Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"simpleng" poems
Sa loob ng jeepney, akoy may kursunada Ang babaeng gustong makilala, medyo suplada Biglang tinanong nya ako, “bakit may itatanong ka ba?” Kaya sagot ko, “wala akong itatanong, pero may kaba” Kaba sa dibdib, dahil sa binigyan ako ng pansin Mula sa binibining suplada at di ko yun akalain Na magpapasaya at bububuo sa mahabang araw Nang minsang napatingala sa kagandahang natanaw Dagdag ko, “Magbayad na tayo” Sabi nya, “bayad lang walang pang tayo” Sinabi ko ulit “Miss, pwede namang pambayad ang ngiti, (bakit?) kasi yung 500 mo wala silang panukli” Sa loob ng isipan koy tumutula, Sa labas ang mga mata koy natutulala Nabighani ng ganda at napahanga Di ko napapansin tulo laway labas dila Ngunit sa mukhang tila nakasimangot Napansin ko sa mga mata’y may lungkot Kaya Ang magpasaya, kahit papano ay aking ginawa Nang Minsan sana’y dumampi ang ngiti, at magbigay ng tuwa Ginawa ko na ang simpleng galawan Inaabot ang bayad, upang kamay nya ay mahawakan Gusto ko din sanang malaman ang kanyang pangalan Baka may pagasa kung sya ay liligawan Wala man akong pera, mahalaga masaya Wala man akong pera, basta katabi ko maganda Wala man akong pera, basta wala akong sakit Wala man akong pera, basta kami ay nagkalapit Aking naalala, aking naalala..... Wala pala talaga akong pera Ni piso isa, wala sa bulsa Pano na? Pano na? Kaya ang ending ng love story, Mamang tsuper I’m sorry Pagtumigil na tong byahe, Takbo sibat, handa na akong mag 123....
0
Sep 30, 2018
Sep 30, 2018 at 10:19 AM UTC
august28
Crush Sa Dyip
Sa loob ng jeepney, akoy may kursunada Ang babaeng gustong makilala, medyo suplada Biglang tinanong nya ako, “bakit may itatanong ka ba?” Kaya sagot ko, “wala akong itatanong, pero may kaba” Kaba sa dibdib, dahil sa binigyan ako ng pansin Mula sa binibining suplada at di ko yun akalain Na magpapasaya at bububuo sa mahabang araw Nang minsang napatingala sa kagandahang natanaw Dagdag ko, “Magbayad na tayo” Sabi nya, “bayad lang walang pang tayo” Sinabi ko ulit “Miss, pwede namang pambayad ang ngiti, (bakit?) kasi yung 500 mo wala silang panukli” Sa loob ng isipan koy tumutula, Sa labas ang mga mata koy natutulala Nabighani ng ganda at napahanga Di ko napapansin tulo laway labas dila Ngunit sa mukhang tila nakasimangot Napansin ko sa mga mata’y may lungkot Kaya Ang magpasaya, kahit papano ay aking ginawa Nang Minsan sana’y dumampi ang ngiti, at magbigay ng tuwa Ginawa ko na ang simpleng galawan Inaabot ang bayad, upang kamay nya ay mahawakan Gusto ko din sanang malaman ang kanyang pangalan Baka may pagasa kung sya ay liligawan Wala man akong pera, mahalaga masaya Wala man akong pera, basta katabi ko maganda Wala man akong pera, basta wala akong sakit Wala man akong pera, basta kami ay nagkalapit Aking naalala, aking naalala..... Wala pala talaga akong pera Ni piso isa, wala sa bulsa Pano na? Pano na? Kaya ang ending ng love story, Mamang tsuper I’m sorry Pagtumigil na tong byahe, Takbo sibat, handa na akong mag 123....
Continue reading...
36
#032816 Minsan, di ko wari ang pagkatha ng tula Ang salamangka ng inspirasyon, Saan nga ba mas mainam na hukayin? Mahuhugot ko ba ang mga tugma Sa nakaraan, ngayon o bukas? Hindi ako magiging malalim Na tila baga walang himpil na hangin. Hindi ako magiging makata, Sa puso **** minsa’y tila walang pandama. Magiging madamot ako sa salita, At sa paghihimay-himay ng mga kataga. Hindi ako gagamit ng pandiwa Na tila baga ngayon, pero pambukas pa pala. Mahal kita, simpleng mga salita Pero sa sobrang simple’y, nadarama mo pa kaya? Mahal kita, may tutugon ba? O marahil ang pag-ibig, mawalan din ng pagkukusa.
0
Mar 29, 2016
Mar 29, 2016 at 10:28 AM UTC
psalmiseta
Torpeng Tula
#032816 Minsan, di ko wari ang pagkatha ng tula Ang salamangka ng inspirasyon, Saan nga ba mas mainam na hukayin? Mahuhugot ko ba ang mga tugma Sa nakaraan, ngayon o bukas? Hindi ako magiging malalim Na tila baga walang himpil na hangin. Hindi ako magiging makata, Sa puso **** minsa’y tila walang pandama. Magiging madamot ako sa salita, At sa paghihimay-himay ng mga kataga. Hindi ako gagamit ng pandiwa Na tila baga ngayon, pero pambukas pa pala. Mahal kita, simpleng mga salita Pero sa sobrang simple’y, nadarama mo pa kaya? Mahal kita, may tutugon ba? O marahil ang pag-ibig, mawalan din ng pagkukusa.
Continue reading...
18
Ilang oras na ba ang iyong ginugugol para sa kaniya? Hindi man lang niya nagawang kamustahin ka. Alam mo kahit simpleng ''Anong ganap sa'yo, Okss ka lang'' Tatanggapin ko kahit ano man yon basta galing sa'yo. Ilang panahon na ba ang aking naubos para sa'yo? Nasugatan pero eto ako pilit lumalaban. Umaasa na matatauhan ka din. Na isang panaginip lang ang lahat nang 'to. Dahil sa huli tayo pa din. Dahil kahit ilang beses man akong mabigo, Ako'y handang masaktan Masaktan ng isang katulad mo.
0
Nov 28, 2015
Nov 28, 2015 at 12:28 AM UTC
kara-subido
''Martyr na Pag-ibig''
Ilang oras na ba ang iyong ginugugol para sa kaniya? Hindi man lang niya nagawang kamustahin ka. Alam mo kahit simpleng ''Anong ganap sa'yo, Okss ka lang'' Tatanggapin ko kahit ano man yon basta galing sa'yo. Ilang panahon na ba ang aking naubos para sa'yo? Nasugatan pero eto ako pilit lumalaban. Umaasa na matatauhan ka din. Na isang panaginip lang ang lahat nang 'to. Dahil sa huli tayo pa din. Dahil kahit ilang beses man akong mabigo, Ako'y handang masaktan Masaktan ng isang katulad mo.
Continue reading...
12
saan nga ba nagmula ang aking masamang balak Kung kapupulotan ng aral o kapupulutan ng alak Anong kahahantungan nitong simpleng inuman Sa sobrang kalasingan katabi na ang naging pulutan Papel na madaling mapunit madali ring nagliliyab Kanyang Damdaming malupit madali ring nagaalab Nang nakipaglaro ako ng apoy lahat biglang nalaglag Ang abo sa mga panaghoy dali daling pinagpag Saplot ng mahinang katawan lahat natupok dahil sa init Pusong may kapahangasan Naging marupok sa labis na galit Ngayon alam ko na kung bakit di masaya kumain ng magisa Dahil ang luto ng Diyos sinta  pinagsasalonan para lang sa dalwa. Patawarin ako ng aking mga magulang, inay at itay Pagkat di ko namalayang nasusunog na pala ang aming bahay
0
Sep 29, 2018
Sep 29, 2018 at 2:54 AM UTC
august28
Laro Sa Apoy
saan nga ba nagmula ang aking masamang balak Kung kapupulotan ng aral o kapupulutan ng alak Anong kahahantungan nitong simpleng inuman Sa sobrang kalasingan katabi na ang naging pulutan Papel na madaling mapunit madali ring nagliliyab Kanyang Damdaming malupit madali ring nagaalab Nang nakipaglaro ako ng apoy lahat biglang nalaglag Ang abo sa mga panaghoy dali daling pinagpag Saplot ng mahinang katawan lahat natupok dahil sa init Pusong may kapahangasan Naging marupok sa labis na galit Ngayon alam ko na kung bakit di masaya kumain ng magisa Dahil ang luto ng Diyos sinta  pinagsasalonan para lang sa dalwa. Patawarin ako ng aking mga magulang, inay at itay Pagkat di ko namalayang nasusunog na pala ang aming bahay
Continue reading...
14
Mahal na kilala kita sa simpleng haha Minisage kita kahit di kita kilala Sabi ko sayo hi ganda Di ko inakalang mag rereply ka Sabi mo salamat huh. Sa simpleng batian tayo nag simula Humaba ng humaba mga salita Hanggang sa nakita ko Ay hala mag kabirthday tayong dalawa Mapag biro ang tadhana Mas lalo akong naligaw sa bitag nya Pero sa pag kaligaw ko nahanap kita Sabay tayong na ligaw sa tamis ng tadhana Tapos sabi mo mahal may sekreto ka Mapag biro nga ang tadhana Kasi kng gaanu katamis ang pag mamahal mo Ganun din kasaklap ang katotohanang d pueding maging tayo Di pueding maging tayo kasi may nakatali na sayo Pero kinain ko ang lahat ng pait na to At oo kasalanan ko Ang dating maliit na biro ng tadhana Naging libingan ko Pero ayaw kong bumangon mula dito Pinilit ko,pinilit mo at naging tayo Kahit mapait pinilit natin na patamisin ito At naging okay tayo Ang saya nga ng birthday natin pareho Sinupresa mo ako At sa unang pag kakataon Napag tanto ko na mahal mo nga ako May pa cake kpa mahal at palobo Tumulo ang luha ko Kasi di ko inakala sa magiging masaya ako Magiging masaya ang kaarawan ko Kaya salamat sayo mahal ko Pero habang tumatagal mahal Mawawala na tayo Halos di ko na maaninag ang iyong anino Nalungkot ako Pero bumalik ka mahal At sinabi mo pabalik na siya Ang nakatali sayo Gumuho ang mundo ko Ang dating hukay ngayon ang naging bangin Wala ng takas sa sakit Ang sabi mo aayusin mo mahal Tataposin na ang dapat taposin Pero paanu kng sa istoryang to Ako ang pangalawa Ako ang kirido Ako ang maninira ng pamilya At siya,sya ang una at ang pinakasalan mo sa harap ng dambana. Mahal anu ang laban ko Nasasaktan ako At oo di ko pueding isisi sayo to Kasi ginusto ko din naman. Namalibing sa bangin na ito Pinaglaruan tayo ng tadhana Yung akala kong magiging masaya Nasa binggit na ng kataposan nya Ayaw ko man sana ipilit Pero sa bawat hagupit ng sakit Pangalan mo aking sinasambit Mahal naririnig mo pa ba ako Pag dumating siya panu na tayo Maaalala mo pa kaya ang mga pangako mo Na magiging masaya tayo Kasi kung ganun kakainin ko na din ang pait na ito Ou ako na bahala sa lahat ng pait Basta mahal mangako ka Di tayo aabot sa dulo Pero paanu sakanya ka kasado Ako,pangalawa lang ako Nadudurog na ako Gusto ko na sana taposin ito Pero paanu kng mahal kita Minamahal kita ng todo Ngayon gusto mo palain ako... Pero paanu kng sa bawat paalam mo Sinasambit **** mahal mo ako Mahal mo nga ba talaga ako O mahal mo lng ako kasi binubou ko ang kulang niya sayo Please kng aalis ka umalis ka lng Kasi di applicable sa atin ang kng mag mahal ka ng dalawa piliin mo ang pangalawa kasi sa una pa lng nakatali kana.
0
Oct 20, 2017
Oct 20, 2017 at 4:08 AM UTC
danie-1
Pangalawa
Mahal na kilala kita sa simpleng haha Minisage kita kahit di kita kilala Sabi ko sayo hi ganda Di ko inakalang mag rereply ka Sabi mo salamat huh. Sa simpleng batian tayo nag simula Humaba ng humaba mga salita Hanggang sa nakita ko Ay hala mag kabirthday tayong dalawa Mapag biro ang tadhana Mas lalo akong naligaw sa bitag nya Pero sa pag kaligaw ko nahanap kita Sabay tayong na ligaw sa tamis ng tadhana Tapos sabi mo mahal may sekreto ka Mapag biro nga ang tadhana Kasi kng gaanu katamis ang pag mamahal mo Ganun din kasaklap ang katotohanang d pueding maging tayo Di pueding maging tayo kasi may nakatali na sayo Pero kinain ko ang lahat ng pait na to At oo kasalanan ko Ang dating maliit na biro ng tadhana Naging libingan ko Pero ayaw kong bumangon mula dito Pinilit ko,pinilit mo at naging tayo Kahit mapait pinilit natin na patamisin ito At naging okay tayo Ang saya nga ng birthday natin pareho Sinupresa mo ako At sa unang pag kakataon Napag tanto ko na mahal mo nga ako May pa cake kpa mahal at palobo Tumulo ang luha ko Kasi di ko inakala sa magiging masaya ako Magiging masaya ang kaarawan ko Kaya salamat sayo mahal ko Pero habang tumatagal mahal Mawawala na tayo Halos di ko na maaninag ang iyong anino Nalungkot ako Pero bumalik ka mahal At sinabi mo pabalik na siya Ang nakatali sayo Gumuho ang mundo ko Ang dating hukay ngayon ang naging bangin Wala ng takas sa sakit Ang sabi mo aayusin mo mahal Tataposin na ang dapat taposin Pero paanu kng sa istoryang to Ako ang pangalawa Ako ang kirido Ako ang maninira ng pamilya At siya,sya ang una at ang pinakasalan mo sa harap ng dambana. Mahal anu ang laban ko Nasasaktan ako At oo di ko pueding isisi sayo to Kasi ginusto ko din naman. Namalibing sa bangin na ito Pinaglaruan tayo ng tadhana Yung akala kong magiging masaya Nasa binggit na ng kataposan nya Ayaw ko man sana ipilit Pero sa bawat hagupit ng sakit Pangalan mo aking sinasambit Mahal naririnig mo pa ba ako Pag dumating siya panu na tayo Maaalala mo pa kaya ang mga pangako mo Na magiging masaya tayo Kasi kung ganun kakainin ko na din ang pait na ito Ou ako na bahala sa lahat ng pait Basta mahal mangako ka Di tayo aabot sa dulo Pero paanu sakanya ka kasado Ako,pangalawa lang ako Nadudurog na ako Gusto ko na sana taposin ito Pero paanu kng mahal kita Minamahal kita ng todo Ngayon gusto mo palain ako... Pero paanu kng sa bawat paalam mo Sinasambit **** mahal mo ako Mahal mo nga ba talaga ako O mahal mo lng ako kasi binubou ko ang kulang niya sayo Please kng aalis ka umalis ka lng Kasi di applicable sa atin ang kng mag mahal ka ng dalawa piliin mo ang pangalawa kasi sa una pa lng nakatali kana.
Continue reading...
84
Minsan gagamit ng payak na salita Ngunit ito'y uusigin ng iilan; Minsa'y sisisid at muling hihinga Ngunit tatadtarin ng masasakit na salita. Kung ang pagsusulat ay pagmulat Ba't hindi na lang maging simple sa pagpili ng bawat salita't parirala? Ba't hindi diretsahin nang ang punto'y maging kalma? Kung saan walang tensyon, ayos pa't plantsado. Minsa'y wala namang nais ipahiwatig Tanging ang letra'y nilalaro't nagiging bukambibig Wala nga bang dahilan? O ayaw mo na lamang lumaban? Sa mundong ginagalawan Hindi lahat makaiintindi Hindi lahat makikiayon Pagkat hindi iisa ang bida May iilang ekstra sa eksena Kaya marapat na handa ka. Ang pagsulat ay malaya Kaya naman hindi tugma ang bawat kataga Ganyan ang nadudulot ng demokrasya Malaya ka nga, pero hindi na maganda 'pag sobra. Kung babasahin, minsa'y nakapapanting ng tainga Ano ba ang ipinaglalaban sa pagtaas ng tono niya? Ang pagsulat nga'y musika rin Kung mali ang basa sa tono'y hindi maganda ang himig Parang kapeng depende sayo ang magiging timpla't panlasa. Isang simpleng mamamayan sa magulong pamamalakad Dagdagan pa nang nagsisipagsalipadpad na dungis ng bayan Hindi ka nag-iisa, ganun din ang pakiramdam ko. Ngunit ang bawat Pilipino sumasabay sa himig ng Lupang Hinirang Nasaan nga ba ang sinasabing "alab ng puso?" Tila ang bahaging ito ng liriko'y walang saysay sa iba Ang pluma ng ila'y wala palang tinta Ngunit patuloy pa rin, walang nagagawa Walang ginagagawa, walang nais na pagbabago. Ganoon kahalaga ang pagbitaw ng bawat salita Sa bawat punto, bawat espasyo, tuldok at kama Mayroong layong nakapag-iisa Mayroong sentimyentong ipinangangalandakan Mayroong uusbong na himagsikan -- Mabuti man o masama. Abstract/ abstrak Mabuti pang ganyan ang pagsulat Nang hiwatig ay pansarili lamang Ngunit ang leksyo'y hindi manganganak Hindi aabot sa mga apo ng bagong henerasyon. Bale wala ang salita Kung ang mga ito'y walang aksyon; Bale wala ang salita.. Kung ang puso'y wala namang direksyon. (6/28/14 @xirlleelang)
0
Jun 28, 2014
Jun 28, 2014 at 4:46 AM UTC
psalmiseta
Ang Payak na Kasulatan, Pag-usbong rin ba ng Himagsikan?
Minsan gagamit ng payak na salita Ngunit ito'y uusigin ng iilan; Minsa'y sisisid at muling hihinga Ngunit tatadtarin ng masasakit na salita. Kung ang pagsusulat ay pagmulat Ba't hindi na lang maging simple sa pagpili ng bawat salita't parirala? Ba't hindi diretsahin nang ang punto'y maging kalma? Kung saan walang tensyon, ayos pa't plantsado. Minsa'y wala namang nais ipahiwatig Tanging ang letra'y nilalaro't nagiging bukambibig Wala nga bang dahilan? O ayaw mo na lamang lumaban? Sa mundong ginagalawan Hindi lahat makaiintindi Hindi lahat makikiayon Pagkat hindi iisa ang bida May iilang ekstra sa eksena Kaya marapat na handa ka. Ang pagsulat ay malaya Kaya naman hindi tugma ang bawat kataga Ganyan ang nadudulot ng demokrasya Malaya ka nga, pero hindi na maganda 'pag sobra. Kung babasahin, minsa'y nakapapanting ng tainga Ano ba ang ipinaglalaban sa pagtaas ng tono niya? Ang pagsulat nga'y musika rin Kung mali ang basa sa tono'y hindi maganda ang himig Parang kapeng depende sayo ang magiging timpla't panlasa. Isang simpleng mamamayan sa magulong pamamalakad Dagdagan pa nang nagsisipagsalipadpad na dungis ng bayan Hindi ka nag-iisa, ganun din ang pakiramdam ko. Ngunit ang bawat Pilipino sumasabay sa himig ng Lupang Hinirang Nasaan nga ba ang sinasabing "alab ng puso?" Tila ang bahaging ito ng liriko'y walang saysay sa iba Ang pluma ng ila'y wala palang tinta Ngunit patuloy pa rin, walang nagagawa Walang ginagagawa, walang nais na pagbabago. Ganoon kahalaga ang pagbitaw ng bawat salita Sa bawat punto, bawat espasyo, tuldok at kama Mayroong layong nakapag-iisa Mayroong sentimyentong ipinangangalandakan Mayroong uusbong na himagsikan -- Mabuti man o masama. Abstract/ abstrak Mabuti pang ganyan ang pagsulat Nang hiwatig ay pansarili lamang Ngunit ang leksyo'y hindi manganganak Hindi aabot sa mga apo ng bagong henerasyon. Bale wala ang salita Kung ang mga ito'y walang aksyon; Bale wala ang salita.. Kung ang puso'y wala namang direksyon. (6/28/14 @xirlleelang)
Continue reading...
52
Araw Akala ko ikaw na yung mundo ko Akala ko ikaw na yung araw at gabi ko araw lang pla kita Araw nag bibigay liwanag sa daang madilim salamat naging liwanag kita binigyan mo ko ng pag asa lumigaya Pero malayo ka hinabol kita sinundan kita tinakbo ko kahit mainit pa nag papaltos ang paa tumagatak ang pawis ng parang lawa okay lang kase binigyan moko ng pag asa para sumaya Pawis na tumatagaktak na parang nota humihimig ng maganda sinasabe sa aking tengga na malapit kana Binilisan ang takbo para mahabol kita walang pake kahit maka bangga subalit akoy nadapa sugat ang nag silbing sakit na nadama Sinusundan ang liwanag na nag sasabing may pag asa pa Umiitim nako pero bat ang layo kopa  dumidilim na nawawalan na ako ng pag asa baket oras na para na umalis kana baket ngayon pa Baket sa oras na madilim staka  ka mawawala  Kay langgan kita baket sa oras na madilim ako dun kapa nawala Pano ko makikita yung daan kung wala ka diko kaya pag wala ka nahihirpan ako sa dilim ilawan moko para makita ka Gusto kitang kalimutan gumawa ako ng paraan para lubayan nag umbrella para maiwasan ang sinag mo pero nahihirapan ako diko pala kaya kalimutan ka Pero baket hanggang ngayon hinahanap hanap ko paren yung araw ko kung saan iikot ang mundo ko yung parang kulang yung mundo pag wala yun araw ko Kaya siguro hinahanap ko pa yung taong nag papaliwang sa madilim kong mundo yung nag papainit sa nan lalamig kong minuto segundo Naalala ko di pala hindi kita mundo kase nasa mundon kita ikaw yung nag papa ikot ng oras ko sa buong  buhay ko nag babalanse sa wordwide ko Sa mundo mo ako si buwan yung palihim **** na sulyapan magandang umaga ako nga pala si buwan yung simpleng mahinang ilaw na laging na diyan sa tabi tabi mo lang Magandang tanghale ako nga pala si buwan yung hindi kayang mag paliwanag ng  daigdig sa kalawakan pero pangako lagi kang sasamahan kahit sa kadiliman pangako magandang gabi ang madadatnan Ang pag ikot ng araw sa mundo ko ang pag ikot ko sa mundo mo ay habang buhay ng mananatile Magandang gabe ako yung buwan na pipiliting biygan ilaw ang madilim **** daan ako yung buwan nag bibigay panaginip maging masaya ka lng ako ang mamanatiling ilaw mo sa gabi para pag gising mo safe ka lng Tandaan mo ako yung buwan na bibigyan ilaw sa paligid mo buwan na laging bibigay buhay sa gabi mo bibigay ningning sa mga mata tandaan mo buwan ako dimo nako maales sa mundo mo
0
May 30, 2019
May 30, 2019 at 2:08 PM UTC
Jdavidreyes007
Araw
Araw Akala ko ikaw na yung mundo ko Akala ko ikaw na yung araw at gabi ko araw lang pla kita Araw nag bibigay liwanag sa daang madilim salamat naging liwanag kita binigyan mo ko ng pag asa lumigaya Pero malayo ka hinabol kita sinundan kita tinakbo ko kahit mainit pa nag papaltos ang paa tumagatak ang pawis ng parang lawa okay lang kase binigyan moko ng pag asa para sumaya Pawis na tumatagaktak na parang nota humihimig ng maganda sinasabe sa aking tengga na malapit kana Binilisan ang takbo para mahabol kita walang pake kahit maka bangga subalit akoy nadapa sugat ang nag silbing sakit na nadama Sinusundan ang liwanag na nag sasabing may pag asa pa Umiitim nako pero bat ang layo kopa  dumidilim na nawawalan na ako ng pag asa baket oras na para na umalis kana baket ngayon pa Baket sa oras na madilim staka  ka mawawala  Kay langgan kita baket sa oras na madilim ako dun kapa nawala Pano ko makikita yung daan kung wala ka diko kaya pag wala ka nahihirpan ako sa dilim ilawan moko para makita ka Gusto kitang kalimutan gumawa ako ng paraan para lubayan nag umbrella para maiwasan ang sinag mo pero nahihirapan ako diko pala kaya kalimutan ka Pero baket hanggang ngayon hinahanap hanap ko paren yung araw ko kung saan iikot ang mundo ko yung parang kulang yung mundo pag wala yun araw ko Kaya siguro hinahanap ko pa yung taong nag papaliwang sa madilim kong mundo yung nag papainit sa nan lalamig kong minuto segundo Naalala ko di pala hindi kita mundo kase nasa mundon kita ikaw yung nag papa ikot ng oras ko sa buong  buhay ko nag babalanse sa wordwide ko Sa mundo mo ako si buwan yung palihim **** na sulyapan magandang umaga ako nga pala si buwan yung simpleng mahinang ilaw na laging na diyan sa tabi tabi mo lang Magandang tanghale ako nga pala si buwan yung hindi kayang mag paliwanag ng  daigdig sa kalawakan pero pangako lagi kang sasamahan kahit sa kadiliman pangako magandang gabi ang madadatnan Ang pag ikot ng araw sa mundo ko ang pag ikot ko sa mundo mo ay habang buhay ng mananatile Magandang gabe ako yung buwan na pipiliting biygan ilaw ang madilim **** daan ako yung buwan nag bibigay panaginip maging masaya ka lng ako ang mamanatiling ilaw mo sa gabi para pag gising mo safe ka lng Tandaan mo ako yung buwan na bibigyan ilaw sa paligid mo buwan na laging bibigay buhay sa gabi mo bibigay ningning sa mga mata tandaan mo buwan ako dimo nako maales sa mundo mo
Continue reading...
21
Lumaki akong namulat na may pagkakaisa, Pagkakaisang hindi dapat ipinagsasawalang bahala. Kahit mailap man noong pagbubuklurin ang kapwa, Nananaig pa rin ito kasama ang pagkakawang-gawa. Isang simpleng salita, malalim naman ang kahulugan. Maihahalintulad sa bigkis ng laksa ng magigiting na sandatahan. Sama-samang lumalaban para sa kapakanan ng bayan, Upang maisulong ang kabutihan, hatid ay kapayapaan. Ngunit bakit ngayon, pagkakaisa ay kay ilap? Parang ilaw sa kabaret, bihira **** mahapuhap. Takot na ang iba, kinalimutan pang mahagilap, Dahil nakaharang ang mga buwaya, tinakpan ang pangarap. Huwag nating hayaang ito ay tuluyang maglaho. Alisin ang pangamba, buhayin ang karapatang pantao. Magkaisa sa isang diwa ng maka-masang pagbabago, Nang mailigtas pati ang mga inosenteng bilanggo.
0
Feb 18, 2016
Feb 18, 2016 at 8:56 AM UTC
eugene
Pagkakaisa
Lumaki akong namulat na may pagkakaisa, Pagkakaisang hindi dapat ipinagsasawalang bahala. Kahit mailap man noong pagbubuklurin ang kapwa, Nananaig pa rin ito kasama ang pagkakawang-gawa. Isang simpleng salita, malalim naman ang kahulugan. Maihahalintulad sa bigkis ng laksa ng magigiting na sandatahan. Sama-samang lumalaban para sa kapakanan ng bayan, Upang maisulong ang kabutihan, hatid ay kapayapaan. Ngunit bakit ngayon, pagkakaisa ay kay ilap? Parang ilaw sa kabaret, bihira **** mahapuhap. Takot na ang iba, kinalimutan pang mahagilap, Dahil nakaharang ang mga buwaya, tinakpan ang pangarap. Huwag nating hayaang ito ay tuluyang maglaho. Alisin ang pangamba, buhayin ang karapatang pantao. Magkaisa sa isang diwa ng maka-masang pagbabago, Nang mailigtas pati ang mga inosenteng bilanggo.
Continue reading...
16
Tatlong bituing patungo sa Norte Sa Silangan at Kanluran Ang dugong hindi bughaw Kalayaa'y sagisag. Nagdadalamhati ang Perlas Pagkat ito'y tanyag Sa sari't saring anumalya Pawang sa pulitika't Maging sa simpleng eskinita. Tuwid na daan ang sabi ng Hari Itong kaibigan ko nga Pumaskil pa sa Facebook "Tuwid na daan patungo sa kamalian." Maulop ang daan patungo sa katuwiran May limitasyon sa bawat miyembro ng lipunan Kasapi rin tayo sa eskandalong may hithit Uhaw nga sa salapi, sirang plaka naman. Kinalakhan ko ang dungis ng bayan Nasanay na lang bagkus tuloy lang ang pangarap Sabi nila'y tatsulok ang patakaran Ang mayayama'y tataas* Mahihirap ay lulusong sa putikan Mayroong tama sa bawat nasaksihan Ngunit hindi ko maitatangging Ako'y kasapi ng masalimuot na kasaysayan Ngunit kung tanging mali Ang pupukaw sa paningin Aba't wala akong mararating. Mahirap na nga Makitid pa ang isip Mayaman na nga Hindi pa nasusuka sa kurapsyon. Batu-bato raw sa langit Bagkus ang tamaa'y sa lupa rin ang bagsak Tayo na't sumulong Pagkat ang giyera'y walang urungan. Walang nararapat na panigan Pagkat ang tama'y Hindi na dapat pinag-iisipan Kung ang prinsipyo nati'y Lalang para sa kaluwalhatian Nasisiguro ko, ito'y may magandang patutunguhan.
0
Jul 10, 2014
Jul 10, 2014 at 9:47 PM UTC
psalmiseta
Sapat na, Sumulong Ka Kaibigan
Tatlong bituing patungo sa Norte Sa Silangan at Kanluran Ang dugong hindi bughaw Kalayaa'y sagisag. Nagdadalamhati ang Perlas Pagkat ito'y tanyag Sa sari't saring anumalya Pawang sa pulitika't Maging sa simpleng eskinita. Tuwid na daan ang sabi ng Hari Itong kaibigan ko nga Pumaskil pa sa Facebook "Tuwid na daan patungo sa kamalian." Maulop ang daan patungo sa katuwiran May limitasyon sa bawat miyembro ng lipunan Kasapi rin tayo sa eskandalong may hithit Uhaw nga sa salapi, sirang plaka naman. Kinalakhan ko ang dungis ng bayan Nasanay na lang bagkus tuloy lang ang pangarap Sabi nila'y tatsulok ang patakaran Ang mayayama'y tataas* Mahihirap ay lulusong sa putikan Mayroong tama sa bawat nasaksihan Ngunit hindi ko maitatangging Ako'y kasapi ng masalimuot na kasaysayan Ngunit kung tanging mali Ang pupukaw sa paningin Aba't wala akong mararating. Mahirap na nga Makitid pa ang isip Mayaman na nga Hindi pa nasusuka sa kurapsyon. Batu-bato raw sa langit Bagkus ang tamaa'y sa lupa rin ang bagsak Tayo na't sumulong Pagkat ang giyera'y walang urungan. Walang nararapat na panigan Pagkat ang tama'y Hindi na dapat pinag-iisipan Kung ang prinsipyo nati'y Lalang para sa kaluwalhatian Nasisiguro ko, ito'y may magandang patutunguhan.
Continue reading...
42
Nagsimulang mangarap ang karamihan Ngunit bigo ang iilan marami ang naghangad ng pagpapala ngunit ang iba ay halos walang napala ang sabi "Ilabas mo ang nararamdaman mo!" pero ang pagkakaintdi nila "Sige lang tago mo!" natakpan ng pagkatakot ang tainga ng bawat Pilipino binulag ng maling galaw ang lahat ng papanaw ng tao. Ika ni Gat Jose Rizal, "mahalin ang sariling wika" ngunit panay ibang lenguwahe ang gusto ng iba. Simpleng paalala, nais ng karamihan ang pagkakaisa pero sa sariling pagtangkilik ng atin, ayaw rin ng iba. "Lipstick na pula", "Damit na may hati sa gitna" "kantang di maintindihan ng bata", at mas masakit sa pandinig ang tanong na ngayon ng mga bata, "Ano po ang ABAKADA?" at ang nakakainis, ang pinagtanungan hilig rin ang wikang banyaga. Pader ng pagiging malaya? Oo, may kalayaan ang bawat isa kung ano ang pipiliin nila, pero tandaan na sa bawat kilos at galaw, mayroon itong kapalit pagdating ng araw. Pader ng pagiging malaya? Oo, may nais ang lahat, may pangarap ang lahat pero isaisip di lamang sariling kagustuhan, Maaaring makuha ang tagumpay pero maaari ring mayroong ibang taong madamay. Pilipino ka, panindigan mo ang nais ng lahat ng kapwa mo. di mo piniling maging Pilipino, pero ito ang biyayang binigay sayo kung ang isda nahuhuli sa bungaga ang bawat tao nahuhuli naman sa bawat salita. Pader ng pagiging malaya, ilista mo rito lahat ng gusto mo, lahat ng ninanais mo, at lahat ng pangarap mo. Pader ng pagiging malaya, di man ito ang huhusga ng kung anong pagkatao mo pero makakatulong to. Pader ng pagiging malaya, sabihin mo lahat ng nilalaman ng puso mo Pader ng pagiging malaya, ilantad mo dito ang ginagawa mo Pangako bilang pilipino mababago dito ang pananaw mo. at Pangako bilang Pilipino, ingatan mo rin lahat ng malalaman mo. Pader ng pagiging malaya. FreedomWall ika-nga. Hayaan **** itong Pader ng pagiging malaya ang maging sandigan mo at gabay patungong pagkakaisa.
0
Sep 2, 2017
Sep 2, 2017 at 10:31 AM UTC
BryantArinos
Pader ng pagiging malaya
Nagsimulang mangarap ang karamihan Ngunit bigo ang iilan marami ang naghangad ng pagpapala ngunit ang iba ay halos walang napala ang sabi "Ilabas mo ang nararamdaman mo!" pero ang pagkakaintdi nila "Sige lang tago mo!" natakpan ng pagkatakot ang tainga ng bawat Pilipino binulag ng maling galaw ang lahat ng papanaw ng tao. Ika ni Gat Jose Rizal, "mahalin ang sariling wika" ngunit panay ibang lenguwahe ang gusto ng iba. Simpleng paalala, nais ng karamihan ang pagkakaisa pero sa sariling pagtangkilik ng atin, ayaw rin ng iba. "Lipstick na pula", "Damit na may hati sa gitna" "kantang di maintindihan ng bata", at mas masakit sa pandinig ang tanong na ngayon ng mga bata, "Ano po ang ABAKADA?" at ang nakakainis, ang pinagtanungan hilig rin ang wikang banyaga. Pader ng pagiging malaya? Oo, may kalayaan ang bawat isa kung ano ang pipiliin nila, pero tandaan na sa bawat kilos at galaw, mayroon itong kapalit pagdating ng araw. Pader ng pagiging malaya? Oo, may nais ang lahat, may pangarap ang lahat pero isaisip di lamang sariling kagustuhan, Maaaring makuha ang tagumpay pero maaari ring mayroong ibang taong madamay. Pilipino ka, panindigan mo ang nais ng lahat ng kapwa mo. di mo piniling maging Pilipino, pero ito ang biyayang binigay sayo kung ang isda nahuhuli sa bungaga ang bawat tao nahuhuli naman sa bawat salita. Pader ng pagiging malaya, ilista mo rito lahat ng gusto mo, lahat ng ninanais mo, at lahat ng pangarap mo. Pader ng pagiging malaya, di man ito ang huhusga ng kung anong pagkatao mo pero makakatulong to. Pader ng pagiging malaya, sabihin mo lahat ng nilalaman ng puso mo Pader ng pagiging malaya, ilantad mo dito ang ginagawa mo Pangako bilang pilipino mababago dito ang pananaw mo. at Pangako bilang Pilipino, ingatan mo rin lahat ng malalaman mo. Pader ng pagiging malaya. FreedomWall ika-nga. Hayaan **** itong Pader ng pagiging malaya ang maging sandigan mo at gabay patungong pagkakaisa.
Continue reading...
33
sabihin mo saakin kung paano kita mamahalin dahil minahal kita sa paraang hindi mo inaakala sabihin mo saakin kung paano ko tatapusin ang mga sayo ay tapos na pero pilit paring pinagtatagpo ng tadhana sabihin mo sa akin kung paano ko kakalimutan ang mga bagay na halos ayoko ng maalala sabihin mo saakin, paano ko ililigtas ang relasyong tayo lang ang nakakakilala. ang relasyong sa dilim lang maliwanag relasyong hinuhusgahan ng lahat, relasyong kasiyahan mo ang mas mahalaga. sabihin mo saakin ang kongkretong solusyon, sa mga desisyong hindi ako kasama pero sa pandaliang ligaya, kamay natin ang magkalapat sa tuwi-tuwina sabihin mo, sabihin mo na, dahil pagod na akong angkinin ka sa tuwing may aagaw na iba. sa tuwing sasabihin nya at tatanungin nya ako kung ako ay maligaya. paano ko sasabihing tayo ay masaya, kahit wala sa kama ang simpleng yakap, oras nating dalawa ay mahalaga paano ko sasabihin, kung ikaw mismo hindi mo masabi at mas piniling pagtakpan na lang ang lahat at manatali na ang kawalan ng salita ay manahan at bigla na lang mawala hindi ka man pumipili pero alam ko, sa kabila ng lahat ng ito. kapag ang lahat ay tumalikod lahat ay tumiklop ako at ikaw, mas pipiliin paring maglayo. iwan ako, iwan ka. wala. narating nanaman natin ang dulo.
0
Sep 3, 2018
Sep 3, 2018 at 8:34 AM UTC
khat_R
Dulo
sabihin mo saakin kung paano kita mamahalin dahil minahal kita sa paraang hindi mo inaakala sabihin mo saakin kung paano ko tatapusin ang mga sayo ay tapos na pero pilit paring pinagtatagpo ng tadhana sabihin mo sa akin kung paano ko kakalimutan ang mga bagay na halos ayoko ng maalala sabihin mo saakin, paano ko ililigtas ang relasyong tayo lang ang nakakakilala. ang relasyong sa dilim lang maliwanag relasyong hinuhusgahan ng lahat, relasyong kasiyahan mo ang mas mahalaga. sabihin mo saakin ang kongkretong solusyon, sa mga desisyong hindi ako kasama pero sa pandaliang ligaya, kamay natin ang magkalapat sa tuwi-tuwina sabihin mo, sabihin mo na, dahil pagod na akong angkinin ka sa tuwing may aagaw na iba. sa tuwing sasabihin nya at tatanungin nya ako kung ako ay maligaya. paano ko sasabihing tayo ay masaya, kahit wala sa kama ang simpleng yakap, oras nating dalawa ay mahalaga paano ko sasabihin, kung ikaw mismo hindi mo masabi at mas piniling pagtakpan na lang ang lahat at manatali na ang kawalan ng salita ay manahan at bigla na lang mawala hindi ka man pumipili pero alam ko, sa kabila ng lahat ng ito. kapag ang lahat ay tumalikod lahat ay tumiklop ako at ikaw, mas pipiliin paring maglayo. iwan ako, iwan ka. wala. narating nanaman natin ang dulo.
Continue reading...
36
"Tagu-taguan, maliwanag ang buwan Sona-sonahan, madilim na naman. Pagbilang kong tatlo, nakatago na kayo Mapagod man kayo, tuloy pa rin ang laban ko Isa.. dalawa.. tatlo.. Game?" Pag si Juan ang nagsalita, Nag-aalitan ang madla. Pag tikom ang bibig, Siya'y bulag raw sa maralita. Pag nilatag ang naplantsa, Lalatiguhin ng administrasyon. Pag walang plataporma, Ihahagis sa bangin ng suhestisyon. Kalaban pala nati'y ang sariling atin, Demokrasya nga'y may sapin pa rin sa bibig Mga bolang itim, saang lupalop ang padpad Mapait ang kapayapaan, Dakila ma'y kanilang binabagsak din. Walang nakatitiis sa bayang nagpapapansin Masakit nga naman sa bulsa ang tunay na bayanihan Dugo'y dumanak makamtan lamang ang demokrasya Sobra-sobra nga lang ang danak ng iilang raleyista. Sadsad sa suliranin ang Inang tinakwil Mga anak sa lama'y namasyal pa sa ibang bayan Hindi na matapus-tapos ito'y pagdadamayan, Damay sa kurapsyon, damay sa pagtitwakal ng mga Inakay. Yuyuko na lang ang nasa langit Pagkat nagapi ang mga tunay na Anak -- Ang lipunang ginahasa ng iilang ganid, Paulit-ulit na, ang hapdi ng kamusmusan. May iilang nagtatanong, May iilang walang pagtataka, Musmos sa bayan, wala namang pag-usbong Kaya't iba na lang ang nakikinabang Puspos sa distansya Ng kamalian ng nakaraan. Hugas-kamay ang iilan, Simpleng hindi batian, Wika nga ba ng pagkakalimutan? Parang away-kalye, away-bata Aso't pusa, sa lipunang ang hepe'y sila-sila lang din. Batu-bato pik, naglalaro ang iilan Bukas tataya na naman sa lotto At pag natalo'y iiyak na lang, Bibigyan ng tsokolate, Pangako para sa matamis na pag-iibigan Ngunit balat lang pala, Mapagbalatkayong himagsikan Tapos, hahanap ng Darna Pagkalunok ng bato ng kamanhidan.
0
Jul 27, 2015
Jul 27, 2015 at 1:32 PM UTC
psalmiseta
SONA-sonahan
"Tagu-taguan, maliwanag ang buwan Sona-sonahan, madilim na naman. Pagbilang kong tatlo, nakatago na kayo Mapagod man kayo, tuloy pa rin ang laban ko Isa.. dalawa.. tatlo.. Game?" Pag si Juan ang nagsalita, Nag-aalitan ang madla. Pag tikom ang bibig, Siya'y bulag raw sa maralita. Pag nilatag ang naplantsa, Lalatiguhin ng administrasyon. Pag walang plataporma, Ihahagis sa bangin ng suhestisyon. Kalaban pala nati'y ang sariling atin, Demokrasya nga'y may sapin pa rin sa bibig Mga bolang itim, saang lupalop ang padpad Mapait ang kapayapaan, Dakila ma'y kanilang binabagsak din. Walang nakatitiis sa bayang nagpapapansin Masakit nga naman sa bulsa ang tunay na bayanihan Dugo'y dumanak makamtan lamang ang demokrasya Sobra-sobra nga lang ang danak ng iilang raleyista. Sadsad sa suliranin ang Inang tinakwil Mga anak sa lama'y namasyal pa sa ibang bayan Hindi na matapus-tapos ito'y pagdadamayan, Damay sa kurapsyon, damay sa pagtitwakal ng mga Inakay. Yuyuko na lang ang nasa langit Pagkat nagapi ang mga tunay na Anak -- Ang lipunang ginahasa ng iilang ganid, Paulit-ulit na, ang hapdi ng kamusmusan. May iilang nagtatanong, May iilang walang pagtataka, Musmos sa bayan, wala namang pag-usbong Kaya't iba na lang ang nakikinabang Puspos sa distansya Ng kamalian ng nakaraan. Hugas-kamay ang iilan, Simpleng hindi batian, Wika nga ba ng pagkakalimutan? Parang away-kalye, away-bata Aso't pusa, sa lipunang ang hepe'y sila-sila lang din. Batu-bato pik, naglalaro ang iilan Bukas tataya na naman sa lotto At pag natalo'y iiyak na lang, Bibigyan ng tsokolate, Pangako para sa matamis na pag-iibigan Ngunit balat lang pala, Mapagbalatkayong himagsikan Tapos, hahanap ng Darna Pagkalunok ng bato ng kamanhidan.
Continue reading...
51
Madalas naiisip ko… ‘bat ko nga ba patuloy sinasaktan ang sarili ko? Bakit nga ba ako tumitingin sa mga bagay na puwedeng ikasakit ko? Bakit nga ba “ikaw” ang laman ng isipan ko? Ikaw na mismong tao na dahilan kung bakit ako nasasaktan nang ganto.. “Pagod na ko” Yan ang paboritong linya ko tuwing nasasaktan ako “Pagod na ko” Sa paulit-ulit na sakit na nararamdaman ko “Pagod na ko” Sa mga bagay na akala ko may kabuluhan sa buhay ko “Pagod na ko” Tuwing naaalala ko na hindi mo kayang mahalin ang isang tulad ko Para akong bata na gustong mag-recite Pero iba pinipili ng **** ko Para akong pumapara ng jeep Pero namimili ng pasahero ang drayber nito Para akong tanga na minahal ko ang tulad mo Kahit na alam kong masasaktan lang ako Umasa ako. Pasensya na. Kasalanan ko. Sabihan na nila akong tanga Dahil nagpadala ako sa nararamdaman ko Sabihan na nila akong mababaw Dahil nahulog ako kaagad sayo Sayo.. Sa mga simpleng kilos mo Sa mga bagay na akala ko may kahulugan din sayo Sa mga salitang binitawan mo na akala ko totoo Sa mga halik mo na akala ko naramdaman mo din tulad ko Ako lang pala Ako lang pala ‘tong tanga na nakakaramdam ng mga bagay na ‘to Ako lang pala ang nagmamahal sa kuwentong ito Ako lang pala ang umaasang magiging “tayo” Ako lang pala ang nangangarap na magkakaroon ng “ikaw at ako”
0
Oct 14, 2015
Oct 14, 2015 at 11:42 AM UTC
poetnamasakit
Ikaw at Ako
Madalas naiisip ko… ‘bat ko nga ba patuloy sinasaktan ang sarili ko? Bakit nga ba ako tumitingin sa mga bagay na puwedeng ikasakit ko? Bakit nga ba “ikaw” ang laman ng isipan ko? Ikaw na mismong tao na dahilan kung bakit ako nasasaktan nang ganto.. “Pagod na ko” Yan ang paboritong linya ko tuwing nasasaktan ako “Pagod na ko” Sa paulit-ulit na sakit na nararamdaman ko “Pagod na ko” Sa mga bagay na akala ko may kabuluhan sa buhay ko “Pagod na ko” Tuwing naaalala ko na hindi mo kayang mahalin ang isang tulad ko Para akong bata na gustong mag-recite Pero iba pinipili ng **** ko Para akong pumapara ng jeep Pero namimili ng pasahero ang drayber nito Para akong tanga na minahal ko ang tulad mo Kahit na alam kong masasaktan lang ako Umasa ako. Pasensya na. Kasalanan ko. Sabihan na nila akong tanga Dahil nagpadala ako sa nararamdaman ko Sabihan na nila akong mababaw Dahil nahulog ako kaagad sayo Sayo.. Sa mga simpleng kilos mo Sa mga bagay na akala ko may kahulugan din sayo Sa mga salitang binitawan mo na akala ko totoo Sa mga halik mo na akala ko naramdaman mo din tulad ko Ako lang pala Ako lang pala ‘tong tanga na nakakaramdam ng mga bagay na ‘to Ako lang pala ang nagmamahal sa kuwentong ito Ako lang pala ang umaasang magiging “tayo” Ako lang pala ang nangangarap na magkakaroon ng “ikaw at ako”
Continue reading...
37
Ayun,dalawang buwan na din pala ang lumipas. Pero parang taon na ang ating pinagsamahan. Yung mga usapan na minsan pareho din natin di inasahan pero yun din ang hantungan kaya masaya din na napagpaplanuhan. Mga pangarap na sa balang araw ay bibigyan natin ng katuparan. Kaya sa ngayon ang sakripisyo nang pagkakahiwalay ay abay nating nilalabanan. Ilang milya man ang ating agwat at Sierra Madre man ay nasa gitna ng ating daan hinding hindi naman natin nakakalimutan ang isat isa sa araw araw na nagdaan. Ang mundo ko ngayon ay napapalibutan ng palayan at mga simpleng mamayan ikaw naman ay nakikipagpatentero sa ka Maynilaan. Pero alam natin na darating araw na sabay nating pagsasaluhan ang agahan na aking pinagsikapan. Aaminin ko na may oras na gusto kitang kapiling upang hagkan lalo na kapag sa trabaho moy nahihirapan pero ganito talaga ang buhay aking mahal sadyang kelangan natin magtiis lumaban at magtulungan. At Sa pagsapit ng araw na tayo ay iisa na at si sinag at tala ay naglalaro na sana kasama natin sila at alala ng kanilang pagkabata. Dalawang buwan ay lumipas na at alam ko na mas mamahalin pa kita sa bawat araw buwan at taon na darating pa. Kahit pa ayaw mo kumain ng ampalaya at okra ihihiwalay ko pag ang ulam ay pakbet akin ang lahat ng tira.
0
Feb 21, 2016
Feb 21, 2016 at 8:36 PM UTC
LetterSender
Dalawang Buwan.
Ayun,dalawang buwan na din pala ang lumipas. Pero parang taon na ang ating pinagsamahan. Yung mga usapan na minsan pareho din natin di inasahan pero yun din ang hantungan kaya masaya din na napagpaplanuhan. Mga pangarap na sa balang araw ay bibigyan natin ng katuparan. Kaya sa ngayon ang sakripisyo nang pagkakahiwalay ay abay nating nilalabanan. Ilang milya man ang ating agwat at Sierra Madre man ay nasa gitna ng ating daan hinding hindi naman natin nakakalimutan ang isat isa sa araw araw na nagdaan. Ang mundo ko ngayon ay napapalibutan ng palayan at mga simpleng mamayan ikaw naman ay nakikipagpatentero sa ka Maynilaan. Pero alam natin na darating araw na sabay nating pagsasaluhan ang agahan na aking pinagsikapan. Aaminin ko na may oras na gusto kitang kapiling upang hagkan lalo na kapag sa trabaho moy nahihirapan pero ganito talaga ang buhay aking mahal sadyang kelangan natin magtiis lumaban at magtulungan. At Sa pagsapit ng araw na tayo ay iisa na at si sinag at tala ay naglalaro na sana kasama natin sila at alala ng kanilang pagkabata. Dalawang buwan ay lumipas na at alam ko na mas mamahalin pa kita sa bawat araw buwan at taon na darating pa. Kahit pa ayaw mo kumain ng ampalaya at okra ihihiwalay ko pag ang ulam ay pakbet akin ang lahat ng tira.
Continue reading...
10
Ang istorya nati’y parang liham... Sisimulan ko sa panimulang pagbati. Ito yung mga panahong bago palang tayong magkakilala. Yung mga panahong kaibigan palang ang turing natin sa isa’t isa. Dito ko nakita ang ‘yong nagniningning na mga mata, at may nakita akong nakakabighani sayo na hindi nakikita ng iba. Ito yung mga panahong nagkakakilala palang tayo. Mga panahong wala pa tayo sa puntong “Tayo”, at ang pinakaimportante sa lahat, Panimulang Pagbati. Dito nagsimula ang lahat. Nagsimula sa simpleng chat, na nagsasabing: “Ikaw lang ang gusto ko sa lahat.”, at mula noo’y nagbago ang lahat. Ito na yung susunod... Katawan. Ito yung mga panahong masaya tayong nagmamahalan. Araw-araw tayong nagtetext at nagtatawanan, sa mga corny pero sweet nating banatan. Buong araw, buong gabi, na parang wala nang katapusan. Ito yung mga panahong patay na patay tayo sa isa’t isa. Mga panahong lumabas ang pagka-clingy nating dalawa. Halo-halong mga emosyon ang ating nadarama, yung tipong gulong gulo ka na’t wala ka nang maisip kundi siya. Sa panahong ito’y napakasaya nating dalawa, ngunit... ngunit parte ng katawan ay ang konklusyon. Ito yung mga panahong paunti-onti nang naglalaho ang “Tayo”. Mga masasayang emosyon ay nawala nalang sa dako, at ang mga masasayang araw ay paunti-onti naring naglalaho, hanggang sa dumating na sa puntong... Ito na ang huling pagbati. Ngunit... Ngunit may isa pang parte ng liham na dapat hindi natin balewalain... Ang Lagda. Sapagkat ito ay simbolo. Simbolo na tapos na ang lahat, at tinalo na ng emosyon ang ating lakas, at isa rin itong uri ng pag-uulat, na parang liham, kung merong simula’y meron ring wakas.
0
May 16, 2019
May 16, 2019 at 8:22 AM UTC
mr-1
Liham
Ang istorya nati’y parang liham... Sisimulan ko sa panimulang pagbati. Ito yung mga panahong bago palang tayong magkakilala. Yung mga panahong kaibigan palang ang turing natin sa isa’t isa. Dito ko nakita ang ‘yong nagniningning na mga mata, at may nakita akong nakakabighani sayo na hindi nakikita ng iba. Ito yung mga panahong nagkakakilala palang tayo. Mga panahong wala pa tayo sa puntong “Tayo”, at ang pinakaimportante sa lahat, Panimulang Pagbati. Dito nagsimula ang lahat. Nagsimula sa simpleng chat, na nagsasabing: “Ikaw lang ang gusto ko sa lahat.”, at mula noo’y nagbago ang lahat. Ito na yung susunod... Katawan. Ito yung mga panahong masaya tayong nagmamahalan. Araw-araw tayong nagtetext at nagtatawanan, sa mga corny pero sweet nating banatan. Buong araw, buong gabi, na parang wala nang katapusan. Ito yung mga panahong patay na patay tayo sa isa’t isa. Mga panahong lumabas ang pagka-clingy nating dalawa. Halo-halong mga emosyon ang ating nadarama, yung tipong gulong gulo ka na’t wala ka nang maisip kundi siya. Sa panahong ito’y napakasaya nating dalawa, ngunit... ngunit parte ng katawan ay ang konklusyon. Ito yung mga panahong paunti-onti nang naglalaho ang “Tayo”. Mga masasayang emosyon ay nawala nalang sa dako, at ang mga masasayang araw ay paunti-onti naring naglalaho, hanggang sa dumating na sa puntong... Ito na ang huling pagbati. Ngunit... Ngunit may isa pang parte ng liham na dapat hindi natin balewalain... Ang Lagda. Sapagkat ito ay simbolo. Simbolo na tapos na ang lahat, at tinalo na ng emosyon ang ating lakas, at isa rin itong uri ng pag-uulat, na parang liham, kung merong simula’y meron ring wakas.
Continue reading...
39
Paano sumulat ng magandang tula? Kailangan bang ito'y may sukat at tugma? Paano kung hindi makita ng diwa? Ang tula ba ay ginawa para mabale-wala? Mga salitang hindi masabi sa iba, kaya sa pagsulat na lang idadaan gamit ang tinta. Mga gumugulo sa aking isipan, kailangan isulat para mailabas ang aking mga nararamdaman. Pakiramdam na hindi kayang intindihin ng iba, kaya idadaan na lang sa pagsulat ng tula. Tula na makakarelate ang iba. Tula na matatamaan sila Tula na may simpleng salita, Tula na babalikbalikan ng iba. ngunit ako, babalikan mo pa ba?
0
Dec 3, 2015
Dec 3, 2015 at 11:25 AM UTC
vj-briones
tula: TULA
Paano sumulat ng magandang tula? Kailangan bang ito'y may sukat at tugma? Paano kung hindi makita ng diwa? Ang tula ba ay ginawa para mabale-wala? Mga salitang hindi masabi sa iba, kaya sa pagsulat na lang idadaan gamit ang tinta. Mga gumugulo sa aking isipan, kailangan isulat para mailabas ang aking mga nararamdaman. Pakiramdam na hindi kayang intindihin ng iba, kaya idadaan na lang sa pagsulat ng tula. Tula na makakarelate ang iba. Tula na matatamaan sila Tula na may simpleng salita, Tula na babalikbalikan ng iba. ngunit ako, babalikan mo pa ba?
Continue reading...
12
Sa dami ng mga trabahong tumambak dahil hindi mo pa nagagawa Mga papeles na nagpatung-patong na Yung lamesa **** inaagiw na dahil hindi mo alam kung saan at paano magsisimula. At mga istoryang di mo pa maisulat dahil nangangapa ka pa. Isama mo na rin yung katrabaho **** nakakairita na sa tenga. Dahil crush niya daw si Justin Bieber At paborito niyang frappe sa Starbucks ay Caramel. Kahit mukhang ang afford niya lang ay Nescafe “Oo nga pala, French Vanilla” na iniinom ni Toni Gonzaga. Pero wala siyang pambili ng sarili niyang tumbler. Tangina. Idagdag mo pa ang mga patay na oras na sunod-sunod ang mga buntong-hininga Nahuli ka pa ng boss mo na nakatulala Kaya hayan at napagalitan ka pa. At dahil contractual ka, yung limang buwan na kontrata mo Biruin mo, baka mapaaga pa ang endo. Aminin mo na ang pagpatak ng alas-singko Ay may kakaibang dalang saya. Na parang sumagot na ng “oo” yung matagal mo nang nililigawan. Nakulayan na rin yung mga pinlano niyong outing na buong akala niyo’y hanggang drawing na lang. Parang pagbabalik sa Pilipinas ng kasintahan **** kumayod sa ibang bansa. Parang ibinalita sa TV na hindi traffic ngayon sa EDSA. Himala! Kaya ang pagsapit ng alas-singko ay kakambal ng paglaya. Wala sa’yo kung sa bus man ay tayuan O kaya sa dyip ay makasabit man lang. Basta makauwi ka lang. Nakakasabik pa rin ang ideya Na ang bawat pag-uwi Ay kasing banayad ng mayroong sasalubong sa’yong ngiti Mga ngiting papawi sa kangalayan ng mga binti. Mayroong yakap na nakaabang Ang mga bisig na nagmistulang pinakapaborito **** kulungan Dahil doon mo nararamdaman ang tunay na kalayaan. Mula sa pang-aalipin sa’yo ng lipunan. Nakahain na rin ang hapunan. “Mahal, ano ba ang ulam?” Sabayan natin ito ng mahabang kwentuhan. Simulan natin sa simpleng kamustahan. Dahil pagkatapos, ay aabangan mo na naman ang alas-singko kinabukasan.
0
May 20, 2016
May 20, 2016 at 11:11 AM UTC
forevertwentywang
Kung Bakit Inaabangan Niya Ang Alas-Singko
Sa dami ng mga trabahong tumambak dahil hindi mo pa nagagawa Mga papeles na nagpatung-patong na Yung lamesa **** inaagiw na dahil hindi mo alam kung saan at paano magsisimula. At mga istoryang di mo pa maisulat dahil nangangapa ka pa. Isama mo na rin yung katrabaho **** nakakairita na sa tenga. Dahil crush niya daw si Justin Bieber At paborito niyang frappe sa Starbucks ay Caramel. Kahit mukhang ang afford niya lang ay Nescafe “Oo nga pala, French Vanilla” na iniinom ni Toni Gonzaga. Pero wala siyang pambili ng sarili niyang tumbler. Tangina. Idagdag mo pa ang mga patay na oras na sunod-sunod ang mga buntong-hininga Nahuli ka pa ng boss mo na nakatulala Kaya hayan at napagalitan ka pa. At dahil contractual ka, yung limang buwan na kontrata mo Biruin mo, baka mapaaga pa ang endo. Aminin mo na ang pagpatak ng alas-singko Ay may kakaibang dalang saya. Na parang sumagot na ng “oo” yung matagal mo nang nililigawan. Nakulayan na rin yung mga pinlano niyong outing na buong akala niyo’y hanggang drawing na lang. Parang pagbabalik sa Pilipinas ng kasintahan **** kumayod sa ibang bansa. Parang ibinalita sa TV na hindi traffic ngayon sa EDSA. Himala! Kaya ang pagsapit ng alas-singko ay kakambal ng paglaya. Wala sa’yo kung sa bus man ay tayuan O kaya sa dyip ay makasabit man lang. Basta makauwi ka lang. Nakakasabik pa rin ang ideya Na ang bawat pag-uwi Ay kasing banayad ng mayroong sasalubong sa’yong ngiti Mga ngiting papawi sa kangalayan ng mga binti. Mayroong yakap na nakaabang Ang mga bisig na nagmistulang pinakapaborito **** kulungan Dahil doon mo nararamdaman ang tunay na kalayaan. Mula sa pang-aalipin sa’yo ng lipunan. Nakahain na rin ang hapunan. “Mahal, ano ba ang ulam?” Sabayan natin ito ng mahabang kwentuhan. Simulan natin sa simpleng kamustahan. Dahil pagkatapos, ay aabangan mo na naman ang alas-singko kinabukasan.
Continue reading...
39
Aking kaibigan, ako'y pakinggan, Aking lihim iyo nang malalaman. Ngunit iyong ipangako, walang magbabago, Pagkatapos nito, magkaibigan pa rin tayo. Hindi mo alam, ako'y may tinatago. Hindi mo alam, ikaw ay aking gusto. Hindi mo alam, natutuwa ay ako. Hindi mo alam, may paghanga sa'yo. Hindi mo alam, napapasaya mo ako. Sa simpleng pagbati, sasabihin ay "hello!" Hindi mo alam, sa tuwing lilingon sa'yo, Aking tiyan, ay puno na ng paru-paro. Sa araw-araw na tayo'y magkasama, Ang aking mga ngiti'y hanggang langit pa. Ngunit minsan ikaw ay aking nakita, Hawak-hawak mo pa kamay ng 'yong sinta. Alam ko, tayo ay magkaibigan lang. Ngunit bakit sa dami ng nilalang, Ikaw ang nagpunan sa buhay kong puwang. Sana pag-ibig mo ay akin na lang.
0
Jun 14, 2014
Jun 14, 2014 at 9:35 AM UTC
domina-gamboa
HINDI MO ALAM
Aking kaibigan, ako'y pakinggan, Aking lihim iyo nang malalaman. Ngunit iyong ipangako, walang magbabago, Pagkatapos nito, magkaibigan pa rin tayo. Hindi mo alam, ako'y may tinatago. Hindi mo alam, ikaw ay aking gusto. Hindi mo alam, natutuwa ay ako. Hindi mo alam, may paghanga sa'yo. Hindi mo alam, napapasaya mo ako. Sa simpleng pagbati, sasabihin ay "hello!" Hindi mo alam, sa tuwing lilingon sa'yo, Aking tiyan, ay puno na ng paru-paro. Sa araw-araw na tayo'y magkasama, Ang aking mga ngiti'y hanggang langit pa. Ngunit minsan ikaw ay aking nakita, Hawak-hawak mo pa kamay ng 'yong sinta. Alam ko, tayo ay magkaibigan lang. Ngunit bakit sa dami ng nilalang, Ikaw ang nagpunan sa buhay kong puwang. Sana pag-ibig mo ay akin na lang.
Continue reading...
20
Nakita ko ang sarili kong naglalakad sa pasilyo ng kawalan at makaraa'y sinisid ang karagatan ng katanungan, nasaan ako? hinanap ko ang  kasagutan, mapa o daan sa bawat ingay na binibigkas ng mga tao sa paligid ko. At kahit nasanay na'y natigilan ako, pero kasi hindi pwede 'to. Nabuo ko na naman ang pangalan mo. pasensya na pero sa tuwing ako'y nawawala sa landas o nararamdaman kong lumalayo ako binibigkas ko ito sa pag asang ibabalik ako nito sa kaharian na gawa sa mga ngiti at tawa mo na mag-isa kong binuo o simpleng papunta lang sa tabi mo. Naliligaw ako, hindi ko alam kung saan pupunta o kung may paroroonan man lang ba, pero patuloy akong maglalaboy at tatakbo sa realidad na gusto na kita, tatakbo sa nararamdaman pero lilingon paminsan minsan dahil umaasa ako, kahit walang kasiguraduhan, hinahanap mo rin ako dala ang isang lampara. Umaasa ako na ikaw nga ang mapa, ibubulong ko sa hangin ang mga salita kasabay ng isang malalim na buntunghininga. "Asan ka na?"
0
Jun 3, 2016
Jun 3, 2016 at 2:04 AM UTC
anonymous-rae
Ligaw
Nakita ko ang sarili kong naglalakad sa pasilyo ng kawalan at makaraa'y sinisid ang karagatan ng katanungan, nasaan ako? hinanap ko ang  kasagutan, mapa o daan sa bawat ingay na binibigkas ng mga tao sa paligid ko. At kahit nasanay na'y natigilan ako, pero kasi hindi pwede 'to. Nabuo ko na naman ang pangalan mo. pasensya na pero sa tuwing ako'y nawawala sa landas o nararamdaman kong lumalayo ako binibigkas ko ito sa pag asang ibabalik ako nito sa kaharian na gawa sa mga ngiti at tawa mo na mag-isa kong binuo o simpleng papunta lang sa tabi mo. Naliligaw ako, hindi ko alam kung saan pupunta o kung may paroroonan man lang ba, pero patuloy akong maglalaboy at tatakbo sa realidad na gusto na kita, tatakbo sa nararamdaman pero lilingon paminsan minsan dahil umaasa ako, kahit walang kasiguraduhan, hinahanap mo rin ako dala ang isang lampara. Umaasa ako na ikaw nga ang mapa, ibubulong ko sa hangin ang mga salita kasabay ng isang malalim na buntunghininga. "Asan ka na?"
Continue reading...
5
Naranasan mo na bang magkaroon ng crush? Siyempre oo! Sino ba naman ang hindi mararanasan iyon? Sabi mga nila, abnormal saw ang walang crush. Minsan sila ang dahilan kung bakit ka nag-aaral ng maayos. Sila ang dahilan kung bakit ka nag-aayos ng buhok, nagpupulbos, pumoporma, at marami pang iba. Siyempre, para saan ba iyon? Para magustuhan ka o kaya ay mapansin. Minsan mga kahit simpleng pagsasabi sa iyo ng crush mo ng "hi" ay halos mabugbog mo na iyong katabi o kaya ang kaibigan mo sa sobrang kilig. Pero minsan, hindi mo maiwasang magselos sa mga ka-close niya. Grabe, di ba? Kahit simpleng crush lang iyon, nagseselos ka pa rin, at minsan dumarating sa time na kailangang mag-move on kahit wala kayong relasyon. Pero paano kapag nalaman mo na may syota pala siya? Kahit crush mo lang, siyempre masakit pa rin. Kasi umasa ka rin naman na sana magustuhan ka niya. Bakit ka umaasa? Dahil nadala ka sa imagination mo, like magiging kayo o liligawan ka niya. Hindi naman lahat ng imagination ay nagkakatotoo. Sabihin naging 30% pwedeng magkatotoo pero 70% pa rin ang imposible. Kaya mga sabi nila, "Expectation is the root of all heartaches." Dapat matuto tayong kpntoplin ang sariling nararamdaman dahil hindi lahat ng gusto natin ay makukuha natin. Ang pag-ibig ay kusang darating dahil bawat tao ay may nakalaang makakasama habangbuhay. Mga bata pa tayo para royan, Hindi pa natin kayang buhayin ang sarili natin. May oras na dapat itabi ang mga pansarili at unahin ang makabubuti.
0
Jun 18, 2018
Jun 18, 2018 at 1:42 AM UTC
matabang-utak-ni-ong
Pag-ibig Ng Kabataan ...
Naranasan mo na bang magkaroon ng crush? Siyempre oo! Sino ba naman ang hindi mararanasan iyon? Sabi mga nila, abnormal saw ang walang crush. Minsan sila ang dahilan kung bakit ka nag-aaral ng maayos. Sila ang dahilan kung bakit ka nag-aayos ng buhok, nagpupulbos, pumoporma, at marami pang iba. Siyempre, para saan ba iyon? Para magustuhan ka o kaya ay mapansin. Minsan mga kahit simpleng pagsasabi sa iyo ng crush mo ng "hi" ay halos mabugbog mo na iyong katabi o kaya ang kaibigan mo sa sobrang kilig. Pero minsan, hindi mo maiwasang magselos sa mga ka-close niya. Grabe, di ba? Kahit simpleng crush lang iyon, nagseselos ka pa rin, at minsan dumarating sa time na kailangang mag-move on kahit wala kayong relasyon. Pero paano kapag nalaman mo na may syota pala siya? Kahit crush mo lang, siyempre masakit pa rin. Kasi umasa ka rin naman na sana magustuhan ka niya. Bakit ka umaasa? Dahil nadala ka sa imagination mo, like magiging kayo o liligawan ka niya. Hindi naman lahat ng imagination ay nagkakatotoo. Sabihin naging 30% pwedeng magkatotoo pero 70% pa rin ang imposible. Kaya mga sabi nila, "Expectation is the root of all heartaches." Dapat matuto tayong kpntoplin ang sariling nararamdaman dahil hindi lahat ng gusto natin ay makukuha natin. Ang pag-ibig ay kusang darating dahil bawat tao ay may nakalaang makakasama habangbuhay. Mga bata pa tayo para royan, Hindi pa natin kayang buhayin ang sarili natin. May oras na dapat itabi ang mga pansarili at unahin ang makabubuti.
Continue reading...
12
nagsimula sa simpleng kamustahan, nagkakilala't nagkamabutihan, 'di inakalang lalalim, ang pag-iibigang akala'y tunay. dumaan ang ilang araw, umaga, tanghali at gabi, ikaw ang tanging kausap, laging sa isip kahit 'di man matanaw. habang tumatagal ay, palalim ng palalim ang nadarama, puso ko'y patay na patay, sa'yong pagkataong ubod ng ganda. ngunit sa isang iglap, wala pang dalawang kurap, ako'y iyong nilisan, at 'di na binalikan. 'yun pala ikaw ay, may iniirog nang kay tagal, 'di mawari ang nadama, ako'y tila nasaktan. akala ko ay ika'y akin, 'pagkat ako'y paga-ari mo, akala'y parehas ng nadarama, 'yun pala'y nagkamali lamang ako. kailan kaya kita malilimutan, at 'di na iisipin pa, inalay na pagmamahal, akala'y masusuklian na.
0
Mar 25, 2016
Mar 25, 2016 at 10:57 AM UTC
canisha-arcilla
tula
nagsimula sa simpleng kamustahan, nagkakilala't nagkamabutihan, 'di inakalang lalalim, ang pag-iibigang akala'y tunay. dumaan ang ilang araw, umaga, tanghali at gabi, ikaw ang tanging kausap, laging sa isip kahit 'di man matanaw. habang tumatagal ay, palalim ng palalim ang nadarama, puso ko'y patay na patay, sa'yong pagkataong ubod ng ganda. ngunit sa isang iglap, wala pang dalawang kurap, ako'y iyong nilisan, at 'di na binalikan. 'yun pala ikaw ay, may iniirog nang kay tagal, 'di mawari ang nadama, ako'y tila nasaktan. akala ko ay ika'y akin, 'pagkat ako'y paga-ari mo, akala'y parehas ng nadarama, 'yun pala'y nagkamali lamang ako. kailan kaya kita malilimutan, at 'di na iisipin pa, inalay na pagmamahal, akala'y masusuklian na.
Continue reading...
28
#102216 #PortBarton Bata pa lang ako, Pinagmamasdan na kita. Sariwa sa kamusmusan, Puno ng mga tanong na "bakit?" Ba't ayaw **** magpakita? Na kailangan Mo pang magtago sa mga ulap; Na hindi ko maabang-abangan Ang eksaktong pagsikat at paglubog Mo. Ba't Mo ako sinusunog? Na sa t'wing naglalakad ako, Sinasaktan mo ang mga balat ko. Na hindi ka nagsasabing Magdala ako ng payong o kapote. At ba't lagi mo akong ginigising? Na hudyat ng pagbibilang ng panahon, Na kailangan ko pang bumangon At buhayin ang sarili't umahon. --- Di Ko na kailangang magpasikat sayo Pagkat hindi na lihim ang Liwanag Ko. Ilang lugar na rin ang pinasuyod Ko sayo -- Sa Norte at Sur, buhay ang presesya Ko. "Walang kupas at walang katulad," Yan ang sambit mo. Ika'y Aking saksi; Sa iba't ibang pagbunyag Ko ng Aking Sarili -- Sa iba't ibang katauhang may sari't sari ring kwento: Silang simpleng manggagawang Lakas ay Sa'kin ang paghugot. Isabit Mo ang bawat larawan Sa dingding **** Aking ipinagtitibay. Nais Kong mailawan Ang bawat madilim **** espayo. Madilim man, nakikita Kita. --- Ikaw ang Pag-asa; At Sayo dumadaloy ang lahat. Kakatok ang Iyong Sinag sa butas-butas kong mga haligi. Pangako mo'y pasalubong Kaya't ako'y sabik sa pagdating Mo. Sasalubungin kita saking pagbangon At bubuksan ang aking mga bintana, Bilang pahiwatig Na nais kong taglayin ang Ilaw Mo. Bukas ang pintuan ko Sayo; Ikandado Mo ako, tangan ang di papupunding Liwanag -- Yan ang pagpapasakop ko; Saklawan Mo sanang ganap ang hain ko. Gagayak ako sa Iyong saglit na pamamaalam Na siyang susubok sa Ilaw na pinaiwan Mo sakin. At may galak akong magsisindi sa bawat poste, Ng gaserang may purong langis. Iihipan ko ito sa aking pahinga, At sadyang ang dilim Ay tamang pansamantala lamang. --- Tiyak ang oras mo At singhaba ng araw ang pasensya mo. Nagbabalik akong may hubad na sandalyas -- Marumi ako pero saking pag-uwi, Dito rin pala ang paghuhugas. Pinagmamasdan ko ang putik sa mga paa ko Maging ang alikabok sa mga palad ko -- Pawang nakuha ko sa trabahong Bansag saki'y tagautos. Pansin ko, ang dumi-dumi ko pala; Kailangan ko nang pagpagan ang sarili; At pawang ang lahat pala'y Di ko makikita nang wala Ka.
0
Nov 2, 2016
Nov 2, 2016 at 8:07 AM UTC
psalmiseta
May Araw ka rin sa Bahay Kubo
#102216 #PortBarton Bata pa lang ako, Pinagmamasdan na kita. Sariwa sa kamusmusan, Puno ng mga tanong na "bakit?" Ba't ayaw **** magpakita? Na kailangan Mo pang magtago sa mga ulap; Na hindi ko maabang-abangan Ang eksaktong pagsikat at paglubog Mo. Ba't Mo ako sinusunog? Na sa t'wing naglalakad ako, Sinasaktan mo ang mga balat ko. Na hindi ka nagsasabing Magdala ako ng payong o kapote. At ba't lagi mo akong ginigising? Na hudyat ng pagbibilang ng panahon, Na kailangan ko pang bumangon At buhayin ang sarili't umahon. --- Di Ko na kailangang magpasikat sayo Pagkat hindi na lihim ang Liwanag Ko. Ilang lugar na rin ang pinasuyod Ko sayo -- Sa Norte at Sur, buhay ang presesya Ko. "Walang kupas at walang katulad," Yan ang sambit mo. Ika'y Aking saksi; Sa iba't ibang pagbunyag Ko ng Aking Sarili -- Sa iba't ibang katauhang may sari't sari ring kwento: Silang simpleng manggagawang Lakas ay Sa'kin ang paghugot. Isabit Mo ang bawat larawan Sa dingding **** Aking ipinagtitibay. Nais Kong mailawan Ang bawat madilim **** espayo. Madilim man, nakikita Kita. --- Ikaw ang Pag-asa; At Sayo dumadaloy ang lahat. Kakatok ang Iyong Sinag sa butas-butas kong mga haligi. Pangako mo'y pasalubong Kaya't ako'y sabik sa pagdating Mo. Sasalubungin kita saking pagbangon At bubuksan ang aking mga bintana, Bilang pahiwatig Na nais kong taglayin ang Ilaw Mo. Bukas ang pintuan ko Sayo; Ikandado Mo ako, tangan ang di papupunding Liwanag -- Yan ang pagpapasakop ko; Saklawan Mo sanang ganap ang hain ko. Gagayak ako sa Iyong saglit na pamamaalam Na siyang susubok sa Ilaw na pinaiwan Mo sakin. At may galak akong magsisindi sa bawat poste, Ng gaserang may purong langis. Iihipan ko ito sa aking pahinga, At sadyang ang dilim Ay tamang pansamantala lamang. --- Tiyak ang oras mo At singhaba ng araw ang pasensya mo. Nagbabalik akong may hubad na sandalyas -- Marumi ako pero saking pag-uwi, Dito rin pala ang paghuhugas. Pinagmamasdan ko ang putik sa mga paa ko Maging ang alikabok sa mga palad ko -- Pawang nakuha ko sa trabahong Bansag saki'y tagautos. Pansin ko, ang dumi-dumi ko pala; Kailangan ko nang pagpagan ang sarili; At pawang ang lahat pala'y Di ko makikita nang wala Ka.
Continue reading...
70
Ang Paglimot ay isang pamamaraan upang makalimot. Sa isang simpleng salitang paglimot ito ay maraming mga masasayang alaalang syang magbabalik at hindi ito nakakatulong sa paglimot bagkus lalo ka lamang nitong sasaktan. Ang paglimot ito din ang pinaka mahirap na bahagi ng aking buhay bilang isang umiibig marahil ng bawat isa sa atin. Ang paglimot sa taong minsan ng naging parte ng ating buhay na ating minahal ng mahabang panahon at kahit sa haba na ng panahon na iginugul ay wala padin ang tamang panahon. Ang pagpapalaya sa taong ni minsan ay hindi naging akin. Hindi ba't masakit. Ou.masakit ang Masaktan at mahirap ang maranasan ang lahat ng ito, ngunit kinakailangan ko na din sigurong palayain ang sarili kong puso. O Kay hirap kang limotin. Minahal at minamahal kita ng hindi mo alam kaya't ngaun lilimotin na din kita ng hindi mo parin nalalaman ang tunay kong nararamdam. O Kay hirap ng palimot. Ligayang kakaiba sa tuwing ikay nakikita tila'y di ko maipaliwanag subalit ito ay kailangan ko ng limotin.Magawa ko pa kayang ika'y makalimotan ngaung pati sa pagtulog ko ay naroon ka sa aking panaginip. Ang kalimotan ka ay mahirap ngunit kailangan. Kaylangan kong turuan at tulongan ang aking sarili upang ikay makalimotan na ng tuluyan. Ang tanong ko Ano ang tamang pamamaraan upang ikay lubosan ng maibaon sa limot at ng wag ng masaktan pa ang puso kong mag-isang umaasa sa tamang panahon. O Kay hirap ang limotin ka.
0
Dec 12, 2015
Dec 12, 2015 at 11:09 PM UTC
ansterlee
"Ang Paglimot" November 28,2015
Ang Paglimot ay isang pamamaraan upang makalimot. Sa isang simpleng salitang paglimot ito ay maraming mga masasayang alaalang syang magbabalik at hindi ito nakakatulong sa paglimot bagkus lalo ka lamang nitong sasaktan. Ang paglimot ito din ang pinaka mahirap na bahagi ng aking buhay bilang isang umiibig marahil ng bawat isa sa atin. Ang paglimot sa taong minsan ng naging parte ng ating buhay na ating minahal ng mahabang panahon at kahit sa haba na ng panahon na iginugul ay wala padin ang tamang panahon. Ang pagpapalaya sa taong ni minsan ay hindi naging akin. Hindi ba't masakit. Ou.masakit ang Masaktan at mahirap ang maranasan ang lahat ng ito, ngunit kinakailangan ko na din sigurong palayain ang sarili kong puso. O Kay hirap kang limotin. Minahal at minamahal kita ng hindi mo alam kaya't ngaun lilimotin na din kita ng hindi mo parin nalalaman ang tunay kong nararamdam. O Kay hirap ng palimot. Ligayang kakaiba sa tuwing ikay nakikita tila'y di ko maipaliwanag subalit ito ay kailangan ko ng limotin.Magawa ko pa kayang ika'y makalimotan ngaung pati sa pagtulog ko ay naroon ka sa aking panaginip. Ang kalimotan ka ay mahirap ngunit kailangan. Kaylangan kong turuan at tulongan ang aking sarili upang ikay makalimotan na ng tuluyan. Ang tanong ko Ano ang tamang pamamaraan upang ikay lubosan ng maibaon sa limot at ng wag ng masaktan pa ang puso kong mag-isang umaasa sa tamang panahon. O Kay hirap ang limotin ka.
Continue reading...
13
Asa labas ng inyong bahay ako'y haharana Lumabas ang iyong angkan ikaw nalamang ang hinihintay halina Lumabas ka na diyan sa iyong bintana aking dalaga At pakinggan ng mabuti ang aking aawitin kong kanta Na naka paloob ang tamang sukat at tugma Itong pag ibig ayokong masayang at pumanaw Hindi naman sa nagmamadali at uhaw Sadyang binigay lang ang simpleng babaeng mamahalin ko sino pa ba iyon kundi ikaw Kaya't hindi na magpapaligoy pa dahil ayoko ng may kaagaw Ito na haharanahin na kita na masarap pakinggan Huwag kang umalis at makinig ka lamang Pasensya kahit sintunado ako Ang mahalaga ay payagan ako ng magulang mo at ikaw na maging tayo Marami na naka silay nagmumuka na akong tanga Itutuloy ko parin ang pag awit sa isang dalaga Siya lang naman kasi ang rason ng aking pag gising tuwing umaga Tatapusin ko ang pag harana Sa isang napaka marikit na salita Na tatatak sa utak nila Na aking sinta, mahal kita. Bawat sukat at tugma Ng aking kanta Ikaw ang aking inspirasyon na pinagmulan ng aking harana Na siya naman nagtulak sa akin gawan ng tono at musika Kaya pagdating ko sa dulo ng kanta Sa aking hinaharana hindi ka mapapahiya Dahil hindi ko sasayangin ang pagkakataon na magmahal ng katulad mo aking dalaga
0
Mar 30, 2020
Mar 30, 2020 at 4:44 AM UTC
Euphrosyne
Harana
Asa labas ng inyong bahay ako'y haharana Lumabas ang iyong angkan ikaw nalamang ang hinihintay halina Lumabas ka na diyan sa iyong bintana aking dalaga At pakinggan ng mabuti ang aking aawitin kong kanta Na naka paloob ang tamang sukat at tugma Itong pag ibig ayokong masayang at pumanaw Hindi naman sa nagmamadali at uhaw Sadyang binigay lang ang simpleng babaeng mamahalin ko sino pa ba iyon kundi ikaw Kaya't hindi na magpapaligoy pa dahil ayoko ng may kaagaw Ito na haharanahin na kita na masarap pakinggan Huwag kang umalis at makinig ka lamang Pasensya kahit sintunado ako Ang mahalaga ay payagan ako ng magulang mo at ikaw na maging tayo Marami na naka silay nagmumuka na akong tanga Itutuloy ko parin ang pag awit sa isang dalaga Siya lang naman kasi ang rason ng aking pag gising tuwing umaga Tatapusin ko ang pag harana Sa isang napaka marikit na salita Na tatatak sa utak nila Na aking sinta, mahal kita. Bawat sukat at tugma Ng aking kanta Ikaw ang aking inspirasyon na pinagmulan ng aking harana Na siya naman nagtulak sa akin gawan ng tono at musika Kaya pagdating ko sa dulo ng kanta Sa aking hinaharana hindi ka mapapahiya Dahil hindi ko sasayangin ang pagkakataon na magmahal ng katulad mo aking dalaga
Continue reading...
27
Iligaw ang tukso ni Lusiper sa diwa na siyang naghari Magmuni-muni sa ibaba ng mundo Sampung beses pagtimbangin ang mga gawi Lampas sa katotohanan ang layon Anyo ng mundo ay di magkatugma sa panaginip Ikumpay sa apoy hanggang sa lumaki Tiwala sa sarili, magtiwalag man sana'y di lumayo Sa labas ng sanlibutan ay nagmasid May mga dagim na nagtabon sa buwan Nang nasilayan ang diklap sa alangaang na sumambulat sa noo ay sumingaw ang depresyon Mapagkunwaring uwak na dumausdos sa ere Simpleng kilos niya'y nakakaaliw Humapon sa troso para magpahinga Sa kanyang aparisyon makikita ang unos na dinadala ang dahilan ng pagdarapa Naglaon na kuwento ay nagparinig ng alingawngaw noong unang pag-usbong ay umani ng kahihiyan Naging balat-sibuyas na tubo humihikbi nang patago
0
Dec 17, 2018
Dec 17, 2018 at 5:55 PM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #14
Iligaw ang tukso ni Lusiper sa diwa na siyang naghari Magmuni-muni sa ibaba ng mundo Sampung beses pagtimbangin ang mga gawi Lampas sa katotohanan ang layon Anyo ng mundo ay di magkatugma sa panaginip Ikumpay sa apoy hanggang sa lumaki Tiwala sa sarili, magtiwalag man sana'y di lumayo Sa labas ng sanlibutan ay nagmasid May mga dagim na nagtabon sa buwan Nang nasilayan ang diklap sa alangaang na sumambulat sa noo ay sumingaw ang depresyon Mapagkunwaring uwak na dumausdos sa ere Simpleng kilos niya'y nakakaaliw Humapon sa troso para magpahinga Sa kanyang aparisyon makikita ang unos na dinadala ang dahilan ng pagdarapa Naglaon na kuwento ay nagparinig ng alingawngaw noong unang pag-usbong ay umani ng kahihiyan Naging balat-sibuyas na tubo humihikbi nang patago
Continue reading...
21