"pupunta" poems - Hello Poetry

"pupunta" poems

Sa bawat hakbang ng paa, saan ka nga ba pupunta? Kadiliman, takot at aba, yan ang siyang nadarama. Anong mali? Anong masama sa lahat ginawa ko? Bakit sa huli, iniwan pa din ako. Tiwala sa sarili ay nawala. Landas na tatahakin, tila naglahong bula Sino pa kaya ang pagkakatiwalaan sa mundong ito? Bakit kailangan na pagdaanan ang mga ito? Mula sa malayo, ako'y iyong tanaw. Luha, wala man, batid **** bibitaw. Nadama mo ang aking damdaming tila manhid na Manhid na nga ngunit sakit ay siya noong nadadama. Luha ko'y pinawi, pinalitan mo ng ngiti. Puso kong nasaktan, iningatan **** muli. kamay kong kupkop, iyong hinawakan. Niyakap akong sinasabi na hindi mo ko iiwan. Araw, oras, panahon man ang lumipas na Takot ay nawala maging sakit pati na luha tiwala sa sarili muli kong naibalik At ang makita ka ay siyang tangi kong pananabik. Sandaling panahon, marahil, tama sila Ngunit ang sandali'y sapat na para ang sugat ay maghilom na Bakas ng nakaraan, kaya ko ng tawanan Sapagka't pasalamat ako dahil ikaw ay nariyan. Muli akong tumayo at lumakad at naglakbay Batid kong di mag-isa, ikaw ay aking kaagapay yakap mo't mga dasal sa akin ay nagpatatag ikaw ang handog ng Diyos bilang kalasag Salamat Mahal, ngayon ako'y maayos na. Kaya pala dumilim para lang makita ka. Kaya pala kailangan na ako'y masaktan Upang malaman na ang tulad mo'y nandiyan

0

Dec 13, 2013

Dec 13, 2013 at 3:19 AM UTC

iona-ofelia-zanoria

Sa bawat hakbang ng paa, saan ka nga ba pupunta? Kadiliman, takot at aba, yan ang siyang nadarama. Anong mali? Anong masama sa lahat ginawa ko? Bakit sa huli, iniwan pa din ako. Tiwala sa sarili ay nawala. Landas na tatahakin, tila naglahong bula Sino pa kaya ang pagkakatiwalaan sa mundong ito? Bakit kailangan na pagdaanan ang mga ito? Mula sa malayo, ako'y iyong tanaw. Luha, wala man, batid **** bibitaw. Nadama mo ang aking damdaming tila manhid na Manhid na nga ngunit sakit ay siya noong nadadama. Luha ko'y pinawi, pinalitan mo ng ngiti. Puso kong nasaktan, iningatan **** muli. kamay kong kupkop, iyong hinawakan. Niyakap akong sinasabi na hindi mo ko iiwan. Araw, oras, panahon man ang lumipas na Takot ay nawala maging sakit pati na luha tiwala sa sarili muli kong naibalik At ang makita ka ay siyang tangi kong pananabik. Sandaling panahon, marahil, tama sila Ngunit ang sandali'y sapat na para ang sugat ay maghilom na Bakas ng nakaraan, kaya ko ng tawanan Sapagka't pasalamat ako dahil ikaw ay nariyan. Muli akong tumayo at lumakad at naglakbay Batid kong di mag-isa, ikaw ay aking kaagapay yakap mo't mga dasal sa akin ay nagpatatag ikaw ang handog ng Diyos bilang kalasag Salamat Mahal, ngayon ako'y maayos na. Kaya pala dumilim para lang makita ka. Kaya pala kailangan na ako'y masaktan Upang malaman na ang tulad mo'y nandiyan

Continue reading...

Nakita ko ang sarili kong naglalakad sa pasilyo ng kawalan at makaraa'y sinisid ang karagatan ng katanungan, nasaan ako? hinanap ko ang kasagutan, mapa o daan sa bawat ingay na binibigkas ng mga tao sa paligid ko. At kahit nasanay na'y natigilan ako, pero kasi hindi pwede 'to. Nabuo ko na naman ang pangalan mo. pasensya na pero sa tuwing ako'y nawawala sa landas o nararamdaman kong lumalayo ako binibigkas ko ito sa pag asang ibabalik ako nito sa kaharian na gawa sa mga ngiti at tawa mo na mag-isa kong binuo o simpleng papunta lang sa tabi mo. Naliligaw ako, hindi ko alam kung saan pupunta o kung may paroroonan man lang ba, pero patuloy akong maglalaboy at tatakbo sa realidad na gusto na kita, tatakbo sa nararamdaman pero lilingon paminsan minsan dahil umaasa ako, kahit walang kasiguraduhan, hinahanap mo rin ako dala ang isang lampara. Umaasa ako na ikaw nga ang mapa, ibubulong ko sa hangin ang mga salita kasabay ng isang malalim na buntunghininga. "Asan ka na?"

0

Jun 3, 2016

Jun 3, 2016 at 2:04 AM UTC

Nakita ko ang sarili kong naglalakad sa pasilyo ng kawalan at makaraa'y sinisid ang karagatan ng katanungan, nasaan ako? hinanap ko ang kasagutan, mapa o daan sa bawat ingay na binibigkas ng mga tao sa paligid ko. At kahit nasanay na'y natigilan ako, pero kasi hindi pwede 'to. Nabuo ko na naman ang pangalan mo. pasensya na pero sa tuwing ako'y nawawala sa landas o nararamdaman kong lumalayo ako binibigkas ko ito sa pag asang ibabalik ako nito sa kaharian na gawa sa mga ngiti at tawa mo na mag-isa kong binuo o simpleng papunta lang sa tabi mo. Naliligaw ako, hindi ko alam kung saan pupunta o kung may paroroonan man lang ba, pero patuloy akong maglalaboy at tatakbo sa realidad na gusto na kita, tatakbo sa nararamdaman pero lilingon paminsan minsan dahil umaasa ako, kahit walang kasiguraduhan, hinahanap mo rin ako dala ang isang lampara. Umaasa ako na ikaw nga ang mapa, ibubulong ko sa hangin ang mga salita kasabay ng isang malalim na buntunghininga. "Asan ka na?"

Continue reading...

Ang tula ay isang wasak na puso At isang nababagabag na isipan Na lumalakad sa mga bubog ng alaala Duguang mga paa, saan ka pupunta? Lumuluhang mga mata, ano ang iyong nakikita? Kung ang kahapon ay nilisan na, sa pagsikat ng araw mananatili ba? Kung ang sana ay isang mahigpit na yakap, kakapit ka ba? Kung ang mga halik ay matamis na panaginip, gigising ka pa ba? Kung ang kanyang mga kamay ay pangako ng isang umaga, bibitiw ka ba? Ang tula ay mga salita ng unang pagkikita at mga yapak ng paalam na.

0

Nov 25, 2018

Nov 25, 2018 at 1:00 AM UTC

Ang tula ay isang wasak na puso At isang nababagabag na isipan Na lumalakad sa mga bubog ng alaala Duguang mga paa, saan ka pupunta? Lumuluhang mga mata, ano ang iyong nakikita? Kung ang kahapon ay nilisan na, sa pagsikat ng araw mananatili ba? Kung ang sana ay isang mahigpit na yakap, kakapit ka ba? Kung ang mga halik ay matamis na panaginip, gigising ka pa ba? Kung ang kanyang mga kamay ay pangako ng isang umaga, bibitiw ka ba? Ang tula ay mga salita ng unang pagkikita at mga yapak ng paalam na.

Continue reading...

Kumalat ang silahis Aranya sa kublihan ng mga nasaktan nang labis Sa liblib na bukirin nakatira ang anak-pawis Ang tikap sa kapilya ay ang espasyo sa karimlan Maringal ang alab sa dagat Animo'y mga hiyas sa pananaw Bermillong agwa ay nangingibabaw nang isinaboy ang mga pilak sa Pasipiko Anupat may respirasyon nauudlot naman ang siklo Sa pagbabalik-tanaw ay sumiyok humahangos nang dumating sa koro Tugtugin ng patibulo Sa wakas, ilalagyan ng balsamo Epidemya ng hapis kahit inosente ay pintasan Lumaylay nang mahilo Natangay ng takot at dumapa nang napasuko Lumaho ang pagkakataon na sana'y makakapagpasya Kung alin ang dapat at tama Sa sulok ay nanahimik Umaasang mabawi ang panahon yaon Ngayon saan pupunta

0

Dec 21, 2018

Dec 21, 2018 at 5:13 AM UTC

Ang Buhay sa Takipsilim #21

Kumalat ang silahis Aranya sa kublihan ng mga nasaktan nang labis Sa liblib na bukirin nakatira ang anak-pawis Ang tikap sa kapilya ay ang espasyo sa karimlan Maringal ang alab sa dagat Animo'y mga hiyas sa pananaw Bermillong agwa ay nangingibabaw nang isinaboy ang mga pilak sa Pasipiko Anupat may respirasyon nauudlot naman ang siklo Sa pagbabalik-tanaw ay sumiyok humahangos nang dumating sa koro Tugtugin ng patibulo Sa wakas, ilalagyan ng balsamo Epidemya ng hapis kahit inosente ay pintasan Lumaylay nang mahilo Natangay ng takot at dumapa nang napasuko Lumaho ang pagkakataon na sana'y makakapagpasya Kung alin ang dapat at tama Sa sulok ay nanahimik Umaasang mabawi ang panahon yaon Ngayon saan pupunta

Continue reading...

Parang ulan na pumapatak, Mga luha sa iyong mata'y tagaktak, Gusto ko man itong punasan, Dahil ikaw ay sinaktan, Sa taong pinili mo, Akala mo'y hindi ka iiwan. Minsan ikaw'y lumapit sa akin, Tinanong kung anong tingin, Sa babae sa malayo nakaupo, Na tila diwata sa iyong puso. Pinilit ko ngumiti, Tinago ng pilit, Mga luha nagbabantang mahulog, Dahil ang puso ko'y nadurog. Umaasa isang araw ako'y masilayan, Kahit kaunti sulyap lang ako'y maliligahayan, Ngunit tila totoo nga, Ang sinabi ng matatanda, "Kung para sa'yo iha, ito'y kusang lalapit." Kaya ngyon akin mahal, Ikaw'y aking iiwan, Pupunta sa kawalan, Kung saan ang puso ko'y doon daan, Para mahanap ang tunay na ligaya, Sa piling ng iba.

0

Jun 10, 2015

Jun 10, 2015 at 8:39 PM UTC

Parang ulan na pumapatak, Mga luha sa iyong mata'y tagaktak, Gusto ko man itong punasan, Dahil ikaw ay sinaktan, Sa taong pinili mo, Akala mo'y hindi ka iiwan. Minsan ikaw'y lumapit sa akin, Tinanong kung anong tingin, Sa babae sa malayo nakaupo, Na tila diwata sa iyong puso. Pinilit ko ngumiti, Tinago ng pilit, Mga luha nagbabantang mahulog, Dahil ang puso ko'y nadurog. Umaasa isang araw ako'y masilayan, Kahit kaunti sulyap lang ako'y maliligahayan, Ngunit tila totoo nga, Ang sinabi ng matatanda, "Kung para sa'yo iha, ito'y kusang lalapit." Kaya ngyon akin mahal, Ikaw'y aking iiwan, Pupunta sa kawalan, Kung saan ang puso ko'y doon daan, Para mahanap ang tunay na ligaya, Sa piling ng iba.

Continue reading...

Naisip ko na parang buhay pasada ang ating istorya. Ikaw ang pasahero, ako ang tsuper. Ganito ang senaryo; nakita kita sa kalsada di alam san pupunta. Ako naman si tanga hinintuan ka kahit dika naman pumara. Sumakay ka; gaya ng iba.nasa mukha mo yung salitang "Bahala na". Diretso lang ako sa pag maneho. di mo parin sinabi kung san ka pupunta. Kita naman sa karatula kung san ang aking ruta, inisip ko baka alam mo na. Sa gitna ng byahe, mukhang nalibang ka na, kaya pasikat ako sa arangkada. Halatang bago lang sayo yung dinadaanan, may tingin at may pangangapa. Ayos lang yan sabi ko. Kabisado ko to. ako'ng bahala. May mga sandaling napapakwento ka, Siguro dahil na rin sa palagay ka na. Mukhang nakalimutan ko na yung ibang pasahero. Pakiramdam ko tayo lang dalawa. Sa wakas, naitanong ko kung san ka ba talaga pupunta? Kasi, 'haba na ng byahe mahirap na baka maiuwi kita. Biglang Nawala yung ngiti mo sa mata. Para kang may naalala. Dimo ako sinagot. Bigla kang pumara. Di ko alam kung natakot ka ba? o ang pamasahe mo e kulang pa? Ayos lang naman akong ilibre ka. Basta maihatid kita. Aaminin ko, nung tinanong ko kung san ka pupunta, Napadasal ako ng konti na sana sabihin mo, "Ikaw, saan ka ba?" Naiwan ako nakahinto sa kalsada. kasi nagulat ako nung tumakbo ka, Tinawag kita pero lumiko ka na sa madilim na eskinita. Napakamot ako sa ulo at napailing. Ako ba ang may problema? Di ko tuloy alam kung babalik ka. kasi kaya kong mag intay pa. Pinaandar ko ulit yung jeep. nagmaneho, nag maniobra. umikot, luminga linga. wala ka na. Hahanapin kita. madilim na.. bukas baka bukas. Kung san kita nakita nung una, baka doon ka pumara.

0

Jun 15, 2015

Jun 15, 2015 at 1:10 PM UTC

Naisip ko na parang buhay pasada ang ating istorya. Ikaw ang pasahero, ako ang tsuper. Ganito ang senaryo; nakita kita sa kalsada di alam san pupunta. Ako naman si tanga hinintuan ka kahit dika naman pumara. Sumakay ka; gaya ng iba.nasa mukha mo yung salitang "Bahala na". Diretso lang ako sa pag maneho. di mo parin sinabi kung san ka pupunta. Kita naman sa karatula kung san ang aking ruta, inisip ko baka alam mo na. Sa gitna ng byahe, mukhang nalibang ka na, kaya pasikat ako sa arangkada. Halatang bago lang sayo yung dinadaanan, may tingin at may pangangapa. Ayos lang yan sabi ko. Kabisado ko to. ako'ng bahala. May mga sandaling napapakwento ka, Siguro dahil na rin sa palagay ka na. Mukhang nakalimutan ko na yung ibang pasahero. Pakiramdam ko tayo lang dalawa. Sa wakas, naitanong ko kung san ka ba talaga pupunta? Kasi, 'haba na ng byahe mahirap na baka maiuwi kita. Biglang Nawala yung ngiti mo sa mata. Para kang may naalala. Dimo ako sinagot. Bigla kang pumara. Di ko alam kung natakot ka ba? o ang pamasahe mo e kulang pa? Ayos lang naman akong ilibre ka. Basta maihatid kita. Aaminin ko, nung tinanong ko kung san ka pupunta, Napadasal ako ng konti na sana sabihin mo, "Ikaw, saan ka ba?" Naiwan ako nakahinto sa kalsada. kasi nagulat ako nung tumakbo ka, Tinawag kita pero lumiko ka na sa madilim na eskinita. Napakamot ako sa ulo at napailing. Ako ba ang may problema? Di ko tuloy alam kung babalik ka. kasi kaya kong mag intay pa. Pinaandar ko ulit yung jeep. nagmaneho, nag maniobra. umikot, luminga linga. wala ka na. Hahanapin kita. madilim na.. bukas baka bukas. Kung san kita nakita nung una, baka doon ka pumara.

Continue reading...

Umuulan nanaman Wala na ata tong katapusan, Pero baka katulad lang ng pagmamahal mo na akala ko walang hanggan, Yun pala ay matatapos din naman. May mga bagay talaga sa mundong hindi tayo sigurado, Tulad ng weather forecasts sa tv at radyo. May mga bagay na ayaw mo na atang malaman ang totoo. Katulad na lang ng "minahal mo nga ba talaga ako?" Ang dilim na ng langit, Unti-unti ka ng binabalot ng sakit, Mga alaala ay nagiging mapait, Buti na lang sinasabayan ka ng langit. Sobrang lakas na ng ulan, Wala na akong makita sa daan, Kung saan ako pupunta ay hindi ko na alam kung saan, Tila ba'y naghihintay na lang ako ng hangganan.

0

Aug 26, 2016

Aug 26, 2016 at 11:17 AM UTC

Umuulan nanaman Wala na ata tong katapusan, Pero baka katulad lang ng pagmamahal mo na akala ko walang hanggan, Yun pala ay matatapos din naman. May mga bagay talaga sa mundong hindi tayo sigurado, Tulad ng weather forecasts sa tv at radyo. May mga bagay na ayaw mo na atang malaman ang totoo. Katulad na lang ng "minahal mo nga ba talaga ako?" Ang dilim na ng langit, Unti-unti ka ng binabalot ng sakit, Mga alaala ay nagiging mapait, Buti na lang sinasabayan ka ng langit. Sobrang lakas na ng ulan, Wala na akong makita sa daan, Kung saan ako pupunta ay hindi ko na alam kung saan, Tila ba'y naghihintay na lang ako ng hangganan.

Continue reading...

palaging bilin sa akin ni itay kahit pa bata ako, "huwag kang pupunta sa lamay na may sugat." ngunit, hanggang ngayon pa naman, makulit pa rin ako. bawat lamay, ako ang taga-aruga sa umiiyak, taga-bigay ng biskit at dyus sa mga bisita, taga-lampaso ng sahig sa tabi ng kabaong. sa gitna ng lahat, yakap pa rin ako ng aking itay. kahit sa gitna ng pagod, kinakaya ko pa rin ang gumaya sa mga yapak niya. subalit, araw-araw ko na lang nilalampaso sarili kong paa; paa na puno ng laslas, pasa, at mga iba't-ibang mga butas na hindi ko na rin matandaan. sa kahit anong mangyari, dala-dala ko ang mga sugat na ito. ito ang aking sumpa; na araw-araw kong paglalamayan ang bawat pagkakaibigang nawala, mga irog na sinaktan at nasaktan, mga bawat away sa pamilya, at tuluyang hindi ako aalis sa kapilya kahit mawala pa ang aking dugo. alam ko sa sarili ko na makulit ako. hangga't may ihihinga pa ako, dadalhin ko ang mga sugat ko sa bawat lamay na hindi pa nililibing hanggang ngayon. pinili ko ang mag-lingkod at maging mabuti. kahit akin itong ikamamatay pa

0

Oct 30, 2022

Oct 30, 2022 at 6:37 AM UTC

palaging bilin sa akin ni itay kahit pa bata ako, "huwag kang pupunta sa lamay na may sugat." ngunit, hanggang ngayon pa naman, makulit pa rin ako. bawat lamay, ako ang taga-aruga sa umiiyak, taga-bigay ng biskit at dyus sa mga bisita, taga-lampaso ng sahig sa tabi ng kabaong. sa gitna ng lahat, yakap pa rin ako ng aking itay. kahit sa gitna ng pagod, kinakaya ko pa rin ang gumaya sa mga yapak niya. subalit, araw-araw ko na lang nilalampaso sarili kong paa; paa na puno ng laslas, pasa, at mga iba't-ibang mga butas na hindi ko na rin matandaan. sa kahit anong mangyari, dala-dala ko ang mga sugat na ito. ito ang aking sumpa; na araw-araw kong paglalamayan ang bawat pagkakaibigang nawala, mga irog na sinaktan at nasaktan, mga bawat away sa pamilya, at tuluyang hindi ako aalis sa kapilya kahit mawala pa ang aking dugo. alam ko sa sarili ko na makulit ako. hangga't may ihihinga pa ako, dadalhin ko ang mga sugat ko sa bawat lamay na hindi pa nililibing hanggang ngayon. pinili ko ang mag-lingkod at maging mabuti. kahit akin itong ikamamatay pa

Continue reading...

"Nakalimutan ko na ba?" Yun ang pangamba Nakalimot na nga ba? Sino ka? Saan ka pupunta? Ilang araw din Ilang oras sa madilim Sa malabo Sa magulo Tuloy, nakalimot nga yata ako? Matagal na panahon Ang nilaan Sa paghahanap Nang kung saan Nang kung sino San nga ba tayo tutungo? Pagtapos ng lahat Ng isang mahabang panaginip Ang mga mata’y muling nakasilip Naalala ko na ulit Nakalimutan ko lang saglit Pero nagbabalik na muli ..ako

0

May 3, 2019

May 3, 2019 at 2:30 AM UTC

ambiguous-frizz

"Nakalimutan ko na ba?" Yun ang pangamba Nakalimot na nga ba? Sino ka? Saan ka pupunta? Ilang araw din Ilang oras sa madilim Sa malabo Sa magulo Tuloy, nakalimot nga yata ako? Matagal na panahon Ang nilaan Sa paghahanap Nang kung saan Nang kung sino San nga ba tayo tutungo? Pagtapos ng lahat Ng isang mahabang panaginip Ang mga mata’y muling nakasilip Naalala ko na ulit Nakalimutan ko lang saglit Pero nagbabalik na muli ..ako

Continue reading...

Isa. Dalawa. Tatlo. Magkasama lagi tayong tatlo. Tayo lang, oo. Hindi siya. Hindi sila. Tayo lang sabi niyo. Pero, bakit nadagdagan? Gumawa naman ako ng paraan Pero kayo naman ang lumilihis sa ating daan. Ay, mali. Sa inyo lang pala. At sakin lang pala. Teka, sige, ayus lang pala madagdagan Pero habang tumatagal ako na ata yung nakakaligtaan Bakit? Bakit naman ganon? Sa hinaba haba ng panahon Eto pala ang ating mapapala Mawawala at maghihiwalay Pupunta sa kani kaniyang landas at saka sabi ng ba bye Sa tingin ko masaya na kayo Sana masaya na rin ako Kahit nasira yung pangako Nabuksan naman ang pintuan ng kasalukuyan at naisara ang kahapon Pero paniwalaan niyo ako, lungkot pa rin ang aking baon Lumilipas ang araw na walang nakakaalala Dumaraan ang mga gabing nakaharap sa mga tala At naiisip na, bakit ako iniwan? Nakikita ko kayo at binabati niyo ko Pero paano niyo nagagawang ngumiti na parang walang nagbago? Sa harap ko pa talaga sinasabi niyo mga sarili niyong plano Habang heto ako, sinusubukang hindi maapektuhan pero paano? Sa ilang taon na pinagsamahan, nasayang na nang tuluyan Sabihin niyo. Pano mapapawi ang lungkot dahil sa mga kaibigang minahal **** totoo. At sigurado akong totoo kasi nasasaktan pa rin ako nang ganito. Ang dating masasayang alaala nating lahat. Nagtapos na lamang sa pasasalamat

0

May 10, 2018

May 10, 2018 at 11:30 AM UTC

Isa. Dalawa. Tatlo. Magkasama lagi tayong tatlo. Tayo lang, oo. Hindi siya. Hindi sila. Tayo lang sabi niyo. Pero, bakit nadagdagan? Gumawa naman ako ng paraan Pero kayo naman ang lumilihis sa ating daan. Ay, mali. Sa inyo lang pala. At sakin lang pala. Teka, sige, ayus lang pala madagdagan Pero habang tumatagal ako na ata yung nakakaligtaan Bakit? Bakit naman ganon? Sa hinaba haba ng panahon Eto pala ang ating mapapala Mawawala at maghihiwalay Pupunta sa kani kaniyang landas at saka sabi ng ba bye Sa tingin ko masaya na kayo Sana masaya na rin ako Kahit nasira yung pangako Nabuksan naman ang pintuan ng kasalukuyan at naisara ang kahapon Pero paniwalaan niyo ako, lungkot pa rin ang aking baon Lumilipas ang araw na walang nakakaalala Dumaraan ang mga gabing nakaharap sa mga tala At naiisip na, bakit ako iniwan? Nakikita ko kayo at binabati niyo ko Pero paano niyo nagagawang ngumiti na parang walang nagbago? Sa harap ko pa talaga sinasabi niyo mga sarili niyong plano Habang heto ako, sinusubukang hindi maapektuhan pero paano? Sa ilang taon na pinagsamahan, nasayang na nang tuluyan Sabihin niyo. Pano mapapawi ang lungkot dahil sa mga kaibigang minahal **** totoo. At sigurado akong totoo kasi nasasaktan pa rin ako nang ganito. Ang dating masasayang alaala nating lahat. Nagtapos na lamang sa pasasalamat

Continue reading...

‘Para ** ‘Yan ang sambit ng mga pasahero sa t’wing sila’y magpapaalam. Magpapaalam sa tapat na tsuper, na sila’y nalalapit nang magpaalam. Ngunit sa kaso ko, ipapaalam ko sa’yo, Na ako’y magpapaalam na. Sa tinagal ng aking pagsabit sa dunggot nitong hawakan, Sa likod nitong pampasaherong dyip na sa kasagutan mo’y pupunta, Mas pipiliin kong bumitaw na lamang at masugatan. Kaysa patuloy na mangawit sa dulo ng dyip na iyong minamaneho, Tangay ang daan-daang mangingibig. Bawat isa, sabik sa patutunguhang destinasyon mo. Walang kaalam-alam na isa lamang ang maaring parangalan, Ng banayad at matamis **** ‘Oo.’ Ngunit sa bawat pagtapak sa silinyador ng jeep, Sa bawat pagpihit ng kambyo, Ang aking kamay, katawan, binti, at kaluluwa, ay unti-unting nawawalan ng sigla, Hanggang sa mabatid ng aking makitid na pag-unawa, Na ito na ang hangganan, at wala na akong kawala. Kaya bago ako bumitaw sa aking kinakapitang pulungan, Nais kong ipa-alam, na ako’y magpapaalam. Ibinuka ko ang aking nag-aatubiling bibig, at ang mga salitang nakulong sa aking lalamunan, tumakas at nagpaalam. "Para, para sa inyo… Ay hindi. Para sa’yo."

0

Jan 22, 2017

Jan 22, 2017 at 5:03 AM UTC

franz-edward-lagadon

'Para' sa kanya

‘Para ** ‘Yan ang sambit ng mga pasahero sa t’wing sila’y magpapaalam. Magpapaalam sa tapat na tsuper, na sila’y nalalapit nang magpaalam. Ngunit sa kaso ko, ipapaalam ko sa’yo, Na ako’y magpapaalam na. Sa tinagal ng aking pagsabit sa dunggot nitong hawakan, Sa likod nitong pampasaherong dyip na sa kasagutan mo’y pupunta, Mas pipiliin kong bumitaw na lamang at masugatan. Kaysa patuloy na mangawit sa dulo ng dyip na iyong minamaneho, Tangay ang daan-daang mangingibig. Bawat isa, sabik sa patutunguhang destinasyon mo. Walang kaalam-alam na isa lamang ang maaring parangalan, Ng banayad at matamis **** ‘Oo.’ Ngunit sa bawat pagtapak sa silinyador ng jeep, Sa bawat pagpihit ng kambyo, Ang aking kamay, katawan, binti, at kaluluwa, ay unti-unting nawawalan ng sigla, Hanggang sa mabatid ng aking makitid na pag-unawa, Na ito na ang hangganan, at wala na akong kawala. Kaya bago ako bumitaw sa aking kinakapitang pulungan, Nais kong ipa-alam, na ako’y magpapaalam. Ibinuka ko ang aking nag-aatubiling bibig, at ang mga salitang nakulong sa aking lalamunan, tumakas at nagpaalam. "Para, para sa inyo… Ay hindi. Para sa’yo."

Continue reading...

Kung ang gabi'y magiging tao mananatili siya sa sulok at aantayin ang iyong paglapit Siya yung tipo ng taong sa tuwing kakausapin mo'y tititigan ka lamang at hindi iimik Hahayaan ka niyang magsalita hanggang mamaluktot ang iyong dila ngunit katahimikan lamang ang mabibigay niyang kapalit Hahawakan niya ang iyong palad at ang buhok mo'y kanyang hahaplusin Pero hindi mo siya kailanman pwedeng mahalin Hindi siya magsasawang makinig sa bawat hinaing at sinisigaw ng iyong damdamin Dahil alam niyang iyon ang nais **** kanyang gawin Paminsan minsa'y makikitan mo siyang ngumiti Paminsan minsa'y may kasamang butil ng luha ang pagkurba ng kanyang labi Hindi siya magsasalita Hahayan niyang ikaw ang magsabi ng dapat niyang maramdaman Hahayaan niyang siya'y iyong husgahan Hindi siya kikibo at hindi siya magrereklamo Hahayaan niyang ikaw ang magsabi kung alin ang totoo Siya yung tipo ng tao na lahat ay kaya niyang gawin Basta't para sayo hindi siya magdadalawang isip ihain Wala man siyang makuha pabalik Ang nais lang niya'y ngumiti ka at hindi na muling maligaw Sa tuwing pupunta ka kay araw

0

Mar 27, 2019

Mar 27, 2019 at 2:14 PM UTC

KUNG ANG GABI'Y MAGIGING TAO

Kung ang gabi'y magiging tao mananatili siya sa sulok at aantayin ang iyong paglapit Siya yung tipo ng taong sa tuwing kakausapin mo'y tititigan ka lamang at hindi iimik Hahayaan ka niyang magsalita hanggang mamaluktot ang iyong dila ngunit katahimikan lamang ang mabibigay niyang kapalit Hahawakan niya ang iyong palad at ang buhok mo'y kanyang hahaplusin Pero hindi mo siya kailanman pwedeng mahalin Hindi siya magsasawang makinig sa bawat hinaing at sinisigaw ng iyong damdamin Dahil alam niyang iyon ang nais **** kanyang gawin Paminsan minsa'y makikitan mo siyang ngumiti Paminsan minsa'y may kasamang butil ng luha ang pagkurba ng kanyang labi Hindi siya magsasalita Hahayan niyang ikaw ang magsabi ng dapat niyang maramdaman Hahayaan niyang siya'y iyong husgahan Hindi siya kikibo at hindi siya magrereklamo Hahayaan niyang ikaw ang magsabi kung alin ang totoo Siya yung tipo ng tao na lahat ay kaya niyang gawin Basta't para sayo hindi siya magdadalawang isip ihain Wala man siyang makuha pabalik Ang nais lang niya'y ngumiti ka at hindi na muling maligaw Sa tuwing pupunta ka kay araw

Continue reading...

Pag ikaw Ay kasama lahat ay parang kay bilis, Panahon at oras na mayron tayong dalawa Ay parang lobong umi impis... Lumiliit ng lumiliit, pa iksi ng pa iksi, Oras na maka kasama ka ay parang pinuputol na tamsi... Parang isang napaka gandang panaginip ang sa akin Ay iyong hatid, At ang maka sama ka Ay mawawala na lamang ng hindi natin batid.... Oras Ay gustong kong pigilan, Dahil kung anung meron tayo Ay ayaw kong mapunta sa kawalan.... Ngunit mahal ko, ayaw kong maging sagabal at pa bigat, Maluwag na tatangapin ang iyong pag lisan kahit ang puso ko’y mawawarat... Ang hirap isipin, mukha **** maganda’y di na muli pang makikita, Mga mata at labi ng isang anghel na aking sini sinta... Oh aking anghel san ba pupunta?? Ang langit ko bay mag sasara na??

0

Dec 5, 2018

Dec 5, 2018 at 7:16 PM UTC

Pag ikaw Ay kasama lahat ay parang kay bilis, Panahon at oras na mayron tayong dalawa Ay parang lobong umi impis... Lumiliit ng lumiliit, pa iksi ng pa iksi, Oras na maka kasama ka ay parang pinuputol na tamsi... Parang isang napaka gandang panaginip ang sa akin Ay iyong hatid, At ang maka sama ka Ay mawawala na lamang ng hindi natin batid.... Oras Ay gustong kong pigilan, Dahil kung anung meron tayo Ay ayaw kong mapunta sa kawalan.... Ngunit mahal ko, ayaw kong maging sagabal at pa bigat, Maluwag na tatangapin ang iyong pag lisan kahit ang puso ko’y mawawarat... Ang hirap isipin, mukha **** maganda’y di na muli pang makikita, Mga mata at labi ng isang anghel na aking sini sinta... Oh aking anghel san ba pupunta?? Ang langit ko bay mag sasara na??

Continue reading...

Pinagmamasdan ka lamang ng asawa mo Kung papaano mo sayangin ang gabing ito Napakasaya mo habang nilalaklak ang limang pitsel ng beer Habang yung mga kasama mo ay walang pakialam sayo Pinagmamasdan ka lamang ng asawa mo Habang binibigyan ka niya ng perang pantagay mo Huling gabi na to na kasama sila ang paalam mo Huling gabi na sana… Kasi pupunta ka na sa inaasam-asam **** Amerika Minamasdan ka lamang ng asawa mo Kung paano ka sinipa sa mukha ng Arabo Sa laki at bigat ba naman ng sapatos nun Basag tuloy ilong at ngipin mo Pagmamasdan ka lamang ng asawa mo Sa kung ano na ang mangyayari sayo?! Bibitiw ka sa trabaho tapos ano?! Papaopera ang makapal **** mukha?! Ilang operasyon pa ba sa mukha ang dapat mo matikman?! Para pagiging lasingero mo ay matigilan?! Maawa ka naman sa asawa mo Lahat na iniintindi dahil sa pagmamahal sayo! Tangenang alak na yan!!! Kelan ka ba tatanda?! Huwag mo na sanang hintayin na pagmamasdan ka na lamang namin… sa burol mo!

0

Jun 20, 2022

Jun 20, 2022 at 12:01 AM UTC

Pinagmamasdan ka lamang ng asawa mo Kung papaano mo sayangin ang gabing ito Napakasaya mo habang nilalaklak ang limang pitsel ng beer Habang yung mga kasama mo ay walang pakialam sayo Pinagmamasdan ka lamang ng asawa mo Habang binibigyan ka niya ng perang pantagay mo Huling gabi na to na kasama sila ang paalam mo Huling gabi na sana… Kasi pupunta ka na sa inaasam-asam **** Amerika Minamasdan ka lamang ng asawa mo Kung paano ka sinipa sa mukha ng Arabo Sa laki at bigat ba naman ng sapatos nun Basag tuloy ilong at ngipin mo Pagmamasdan ka lamang ng asawa mo Sa kung ano na ang mangyayari sayo?! Bibitiw ka sa trabaho tapos ano?! Papaopera ang makapal **** mukha?! Ilang operasyon pa ba sa mukha ang dapat mo matikman?! Para pagiging lasingero mo ay matigilan?! Maawa ka naman sa asawa mo Lahat na iniintindi dahil sa pagmamahal sayo! Tangenang alak na yan!!! Kelan ka ba tatanda?! Huwag mo na sanang hintayin na pagmamasdan ka na lamang namin… sa burol mo!

Continue reading...

Ayoko na lamang bilangin ang mga oras Na nasisinagan pa tayo ng araw, Maghahabulan at magtatampisaw na parang mga basang sisiw Sa hubad na kalsadang naunang pagalitan ng langit. Naaalala ko pa noong elementarya'y Sabay tayong papasok sa eskwela Matapos humigop ng mainit na sopas ni Nanay. At minsan nga'y nakalilimutan nyang hanguin ito nang maaga Kaya matapos nating kumain ay sabay rin tayong magtatawanan At maglalaro ng "tag-tagan" patungo sa kanto sa sakayan. Hindi ba't pumupunta pa nga tayo sa may bandang iskwater, Makapaglaro lang ng pitsaw sa dati nating mga kaklase? Nagagalit kasi si Nanay kapag sa bahay natin sila niyayaya At magkakalat ang putik sa ating sahig Kasi pati si Bantay ay nakisali sa paghuhukay. Ilang beses din tayong naligo sa dagat Kahit na ang sabi ni Tatay ay manginas muna tayo Habang siya ay nasa laot pa. Pero uuwi tayong mga basa at walang pang-ulam na pasalubong Kaya muli tayong mapagagalitan Kasi ang titigas daw ng mga ulo natin. Hindi ba nahuli ako sa eskwela noon na nangongopya sa'yo? Tapos sinabi mo sa titser na ikaw ang nangongopya at 'di ako? Hindi ko kasi makalimutan yun Kasi pag-uwi natin sa bahay, ako pa yung nagtampo sayo Nung ikaw yung unang pumili sa doughnut na dala ni Tatay. At nung gabing iyon, hindi ako tumabi sa'yong matulog Ang sabi ko pa ay ayaw na kitang makita muli Kasi naghalo-halo na yung nasa utak ko. Pero alam mo ba, na sa mga oras na yun Hindi ko talaga inaasahang seseryosohin mo yun. Kaya noong maggising na lamang ako'y Nagulat akong wala sila Nanay at Tatay At si Aling Rosing pa ang nagsabi sa'kin Kung ano ang mga nangyari At kung saan ako pupunta. Sinabi ko na ngang ayoko na magbilang ng mga oras, Pero heto pa rin ako... At taon-taon akong nangungulila at nagsisisi. Siguro nga kung hindi ako natulog agad Ay baka may naggawa pa ako. Siguro nga kung hindi ko sinabi ang mga iyon, Ay hindi mo ring magagawang umalis. At siguro nga kung hindi ako nagtampo'y Wala naman talaga tayong pag-aawayan. Hindi ka rin hahanapin nila Nanay sa gitna ng gabi At hindi sila masasagasaan ng tren para iligtas ka lang. Siguro nga, pero huli na ang lahat eh Wala na kayong lahat at iniwan n'yo na 'kong mag-isa. Sana sa huli kong pagbisita'y mawala na rin ang lahat ng bigat, Mawala na ang pagkamuhi ko sa sarili ko, Kasi pagod na ako... Pagod na pagod na ako.

0

Oct 8, 2021

Oct 8, 2021 at 11:11 PM UTC

Ayoko na lamang bilangin ang mga oras Na nasisinagan pa tayo ng araw, Maghahabulan at magtatampisaw na parang mga basang sisiw Sa hubad na kalsadang naunang pagalitan ng langit. Naaalala ko pa noong elementarya'y Sabay tayong papasok sa eskwela Matapos humigop ng mainit na sopas ni Nanay. At minsan nga'y nakalilimutan nyang hanguin ito nang maaga Kaya matapos nating kumain ay sabay rin tayong magtatawanan At maglalaro ng "tag-tagan" patungo sa kanto sa sakayan. Hindi ba't pumupunta pa nga tayo sa may bandang iskwater, Makapaglaro lang ng pitsaw sa dati nating mga kaklase? Nagagalit kasi si Nanay kapag sa bahay natin sila niyayaya At magkakalat ang putik sa ating sahig Kasi pati si Bantay ay nakisali sa paghuhukay. Ilang beses din tayong naligo sa dagat Kahit na ang sabi ni Tatay ay manginas muna tayo Habang siya ay nasa laot pa. Pero uuwi tayong mga basa at walang pang-ulam na pasalubong Kaya muli tayong mapagagalitan Kasi ang titigas daw ng mga ulo natin. Hindi ba nahuli ako sa eskwela noon na nangongopya sa'yo? Tapos sinabi mo sa titser na ikaw ang nangongopya at 'di ako? Hindi ko kasi makalimutan yun Kasi pag-uwi natin sa bahay, ako pa yung nagtampo sayo Nung ikaw yung unang pumili sa doughnut na dala ni Tatay. At nung gabing iyon, hindi ako tumabi sa'yong matulog Ang sabi ko pa ay ayaw na kitang makita muli Kasi naghalo-halo na yung nasa utak ko. Pero alam mo ba, na sa mga oras na yun Hindi ko talaga inaasahang seseryosohin mo yun. Kaya noong maggising na lamang ako'y Nagulat akong wala sila Nanay at Tatay At si Aling Rosing pa ang nagsabi sa'kin Kung ano ang mga nangyari At kung saan ako pupunta. Sinabi ko na ngang ayoko na magbilang ng mga oras, Pero heto pa rin ako... At taon-taon akong nangungulila at nagsisisi. Siguro nga kung hindi ako natulog agad Ay baka may naggawa pa ako. Siguro nga kung hindi ko sinabi ang mga iyon, Ay hindi mo ring magagawang umalis. At siguro nga kung hindi ako nagtampo'y Wala naman talaga tayong pag-aawayan. Hindi ka rin hahanapin nila Nanay sa gitna ng gabi At hindi sila masasagasaan ng tren para iligtas ka lang. Siguro nga, pero huli na ang lahat eh Wala na kayong lahat at iniwan n'yo na 'kong mag-isa. Sana sa huli kong pagbisita'y mawala na rin ang lahat ng bigat, Mawala na ang pagkamuhi ko sa sarili ko, Kasi pagod na ako... Pagod na pagod na ako.

Continue reading...

Hindi makita, Hindi maalala, Ang tanging pag-asa, Tuluyang nawala. Hindi na alam kung saan pupunta, Hindi mapakali, natataranta, Hindi na mapigilan, Ang damdaming kinakatakutan. Sa bangin ng kawalan, Nahulog ng biglaan, Walang kasama ni kaagapay, Sa lugar ng pagkakahimlay. Ngunit bakit nga ba ako narito? Paano nga ba ako napadpad sa pook na ito? Hindi ko maalala ang bawat detalye, Basta may hinahanap akong importante. Pinipilit kong alalahanin kung ano, Ngunit baka hindi ano, baka sino, Kung sino, sino nga ba? Ang paglalaanan ko ng panahon upang makita. Ang mga katagang ito ay galing sa isang awitin, Awiting umantig sa aking damdamin, Dahil ang sagot ay "ikaw", Ikaw, ang hinahanap ng puso kong ligaw.

0

Jun 6, 2017

Jun 6, 2017 at 9:47 PM UTC

Hindi makita, Hindi maalala, Ang tanging pag-asa, Tuluyang nawala. Hindi na alam kung saan pupunta, Hindi mapakali, natataranta, Hindi na mapigilan, Ang damdaming kinakatakutan. Sa bangin ng kawalan, Nahulog ng biglaan, Walang kasama ni kaagapay, Sa lugar ng pagkakahimlay. Ngunit bakit nga ba ako narito? Paano nga ba ako napadpad sa pook na ito? Hindi ko maalala ang bawat detalye, Basta may hinahanap akong importante. Pinipilit kong alalahanin kung ano, Ngunit baka hindi ano, baka sino, Kung sino, sino nga ba? Ang paglalaanan ko ng panahon upang makita. Ang mga katagang ito ay galing sa isang awitin, Awiting umantig sa aking damdamin, Dahil ang sagot ay "ikaw", Ikaw, ang hinahanap ng puso kong ligaw.

Continue reading...

Atras. Abante. Mga paang hindi makampante.  Atras. Natakot, nahiya. Nangangapa mula sa paglaya. Iniipon ang lahat ng lakas para tuluyang iwan ang bakas ng nakaraang namaalam na sa lungkot, pait at sakit na dulot ng patuloy na pagkapit.   Abante. Uusad, lalayo. Uunahan ang damdamin sa pagbugso. Isang libo’t isang daang duda. Animnapu’t isang segundo ng pag-asa. Imumulat ang mga mata Nangagapa ma'y unti-unting hahakbang Patungo sa ‘di alam kung saan.   Urong. Sulong. Palalayain ang damdaming nakakulong.  Urong. Nag-iisip, nagmumuni. Tinatantyang muli ang sarili kung ilalatag na ang lahat ng sandata at ibubunyag ang mga stratehiya sa laban ng buhay. Handa ka na nga ba? Natuto? Hanggang saan ka dadalhin ng takot mo?  Sulong. Lalaban, susugod. Hindi alintana kung mapagod, manalo o matalo. Alinma’y hindi susuko. Hindi maliligaw ipikit man ang mga mata sapagka't alam na kung saan pupunta. Bawat hakbang ay kabisado Patungo sa kinaroroonan mo.  At ako’y mananatili na... sa’yo.

0

Apr 26, 2018

Apr 26, 2018 at 10:54 PM UTC

APAT NA HAKBANG SA PANANATILI

Atras. Abante. Mga paang hindi makampante.  Atras. Natakot, nahiya. Nangangapa mula sa paglaya. Iniipon ang lahat ng lakas para tuluyang iwan ang bakas ng nakaraang namaalam na sa lungkot, pait at sakit na dulot ng patuloy na pagkapit.   Abante. Uusad, lalayo. Uunahan ang damdamin sa pagbugso. Isang libo’t isang daang duda. Animnapu’t isang segundo ng pag-asa. Imumulat ang mga mata Nangagapa ma'y unti-unting hahakbang Patungo sa ‘di alam kung saan.   Urong. Sulong. Palalayain ang damdaming nakakulong.  Urong. Nag-iisip, nagmumuni. Tinatantyang muli ang sarili kung ilalatag na ang lahat ng sandata at ibubunyag ang mga stratehiya sa laban ng buhay. Handa ka na nga ba? Natuto? Hanggang saan ka dadalhin ng takot mo?  Sulong. Lalaban, susugod. Hindi alintana kung mapagod, manalo o matalo. Alinma’y hindi susuko. Hindi maliligaw ipikit man ang mga mata sapagka't alam na kung saan pupunta. Bawat hakbang ay kabisado Patungo sa kinaroroonan mo.  At ako’y mananatili na... sa’yo.

Continue reading...

Naaalala mo ba Sa twing umuulan Minsan mo akong pinayungan At hinatid sa sakayan? Naaalala mo ba Sa twing mag aalas singko Minsan mo rin akong nilibre At pinakain sa McDo? Naaalala mo ba Sa twing pupunta ka sa opisina Andon ako, nag aantay Habang tumutugtog ng gitara? Naaalala mo ba Ang mga ngiting aking ipinipinta Sa aking labi sa twing Ikay nakikita? Tanong ko lang Naaalala mo kaya ako? Dahil ni minsan Di ka pa kasi umaalis sa isip ko.

0

Jan 6, 2018

Jan 6, 2018 at 3:13 AM UTC

Naaalala mo ba Sa twing umuulan Minsan mo akong pinayungan At hinatid sa sakayan? Naaalala mo ba Sa twing mag aalas singko Minsan mo rin akong nilibre At pinakain sa McDo? Naaalala mo ba Sa twing pupunta ka sa opisina Andon ako, nag aantay Habang tumutugtog ng gitara? Naaalala mo ba Ang mga ngiting aking ipinipinta Sa aking labi sa twing Ikay nakikita? Tanong ko lang Naaalala mo kaya ako? Dahil ni minsan Di ka pa kasi umaalis sa isip ko.

Continue reading...

Hindi lahat tayo, may dugong maharlika. Hindi lahat tayo, iisa ang sinasamba. Hindi lahat tayo, nais nang pantay na pag-asa. Hindi lahat tayo, malinis at inosente tulad ng isang maya. Batid kong alam mo, kung saan ka pupunta. Batid kong alam mo, kung mayroon ka pang pag-asa. Batid kong alam mo, kung sino ang nararapat sa kanila. Si Juan, Si Pedro ba? O ang mapanlilang na si Luna? Bagay na alam mo, pero nagbubulag-bulagan. Mga maling turo, gawaing kinakalawang. Kahit na may boses, nagdadalawang isip lumaban. "Maririnig ba ako?", yan ang laging tanong mo kaibigan. Mahirap nang sabihin, di pa kayang panindigan. Mga bakal na kamay at piring na ginto sa karamihan. Madalang na may tumayo, at isigaw ang prinsipyo ni Juan. Hanggang dito na lang ba? Ang laban natin kaibigan.

0

Feb 18, 2019

Feb 18, 2019 at 2:05 AM UTC

Kung ang Sagot ay Tanong Din

Hindi lahat tayo, may dugong maharlika. Hindi lahat tayo, iisa ang sinasamba. Hindi lahat tayo, nais nang pantay na pag-asa. Hindi lahat tayo, malinis at inosente tulad ng isang maya. Batid kong alam mo, kung saan ka pupunta. Batid kong alam mo, kung mayroon ka pang pag-asa. Batid kong alam mo, kung sino ang nararapat sa kanila. Si Juan, Si Pedro ba? O ang mapanlilang na si Luna? Bagay na alam mo, pero nagbubulag-bulagan. Mga maling turo, gawaing kinakalawang. Kahit na may boses, nagdadalawang isip lumaban. "Maririnig ba ako?", yan ang laging tanong mo kaibigan. Mahirap nang sabihin, di pa kayang panindigan. Mga bakal na kamay at piring na ginto sa karamihan. Madalang na may tumayo, at isigaw ang prinsipyo ni Juan. Hanggang dito na lang ba? Ang laban natin kaibigan.

Continue reading...

(seven) i stopped wearing shorts— unable to stop feeling eyes raking my legs up and down, up and down. i didn't even know there was a word for that. (ten) i started wearing clothes a size big for me. they did not ask why i get angry whenever they force me to wear something that clings. i hated puberty, how things would grow and change, and they would stare. (eleven) i tried wearing shorts again. immediately i get the feeling of someone trailing behind me. i went home as quickly as possible. (thirteen) i wore baggy clothes during commute— a blouse and jeans. it was a thirty minute ride. it felt longer. especially since this man sat next to me, hounding me nonsense— anong pangalan mo? i do not answer. that night, i had my resolve— i will never commute alone again. people laughed at me. hinahatid ka kasi lagi. no. (fifteen) i started giving prolonged glares, staring into the eyes of the beast whenever i hear a whisper as i pass by. hello, saan ka pupunta? so i stare them down. funny how they back away as i stop in my tracks asking with my eyes "what now, imbecile?" does it feel bad when people don't tolerate the ******** coming out of your mouth? (nineteen) ano ba kasi ang suot niya? they ask. everything feels white-hot, searing. i refuse to hear anymore of that. exit. (twenty) every time i go home on my own i carry something in my hands, a blade if you must. the night sky begins to envelop the horizon. the streetlights cast their sickly orange hue on the pavement as i take one last look at the hospital. i hope i make it home in time.

0

Jun 29, 2020

Jun 29, 2020 at 1:30 AM UTC

(seven) i stopped wearing shorts— unable to stop feeling eyes raking my legs up and down, up and down. i didn't even know there was a word for that. (ten) i started wearing clothes a size big for me. they did not ask why i get angry whenever they force me to wear something that clings. i hated puberty, how things would grow and change, and they would stare. (eleven) i tried wearing shorts again. immediately i get the feeling of someone trailing behind me. i went home as quickly as possible. (thirteen) i wore baggy clothes during commute— a blouse and jeans. it was a thirty minute ride. it felt longer. especially since this man sat next to me, hounding me nonsense— anong pangalan mo? i do not answer. that night, i had my resolve— i will never commute alone again. people laughed at me. hinahatid ka kasi lagi. no. (fifteen) i started giving prolonged glares, staring into the eyes of the beast whenever i hear a whisper as i pass by. hello, saan ka pupunta? so i stare them down. funny how they back away as i stop in my tracks asking with my eyes "what now, imbecile?" does it feel bad when people don't tolerate the ******** coming out of your mouth? (nineteen) ano ba kasi ang suot niya? they ask. everything feels white-hot, searing. i refuse to hear anymore of that. exit. (twenty) every time i go home on my own i carry something in my hands, a blade if you must. the night sky begins to envelop the horizon. the streetlights cast their sickly orange hue on the pavement as i take one last look at the hospital. i hope i make it home in time.

Continue reading...

Minahal kita higit pa sa inaakala ko Minahal kita higit pa sa sarili ko Minahal kita higit pa sa buhay ko Minahal kita higit pa sa pamilya ko Minahal kita higit pa sa oras ko Lahat nang 'yong minahal kita kasi akala ko mahal mo din ako. Ibinigay ko ang lahat ng meroon ako. Subalit, ako'y tila nagkamali. Tila na pa-isip ako... Balang araw makakalimotan din kaya kita? Balang araw makakamove-on na ba ako? O kaya naman, balang araw mamahalin mo na rin ba ako ? Hulaan ko, hindi. Kasi... alam ko naman, sa simula palang talo na ako. Masaya ka sa mga taong kaya kang pangitiin, patawanin, paligayahin, at higit sa lahat kaya ka nilang mahalin, sapagkat malapit na sila sa puso mo. Ano nga ba ako sayo ? Ako lang naman 'yong tao na nag bibigay ng effort para lang makita ka. Ako lang naman 'yong tao na, pupuntahan ka kasi alam ko nalulungkot ka. Sa tuwing magtetext ka ng... "Good am/pm gawa mo ?" "Tara, Kape tayo ?" "Tara sa tabing dagat?" Ako namang itong si engot... "Sige ***** na ako after 5mins" "Wait lang paalam lang ako kay mama." Dali-dali ako pupunta sa bahay niyo, dahil sabik akong makita ka. Ewan ko ba, hindi ko alam kung anong meroon sayo ? Kahit anong pilit ko na iwasan ka, pero sadyang mahal talaga kita.

0

Jan 4, 2019

Jan 4, 2019 at 9:52 PM UTC

Minahal kita higit pa sa inaakala ko Minahal kita higit pa sa sarili ko Minahal kita higit pa sa buhay ko Minahal kita higit pa sa pamilya ko Minahal kita higit pa sa oras ko Lahat nang 'yong minahal kita kasi akala ko mahal mo din ako. Ibinigay ko ang lahat ng meroon ako. Subalit, ako'y tila nagkamali. Tila na pa-isip ako... Balang araw makakalimotan din kaya kita? Balang araw makakamove-on na ba ako? O kaya naman, balang araw mamahalin mo na rin ba ako ? Hulaan ko, hindi. Kasi... alam ko naman, sa simula palang talo na ako. Masaya ka sa mga taong kaya kang pangitiin, patawanin, paligayahin, at higit sa lahat kaya ka nilang mahalin, sapagkat malapit na sila sa puso mo. Ano nga ba ako sayo ? Ako lang naman 'yong tao na nag bibigay ng effort para lang makita ka. Ako lang naman 'yong tao na, pupuntahan ka kasi alam ko nalulungkot ka. Sa tuwing magtetext ka ng... "Good am/pm gawa mo ?" "Tara, Kape tayo ?" "Tara sa tabing dagat?" Ako namang itong si engot... "Sige ***** na ako after 5mins" "Wait lang paalam lang ako kay mama." Dali-dali ako pupunta sa bahay niyo, dahil sabik akong makita ka. Ewan ko ba, hindi ko alam kung anong meroon sayo ? Kahit anong pilit ko na iwasan ka, pero sadyang mahal talaga kita.

Continue reading...

Tumilaok na ang manok Kasabay ng pilantik ng mga bibig Halika tayo'y maghanda sabayan mo ako sa almusal Pinakuluang Mura at paghiyaw huwag kang magalala hindi iyan hilaw sa katunayan tama lamang ang timpla Mapait pait at masakit sakit Minsa'y nakasasanay na rin Halika tayo'y maghanda Pupunta sa isang lugar na tila selda Kung saan bawat kilos ay nakalagda Mataas lamang ang marka kung ika'y masunurin at maganda Huwag kang magalala mababait sila Bawat ibigay mo ay susuklian nila ng lima Halika tayo'y maghanda Bawat minuto ay pagsubok bawat hininga ay pagkapit Kapit , lumapit upang hindi matangay ng agos Kung ang bawat pagyapos ay nakalalapnos Halika tayo'y maghanda teka, hindi pa ako handa ngunit Araw ay sisikat hindi ka na muli pang didilat malaya ka na;

0

Jun 15, 2019

Jun 15, 2019 at 9:45 PM UTC

Tutuldok kuwit;

Tumilaok na ang manok Kasabay ng pilantik ng mga bibig Halika tayo'y maghanda sabayan mo ako sa almusal Pinakuluang Mura at paghiyaw huwag kang magalala hindi iyan hilaw sa katunayan tama lamang ang timpla Mapait pait at masakit sakit Minsa'y nakasasanay na rin Halika tayo'y maghanda Pupunta sa isang lugar na tila selda Kung saan bawat kilos ay nakalagda Mataas lamang ang marka kung ika'y masunurin at maganda Huwag kang magalala mababait sila Bawat ibigay mo ay susuklian nila ng lima Halika tayo'y maghanda Bawat minuto ay pagsubok bawat hininga ay pagkapit Kapit , lumapit upang hindi matangay ng agos Kung ang bawat pagyapos ay nakalalapnos Halika tayo'y maghanda teka, hindi pa ako handa ngunit Araw ay sisikat hindi ka na muli pang didilat malaya ka na;

Continue reading...

Lahat ng dahilan, naipon na Saan na ako pupunta? Masyadong marami para bitawan Hindi naman sapat para ipaglaban Ayoko na dito sa gitna.

0

Jul 29, 2020

Jul 29, 2020 at 3:18 AM UTC

Lahat ng dahilan, naipon na Saan na ako pupunta? Masyadong marami para bitawan Hindi naman sapat para ipaglaban Ayoko na dito sa gitna.

Continue reading...

malamig ang gabi madilim ang paligid bago ang buwa't patay ang bituin sa 'di kalayuan isang gamugamo'y 'di maiwan-iwan mainit na apoy ---isang buong kandila na ibig niyang lapitan sarili'y pinigilan 'pagkat siya'y masasaktan umikot ang mundo ---sangkatlo'y naglaho umikot ang mundo ---natira'y sangkatlo teka, sandali anong nangyari bakit nga ba kay bilis maglaho ng sandali kahit 'di nakikita siya'y naging masaya kahit sa malayo siya'y nakontento 'pag naubos ang kandila saan pupunta gamugamong nilalamig pa'no iibig

0

Jul 11, 2020

Jul 11, 2020 at 10:28 AM UTC

malamig ang gabi madilim ang paligid bago ang buwa't patay ang bituin sa 'di kalayuan isang gamugamo'y 'di maiwan-iwan mainit na apoy ---isang buong kandila na ibig niyang lapitan sarili'y pinigilan 'pagkat siya'y masasaktan umikot ang mundo ---sangkatlo'y naglaho umikot ang mundo ---natira'y sangkatlo teka, sandali anong nangyari bakit nga ba kay bilis maglaho ng sandali kahit 'di nakikita siya'y naging masaya kahit sa malayo siya'y nakontento 'pag naubos ang kandila saan pupunta gamugamong nilalamig pa'no iibig

Continue reading...

Ako na lang Pwede bang ako na lang? Yung karamay **** mag-isip kung saan kakain? Yung hinihiling mo nang mataimtim sa iyong mga pananalangin? Pwede bang ako na lang sana ang sasama sa’yo kung saan ka man pupunta? Pwede bang yakap ko na lang yung sisilungan mo kapag sobrang pagod ka na? Ako na lang mahalin mo. Pwede bang ako nalang sana yung mahal mo? Yung kasama **** nakangiti sa libu-libong mga litrato? Pwede bang buhayin na lang natin yung mga pangako nating pinaplano? Pwede bang ako na lang ulit ang magpapasaya sa’yo kapag pinepeste ka na ng tadhana? Pwede bang kamay ko na lang ulit ang hahaplos sa mukha mo at papahid sa’yong mga pagluha? Pero hindi na nga siguro pwede lahat ng iyon. Kasi may kayo na. At ako nalang. Ako nalang ulit.

0

Jan 11, 2018

Jan 11, 2018 at 12:55 PM UTC

Ako nalang ulit

Ako na lang Pwede bang ako na lang? Yung karamay **** mag-isip kung saan kakain? Yung hinihiling mo nang mataimtim sa iyong mga pananalangin? Pwede bang ako na lang sana ang sasama sa’yo kung saan ka man pupunta? Pwede bang yakap ko na lang yung sisilungan mo kapag sobrang pagod ka na? Ako na lang mahalin mo. Pwede bang ako nalang sana yung mahal mo? Yung kasama **** nakangiti sa libu-libong mga litrato? Pwede bang buhayin na lang natin yung mga pangako nating pinaplano? Pwede bang ako na lang ulit ang magpapasaya sa’yo kapag pinepeste ka na ng tadhana? Pwede bang kamay ko na lang ulit ang hahaplos sa mukha mo at papahid sa’yong mga pagluha? Pero hindi na nga siguro pwede lahat ng iyon. Kasi may kayo na. At ako nalang. Ako nalang ulit.

Continue reading...