Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"pakawalan" poems
Tapos na ang giyera Tapos na ang labanan at hindi matigil na sakitan Tapos na ang nakakatakot na digmaan sa labas ng mga tahanan Tapos na. Pipiliin ko nang maging masaya Hahanap ako ng madadaluyan kung saan mabibigyan Ako ng kalakasan Maghahanap ako ng kapayapaan Kapayapaan na yayakap saakin Sa mga takot na dinanas ko Sa mga bangungot na nagkakaron parin ako tuwing gabi Sa mga multo na paulit-ulit na dumadalaw saakin Kapayapaan na pupunas Sa mga luha na di na natutuyo Sa mga pawis na matagal nang gustong mawala Sa mga dugo't na minsan nang nanggaling sa sarili ko Magkakaron ako ng kapayapaan Ngunit bakit hanggang ngayon Na tapos na ang giyera Ay hindi ko parin mahanap ang kalayaan na iyon? Bakit patuloy na kumukurot ang ala-ala Na minsan nang nagdaan at sumabit at nanatili Hanggang sa mawala? Bakit kahit na pilit kong kinakalimutan Ay bumabalik parin ang sakit Na dinanas ko habang nasa piling mo? Ngunit ang dating nakaraan Ay tila gumugulo ulit saakin paulit-ulit Bumabalik at tila nagiging kasalukuyan Bumabalik yung nakaraan na Nagmahalan tayo at piniling di maniwala sa katapusan Naging matigas ang ulo't sumunod Sa mga pusong pagal Nasaksihan ng araw at buwan na Ang pagiging seryoso ng bawat puso't isip Natagpuan ang kasiguraduhan sa mundong walang katiyakan Ngunit sa isang pikit ko Ay nagulat ako nang magkaron ng "Siya" Simulan natin sa "Siya" Simula nung araw na iyon Ang salitang "siya" ay naging panakot saakin At tila naging digmaan sa isipan ko Tila naging parusa sa puso ko Ang dating "tayo" Ay unti-unting naglaho At nagbago At naging "kayo" Doon nagsimula ang digmaan Nasakop mo ang puso kong ngayon lamang umibig At binomba ito Pinosas mo ito at ikinulong Ibinilanggo sa lugar na hindi ko rin alam Binugbog at pinarusahan para sa kasalanang hindi naman ginawa Nagmamakaawang pakawalan Sumulat ito ng kanta Umawit gamit ang natitirang pintig Sumulat gamit ang natitirang dugo Isinigaw niya ang awitin niya ng paulit-ulit Ngunit walang nakakarinig sakanya Naghihingalo para sa natitirang lakas Umawit ulit siya muli Hanggang sa marinig siya ng Maykapal Ang alibughang puso ay natagpuan na sa wakas Ngayon ay dumating na ang kasalukuyan Kasalukuyan kung saan ang dating nasasaktan ay gumagaling na Kasalukuyan kung saan tapos na ang giyera Possible na ang kapayapaan Hawak ko ang sedula ng pananakop mo sa puso ko Handa na akong kumalimot Handa na akong tumalikod Sa nakaraan na hindi na kasalukuyan Magtatapos ako sa "Ikaw" Mag-isa ka na
0
Jun 7, 2017
Jun 7, 2017 at 10:33 AM UTC
kurt-christian-b-tubera
Araw ng Kalayaan
Tapos na ang giyera Tapos na ang labanan at hindi matigil na sakitan Tapos na ang nakakatakot na digmaan sa labas ng mga tahanan Tapos na. Pipiliin ko nang maging masaya Hahanap ako ng madadaluyan kung saan mabibigyan Ako ng kalakasan Maghahanap ako ng kapayapaan Kapayapaan na yayakap saakin Sa mga takot na dinanas ko Sa mga bangungot na nagkakaron parin ako tuwing gabi Sa mga multo na paulit-ulit na dumadalaw saakin Kapayapaan na pupunas Sa mga luha na di na natutuyo Sa mga pawis na matagal nang gustong mawala Sa mga dugo't na minsan nang nanggaling sa sarili ko Magkakaron ako ng kapayapaan Ngunit bakit hanggang ngayon Na tapos na ang giyera Ay hindi ko parin mahanap ang kalayaan na iyon? Bakit patuloy na kumukurot ang ala-ala Na minsan nang nagdaan at sumabit at nanatili Hanggang sa mawala? Bakit kahit na pilit kong kinakalimutan Ay bumabalik parin ang sakit Na dinanas ko habang nasa piling mo? Ngunit ang dating nakaraan Ay tila gumugulo ulit saakin paulit-ulit Bumabalik at tila nagiging kasalukuyan Bumabalik yung nakaraan na Nagmahalan tayo at piniling di maniwala sa katapusan Naging matigas ang ulo't sumunod Sa mga pusong pagal Nasaksihan ng araw at buwan na Ang pagiging seryoso ng bawat puso't isip Natagpuan ang kasiguraduhan sa mundong walang katiyakan Ngunit sa isang pikit ko Ay nagulat ako nang magkaron ng "Siya" Simulan natin sa "Siya" Simula nung araw na iyon Ang salitang "siya" ay naging panakot saakin At tila naging digmaan sa isipan ko Tila naging parusa sa puso ko Ang dating "tayo" Ay unti-unting naglaho At nagbago At naging "kayo" Doon nagsimula ang digmaan Nasakop mo ang puso kong ngayon lamang umibig At binomba ito Pinosas mo ito at ikinulong Ibinilanggo sa lugar na hindi ko rin alam Binugbog at pinarusahan para sa kasalanang hindi naman ginawa Nagmamakaawang pakawalan Sumulat ito ng kanta Umawit gamit ang natitirang pintig Sumulat gamit ang natitirang dugo Isinigaw niya ang awitin niya ng paulit-ulit Ngunit walang nakakarinig sakanya Naghihingalo para sa natitirang lakas Umawit ulit siya muli Hanggang sa marinig siya ng Maykapal Ang alibughang puso ay natagpuan na sa wakas Ngayon ay dumating na ang kasalukuyan Kasalukuyan kung saan ang dating nasasaktan ay gumagaling na Kasalukuyan kung saan tapos na ang giyera Possible na ang kapayapaan Hawak ko ang sedula ng pananakop mo sa puso ko Handa na akong kumalimot Handa na akong tumalikod Sa nakaraan na hindi na kasalukuyan Magtatapos ako sa "Ikaw" Mag-isa ka na
Continue reading...
73
salamat, sa pagpiling laruin ang aking mga daliri na tila hindi alintana ang pasmang taglay na kung lumuwag man ang kapit ko, ay mas hihigpit ang hawak mo kung dumulas man ang palad ko, ay hahatakin mo ako pabalik patungo sa piling mo upang hindi tayo maligaw sa ating mga sariling halik. salamat, dahil ilang beses kong pinasalamatan ang kalahatan pati ang tila pagyakap ng mga unan sa iyong bawat pagtahan ang mga salitang kaakibat ng kalungkutan at kasiyahan at pagmamahalan, na kung susuriin ay pilit na lumalaban kahit paulit-ulit kitang pinapahirapan. salamat, sa araw-araw **** pagbati ng "magandang umaga" kahit ikaw ang sanhi ng pag-aalinlangan kung tama bang magpahatak sa iyong kanlungan. ilang beses ko bang pagdududahan ang boses **** tila kandungan hindi ko man hiningi ay hinandog ng kalangitan sa likod ng mga telepono'y nagngingitian ngunit pipiliin kong ang akin ay hindi mo masilayan dahil puno ito ng kalungkutan. salamat, sa mga pangakong matulin ang pagkakasabi na bago pa man bigkasin ay batid ang mariing katotohanan na paulit-ulit lang itong maglalaro sa isipan. kahit ilang beses kong pagbawalan ang mundo na bitiwan mo ang kamay ko ay nasasakal na ang mga daliri at humihina ang aking pulso. salamat, dahil ang relasyong ito ay tila hindi matatakasan ang pangungusap na nabubuo'y nagtatapos sa kuwit at ang mga katanungan ay sinagot ng pilit. ang bawat "mahal kita" ay naging nakaririndi nagbabalitaktakan kung kanino ang mas dinig pilit man lakasan ang aking tinig ang panawagan kong umalis ay hindi mababatid. salamat, kahit paulit-ulit kitang pakawalan sa aking puso ay mahigpit ang iyong kapit na sa sobrang higpit ay tila paulit-ulit ding nagdurugo pati ang isip kong tila gumuguho dahil hindi ka lumalayo. patuloy man ang aking pag-ayos at nagtamo pa ng maraming galos; ay patuloy din ang iyong pagsira dahil pareho tayong lumuluha.
0
Jun 9, 2018
Jun 9, 2018 at 12:49 PM UTC
heyastrid
salamat.
salamat, sa pagpiling laruin ang aking mga daliri na tila hindi alintana ang pasmang taglay na kung lumuwag man ang kapit ko, ay mas hihigpit ang hawak mo kung dumulas man ang palad ko, ay hahatakin mo ako pabalik patungo sa piling mo upang hindi tayo maligaw sa ating mga sariling halik. salamat, dahil ilang beses kong pinasalamatan ang kalahatan pati ang tila pagyakap ng mga unan sa iyong bawat pagtahan ang mga salitang kaakibat ng kalungkutan at kasiyahan at pagmamahalan, na kung susuriin ay pilit na lumalaban kahit paulit-ulit kitang pinapahirapan. salamat, sa araw-araw **** pagbati ng "magandang umaga" kahit ikaw ang sanhi ng pag-aalinlangan kung tama bang magpahatak sa iyong kanlungan. ilang beses ko bang pagdududahan ang boses **** tila kandungan hindi ko man hiningi ay hinandog ng kalangitan sa likod ng mga telepono'y nagngingitian ngunit pipiliin kong ang akin ay hindi mo masilayan dahil puno ito ng kalungkutan. salamat, sa mga pangakong matulin ang pagkakasabi na bago pa man bigkasin ay batid ang mariing katotohanan na paulit-ulit lang itong maglalaro sa isipan. kahit ilang beses kong pagbawalan ang mundo na bitiwan mo ang kamay ko ay nasasakal na ang mga daliri at humihina ang aking pulso. salamat, dahil ang relasyong ito ay tila hindi matatakasan ang pangungusap na nabubuo'y nagtatapos sa kuwit at ang mga katanungan ay sinagot ng pilit. ang bawat "mahal kita" ay naging nakaririndi nagbabalitaktakan kung kanino ang mas dinig pilit man lakasan ang aking tinig ang panawagan kong umalis ay hindi mababatid. salamat, kahit paulit-ulit kitang pakawalan sa aking puso ay mahigpit ang iyong kapit na sa sobrang higpit ay tila paulit-ulit ding nagdurugo pati ang isip kong tila gumuguho dahil hindi ka lumalayo. patuloy man ang aking pag-ayos at nagtamo pa ng maraming galos; ay patuloy din ang iyong pagsira dahil pareho tayong lumuluha.
Continue reading...
56
Kung alam ko lang na mamimiss kita nang ganito, Hindi na sana ako umalis. Kung alam ko lang na ganito pala kasakit, Hindi na sana kita binitiwan. Kung alam ko lang na mahuhulog ako sayo nang ganito ka lalim, Hindi na sana kita minahal Pero ang totoo ay, Alam ko... Matagal ko nang alam, Alam na alam ko Pero.. Alam ko.. Alam ko na mamimiss kita nang labis Pero.. pero Kailangan kong umalis at iwan ka, Kasi alam kong mali. Mali ang makapiling kita Alam ko na masasaktan ako nang sobra, Pero kailangan kitang pakawalan Dahil.. kailanma'y hindi ka talaga naging sakin Alam ko na mahuhulog ako sayo nang napakalalim... Pero hinayaan ko parin ang sarili ko na mahulog sayo Nagbabakasakali na sana, sana Possible, maari, baka lang ay saluin mo ako Pero Hindi eh.. Nahulog nga ako pero walang sumalo. Kasi habang nahuhulog pa ako, May kayakap ka na palang iba. At nang bumagsak na ako sa lupa Ang sakit.. Ang sakit sakit.. Nadurog na ang puso ko, wasak.. Was...Wasak na wasak na at Nagkalat sa lupa Pero alam mo ba kung ano ang mas masakit? Mas masakit Kasi heto parin ako, hawak-hawak ang durog ko na puso Naghihintay Na mahalin mo rin ako...
0
Jun 2, 2015
Jun 2, 2015 at 5:14 AM UTC
ZT
Alam Ko (Tagalog)
Kung alam ko lang na mamimiss kita nang ganito, Hindi na sana ako umalis. Kung alam ko lang na ganito pala kasakit, Hindi na sana kita binitiwan. Kung alam ko lang na mahuhulog ako sayo nang ganito ka lalim, Hindi na sana kita minahal Pero ang totoo ay, Alam ko... Matagal ko nang alam, Alam na alam ko Pero.. Alam ko.. Alam ko na mamimiss kita nang labis Pero.. pero Kailangan kong umalis at iwan ka, Kasi alam kong mali. Mali ang makapiling kita Alam ko na masasaktan ako nang sobra, Pero kailangan kitang pakawalan Dahil.. kailanma'y hindi ka talaga naging sakin Alam ko na mahuhulog ako sayo nang napakalalim... Pero hinayaan ko parin ang sarili ko na mahulog sayo Nagbabakasakali na sana, sana Possible, maari, baka lang ay saluin mo ako Pero Hindi eh.. Nahulog nga ako pero walang sumalo. Kasi habang nahuhulog pa ako, May kayakap ka na palang iba. At nang bumagsak na ako sa lupa Ang sakit.. Ang sakit sakit.. Nadurog na ang puso ko, wasak.. Was...Wasak na wasak na at Nagkalat sa lupa Pero alam mo ba kung ano ang mas masakit? Mas masakit Kasi heto parin ako, hawak-hawak ang durog ko na puso Naghihintay Na mahalin mo rin ako...
Continue reading...
41
hindi mo yata napansin dahil ang bilis, ang bilis ng pagtibok ng puso ko ang bilis ng mga dumarating na alaala na nakalimutan na natin kung anong mayroon tayo ang bilis, ang bilis lang ng mahabang panahon na kung saan ibinigay ko na ang sarili ko sa iyo na kung saan wala na akong natira para sa sarili ko hindi ko inakala na parang kahapon lang pilit ko sabihin na mahal kita sa kahit anong paraan pero ngayon ay pinipilit na kitang huwag  ako pakawalan ang bilis. pero ang bagal ang bagal ng sakit na idinulot nang iyong pag lisan ang bagal ng panahon nang pag hilom ng sugat na iniwan mo sobrang bagal na halos nawala na ako sa kakabilang ng oras dahil alam ko sa sarili ko na hindi ko kakalimutan ang araw na iyon. sana sa susunod magpapaalam ka muna bago mo bigyan ng ulap ang takipsilim na sa iilang oras na lang ay mag gagabi na.   sa tingin ko, dapat ko munang pigilan ang pagiisip sa mga bagay na to, dahil alam ko naman ni kahit isang salita ko hindi mo bibigyan ng pansin. Sobrang daya mo naman dahil lahat ng sinabi mo binigyan ko ng diin. lahat ng drama mo, lahat ng kalokohan mo lahat ng nagmamahal sayo lahat ng gusto mo lahat yun alam ko. hindi ko naman pwede ipagmayabang yun wala lang din dahil ang pwede malaman ng lahat iniwan mo na ako. wag na natin patagalin pa dahil alam na nila alam mo na alam ko na rin sa sarili ko. wag na natin ipilit yung mga bagay na wala na ang nais ko lang naman ay ang iyong paalam at sana marinig mo rin ang akin. paalam na sa munting pahayag na isinulat natin noong tayo pa ay masaya, madami akong natutunan sa'yo at madami ka rin natutunan sa akin, at biglaan, biglaan na muli nating bingyan ng magandang pag salubong ang pagwawakas na kung anong mayroon tayo dahil gusto mo na ako magsulat sa pahina ng iba ngunit naiwan ko ang lapis na kung saan nandoon pa sa iyong tabi paalam na sa mga umaga na sa pag gising ay halos ngiti agad ang nakadapi sa ating mukha na inuunahan pa natin ang pagsikat ng araw bago pa tayo magpaalam sa isat isa. paalam na rin sa saya na tayong dalawa lang ang nakaka alam paalam na. ang bilis lang diba? sana kung gaano kabilis rin ang pag paalam ko ay ganoon rin kabilis sa'yo. paalam.
0
Jan 8, 2017
Jan 8, 2017 at 8:45 AM UTC
ronnipeppi
paalam, paalam
hindi mo yata napansin dahil ang bilis, ang bilis ng pagtibok ng puso ko ang bilis ng mga dumarating na alaala na nakalimutan na natin kung anong mayroon tayo ang bilis, ang bilis lang ng mahabang panahon na kung saan ibinigay ko na ang sarili ko sa iyo na kung saan wala na akong natira para sa sarili ko hindi ko inakala na parang kahapon lang pilit ko sabihin na mahal kita sa kahit anong paraan pero ngayon ay pinipilit na kitang huwag  ako pakawalan ang bilis. pero ang bagal ang bagal ng sakit na idinulot nang iyong pag lisan ang bagal ng panahon nang pag hilom ng sugat na iniwan mo sobrang bagal na halos nawala na ako sa kakabilang ng oras dahil alam ko sa sarili ko na hindi ko kakalimutan ang araw na iyon. sana sa susunod magpapaalam ka muna bago mo bigyan ng ulap ang takipsilim na sa iilang oras na lang ay mag gagabi na.   sa tingin ko, dapat ko munang pigilan ang pagiisip sa mga bagay na to, dahil alam ko naman ni kahit isang salita ko hindi mo bibigyan ng pansin. Sobrang daya mo naman dahil lahat ng sinabi mo binigyan ko ng diin. lahat ng drama mo, lahat ng kalokohan mo lahat ng nagmamahal sayo lahat ng gusto mo lahat yun alam ko. hindi ko naman pwede ipagmayabang yun wala lang din dahil ang pwede malaman ng lahat iniwan mo na ako. wag na natin patagalin pa dahil alam na nila alam mo na alam ko na rin sa sarili ko. wag na natin ipilit yung mga bagay na wala na ang nais ko lang naman ay ang iyong paalam at sana marinig mo rin ang akin. paalam na sa munting pahayag na isinulat natin noong tayo pa ay masaya, madami akong natutunan sa'yo at madami ka rin natutunan sa akin, at biglaan, biglaan na muli nating bingyan ng magandang pag salubong ang pagwawakas na kung anong mayroon tayo dahil gusto mo na ako magsulat sa pahina ng iba ngunit naiwan ko ang lapis na kung saan nandoon pa sa iyong tabi paalam na sa mga umaga na sa pag gising ay halos ngiti agad ang nakadapi sa ating mukha na inuunahan pa natin ang pagsikat ng araw bago pa tayo magpaalam sa isat isa. paalam na rin sa saya na tayong dalawa lang ang nakaka alam paalam na. ang bilis lang diba? sana kung gaano kabilis rin ang pag paalam ko ay ganoon rin kabilis sa'yo. paalam.
Continue reading...
73
Wag kang mabuhay sa isang kasinungalingan Wag **** ipilit ang sarili mo Sa bagay na alam **** hindi para sa'yo At hindi ka magiging masaya In short, kung mahal mo pa.. **Wag **** pakawalan.** Baliw.
0
Nov 4, 2015
Nov 4, 2015 at 5:04 AM UTC
veryvernice
Kung mahal mo siya
Wag kang mabuhay sa isang kasinungalingan Wag **** ipilit ang sarili mo Sa bagay na alam **** hindi para sa'yo At hindi ka magiging masaya In short, kung mahal mo pa.. **Wag **** pakawalan.** Baliw.
Continue reading...
7
maglayag gamit ang bagwis ng alapaap duon walang sino mang makaka-apuhap sa bawat hikbi ng pag-iyak halu-halong luha ng galak pakawalan ang enerhiya ng kamalayan sa araw-araw **** ensayo ng paglisan ipagmalaki ang kulay ng iyong pagbabago sabihin ng matingkad sa mundo at wag itago magpakatatag ka sa hamon ng kaibigan hawakan ang ningas sa iyong mga kamay maging mahina sa tawag ng pagmamahalan ibalik-tanaw ang ibinunga ng iyong tagumpay!
0
Nov 22, 2015
Nov 22, 2015 at 11:29 PM UTC
TanglawatPanglaw
=_Tanglaw at Panglaw_=
maglayag gamit ang bagwis ng alapaap duon walang sino mang makaka-apuhap sa bawat hikbi ng pag-iyak halu-halong luha ng galak pakawalan ang enerhiya ng kamalayan sa araw-araw **** ensayo ng paglisan ipagmalaki ang kulay ng iyong pagbabago sabihin ng matingkad sa mundo at wag itago magpakatatag ka sa hamon ng kaibigan hawakan ang ningas sa iyong mga kamay maging mahina sa tawag ng pagmamahalan ibalik-tanaw ang ibinunga ng iyong tagumpay!
Continue reading...
12
Meron akong labing-isang daliri Ilang beses kong binilang noong bata pa ako, sinigurado kung labing-isa nga ba talaga at nagtataka, nagtatanong kung bakit may sobra pang isa. Meron akong labing-isang daliri May kanya-kanya silang mga kwento. Labing-isa, Hindi ko alam kung biyaya ba 'to o sumpa Hindi ko alam kung bakit ako naiiba Hindi ko alam kung paano ko ba 'to itatago sa mga tao Sabi nila, suwerte daw 'to, magiging mapalad daw ang buhay pag-ibig ko, yayaman daw ako. Sabi nila, okay lang daw maging iba Sampu, Nakilala ko ang pagaalinlangan at inggit, Umupo sila sa magkabilang balikat ko, Hindi na sila umalis simula noon, Hindi ko sila pinaalis. Halos buong buhay ko, nanatili ako sa katahimikan, Hindi ako magsasalita hangga't walang kakausap sa akin, Hindi ko itataas ang kamay ko sa klase kahit alam ko ang sagot. Maghihintay ako na tawagin ang pangalan ko, na may pumansin sa akin, Maghihintay na may pupuno ng katahimikan ko. Kung sisiyasatin mo ang utak ko, Mabibingi ka sa dami ng boses na hindi ko napalaya. Nakakulong, sa kani-kanilang mga selda, Kanilang susi ay nawala na, Umaasa na sila'y mahanap at magamit para masabi ang mga dapat nasabi Siyam, Tsaka ko lang nalaman ang halaga ng mga salita, Kung gaano sila katalim, Kung gaano sila katamis, Kung gaano sila kapait. Kung gaano sila nakakapagpabago ng isang tao. Walo, Wala pa ring tumatawag ng pangalan ko. Wala pang pumupuno ng katahimikan. Pito, Hindi ko na alam kung may tatawag pa ba, Kung may makakapuno pa ba, kung ilang salita pa ang makukulong hangga't sa buong katawan ko'y maging selda ng sigaw, pait, inggit, pagmamahal, rason, at galit. Anim, Sinubukan kong unang mag salita, Magkwento tungkol sa buhay ko, sa nararamdaman ko. Pero parang walang nakarinig. Hindi ko alam kung mahina ba boses ko o hindi lang nila ako napansin, o kung pinili ba nilang hindi ako pansinin o kaya wala lang talaga silang **** Simula noon, nakinig na lang ako. Kaya ikaw, oo ikaw na may storya Ikwento mo yung mga naaalala **** nangyari sa'yo noong bata ka pa Yung mga bangungot mo, yung pinakanakakahiyang, pinakamasaya at pinakamalungkot na mga sandali ng buhay mo, yung una **** naramdaman ang kiliti sa puso mo noong naintindihan mo kung ano ang pag-ibig, Ituring mo akong talaarawan mo, Pakawalan mo yung mga salitang tinago mo nang nagalit ka. Iiyak mo sa akin lahat ng luha na hindi mo nailuha nang iniwan ka. Itatago ko 'to sa pagsara mo, at papakinggan kita muli sa pagbukas. Papakinggan kita. Papakinggan kita. Sana pakinggan mo din ako Lima, Nananahimik at nakikinig pa din ako. Apat, Mananahimik na lang ako. Tatlo, Sa katahimikan ko, Nakalimutan ko na kung paano magkwento, Nakalimutan ko na kung paano umiyak Nakalimutan ko na din yata kung paano magsalita. Dalawa, ... Isa, Natuto ako sumulat ng tula, Nakahanap ng makukwentuhan, Naramdaman ang saya nang makatapos ng isang piyesang may parte ng mga salitang nakulong at nakalaya muli. Nagkaroon ako ng matatakbuhan sa katahimikan. Nagbabakasakali na maalala ko ulit kung paano umiyak, kung paano magkwento muli, na may makikinig na sana sa akin. Nagbabakasakaling maalala ko ulit kung paano magsalita. Meron akong labing-isang daliri, Hindi ko pa rin alam kung biyaya pa rin ba 'to o sumpa.
0
May 29, 2016
May 29, 2016 at 2:42 AM UTC
jramos
Labing-Isa
Meron akong labing-isang daliri Ilang beses kong binilang noong bata pa ako, sinigurado kung labing-isa nga ba talaga at nagtataka, nagtatanong kung bakit may sobra pang isa. Meron akong labing-isang daliri May kanya-kanya silang mga kwento. Labing-isa, Hindi ko alam kung biyaya ba 'to o sumpa Hindi ko alam kung bakit ako naiiba Hindi ko alam kung paano ko ba 'to itatago sa mga tao Sabi nila, suwerte daw 'to, magiging mapalad daw ang buhay pag-ibig ko, yayaman daw ako. Sabi nila, okay lang daw maging iba Sampu, Nakilala ko ang pagaalinlangan at inggit, Umupo sila sa magkabilang balikat ko, Hindi na sila umalis simula noon, Hindi ko sila pinaalis. Halos buong buhay ko, nanatili ako sa katahimikan, Hindi ako magsasalita hangga't walang kakausap sa akin, Hindi ko itataas ang kamay ko sa klase kahit alam ko ang sagot. Maghihintay ako na tawagin ang pangalan ko, na may pumansin sa akin, Maghihintay na may pupuno ng katahimikan ko. Kung sisiyasatin mo ang utak ko, Mabibingi ka sa dami ng boses na hindi ko napalaya. Nakakulong, sa kani-kanilang mga selda, Kanilang susi ay nawala na, Umaasa na sila'y mahanap at magamit para masabi ang mga dapat nasabi Siyam, Tsaka ko lang nalaman ang halaga ng mga salita, Kung gaano sila katalim, Kung gaano sila katamis, Kung gaano sila kapait. Kung gaano sila nakakapagpabago ng isang tao. Walo, Wala pa ring tumatawag ng pangalan ko. Wala pang pumupuno ng katahimikan. Pito, Hindi ko na alam kung may tatawag pa ba, Kung may makakapuno pa ba, kung ilang salita pa ang makukulong hangga't sa buong katawan ko'y maging selda ng sigaw, pait, inggit, pagmamahal, rason, at galit. Anim, Sinubukan kong unang mag salita, Magkwento tungkol sa buhay ko, sa nararamdaman ko. Pero parang walang nakarinig. Hindi ko alam kung mahina ba boses ko o hindi lang nila ako napansin, o kung pinili ba nilang hindi ako pansinin o kaya wala lang talaga silang **** Simula noon, nakinig na lang ako. Kaya ikaw, oo ikaw na may storya Ikwento mo yung mga naaalala **** nangyari sa'yo noong bata ka pa Yung mga bangungot mo, yung pinakanakakahiyang, pinakamasaya at pinakamalungkot na mga sandali ng buhay mo, yung una **** naramdaman ang kiliti sa puso mo noong naintindihan mo kung ano ang pag-ibig, Ituring mo akong talaarawan mo, Pakawalan mo yung mga salitang tinago mo nang nagalit ka. Iiyak mo sa akin lahat ng luha na hindi mo nailuha nang iniwan ka. Itatago ko 'to sa pagsara mo, at papakinggan kita muli sa pagbukas. Papakinggan kita. Papakinggan kita. Sana pakinggan mo din ako Lima, Nananahimik at nakikinig pa din ako. Apat, Mananahimik na lang ako. Tatlo, Sa katahimikan ko, Nakalimutan ko na kung paano magkwento, Nakalimutan ko na kung paano umiyak Nakalimutan ko na din yata kung paano magsalita. Dalawa, ... Isa, Natuto ako sumulat ng tula, Nakahanap ng makukwentuhan, Naramdaman ang saya nang makatapos ng isang piyesang may parte ng mga salitang nakulong at nakalaya muli. Nagkaroon ako ng matatakbuhan sa katahimikan. Nagbabakasakali na maalala ko ulit kung paano umiyak, kung paano magkwento muli, na may makikinig na sana sa akin. Nagbabakasakaling maalala ko ulit kung paano magsalita. Meron akong labing-isang daliri, Hindi ko pa rin alam kung biyaya pa rin ba 'to o sumpa.
Continue reading...
84
Isang mensahe na ipinapahatid ni "Ariii Potter" sa kanyang alaga na si "Hedwig" the Snowy Owl. Sa naghihimultong pagmamahal ko sayo. Mahal.. oo, mahal nga ang tawag ko sayo Nagbunga kasi ang pagkagusto ko sayo, Nagbunga ng isang pagmaMahal Yung feeling na "gusto kita" Naging "mahal na kita" real quick Inakala ko talaga sa diagon alley ka lang gumagala Eh bat ka na sorted dito sa puso ko Bakit nga ba.. Patawad sa mga katagang sinabi ko, ay mali. hindi ko lang pala sinabi. Ipinagsigawan ko pa. Ang corny no? Pero... Pagbigyan mo sana ako na ihatid ang mga salitang gustong ipabatid ng puso ko Idadaan ko lang muna sa isang tula. -- Umpisa. Sa kung paano mo ako nginitian At tinanong kung "potterhead kaba?" Hindi ko alam kung ginamitan mo ako ng "petrificus totalus" Dahil sa tuwing tinatawag mo akong ng"Ariii" na fre-freeze ang aking hypothalamus Na halos masabog-sabog na tong pagmamahal na ihahantulad ko sa isang bulkan Hindi ko man lang namalayan na umabot ito ng isang buwan Pati na ang nakatagong pag-ibig dito sa aking damdamin Ay sadyang naging malalim Na kahit gumamit man ako ng salitang "alohomora" Para mabuksan ang pintuan ng puso **** nakasara Kahit maging seeker man ako sa quidditch At ikaw ang magiging "snitch" Hindi parin kita maka-catch Sapagkat ang tayong dalawa ay imposibleng maging match O makipaglaban man ako sa Wizard's Chess Para makamtan ang iyong sorcerer's heart Ay hindi parin sapat Alam mo kung bakit? Dahil hindi ako karapat-dapat At ang karapat-dapat Ay ang ika'y pakawalan Dahil alam ko naman sa kahuli-hulihan Ako parin ang masasaktan Kaya salamat, Salamat sa pansamantalang kilig Sa tuwing ika'y nakatitig.
0
Nov 7, 2016
Nov 7, 2016 at 10:34 AM UTC
nymriari
Potterhead
Isang mensahe na ipinapahatid ni "Ariii Potter" sa kanyang alaga na si "Hedwig" the Snowy Owl. Sa naghihimultong pagmamahal ko sayo. Mahal.. oo, mahal nga ang tawag ko sayo Nagbunga kasi ang pagkagusto ko sayo, Nagbunga ng isang pagmaMahal Yung feeling na "gusto kita" Naging "mahal na kita" real quick Inakala ko talaga sa diagon alley ka lang gumagala Eh bat ka na sorted dito sa puso ko Bakit nga ba.. Patawad sa mga katagang sinabi ko, ay mali. hindi ko lang pala sinabi. Ipinagsigawan ko pa. Ang corny no? Pero... Pagbigyan mo sana ako na ihatid ang mga salitang gustong ipabatid ng puso ko Idadaan ko lang muna sa isang tula. -- Umpisa. Sa kung paano mo ako nginitian At tinanong kung "potterhead kaba?" Hindi ko alam kung ginamitan mo ako ng "petrificus totalus" Dahil sa tuwing tinatawag mo akong ng"Ariii" na fre-freeze ang aking hypothalamus Na halos masabog-sabog na tong pagmamahal na ihahantulad ko sa isang bulkan Hindi ko man lang namalayan na umabot ito ng isang buwan Pati na ang nakatagong pag-ibig dito sa aking damdamin Ay sadyang naging malalim Na kahit gumamit man ako ng salitang "alohomora" Para mabuksan ang pintuan ng puso **** nakasara Kahit maging seeker man ako sa quidditch At ikaw ang magiging "snitch" Hindi parin kita maka-catch Sapagkat ang tayong dalawa ay imposibleng maging match O makipaglaban man ako sa Wizard's Chess Para makamtan ang iyong sorcerer's heart Ay hindi parin sapat Alam mo kung bakit? Dahil hindi ako karapat-dapat At ang karapat-dapat Ay ang ika'y pakawalan Dahil alam ko naman sa kahuli-hulihan Ako parin ang masasaktan Kaya salamat, Salamat sa pansamantalang kilig Sa tuwing ika'y nakatitig.
Continue reading...
43
Isang kulisap Ang ninakawan ng kinang Ikinulong sa sisidlan Bigla kang nanginig Nang unang marining Ang hikbi niyang puno ng pait Bumalik din sayo ang sakit Hindi ba't Ikaw din ang may kakagawan Ang iniisip ay sarili lamang Bakit hndi ikaw ang magsimula Pakawalan siya At sindihan ang ninakaw niyang kinang -Tula IV, Margaret Austin Go
0
Nov 20, 2014
Nov 20, 2014 at 5:59 AM UTC
margaret-austin-go
Tula IV
Isang kulisap Ang ninakawan ng kinang Ikinulong sa sisidlan Bigla kang nanginig Nang unang marining Ang hikbi niyang puno ng pait Bumalik din sayo ang sakit Hindi ba't Ikaw din ang may kakagawan Ang iniisip ay sarili lamang Bakit hndi ikaw ang magsimula Pakawalan siya At sindihan ang ninakaw niyang kinang -Tula IV, Margaret Austin Go
Continue reading...
14
Itinatangi Mo ako't Hindi kayang pakawalan, Dadalhin pa sang lupalop Ng bawat malaparaiso **** pangarap. Sambit nga nila'y Kung nasaan ka'y ako'y paroroon; Kahit na ni minsa'y hindi ko nagawang harapin ka Paumanhin, Irog Pagkat damdami'y wari bang ginigisa. O kaytagal **** inilihim ang pag-irog Nais kong ipagsigawan ito Pero pipi pala ang pusong totoo. Tila nakakahon, pero may kalayaan Tila makasarili, pero may ipinaglalaban At naisin ma'y hindi kita maiwa't iwan. Batid ko'y lahat pala'y yamang kasinungalingan Heto ka't kakatok sa ibang pintuan, Ba't pag nagkakulanga'y ako'y kayang bitawan/bitiwan? Oo, hantungan nati'y mala-pelikulang hiwalayan. Ni minsa'y hindi ako naging singkong duling Na dadaplis si Kupido sa moog **** damdamin Ni minsa'y hindi ako nagpaubaya sa palad ng iba, O bakit nga ba? Para saan pa't umibig? Luha'y higit pa kaysa para sa demokrasya. Bago Mo iwa'y tayo'y magmata-mata, Pagkat Ikaw ang minsang kumumpleto Ng kulang-kulang na katauhan Ng tunog-latang pag-aalimpuyo Ng mapanghimagsik na damdamin. Ako'y magbabalik, pangako ko, Sinta Tingnan mo ang palad Mo, Oo, babalik nang higit pa Marahil doon Mo lang mapagtatantong Hindi mabibilang aking halaga.
0
Oct 9, 2015
Oct 9, 2015 at 8:39 PM UTC
psalmiseta
Rizal sa Pilak
Itinatangi Mo ako't Hindi kayang pakawalan, Dadalhin pa sang lupalop Ng bawat malaparaiso **** pangarap. Sambit nga nila'y Kung nasaan ka'y ako'y paroroon; Kahit na ni minsa'y hindi ko nagawang harapin ka Paumanhin, Irog Pagkat damdami'y wari bang ginigisa. O kaytagal **** inilihim ang pag-irog Nais kong ipagsigawan ito Pero pipi pala ang pusong totoo. Tila nakakahon, pero may kalayaan Tila makasarili, pero may ipinaglalaban At naisin ma'y hindi kita maiwa't iwan. Batid ko'y lahat pala'y yamang kasinungalingan Heto ka't kakatok sa ibang pintuan, Ba't pag nagkakulanga'y ako'y kayang bitawan/bitiwan? Oo, hantungan nati'y mala-pelikulang hiwalayan. Ni minsa'y hindi ako naging singkong duling Na dadaplis si Kupido sa moog **** damdamin Ni minsa'y hindi ako nagpaubaya sa palad ng iba, O bakit nga ba? Para saan pa't umibig? Luha'y higit pa kaysa para sa demokrasya. Bago Mo iwa'y tayo'y magmata-mata, Pagkat Ikaw ang minsang kumumpleto Ng kulang-kulang na katauhan Ng tunog-latang pag-aalimpuyo Ng mapanghimagsik na damdamin. Ako'y magbabalik, pangako ko, Sinta Tingnan mo ang palad Mo, Oo, babalik nang higit pa Marahil doon Mo lang mapagtatantong Hindi mabibilang aking halaga.
Continue reading...
34
I. Heto na naman ang panahon na naman ng tag-ulan. Ating ala-ala ay dahan-dahang nagsisibalikan, Sa aking mumunting isipan. Mga ala-alang na hindi na dapat pang binabalikan. II. Naalala ko pa noon ang ating unang ulan, Sa kung paano mo ako hagkan, Sapagkat pareho tayong nangingig ang katawan. Niyakap kita ng mahigpit at halos ayaw na kitang pakawalan. III. Pareho tayong tahimik ng mga gabing 'yun, Hindi tayo nag-uusap nasa iba ang atensyon. Bigla kang bumalikwas at sa akin ika'y napatingin. Ako'y panandaliang nagulat at ako'y umiba ng tingin. IV. Napukaw ang atensyon mo ng iyon ay aking gawin, Ika'y nagtanong: “Mahal, anong ba’t 'di ka makatingin?” Nagulat ako sa tanong mo, 'di ko alam ang sasabihin. Sagot ko'y: kaswal na “Wala” at ika'y niyakap ng mariin. V. Bigla akong nagising sa katotohanan, Kaya’t akin ng tinigilan ang pag-iisip ng kalungkutan. Kung itatanong n'yong nasaan na s'ya. Nandun s'ya sa langit kapiling ang Diyos Ama. VI. Oh, ulan! Kasalanan mo talaga 'to! Kaya ngayon sila'y muling tumatangis mula sa mata ko. Hayaan n'yo na ako, Ganito na talaga siguro ang epekto ng mga ulan sa buhay ko.
0
Jul 8, 2015
Jul 8, 2015 at 11:53 AM UTC
thealltimejor
Ang Ala-ala Sa Unang Yakap Sa Ulan
I. Heto na naman ang panahon na naman ng tag-ulan. Ating ala-ala ay dahan-dahang nagsisibalikan, Sa aking mumunting isipan. Mga ala-alang na hindi na dapat pang binabalikan. II. Naalala ko pa noon ang ating unang ulan, Sa kung paano mo ako hagkan, Sapagkat pareho tayong nangingig ang katawan. Niyakap kita ng mahigpit at halos ayaw na kitang pakawalan. III. Pareho tayong tahimik ng mga gabing 'yun, Hindi tayo nag-uusap nasa iba ang atensyon. Bigla kang bumalikwas at sa akin ika'y napatingin. Ako'y panandaliang nagulat at ako'y umiba ng tingin. IV. Napukaw ang atensyon mo ng iyon ay aking gawin, Ika'y nagtanong: “Mahal, anong ba’t 'di ka makatingin?” Nagulat ako sa tanong mo, 'di ko alam ang sasabihin. Sagot ko'y: kaswal na “Wala” at ika'y niyakap ng mariin. V. Bigla akong nagising sa katotohanan, Kaya’t akin ng tinigilan ang pag-iisip ng kalungkutan. Kung itatanong n'yong nasaan na s'ya. Nandun s'ya sa langit kapiling ang Diyos Ama. VI. Oh, ulan! Kasalanan mo talaga 'to! Kaya ngayon sila'y muling tumatangis mula sa mata ko. Hayaan n'yo na ako, Ganito na talaga siguro ang epekto ng mga ulan sa buhay ko.
Continue reading...
30
Kumusta aking kaibigan Na siya kong napagsasabihan Ng mga bagay na iniingatan At itinatago sa karamihan Ako'y may mensahe kaibigan Ako'y mayroong naiibigan Handa ka na bang malaman Siya ay ang aking kaibigan Tibok ng puso'y pinipigilan Ng isip na nangangatuwiran Damdamin ba'y ipagliliban Sa takot na siya ay lumisan Dapat pa nga bang malaman Kung makasasakit ng kaibigan Itatago na lang sa isipan At manatili na lang na kaibigan Alam ko'ng hindi makatuwiran Sana'y wala ka pang naiibigan Damdamin sayo lamang nakalaan At sa isip ikaw ang pinagsisigawan Ngunit handa ka'ng pakawalan Kung sino man sayo'y nakalaan At pangako hindi ako masasaktan Kung liligaya ka naman JGA
0
Mar 26, 2020
Mar 26, 2020 at 7:01 PM UTC
pusang-tahimik
Kaibigan
Kumusta aking kaibigan Na siya kong napagsasabihan Ng mga bagay na iniingatan At itinatago sa karamihan Ako'y may mensahe kaibigan Ako'y mayroong naiibigan Handa ka na bang malaman Siya ay ang aking kaibigan Tibok ng puso'y pinipigilan Ng isip na nangangatuwiran Damdamin ba'y ipagliliban Sa takot na siya ay lumisan Dapat pa nga bang malaman Kung makasasakit ng kaibigan Itatago na lang sa isipan At manatili na lang na kaibigan Alam ko'ng hindi makatuwiran Sana'y wala ka pang naiibigan Damdamin sayo lamang nakalaan At sa isip ikaw ang pinagsisigawan Ngunit handa ka'ng pakawalan Kung sino man sayo'y nakalaan At pangako hindi ako masasaktan Kung liligaya ka naman JGA
Continue reading...
25
#020917 Heto, magsisimula na naman ako sa dulo Sa dulo kung saan ako mismo ang nagbigay katapusan Nagbigay katapusan sa sanang "tayo." Ako naman yung bumitaw Sa akin naman nanggaling yung mga katagang "Wag muna, huminto muna tayo." Pero gaya ng ulan, di ko kayang pahintuin ang lahat Gaya ng buhangin sa tabing-dagat, Di ko kayang buohing muli ang sanang "tayo" Kung ito'y gumuho na sa mismong mga kamay ko. Parang mas di ko ata kaya -- Di ko kayang wala ka Di ko kayang mag-isa Na alam ko namang isa ka sa kalakasan ko. Gusto kong ibaon ang sarili ko sa buhanginan Sa buhanginan at magpatangay sa tubig ng dagat At baka sakaling makabuo tayo ng "tayo" Baka sakaling maging matatag ang "tayo" Baka sakaling hindi na tayo sumuko sa isa't isa. Paulit-ulit kong iniisip kung ba't ko nasambit ang lahat Akala ko, namanhid ako sayo Pero yung totoo, di ko man lang masabi sayo Di ko masabi sayong ayokong bitiwan ka Na ayokong pakawalan ka. Gusto kong ihagis ang sarili ko sa dagat At magpalunod hanggang sa sagipin mo ako At buhatin mo ako sa pampang At saka mo muling sabihing di mo ko iiwan At saka mo sabihing mahal mo pa rin ako. Gusto kong maggising sa mga bisig mo Masilayan ka, makita ka, mayakap ka Kasi di ko alam kung kaya ko pa Kung kaya ko pang mawala ka ulit. Pasensya kung nasasaktan kita Kung nanghihina ako kapag wala ka Na lagi ko sayong ibinubuhos ang bawat daing ko Na halos manghina ka na rin dahil sakin. Pasensya kasi sobrang mahal kita Na sa halos tatlong taon, Hindi kita binitawan Pero ngayon, nagtataka ako Nagtataka ako sa sarili ko Ba't ba kita pinakawalan? Ba't ba hinayaan kong maglaho na lang ang lahat? Ba't ba pinahihirapan ko pa ang sarili ko? Ba't ba di ko masabi sayong kailangan kita? Oo, kailangan kita at oo, mahal kita Hindi naman ako nagbibiro At wala sa bukabularyo kong iwan ka at paasahin ka lang. Di ko mabilang kung ilang beses kong hindi nasalo ang bawat luha Ang bawat luha sa mga mata kong parang pawis Parang pawis na dumidilig sa tigang na lupa Hanggang sa masaksihan kong iba na ang ruta ko -- Na tila ba ang layo mo na Na tila ba ang layo ko na sayo. Siguro nga, natuto ka kaagad Natuto ka kaagad na bitiwan ako At sobrang sakit Eh akala ko namanhid na talaga ako sayo Pero alam mo, ngayong wala ka na Ngayong wala ka na sa mga kamay ko Parang mas di ko na kaya. Ewan ko, basta Basta lang -- Sana bumalik ka na Balikan mo naman ako.
0
Feb 8, 2017
Feb 8, 2017 at 11:24 AM UTC
psalmiseta
Sana Bukas May "Tayo" Na
#020917 Heto, magsisimula na naman ako sa dulo Sa dulo kung saan ako mismo ang nagbigay katapusan Nagbigay katapusan sa sanang "tayo." Ako naman yung bumitaw Sa akin naman nanggaling yung mga katagang "Wag muna, huminto muna tayo." Pero gaya ng ulan, di ko kayang pahintuin ang lahat Gaya ng buhangin sa tabing-dagat, Di ko kayang buohing muli ang sanang "tayo" Kung ito'y gumuho na sa mismong mga kamay ko. Parang mas di ko ata kaya -- Di ko kayang wala ka Di ko kayang mag-isa Na alam ko namang isa ka sa kalakasan ko. Gusto kong ibaon ang sarili ko sa buhanginan Sa buhanginan at magpatangay sa tubig ng dagat At baka sakaling makabuo tayo ng "tayo" Baka sakaling maging matatag ang "tayo" Baka sakaling hindi na tayo sumuko sa isa't isa. Paulit-ulit kong iniisip kung ba't ko nasambit ang lahat Akala ko, namanhid ako sayo Pero yung totoo, di ko man lang masabi sayo Di ko masabi sayong ayokong bitiwan ka Na ayokong pakawalan ka. Gusto kong ihagis ang sarili ko sa dagat At magpalunod hanggang sa sagipin mo ako At buhatin mo ako sa pampang At saka mo muling sabihing di mo ko iiwan At saka mo sabihing mahal mo pa rin ako. Gusto kong maggising sa mga bisig mo Masilayan ka, makita ka, mayakap ka Kasi di ko alam kung kaya ko pa Kung kaya ko pang mawala ka ulit. Pasensya kung nasasaktan kita Kung nanghihina ako kapag wala ka Na lagi ko sayong ibinubuhos ang bawat daing ko Na halos manghina ka na rin dahil sakin. Pasensya kasi sobrang mahal kita Na sa halos tatlong taon, Hindi kita binitawan Pero ngayon, nagtataka ako Nagtataka ako sa sarili ko Ba't ba kita pinakawalan? Ba't ba hinayaan kong maglaho na lang ang lahat? Ba't ba pinahihirapan ko pa ang sarili ko? Ba't ba di ko masabi sayong kailangan kita? Oo, kailangan kita at oo, mahal kita Hindi naman ako nagbibiro At wala sa bukabularyo kong iwan ka at paasahin ka lang. Di ko mabilang kung ilang beses kong hindi nasalo ang bawat luha Ang bawat luha sa mga mata kong parang pawis Parang pawis na dumidilig sa tigang na lupa Hanggang sa masaksihan kong iba na ang ruta ko -- Na tila ba ang layo mo na Na tila ba ang layo ko na sayo. Siguro nga, natuto ka kaagad Natuto ka kaagad na bitiwan ako At sobrang sakit Eh akala ko namanhid na talaga ako sayo Pero alam mo, ngayong wala ka na Ngayong wala ka na sa mga kamay ko Parang mas di ko na kaya. Ewan ko, basta Basta lang -- Sana bumalik ka na Balikan mo naman ako.
Continue reading...
67
Bakit wala kang kaibigan Wala ka bang maibigan? Huwag kasi ugali ang titignan Hayaang tangayin ka sa dalampasigan Malawak ang karagatan Marami kang kaibigang matatagpuan Tayo'y maglalayag hanggang katapusan Halika na't ating simulan Paa'y hayaang mabasa sa tubig Matutong ibuka ang bibig Hiya ay kayang madaig Kung ito ang iyong ibig (Sandali! mapanganib ang karagatan Walang tiyak na papupuntahan Papatayin ka ng tinatawag mo'ng kaibigan Kapag binaba mo ang iyong pananggalang Kaibigan ay di ko kailangan Nariyan lang sila pag mayroong kailangan At kung nasa bingit ka ng kabiguan Tiyak ka nilang kalilimutan Ang sumugal ay di ko na kailangan Walang lumalapit ng walang kailangan Ang lahat ay may hangganan At ang akin ay nasa sukdulan!) Tanggapin mo ang katotohanan Tulad ng isda di lahat ay mapakikinabangan Ang maliliit ay kailangan **** pakawalan Upang lumaki pa at magkalaman Mali na isisi sa iba ang kamalian Nang mga hindi tapat mo'ng kaibigan Ang bawat unos ay tumitila din naman At ang araw ay sisikat din naman
0
Feb 15, 2019
Feb 15, 2019 at 2:15 PM UTC
pusang-tahimik
Karagatan
Bakit wala kang kaibigan Wala ka bang maibigan? Huwag kasi ugali ang titignan Hayaang tangayin ka sa dalampasigan Malawak ang karagatan Marami kang kaibigang matatagpuan Tayo'y maglalayag hanggang katapusan Halika na't ating simulan Paa'y hayaang mabasa sa tubig Matutong ibuka ang bibig Hiya ay kayang madaig Kung ito ang iyong ibig (Sandali! mapanganib ang karagatan Walang tiyak na papupuntahan Papatayin ka ng tinatawag mo'ng kaibigan Kapag binaba mo ang iyong pananggalang Kaibigan ay di ko kailangan Nariyan lang sila pag mayroong kailangan At kung nasa bingit ka ng kabiguan Tiyak ka nilang kalilimutan Ang sumugal ay di ko na kailangan Walang lumalapit ng walang kailangan Ang lahat ay may hangganan At ang akin ay nasa sukdulan!) Tanggapin mo ang katotohanan Tulad ng isda di lahat ay mapakikinabangan Ang maliliit ay kailangan **** pakawalan Upang lumaki pa at magkalaman Mali na isisi sa iba ang kamalian Nang mga hindi tapat mo'ng kaibigan Ang bawat unos ay tumitila din naman At ang araw ay sisikat din naman
Continue reading...
32
Dapat mahigitan ang bilis ng segundo Matarok ang hangganan ng langit Upang matalos sa dapithapon ang pagkukulang Sa susunod na pagsikat ng araw ay matiyak ang kapalaran Itatwa ang pagkabuhay sa mundo Ang awra ay nagpaalam sa hilagyo Sawimpalad sa kinabukasan Ang natitirang mga yapak ay hindi na nakagambala sa pagtulog Magparaya, hayaan ang Amihan bumitbit ng kalahating puso na sabik sa pagmamahal na di kayang ibigay ng dalaga Mayroong kislap ng liwanag, agiw sa sulok- nag-iisa Yakapin ang talim ng punyal Kay sarap masaktan, sa peligro humantong kaysa malayang namumuhay Ano ang kahalagahan ng buhay Ang obalo na hubog ay binabaybay Pakawalan ang ibon na nasa hawla Huwag na umasa na babalik pa Kalapati ay lumipad papunta sa lugar ng kapanganakan ng agaw-liwanag
0
Dec 26, 2018
Dec 26, 2018 at 2:25 AM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #29
Dapat mahigitan ang bilis ng segundo Matarok ang hangganan ng langit Upang matalos sa dapithapon ang pagkukulang Sa susunod na pagsikat ng araw ay matiyak ang kapalaran Itatwa ang pagkabuhay sa mundo Ang awra ay nagpaalam sa hilagyo Sawimpalad sa kinabukasan Ang natitirang mga yapak ay hindi na nakagambala sa pagtulog Magparaya, hayaan ang Amihan bumitbit ng kalahating puso na sabik sa pagmamahal na di kayang ibigay ng dalaga Mayroong kislap ng liwanag, agiw sa sulok- nag-iisa Yakapin ang talim ng punyal Kay sarap masaktan, sa peligro humantong kaysa malayang namumuhay Ano ang kahalagahan ng buhay Ang obalo na hubog ay binabaybay Pakawalan ang ibon na nasa hawla Huwag na umasa na babalik pa Kalapati ay lumipad papunta sa lugar ng kapanganakan ng agaw-liwanag
Continue reading...
20
Tumingin si Kupidong hindi mapakali Sa damdamin kong nag-aalab sa iyo. Aking pagkamangha ng labis sa iyong mga Mata na hindi makatingin sa akin. Sana Magtapat ang naglalabang puwersa Ng pagmamahal at pagkainis para ang Nadarama ko sa iyo ay maibsan na. 'Di ba't nais mo na mawala ako; hindi ba't Gustong-gusto mo na akong gumuho? Ika'y torete na sa akin, alam ko 'yon. Kung Mawala ako, mawawala ka na din Dahil ako lang nagmahal sa'yo ng sobra. Handa ka na ba mawala? Tignan mo sana Akong nakaalis na sa iyong puder. Kung Ibigin mo ako ng sobra at sumubok Ka pumasok sa aking puso, makapapasok ka? Kung papipiliin ka, ako o ang sarili mo? Maging makasarili o subukang makabuo ng Tayo? Ako'y pinipilit mo pa na bumalik Sa'yo, sa'yong maliit na puder. Noon, simple Lang ang nais ko, ibigin at umibig. Ngayon, Ang pag-ibig ko'y may hangganan, ang Puso ko'y napapagod. Pakawalan mo na Ko at ang pag-ibig mo sa akin. Silent inside the room, with darkness in the Sanctuary, I sit here and try to seek you.      (to alfia) -J.J.
0
Sep 24, 2015
Sep 24, 2015 at 10:44 PM UTC
jeremyjavier
Mahal Pa Rin Kita
Tumingin si Kupidong hindi mapakali Sa damdamin kong nag-aalab sa iyo. Aking pagkamangha ng labis sa iyong mga Mata na hindi makatingin sa akin. Sana Magtapat ang naglalabang puwersa Ng pagmamahal at pagkainis para ang Nadarama ko sa iyo ay maibsan na. 'Di ba't nais mo na mawala ako; hindi ba't Gustong-gusto mo na akong gumuho? Ika'y torete na sa akin, alam ko 'yon. Kung Mawala ako, mawawala ka na din Dahil ako lang nagmahal sa'yo ng sobra. Handa ka na ba mawala? Tignan mo sana Akong nakaalis na sa iyong puder. Kung Ibigin mo ako ng sobra at sumubok Ka pumasok sa aking puso, makapapasok ka? Kung papipiliin ka, ako o ang sarili mo? Maging makasarili o subukang makabuo ng Tayo? Ako'y pinipilit mo pa na bumalik Sa'yo, sa'yong maliit na puder. Noon, simple Lang ang nais ko, ibigin at umibig. Ngayon, Ang pag-ibig ko'y may hangganan, ang Puso ko'y napapagod. Pakawalan mo na Ko at ang pag-ibig mo sa akin. Silent inside the room, with darkness in the Sanctuary, I sit here and try to seek you.      (to alfia) -J.J.
Continue reading...
28
Isa marahil sa libu-libong isda sa karagatan Ang maigting na pumipili ng pain sa kawalan Sa takot na baka ibalik lamang sa karamihan Sapagkat ang nais ay di na pakawalan Ang uri ay hindi maihahambing kaninoman Tila nagiisang premyo sa makahuli na sinoman At isang beses nya lamang matitikman Ang tunay na tagumpay ng hamon ng karagatan Sumisisid nga ng husto pailalim Hinahanap kung may butas pang susuungin Takot na takot na baka mapain Ang isdang nasanay nang nasa ilalim Kailan kaya susubukang umangat At matutong sa pain ay kumagat? Makatagpo nang mangingisdang tapat At kung mahuli sa kanya ikaw na ay sapat.
0
Jan 16, 2023
Jan 16, 2023 at 11:16 AM UTC
pusang-tahimik
Isda
Isa marahil sa libu-libong isda sa karagatan Ang maigting na pumipili ng pain sa kawalan Sa takot na baka ibalik lamang sa karamihan Sapagkat ang nais ay di na pakawalan Ang uri ay hindi maihahambing kaninoman Tila nagiisang premyo sa makahuli na sinoman At isang beses nya lamang matitikman Ang tunay na tagumpay ng hamon ng karagatan Sumisisid nga ng husto pailalim Hinahanap kung may butas pang susuungin Takot na takot na baka mapain Ang isdang nasanay nang nasa ilalim Kailan kaya susubukang umangat At matutong sa pain ay kumagat? Makatagpo nang mangingisdang tapat At kung mahuli sa kanya ikaw na ay sapat.
Continue reading...
16
Unang pagtingin ay hindi lang paghanga Sa nag-uumpisang ganda ni Dessa Nangingimi pa na ngumiti Kapag maglalakad ay kailangan akayin Diwata sa katauhan ng dalagang-bukid Karaagan na nais iguhit Ipagdasal sa mga patron at santo nang hapit Sana'y makarating ang dinadaing Tanglaw ng bituin sa umaga Nakasisilaw na silab Nang nag-aalinlangan na sa nadarama bakit inaalala pa ang larawan niya Pakawalan ang salarin nang nadakip ng tinatakasang damdamin Aniban sana ng Reyna- Abogado na magdedepensa Kung mangyari na masiil at wala na makapagtataguan ipagtatapat sa hukuman- sa pusong hukom na nagkasala sa pag-iibigan
0
Feb 19, 2019
Feb 19, 2019 at 8:39 PM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #61
Unang pagtingin ay hindi lang paghanga Sa nag-uumpisang ganda ni Dessa Nangingimi pa na ngumiti Kapag maglalakad ay kailangan akayin Diwata sa katauhan ng dalagang-bukid Karaagan na nais iguhit Ipagdasal sa mga patron at santo nang hapit Sana'y makarating ang dinadaing Tanglaw ng bituin sa umaga Nakasisilaw na silab Nang nag-aalinlangan na sa nadarama bakit inaalala pa ang larawan niya Pakawalan ang salarin nang nadakip ng tinatakasang damdamin Aniban sana ng Reyna- Abogado na magdedepensa Kung mangyari na masiil at wala na makapagtataguan ipagtatapat sa hukuman- sa pusong hukom na nagkasala sa pag-iibigan
Continue reading...
21
Sa pagpikit ng mata, pilit kong kinukubli. Baka ang luha ay mapigilan, tulad ng iyak, naging hikbi Pilit na ikinulong ang mga tubig ng pait Pilit na nilululon ang sakit, ang hapdi Gumuguhit ang sakit sa puso kong nagmamahal Hinihiwa ito, tila di na tatagal... Nanataling pikit at luha ay pinipigilan... Tulad mo sa pusong ayaw kang pakawalan. Hindi na ba talaga ako mahal? Kung hindi na'y, huwag na akong gawing hangal... Hindi na ba talaga ako iniibig? Kung ganun, pakawalan na sa iyong bisig. Hindi ko alam ang mahikang dulot mo. Hindi ko alam, bakit ikaw ang mahal ko. Hindi ko alam, bakit ikaw ang sinisinta. At ang mahalin ka, sadyang kay sakit pala. Pagmulat ng mata, alam ko, ito'y bubuhos Mga luhang kubli, sa pisngi, aagos Ang hikbi ay magiging hagulgol Mga sasabihin ko'y nakabubulol Patuloy ko na nga kayang ikukubli ang sakit? Patuloy na nga lamang ba ako na pipikit? O hahayaan na lamang kumawala ang tubig? Baka sa pagbuhos, mahugasan ang pusong umiibig...
0
Dec 13, 2013
Dec 13, 2013 at 2:56 AM UTC
iona-ofelia-zanoria
Nakakubling Luha
Sa pagpikit ng mata, pilit kong kinukubli. Baka ang luha ay mapigilan, tulad ng iyak, naging hikbi Pilit na ikinulong ang mga tubig ng pait Pilit na nilululon ang sakit, ang hapdi Gumuguhit ang sakit sa puso kong nagmamahal Hinihiwa ito, tila di na tatagal... Nanataling pikit at luha ay pinipigilan... Tulad mo sa pusong ayaw kang pakawalan. Hindi na ba talaga ako mahal? Kung hindi na'y, huwag na akong gawing hangal... Hindi na ba talaga ako iniibig? Kung ganun, pakawalan na sa iyong bisig. Hindi ko alam ang mahikang dulot mo. Hindi ko alam, bakit ikaw ang mahal ko. Hindi ko alam, bakit ikaw ang sinisinta. At ang mahalin ka, sadyang kay sakit pala. Pagmulat ng mata, alam ko, ito'y bubuhos Mga luhang kubli, sa pisngi, aagos Ang hikbi ay magiging hagulgol Mga sasabihin ko'y nakabubulol Patuloy ko na nga kayang ikukubli ang sakit? Patuloy na nga lamang ba ako na pipikit? O hahayaan na lamang kumawala ang tubig? Baka sa pagbuhos, mahugasan ang pusong umiibig...
Continue reading...
24
“Tumakbo ka na”, sabi ng aking mga paa habang ika’y unti-unting lumalaho sa dilim at habang ika’y hinahabol ko palayo sa’kin hinahabol ko ang pagasa; hinahabol ko ang aking hininga “Huminga ka muna”, sabi ng aking baga habang pumapatak ang mga malalamig na pawis nagbabakasakaling maabutan ang dama ng iyong yakap at makita ang makikintab **** mata “Pagod na ‘ko”, sabi ng aking puso “Hindi ka pa ba napapagod? Hindi mo ba naipapansin na malayo na siya sa iyo?”, dugtong ng puso at labis pigilan ang ikot ng mundo Patuloy ang lakbay at pilit ‘kong umabot sa piling mo ngunit kahit gaano kabilis ‘kong palakarin ang mga paa, ngunit kahit gaano man karaming ikot na ang naidaan ko at ilang patak ng pawis na ang tumulo, pilit pa ring binabaliktad ng mundo ang daan palayo sa iyo At kung patuloy akong inililigaw ng buwan patungo sa liwanag at kung patuloy akong inililigaw ng liwanag patungo sa kadiliman palayo sa gulo, bakit nagkaron ng dulo? At kung tinuturuan pa lang ako ng puso nang umibig ng tama, bakit ngayon pa? bakit ngayon pa kung kalian pagod na ang tadhana? kailan ba sisikat ang araw at sa huli ng storya, tayo ang masaya? Marami na ang nawala, mga sugat na ‘di tuluyang naghilom at mga tahi na nasira, mga damdamin na pinaraya at mga ngiting pinalaya Aakitin rin tayo ng ligaya darating rin ang panahon na tayo ang maligaya ng wala sa piling at sa puso ng isa’t-isa Pasensya ka na aking mahal ngunit hindi ko maitahan ang lumuluhang puso na napilitang pakawalan ang nakaraan – ang oras ang nakaharang – Pasensya ka na, hindi kita naabutan
0
Jan 9, 2018
Jan 9, 2018 at 2:28 AM UTC
love-for-leisure
Pabalik
“Tumakbo ka na”, sabi ng aking mga paa habang ika’y unti-unting lumalaho sa dilim at habang ika’y hinahabol ko palayo sa’kin hinahabol ko ang pagasa; hinahabol ko ang aking hininga “Huminga ka muna”, sabi ng aking baga habang pumapatak ang mga malalamig na pawis nagbabakasakaling maabutan ang dama ng iyong yakap at makita ang makikintab **** mata “Pagod na ‘ko”, sabi ng aking puso “Hindi ka pa ba napapagod? Hindi mo ba naipapansin na malayo na siya sa iyo?”, dugtong ng puso at labis pigilan ang ikot ng mundo Patuloy ang lakbay at pilit ‘kong umabot sa piling mo ngunit kahit gaano kabilis ‘kong palakarin ang mga paa, ngunit kahit gaano man karaming ikot na ang naidaan ko at ilang patak ng pawis na ang tumulo, pilit pa ring binabaliktad ng mundo ang daan palayo sa iyo At kung patuloy akong inililigaw ng buwan patungo sa liwanag at kung patuloy akong inililigaw ng liwanag patungo sa kadiliman palayo sa gulo, bakit nagkaron ng dulo? At kung tinuturuan pa lang ako ng puso nang umibig ng tama, bakit ngayon pa? bakit ngayon pa kung kalian pagod na ang tadhana? kailan ba sisikat ang araw at sa huli ng storya, tayo ang masaya? Marami na ang nawala, mga sugat na ‘di tuluyang naghilom at mga tahi na nasira, mga damdamin na pinaraya at mga ngiting pinalaya Aakitin rin tayo ng ligaya darating rin ang panahon na tayo ang maligaya ng wala sa piling at sa puso ng isa’t-isa Pasensya ka na aking mahal ngunit hindi ko maitahan ang lumuluhang puso na napilitang pakawalan ang nakaraan – ang oras ang nakaharang – Pasensya ka na, hindi kita naabutan
Continue reading...
37
sana pinigilan ko ang sarili ko nang tuluyang mahulog sa'yo upang hindi na maulit ang ginawa kong pagpilit sa aking sarili sana pinigilan ko ngunit, sana hindi nalang kita tinigilan pero kailangan kitang iwanan kasi hindi lamang ako yung nasasaktan pati ang damdamin kong pilit kong pakawalan sana hindi kita tinigilan sana nakikita ko ay iyong reaksyon sa likod ng mga hadlang tuwing tayo'y nagkakaroon ng interaksyon kahit sa chat lamang sana nakikita kita pero bakit kung kailan ilang buwan nalang tayo magsasama saka muling kumislap ang aking mga mata tuwing ika'y nakikita hindi ito tama sapagkat nangako ako sa sarili ko na titigilan na kita noon pero noon iyon anong nangyari saakin ngayon bakit biglang ninakaw mo ang aking atensyon mula sa kanya, patungo sa'yo sana matagal ko na itong ginawa hindi kung kailan malapit ka nang mawala sa aking paningin, hindi kung kailan malapit ka nang maglaho sa aking paligid, hindi kung kailan bumalik na ulit ang nararamdaman ko para sa iyo... hindi. sana nagawa ko nang umamin sa'yo noon ngunit hindi ko kaya hindi ko kayang masaktan dahil lamang sa munting damdamin ko na maaaring makasira sa kung anong meron tayo. oo, magkaibigan tayo. alam ko yun. dahil hanggang doon lang tayo. sana, nakita mo kung gaano ka kahalaga sa paningin ko. sana... pero hindi.
0
Jan 29, 2018
Jan 29, 2018 at 6:04 AM UTC
soularis
Sana
sana pinigilan ko ang sarili ko nang tuluyang mahulog sa'yo upang hindi na maulit ang ginawa kong pagpilit sa aking sarili sana pinigilan ko ngunit, sana hindi nalang kita tinigilan pero kailangan kitang iwanan kasi hindi lamang ako yung nasasaktan pati ang damdamin kong pilit kong pakawalan sana hindi kita tinigilan sana nakikita ko ay iyong reaksyon sa likod ng mga hadlang tuwing tayo'y nagkakaroon ng interaksyon kahit sa chat lamang sana nakikita kita pero bakit kung kailan ilang buwan nalang tayo magsasama saka muling kumislap ang aking mga mata tuwing ika'y nakikita hindi ito tama sapagkat nangako ako sa sarili ko na titigilan na kita noon pero noon iyon anong nangyari saakin ngayon bakit biglang ninakaw mo ang aking atensyon mula sa kanya, patungo sa'yo sana matagal ko na itong ginawa hindi kung kailan malapit ka nang mawala sa aking paningin, hindi kung kailan malapit ka nang maglaho sa aking paligid, hindi kung kailan bumalik na ulit ang nararamdaman ko para sa iyo... hindi. sana nagawa ko nang umamin sa'yo noon ngunit hindi ko kaya hindi ko kayang masaktan dahil lamang sa munting damdamin ko na maaaring makasira sa kung anong meron tayo. oo, magkaibigan tayo. alam ko yun. dahil hanggang doon lang tayo. sana, nakita mo kung gaano ka kahalaga sa paningin ko. sana... pero hindi.
Continue reading...
40
032417 Pinagmasdan ko ang paglipad mo Napakaganda mo Hanggang ang langit Ay naging "sa piling ko." Sa pagpupumilit **** lumipad, Doon ka nahagip ng nagsisigawang mga hangin, Doon ka naputulan ng isang pakpak, At doon, sa wakas: Nagpasalo at nagpakanlong ka sa'king pag-ibig. Wala kang kamalay-malay Na ako ang siyang umakay sayo. Sa una pa lang, alam ko namang Pag nahilom ka na'y Kusa ka na ring aalis. Alam ko namang ang bisig ko'y Siyang tambayan lang ng pag-ibig. Minsan, pinangarap ko ring makalipad Gaya mo, baka sakaling magtagpo tayo sa ere Baka sakaling masabayan kita Sa mga gusto mo pang liparin. Pero magkaiba kasi tayo Wala akong sinasabing hindi patas ang tadhana Pero tama nga si Bathala, Wala naman tayong magagawa Kaya mabuting ngayon pa lang, Pakawalan na kita. Mahal, lipad na Kaya ko nang mag-isa. Mahal, paalam na Kahit ang totoo'y: Di ko pa kaya ang wala ka.
0
Mar 24, 2017
Mar 24, 2017 at 9:48 AM UTC
psalmiseta
Lipad
032417 Pinagmasdan ko ang paglipad mo Napakaganda mo Hanggang ang langit Ay naging "sa piling ko." Sa pagpupumilit **** lumipad, Doon ka nahagip ng nagsisigawang mga hangin, Doon ka naputulan ng isang pakpak, At doon, sa wakas: Nagpasalo at nagpakanlong ka sa'king pag-ibig. Wala kang kamalay-malay Na ako ang siyang umakay sayo. Sa una pa lang, alam ko namang Pag nahilom ka na'y Kusa ka na ring aalis. Alam ko namang ang bisig ko'y Siyang tambayan lang ng pag-ibig. Minsan, pinangarap ko ring makalipad Gaya mo, baka sakaling magtagpo tayo sa ere Baka sakaling masabayan kita Sa mga gusto mo pang liparin. Pero magkaiba kasi tayo Wala akong sinasabing hindi patas ang tadhana Pero tama nga si Bathala, Wala naman tayong magagawa Kaya mabuting ngayon pa lang, Pakawalan na kita. Mahal, lipad na Kaya ko nang mag-isa. Mahal, paalam na Kahit ang totoo'y: Di ko pa kaya ang wala ka.
Continue reading...
32
*Gumawa ka ng makasaysayan sa iyong buhay na ito'y hinding hindi mo makakalimutan Sa tuwing babalikan mo ito ay maging parte ng iyong buhay. Mga ala-alang dinggin, hiling na sa tuwing maririnig mo ang mga salita at emosyong nakabalot sa iba't ibang panig ng daigdig. Maglakad ka, maglagkbay hanggang sa dalhin ka ng iyong mga paa Sa bawat litrato o lugar na iyong mapupuntahan. Maglista ka! Ipunin ang lahat ng masasayang bagay, tao, lugar, pagkain at kung anu-ano Mga karanasang nais **** gawin habang bata pa! gawin mo ang nais ipahiwatig ng damdamin, puso at buong pagkatao Hanggang sa ito'y masaktan, masugatan, malunod sa nag-uumapaw na kasayahan. Walang humpay na inaasam, kamitin ang nais marating. Hanggang nasa iyong mga palad na ito. At habang nariyan pa, huwag na huwag **** kalimutang ipalaganap ang mga mensaheng dapat pakawalan. Huwag igapos dahil ito'y wawasak din sa iyong panahon.*
0
Sep 25, 2015
Sep 25, 2015 at 12:23 PM UTC
jerelii
Untitled
*Gumawa ka ng makasaysayan sa iyong buhay na ito'y hinding hindi mo makakalimutan Sa tuwing babalikan mo ito ay maging parte ng iyong buhay. Mga ala-alang dinggin, hiling na sa tuwing maririnig mo ang mga salita at emosyong nakabalot sa iba't ibang panig ng daigdig. Maglakad ka, maglagkbay hanggang sa dalhin ka ng iyong mga paa Sa bawat litrato o lugar na iyong mapupuntahan. Maglista ka! Ipunin ang lahat ng masasayang bagay, tao, lugar, pagkain at kung anu-ano Mga karanasang nais **** gawin habang bata pa! gawin mo ang nais ipahiwatig ng damdamin, puso at buong pagkatao Hanggang sa ito'y masaktan, masugatan, malunod sa nag-uumapaw na kasayahan. Walang humpay na inaasam, kamitin ang nais marating. Hanggang nasa iyong mga palad na ito. At habang nariyan pa, huwag na huwag **** kalimutang ipalaganap ang mga mensaheng dapat pakawalan. Huwag igapos dahil ito'y wawasak din sa iyong panahon.*
Continue reading...
21
(Filipino) Ni minsan hindi ko hiniling tumapos ng pag-ibig. Ngunit sa'yo lang ako nagmakaawang di na matali. Isang milyong halik ang binigay mo sa'king pisngi. At isa para sa kanyang labing di mo naalalang pagkakamali.
0
May 5, 2019
May 5, 2019 at 12:48 PM UTC
sirosales
Pakawalan
(Filipino) Ni minsan hindi ko hiniling tumapos ng pag-ibig. Ngunit sa'yo lang ako nagmakaawang di na matali. Isang milyong halik ang binigay mo sa'king pisngi. At isa para sa kanyang labing di mo naalalang pagkakamali.
Continue reading...
5
Kay bilis ng pagdaan, Mahirap mapansin, mamalayan, Sa dami ng mga pangyayari, Saan nga ba na-uwi? Mga panahon na gustong maranasan, Palalampasin ba ang pagkakataon? hahayaan? Huwag naman sana, baka pagsisihan, Desisyon nga dapat ay pag-isipan. Pagkakatao'y di na gustong pakawalan, Kahit tinig mo man lang ay mapakinggan, Pagkakatao'y di na kayang palampasin, Makausap ka kahit di mo man mahalin.
0
May 9, 2017
May 9, 2017 at 6:12 PM UTC
taltoy
Panahong Magkasalungat
Kay bilis ng pagdaan, Mahirap mapansin, mamalayan, Sa dami ng mga pangyayari, Saan nga ba na-uwi? Mga panahon na gustong maranasan, Palalampasin ba ang pagkakataon? hahayaan? Huwag naman sana, baka pagsisihan, Desisyon nga dapat ay pag-isipan. Pagkakatao'y di na gustong pakawalan, Kahit tinig mo man lang ay mapakinggan, Pagkakatao'y di na kayang palampasin, Makausap ka kahit di mo man mahalin.
Continue reading...
12