Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"buo" poems
Ako'y mailap Pag si Ina'y kapiling Kung ako'y umasta parang Hindi sya nakikita Parabang sa isip ko'y ako lang Mag-isa Anong mali? Tanong ko sa  sarili Anong mali at ganito ako Umasta, Sa harap ni Inay na nagbigay Buhay sa kagaya kong walang Kwenta Pero bakit ba? Gusto ko ba na isilang nya ang Kagaya kong basura na ay wala pang kwenta? Sukdulan na siguro Ang hinanakit ni Ina sa akin Kayat luha nya'y hindi na napigil Ako'y sinumbatan Lahat ng kamalian ko'y Sinambit Sa unang pagkakataon Si Ina ay nagalit Ako'y nagtaka Sa aking nadarama Ang puso ko'y bakit tila sasabog na Sa nakitang luha Na umagus pababa Isang gaya ko Ang nagpaluha sa Kanya O, anung hirap at Sakit pala Ang makitang lumuha Ang Ginang na nagpalaki't umaruga Sa gaya kong walang kwenta Ngayu'y alam kuna Ang damdamin ni Ina Ako ay nangakong Magbabago na, upang damdami'y ni Ina hindi na masaktan pa At brilyante  nyang mata'y hindi na tumangis pa Ang mahal kong Ina nasa malayo na Paano na ang pramis ko Tila naging abo na Masakit isiping Pagmamahal ay di naipadama Sa nag-iisa kong Reyna Na nagpahalaga sa kagayakong basura na'y wala pang kwenta Sumilip ang Araw Sa mata kong nakapikit Kahit natakluban na ng luha ang mata Batid kong si Ina'y nasa tagiliran ko pala Nakatayo at nakangiti,may alay na pagmamahal ang brilyante nyang mga mata Hinagkan ko si Nanay Tudo bigay ang dabest kong yakap Sabay dampi ng matamis kong halik sakanyang pisngi Batid ko si Nanay ay nagtaka Tila nagulat pa nga sa bago kung pag-asta Labis akong nasaktan Sa panaginip na handa ng may kapal Tiyak ako'y kanyang sinubok Upang malaman ko na ang halaga ni  Nanay ay di lamang sintaas ng bundok Kundi sinlawak din pala dagat Ang mahagkan pala si Nanay Ay Walang kasing sarap Sa haba nang panahon sanay Noon kupa nadanas Ang mayakap si Nanay kahit gaano pa katagal Ay hindi ako magsasawa Ohh,kay saya maranasan ang ganito Ang makapiling si Nanay Buo na ang araw ko Ang pramis ko Nay ay isa lang Mamahalin kita higit pa sa buhay kong taglay basta ba dito kalang at hindi lilisan
0
Apr 26, 2017
Apr 26, 2017 at 2:22 AM UTC
Zuie
Promise ko inay
Ako'y mailap Pag si Ina'y kapiling Kung ako'y umasta parang Hindi sya nakikita Parabang sa isip ko'y ako lang Mag-isa Anong mali? Tanong ko sa  sarili Anong mali at ganito ako Umasta, Sa harap ni Inay na nagbigay Buhay sa kagaya kong walang Kwenta Pero bakit ba? Gusto ko ba na isilang nya ang Kagaya kong basura na ay wala pang kwenta? Sukdulan na siguro Ang hinanakit ni Ina sa akin Kayat luha nya'y hindi na napigil Ako'y sinumbatan Lahat ng kamalian ko'y Sinambit Sa unang pagkakataon Si Ina ay nagalit Ako'y nagtaka Sa aking nadarama Ang puso ko'y bakit tila sasabog na Sa nakitang luha Na umagus pababa Isang gaya ko Ang nagpaluha sa Kanya O, anung hirap at Sakit pala Ang makitang lumuha Ang Ginang na nagpalaki't umaruga Sa gaya kong walang kwenta Ngayu'y alam kuna Ang damdamin ni Ina Ako ay nangakong Magbabago na, upang damdami'y ni Ina hindi na masaktan pa At brilyante  nyang mata'y hindi na tumangis pa Ang mahal kong Ina nasa malayo na Paano na ang pramis ko Tila naging abo na Masakit isiping Pagmamahal ay di naipadama Sa nag-iisa kong Reyna Na nagpahalaga sa kagayakong basura na'y wala pang kwenta Sumilip ang Araw Sa mata kong nakapikit Kahit natakluban na ng luha ang mata Batid kong si Ina'y nasa tagiliran ko pala Nakatayo at nakangiti,may alay na pagmamahal ang brilyante nyang mga mata Hinagkan ko si Nanay Tudo bigay ang dabest kong yakap Sabay dampi ng matamis kong halik sakanyang pisngi Batid ko si Nanay ay nagtaka Tila nagulat pa nga sa bago kung pag-asta Labis akong nasaktan Sa panaginip na handa ng may kapal Tiyak ako'y kanyang sinubok Upang malaman ko na ang halaga ni  Nanay ay di lamang sintaas ng bundok Kundi sinlawak din pala dagat Ang mahagkan pala si Nanay Ay Walang kasing sarap Sa haba nang panahon sanay Noon kupa nadanas Ang mayakap si Nanay kahit gaano pa katagal Ay hindi ako magsasawa Ohh,kay saya maranasan ang ganito Ang makapiling si Nanay Buo na ang araw ko Ang pramis ko Nay ay isa lang Mamahalin kita higit pa sa buhay kong taglay basta ba dito kalang at hindi lilisan
Continue reading...
75
Paka-isipin ang bawat salitang sasambitin Bigyan ng pansin ang aking damdamin Hindi mo man pansin sa isang minuto lang masaya kong araw ay natakluban na ng lumbay Dahil sa prangka **** bibig Na makabasag araw! Sa buka ng bibig Tagos sa puso't isip Sabay sayong halakhak ang aking pagtangis Sana'y pinag-isipan ang bawat letrang binitawan At sana'y batid mo na ako'y nasaktan At makulay kong araw ay lumisan na ng tuluyan Magandang samahan ay Inagus na ng luha Patungo sa pusong may patlang sa gitna Sanhi ng iyong salita Na tumusok sa gitna Ng aking pusong noo'y banal At buo pa ng pagmamahal ng isang tunay na pamilya Ngayo'y ikaw pa ang galit at ako pa ang sinisi Winika mo pa na akoy sensitibo't Madaling masaktan Gayong ikaw ang may kasalanan At maysanhi ng aking kalungkutan.
0
Jul 2, 2017
Jul 2, 2017 at 12:42 AM UTC
Zuie
May Laman Ang Salita
Paka-isipin ang bawat salitang sasambitin Bigyan ng pansin ang aking damdamin Hindi mo man pansin sa isang minuto lang masaya kong araw ay natakluban na ng lumbay Dahil sa prangka **** bibig Na makabasag araw! Sa buka ng bibig Tagos sa puso't isip Sabay sayong halakhak ang aking pagtangis Sana'y pinag-isipan ang bawat letrang binitawan At sana'y batid mo na ako'y nasaktan At makulay kong araw ay lumisan na ng tuluyan Magandang samahan ay Inagus na ng luha Patungo sa pusong may patlang sa gitna Sanhi ng iyong salita Na tumusok sa gitna Ng aking pusong noo'y banal At buo pa ng pagmamahal ng isang tunay na pamilya Ngayo'y ikaw pa ang galit at ako pa ang sinisi Winika mo pa na akoy sensitibo't Madaling masaktan Gayong ikaw ang may kasalanan At maysanhi ng aking kalungkutan.
Continue reading...
25
naririnig mo ba? ang bell ni manong na nagtitinda ng ice cream. ang mga huni ng iba't ibang klase ng ibon. ang mga harurot ng mga ikot jeep. naririnig mo ba? ang mga tawanan ng mga magkakaibigan mga kuwentuhan, mga tanong at makabuluhang talakayan. naririnig mo ba? ang mga lapis at bolpen ng mga estudyante na kumakayod sa mga papel: husay sa bawat ukit. naririnig mo ba? ang mga yapak ng mga iba't ibang klase ng Pilipino at talino sa kalyeng binudburan ng mga dahong acacia dangal sa bawat apak at kumpas ng kamay, sa bawat hinga. naririnig mo ba? ang mga salitang mapanlinlang, mapang-alipusta ang mga sigaw sa sakit, hiyaw sa hapdi, dahil sa mga hampas at palo ang mga tama ng mga kamao naririnig mo ba? ang mga iyak ang mga hikbi ng mga kaibigan para sa mga kapatid nilang nasaktan. ang mga hagulgol ng mga magulang na nawalan ng anak: mga puso, mga pamilyang hindi na buo. wasak, nasira na. naririnig mo ba? ang mga boses na nananawagan na "tama na" "utang na loob, itigil niyo na" kasi hanggang kailan pa tutugtog ang ng paulit-ulit-ulit ang sirang plaka ng karahasan na patuloy na naririnig sa panahong ito mula pa sa mga nagdaang dekada? nakakalungkot, hindi, nakakasuklam ang mga mapaminsalang kaganapan na nangyayari sa ating mahal na pamantasan. ang tawag sa atin ay mga iskolar ng bayan, para sa bayan pero paano tayo mabubuhay nang para sa iba kung paminsan hindi nga makita ang pagmamahal at respeto sa atin mismo, mga kapwang magkaeskwela. hahayaan na lang ba natin ang ating mga sarili na magpadala sa indak ng karumaldumal na kanta ng kalupitan? hahayaan na lang ba ang mga isipan na matulog. hahayaan na lang ba ang mga puso na magmanhid. kailan pa? tama na! nabibingi na ang ating mga tenga. nandiri. nagsasawa. oras na para itigil ang pagtugtog ng mga nota. oras na para tapusin ang karahasan. oras na para talunin ang apatya at walang pagkabahala. oras na para sa hustisya. oras na para sa ating lahat, estudyante man o hindi, may organisasyon man o wala na tumayo, makilahok at umaksyon para pahilumin ang sakit, para itama ang mali. oras na para sindihan ang liwanag dito sa diliman. oras na para mabuhay ang pag-asa ng bayan.
0
Jul 5, 2015
Jul 5, 2015 at 7:47 AM UTC
marge-redelicia
naririnig mo ba?
naririnig mo ba? ang bell ni manong na nagtitinda ng ice cream. ang mga huni ng iba't ibang klase ng ibon. ang mga harurot ng mga ikot jeep. naririnig mo ba? ang mga tawanan ng mga magkakaibigan mga kuwentuhan, mga tanong at makabuluhang talakayan. naririnig mo ba? ang mga lapis at bolpen ng mga estudyante na kumakayod sa mga papel: husay sa bawat ukit. naririnig mo ba? ang mga yapak ng mga iba't ibang klase ng Pilipino at talino sa kalyeng binudburan ng mga dahong acacia dangal sa bawat apak at kumpas ng kamay, sa bawat hinga. naririnig mo ba? ang mga salitang mapanlinlang, mapang-alipusta ang mga sigaw sa sakit, hiyaw sa hapdi, dahil sa mga hampas at palo ang mga tama ng mga kamao naririnig mo ba? ang mga iyak ang mga hikbi ng mga kaibigan para sa mga kapatid nilang nasaktan. ang mga hagulgol ng mga magulang na nawalan ng anak: mga puso, mga pamilyang hindi na buo. wasak, nasira na. naririnig mo ba? ang mga boses na nananawagan na "tama na" "utang na loob, itigil niyo na" kasi hanggang kailan pa tutugtog ang ng paulit-ulit-ulit ang sirang plaka ng karahasan na patuloy na naririnig sa panahong ito mula pa sa mga nagdaang dekada? nakakalungkot, hindi, nakakasuklam ang mga mapaminsalang kaganapan na nangyayari sa ating mahal na pamantasan. ang tawag sa atin ay mga iskolar ng bayan, para sa bayan pero paano tayo mabubuhay nang para sa iba kung paminsan hindi nga makita ang pagmamahal at respeto sa atin mismo, mga kapwang magkaeskwela. hahayaan na lang ba natin ang ating mga sarili na magpadala sa indak ng karumaldumal na kanta ng kalupitan? hahayaan na lang ba ang mga isipan na matulog. hahayaan na lang ba ang mga puso na magmanhid. kailan pa? tama na! nabibingi na ang ating mga tenga. nandiri. nagsasawa. oras na para itigil ang pagtugtog ng mga nota. oras na para tapusin ang karahasan. oras na para talunin ang apatya at walang pagkabahala. oras na para sa hustisya. oras na para sa ating lahat, estudyante man o hindi, may organisasyon man o wala na tumayo, makilahok at umaksyon para pahilumin ang sakit, para itama ang mali. oras na para sindihan ang liwanag dito sa diliman. oras na para mabuhay ang pag-asa ng bayan.
Continue reading...
75
bayan kong mahal sayo'y ibibigay ang aking buhay ipaglalaban ang aking katwiran at karapatan ipagsisigawan ang salitang pagkakaisa at kapayapaan ngunit bakit sa lahat ang may hadlang? tuluyan na bang nabaon sa nakaraan ang kapatiran? mas nanaisin ng karamihan ang kaginhawaan para sa sariling kapakanan ang paggiging  makabayan ay bibitawan nalang kapalit ay maging sa sariling alipin sa bayan magbibingi bingihan na lamang sa mga maling nasaksihan sa mga taong naka upo sa mataas na upuan ang mali ang nagiging tama ang tama ay mailap ng makita anung silbi ng mga pinaglalaban kung ang lahat ayaw makipag laban? sakim sa sarili at sarili lang ang mahalaga wala na ang mga bayani patay na! kailan may walang tunay na kalayaan sa ating bayan dahil ang lahat ay ang nais lang ang sariling interes at kapakanan nasayang lang ang watawat na hinabi ng ating mga bayani hindi pagkakaisa ang nasa ang nasa isipan kundi paano maka isa sa lahat bayani ba ay isang nalang alamat? wala na bang mag aangat at magsasabing dapat ipaglaban ang karapatan? nagiging mahirap ang mahirap at sa pera silay salat ang mayaman ay nagtataas ng bakuran upang di makita ang tunay na kalagayan iiyak na lamang ang mga tunay na nagmamahal sa bayan wala na nga ang tunay na kahulugan ng kapatiran di na isa ang bawat kulay ng watawat kundi ito'y kulay kung saan ka dapat mabilang naging pangkat ang kulay, naging simbolo na ng watak watak na paniniwala di na siguro magiging buo ang kulay ng watawat ang kapayapaan ay di magiging sapat wala na! hindi na magiging isa ang mga pulo ng bayan nagiging paligsahan na lang kung sino ang magiging una at tatawanan ang talunan sa inaakalang laban ng pinaka magaling, di man lang maiisip na pagkakaisa sana bayan kung magiliw paanu na? di na ba magkakaisa? o sadyang mailap na talaga ang tinatawag na pagkakaisa.
0
Mar 5, 2018
Mar 5, 2018 at 11:31 PM UTC
NAD2
MAKATA
bayan kong mahal sayo'y ibibigay ang aking buhay ipaglalaban ang aking katwiran at karapatan ipagsisigawan ang salitang pagkakaisa at kapayapaan ngunit bakit sa lahat ang may hadlang? tuluyan na bang nabaon sa nakaraan ang kapatiran? mas nanaisin ng karamihan ang kaginhawaan para sa sariling kapakanan ang paggiging  makabayan ay bibitawan nalang kapalit ay maging sa sariling alipin sa bayan magbibingi bingihan na lamang sa mga maling nasaksihan sa mga taong naka upo sa mataas na upuan ang mali ang nagiging tama ang tama ay mailap ng makita anung silbi ng mga pinaglalaban kung ang lahat ayaw makipag laban? sakim sa sarili at sarili lang ang mahalaga wala na ang mga bayani patay na! kailan may walang tunay na kalayaan sa ating bayan dahil ang lahat ay ang nais lang ang sariling interes at kapakanan nasayang lang ang watawat na hinabi ng ating mga bayani hindi pagkakaisa ang nasa ang nasa isipan kundi paano maka isa sa lahat bayani ba ay isang nalang alamat? wala na bang mag aangat at magsasabing dapat ipaglaban ang karapatan? nagiging mahirap ang mahirap at sa pera silay salat ang mayaman ay nagtataas ng bakuran upang di makita ang tunay na kalagayan iiyak na lamang ang mga tunay na nagmamahal sa bayan wala na nga ang tunay na kahulugan ng kapatiran di na isa ang bawat kulay ng watawat kundi ito'y kulay kung saan ka dapat mabilang naging pangkat ang kulay, naging simbolo na ng watak watak na paniniwala di na siguro magiging buo ang kulay ng watawat ang kapayapaan ay di magiging sapat wala na! hindi na magiging isa ang mga pulo ng bayan nagiging paligsahan na lang kung sino ang magiging una at tatawanan ang talunan sa inaakalang laban ng pinaka magaling, di man lang maiisip na pagkakaisa sana bayan kung magiliw paanu na? di na ba magkakaisa? o sadyang mailap na talaga ang tinatawag na pagkakaisa.
Continue reading...
30
IKA-9 NG NOBYEMBRE, 2 MIL QUINCE TAONG KASALUKUYAN KASALUKUYAN AKO NAGMUMUNI KUNG KAILAN AT ILAN ilan pa kaya sa inyo ang sa akin ay naniniwala naniniwalang kaya ko pang magpatuloy magpatuloy sa aking mga adhikain adhikain na nagsisilbing inspirasyon inspirasyong bumubuhay sa aking mga anak mga anak na gagabay sa ating pagtanda sa ating pagtanda...tanging hiling ko,tayo ay buo pa rin buo pa rin ang pananampalataya,pag-ibig at pag-asa pag-asang maituturing na ginto sa loob ng kahon loob ng kahon na siyang daanan ng mga mensahe mensaheng dapat ingatan at gawing pribado pribado na hindi tulad ng aking buhay aking buhay na nakasalalay sa mundo ng mga makata makata ng bawat lahi na minsan nang pinag-apoy ang mitsa at tuloyang  nagningas nagningas hanggang sa pumutok  ang araw ANG ARAW NG KASARINLAN ay KASAYSAYAN ng KALAYAAN! kalayaang makapagpahayag ng sariling himig at pahiwatig nitong aking IKA-DALAWAMPU'T ISANG TULA TULANG PINAMAGATAN KONG =_ PAANYAYA AT PASINAYA _=
0
Nov 27, 2015
Nov 27, 2015 at 12:12 AM UTC
TanglawatPanglaw
=_ PAANYAYA at PASINAYA _=
IKA-9 NG NOBYEMBRE, 2 MIL QUINCE TAONG KASALUKUYAN KASALUKUYAN AKO NAGMUMUNI KUNG KAILAN AT ILAN ilan pa kaya sa inyo ang sa akin ay naniniwala naniniwalang kaya ko pang magpatuloy magpatuloy sa aking mga adhikain adhikain na nagsisilbing inspirasyon inspirasyong bumubuhay sa aking mga anak mga anak na gagabay sa ating pagtanda sa ating pagtanda...tanging hiling ko,tayo ay buo pa rin buo pa rin ang pananampalataya,pag-ibig at pag-asa pag-asang maituturing na ginto sa loob ng kahon loob ng kahon na siyang daanan ng mga mensahe mensaheng dapat ingatan at gawing pribado pribado na hindi tulad ng aking buhay aking buhay na nakasalalay sa mundo ng mga makata makata ng bawat lahi na minsan nang pinag-apoy ang mitsa at tuloyang  nagningas nagningas hanggang sa pumutok  ang araw ANG ARAW NG KASARINLAN ay KASAYSAYAN ng KALAYAAN! kalayaang makapagpahayag ng sariling himig at pahiwatig nitong aking IKA-DALAWAMPU'T ISANG TULA TULANG PINAMAGATAN KONG =_ PAANYAYA AT PASINAYA _=
Continue reading...
22
Patawad, Sa lahat ng mga bagay na nawala Sa mga oras na nasayang Sa mga tawanan at kwentuhang hindi na mauulit Sa mga luhang hindi alam kung kailan titigil Sa mga pagkakataong pinalipas Totoo nga Hindi sapat ang pagmamahal Kailangang paghirapan at pagtrabahuan Pero paano mo nga ba masasabi na mahal mo talaga ang isang tao? Kung puro sakit na lang ang nararanasan Hindi sapat ang pagmamahal Sa dinami-dami ng dahilan para umalis ka sa isang relasyon, bakit ka nga ba nananatili? Dahil sa pagmamahal na pinanghahawakan mo? Pero paano kung yung ka-isa isang dahilan kung bakit ka nananatili ay nararamdaman mo nang unti-unting nawawala? 'Wag mo nang pahirapan ang sarili mo at ang minamahal mo o nagmamahal sa'yo 'Wag **** hintayin dumating sa punto na wala nang matira sa inyo pareho Hindi tama ang "ibigay mo ang lahat" Tandaan mo na bago ka magmahal ng ibang tao, kailangang buo ang sarili mo Sa isang relasyon, dalawang tao ang dapat na nagtutulungan Hindi isa lang Hindi isa lang ang masaya Hindi isa lang ang umiintindi Hindi sapat na "gagawin ko 'to para mapasaya siya" Siguro nga, mahirap talagang magmahal Pero ganun naman talaga diba? Pag para sa taong mahal mo, lahat kakayanin mo Pero sapat nga ba yun? Hindi. Dahil paano ka magmamahal kung ikaw mismo ubos na? Paano ka magbibigay kung ikaw mismo wala na? Hindi ka nagmamahal para buuin ang isang taong wasak Hindi ka nagmamahal para baguhin ang isang tao Hindi ka nagmamahal para may maipagyabang ka sa mga kaibigan mo Hindi ka nagmamahal para waldasin ang pera ng magulang mo Nagmamahal ka para sa ikabubuti ng pagkatao mo at ng minamahal mo Nagmamahal ka para malaman mo kung bakit ka talaga nandito sa mundong 'to Nagmamahal ka para maging masaya, hindi para maging miserable Dahil kung gusto mo lang din naman maging problemado, maraming problema ang Pilipinas na pwede **** atupagin Kung nagmamahal ka na lang para masaktan at makasakit, hindi na yan pagmamahal Ang pagmamahal ay hindi katumbas ng pagpapakatanga Oo, may mga bagay na magagawa mo lang dahil sa pag-ibig Pero kung magpapaka-tanga ka na rin lang, hindi mo ba mas gugustuhin na matuto at malaman ang mga mas importanteng bagay sa mundo? Totoo nga, there's more to life than love Hindi mo kailangan madaliin ang pag-ibig dahil marami pang pwedeng mangyari sa buhay mo Marami ka pang makikilala 'Wag **** paikutin ang mundo mo sa isang tao na walang kasiguraduhan na magtatagal sa buhay mo Bakit hindi mo muna buuin ang sarili mo hanggang sa dumating ang taong magmamahal sa'yo na kapantay ng pagmamahal na kaya **** ibigay?
0
Aug 31, 2016
Aug 31, 2016 at 4:34 AM UTC
ppappiyongs
To Whom It May Concern:
Patawad, Sa lahat ng mga bagay na nawala Sa mga oras na nasayang Sa mga tawanan at kwentuhang hindi na mauulit Sa mga luhang hindi alam kung kailan titigil Sa mga pagkakataong pinalipas Totoo nga Hindi sapat ang pagmamahal Kailangang paghirapan at pagtrabahuan Pero paano mo nga ba masasabi na mahal mo talaga ang isang tao? Kung puro sakit na lang ang nararanasan Hindi sapat ang pagmamahal Sa dinami-dami ng dahilan para umalis ka sa isang relasyon, bakit ka nga ba nananatili? Dahil sa pagmamahal na pinanghahawakan mo? Pero paano kung yung ka-isa isang dahilan kung bakit ka nananatili ay nararamdaman mo nang unti-unting nawawala? 'Wag mo nang pahirapan ang sarili mo at ang minamahal mo o nagmamahal sa'yo 'Wag **** hintayin dumating sa punto na wala nang matira sa inyo pareho Hindi tama ang "ibigay mo ang lahat" Tandaan mo na bago ka magmahal ng ibang tao, kailangang buo ang sarili mo Sa isang relasyon, dalawang tao ang dapat na nagtutulungan Hindi isa lang Hindi isa lang ang masaya Hindi isa lang ang umiintindi Hindi sapat na "gagawin ko 'to para mapasaya siya" Siguro nga, mahirap talagang magmahal Pero ganun naman talaga diba? Pag para sa taong mahal mo, lahat kakayanin mo Pero sapat nga ba yun? Hindi. Dahil paano ka magmamahal kung ikaw mismo ubos na? Paano ka magbibigay kung ikaw mismo wala na? Hindi ka nagmamahal para buuin ang isang taong wasak Hindi ka nagmamahal para baguhin ang isang tao Hindi ka nagmamahal para may maipagyabang ka sa mga kaibigan mo Hindi ka nagmamahal para waldasin ang pera ng magulang mo Nagmamahal ka para sa ikabubuti ng pagkatao mo at ng minamahal mo Nagmamahal ka para malaman mo kung bakit ka talaga nandito sa mundong 'to Nagmamahal ka para maging masaya, hindi para maging miserable Dahil kung gusto mo lang din naman maging problemado, maraming problema ang Pilipinas na pwede **** atupagin Kung nagmamahal ka na lang para masaktan at makasakit, hindi na yan pagmamahal Ang pagmamahal ay hindi katumbas ng pagpapakatanga Oo, may mga bagay na magagawa mo lang dahil sa pag-ibig Pero kung magpapaka-tanga ka na rin lang, hindi mo ba mas gugustuhin na matuto at malaman ang mga mas importanteng bagay sa mundo? Totoo nga, there's more to life than love Hindi mo kailangan madaliin ang pag-ibig dahil marami pang pwedeng mangyari sa buhay mo Marami ka pang makikilala 'Wag **** paikutin ang mundo mo sa isang tao na walang kasiguraduhan na magtatagal sa buhay mo Bakit hindi mo muna buuin ang sarili mo hanggang sa dumating ang taong magmamahal sa'yo na kapantay ng pagmamahal na kaya **** ibigay?
Continue reading...
48
Ito ay isang maligayang araw Dahil ito'y ang iyong kaarawan, Wag mo kalimutan ang iyong ilaw ikaw ang aming gabay sa daanan, HInding hindi ko makakalimutan Ang araw na tayo'y may kaligayahan, Memorya na ito'y aking ingatan 'Di mahalintulad ang kasiyahan Dahil sayo ako'y may natutunan Na wag **** tigilan ang kasiyahan, Ito din ang iyong pagsisisihan Parang araw na puno ng kariktan, Itong araw na ikaw ay masaya kahit isang lungkot, walang makita, Dapat ang iyong araw ay di masira Nakakasira sa iyong kay ganda, Walang sinuman ay isang perpekto Sa aking paningin ika'y kompleto, Hindi mo kailangang magpabago Dahil masaya na ako sa iyo, Masaya kami kapag kasama ka Na kalokohan **** nakakatuwa, Mga tuwaan na nakakahawa Na kinalalabasan ay himala, Ikaw pa din ang bituin sa dilim Nagbibigay sa taong may kulimlim, Ang mga tawanan na walang tigil Mga saya na madaling mapansin, Itong panahon ay muling aahon Walang rason para ika'y matakot, Walang panahon para tumalikod Dahil hindi ito ang iyong desisyon, Sana natuwa ka sa 'king regalo BInigay ko dito ang aking buo, Hindi kayang ikumpara sa ginto Dahil hindi ito isang trabaho, Ito'y ginawa ko sa aking gusto Na sana walang mangyaring magulo, Itong tula ay para lang sa iyo 'Di ko magawa para sa iba 'to. Dapat lahat ay palaging masaya Para walang madulot na problema, Ang panahon ay lalong gumaganda Kapag lahat may magandang balita, Ikaw ang may dulot ng kasiyahan Na punong puno ng kaligayahan, Hindi dapat itong pinagdudahan Parang araw tayo'y nagkakitaan, Walang saya kapag may kakulangan Dahil lahat ay walang kahulugan, Katulad ng masayang kaarawan Walang silbe kapag ika'y nawalan.
0
Dec 13, 2019
Dec 13, 2019 at 6:04 AM UTC
Solidshot
Maligayang Kaarawan
Ito ay isang maligayang araw Dahil ito'y ang iyong kaarawan, Wag mo kalimutan ang iyong ilaw ikaw ang aming gabay sa daanan, HInding hindi ko makakalimutan Ang araw na tayo'y may kaligayahan, Memorya na ito'y aking ingatan 'Di mahalintulad ang kasiyahan Dahil sayo ako'y may natutunan Na wag **** tigilan ang kasiyahan, Ito din ang iyong pagsisisihan Parang araw na puno ng kariktan, Itong araw na ikaw ay masaya kahit isang lungkot, walang makita, Dapat ang iyong araw ay di masira Nakakasira sa iyong kay ganda, Walang sinuman ay isang perpekto Sa aking paningin ika'y kompleto, Hindi mo kailangang magpabago Dahil masaya na ako sa iyo, Masaya kami kapag kasama ka Na kalokohan **** nakakatuwa, Mga tuwaan na nakakahawa Na kinalalabasan ay himala, Ikaw pa din ang bituin sa dilim Nagbibigay sa taong may kulimlim, Ang mga tawanan na walang tigil Mga saya na madaling mapansin, Itong panahon ay muling aahon Walang rason para ika'y matakot, Walang panahon para tumalikod Dahil hindi ito ang iyong desisyon, Sana natuwa ka sa 'king regalo BInigay ko dito ang aking buo, Hindi kayang ikumpara sa ginto Dahil hindi ito isang trabaho, Ito'y ginawa ko sa aking gusto Na sana walang mangyaring magulo, Itong tula ay para lang sa iyo 'Di ko magawa para sa iba 'to. Dapat lahat ay palaging masaya Para walang madulot na problema, Ang panahon ay lalong gumaganda Kapag lahat may magandang balita, Ikaw ang may dulot ng kasiyahan Na punong puno ng kaligayahan, Hindi dapat itong pinagdudahan Parang araw tayo'y nagkakitaan, Walang saya kapag may kakulangan Dahil lahat ay walang kahulugan, Katulad ng masayang kaarawan Walang silbe kapag ika'y nawalan.
Continue reading...
52
*parang pag mamahal ko sayo walang "end point" hindi ko alam kung bakit pero kailangan **** gumawa ng kababalaghan para magkaroon ng end point ang bilog kong pagmamahal sayo bakit? hindi pa ba sapat sayo ang tapat at buo kong pagmamahal? hindi pa ba sapat ang walang end point kong pagmamahal para sayo kaya mo nagawang mag sinungaling sakin? katulad mo, pagod na din ako pagod na akong umintindi kahit gusto kong pilitin, ayoko na sayangin oras ko dahil binigyan kita ng second chance pero hindi mo pinahalagahan oo, life is full of second chances pero hindi ako yung tipong tao na sobrang bait na mas pipiliin bigyan ng isa pang pagkakataon ang ibang tao para lang mapasaya sila sa punto na alam naman niya na hindi siya masaya sa magiging desisyon niya simula palang ng relasyon natin, ikaw inuna ko lagi isipin bago sarili ko kahit may mga oras na gusto ko bumitaw, inisip ko muna mararamdaman mo kahit nahihirapan na ako intindihin ka pero may faith at tiwala ako sayo na magbabago ka, na magiging tapat ka sakin, na ang ibibigay mo lamang sakin ay wala kundi ang katotohanan pero nagkamali ako nagkamali ako na pinagkatiwalaan kita nagkamali ako na nagkaroon pa ako ng faith sayo lagi ko tinatanong sa sarili ko nun "dapat pa ba kitang pagkatiwalaan?" sagot ko laging oo, dahil ang pagmamahal ko sayo ay lamang sa mga pagkakamali mo pero pinatunayan mo na mali ang sagot ko   kahit alam ko pagkatao mo, binigay ko sayo buo kong tiwala pero sinira mo wasak na wasak sa landas na hindi na kita kayang balikan dahil ayoko pumasok sa isang relasyon kung wala akong tiwala sa isang tao pagod ka na? mas pagod ako nasaktan ka? mas nasaktan ako binigay ko sayo buong puso ko pero binalik mo ng durog salamat salamat sa pag pasok sa buhay ko at nag silbi kang isang aral sakin salamat sa masasayang araw natin na parang kaya ko pa bilangin sa aking mga daliri.*
0
Feb 29, 2016
Feb 29, 2016 at 7:25 AM UTC
irlomak
Bilog
*parang pag mamahal ko sayo walang "end point" hindi ko alam kung bakit pero kailangan **** gumawa ng kababalaghan para magkaroon ng end point ang bilog kong pagmamahal sayo bakit? hindi pa ba sapat sayo ang tapat at buo kong pagmamahal? hindi pa ba sapat ang walang end point kong pagmamahal para sayo kaya mo nagawang mag sinungaling sakin? katulad mo, pagod na din ako pagod na akong umintindi kahit gusto kong pilitin, ayoko na sayangin oras ko dahil binigyan kita ng second chance pero hindi mo pinahalagahan oo, life is full of second chances pero hindi ako yung tipong tao na sobrang bait na mas pipiliin bigyan ng isa pang pagkakataon ang ibang tao para lang mapasaya sila sa punto na alam naman niya na hindi siya masaya sa magiging desisyon niya simula palang ng relasyon natin, ikaw inuna ko lagi isipin bago sarili ko kahit may mga oras na gusto ko bumitaw, inisip ko muna mararamdaman mo kahit nahihirapan na ako intindihin ka pero may faith at tiwala ako sayo na magbabago ka, na magiging tapat ka sakin, na ang ibibigay mo lamang sakin ay wala kundi ang katotohanan pero nagkamali ako nagkamali ako na pinagkatiwalaan kita nagkamali ako na nagkaroon pa ako ng faith sayo lagi ko tinatanong sa sarili ko nun "dapat pa ba kitang pagkatiwalaan?" sagot ko laging oo, dahil ang pagmamahal ko sayo ay lamang sa mga pagkakamali mo pero pinatunayan mo na mali ang sagot ko   kahit alam ko pagkatao mo, binigay ko sayo buo kong tiwala pero sinira mo wasak na wasak sa landas na hindi na kita kayang balikan dahil ayoko pumasok sa isang relasyon kung wala akong tiwala sa isang tao pagod ka na? mas pagod ako nasaktan ka? mas nasaktan ako binigay ko sayo buong puso ko pero binalik mo ng durog salamat salamat sa pag pasok sa buhay ko at nag silbi kang isang aral sakin salamat sa masasayang araw natin na parang kaya ko pa bilangin sa aking mga daliri.*
Continue reading...
37
May mga bagay na kailangan Kung tanggapin kahit hindi ko maunawaan Na ang dating buo ngayon ay sira na Na ang dating masayang pamilya ngayon ay wala na Paulit ulit na binubulong ng aking isip Maraming tanung sakin isip Paano nga ba ? Anu nga ba? Wala na bang pag asa ? O kailangan ko nalang tanggapin Na aking magulang ay wala na Wala na??? Wala na ?? Wala na!! Wala ng pag asa na maging isa muli O hindi na ba ma bubuo muli O kailangan kung tanggapin na Aking magulang ko ay may iba ng pamilya Oo meron ng ibang pamilya ! Aking sambit sapagsapit ng pasko Sabi ko kahit walang handa sa pasko Basta buo ang pamilya masaya na ako Pero nagkamali ako sapagkat ako'y mag isa nalang Ito ang unang pasko na hindi tayo magkakasama Ito ang unang pasko na ako lang mag isa. Lagi mo sanang tandaan sakabila ng ulan meron bahaghari Magkakaroon muli ng mga ngiti sa labi Lage mo sanang tandaan iwan ka man ng iyong ama't ina Ako'y nasa tabi mo na Ako'y mananatili sayong piling Handang sumagot sayong hiling Ika'y manatili lamang sakin piling At ako'y mananatiling sayong piling Ang mga sinira ay aking bubuoing Ang mga nawala ay aking hahanapin Sapagkat nung Una pa man ito na aking layunin Sakin lamang ay magtiwala at manalig Buong puso sakin ay isalig Hindi kita pagkukulangin Patuloy kitang mamahalin Ang iyong magulang aking gigisingin Sa maling mga hangarin Upang ibalik sa dating nitong layunin Kung sa tao ito'y impossible Sakin ay possible Magkatiwala ka lang sakin Lahat ay aking gagawin Diyos ay may layunin.
0
Sep 28, 2020
Sep 28, 2020 at 6:44 AM UTC
eksartys
Buwak na pamilya
May mga bagay na kailangan Kung tanggapin kahit hindi ko maunawaan Na ang dating buo ngayon ay sira na Na ang dating masayang pamilya ngayon ay wala na Paulit ulit na binubulong ng aking isip Maraming tanung sakin isip Paano nga ba ? Anu nga ba? Wala na bang pag asa ? O kailangan ko nalang tanggapin Na aking magulang ay wala na Wala na??? Wala na ?? Wala na!! Wala ng pag asa na maging isa muli O hindi na ba ma bubuo muli O kailangan kung tanggapin na Aking magulang ko ay may iba ng pamilya Oo meron ng ibang pamilya ! Aking sambit sapagsapit ng pasko Sabi ko kahit walang handa sa pasko Basta buo ang pamilya masaya na ako Pero nagkamali ako sapagkat ako'y mag isa nalang Ito ang unang pasko na hindi tayo magkakasama Ito ang unang pasko na ako lang mag isa. Lagi mo sanang tandaan sakabila ng ulan meron bahaghari Magkakaroon muli ng mga ngiti sa labi Lage mo sanang tandaan iwan ka man ng iyong ama't ina Ako'y nasa tabi mo na Ako'y mananatili sayong piling Handang sumagot sayong hiling Ika'y manatili lamang sakin piling At ako'y mananatiling sayong piling Ang mga sinira ay aking bubuoing Ang mga nawala ay aking hahanapin Sapagkat nung Una pa man ito na aking layunin Sakin lamang ay magtiwala at manalig Buong puso sakin ay isalig Hindi kita pagkukulangin Patuloy kitang mamahalin Ang iyong magulang aking gigisingin Sa maling mga hangarin Upang ibalik sa dating nitong layunin Kung sa tao ito'y impossible Sakin ay possible Magkatiwala ka lang sakin Lahat ay aking gagawin Diyos ay may layunin.
Continue reading...
44
And in the end, the love you take is the love you make. -The Beatles Isa ito sa mga argumentong dapat lamang pagtalunan. Dahil hindi lahat ng pag-ibig na binibigay mo ay nasusuklian. Masarap lamang itong pakinggan. Noong inibig mo ako, Hindi. Mas tamang sabihin na noong naisip **** iniibig mo na ako, Ay mas pinili **** huwag magbigay ng buo. Hindi ko alam sa'yo pero ikaw na ang pinaka-duwag na taong nakilala ko. Naaalala ko noon ang mga sugat at pilat na naiwan niyang nakatatak at nakakabit sa mga braso mo. Nakikita ko ang mga bakas ng mga hampas nya sa mga balikat mo. Bawat kagat at kalmot at gasgas na ibinigay n'ya sa'yo, Sa mga pagkakataon na akala mo wala lang, Naramdaman ko. Pinaramdam mo silang lahat sa akin. Anghirap palang pilitin na bumuo nang puso na ayaw magpabuo sa'yo. Hindi ko din kasi alam dati na kailangan, ang kagustuhang maghilom, Manggaling sa kanya mismo. Pinilit kong pagtagpi-tagpiin ang mga piraso **** nakakalat sa sahig mula nang binitiwan ka n'ya. Sinubukan kong gamutin ang lahat ng sakit na nagpapanatili sa iyong gising sa alas-tres ng umaga. Pinili kong mahulog sa iyo kahit alam kong mas malabo pa sa tubig ng Ilog Pasig ang pag-asa Na maisip **** sa iyo lang ako. Iyong-iyo lang ako. May mga pagkakataon na nakikita ng ibang tao ang mga pagbabago na akala nila ay ako ang dahilan pero ang hindi nila alam, Sa dami at haba ng mga sakit na iyong naramdaman, Natuto ka lamang na itago silang lahat sa loob mo. Na sa kahit na anong oras, pwede silang lahat lumabas at lamunin na lang ako ng buo. Oo. Ako. Dahil mas pinili kong lumapit sa'yo. Iyong-iyo lang ako. May mga pagkakataon na gusto kong isipin Na ang bagong taginting ng mga tawa mo ay dahil sa akin. Na ang mga panaginip mo kapag ikaw ay mahimbing, ako ang laman. Na ang mga pangarap mo sa hinaharap ay ako ang hiling. At ang bawat pulso mo ay para sa akin lamang. Dahil sa iyo lang ako. Iyong-iyo lang ako. Pero hindi. Dahil andami mo nang natutunang paraan para magtago. Napakadami na ng mga pagkakataon na sinayang mo. Ang akala mo, lahat ng pagkabigo mo sa pag-ibig dati Ay natulungan kang maging mas malakas, mas matatag, mas matalino. Pero hindi. Dahil papasok sa isang bagong pag-ibig ay tinangay mo lahat ng galit. Iniwan mo ang mga aral na natutunan mo maliban sa "Ang pag-ibig ay hindi dapat pagkatiwalaan." Ang tanging bagay na hinahabol mo, na pinipilit **** makuha, Na pinipilit mo dating kapitan kahit na wala na, Ang bagay na akala mo ay lubos sa iyong magpapasaya, Tinitignan mo na may pagdududa ang iyong mga mata. At unti-unti kang nabulag. At hindi mo nakita ang pagibig na nasa harap mo na. Lumipad at nawala. Hindi bulag ang pag-ibig. Bulag ang mga taong pinipilit tumingin sa araw dahil gusto nilang makakita ng liwanag ngunit ayaw alisin ang kanilang mga de-kolor na antipara. Wala kang natutunan sa nakaraan. Hindi ka nga nasasaktan. Hindi mo naman mahagilap ang tunay **** kaligayahan.
0
Jun 9, 2016
Jun 9, 2016 at 1:58 AM UTC
karl-allen
Ang kaibahan ng katalinuhan at kaduwagan
And in the end, the love you take is the love you make. -The Beatles Isa ito sa mga argumentong dapat lamang pagtalunan. Dahil hindi lahat ng pag-ibig na binibigay mo ay nasusuklian. Masarap lamang itong pakinggan. Noong inibig mo ako, Hindi. Mas tamang sabihin na noong naisip **** iniibig mo na ako, Ay mas pinili **** huwag magbigay ng buo. Hindi ko alam sa'yo pero ikaw na ang pinaka-duwag na taong nakilala ko. Naaalala ko noon ang mga sugat at pilat na naiwan niyang nakatatak at nakakabit sa mga braso mo. Nakikita ko ang mga bakas ng mga hampas nya sa mga balikat mo. Bawat kagat at kalmot at gasgas na ibinigay n'ya sa'yo, Sa mga pagkakataon na akala mo wala lang, Naramdaman ko. Pinaramdam mo silang lahat sa akin. Anghirap palang pilitin na bumuo nang puso na ayaw magpabuo sa'yo. Hindi ko din kasi alam dati na kailangan, ang kagustuhang maghilom, Manggaling sa kanya mismo. Pinilit kong pagtagpi-tagpiin ang mga piraso **** nakakalat sa sahig mula nang binitiwan ka n'ya. Sinubukan kong gamutin ang lahat ng sakit na nagpapanatili sa iyong gising sa alas-tres ng umaga. Pinili kong mahulog sa iyo kahit alam kong mas malabo pa sa tubig ng Ilog Pasig ang pag-asa Na maisip **** sa iyo lang ako. Iyong-iyo lang ako. May mga pagkakataon na nakikita ng ibang tao ang mga pagbabago na akala nila ay ako ang dahilan pero ang hindi nila alam, Sa dami at haba ng mga sakit na iyong naramdaman, Natuto ka lamang na itago silang lahat sa loob mo. Na sa kahit na anong oras, pwede silang lahat lumabas at lamunin na lang ako ng buo. Oo. Ako. Dahil mas pinili kong lumapit sa'yo. Iyong-iyo lang ako. May mga pagkakataon na gusto kong isipin Na ang bagong taginting ng mga tawa mo ay dahil sa akin. Na ang mga panaginip mo kapag ikaw ay mahimbing, ako ang laman. Na ang mga pangarap mo sa hinaharap ay ako ang hiling. At ang bawat pulso mo ay para sa akin lamang. Dahil sa iyo lang ako. Iyong-iyo lang ako. Pero hindi. Dahil andami mo nang natutunang paraan para magtago. Napakadami na ng mga pagkakataon na sinayang mo. Ang akala mo, lahat ng pagkabigo mo sa pag-ibig dati Ay natulungan kang maging mas malakas, mas matatag, mas matalino. Pero hindi. Dahil papasok sa isang bagong pag-ibig ay tinangay mo lahat ng galit. Iniwan mo ang mga aral na natutunan mo maliban sa "Ang pag-ibig ay hindi dapat pagkatiwalaan." Ang tanging bagay na hinahabol mo, na pinipilit **** makuha, Na pinipilit mo dating kapitan kahit na wala na, Ang bagay na akala mo ay lubos sa iyong magpapasaya, Tinitignan mo na may pagdududa ang iyong mga mata. At unti-unti kang nabulag. At hindi mo nakita ang pagibig na nasa harap mo na. Lumipad at nawala. Hindi bulag ang pag-ibig. Bulag ang mga taong pinipilit tumingin sa araw dahil gusto nilang makakita ng liwanag ngunit ayaw alisin ang kanilang mga de-kolor na antipara. Wala kang natutunan sa nakaraan. Hindi ka nga nasasaktan. Hindi mo naman mahagilap ang tunay **** kaligayahan.
Continue reading...
59
totoo and sinasabi nila na sa segundong mawalan ka ng pakialam sa mundo ay bigla nalang itong magpapakita ng pakialam sayo na sa oras na maglaho sa iyong pansin ang tagtuyo biglaan nalang iiyak ang mga ulap para sayo na sa sandaling binitawan mo ang kamay ng gusto ng makawala darating ang ibang kamay na hahawak muli nito ng mas mahigpit, totoo ang sinasabi nila tila mahirap lang maniwala sa sabi-sabi, sa haka-haka dahil hindi nga naman ikaw ang nakatayo sa sapatos nila tiwala tiwala sa pag-angat ng araw na hindi ka nito bibiguin tiwala sa iyong pag-dasal sa mga bituin na kumukuti-kutitap sa gitna ng dilim, ang buwan na sa mga pagkakataong wala ng pag-asa ay kakantahan ka ng may bukas pa, totoo ang sinasabi nila oo darating ang mga araw na bigla ka nalang mapapaiyak sa tuwa, sa lungkot sa paglisan ng taong iniikutan ng buhay mo darating ang mga araw na bigla ka nalang mapapaluhod dahil wala ka ng magawa at wala ka ng matawagan pero tatandaan mo na hindi ka nag-iisa dahil nandito ako, ako ako na kailan ma'y minahal, nagmamahal, at magmamahal sayo kumapit ka lang sa aking kamay sa aking balikat sa aking katawan na kahit ulanan ng pasa at sugat ay ibinibigay ko sayo ng buong buo uulitin ko, totoo ang sinasabi nila na sa gitna ng kawalan sa gitna ng pagsuko sa gitna ng pagbitaw ito mismo ang maghahanap sayo siya mismo ang maghahanap sayo darating at darating ang parte nitong kwento na bubuo sayo at muli nanamang iikot ang iyong mundo pero sa ngayon, sa dito, sa oras na ito habang naghihintay ka pa, ay mali pala, dahil hindi tayo maghihintay at hindi tumigil ang pagtakbo ng oras sa buhay na ito dahil maliwanag pa sa bumbilya ang kamalian ng nakaraan bitawan mo lang at hayaan mo kong isatupad ang aking mga pangako hindi kita iiwanan, tiwala magtiwala ka lang sa huling pagkakataon, uulitin ko, totoo ang sinasabi nila hindi ka nagbubulagbulagan kundi pinagkakatiwalaan mo lang ako ng buong isip at buong puso, ako ako na nagtiwala rin sa Kanya ako na hindi umasa, ngunit humawak sa salita ng aking Ama, ako ito ang tatandaan mo
0
Feb 26, 2016
Feb 26, 2016 at 11:40 AM UTC
reesemeup
Pag-bitaw
totoo and sinasabi nila na sa segundong mawalan ka ng pakialam sa mundo ay bigla nalang itong magpapakita ng pakialam sayo na sa oras na maglaho sa iyong pansin ang tagtuyo biglaan nalang iiyak ang mga ulap para sayo na sa sandaling binitawan mo ang kamay ng gusto ng makawala darating ang ibang kamay na hahawak muli nito ng mas mahigpit, totoo ang sinasabi nila tila mahirap lang maniwala sa sabi-sabi, sa haka-haka dahil hindi nga naman ikaw ang nakatayo sa sapatos nila tiwala tiwala sa pag-angat ng araw na hindi ka nito bibiguin tiwala sa iyong pag-dasal sa mga bituin na kumukuti-kutitap sa gitna ng dilim, ang buwan na sa mga pagkakataong wala ng pag-asa ay kakantahan ka ng may bukas pa, totoo ang sinasabi nila oo darating ang mga araw na bigla ka nalang mapapaiyak sa tuwa, sa lungkot sa paglisan ng taong iniikutan ng buhay mo darating ang mga araw na bigla ka nalang mapapaluhod dahil wala ka ng magawa at wala ka ng matawagan pero tatandaan mo na hindi ka nag-iisa dahil nandito ako, ako ako na kailan ma'y minahal, nagmamahal, at magmamahal sayo kumapit ka lang sa aking kamay sa aking balikat sa aking katawan na kahit ulanan ng pasa at sugat ay ibinibigay ko sayo ng buong buo uulitin ko, totoo ang sinasabi nila na sa gitna ng kawalan sa gitna ng pagsuko sa gitna ng pagbitaw ito mismo ang maghahanap sayo siya mismo ang maghahanap sayo darating at darating ang parte nitong kwento na bubuo sayo at muli nanamang iikot ang iyong mundo pero sa ngayon, sa dito, sa oras na ito habang naghihintay ka pa, ay mali pala, dahil hindi tayo maghihintay at hindi tumigil ang pagtakbo ng oras sa buhay na ito dahil maliwanag pa sa bumbilya ang kamalian ng nakaraan bitawan mo lang at hayaan mo kong isatupad ang aking mga pangako hindi kita iiwanan, tiwala magtiwala ka lang sa huling pagkakataon, uulitin ko, totoo ang sinasabi nila hindi ka nagbubulagbulagan kundi pinagkakatiwalaan mo lang ako ng buong isip at buong puso, ako ako na nagtiwala rin sa Kanya ako na hindi umasa, ngunit humawak sa salita ng aking Ama, ako ito ang tatandaan mo
Continue reading...
66
Magkaroon naman sana ako ng pagmamahal na hindi ko pagsisisihan; Pagmamahal na ika-kasaya ko at makakapawi ng lungkot ko. Pagmamahal na kayang tanggapin ako at ang buong pagkatao ko. Yung pagmamahal na kahit may kulang ay kontentado. Pagmamahal na sa umaga palang na makakatanggap ako ng text mo, ay buo na ang araw ko. At pagmamahal na sigurado ako na ako lang ang laman ng puso mo. Maibibigay mo ba sa akin yan para mapasaya mo ko? Oh kailangan ko nalang tanggapin na walang pagmamahal na perpekto?
0
Jul 19, 2014
Jul 19, 2014 at 2:29 PM UTC
judex-banzuela
Rant
Magkaroon naman sana ako ng pagmamahal na hindi ko pagsisisihan; Pagmamahal na ika-kasaya ko at makakapawi ng lungkot ko. Pagmamahal na kayang tanggapin ako at ang buong pagkatao ko. Yung pagmamahal na kahit may kulang ay kontentado. Pagmamahal na sa umaga palang na makakatanggap ako ng text mo, ay buo na ang araw ko. At pagmamahal na sigurado ako na ako lang ang laman ng puso mo. Maibibigay mo ba sa akin yan para mapasaya mo ko? Oh kailangan ko nalang tanggapin na walang pagmamahal na perpekto?
Continue reading...
1
Kung bibigyan ako ng pagkakataon, Magsusulat akong muli. Kung saan hindi ko pa ramdam ang sakit, Kung saan hindi ko pa ramdam ang pait, Kung saan masaya ang umpisa at masarap pa ang huli. Kung saan buo pa ang sarili at wala pang pilas ang pagkatao Kung saan ang lahat ay umiikot pa sa ating dalawa. Isusulat kita, Paulit ulit kong isusulat ang ilang berso ng ating kwento Dalhin man ako sa malayong pinagmulan nito, O dalhin man ako sa masakit na katotohanan nito. Isusulat ko pa rin ng paulit ulit ang mga kwento natin, At patuloy kong babaguhin hanggang ang lahat ay maging tama. Sa paraang gusto ko, Sa paraang maisasalba ko ang salitang "tayo". Kahit parusahan man ako ng mundo, Ikaw at ikaw pa rin ang mamahalin ko. Hindi man alam ng mga tao, Hindi man ako pagbigyan ng puso nyang mahalin ka. Ilayo ka man nya, Lumayo man kayo, Uulitin ko ang mga kwento ko, Hanggang mag tama muli ang mundo mo at mundo ko. Mamahalin kita ng paulit ulit. Hanggang ang salitang pagod na ako ay maging hindi na totoo Hanggang ang luha ko ay matuyo at di na muling tumulo. Mamahalin kita ng paulit ulit, Hanggang huling hininga ko, uulitin ko ang pagkakataong ito.
0
Mar 22, 2018
Mar 22, 2018 at 1:17 AM UTC
khat_R
ikaw ang pahina, ang tinta at tula.
Kung bibigyan ako ng pagkakataon, Magsusulat akong muli. Kung saan hindi ko pa ramdam ang sakit, Kung saan hindi ko pa ramdam ang pait, Kung saan masaya ang umpisa at masarap pa ang huli. Kung saan buo pa ang sarili at wala pang pilas ang pagkatao Kung saan ang lahat ay umiikot pa sa ating dalawa. Isusulat kita, Paulit ulit kong isusulat ang ilang berso ng ating kwento Dalhin man ako sa malayong pinagmulan nito, O dalhin man ako sa masakit na katotohanan nito. Isusulat ko pa rin ng paulit ulit ang mga kwento natin, At patuloy kong babaguhin hanggang ang lahat ay maging tama. Sa paraang gusto ko, Sa paraang maisasalba ko ang salitang "tayo". Kahit parusahan man ako ng mundo, Ikaw at ikaw pa rin ang mamahalin ko. Hindi man alam ng mga tao, Hindi man ako pagbigyan ng puso nyang mahalin ka. Ilayo ka man nya, Lumayo man kayo, Uulitin ko ang mga kwento ko, Hanggang mag tama muli ang mundo mo at mundo ko. Mamahalin kita ng paulit ulit. Hanggang ang salitang pagod na ako ay maging hindi na totoo Hanggang ang luha ko ay matuyo at di na muling tumulo. Mamahalin kita ng paulit ulit, Hanggang huling hininga ko, uulitin ko ang pagkakataong ito.
Continue reading...
28
Ang iniwan, niloko ng liyag kimkim ang galit sa kaibuturan ay di madaling mapa-ibig Ang masaya na pakisamahan nakalulugod na kaibigan ay di makapagsalita sa harap ng hirang Sa hindi natuto pang umibig ay parang sanggol na madaling umiyak, kailangan akayin Pagkat ito'y hindi maipipilit tulad ng pag-awit ng mga pipit Dalawampung araw na singkad sa yaong buwan ay ang kaarawan na di sa taong bisiesto Kapag may dugong malabnaw at malinaw ay karakaraka lumigwak sa bukang sugat Oras na ipagdiwang ng mga buo at biyak Dalawang kasarian ay kapupunan sa bawat isa
0
Feb 14, 2019
Feb 14, 2019 at 4:57 AM UTC
haringibon
Puso ng Pebrero IV
Ang iniwan, niloko ng liyag kimkim ang galit sa kaibuturan ay di madaling mapa-ibig Ang masaya na pakisamahan nakalulugod na kaibigan ay di makapagsalita sa harap ng hirang Sa hindi natuto pang umibig ay parang sanggol na madaling umiyak, kailangan akayin Pagkat ito'y hindi maipipilit tulad ng pag-awit ng mga pipit Dalawampung araw na singkad sa yaong buwan ay ang kaarawan na di sa taong bisiesto Kapag may dugong malabnaw at malinaw ay karakaraka lumigwak sa bukang sugat Oras na ipagdiwang ng mga buo at biyak Dalawang kasarian ay kapupunan sa bawat isa
Continue reading...
22
Saya, yan lang naman ung gusto kong maramdaman ngayong 2020 na kasama ka Bakit parang hindi ko ito dama gayung kakasimula palang ng taon Pait, sakit, hirap ilan lamang yang nadama ko simula ng pagpasok ng bagong taon Ang hirap, ang hirap isipin kung ikaw pa ba ung minahal ko? Bakit parang pagpasok na pagpasok palang ng taon ika’y nagbago? Pait kasi hindi ko na maramdaman ung tamis at kilig sa bawat yakap at halik mo. Sakit, ang sakit sakit isipin na ako pa ba ung babaeng laman ng puso mo? Hindi ko alam kung paano ito sabihin sayo Dahil napakasensitibo **** tao Mahal,mahal na mahal kita ng buong buo, Ayaw kitang saktan sa mga salitang gusto kong ibahagi sayo Kaya sa tula ko idadaan ang mga to Susubukang maghinay hinay sa mga salitang bibitiwan Mahal ikaw pabayan? Bakit parang hindi? Kung magbiro eh hindi ko alam kung akoy sisimangot o ngingiti Pero sige na nga akong ngingiti nalamang ng Makita **** ayos lang saakin Habang nakangiting naisingpang sa iba nalang tumingin upang hindi mo Makita ang mga lungkot saaking mga mata tatawa para di mahalatang akoy nasasaktan na baka kase pagsumimangot ako ay iyong sabayan mga sumpong na aking nararamdaman eh tatakpan nalamang ng mga tawa. Sige patuloy akong magpapanggap na maging masaya kahit ang aking nararamdaman eh sobrang sakit na kaya ko lamang ito ginagawa upang hindi ka mawala, mahal, sana pag ito’y iyong nabasa wag ka sanang mawalan ng gana o di kaya ay sisihin ang iyong sarili sa kadahilanang ako’y iyong nasasaktan na. ayos lang ako wag kang magalala patuloy na kumakapit upang ang relasyon natin ay hindi masira mahal na mahal kita sana iyong tandaan ngunit ako’y makikiusap lang sana wag ka sanang panghinaan ng loob sa aking mga nasabi at patuloy na lumaban dahil hindi ko na alam ang gagawin pag ika’y nawala pa alalahanin ang saya, tuwa, kulitan na ating nagawa at patuloy na kumapit at subukang ayusin itong problema wag ka lang mawala. Madami pang oras, araw, lingo, buwan,taon o kahit dekada. Wag ka lang bumitaw saaking kamay mahal. Mahal na mahal kita. Tandaan mo yan Mahal na mahal kita kahit ika’y ganyan Madaan yan sa lambing Wag natin ulit sayangin etong pagkakataon Dahil mahal ako na ang nagsasabi na tayo hanggang dulo Away, problema, ilan lamang yan sa mga pagsubok na ating dadaanan Dahil pagtapos ng mga iyan Maganda ang surpresang naghihintay satin. Mahal kapit lang, laban pa. malalagpasan din natin yan.
0
Jan 10, 2020
Jan 10, 2020 at 7:58 AM UTC
LianneIman_
Tayo
Saya, yan lang naman ung gusto kong maramdaman ngayong 2020 na kasama ka Bakit parang hindi ko ito dama gayung kakasimula palang ng taon Pait, sakit, hirap ilan lamang yang nadama ko simula ng pagpasok ng bagong taon Ang hirap, ang hirap isipin kung ikaw pa ba ung minahal ko? Bakit parang pagpasok na pagpasok palang ng taon ika’y nagbago? Pait kasi hindi ko na maramdaman ung tamis at kilig sa bawat yakap at halik mo. Sakit, ang sakit sakit isipin na ako pa ba ung babaeng laman ng puso mo? Hindi ko alam kung paano ito sabihin sayo Dahil napakasensitibo **** tao Mahal,mahal na mahal kita ng buong buo, Ayaw kitang saktan sa mga salitang gusto kong ibahagi sayo Kaya sa tula ko idadaan ang mga to Susubukang maghinay hinay sa mga salitang bibitiwan Mahal ikaw pabayan? Bakit parang hindi? Kung magbiro eh hindi ko alam kung akoy sisimangot o ngingiti Pero sige na nga akong ngingiti nalamang ng Makita **** ayos lang saakin Habang nakangiting naisingpang sa iba nalang tumingin upang hindi mo Makita ang mga lungkot saaking mga mata tatawa para di mahalatang akoy nasasaktan na baka kase pagsumimangot ako ay iyong sabayan mga sumpong na aking nararamdaman eh tatakpan nalamang ng mga tawa. Sige patuloy akong magpapanggap na maging masaya kahit ang aking nararamdaman eh sobrang sakit na kaya ko lamang ito ginagawa upang hindi ka mawala, mahal, sana pag ito’y iyong nabasa wag ka sanang mawalan ng gana o di kaya ay sisihin ang iyong sarili sa kadahilanang ako’y iyong nasasaktan na. ayos lang ako wag kang magalala patuloy na kumakapit upang ang relasyon natin ay hindi masira mahal na mahal kita sana iyong tandaan ngunit ako’y makikiusap lang sana wag ka sanang panghinaan ng loob sa aking mga nasabi at patuloy na lumaban dahil hindi ko na alam ang gagawin pag ika’y nawala pa alalahanin ang saya, tuwa, kulitan na ating nagawa at patuloy na kumapit at subukang ayusin itong problema wag ka lang mawala. Madami pang oras, araw, lingo, buwan,taon o kahit dekada. Wag ka lang bumitaw saaking kamay mahal. Mahal na mahal kita. Tandaan mo yan Mahal na mahal kita kahit ika’y ganyan Madaan yan sa lambing Wag natin ulit sayangin etong pagkakataon Dahil mahal ako na ang nagsasabi na tayo hanggang dulo Away, problema, ilan lamang yan sa mga pagsubok na ating dadaanan Dahil pagtapos ng mga iyan Maganda ang surpresang naghihintay satin. Mahal kapit lang, laban pa. malalagpasan din natin yan.
Continue reading...
45
Anim na taon, Anim na taon ka ng nagpahinga Dahil sa takot na ‘dinulot ng iyong nakaraan Pinilit **** bumangon at magpasya Para manatiling buo kahit wala na s’ya Ang bawat gabi at umaga Ang pinili **** makasama Dahil sila'y hindi magbabago kailanman Di tulad ng iyong sininta na nagsabing Hanggang dulo'y walang iwanan Pero ngayon siya ay nasaan? Anim na taon, Anim na taon **** pinili na mag-isa Dahil nakakulong ka pa rin sa kayraming pangamba Na baka may dumating muli at maging mundo mo sya Tapos isang araw ay gigising ka na namang nag-iisa Sapat na ba ang anim ng taon? Upang palayain ka na sa tanikala ng kahapon Sapat na ba ‘yon upang lumigaya ka na ngayon?. Sapat na ba yun upang muli **** hayaan na may isang tao na muling mag may-ari ng iyong daigdig? Sapat na ba ang anim na taon para muli kang huminga at pumintig? O puso,araw mo ngayon, Pasensya ka na sa anim na taon.. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.
0
Jul 27, 2018
Jul 27, 2018 at 3:51 PM UTC
WordsOfGlen
Anim na Taon
Anim na taon, Anim na taon ka ng nagpahinga Dahil sa takot na ‘dinulot ng iyong nakaraan Pinilit **** bumangon at magpasya Para manatiling buo kahit wala na s’ya Ang bawat gabi at umaga Ang pinili **** makasama Dahil sila'y hindi magbabago kailanman Di tulad ng iyong sininta na nagsabing Hanggang dulo'y walang iwanan Pero ngayon siya ay nasaan? Anim na taon, Anim na taon **** pinili na mag-isa Dahil nakakulong ka pa rin sa kayraming pangamba Na baka may dumating muli at maging mundo mo sya Tapos isang araw ay gigising ka na namang nag-iisa Sapat na ba ang anim ng taon? Upang palayain ka na sa tanikala ng kahapon Sapat na ba ‘yon upang lumigaya ka na ngayon?. Sapat na ba yun upang muli **** hayaan na may isang tao na muling mag may-ari ng iyong daigdig? Sapat na ba ang anim na taon para muli kang huminga at pumintig? O puso,araw mo ngayon, Pasensya ka na sa anim na taon.. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.
Continue reading...
24
isang mukhang naka kubli itinatago ang totoong imahe isang pagkukunwari kailanman hindi maitatago ang katotohanan sa maskara kasinungalingan minsan masaya minsan may pagsisisihan ka minsan masasaktan pero sa bandang huli may matututunan ka ito yung buhay na naranasan ko sa likod ng maskara na itinago ko sa paraan hindi ako tinakasan ang buhay na totoong nararanasan ko gumawa ng sariling mundo na hinango sa imahinasyon paano pa ba makakatakas sa aking buhay na binilanggo ng pag papanggap na hindi ako minahal nila na akala ay ako to hinangaan nila akala totoo marami naniwala na ang nasa harap nila ay nabuhay bilang malinis na tao napag tanto ko na parehas lamang ang tao napaniwala ko at ako mismo ay nalinlang lang din sa kainggitan ko galing sa taong perpekto na kinuhanan ko ng pagkatao. na kahit ako mismo ay nangarap na sana maging ganon man lang din ako kahangaan ng iba at tanggapin bilang patas na tao sa mundo minahal mo lang ba ako dahil sa itsura ko? nagustuhan dahil sinabi kong mayaman at may kotse ako? tinanggap kasi akala mo nakahanap ka ng prince charming mo? pasensya na nagising na rin naman na ko sa katotohanan kahit ako mismo ay napagod na sa pagkukunwaring hindi naman talaga ako. kasi nangarap din ako na tanggapin ako ng buo di dahilsa istura nakaharap sayo dahil gusto ko din ng may taong mamahalin ako kung sino at ano ba ako ayoko na. pagod na ako. dahil inaasahan ko rin naman na kapag nalaman mo ang totoo ay iiwan mo lang din naman ako wala kahit sino mismo ang makakaunawa sa taong gumamit at napilitan itago ang buhay sa isang maskara dahil sa bandang huli ako mismo parin naman ang masasaktan dahil umasa ako na matatanggap ang isang tulad ko sa lipunan
0
Jan 5, 2019
Jan 5, 2019 at 11:18 AM UTC
MiruMcFritz
Maskara
isang mukhang naka kubli itinatago ang totoong imahe isang pagkukunwari kailanman hindi maitatago ang katotohanan sa maskara kasinungalingan minsan masaya minsan may pagsisisihan ka minsan masasaktan pero sa bandang huli may matututunan ka ito yung buhay na naranasan ko sa likod ng maskara na itinago ko sa paraan hindi ako tinakasan ang buhay na totoong nararanasan ko gumawa ng sariling mundo na hinango sa imahinasyon paano pa ba makakatakas sa aking buhay na binilanggo ng pag papanggap na hindi ako minahal nila na akala ay ako to hinangaan nila akala totoo marami naniwala na ang nasa harap nila ay nabuhay bilang malinis na tao napag tanto ko na parehas lamang ang tao napaniwala ko at ako mismo ay nalinlang lang din sa kainggitan ko galing sa taong perpekto na kinuhanan ko ng pagkatao. na kahit ako mismo ay nangarap na sana maging ganon man lang din ako kahangaan ng iba at tanggapin bilang patas na tao sa mundo minahal mo lang ba ako dahil sa itsura ko? nagustuhan dahil sinabi kong mayaman at may kotse ako? tinanggap kasi akala mo nakahanap ka ng prince charming mo? pasensya na nagising na rin naman na ko sa katotohanan kahit ako mismo ay napagod na sa pagkukunwaring hindi naman talaga ako. kasi nangarap din ako na tanggapin ako ng buo di dahilsa istura nakaharap sayo dahil gusto ko din ng may taong mamahalin ako kung sino at ano ba ako ayoko na. pagod na ako. dahil inaasahan ko rin naman na kapag nalaman mo ang totoo ay iiwan mo lang din naman ako wala kahit sino mismo ang makakaunawa sa taong gumamit at napilitan itago ang buhay sa isang maskara dahil sa bandang huli ako mismo parin naman ang masasaktan dahil umasa ako na matatanggap ang isang tulad ko sa lipunan
Continue reading...
63
Ikalawang Kurap Tinatahak ko ng marahan ang isang makinang na landas sa gitna ng mga taong alam kong nananalig din. Hinihila ko ng pilit ang dalawang talampakang hindi dumarampi sa sahig na katulad ko’y nakatingala din sa langit. Ang aking mga palad ay magkaniig at ang mga daliri’y kayakap ang isa’t isa. Naiibsan ang sakit ng aking mga sugat ng nalalanghap kong halimuyak mula sa mga puting bulaklak sa paligid. Tila piraso ng langit ang dambanang ito na kung saan sinasabing tutuparin ang lahat ng mga kahilingan mo at papawiin ang lahat ng sakit at paghihirap na dinaranas ng kahit na sino. Sa lugar na ito nakalilimutan ko ang lahat ng hapdi at pagod na nararanasan ko araw-araw para bang unti-unti niyang hinuhugasan ang buo kong katawan at binibigyan ako ng bagong lakas at pag-asang harapin ang isang bagong bukang liwayway. Habang nananalangin ay napansin ko ang mga matang natuon sa’kin nagmamasid - tila kunot noong nagtatanong kung bakit ang basahang tulad ko na tinalikuran ng lipunan at inaring kanlungan ang lansangan ay naririto’t naninikluhod sa harap ng dalanginan. Alam kong ako’y kanilang napupuna ngunit sila’y bulag. Niyayanig ng aking mga dasal ang buong simbahan ngunit sila’y bingi. May kung sinong hindi ko naaninag ang umakay sa’kin patungo’t papalapit sa dambanang ginigiliw. sa bawat hakbang ay bigla kong naalala ang lahat ng pagdurusa at nasambit ang "salamat sa lahat ng pag-asa." Nilingon ko ang larawan ng madlang dukha’t kaawa ngumiti at binitiwan ang aking huling hininga.
0
Jun 18, 2015
Jun 18, 2015 at 11:44 PM UTC
dalampasigan08
"PIKIT-MATANG LIPUNAN"
Ikalawang Kurap Tinatahak ko ng marahan ang isang makinang na landas sa gitna ng mga taong alam kong nananalig din. Hinihila ko ng pilit ang dalawang talampakang hindi dumarampi sa sahig na katulad ko’y nakatingala din sa langit. Ang aking mga palad ay magkaniig at ang mga daliri’y kayakap ang isa’t isa. Naiibsan ang sakit ng aking mga sugat ng nalalanghap kong halimuyak mula sa mga puting bulaklak sa paligid. Tila piraso ng langit ang dambanang ito na kung saan sinasabing tutuparin ang lahat ng mga kahilingan mo at papawiin ang lahat ng sakit at paghihirap na dinaranas ng kahit na sino. Sa lugar na ito nakalilimutan ko ang lahat ng hapdi at pagod na nararanasan ko araw-araw para bang unti-unti niyang hinuhugasan ang buo kong katawan at binibigyan ako ng bagong lakas at pag-asang harapin ang isang bagong bukang liwayway. Habang nananalangin ay napansin ko ang mga matang natuon sa’kin nagmamasid - tila kunot noong nagtatanong kung bakit ang basahang tulad ko na tinalikuran ng lipunan at inaring kanlungan ang lansangan ay naririto’t naninikluhod sa harap ng dalanginan. Alam kong ako’y kanilang napupuna ngunit sila’y bulag. Niyayanig ng aking mga dasal ang buong simbahan ngunit sila’y bingi. May kung sinong hindi ko naaninag ang umakay sa’kin patungo’t papalapit sa dambanang ginigiliw. sa bawat hakbang ay bigla kong naalala ang lahat ng pagdurusa at nasambit ang "salamat sa lahat ng pag-asa." Nilingon ko ang larawan ng madlang dukha’t kaawa ngumiti at binitiwan ang aking huling hininga.
Continue reading...
19
Mahal kita Di ko maintindihan Ako ay lagi **** iniiwasan Simula lang noong inamin ang pag-ibig na matagal ko sa iyo nilihim Bigay kong mga rosas sa akin ay ibinalik pati ang puso ko na aking inihati Nang hindi na sumugpong ang isang piraso Nalaman ko na kay sakit pala mabigo Tatlong beses nanalamin Hinanap ang sariling kapintasan Buo kong kalooban ay naranasan na madurog nang lubusan Ngayon nagmukmok sa loob ng madilim na kwarto Liwanag ng buwan ay tumungo sa silid at nakapagsulat ako gamit ang hinanakit Mahal, ang una kong salita na  magdudugtong ng aking pagsinta Kita, ang kasunod para malaman mo na ang saklaw ng aking mundo ay tayo lang dalawa Di magtatatapos sa tuldok ang mga huling taludtod at ang ningning ng estrelya ay susundo sa wikang pampag-ibig na puno ng mga ninanais Nais kong tanggapin mo ang aking pag-irog at malaman mo na sa iyo lang ito nakalaan Ikaw ang pinipintuho ng mga ulap at sa ibaba ako'y makikipagsapalaran Nais kong kipkipin mo ang mga rosas na minsan nahiya Dalawang puso natin na sabik Nais ko rin basbasan ito ng langit Gusto ko tumaglay ng katangian na sa iyong mga mata ay kagigiliwan Di man matipuno, may galaw sana akong magalang Nais ko sa isang kubo tayo ay mamituin Sa labas ng bintana, sabay natin ipanalangin na ang pag-iibigan ay pagpalain Tulad ng pananalamin ng mga letra gayun din ang pangyayari sa unang apat na saknong ay kabaliktaran ng aking mga kagustuhan At ang huling mga salita Ang Hiling sa Pasko na tula ko'y pakinggan
0
Dec 12, 2018
Dec 12, 2018 at 5:24 PM UTC
haringibon
Hiling sa Pasko
Mahal kita Di ko maintindihan Ako ay lagi **** iniiwasan Simula lang noong inamin ang pag-ibig na matagal ko sa iyo nilihim Bigay kong mga rosas sa akin ay ibinalik pati ang puso ko na aking inihati Nang hindi na sumugpong ang isang piraso Nalaman ko na kay sakit pala mabigo Tatlong beses nanalamin Hinanap ang sariling kapintasan Buo kong kalooban ay naranasan na madurog nang lubusan Ngayon nagmukmok sa loob ng madilim na kwarto Liwanag ng buwan ay tumungo sa silid at nakapagsulat ako gamit ang hinanakit Mahal, ang una kong salita na  magdudugtong ng aking pagsinta Kita, ang kasunod para malaman mo na ang saklaw ng aking mundo ay tayo lang dalawa Di magtatatapos sa tuldok ang mga huling taludtod at ang ningning ng estrelya ay susundo sa wikang pampag-ibig na puno ng mga ninanais Nais kong tanggapin mo ang aking pag-irog at malaman mo na sa iyo lang ito nakalaan Ikaw ang pinipintuho ng mga ulap at sa ibaba ako'y makikipagsapalaran Nais kong kipkipin mo ang mga rosas na minsan nahiya Dalawang puso natin na sabik Nais ko rin basbasan ito ng langit Gusto ko tumaglay ng katangian na sa iyong mga mata ay kagigiliwan Di man matipuno, may galaw sana akong magalang Nais ko sa isang kubo tayo ay mamituin Sa labas ng bintana, sabay natin ipanalangin na ang pag-iibigan ay pagpalain Tulad ng pananalamin ng mga letra gayun din ang pangyayari sa unang apat na saknong ay kabaliktaran ng aking mga kagustuhan At ang huling mga salita Ang Hiling sa Pasko na tula ko'y pakinggan
Continue reading...
38
Mapupulang mga labi, nakakasilaw niyang ngiti Sa mapupungay na mata, panahon sana'y bumimbin, mapipigilan Ngayon ay magkalapit Mala- porselana niyang kutis, sa pantasiya lang binibini, gagawa ng pamagat Sa palasyo, mahal na prinsesa ang pag-uusapan ay ang mga hilig at libangan para magsaya umabot sa buwan Doon ang imumungkahing kasal Pahabaan ang oras ng pagtanda o mamalagi sa kasaysayan Natandaan pa noong nasulyapan Naging matiyaga na pinagmasdan ang kaaya-ayang katangian Hinintay sa bawat araw upang muli makita Nalapnos na ang higaan pero buo pa ang pagkaalala ng kanyang mukha Bughaw na kaharian ay itinayo sa kaitaasan Kumalat ng karangyaan Sa lawiswis ng kawayan Sa mga bunga ng iba't ibang halaman Bumaba sa trono ang espera Ito'y hindi nagustuhan Ang naganap ay parang katwiran na lumubog at di nasabi Saglit na nabaghan, sa huli'y nangisay
0
Dec 25, 2018
Dec 25, 2018 at 4:47 AM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #28
Mapupulang mga labi, nakakasilaw niyang ngiti Sa mapupungay na mata, panahon sana'y bumimbin, mapipigilan Ngayon ay magkalapit Mala- porselana niyang kutis, sa pantasiya lang binibini, gagawa ng pamagat Sa palasyo, mahal na prinsesa ang pag-uusapan ay ang mga hilig at libangan para magsaya umabot sa buwan Doon ang imumungkahing kasal Pahabaan ang oras ng pagtanda o mamalagi sa kasaysayan Natandaan pa noong nasulyapan Naging matiyaga na pinagmasdan ang kaaya-ayang katangian Hinintay sa bawat araw upang muli makita Nalapnos na ang higaan pero buo pa ang pagkaalala ng kanyang mukha Bughaw na kaharian ay itinayo sa kaitaasan Kumalat ng karangyaan Sa lawiswis ng kawayan Sa mga bunga ng iba't ibang halaman Bumaba sa trono ang espera Ito'y hindi nagustuhan Ang naganap ay parang katwiran na lumubog at di nasabi Saglit na nabaghan, sa huli'y nangisay
Continue reading...
22
Sa labing-apat na araw na nakilala kita Minahal ka ng buo Puso'y napahinto, natulala Dahan-dahang bumilis ang bawat pintig At sa bawat pintig na ginagawa nito Dala'y dugo na umaasang sana mahalin ako Namumulang pisngi Namumulang labi At kagaya ng dugo sa katawan Akoy pinaikot-ikot, ikot, ikot... Hanggang sa maubos ang enerhiya Na baon-baon mula ulo hanggang paa At sa dahon ng saging ako ay ibinalot Na parang betamax Iniluwa ng hindi nasarapan Ikinamuhi dahil sa lasa 'Di ko alam kung ako'y tanga o nagmamahal lamang At kung alin man ako sa dalawa Hindi na mahalaga dahil alam kong mahal kita Sa labing-apat na araw na nakilala kita, Pinaglaruan mo ako At kagaya ng mga bata sa lansangan Ako ay naging kalsada At ikaw, ikaw ang trak Na piniling di pansinin ang mga butas sa ibabaw ng dibdib Dinaanan lang Hinayaang bukas Nakabilad sa araw At sa pagbuhos ng ulan Tinulungang lunurin ng tubig na may dalang putik Sa labing-apat na araw na nakilala kita Minahal ka ng buo Nang walang halong pag-aalinlangan Na di inisip kung mahal din ba ako o hindi Pero sa ating munting panahon Nalaman ko na ikaw ay isang relihiyon Na piniling isantabi ang agham At ako, kagaya ng lahat ng bagay sa mundo mo Ay isang bersikulo lamang ng iyong bibliya Na kung hindi maintindihan Gagabayan ang sariling kamay At ibubuklat ang mga kasunod na pahina Mahal, sa labing-apat na araw na nakilala kita Pagod na akong maging kalsada Ayaw ko nang maging parte ng iyong bibliya At higit sa lahat Hindi ako ang iyong dugo Na gagawing betamax at ibebenta Kapalit sa kapirasong salapi Mahal, hindi ako iyon At ngayong tapos na ang labing apat na araw Magiging mahalaga ako para sa akin Nasaktan, nadurog Pero noon 'yon! Mula ngayon tatanggi na ako Tatanggi akong masaktan Tatanggi akong paglaruan Tatanggi akong gamitin At higit sa lahat tatanggihan na kita Lilimutin ko ang iyong pagkatao gaya ng paglimot mo sa akin. Masakit, pero kaya. Matagal, pero kailangan.
0
Sep 13, 2015
Sep 13, 2015 at 12:17 AM UTC
ken-alorro
Dugo, Kalsada, Bersikulo
Sa labing-apat na araw na nakilala kita Minahal ka ng buo Puso'y napahinto, natulala Dahan-dahang bumilis ang bawat pintig At sa bawat pintig na ginagawa nito Dala'y dugo na umaasang sana mahalin ako Namumulang pisngi Namumulang labi At kagaya ng dugo sa katawan Akoy pinaikot-ikot, ikot, ikot... Hanggang sa maubos ang enerhiya Na baon-baon mula ulo hanggang paa At sa dahon ng saging ako ay ibinalot Na parang betamax Iniluwa ng hindi nasarapan Ikinamuhi dahil sa lasa 'Di ko alam kung ako'y tanga o nagmamahal lamang At kung alin man ako sa dalawa Hindi na mahalaga dahil alam kong mahal kita Sa labing-apat na araw na nakilala kita, Pinaglaruan mo ako At kagaya ng mga bata sa lansangan Ako ay naging kalsada At ikaw, ikaw ang trak Na piniling di pansinin ang mga butas sa ibabaw ng dibdib Dinaanan lang Hinayaang bukas Nakabilad sa araw At sa pagbuhos ng ulan Tinulungang lunurin ng tubig na may dalang putik Sa labing-apat na araw na nakilala kita Minahal ka ng buo Nang walang halong pag-aalinlangan Na di inisip kung mahal din ba ako o hindi Pero sa ating munting panahon Nalaman ko na ikaw ay isang relihiyon Na piniling isantabi ang agham At ako, kagaya ng lahat ng bagay sa mundo mo Ay isang bersikulo lamang ng iyong bibliya Na kung hindi maintindihan Gagabayan ang sariling kamay At ibubuklat ang mga kasunod na pahina Mahal, sa labing-apat na araw na nakilala kita Pagod na akong maging kalsada Ayaw ko nang maging parte ng iyong bibliya At higit sa lahat Hindi ako ang iyong dugo Na gagawing betamax at ibebenta Kapalit sa kapirasong salapi Mahal, hindi ako iyon At ngayong tapos na ang labing apat na araw Magiging mahalaga ako para sa akin Nasaktan, nadurog Pero noon 'yon! Mula ngayon tatanggi na ako Tatanggi akong masaktan Tatanggi akong paglaruan Tatanggi akong gamitin At higit sa lahat tatanggihan na kita Lilimutin ko ang iyong pagkatao gaya ng paglimot mo sa akin. Masakit, pero kaya. Matagal, pero kailangan.
Continue reading...
62
Naging ganito ako dahil sayo Dahil nandyan ka para mahalin ang buo kong pagkatao Tanging kasiyahan ang naramdaman ko Ikaw na laging sinisigaw ng puso Laging nandiyan para iparamdam ang kahalagahan ko Naging ganito ako dahil sayo Dahil ang lahat sa akin ay iyong iyo Sa lahat ay lumaban ako Pagmamahalan natin ay pinaglaban ko Pag iibigan ay inalagaan ng husto Naging ganito ako dahil sayo Dahil sa mga mata mo Mga mata na iba na ang titig sa mga mata ko Mga kamay na lumuluwag ang hawak sa mga kamay ko Mga labi na hindi na ang binabanggit ang pangalan ko Naging ganito ako dahil sayo Dahil sa iyong pagsuko Ganoon ba kahirap na ipag laban ako? Ganoon ba kadaling saktan ang puso? Ganoon ba kahirap na pumasok sa iyong mundo? Naging ganito ako dahil sayo Winasak ko ang sarili ko Tulad ng pagwasak mo sa aking puso Bakit ba ikaw pa ang minahal ko? Bwisit na kupido, palapak na pana't palaso Naging ganito ako dahil sayo Oo, ikaw na walang ginawa kung hindi saktan ako Ikaw na madaling sumuko Ikaw na hindi kayang panindigan ang mga pangako Ikaw na may pag ibig na mabilis maglaho
0
Oct 12, 2016
Oct 12, 2016 at 6:31 AM UTC
Snow
Naging ganito ako
Naging ganito ako dahil sayo Dahil nandyan ka para mahalin ang buo kong pagkatao Tanging kasiyahan ang naramdaman ko Ikaw na laging sinisigaw ng puso Laging nandiyan para iparamdam ang kahalagahan ko Naging ganito ako dahil sayo Dahil ang lahat sa akin ay iyong iyo Sa lahat ay lumaban ako Pagmamahalan natin ay pinaglaban ko Pag iibigan ay inalagaan ng husto Naging ganito ako dahil sayo Dahil sa mga mata mo Mga mata na iba na ang titig sa mga mata ko Mga kamay na lumuluwag ang hawak sa mga kamay ko Mga labi na hindi na ang binabanggit ang pangalan ko Naging ganito ako dahil sayo Dahil sa iyong pagsuko Ganoon ba kahirap na ipag laban ako? Ganoon ba kadaling saktan ang puso? Ganoon ba kahirap na pumasok sa iyong mundo? Naging ganito ako dahil sayo Winasak ko ang sarili ko Tulad ng pagwasak mo sa aking puso Bakit ba ikaw pa ang minahal ko? Bwisit na kupido, palapak na pana't palaso Naging ganito ako dahil sayo Oo, ikaw na walang ginawa kung hindi saktan ako Ikaw na madaling sumuko Ikaw na hindi kayang panindigan ang mga pangako Ikaw na may pag ibig na mabilis maglaho
Continue reading...
30
Wala nang lumalabas na salita Di na ako makagawa ng tula Pinipilit basahin ang sarili Ngunit walang tugmang mapili Alam kong dapat walang ganito Pagpiga ng damdamin para sayo Diba dapat natural lang daw At hindi magtutunog mababaw Pero mahal bakit ganito Bakit biglaan na lang huminto Dahil ba nabasag ang ideyalismo Mga makalumang aspirasyon ko Pero mahal wag kang mag-alala Mabubuo ko tong aking talata Katulad ng Pag-ibig ko sayo Gumulo lang isip hindi ang puso Di ito hihinto tumibok para sayo Nandito lang ako lagi para sayo Ako nang sasalo sayo mahal Pipiliting maging sagot sayong dasal Mamahalin kita ng buong buo Hinding hindi magkukulang sayo Kaya tatapusin ko tong sulat ko Pero hinding hindi ang pagmamahal sayo
0
Jul 29, 2018
Jul 29, 2018 at 6:14 AM UTC
pandapao
#11
Wala nang lumalabas na salita Di na ako makagawa ng tula Pinipilit basahin ang sarili Ngunit walang tugmang mapili Alam kong dapat walang ganito Pagpiga ng damdamin para sayo Diba dapat natural lang daw At hindi magtutunog mababaw Pero mahal bakit ganito Bakit biglaan na lang huminto Dahil ba nabasag ang ideyalismo Mga makalumang aspirasyon ko Pero mahal wag kang mag-alala Mabubuo ko tong aking talata Katulad ng Pag-ibig ko sayo Gumulo lang isip hindi ang puso Di ito hihinto tumibok para sayo Nandito lang ako lagi para sayo Ako nang sasalo sayo mahal Pipiliting maging sagot sayong dasal Mamahalin kita ng buong buo Hinding hindi magkukulang sayo Kaya tatapusin ko tong sulat ko Pero hinding hindi ang pagmamahal sayo
Continue reading...
24
Nakikita niyo akung naka ngiti Mga ngiting to kay dami nang ikinubli Mga damdaming di na masabi Siguro habang buhay na ito mananatili Naririnig niyo ang malakas kong tawa Sa likod nito ay may malaking problema Na sa tuwing ako'y mag isa Hindi tawa kundi patak nang mga luha Ngiti, kahit labis nang nasasaktan Ngiti kahit wala nang matatakbuhan Ito lang ang naiisip kong paraan Upang di mapansin ang aking pinagdaraanan Ngiti, kahit luha mo'y pumapatak na Ngiti, kahit di mo na kaya Huwag mo nang ipakita sa kanila Ang iyong pusong sugatan na Ngiti para sa kanya Ngiti upang lahat ay maging masaya Kahit damdamin ay kumikirot na Di bale na, napasaya mo naman siya Ang mga ngiti ay marami nang naitago Isa na ang mga damdaming di na mag lalaho Ang nararamdaman ko sayo'y di pa nagbabago Mahal parin kita nang buong buo
0
Aug 12, 2018
Aug 12, 2018 at 12:48 PM UTC
Ericjohn
Ngiti
Nakikita niyo akung naka ngiti Mga ngiting to kay dami nang ikinubli Mga damdaming di na masabi Siguro habang buhay na ito mananatili Naririnig niyo ang malakas kong tawa Sa likod nito ay may malaking problema Na sa tuwing ako'y mag isa Hindi tawa kundi patak nang mga luha Ngiti, kahit labis nang nasasaktan Ngiti kahit wala nang matatakbuhan Ito lang ang naiisip kong paraan Upang di mapansin ang aking pinagdaraanan Ngiti, kahit luha mo'y pumapatak na Ngiti, kahit di mo na kaya Huwag mo nang ipakita sa kanila Ang iyong pusong sugatan na Ngiti para sa kanya Ngiti upang lahat ay maging masaya Kahit damdamin ay kumikirot na Di bale na, napasaya mo naman siya Ang mga ngiti ay marami nang naitago Isa na ang mga damdaming di na mag lalaho Ang nararamdaman ko sayo'y di pa nagbabago Mahal parin kita nang buong buo
Continue reading...
24
Nagsimula ang lahat sa kanta Sa kanta na nagsilbing tulay sa'ting dalawa Na parang tubig at langis- Sa wakas nagsama 'Di inakala na magkakaganito Dahil wala naman talagang pagtingin sayo Ni hindi nakitang magiging magkaibigan Hanggang nagkaroon ng tiyansang baka pwede ng walang hanggan Walang hanggan na paguusap Walang hanggang pagtatawanan Walang hanggang pagiintindi ng mga Tingin na hindi alam kung ano ang sinasabi Pero tila takot parin Ang pusong napagod sa mga sakit Na idinulot ng mundong mapait Takot makaramdam, tumibok Sumubok ng bagay na hindi sigurado kung saan patungo Na baka isa na namang patibong Na kukulong sa isip kong lunod na lunod na Sa mga kathang isip at imahinasyon Kaya hanggang dito na lang muna siguro Pipigilan ang mga ilusyon at delusyon Na sisimilan na namang gawin ng puso Para kahit hindi matupad ang salitang "tayo" Mananatili parin akong buo kahit papaano
0
Jan 9, 2017
Jan 9, 2017 at 7:21 PM UTC
patricia-de-guzman
12/23/16
Nagsimula ang lahat sa kanta Sa kanta na nagsilbing tulay sa'ting dalawa Na parang tubig at langis- Sa wakas nagsama 'Di inakala na magkakaganito Dahil wala naman talagang pagtingin sayo Ni hindi nakitang magiging magkaibigan Hanggang nagkaroon ng tiyansang baka pwede ng walang hanggan Walang hanggan na paguusap Walang hanggang pagtatawanan Walang hanggang pagiintindi ng mga Tingin na hindi alam kung ano ang sinasabi Pero tila takot parin Ang pusong napagod sa mga sakit Na idinulot ng mundong mapait Takot makaramdam, tumibok Sumubok ng bagay na hindi sigurado kung saan patungo Na baka isa na namang patibong Na kukulong sa isip kong lunod na lunod na Sa mga kathang isip at imahinasyon Kaya hanggang dito na lang muna siguro Pipigilan ang mga ilusyon at delusyon Na sisimilan na namang gawin ng puso Para kahit hindi matupad ang salitang "tayo" Mananatili parin akong buo kahit papaano
Continue reading...
25