Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"alinlangan" poems
na ikaw ang inuna kahit ako ang iyong huli. sinta, maaari bang masimulan nating muli? parang tangang ikaw ang pinili hinayaang makulong sa iyong tali lahat ng aking alinlangan ay isinantabi pinagkatiwala ang buong sarili akala ko'y hindi ako nagkamali ngunit nagsabi ka ng "sandali," "sandali, hindi ako lilisan ngunit sandali, ako pala'y nalilito minsan sandali. makinig ka muna. sandali lang. hindi yata kita napupusuan." hindi mo naman kasalanan na ang sakit ay hindi man lang maibsan hindi mo naman kasalanan na madali akong palitan hindi mo naman kasalanan na hindi ako ang nakatuluyan hinding-hindi mo rin kasalanan na hindi ako kawalan hindi mo kasalanan, mahal na ang boses ko'y garalgal at kapag ako'y hinihingal kapag sinisigaw ang aking pagmamahal at paghihintayin pa kita ng matagal pahihintulutan kang maging pagal ang usad sa akin ay laging mabagal kaya hinding-hindi ka susugal hindi mo kasalanan ang aking mga kasalanan. kaya't ako'y iyo nang iwan sa sarili **** tahanan.
0
Nov 29, 2018
Nov 29, 2018 at 11:59 PM UTC
hindi mo naman kasalanan,
Minamahal kita subalit hindi ko ito ikukumpara sa mga tala, sa alon; Hindi ko ito ikukumpara sa mga bagay na karaniwang ginagamit sa tula sa bango ng bagong pitas na rosas sa apoy na walang tigil sa pagliyab Minamahal kita nang hindi ko ito ikukumpara sa mga iyon o sa kahit ano. Minamahal kita dahil sadyang mahal kita — sa katwirang hindi maikukumpara ang aking nararamdaman sa mga bagay na natatanaw, nahahawakan. Minamahal kita dahil sadyang mahal kita walang tulad-tulad walang mga talang kumikinang at along humahaplos walang rosas na kasing bango ng kawalan ng alinlangan walang apoy kung saan ang usok ay kumakaway sa mga ulap at hindi na matanaw. Minamahal kita at hindi ko ito ikukumpara sa kahit ano.   Minamahal kita
0
Aug 20, 2017
Aug 20, 2017 at 9:56 PM UTC
sapagka't mahal kita.
Isang babae ang sumakay sa V. Mapa Maikli ang buhok at kayumanggi Nakapulang T-shirt at maikling shorts Tsinelas na plastic ay may takong Ang jeep ay mahaba, bago at maingay Balahaw nito ang malakas na tugtugin Ang barker ay mala trenta maging ang driver Kung umasta ay tinedyer Ang musika ay hindi musika 'Pagkat hindi lahat ng sinulat ay babasahin Ni musika ang lahat ng tugtugin Hindi musika kundi basura Ang babae ay sumabay sa saliw ng tugtog Kumanta nang may emosyon Walang hiyang ikinampay ang kamay At winasiwas ang yapos na sako Hindi pa siya nagbabayad Malamang wala siyang pera Hindi siguro iyon ang dahilan ng tawanan Sa kanya'y marahil may kakulangan Nawala ang nagwawalang kanta At nanahimik rin ang aba Tulala sa kawalan habang may minamantra Bakit kaya kabisado niya ang kanta? Kung mayroon mang makapagsasabi Ano ang nasa isipan ng isang tao Na hindi rin masasabi kung ano Paanong ang pag-unawa'y matatamo? Sila ba talaga ang wala sa katinuan? Kung sila ang ating pinagtatawanan Kung mga mata nila'y walang bahid Pahid ng alinlangan at pagdududa Naririnig din ba niya Sigaw ng barker sa kalsada? Nararamdaman din ba niya Dampi ng tubig ulan Naiisip niya kaya Kung ano ang kinabukasan? Nagmamadali rin ba siyang makauwi Dahil may exam kinabukasan? Bumaba siya sa harap ng arko Tumalon at masayang nagsayaw sa gitna Tinunton ang daan sa Teresa Di namalayang nariyan na siya Sa patutunguhan niya
0
Aug 4, 2016
Aug 4, 2016 at 12:37 PM UTC
Tapenshap
Nakaw-Tingin Nang masilayan ka, Buhay ko ay sumigla. Nang makilala ka, Ngiti ko'y kakaiba. Nang ika'y dumaan, Sa aking harapan, Ako'y nag-alinlangan, Kung ika'y ngingitian. Hindi ko maiwasan, Na ika'y hangaan. Sa iyong kagandahan, Nagkakagusto ang kalalakihan. Laman ka ng isipan, Mukha mo'y napapanaginipan, Sarili ko'y di maintindihan, Damdamin ko'y naguguluhan. Tinangka kitang lapitan, Upang iyong malaman, Na kita'y hinahangaan, Gustong maging kaibigan. Nang tayo'y magkaharap, Wala akong mahagilap, Hindi ko mahanap-hanap, Ang salitang pangarap. Nalimutan ko ang katapangan, Naduwag ang aking kalooban, Hindi ko na napanindigan, Ang mga salitang binitawan. Torpe na kung tawagin, Kahit na ito'y nakaw-tingin, Sa malayo ika'y napapansin, Ako'y nagpapasalamat pa rin.
0
Mar 12, 2016
Mar 12, 2016 at 10:58 AM UTC
Nakaw-Tingin
Kung isa-isahin ang nakaraan simula no'ng ika'y aking niligawan hanggang sa dumating ang kasalan, maikukwento ko ng walang alinlangan kung paano tayo nagsimula at nag ibigan. hindi sa lahat ng panahon ang mga bagay ay naaayon sa kung paano natin gusto at 'di lahat ay agad na natatamo. Unang kita palang, napaibig na ako Lalo na sa mga sumunod na pagtatagpo walang duda pana ni kupido ’y tinamaan ako sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y  pakana nga ito ni kupido. sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y  pakana nga ito ni kupido. Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig,   Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang  dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig,   Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang  dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling. dumating ka sa mundo ko’t iyong niyanig pinukaw ng iyong tinig “Happiness Happiness Happiness” Ang tinig na aking narinig at napatulala at napatitig Biglang nag usisa sa sarili nagtanong, Paano ko ba mapapaliwanag ang  hiwaga nitong pagmamahal na kung bakit sa puso ko’y kumapit ng kusa Minsay ako’y nagtataka’t di maka paniwala linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyong inayunan ng tadhana’y nag ka sundo tuluyang hinamon ang matapang na puso Hindi ka na malulumbay, kapag nasisilayan ko ang iyong labi, may taglay na ngiti Pagod koy napawi, limot ko na ang ligalig na iyong pinag iigi kaya wag mag madali pagkat atin ang sandali At ng sayo’y napalapit ayaw ng lumayo andito na ang iyong Sandalang Balikat Na hindi madadaan sa gulat Hawak hawak ang maliliit at malambot **** mga kamay Habang may ibinubulong ang boses ****  malumanay Umalis ng walang plano, walang dala kundi ang puso. pero saan nga ba patungo? Bawat hakbang ng paa, bawat hininga, ninanamnam para sa ikasisiya pero saan nga ba patungo? Ramdam ang pagod kinailangan ng tumukod ngunit hindi susuko. pero saan ba talaga patungo? Marami ng nadaanan at natambayan Pero di naman kaianaman Hangang sa dumating na sa dulo na ang puso’t pag ibig ko’y nasa iyo Dahil di ako sanay na ikaw ay mawalay Andito na ako Sa unang pag kakataon Sa araw ng mga puso   Sa Ika labing apat na araw ng pebrero sa kalendaryo Bungkos ng  rosas ay para sa iyo Sa masayang araw at hanging maaya, ang sinugong puso’y sumasaiyo at ito’y magsasabing Sa tuwa at dusa, Hirap at ginhawa Sarap at ligaya Ang “Balentayns” Ko’y ikaw Walang iba! ! ! ! ! Subukan naman
0
Aug 20, 2019
Aug 20, 2019 at 6:41 AM UTC
Tula Para sa unang Ika Labing Apat ng Pebrero
Kung isa-isahin ang nakaraan simula no'ng ika'y aking niligawan hanggang sa dumating ang kasalan, maikukwento ko ng walang alinlangan kung paano tayo nagsimula at nag ibigan. hindi sa lahat ng panahon ang mga bagay ay naaayon sa kung paano natin gusto at 'di lahat ay agad na natatamo. Unang kita palang, napaibig na ako Lalo na sa mga sumunod na pagtatagpo walang duda pana ni kupido ’y tinamaan ako sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y  pakana nga ito ni kupido. sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y  pakana nga ito ni kupido. Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig,   Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang  dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig,   Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang  dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling. dumating ka sa mundo ko’t iyong niyanig pinukaw ng iyong tinig “Happiness Happiness Happiness” Ang tinig na aking narinig at napatulala at napatitig Biglang nag usisa sa sarili nagtanong, Paano ko ba mapapaliwanag ang  hiwaga nitong pagmamahal na kung bakit sa puso ko’y kumapit ng kusa Minsay ako’y nagtataka’t di maka paniwala linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyong inayunan ng tadhana’y nag ka sundo tuluyang hinamon ang matapang na puso Hindi ka na malulumbay, kapag nasisilayan ko ang iyong labi, may taglay na ngiti Pagod koy napawi, limot ko na ang ligalig na iyong pinag iigi kaya wag mag madali pagkat atin ang sandali At ng sayo’y napalapit ayaw ng lumayo andito na ang iyong Sandalang Balikat Na hindi madadaan sa gulat Hawak hawak ang maliliit at malambot **** mga kamay Habang may ibinubulong ang boses ****  malumanay Umalis ng walang plano, walang dala kundi ang puso. pero saan nga ba patungo? Bawat hakbang ng paa, bawat hininga, ninanamnam para sa ikasisiya pero saan nga ba patungo? Ramdam ang pagod kinailangan ng tumukod ngunit hindi susuko. pero saan ba talaga patungo? Marami ng nadaanan at natambayan Pero di naman kaianaman Hangang sa dumating na sa dulo na ang puso’t pag ibig ko’y nasa iyo Dahil di ako sanay na ikaw ay mawalay Andito na ako Sa unang pag kakataon Sa araw ng mga puso   Sa Ika labing apat na araw ng pebrero sa kalendaryo Bungkos ng  rosas ay para sa iyo Sa masayang araw at hanging maaya, ang sinugong puso’y sumasaiyo at ito’y magsasabing Sa tuwa at dusa, Hirap at ginhawa Sarap at ligaya Ang “Balentayns” Ko’y ikaw Walang iba! ! ! ! ! Subukan naman
Continue reading...
107
I. Una palang pansin ko na, At kita sa iyong mga mata, Ang pag-iwas mo sa tuwing kakausapin kita. Binabaling sa iba ang tingin, Habang dinadama ang dampi ng malamyos na hangin. II. Rinig sa iyong labi, Ang tipid ng iyong huni. Mas naririnig ko pa-- Ang tibok ng puso mo, sinta, Kaysa sa mga sinasabing **** salita. III. *"Hindi ka ba kumportable Na ako'y makatabi?"* 'Yan ang tanong ko sa'king sarili. *"Oh, baka sa init ng panahon-- Kaya ka ganyan ngayon?"* Dugtong ko pa. IV. Gusto kong basagin ang katahimikan, Ngunit hindi ko alam ang sasabihin, At hindi ko rin alam kung paano sisimulan. Sapagkat, pareho tayong nag-aalinlangan. V. Ilangan at alinlangan, Iyan ang tila rehas na nagkukulong sa'ting dalawa. Balak ko sanang basagin at tibagin, Pero hindi ko kaya ng mag-isa, Kailangan tayong dalawa.
0
Apr 23, 2016
Apr 23, 2016 at 2:06 AM UTC
Ilangan at Alinlangan
Nangako ako sayo na poprotektahan kita kahit anong mangyari Nagsinungaling ako Dahil noong araw na pinulikat ka habang nasa gitna ng dagat Na sobrang lalim na hindi mo na makita ang ilalim Hindi kita nasagip Nangako ako sayo na iingatan kita ng di nagdadalawang-isip Nagsinungaling ako Habang naghihingalo ka at humihingi ng saklolo Wala akong nagawa kundi tignan ang paghampas ng mga alon Pinapamukha na bakit ba kasi hindi ako marunong lumangoy Nangako ako sayo na hindi kita papabayaan mag-isa Nagsinungaling ako Hinayaan kita malunod at hatakin pababa ng iba't ibang lamang dagat Hinayaan maubos ang hangin hanggang sa huling hininga Pinanood lumubog ang mga matang kasing ganda ng mga perlas Pasensya ka na at nagsinungaling ako Dahil akala ko matatakasan ko ang sariling anino Pasensya ka na at hindi kita nailigtas Hinayaan ko na may ibang sumagip sayo dahil kung ako 'yon Baka pareho lang tayong lumubog at malagay ka lalo sa panganib Pasensya ka na at lumutang ang mga pangako Na sabay lalanguyin ang lawak ng buhay Sisisirin ang lalim ng ating mga pangarap Sasalubungin ang mga problemang dadaong Iiwasan ang mga dikya na dulot ng nakaraan Kaya patawad dahil ngayon lang napupuno ang pagkukulang Wag ka mag-alala,matututunan ko din tumalon ng walang alinlangan Susubukan maabot ang dagat na tinatahak mo kahit gaano pa ito kaalat Pero sa ngayon, pasensya muna unang nagpakilala ang takot kaysa sa lakas ng loob Pasensya dahil tinangay tayo ng alon palayo sa isa't isa
0
Oct 15, 2016
Oct 15, 2016 at 4:33 AM UTC
CPR
Mundo'y kayganda, Puno ng hiwaga, Ng pasimulang likhain ng AMANG DAKILA!!! Ngayon ay saksihan, Ganda ng sanlibutan Di malirip na kagandahan at kayamanan, Na ibinigay sa atin ang karapatan. AMA NA DAKILA! Lahat kami ay pinag-pala, Sa aming kasalanan Ay nagpatawad ka! Nagbigay pag-asa sa kaluluwang dukha! Dukha sa Liwanag ng Iyong Ganda!! AMA NA DAKILA! kami ay Iyong pinag-pala, Binigyan ng pag-asa, sa Di malirip na pagkakasala!!! Sa ngalan ni JESUS NA IDINAKILA Dahil sa pagsunod sa AMANG DAKILA! Hindi nag-alinlangan Hanggang katapusan, AMA sana'y bigyan kami Ng pusong masunurin Pag-iisip na puno ng dunong Mula sa Iyong katwiran na puno ng katotohanan, JESUS na aming PANGINOON, Bahala kana po sa amin, na LIWANAG sa amin ng DIYOS!!! Kami ay Iyong dalhin, Upang AMA ay aming KAMTIN Hanggang sa katapusan ng aming Lakarin,!
0
Aug 19, 2014
Aug 19, 2014 at 12:37 AM UTC
AMA NA DAKILA.!!!
Mahal, ikaw ba ay handa ng tanggapin ang aking pagsinta? Mahal, maaari na ba natin hawakan ang kamay ng isa't isa? Mahal, bakit tila may alinlangan sa iyong mga mata? Ito ba ay dulot ng nakaraan hindi mo mabitawan? Mahal, ikaw ang aking panalangin sa may Kapal. Makasama ka sa bawat pagsikat at paglubog ng mga araw. Sabay natin bibilangin ang mga tala at hihiling sa mga bulalakaw sa langit. Mahal, ako ba ay hindi sapat sa para buuin ang puso **** sugatan? Mahal, maari bang ang puso mo'y sa akin na lamang? Mahal, handa ako maghintay na sana isang araw maging ako ang sagot sa iyong dasal.
0
Oct 21, 2019
Oct 21, 2019 at 10:54 AM UTC
Mahal
051022 At sumapit na nga araw ng paghuhusga Kung saan hindi na pulso ng taumbayan Ang ating sisiyasatin Kundi ang puso ng bawat Pilipinong Sumasambit ng “Mahal ko ang Pilipinas.” Sabi ng iilan, “Mahirap raw mahalin ang Pilipinas” Iniisip ko nga paminsan, Sapat na nga ba ang pagiging makabayan? Sapat ba? Ang panunumpa ng bawat Juan sa watawat Na ayaw sana nating dungisan Ngunit tayu-tayo rin ang nagwawasto Sa paningin nating madayang pagpili Ng lipunang ating ilang beses nang sinumpaan. Kung hindi ako naniniwala sa Poong Maykapal, Ay baka hindi ko rin maititikom ang talas ng aking dila At walang himpil ding tatalak na walang pinipiling katauhan Buhat sa makamandag na bugso ng aking damdamin. At marahil ay sasabihin ko na lamang Na ito ay isang paraan ng pagtindig para sa saking Bansa Na may demokratikong pamamalakad. Ngunit sa kabilang banda’y Binabaling ko na lamang ang paghuhusga Sa tunay ngang nasa tronong Hindi na kailangang luklukin pa. At naniniwala pa rin akong Ang pag-asa ay hindi natin maaaring itaya Sa sarili nating mga palad Na kalauna’y mapupuno rin ng mga kalyo’t Babalik din lamang sa alikabok. Ano pa nga ba ang ating ipinaglalaban? Sino nga ba ang tunay nating kalaban? At para kanino nga ba tayo naninindigan? Baka sa kasisigaw nati’y Hindi lamang boses ang mawala sa atin, Maaring nakawin din ang ating mga lakas at oras Na sana’y ibinabaling natin Sa pagpapalaganap ng natatanging katotohanang Buhay ang ating Panginoong Hesus At ang magandang balita’y Nakadikit sa kanyang Ngalan. Sinasabi kasi nating naghihinagpis ang ating mga kababayan Kaya tayo na lamang ang magsisilbing mga boses para sa kanila. Minsan nga'y nananatili na tayong hangal Pagkat sa sariling dunong, doon lamang tayo nakaangkla. Ngunit hanggang kailan ba matatapos Ang sinasabi nating pakikibaka para sa mga nasa laylayan? At ano nga ba ang dulo ng bawat hiningang napapagal na? Sana hindi tayo tumigil sa paraang alam lamang natin, Sana mahanap natin ang ating mga sariling Nananatiling may pananampalataya Sa Diyos na Syang may lalang sa sanlibutan. Sana wag na tayong mag-alinlangan pang lumukso Sa kung saan nga ba tayo pinasusuong ng Maykapal At sana mahanap natin ang halaga natin Sa presensya Nyang kayang pumuno ng bawat kakulangan. At dito na rin ako pansamantalang magtatapos — Pilipinas, gumising nang may pag-asa Pagkat hindi natutulog ang ating Diyos! Pilipinas, mahal kita at mas mamahalin pa At patuloy kitang ipaglalaban Hindi gamit ang mga armas Na syang panukso't patibong ng mundo, Titindig ako sa kadahilanang hindi lamang ako isang Pilipino — Titindig ako para kay Hesus na aking pinaniniwalaan! Salamat Ama, Sa'yo pa rin ang aming Bayan.
0
May 11, 2022
May 11, 2022 at 12:27 AM UTC
Pilipinas, Mahal Pa Rin Kita
051022 At sumapit na nga araw ng paghuhusga Kung saan hindi na pulso ng taumbayan Ang ating sisiyasatin Kundi ang puso ng bawat Pilipinong Sumasambit ng “Mahal ko ang Pilipinas.” Sabi ng iilan, “Mahirap raw mahalin ang Pilipinas” Iniisip ko nga paminsan, Sapat na nga ba ang pagiging makabayan? Sapat ba? Ang panunumpa ng bawat Juan sa watawat Na ayaw sana nating dungisan Ngunit tayu-tayo rin ang nagwawasto Sa paningin nating madayang pagpili Ng lipunang ating ilang beses nang sinumpaan. Kung hindi ako naniniwala sa Poong Maykapal, Ay baka hindi ko rin maititikom ang talas ng aking dila At walang himpil ding tatalak na walang pinipiling katauhan Buhat sa makamandag na bugso ng aking damdamin. At marahil ay sasabihin ko na lamang Na ito ay isang paraan ng pagtindig para sa saking Bansa Na may demokratikong pamamalakad. Ngunit sa kabilang banda’y Binabaling ko na lamang ang paghuhusga Sa tunay ngang nasa tronong Hindi na kailangang luklukin pa. At naniniwala pa rin akong Ang pag-asa ay hindi natin maaaring itaya Sa sarili nating mga palad Na kalauna’y mapupuno rin ng mga kalyo’t Babalik din lamang sa alikabok. Ano pa nga ba ang ating ipinaglalaban? Sino nga ba ang tunay nating kalaban? At para kanino nga ba tayo naninindigan? Baka sa kasisigaw nati’y Hindi lamang boses ang mawala sa atin, Maaring nakawin din ang ating mga lakas at oras Na sana’y ibinabaling natin Sa pagpapalaganap ng natatanging katotohanang Buhay ang ating Panginoong Hesus At ang magandang balita’y Nakadikit sa kanyang Ngalan. Sinasabi kasi nating naghihinagpis ang ating mga kababayan Kaya tayo na lamang ang magsisilbing mga boses para sa kanila. Minsan nga'y nananatili na tayong hangal Pagkat sa sariling dunong, doon lamang tayo nakaangkla. Ngunit hanggang kailan ba matatapos Ang sinasabi nating pakikibaka para sa mga nasa laylayan? At ano nga ba ang dulo ng bawat hiningang napapagal na? Sana hindi tayo tumigil sa paraang alam lamang natin, Sana mahanap natin ang ating mga sariling Nananatiling may pananampalataya Sa Diyos na Syang may lalang sa sanlibutan. Sana wag na tayong mag-alinlangan pang lumukso Sa kung saan nga ba tayo pinasusuong ng Maykapal At sana mahanap natin ang halaga natin Sa presensya Nyang kayang pumuno ng bawat kakulangan. At dito na rin ako pansamantalang magtatapos — Pilipinas, gumising nang may pag-asa Pagkat hindi natutulog ang ating Diyos! Pilipinas, mahal kita at mas mamahalin pa At patuloy kitang ipaglalaban Hindi gamit ang mga armas Na syang panukso't patibong ng mundo, Titindig ako sa kadahilanang hindi lamang ako isang Pilipino — Titindig ako para kay Hesus na aking pinaniniwalaan! Salamat Ama, Sa'yo pa rin ang aming Bayan.
Continue reading...
68
nagmula sa lupa magbabalik ng kusa Di ko magagawa ang kaaya-ayang nakalipas " kung walang nakikitang " mga tamang nagsisi-alpas hindi ito isang panaginip ito'y bunga ng pagkainip Hindi pa sana ako maghahanap sa iyo ngunit "SILWETA", pumasok ka sa isip ko sa puso ko, ikaw nga ay aking pinagbuksan "tuloy po kayo? taka!" bagamat nag-alinlangan aking pag-iisa'y naibsan sa ganda ng nakapaligid di ko alintana nilalakaran sa liwanag,ako'y nakapinid samantalang hawak-kamay diwa at puso ko'y marilag kaibigan kang sakdal-dilag nawa'y muli kang makalakbay ! © copyright 2015 - All Rights Reserved
0
Dec 21, 2015
Dec 21, 2015 at 7:00 PM UTC
e m o (3L)
#073115 Ang pagpara'y naging daan Hindi alintana ang trapik Kumukutitap ang asul Patungong berde ng panimula. Di naglao'y nagbadya ang motorsiklong itim Medyo napasilip, kahit saglit Biglang nautal ang pag-iisip Baka sakaling ikaw ang kumakarera nito. Pinagmamasdan ko ang mga kamay ko Baka ang bukas ay maging ngayon, Yan ang isip ko. Panandalian akong napatingin Medyo kumakapit sa bakal, Ibababa ko ang mga kamay Sabay paulit-ulit lang, Pagkat nakakangalay. Kaya pala ang bagal nang takbo mo Lumagpas ka nang diretso pati ang paningin Hindi ka man lang lumingon Hindi ka man lang napatingin Kahit distansya nati'y Segundo lang ang milya Ganoon tumibok ang oras. Napapikit ako Nagulat pagkat tama ang akala Hindi nais na ganoon ang pagkikita Akala ko kasi'y lumisan ka na Akala ko kasi'y sa susunod pa ang balik Pero haharurot sa kalsada, Naghahari-harian sa eksena. Hindi ako galit sa tadhana Na naglalapit sa atin sa isa't isa Hindi ko na nga hinihiling na ikaw na Iniwan ko na ang alinlangan sa kalsada. Napakapit ako sa bilis ng takbo Ang pusong walang tibok, Walang mintis kung sinusubok Nangangalay ang pagtitiis Ang hirap pala ng posisyon ko, Tinatalikuran, dinaraanan lang Nilalagpasan lang, Nauusukan, nasasaktan Ayoko na lang sa backride. "Para na, Kuya."
0
Jul 31, 2015
Jul 31, 2015 at 6:59 AM UTC
Backride
sa dami ng puting buhangin,,may ugong ang paligid sapantaha koy taimtim na nagmamasid sapagkat pikit-mata akong napatitig ng isang iglap dahil sa aking hinagap tanging puwing ang nasagap o luntiang hugis-bakit ang kaanyuan meron akong mumunting katanungan hiraya manawari,, maibsan itong alinlangan kapara ng hardinero sa kanyang halamanan hanggang kailan pa kaya ang pagkapa ko sa dilim? at sa aking pagdilat,,di na ba matatakam sa pagtikim? sa samyo ng mahiwagang halaman,, sa tubig ay tigib sa nakaambang mga tinik,,pahiwatig ay kutob sa king dibdib Tanong Ko Lang?,,,,,,, KANINONG ANINO NGA BA ANG TILA NANGANGAMBA, SA SILWETA O SA TALABABA? DI KASI HALATA,SINTOMAS NG AMIBA!
0
Nov 14, 2015
Nov 14, 2015 at 7:11 AM UTC
tuloy po kayo! taka?
lakad takbo walang siguradong direkyon basta yun lang ang ginagawa ko may pagkakataon din nagtatanong kung may papatungohan ba 'to hila dito hila doon saan ba dapat lilingon? aatras ba o aabante ang gulo ng utak ko ano ba ang mas importante? sarili mo o yung mga tao sa paligid mo? ano ang pakikinggan mo? utak ba o ang puso? hirap pumili kasi hindi ka sigurado ipanalangin mo pag ika'y nagdadalawang isip anong ginagawa ng pananampalataya mo? nalilinlang ka na ng mundo sinusunod mo na lahat ng luho mo patawarin mo ako tao lang ako
0
Jul 18, 2019
Jul 18, 2019 at 12:03 PM UTC
Alinlangan
070221 Kung gaano kalayo ang silangan sa kanluran Ay gayundin nya inalis sa atin ang ating mga kasalanan. Para sa mga taong akala nilang mag isa silang lumalaban Sa mga taong tumatakbo’t napapatid ng kadiliman Sa mga taong naghahagilap ng katotohan. Sino nga ang ba ang tunay na saksi ng ating mga kamalian? Tayo ba’y tinutulak ng mundo papalayo sa liwanag? O tayo yung nananatiling tapat sa kabila ng mga kaguluhan? Marahan ang pag ihip ng hangin kung saan tayo’y patungo sa mga bituin Ngunit ang araw ay sasapit na ang Liwanag ay bubulag Sa harapan at walang pasabi na Sya ay darating. At kahit pa anong gawin natin sa mundong patikim lamang, Sana alam natin kung saan nga ba tayo nakatingin Pagkat tumatakbo tayo papalayo, naghihilaan pababa at pataas. Kailan ba tayo mananahimik at kusang magpaubaya ng lakas? Nang ang lahat ng ating alinlangan, sana’y makaya nating mawaksian Pagkat sa nalalabing mga oras, tayo ri’y mahuhusgahan.
0
Oct 12, 2021
Oct 12, 2021 at 11:51 PM UTC
Husgado
kung ikaw lamang ay iba sa iyong    sarili at hindi itong anino na may hawak na balaraw,   mala-dagitab ang bilis ng iyong pagkabig sa akin, sana’y naririto   ka pa ngunit ikaw   at    ako ay hindi   ikaw   at  ako at tila   ikaw   at ikaw  lamang na sana’y dalawa; waring kumpisal   sa harap ng salamin, kung mayroon lamang kasiguraduhan at walang bahid ng alinlangan at itim na katahimikan, puspos ka ng pagdaramot kaya naman sa init ng paglisan at sa pagiimbot   ng distansya, ako’y tupok     na    tupok
0
Mar 22, 2016
Mar 22, 2016 at 1:29 AM UTC
Tupok
Maganda ka, walang pinipiling oras, araw at panahon. Kariktan mo'y patuloy sa pagkinang sa gitna ng kanilang mga alinlangan, matalim na mga tingin bitbit ang panghuhusgang natatakpan ng pagkabulag sa tunay na kahulugan ng kagandahan. Mga katagang nararapat sa iyo, maganda ka! walang naman, minsan at dahilan. Tuwirang pagsambit ng maganda ka at walang pagdadalawang-isip, sa kabila ng iyong kulay, hugis, taas, tuwid, kinis at iba pang basehan ng gandang naglipana, na inaakalang tunay na depinisyon ng ganda. Maganda ka, higit pa sa mga araw na pakiramdam mo ay may mali sa iyo at kulang ka. Mas pinaganda ka ng iyong mga kakulangan, mas binigyan ng kulay at nadepina ang tunay na kahulugan ng ganda sa iyong mga mata, sa tuwing pinapaulanan ka ng kanilang mga salita'y hindi ka nagpatinag. Maganda ka, dahil ikaw ay ikaw. Hindi sukatan ang paningin at bibig ng kung sino man.
0
Sep 6, 2021
Sep 6, 2021 at 9:53 AM UTC
Maganda ka
matiyaga kang pinapasan ng mamang nangumpisal sa salamin, umami't umako ng karnal na pagkakamali. habang ang karamiha'y mga miron sa silong ng tirik na araw, namamanata sa ritwal ng pag-ulit, pagpako't pagpapasakit sa huling Adan na nabayubay. upang ang kapirasong kahoy ay maging kahulugan, upang ang kahuluga'y maging ehemplo. templo at tiyempo ng mga himno ng mga epokrito't espasyo ng hunghang na pagsamba. ang balikat ay hudyong Kristo, ang kamay ay romano. paano kaya kung ang idolo ng impostor ay sa silya elektrika hinatulan, papasanin din kaya ito ng walang alinlangan?
0
May 19, 2017
May 19, 2017 at 11:17 AM UTC
Krus
sa isang minsan naglaro ang tadhana, pinagtagpo ang mga mata ng dalawang uhaw sa kahulugan sa isang minsan nagsimula ang tagu-taguan, mga salitang walang kahulugang sinasambit ng mga labing mapagpanggap, sa isang minsan nagdikit ang mga labi, pilit itinago ang init na nadama ngunit mga ngiti natin ang nagsasabi sa isang minsan maipapakita natin sa lahat na nandito tayo para sa isa’t-isa at di na kailangan pang matakot sa panghuhusga sa isang minsan, kailangan nating maniwala sa pagdating ng oras at tadhana, magkasamang lalaya, sa isang minsan masasambit rin natin ang ating pagsinta, sa isang sulyap na walang takot, walang alinlangan, sa isang minsan ang minsan ay magiging walang hanggan, panghabang-buhay, kahit saan, kahit kailan, kahit anong oras sa isang minsan darating rin na magtutugma ang tadhana kaya’t makontento muna tayo sa mga nakaw na sandali, sa isang minsan magtatagpo ang ating mga mata at ngiti kahit na walang kahulugan, kahit na tayo’y nasasaktan, sa isang minsan tayo ay nagkatagpo at nagmahalan, kahit alam nating tayo ay sawi, sa pag-ibig nating tulad ng ulan sa isang minsan
0
Nov 4, 2019
Nov 4, 2019 at 7:09 PM UTC
sa isang minsan
Ikaw ang sagot sa "oo". pumapawi sa bigat ng "hindi". liwanag sa sambit na "siguro". kapanatagan sa "marahil". ngunit ikaw rin ang dahil ng sakit ng "oo", kasinungalingan dulot ng "hindi", alinlangan ng "siguro", at kabagabagan ng "marahil".
0
Jun 10, 2019
Jun 10, 2019 at 10:52 AM UTC
Ikaw
Habang ang iba'y tulog tayo namay gising. Mata koy dilat at nanalangin sana'y ika'y maging akin Bago ipikit ang aking mga mata. Nais ko ilathala sa aking panaginip na gusto kita May mga salitang di kayang bitawan, Sa mga labi ito'y mahirap mailarawan, Kaba ng dibdib ang nangingibabaw, Sa sarili na puno ng alinlangan. Sa bawat saknong ng tula, Damdamin ay nailathala, Mga salitang hirap bigkasin, Sa taludtod ng tula nalang maihain. Sa pagsapit ng hating gabi, Kung di ito kayang masabi, Kahit sa hangin nalang maibulong, Ang mga salita ng damdaming nakakulong.
0
Mar 28, 2020
Mar 28, 2020 at 6:30 AM UTC
Hating Gabi
Sa mundong puno ng pagdududa Hirap kumilos, bigla kang tinamad Ayaw ng bumangon, naalala ko nanaman Yan ang mga sinabi mo Sa mundong mapanghusga Mahirap magkunwari Nawawala rin ang mga ngiti Ayaw mo lang kasing subukan Mas mabuti na lamang na lumayo Pagmamasdan na lang kita sa malayo Lahat maaabot mo, walang imposible sa’yo Pero hindi kita masisisi kung bakit ka ganyan Napuwing nanaman ako Hindi na ako nagtataka Hindi ko rin naman alam Ganoon na lamang ang lahat Pagmasdan mo lang ang paligid Baka nandyan lang Nababalot ka ng alinlangan Magulo ang isipan Hindi ka pangkaraniwan Naiiba ka sa kanila Iyan ang naalala Hindi na ako magtataka Kung ayaw may dahilan Wala ka naring pakialam Hindi na ako nagtataka Wala kang kasalanan Maging masaya ka lang Hindi na ako magtataka
0
Mar 16, 2018
Mar 16, 2018 at 12:16 PM UTC
Hindi na nagtataka
[Para kay Emerson David V. Jacinto, February 16, 1962 - May 02, 2011) Mula paglilihi sa ningas ng ilawang gasera sa sulok ng angking dunong, kaisipa’y namunga, hanggang sa pagluwal, kasaliw ang palakpak ng sigla, ulilang panaghoy at sigaw ng malayong pag-asa - sa panawaga’t tinig ng Inang Bayan, tumugon ka. Kusang-loob, inihandog, buhay at panahon Walang alinlangan, payak na pamumuhay ay tugon Sa lamig ng gabing kamao’y nagkuyom Kumot mo’y pusong malasakit ang nilikom - Unan ay konsyensyang malinis at tapat sa layon. Mapait na dagta ang sa damdami’y nanalaytay tila ipinahid ng mahabang paghihintay sa mayamang dibdib ng ating kinagisnang Inay - ang Inang Kalikasan. Doon ka humimlay, - Makabuluhang buhay ang iyong tagumpay
0
May 2, 2019
May 2, 2019 at 8:18 AM UTC
Pagsibol (Para sa Ala-ala ni Emer Jacinto)
hinarangan na ng duda, mga alinlangan at pangamba ang mga matang lumuluha hapo at balisa halika, sinta, ihakbang ang mga paa kahit puno nang takot pa, patungong pag-asa, makakaahon, makakausad, makakabangon ang mga hapdi ay may hangganan kung di pa handa, hindi kailangan tumahan may kapanalunan kahit humihikbi may tagumpay kahit ang puso'y sawi sa dulo may naghihintay na liwanag, may mga sagot na sisinag, sa mga tanong **** bakit, darating ang ginhawa kapalit ng sakit
0
Aug 1, 2023
Aug 1, 2023 at 12:07 AM UTC
Tangis
oras ko na inilaan kay daling nalimutan panahon na isinugal sa pagmamahal na wala palang katiyakan ngayo'y nanagnaghoy na sana'y wag **** iwan oras ko na inilaan mga bagay na kay dali kong binitawan na walang pag alinlangan para mapasaya ka lang huli na nang malaman pinaglaruan mo lang para sana sayo to pero ang dali **** tumalikod naglakbay ka sa kabilang daan at bigla na lang naglaho na parang bula hindi man lang nagbabala sana nagpasabi ka nang ako mismo naghatid sayo hindi na sana ako nagbigay ng labis ngayon ako'y naghihinagpis sa pag ibig na ipinilit kong ihandog sa taong hindi naman ako ang kailangan sana nagpasabi ka nang mabawasan man lang ang pagtitiis sa panahon na halos buong buhay ko akalain **** kay dali kong ibigay para sayo kung sana man lang umalis ka ng mas maaga nang hindi pa gaano kalalim ang nadarama nang maagapan ko pa ang sugat na ngayo'y hanggang buto tagos sa kaluluwa ang pagdurusa sana matapos na ang araw gusto ko na magpahinga
0
Jan 3, 2020
Jan 3, 2020 at 2:40 PM UTC
Dapit Hapon