malandi
Pinipilit na ang realidad, iniintindi.
Kasama
Tama
Masama
sa bawat yapak sa daana'y ikaw ang kasama
Wala eh, masarap, masarap ang tama
Hanggang sa di mo na namalayan na ikaw na,
ikaw na ang napasama,
ikaw na ang masama.
Dec 11, 2018
Dec 11, 2018 at 11:56 PM UTC
070623
Tumatagos ang mga salitang
Bala ang panimula
Balang araw ay yuyukod sa katapusan
Katapusang hindi tuldok ang pagsasalaysay…
Pipiglasin ang mga kandadong walang susi,
Kandong ang kahapong nilimot at nilumot…
Babangon matapos ang paghikbi
Hikbing bangungot sa pagpatay-sindi…
Ikaw ang mananatiling saksi sa aking paglisan..
Walang paalam maging sa gunita ng bukas at kahapon.
Walang kulay na babahagian
Ng liwanag na taglay ko’t iniirog.
Ang iyong akap ang aking baluti
Habang ang sandata ko’y
Bumabara pa sa aking lalamunan.
Ngunit sa pagsiping ng mga tala
Sa kalangitang panatag ang panayam
Ay Walang kukurap maging sa isang idlap lamang.
Ang sigaw na sumisingaw hanggang sa kalawakan
Ay tila pa ilang dipa na lamang
Sa pagitan ng mga segundong
Nagkakandarapang magsipagtagisan…
At ang silakbo ng damdaming moog sa kaloob-looba’y
Bukas ay wala ring katapusan at panimula.
Jul 5, 2023
Jul 5, 2023 at 3:03 PM UTC
With the moon glancing into my window
And a quilt hugging my body
The wind moaning
And whistling
I become a ghost
Hovering
Through
From one world
To another
Evaporating
into a
new womb
Ready to be again.
-Sindi K.
@Sincidyy
Oct 21, 2018
Oct 21, 2018 at 11:40 PM UTC
Sometimes I feel like I’m in the midst of a junk yard
***** junk yard girl
I’m part of all the scrap metal
Rusting away
Under the gentle yet violent embrace of such a ridiculously big sun, so powerful and on top of us
It’s no wonder summers make it so hard to breathe...
Then again so does the brisk wind, in a bitter winter
You can’t win.
I imagine myself immersed in the sand of a desert
the sand enters my cuticles till they explode
let me just bleed
In total
Peace
Letting the sand run through my fingers, just for a brief moment
I can control time.
Like popcorn stuck in your molars
While the smooth butter just lathers up your taste buds
I live feeling bipolar
Nostalgia can blow me away
with a high so strong
It makes me want to live
Maybe it’s the magic of those late 90’s cartoons glaring through my tv screen
Sugary cereals before they were so bad for you
Maybe it’s how people seem, from the distance of time
Like an alien
I roam around this life that is mine
Advanced enough to blend in
Curious enough to stand out looking lost.
-Sindi Kafazi
Jun 8, 2018
Jun 8, 2018 at 12:33 AM UTC