"pagbalik" poems - Hello Poetry

"pagbalik" poems

Mayro'ng patingin-tingin Sa mahabang usapin Sa lumipas na araw Sya ay nagbalik tanaw Ayan sya't walang malay Ngiti sa labi'y taglay Nauubos ang oras Kala mo walang bukas Tila ba nalilibang Habang sya'y nag-aabang Sa mensaheng padala Ng kanyang kakilala Kahit sa isang saglit Isang iglap, kapalit Habang sya'y nag-iisip Nahulog na't na-idlip Sa pagbalik ng diwa Tama nga bang ginawa? Tinignan kung may tugon Dinampot, kanyang selpon "Ako ba'y isang hibang? Bakit parang may kulang?" 'Pag di na naka-usap Tila ba naghahanap Isip ay wag lunurin Damdami'y wag pukawin Atensyo'y wag ibaling Sa tulad **** malambing Pigilan **** umasa Kung ayaw **** magdusa Sarili ay gisingin Puso ay wag susundin Babala sa sarili Ika'y wag papahuli Kung ayaw **** magbago Kanyang pakikitungo Maluwag **** tanggapin At lagi **** tiyakin Sarili'y sasabihang: "AKO AY KAIBIGAN LANG." © LMLB

0

Sep 15, 2018

Sep 15, 2018 at 10:15 AM UTC

Mayro'ng patingin-tingin Sa mahabang usapin Sa lumipas na araw Sya ay nagbalik tanaw Ayan sya't walang malay Ngiti sa labi'y taglay Nauubos ang oras Kala mo walang bukas Tila ba nalilibang Habang sya'y nag-aabang Sa mensaheng padala Ng kanyang kakilala Kahit sa isang saglit Isang iglap, kapalit Habang sya'y nag-iisip Nahulog na't na-idlip Sa pagbalik ng diwa Tama nga bang ginawa? Tinignan kung may tugon Dinampot, kanyang selpon "Ako ba'y isang hibang? Bakit parang may kulang?" 'Pag di na naka-usap Tila ba naghahanap Isip ay wag lunurin Damdami'y wag pukawin Atensyo'y wag ibaling Sa tulad **** malambing Pigilan **** umasa Kung ayaw **** magdusa Sarili ay gisingin Puso ay wag susundin Babala sa sarili Ika'y wag papahuli Kung ayaw **** magbago Kanyang pakikitungo Maluwag **** tanggapin At lagi **** tiyakin Sarili'y sasabihang: "AKO AY KAIBIGAN LANG." © LMLB

Continue reading...

Nang ako'y masaktan nang walang dahilan, Nandyan sa tabi ko, 'di mo 'ko iniwan Palagi mo akong tinutulungan at Sinusuportahan mo ako sa lahat Ang tunay na pag-ibig ay ganyan dapat Parang aso't pusa kung tayo'y mag-away Natapos natin ang ganyang mga bagay Kasi sa totoo lang, ganyan ang buhay Sa dami-daming pinag-awayan natin Nandoon parin ang pagmamahal natin Ang buhay ko ay punong-puno ng gulo Sobrang nakakasakit ng ulo Pero pagka nandito ko sa tabi ko Nawawala ang buhay kong gumuguho At parang umiilaw ang aking mundo At dahil diyan, huwag mo 'kong iiwan Kasi hindi lang ako ang masasaktan Tayong dalawa rin ang magdudurusa Kasi naman pagka ako ay lumuha Suguradong-sigurado na babaha Nawala ka at hindi ko alam bakit Ang puso ko ay punong-puno ng galit Nang ikaw ay umalis ng isang saglit At nang dumating ka sa iyong pagbalik Binigyan mo ako ng isang munting halik Pero isang panaginip lamang ito Nagising ako't sumapit ang ulo ko Pag-ibig ko'y itinapon sa basurahan At hinding-hindi ko na babalikan Hindi na ako makikipagbiruan... Dahil ayaw na ayaw ko nang masaktan

0

Sep 6, 2015

Sep 6, 2015 at 1:40 AM UTC

Isang Panaginip

Nang ako'y masaktan nang walang dahilan, Nandyan sa tabi ko, 'di mo 'ko iniwan Palagi mo akong tinutulungan at Sinusuportahan mo ako sa lahat Ang tunay na pag-ibig ay ganyan dapat Parang aso't pusa kung tayo'y mag-away Natapos natin ang ganyang mga bagay Kasi sa totoo lang, ganyan ang buhay Sa dami-daming pinag-awayan natin Nandoon parin ang pagmamahal natin Ang buhay ko ay punong-puno ng gulo Sobrang nakakasakit ng ulo Pero pagka nandito ko sa tabi ko Nawawala ang buhay kong gumuguho At parang umiilaw ang aking mundo At dahil diyan, huwag mo 'kong iiwan Kasi hindi lang ako ang masasaktan Tayong dalawa rin ang magdudurusa Kasi naman pagka ako ay lumuha Suguradong-sigurado na babaha Nawala ka at hindi ko alam bakit Ang puso ko ay punong-puno ng galit Nang ikaw ay umalis ng isang saglit At nang dumating ka sa iyong pagbalik Binigyan mo ako ng isang munting halik Pero isang panaginip lamang ito Nagising ako't sumapit ang ulo ko Pag-ibig ko'y itinapon sa basurahan At hinding-hindi ko na babalikan Hindi na ako makikipagbiruan... Dahil ayaw na ayaw ko nang masaktan

Continue reading...

Habang hawak-hawak mo ang kanyang kamay 'San man kayo magpunta Kailan ba'y naisip mo ako Na nalulunod sa pangungulila Nang ako'y iyong binitiwan? Habang kayakap mo siya Sa gabing maginaw Kailan ba'y naisip mo ako Na naghihintay sa'yo Mag-isa, nanlalamig At sa init ng 'yong yakap ay uhaw? Habang hinahalikan mo Ang kanyang mapupulang labi Kailan ba'y naisip mo ako Na halos matuyo na ang labi Sa kasasambit ng pangalan mo? Habang binubulong mo sa kanya Kung gaano mo siya kamahal Kailan ba'y naisip mo ako, Narinig mo ako? Sumisigaw na "Mahal na Mahal kita!" Habang pinagmamasdan mo Ang kanyang matamis na ngiti Kailan ba'y naisip mo ako, Nakita mo ako, nakita mo Kung gaano na karaming patak ng luha Ang naidilig ko sa lupa? At sa kung siya ay umiiyak at iyong pinatatahan Habang pinupunasan mo Ang kanyang mga luha Kailan ba'y naisip mo ako, Naisipan mo man lang ba? Na itigil ang paulit-ulit Na pagsaksak mo sa puso kong Dumudgo sa kaiibig sayo? Pero alam ko Na may kasalan din ako Kasi.... Kailan ma'y di ko naisip Na sa higpit ng yakap ko'y nasasakal ka na pala Kailan ma'y di ko naisip Na kahit gaano kalawak ang bahay nati'y Nasisikipan parin ang iyong dibdib At hindi kana nakakahinga Kailan ma'y di ko naisip Na kahit napagalitan ka sa opisina, sabik ka sana sa paguwi Pero ang dadatnan mo lang ay isang malawak na bahay Na mayroong isang "ako" na puro dada at reklamo lang At ang iyong naririnig mula sa aking bibig na tila daig pa ang isang rapper sa bilis at walang paltos na panlalait Kailan ma'y di ko naisip 'di ko inisip ang iyong opinyon Kasi palagi nalang ako, ako, ako Ako ang tama Kailan ma'y di ko naisip Habang ika'y umuuwing pagod Dinuduro pa rin kita At ito'y tumatagos na sa puso mo Hanggang sa sinabi **** tama na, Hindi mo na kaya, Ayaw mo na At yun umalis kana, iniwan mo na ako Pero heto ako ngayon sa harapan mo... Nagtatanong Kung mahal mo pa ba ako? At kung ang iyong sagot ay hindi na'y Heto ako ngayon sa harapan mo... Nagbabakasakali Na may pag-asa pang mahalin mo ako ulit At kung wala na ay Heto ako ngayon Sa harapan mo Lumuluhod Nagmamakaawa Na balikan mo ako Balikan mo ako Balikan mo kami Pakiusap umuwi ka na Sa malawak na bahay Na bahay mo, na bahay ko Umuwi ka na, kahit 'di para sa'kin Kun'di para sa mga anak mo, na anak ko Para sa pamilyang ito Parang awa mo na Bumalik ka na Kasi sa malawak na bahay Naroon ako, at ang mga anak mo Nangungulila... at Naghihintay Sa pagbalik mo **

0

Jun 2, 2015

Jun 2, 2015 at 5:10 AM UTC

Kailan Ba'y, Kailan Ma'y (Tagalog)

Habang hawak-hawak mo ang kanyang kamay 'San man kayo magpunta Kailan ba'y naisip mo ako Na nalulunod sa pangungulila Nang ako'y iyong binitiwan? Habang kayakap mo siya Sa gabing maginaw Kailan ba'y naisip mo ako Na naghihintay sa'yo Mag-isa, nanlalamig At sa init ng 'yong yakap ay uhaw? Habang hinahalikan mo Ang kanyang mapupulang labi Kailan ba'y naisip mo ako Na halos matuyo na ang labi Sa kasasambit ng pangalan mo? Habang binubulong mo sa kanya Kung gaano mo siya kamahal Kailan ba'y naisip mo ako, Narinig mo ako? Sumisigaw na "Mahal na Mahal kita!" Habang pinagmamasdan mo Ang kanyang matamis na ngiti Kailan ba'y naisip mo ako, Nakita mo ako, nakita mo Kung gaano na karaming patak ng luha Ang naidilig ko sa lupa? At sa kung siya ay umiiyak at iyong pinatatahan Habang pinupunasan mo Ang kanyang mga luha Kailan ba'y naisip mo ako, Naisipan mo man lang ba? Na itigil ang paulit-ulit Na pagsaksak mo sa puso kong Dumudgo sa kaiibig sayo? Pero alam ko Na may kasalan din ako Kasi.... Kailan ma'y di ko naisip Na sa higpit ng yakap ko'y nasasakal ka na pala Kailan ma'y di ko naisip Na kahit gaano kalawak ang bahay nati'y Nasisikipan parin ang iyong dibdib At hindi kana nakakahinga Kailan ma'y di ko naisip Na kahit napagalitan ka sa opisina, sabik ka sana sa paguwi Pero ang dadatnan mo lang ay isang malawak na bahay Na mayroong isang "ako" na puro dada at reklamo lang At ang iyong naririnig mula sa aking bibig na tila daig pa ang isang rapper sa bilis at walang paltos na panlalait Kailan ma'y di ko naisip 'di ko inisip ang iyong opinyon Kasi palagi nalang ako, ako, ako Ako ang tama Kailan ma'y di ko naisip Habang ika'y umuuwing pagod Dinuduro pa rin kita At ito'y tumatagos na sa puso mo Hanggang sa sinabi **** tama na, Hindi mo na kaya, Ayaw mo na At yun umalis kana, iniwan mo na ako Pero heto ako ngayon sa harapan mo... Nagtatanong Kung mahal mo pa ba ako? At kung ang iyong sagot ay hindi na'y Heto ako ngayon sa harapan mo... Nagbabakasakali Na may pag-asa pang mahalin mo ako ulit At kung wala na ay Heto ako ngayon Sa harapan mo Lumuluhod Nagmamakaawa Na balikan mo ako Balikan mo ako Balikan mo kami Pakiusap umuwi ka na Sa malawak na bahay Na bahay mo, na bahay ko Umuwi ka na, kahit 'di para sa'kin Kun'di para sa mga anak mo, na anak ko Para sa pamilyang ito Parang awa mo na Bumalik ka na Kasi sa malawak na bahay Naroon ako, at ang mga anak mo Nangungulila... at Naghihintay Sa pagbalik mo **

Continue reading...

Ako'y kinakabahan Saan ko kaya ito u-umpisahan? Siguro ito'y epekto ng iyong biglaang paglisan Kaya ako ngayon ay naguguluhan Pano mo nagawang mang-iwan? Iniwan .. iniwan ang puso ko sa ere ng walang kaalam-alam Na Hanggang ngayon halos puso ko'y nangunguyam Sa bawat oras na pumapasok sa aking puso at utak na tila isda na uhaw-uhaw Hanap-hanap palagi ay ikaw Minsan naalala ko pa nga naisulat ko ang iyong pangalan sa buhangin Nagbabakasakali na sana'y ika'y dumating Nakatingin sa mga bituin Umaasa na isa sa mga ito ay magbigyang diin na sana dumating Ang nagiisang bituin para sa akin Nilalamok na ko kakatingin sa mga butuin Iniisip pa din kung sakali man na ikaw ay dadating Agad kitang yayakapin At sasabihin Na ikaw padin ang nagiisang tao na kayang magpatibok nitong aking damdamin Ang tanga mo Yan ang mga katagang madalas kong marinig sa kanilang mga bibig na lagi nilang binabanggit kapag nakita nila akong nakaupo sa gilid dyan sa may sahig ngunit hindi ko sila pinakinggan Palagi nila ako tinatapik sa aking balikat at sinasabing wag ka nang umasang babalik pa yan Siguro nga hindi lang yan panandalian Pero asahan mo ko aking mahal hihintayin pa din kita Kahit wasak na wasak na ang puso ko ng tuluyan hihintayin kita At sa iyong pagbalik Umaasa na hindi mo na ako ulit Ipagpapalit. Ngunit bakit ka'y pait? Umaasa na makita ka na kahit saglit Sapagkat Hindi ko na kaya ang sakit . . Sana panginoon wag kang magalit. Nawa'y kunin mo ako sa langit.

0

Jun 16, 2016

Jun 16, 2016 at 7:56 AM UTC

dwight-barcenas

Ako'y kinakabahan Saan ko kaya ito u-umpisahan? Siguro ito'y epekto ng iyong biglaang paglisan Kaya ako ngayon ay naguguluhan Pano mo nagawang mang-iwan? Iniwan .. iniwan ang puso ko sa ere ng walang kaalam-alam Na Hanggang ngayon halos puso ko'y nangunguyam Sa bawat oras na pumapasok sa aking puso at utak na tila isda na uhaw-uhaw Hanap-hanap palagi ay ikaw Minsan naalala ko pa nga naisulat ko ang iyong pangalan sa buhangin Nagbabakasakali na sana'y ika'y dumating Nakatingin sa mga bituin Umaasa na isa sa mga ito ay magbigyang diin na sana dumating Ang nagiisang bituin para sa akin Nilalamok na ko kakatingin sa mga butuin Iniisip pa din kung sakali man na ikaw ay dadating Agad kitang yayakapin At sasabihin Na ikaw padin ang nagiisang tao na kayang magpatibok nitong aking damdamin Ang tanga mo Yan ang mga katagang madalas kong marinig sa kanilang mga bibig na lagi nilang binabanggit kapag nakita nila akong nakaupo sa gilid dyan sa may sahig ngunit hindi ko sila pinakinggan Palagi nila ako tinatapik sa aking balikat at sinasabing wag ka nang umasang babalik pa yan Siguro nga hindi lang yan panandalian Pero asahan mo ko aking mahal hihintayin pa din kita Kahit wasak na wasak na ang puso ko ng tuluyan hihintayin kita At sa iyong pagbalik Umaasa na hindi mo na ako ulit Ipagpapalit. Ngunit bakit ka'y pait? Umaasa na makita ka na kahit saglit Sapagkat Hindi ko na kaya ang sakit . . Sana panginoon wag kang magalit. Nawa'y kunin mo ako sa langit.

Continue reading...

Mahal ingat ka. ingat ka mahal dahil baka madapa ka sa paulit ulit **** pagtakbo sa aking isipan halos malibot mo na nga ang diwa kong kay sukal na parang kagubatan at sa patuloy **** pagtakbo sa isip, baka hindi ko mamalayan na tanging pangalan mo na lang pala ang aking nasasambitan. ingat ka mahal, lagi kasi akong nag aalala sayo. e hindi naman sa lahat ng pagkakataon nandyan ako sa tabi mo. kung pwede ngang ako na lang ang mag ingat sayo, gagawin ko Mahal na mahal kita, higit pa sa inaakala mo. sabi ko mahal mag-ingat ka, pero hindi mo ginawa nabundol ka tuloy hay nako mahal. Nagpalamig lang naman ako sa tabi upang tiyaking ligtas at hindi magulo ang iyong isipan mahal, kulang ba ang ginawa kong pagpapaalala? hindi ba sapat ang pagpapakita ko sayo at ang pagsinta kaya’t ninais **** umiwas sinta? Ngunit, dahil mahal kita, at ang gusto ko lang ay makita kang maligaya. ingat ka pa rin mahal nag-aalala pa rin kasi ako sayo maghihintay, umaasa sa muling pagbabalik mo mahal pa rin kita, kaya mag ingat ka mahal Dahil sa muling pagbalik mo iingatan na kita lalo At hindi hahayaan na mabundol at masugatan ang mahiwaga **** ikaw. Kaya mahal ingat ka.

0

Feb 27, 2020

Feb 27, 2020 at 5:29 AM UTC

“Mahal Ingat ka”

Mahal ingat ka. ingat ka mahal dahil baka madapa ka sa paulit ulit **** pagtakbo sa aking isipan halos malibot mo na nga ang diwa kong kay sukal na parang kagubatan at sa patuloy **** pagtakbo sa isip, baka hindi ko mamalayan na tanging pangalan mo na lang pala ang aking nasasambitan. ingat ka mahal, lagi kasi akong nag aalala sayo. e hindi naman sa lahat ng pagkakataon nandyan ako sa tabi mo. kung pwede ngang ako na lang ang mag ingat sayo, gagawin ko Mahal na mahal kita, higit pa sa inaakala mo. sabi ko mahal mag-ingat ka, pero hindi mo ginawa nabundol ka tuloy hay nako mahal. Nagpalamig lang naman ako sa tabi upang tiyaking ligtas at hindi magulo ang iyong isipan mahal, kulang ba ang ginawa kong pagpapaalala? hindi ba sapat ang pagpapakita ko sayo at ang pagsinta kaya’t ninais **** umiwas sinta? Ngunit, dahil mahal kita, at ang gusto ko lang ay makita kang maligaya. ingat ka pa rin mahal nag-aalala pa rin kasi ako sayo maghihintay, umaasa sa muling pagbabalik mo mahal pa rin kita, kaya mag ingat ka mahal Dahil sa muling pagbalik mo iingatan na kita lalo At hindi hahayaan na mabundol at masugatan ang mahiwaga **** ikaw. Kaya mahal ingat ka.

Continue reading...

Sa pagdating **** napabalita Unang sulyap palang namangha na Gayak na sinauna Sa paningin mahalina Musikang kaytanda na Sa pandinig mahiwaga Mahalaga ang gabi Simula ng pagsaksi Kwento kong inabangan Hatid niyang kasaysayan Sa aking talambuhay Gabing iyon may saysay Nasa pagtitipon Mga kaklase noon Kapitbahay inuman Masaya ang kwentuhan Subalit ako’y saglit Umuwi sa malapit Iyon ay dahil batid ko Simula na ng kwento Ng kanyang unang yugto Gabing Trenta ng Mayo Mula nang araw na ‘yon Pagsubaybay tradisyon Naging makabuluhan Likhang pampanitikan Subalit ‘di naglaon Nawalan telebisyon ‘Di hadlang gayunpaman Sa radyo’y pinakinggan Mula pagkabinukot Hanggang aliping tulot Babaylang naging **** Mandirigmang pinuno Nilupig at nanlupig Inusig at nang-usig Natulig at nanulig Inibig at umibig Nagtago at naglakbay Namatay at nabuhay Tinanggap at nagpanggap Naghirap at nilingap Sakay ng karakoa Tinungo ibang banwa Naghanda sa pagbalik Upang ganti’y ihalik Sa mabagsik na raha Na pumatay sa ama Sa pinunong baluktot At sa harang nanalot Mangubat at Angaway Mga rahang kaaway Lamitan na ninanay Nais siyang maging bangkay Sa kahuli-hulihan Lahat sila’y talunan Sa babae ng tagna Walang iba – Amaya Salamat, umalagad Maging hanggang sa sulad Salamat, kapanalig Laban sa manlulupig Salamat, Uray Hilway Mga tinuran gabay Salamat kay Bagani Pag-ibig nanatili Salamat sa Banal na Laon Diyos ng mga ninuno noon Kina Amaya’y panginoon Tagapagpala ng kanilang nayon Ang dulo ng epikong kapapanaw Akala’y ‘di na matatanaw Salamat sa unang Christmas bonus May TV na bago taon ay matapos Mahalaga rin ang gabi Katapusan ng pagsaksi Huling yugtong tinunghayan Ang kamatayan ni Lamitan Sa aking talambuhay Gabing iyon rin ay may saysay Nasa huling burol at lamayan Bago at matapos subaybayan Iyon ay kakaibang alaala ko Sa katapusan ng kwento Ng kanyang huling yugto Biyernes – Trese ng Enero Nagbrown-out pa nga Habang oras ng balita Buti nalang at umilaw Sa tuwa ako’y napahiyaw Sa pagtunog ng huling musika At paggalaw ng katapusang eksena Bukas TV at radyo Sa makasaysayang mga tagpo Ngayong gabi ng paglikha Ng tulang handog sa programa Unang gabing kapani-panibago Dahil wala na sa ere ang paborito ko Subalit ang Alaala ni Amaya Mga gayak, musika, tauhan at kultura Mga aral, tinuran, inspirasyon at ideya Mananatiling buhay sa aking diwa! -01/16-17/2012 (Dumarao) *missing my favorite program

0

Aug 24, 2019

Aug 24, 2019 at 10:03 PM UTC

Alaala ni Amaya

Sa pagdating **** napabalita Unang sulyap palang namangha na Gayak na sinauna Sa paningin mahalina Musikang kaytanda na Sa pandinig mahiwaga Mahalaga ang gabi Simula ng pagsaksi Kwento kong inabangan Hatid niyang kasaysayan Sa aking talambuhay Gabing iyon may saysay Nasa pagtitipon Mga kaklase noon Kapitbahay inuman Masaya ang kwentuhan Subalit ako’y saglit Umuwi sa malapit Iyon ay dahil batid ko Simula na ng kwento Ng kanyang unang yugto Gabing Trenta ng Mayo Mula nang araw na ‘yon Pagsubaybay tradisyon Naging makabuluhan Likhang pampanitikan Subalit ‘di naglaon Nawalan telebisyon ‘Di hadlang gayunpaman Sa radyo’y pinakinggan Mula pagkabinukot Hanggang aliping tulot Babaylang naging **** Mandirigmang pinuno Nilupig at nanlupig Inusig at nang-usig Natulig at nanulig Inibig at umibig Nagtago at naglakbay Namatay at nabuhay Tinanggap at nagpanggap Naghirap at nilingap Sakay ng karakoa Tinungo ibang banwa Naghanda sa pagbalik Upang ganti’y ihalik Sa mabagsik na raha Na pumatay sa ama Sa pinunong baluktot At sa harang nanalot Mangubat at Angaway Mga rahang kaaway Lamitan na ninanay Nais siyang maging bangkay Sa kahuli-hulihan Lahat sila’y talunan Sa babae ng tagna Walang iba – Amaya Salamat, umalagad Maging hanggang sa sulad Salamat, kapanalig Laban sa manlulupig Salamat, Uray Hilway Mga tinuran gabay Salamat kay Bagani Pag-ibig nanatili Salamat sa Banal na Laon Diyos ng mga ninuno noon Kina Amaya’y panginoon Tagapagpala ng kanilang nayon Ang dulo ng epikong kapapanaw Akala’y ‘di na matatanaw Salamat sa unang Christmas bonus May TV na bago taon ay matapos Mahalaga rin ang gabi Katapusan ng pagsaksi Huling yugtong tinunghayan Ang kamatayan ni Lamitan Sa aking talambuhay Gabing iyon rin ay may saysay Nasa huling burol at lamayan Bago at matapos subaybayan Iyon ay kakaibang alaala ko Sa katapusan ng kwento Ng kanyang huling yugto Biyernes – Trese ng Enero Nagbrown-out pa nga Habang oras ng balita Buti nalang at umilaw Sa tuwa ako’y napahiyaw Sa pagtunog ng huling musika At paggalaw ng katapusang eksena Bukas TV at radyo Sa makasaysayang mga tagpo Ngayong gabi ng paglikha Ng tulang handog sa programa Unang gabing kapani-panibago Dahil wala na sa ere ang paborito ko Subalit ang Alaala ni Amaya Mga gayak, musika, tauhan at kultura Mga aral, tinuran, inspirasyon at ideya Mananatiling buhay sa aking diwa! -01/16-17/2012 (Dumarao) *missing my favorite program

Continue reading...

Tinanong ako ni Annah Kung maayos na tayo Ang sabi ko Ayon, normal naman. Normal Kelan pa tayo nauwi sa normal nalang? Ah. Naaalala ko na. Nagsimula tayong maging normal Nang isang araw hindi mo ko matingnan sa mata Ni hindi mo ko makausap kung hindi ka titingin sa baba At kapag naman kailangang ikaw Ang unang magsisimula ng usapan Dinaig pa ng kapal ng usok sa kalakhang Maynila Ang nakaiilang na atmospera Sa pagitan nating dalawa. Nagsimula tayong maging normal Nang hindi na tayo nagsasabay umuwi sa hapon Nang simulan **** isipin na ayos lang na umuwi nang walang paalam May kasabay ka kasing iba. Nagsimula tayong maging normal Nang nahihirapan na kong Magsimula ng usapan sa pagitan nating dalawa Sa kung paanong sinasalamin ng Messenger sa pamamagitan ng ellipses Ang mga katagang nais ko sayang itanong sa iyo Ay sandali, online naman si Annah, siya nalang ang tatanungin ko (Pwede kaya kong sumabay sa kanya?) Wag na nga. Alam ko naman ang patungo doon. Nagsimula tayong maging normal Nang tanungin mo ang kagrupo natin sa kung ano ang gagawin Gayong ako na kagrupo mo rin ang nasa iyong harapan Pumunta ka pa talaga sa kanya Ganyan ka kailang? Normal naman sa atin ang hindi mag-usap nang madalas, hindi ba? Normal lang naman kung makakalimutan **** may katulad ko Na bukas palad na tinanggap ka Noong mga panahong durog na durog ka na, hindi ba? At bahagi din ng pagiging normal natin Kung mas pipiliin **** burahin nalang ang mga nakaraan natin, hindi ba? Nilalamon ka ng kalungkutan. Nasasaktan. At isa akong napawalang kwentang kaibigan Kasi hindi kita napatahan Sa mga panahong tahimik **** isinisigaw Ang mga bagay na sa tingin mo ay walang makauunawa Wala akong karapatang masaktan Kasi hindi ako naglakas-loob na tanungin Kung anu-ano ang mga bumabagabag sayo Hindi ko dapat indahin ang sakit ng pang-iiwan mo sa akin Gayong para na rin kitang iniwan Nang hayaan kitang unti-unting kumalas sa pagkakaibigan natin Wala akong karapatang manumbat Kasi hindi ko man lang sinubukang tanungin Kung ano nang nangyayari sa iyo Kaya mo pa ba? At hinding hindi ko rin aangkinin Ang karapatang sa una'y wala na sa akin Na maging sandalan mo Sapagkat hindi ko man lang nasabi Na ayos lang na ikaw ay humugot ng lakas sa akin Ayaw mo, oo Kasi sa tingin mo pabigat Ayaw mo, oo Kasi sanay ka na sa demonyong kalungkutan Na paulit-ulit lumalamon sayo Minsan nawawala, ngunit laging bumabalik Pagbalik-baliktarin ko man ang sitwasyon Hindi lang ikaw ang nang-iwan Iniwan din kita Iniwan kita Patawad Patawad Pakiusap, patawarin mo ko. Madaling makalimutan ang mga magagandang bagay Ngunit mahirap iwaksi mula sa makulit na isipan Ang idinadaing ng pusong nasugatan at patuloy na nahihirapan Kaya bilang pakunswelo sa tulad kong nagmahal sayo Iniisip ko na lamang na isa ako sa mga magagandang bagay sa buhay mo Kaya madali mo 'kong nakalimutan. Huli kong bulong sa sarili 'Ayos lang 'yan. Makakausad ka rin. Magtiwala ka.' Uusad at uusad ka rin. Kaibigan, patawad ulit.

0

Nov 1, 2017

Nov 1, 2017 at 1:56 AM UTC

Hindi Ka Patas (Tangina, magkabukol ka sana.)

Tinanong ako ni Annah Kung maayos na tayo Ang sabi ko Ayon, normal naman. Normal Kelan pa tayo nauwi sa normal nalang? Ah. Naaalala ko na. Nagsimula tayong maging normal Nang isang araw hindi mo ko matingnan sa mata Ni hindi mo ko makausap kung hindi ka titingin sa baba At kapag naman kailangang ikaw Ang unang magsisimula ng usapan Dinaig pa ng kapal ng usok sa kalakhang Maynila Ang nakaiilang na atmospera Sa pagitan nating dalawa. Nagsimula tayong maging normal Nang hindi na tayo nagsasabay umuwi sa hapon Nang simulan **** isipin na ayos lang na umuwi nang walang paalam May kasabay ka kasing iba. Nagsimula tayong maging normal Nang nahihirapan na kong Magsimula ng usapan sa pagitan nating dalawa Sa kung paanong sinasalamin ng Messenger sa pamamagitan ng ellipses Ang mga katagang nais ko sayang itanong sa iyo Ay sandali, online naman si Annah, siya nalang ang tatanungin ko (Pwede kaya kong sumabay sa kanya?) Wag na nga. Alam ko naman ang patungo doon. Nagsimula tayong maging normal Nang tanungin mo ang kagrupo natin sa kung ano ang gagawin Gayong ako na kagrupo mo rin ang nasa iyong harapan Pumunta ka pa talaga sa kanya Ganyan ka kailang? Normal naman sa atin ang hindi mag-usap nang madalas, hindi ba? Normal lang naman kung makakalimutan **** may katulad ko Na bukas palad na tinanggap ka Noong mga panahong durog na durog ka na, hindi ba? At bahagi din ng pagiging normal natin Kung mas pipiliin **** burahin nalang ang mga nakaraan natin, hindi ba? Nilalamon ka ng kalungkutan. Nasasaktan. At isa akong napawalang kwentang kaibigan Kasi hindi kita napatahan Sa mga panahong tahimik **** isinisigaw Ang mga bagay na sa tingin mo ay walang makauunawa Wala akong karapatang masaktan Kasi hindi ako naglakas-loob na tanungin Kung anu-ano ang mga bumabagabag sayo Hindi ko dapat indahin ang sakit ng pang-iiwan mo sa akin Gayong para na rin kitang iniwan Nang hayaan kitang unti-unting kumalas sa pagkakaibigan natin Wala akong karapatang manumbat Kasi hindi ko man lang sinubukang tanungin Kung ano nang nangyayari sa iyo Kaya mo pa ba? At hinding hindi ko rin aangkinin Ang karapatang sa una'y wala na sa akin Na maging sandalan mo Sapagkat hindi ko man lang nasabi Na ayos lang na ikaw ay humugot ng lakas sa akin Ayaw mo, oo Kasi sa tingin mo pabigat Ayaw mo, oo Kasi sanay ka na sa demonyong kalungkutan Na paulit-ulit lumalamon sayo Minsan nawawala, ngunit laging bumabalik Pagbalik-baliktarin ko man ang sitwasyon Hindi lang ikaw ang nang-iwan Iniwan din kita Iniwan kita Patawad Patawad Pakiusap, patawarin mo ko. Madaling makalimutan ang mga magagandang bagay Ngunit mahirap iwaksi mula sa makulit na isipan Ang idinadaing ng pusong nasugatan at patuloy na nahihirapan Kaya bilang pakunswelo sa tulad kong nagmahal sayo Iniisip ko na lamang na isa ako sa mga magagandang bagay sa buhay mo Kaya madali mo 'kong nakalimutan. Huli kong bulong sa sarili 'Ayos lang 'yan. Makakausad ka rin. Magtiwala ka.' Uusad at uusad ka rin. Kaibigan, patawad ulit.

Continue reading...

Ikaw akong ginahigugma labaw sa tanan Hinglabi na sa kalibutanhong mga butang, Ikaw nagapundo ra gayod sa akong dughan Di matugkad nga gugma, imong mabatsyagan. Sa matam-is kong mga pahiyom, Ako lamang gahilom, apan mapalaumon Nga ikaw sa tunhay ako gayod nga maangkon Dumdumon mo, sa pagmata sa kadlawon. Sa mga luha nga nagabara niining mga mata Gani gayod imo kining maamguhan unta, Ang akong mga kapakyasan ug kakulba Nga ikaw hapit na gayod mahilayo sa akoa. Anaa pa bay laing paagi sa pagpakita sa kasubo? Di ko makapugngan ang pagbiya mo kanako, Apan ania ra ko mag-atong sa imong pagbalik Bisan madawatan ko lang gihapon kay mga kasakit.

0

Mar 12, 2013

Mar 12, 2013 at 6:16 AM UTC

Pag-atong Sa Imong Pagbalik

Ikaw akong ginahigugma labaw sa tanan Hinglabi na sa kalibutanhong mga butang, Ikaw nagapundo ra gayod sa akong dughan Di matugkad nga gugma, imong mabatsyagan. Sa matam-is kong mga pahiyom, Ako lamang gahilom, apan mapalaumon Nga ikaw sa tunhay ako gayod nga maangkon Dumdumon mo, sa pagmata sa kadlawon. Sa mga luha nga nagabara niining mga mata Gani gayod imo kining maamguhan unta, Ang akong mga kapakyasan ug kakulba Nga ikaw hapit na gayod mahilayo sa akoa. Anaa pa bay laing paagi sa pagpakita sa kasubo? Di ko makapugngan ang pagbiya mo kanako, Apan ania ra ko mag-atong sa imong pagbalik Bisan madawatan ko lang gihapon kay mga kasakit.

Continue reading...

Kailanma'y hindi ako nagsawa Hindi ako magsasawa Na titigan ang masaya **** mga mata Tingnan ang labi **** tumatawa Pakinggan ang boses **** musika sa aking tainga At tanawin ang nakabibighani **** mukha Hindi ako magsasawa Ilang araw man ang dumaan Patuloy pa ring ikaw ang nasa aking isipan Tila nga nalulusaw na ang kisame Kakatitig ko, at ang mahahalagang bagay ay isinasantabi Malaanan ka lamang ng oras Kahit man lang sa isipan ko At ang pananatili ng iyong mga bakas Ay ang hindi mo paglisan sa puso ko Dahil kung merong pagkasugat Kasunod agad nito ang peklat Na mananatiling sa aki'y nakatira At hindi na ito mabubura Pero mahal, hindi pa rin ako magsasawa Hindi ako magsasawang kabisaduhin ang iyong bawat paglingon Ang iyong mga di pagtugon Kabisado ko na ang iyong mga galaw Kagaya nang kung paano ko laging naaalala Ang iyong pagtanaw Pagtanaw mo sa akin kasabay ng iyong ngiti Kabisado ko ang iyong mga "hindi" Kabisado ko na kung saan kita makikita Sa mga lugar na minsan sa aki'y naging mahalaga Alam na alam ko kung kelan tumitibok ang aking puso Tuwing nakikita ko ang sapatos mo Itim at pula Ang kulay kung saan lagi kitang naalala Rinig ko na ang malakas na pagtibok At agad akong nagtatago sa sulok Hindi ako magsasawa Magpapatuloy ako At kahit nasasaktan ako sa mga pagbitiw mo Oo, ramdam ko ang pagbitiw mo Kahit pa hindi mo kailanman hinawakan ang mga kamay ko Oo, masakit Nasasaktan ako Pero pasensya na, magpapatuloy pa rin ako Lumipas ang mga buwan Sa aking puso ka pa rin nanininirahan Sa dami ng unos na aking naranasan Nahihirapan akong tumahan Hanggang sa napagtanto kong pagod na ako Hindi ko alam kung paano nangyari ito Biglaan nalang Kagaya ng paglaho mo Pagod na ako Pagod na akong intindihin ang aking nadarama Pagod na akong umasa Pagod na akong maghintay sa wala Ang umasa sa mga bagay na kailanma'y di mangyayari Mga bagay na hindi ko mawari Pagod na akong paniwalain ang sarili kong magugustuhan mo rin ako Paniwalain ang sarili kong may dadalhin ka sa pagbalik mo Pero nagkamali na naman ako Dahil nakalimutan ko Na hinding hindi pwedeng maging "tayo" Dahil iba ang gusto mo At hinding hindi mangyayaring magiging ako ang tipo mo Dahil hindi tayo talo Pagod na ako sa mga bagay na di pwedeng ipilit Pagod na ako sa pagkapit ko na dati'y mahigpit Pagod na akong kumapit Pagod na ako sa sakit Ngayon, gumagawa na naman ako ng tula Para sa taong iba ang nilalaanan ng kanyang mga salita Pero bago matapos ang tulang ito... Pakinggan mo ako Pakinggan mo ang bawat salitang aking sambit Pakinggan mo ang liriko ng aking awit Pakinggan mo ang tono ng aking tula Damhin mo ang bawat pagbigkas ko ng mga talata Dahil maaaring ito na ang magiging huli Ito na ang bagay na hindi ako magsisisi Sa huling pagkakataon, ramdamin mo ang aking pagkapit Ramdamin mo sa huling pagkakataon ang aking bait Dahil, sobra nang pait Ayaw ko nang damhin Ang mga sugat na dinulot nito Dahil ngayon, nagdurugo ang puso ko Habang tinitingnan ang mga sugat sa kamay ko nang dahil sa patuloy na pagkapit sa'yo Ako lang pala ang kumakapit Kaya tatapusin ko na Ako'y bibitiw na Nang sa gayo'y maging malaya ka na

0

Nov 13, 2017

Nov 13, 2017 at 6:54 AM UTC

Hindi Magsasawa

Kailanma'y hindi ako nagsawa Hindi ako magsasawa Na titigan ang masaya **** mga mata Tingnan ang labi **** tumatawa Pakinggan ang boses **** musika sa aking tainga At tanawin ang nakabibighani **** mukha Hindi ako magsasawa Ilang araw man ang dumaan Patuloy pa ring ikaw ang nasa aking isipan Tila nga nalulusaw na ang kisame Kakatitig ko, at ang mahahalagang bagay ay isinasantabi Malaanan ka lamang ng oras Kahit man lang sa isipan ko At ang pananatili ng iyong mga bakas Ay ang hindi mo paglisan sa puso ko Dahil kung merong pagkasugat Kasunod agad nito ang peklat Na mananatiling sa aki'y nakatira At hindi na ito mabubura Pero mahal, hindi pa rin ako magsasawa Hindi ako magsasawang kabisaduhin ang iyong bawat paglingon Ang iyong mga di pagtugon Kabisado ko na ang iyong mga galaw Kagaya nang kung paano ko laging naaalala Ang iyong pagtanaw Pagtanaw mo sa akin kasabay ng iyong ngiti Kabisado ko ang iyong mga "hindi" Kabisado ko na kung saan kita makikita Sa mga lugar na minsan sa aki'y naging mahalaga Alam na alam ko kung kelan tumitibok ang aking puso Tuwing nakikita ko ang sapatos mo Itim at pula Ang kulay kung saan lagi kitang naalala Rinig ko na ang malakas na pagtibok At agad akong nagtatago sa sulok Hindi ako magsasawa Magpapatuloy ako At kahit nasasaktan ako sa mga pagbitiw mo Oo, ramdam ko ang pagbitiw mo Kahit pa hindi mo kailanman hinawakan ang mga kamay ko Oo, masakit Nasasaktan ako Pero pasensya na, magpapatuloy pa rin ako Lumipas ang mga buwan Sa aking puso ka pa rin nanininirahan Sa dami ng unos na aking naranasan Nahihirapan akong tumahan Hanggang sa napagtanto kong pagod na ako Hindi ko alam kung paano nangyari ito Biglaan nalang Kagaya ng paglaho mo Pagod na ako Pagod na akong intindihin ang aking nadarama Pagod na akong umasa Pagod na akong maghintay sa wala Ang umasa sa mga bagay na kailanma'y di mangyayari Mga bagay na hindi ko mawari Pagod na akong paniwalain ang sarili kong magugustuhan mo rin ako Paniwalain ang sarili kong may dadalhin ka sa pagbalik mo Pero nagkamali na naman ako Dahil nakalimutan ko Na hinding hindi pwedeng maging "tayo" Dahil iba ang gusto mo At hinding hindi mangyayaring magiging ako ang tipo mo Dahil hindi tayo talo Pagod na ako sa mga bagay na di pwedeng ipilit Pagod na ako sa pagkapit ko na dati'y mahigpit Pagod na akong kumapit Pagod na ako sa sakit Ngayon, gumagawa na naman ako ng tula Para sa taong iba ang nilalaanan ng kanyang mga salita Pero bago matapos ang tulang ito... Pakinggan mo ako Pakinggan mo ang bawat salitang aking sambit Pakinggan mo ang liriko ng aking awit Pakinggan mo ang tono ng aking tula Damhin mo ang bawat pagbigkas ko ng mga talata Dahil maaaring ito na ang magiging huli Ito na ang bagay na hindi ako magsisisi Sa huling pagkakataon, ramdamin mo ang aking pagkapit Ramdamin mo sa huling pagkakataon ang aking bait Dahil, sobra nang pait Ayaw ko nang damhin Ang mga sugat na dinulot nito Dahil ngayon, nagdurugo ang puso ko Habang tinitingnan ang mga sugat sa kamay ko nang dahil sa patuloy na pagkapit sa'yo Ako lang pala ang kumakapit Kaya tatapusin ko na Ako'y bibitiw na Nang sa gayo'y maging malaya ka na

Continue reading...

baka hindi niya na nakayanan ang init at hirap ng araw-araw na buhay, o baka nalason na siya sa usok na binibuga ng mga mabahong mekanismo. baka siya'y basta lang nalulumbay. kung magdamag mo ba namang panoorin ang mundo at ang mga tao tiyak, malulungkot ka rin. 'di kaya nasaktan siya kasi hindi mo na raw siya pinapansin? siya'y nagpaayos at nagpaganda; nakapustura pa naman siya sa isang kumikinang na bughaw na bistida pero hindi pa rin iyon sapat para mabihag ang iyong tingin, kahit man lang isang silip. umiyak si Langit maghapon at 'di ko mapigilang itanong kung bakit. sinamahan ko siya at baka sakaling siya'y tumahan na. hinandugan ko rin siya ng isang munting ngiti. naisip ko lang na baka makatulong iyon sa pagbalik ng kanyang liwanag muli. binulungan ko siya ng isang sikreto, isang sigaw ng aking puso "anuman ang iyong kulay ang dilag mo ay kabighabighani kaya lubos kitang minamahal, aking panghabangbuhay na kaibigan, Langit"

0

Jun 19, 2014

Jun 19, 2014 at 3:23 AM UTC

marge-redelicia

umiyak si Langit

baka hindi niya na nakayanan ang init at hirap ng araw-araw na buhay, o baka nalason na siya sa usok na binibuga ng mga mabahong mekanismo. baka siya'y basta lang nalulumbay. kung magdamag mo ba namang panoorin ang mundo at ang mga tao tiyak, malulungkot ka rin. 'di kaya nasaktan siya kasi hindi mo na raw siya pinapansin? siya'y nagpaayos at nagpaganda; nakapustura pa naman siya sa isang kumikinang na bughaw na bistida pero hindi pa rin iyon sapat para mabihag ang iyong tingin, kahit man lang isang silip. umiyak si Langit maghapon at 'di ko mapigilang itanong kung bakit. sinamahan ko siya at baka sakaling siya'y tumahan na. hinandugan ko rin siya ng isang munting ngiti. naisip ko lang na baka makatulong iyon sa pagbalik ng kanyang liwanag muli. binulungan ko siya ng isang sikreto, isang sigaw ng aking puso "anuman ang iyong kulay ang dilag mo ay kabighabighani kaya lubos kitang minamahal, aking panghabangbuhay na kaibigan, Langit"

Continue reading...

#080316 Hindi ako Yung taong *matapos **** iwa'y* *Pupwede **** balikan* kung kelan mo lang gusto. Hindi ako Yung porket may nararamdaman pa sayo'y Ihahain ang pag-ibig nang katulad ng dati. Hindi ako Yung mananatiling martir Na kahit nasasaktan na'y iibigin ka pa rin. Hindi ako Yung papatawarin ka na lang ng bigla Buhat sa napakalalim na sugat na iyong iniwan. --- Hindi ako Pero sa pagbalik mo'y Kaya pa rin pala kitang yakapin Nang may buong pagtitiwala. Hindi ako Pero patuloy kong nilalatag ang sarili sa Ama Nang maging tama ang puso't Masunod ko lamang Siya. Hindi ako Pero tiwala ako sa Kanya Kaya't patuloy ka pa ring minamahal. Hindi ako Pero ang paghilom Nya'y walang kapantay. Oo, hindi ako At nagpapasalamat ako sa Kanya Na patuloy akong binabago. Hindi kasi ako perpekto, Hindi rin perpekto ang pag-ibig ko sayo. At may takot akong mahalin ka, Pero sa pag-ibig Niya, Naroon pala ako.

0

Aug 2, 2016

Aug 2, 2016 at 8:08 PM UTC

#080316 Hindi ako Yung taong *matapos **** iwa'y* *Pupwede **** balikan* kung kelan mo lang gusto. Hindi ako Yung porket may nararamdaman pa sayo'y Ihahain ang pag-ibig nang katulad ng dati. Hindi ako Yung mananatiling martir Na kahit nasasaktan na'y iibigin ka pa rin. Hindi ako Yung papatawarin ka na lang ng bigla Buhat sa napakalalim na sugat na iyong iniwan. --- Hindi ako Pero sa pagbalik mo'y Kaya pa rin pala kitang yakapin Nang may buong pagtitiwala. Hindi ako Pero patuloy kong nilalatag ang sarili sa Ama Nang maging tama ang puso't Masunod ko lamang Siya. Hindi ako Pero tiwala ako sa Kanya Kaya't patuloy ka pa ring minamahal. Hindi ako Pero ang paghilom Nya'y walang kapantay. Oo, hindi ako At nagpapasalamat ako sa Kanya Na patuloy akong binabago. Hindi kasi ako perpekto, Hindi rin perpekto ang pag-ibig ko sayo. At may takot akong mahalin ka, Pero sa pag-ibig Niya, Naroon pala ako.

Continue reading...

#061616 #AM #SirFrancisHouse Lumang musika sa bagong umaga, Nangungulit na insekto, kriminal naman akong ituring. Kinamusta ko ang kapalaran sa'king palad, Tila ako'y nabubuwal sa landas na walang kasiguraduhan. Naging sagrado't taimtim ang pagsuyo ko sa Langit, Sana'y matamnan ng Kanyang brilyante ang pusong humihikbi; Gaya ng ulap na kampante, gaya ng bantay na tumatahol At gaya ng pagbulong ng makina ng sasakyan na siyang tambay. Naglalaro ang isip - Nakikipagpatintero sa tadhanang nanglilisik. Minsan, mas mabuti pa ang Diktatoryal kaysa Demokrasya Pagkat ang kalayaan ay nakakapanting-hininga At higit sa lahat, ako'y napapatid ng mga hangal na oportunidad. Paulit-ulit akong nagbabalot ng kagamitan Nagbabaon ng mga kailangan sa pagbalik sa piniling saltahan. Pero ako'y paulit-ulit ding nauuhaw - Nauuhaw sa tubig na siyang kinasanayan Ang tubig na wika ng aking kasaysayan. Hindi ako mag-aatubileng iparada ang sarili sa kalsada, Na harangin ang mga sasakyan kahit ako'y masagasaan pa. Kung ganito ang pag-ibig na siyang may martir na ideolohiya, Nais kong maging luwad na siyang hamak na sasalo sa pagbusina sa nag-aalimpuyong pagsinta. Ang kariktan ng sandali'y walang maikukumpara, Kahit pa ang pagdadalamhati ng bawat oras na may kahati. Hindi ko man mapisil ang tadhanang nasasakdal, Pag-asa ko'y ipinipihit sa bahagharing nangako At siyang hindi mapapako - Ang huling sandali, nailagak na't naipako.

0

Jun 20, 2016

Jun 20, 2016 at 1:42 AM UTC

Million Minutes to Wait

#061616 #AM #SirFrancisHouse Lumang musika sa bagong umaga, Nangungulit na insekto, kriminal naman akong ituring. Kinamusta ko ang kapalaran sa'king palad, Tila ako'y nabubuwal sa landas na walang kasiguraduhan. Naging sagrado't taimtim ang pagsuyo ko sa Langit, Sana'y matamnan ng Kanyang brilyante ang pusong humihikbi; Gaya ng ulap na kampante, gaya ng bantay na tumatahol At gaya ng pagbulong ng makina ng sasakyan na siyang tambay. Naglalaro ang isip - Nakikipagpatintero sa tadhanang nanglilisik. Minsan, mas mabuti pa ang Diktatoryal kaysa Demokrasya Pagkat ang kalayaan ay nakakapanting-hininga At higit sa lahat, ako'y napapatid ng mga hangal na oportunidad. Paulit-ulit akong nagbabalot ng kagamitan Nagbabaon ng mga kailangan sa pagbalik sa piniling saltahan. Pero ako'y paulit-ulit ding nauuhaw - Nauuhaw sa tubig na siyang kinasanayan Ang tubig na wika ng aking kasaysayan. Hindi ako mag-aatubileng iparada ang sarili sa kalsada, Na harangin ang mga sasakyan kahit ako'y masagasaan pa. Kung ganito ang pag-ibig na siyang may martir na ideolohiya, Nais kong maging luwad na siyang hamak na sasalo sa pagbusina sa nag-aalimpuyong pagsinta. Ang kariktan ng sandali'y walang maikukumpara, Kahit pa ang pagdadalamhati ng bawat oras na may kahati. Hindi ko man mapisil ang tadhanang nasasakdal, Pag-asa ko'y ipinipihit sa bahagharing nangako At siyang hindi mapapako - Ang huling sandali, nailagak na't naipako.

Continue reading...

Heto, At may aalis na naman sa ating dalawa May maiiwan na namang mag-isa Mag-isa na pagod at wala wala sa isip, wala sa sarili Sarili na dinala mo sa iyong pag-alis sarili na dapat ipinagtira Sana nagtira kahit papaano pero naibigay na lahat sa'yo Buong puso at tanga sapagkat buo Sapagkat nagmahal minahal ka- ng totoo. Heto, Buong-buo parin, ang hinanagpis hindi ako Totoong-totoo parin, ang realidad Na kailan ma'y hindi hindi ako ang pinili mo. Heto, Ngayon wala walang-wala simula nung dinala mo ang lahat na kung ano mang meron ako meron ako na wala Noong hiningi ko pabalik sabi mo wala wala na Wala na meron Dahil naubos mo na sa pagsalba sa sarili Kinamkam Sakim Gago. Heto, Ito nalang ang natira Isang pusong bumabawi, nagpapalakas Bago Na kung sakaling sa pagbalik mo Iba Hindi na kita kailangan para buohin ako. At ikaw naman Ang maghahanap sa mga piraso ng puso monh ginamit ko para tahi-tahiin ang sarili kong winasak mo Heto pa, oh sayo na yan sayo na lahat Kahit anong yaman kaluluwa mo'y dukha Bagay sayo mga tira-tira.

0

Dec 16, 2016

Dec 16, 2016 at 9:13 AM UTC

Heto, At may aalis na naman sa ating dalawa May maiiwan na namang mag-isa Mag-isa na pagod at wala wala sa isip, wala sa sarili Sarili na dinala mo sa iyong pag-alis sarili na dapat ipinagtira Sana nagtira kahit papaano pero naibigay na lahat sa'yo Buong puso at tanga sapagkat buo Sapagkat nagmahal minahal ka- ng totoo. Heto, Buong-buo parin, ang hinanagpis hindi ako Totoong-totoo parin, ang realidad Na kailan ma'y hindi hindi ako ang pinili mo. Heto, Ngayon wala walang-wala simula nung dinala mo ang lahat na kung ano mang meron ako meron ako na wala Noong hiningi ko pabalik sabi mo wala wala na Wala na meron Dahil naubos mo na sa pagsalba sa sarili Kinamkam Sakim Gago. Heto, Ito nalang ang natira Isang pusong bumabawi, nagpapalakas Bago Na kung sakaling sa pagbalik mo Iba Hindi na kita kailangan para buohin ako. At ikaw naman Ang maghahanap sa mga piraso ng puso monh ginamit ko para tahi-tahiin ang sarili kong winasak mo Heto pa, oh sayo na yan sayo na lahat Kahit anong yaman kaluluwa mo'y dukha Bagay sayo mga tira-tira.

Continue reading...

Nandito tayo sa unang parte na di ko alam kung paano naiwasto Hinihintay ang inaasam na pagbalik mo Tulad ng aso na nag-aabang sa paguwi ng kanyang amo Ikaw ang kalakasan at siya ding kahinaan ko Daig ko pa ang isang tanga sa pagiging uto-uto Nandito tayo sa iisang bangka ng ating paglalakbay Ako yung nagsasagwan ngunit ikaw yung unang nangalay Kaya pala nanlalamig na parang isang bangkay Ang mundong nilisan ay hindi na maipapantay Bulaklak na sabay itinanim ay simula ng mamatay Nandito na ako at hawak ang libro, ililipat na sa huling pahina Ang mga sigaw na naging mga bulong na sa hina Hirap na tiniis at pighating matagal ng gustong kumawala Nagwawala, nawawala, na parang ibong na sa hawla Dalawang pusong pagod, na kailangan ng mag-pahinga at huminga

0

Dec 10, 2016

Dec 10, 2016 at 11:57 PM UTC

Nandito. Nalito. Nahinto.

Nandito tayo sa unang parte na di ko alam kung paano naiwasto Hinihintay ang inaasam na pagbalik mo Tulad ng aso na nag-aabang sa paguwi ng kanyang amo Ikaw ang kalakasan at siya ding kahinaan ko Daig ko pa ang isang tanga sa pagiging uto-uto Nandito tayo sa iisang bangka ng ating paglalakbay Ako yung nagsasagwan ngunit ikaw yung unang nangalay Kaya pala nanlalamig na parang isang bangkay Ang mundong nilisan ay hindi na maipapantay Bulaklak na sabay itinanim ay simula ng mamatay Nandito na ako at hawak ang libro, ililipat na sa huling pahina Ang mga sigaw na naging mga bulong na sa hina Hirap na tiniis at pighating matagal ng gustong kumawala Nagwawala, nawawala, na parang ibong na sa hawla Dalawang pusong pagod, na kailangan ng mag-pahinga at huminga

Continue reading...

Tila nagtatanong, tanang mga muthâ “Saan ba nagpunta ang payat na mamà?” “Ilang buwan na bang hindi gumagalà dito sa ‘ming parang na kanyang tumanà?” Baguhin ang mundo’y dakilang pangarap Subali’t mailap mga alapaap Kung kaya’t bumangon kahit na mahirap Dal’wampung ektarya’y pinagyamang ganap Mahabang panahong masugid na nagmamahal Sa katuwang sa puso at kasintahang walang pagal Pati na sa gagamba at lahat halos na nilalang Pati na butiking naghatid ng liham Henyong ermitanyo ba o maestro pilosopo? Iba ang pananaw, sa buhay, sa mundo Lahat ay magkakaugnay at ang tao ay tuldok lang at di panginoong sentro. Pag-ibig sa bayan at kapaligiran Ay di sagabal sa mithing kaunlaran Basta’t angkop sa kaya ng pamayanan Sadyang sustenable at di pangdayuhan Bakas sa landas na kanyang nilakaran Larawan ng diwang tunay, makabayan Puso at isipang makakalikasan Karapat-dapat na pagbalik-aralan Sa Araw ni Ninoy, araw ng pagpanaw, Sa Araw ng mga Bayani hihimlay Bayani ng Lupa, may basbas ng araw, ng ulan. Binuo ang ikot ng buhay.

0

Mar 17, 2018

Mar 17, 2018 at 8:21 PM UTC

Tila nagtatanong, tanang mga muthâ “Saan ba nagpunta ang payat na mamà?” “Ilang buwan na bang hindi gumagalà dito sa ‘ming parang na kanyang tumanà?” Baguhin ang mundo’y dakilang pangarap Subali’t mailap mga alapaap Kung kaya’t bumangon kahit na mahirap Dal’wampung ektarya’y pinagyamang ganap Mahabang panahong masugid na nagmamahal Sa katuwang sa puso at kasintahang walang pagal Pati na sa gagamba at lahat halos na nilalang Pati na butiking naghatid ng liham Henyong ermitanyo ba o maestro pilosopo? Iba ang pananaw, sa buhay, sa mundo Lahat ay magkakaugnay at ang tao ay tuldok lang at di panginoong sentro. Pag-ibig sa bayan at kapaligiran Ay di sagabal sa mithing kaunlaran Basta’t angkop sa kaya ng pamayanan Sadyang sustenable at di pangdayuhan Bakas sa landas na kanyang nilakaran Larawan ng diwang tunay, makabayan Puso at isipang makakalikasan Karapat-dapat na pagbalik-aralan Sa Araw ni Ninoy, araw ng pagpanaw, Sa Araw ng mga Bayani hihimlay Bayani ng Lupa, may basbas ng araw, ng ulan. Binuo ang ikot ng buhay.

Continue reading...

032417 "Mahal Kita, tandaan mo sana" Ilang beses **** pinaulit-ulit sakin Pero minsan, napupuno pa rin ako ng kaba "Magtiwala ka kasi.. wag ka nang umuo, Gawin mo na lang." Natuto akong itiklop ang bawat sanang nais sambitin Pagkat sabi mo'y maging buo ang tiwala ko. Walang himpil kung paano mo ipinaaalala ang lahat Ang lahat ng kabutihang ipinatamasa mo sa akin Gamit ang iyong pagmamahal Na minsan ko nang pinagdudahan. "Ganyan talaga pag nagmamahal, Pero wag kang matakot Kasi di kita iiwan." Di ko mapigilang hindi umiyak Sa bawat pagsambit mo ng "mahal kita" Nagiging kampante yung puso kong Ikaw lang naman ang nais maging parte. "Wag muna tayo masyadong mag-usap," Wika mo para rin sa ikabubuti ko. Pero hihintayin ko ang pagbabalik mo At patuloy akong kakapit sa bawat pangakong Binitawan mo hindi para ipatangay lang sa hangin Pero para buohin yung kulang na ako. "Mahal kita," at diyan ako lubos na kumakapit Sa pagbalik mo'y hawak mo ang aking mga kamay At sabay tayong lilisan sa lugar na'to Sasabay ako sa pagbangon mo. "Oo, payag na ako," Tara na.

0

Mar 23, 2017

Mar 23, 2017 at 11:53 PM UTC

Oo, Payag Na Ako

032417 "Mahal Kita, tandaan mo sana" Ilang beses **** pinaulit-ulit sakin Pero minsan, napupuno pa rin ako ng kaba "Magtiwala ka kasi.. wag ka nang umuo, Gawin mo na lang." Natuto akong itiklop ang bawat sanang nais sambitin Pagkat sabi mo'y maging buo ang tiwala ko. Walang himpil kung paano mo ipinaaalala ang lahat Ang lahat ng kabutihang ipinatamasa mo sa akin Gamit ang iyong pagmamahal Na minsan ko nang pinagdudahan. "Ganyan talaga pag nagmamahal, Pero wag kang matakot Kasi di kita iiwan." Di ko mapigilang hindi umiyak Sa bawat pagsambit mo ng "mahal kita" Nagiging kampante yung puso kong Ikaw lang naman ang nais maging parte. "Wag muna tayo masyadong mag-usap," Wika mo para rin sa ikabubuti ko. Pero hihintayin ko ang pagbabalik mo At patuloy akong kakapit sa bawat pangakong Binitawan mo hindi para ipatangay lang sa hangin Pero para buohin yung kulang na ako. "Mahal kita," at diyan ako lubos na kumakapit Sa pagbalik mo'y hawak mo ang aking mga kamay At sabay tayong lilisan sa lugar na'to Sasabay ako sa pagbangon mo. "Oo, payag na ako," Tara na.

Continue reading...

#051416 Nauuhaw ako Bitak-bitak ang lalamunan Sabay lunok, iba ang indak ng tag-init. Humiling ako Sa bulsang gula-gulanit Sa retasong sando Sabay hanap sa munting kaluping Singit sa maingay na sapatos. Siyang nakikipagtagisan ng laway Sa putik na binubuhusan ng langit. Muli, nauuhaw ako Pero sana'y mapawi ito Ng mahika't eksperimento Ng itim na likidong kumukulo sa lamig. Taglamig, taglamig na takipsilim; Yakap ko ang kapoteng maitim ang tagiliran. May karatula sa kanto, Kaya't napasugod ako sa pagkasabik. Tangan ko pagbalik ang litro. Magaspang ang mga kamay Kaya't makapit ang bote sa mga daliri. May karatula sa ikalawang kanto, Tatlong kulay, pero hindi matukoy Gabi'y makasarili, walang nais na kahati. Ulap ay hinawi, kabiyak ang buwan at bituin. Isang bloke ng yelo, Yelong pinira-piraso Binasag sa sementong kwadrado Pahaba't may mga bumbilyang mamatay din. Isang ihip lang ng hangin, lagas ang liwanag. Isang basong walang laman, Walang bahid ng pagsabon Buhat sa mga nakasalansang na pagkatao, Iba't iba ang pwesto, May kanya-kanyang tambayan. Tuluyan silang naging tambay na lamang. Nauuhaw ako pero hindi ito napawi, Mga kalapating pumapagaspas sa himpapawid, Senyas pala ng paglisan. Musikang hele patungong langit, Pagtulog ko'y pahimbing nang pahimbing. Nauuhaw ako, nauuhaw na naman ako Pero pauwi na ako sa Tahanan, Doon na makaiinom, magpapahinga na ako. Paalam.

0

May 14, 2016

May 14, 2016 at 10:31 PM UTC

#051416 Nauuhaw ako Bitak-bitak ang lalamunan Sabay lunok, iba ang indak ng tag-init. Humiling ako Sa bulsang gula-gulanit Sa retasong sando Sabay hanap sa munting kaluping Singit sa maingay na sapatos. Siyang nakikipagtagisan ng laway Sa putik na binubuhusan ng langit. Muli, nauuhaw ako Pero sana'y mapawi ito Ng mahika't eksperimento Ng itim na likidong kumukulo sa lamig. Taglamig, taglamig na takipsilim; Yakap ko ang kapoteng maitim ang tagiliran. May karatula sa kanto, Kaya't napasugod ako sa pagkasabik. Tangan ko pagbalik ang litro. Magaspang ang mga kamay Kaya't makapit ang bote sa mga daliri. May karatula sa ikalawang kanto, Tatlong kulay, pero hindi matukoy Gabi'y makasarili, walang nais na kahati. Ulap ay hinawi, kabiyak ang buwan at bituin. Isang bloke ng yelo, Yelong pinira-piraso Binasag sa sementong kwadrado Pahaba't may mga bumbilyang mamatay din. Isang ihip lang ng hangin, lagas ang liwanag. Isang basong walang laman, Walang bahid ng pagsabon Buhat sa mga nakasalansang na pagkatao, Iba't iba ang pwesto, May kanya-kanyang tambayan. Tuluyan silang naging tambay na lamang. Nauuhaw ako pero hindi ito napawi, Mga kalapating pumapagaspas sa himpapawid, Senyas pala ng paglisan. Musikang hele patungong langit, Pagtulog ko'y pahimbing nang pahimbing. Nauuhaw ako, nauuhaw na naman ako Pero pauwi na ako sa Tahanan, Doon na makaiinom, magpapahinga na ako. Paalam.

Continue reading...

Sa kabila ng ngiti ay ang pusong sugatan at umiiyak ‘Di mawala sa isip ang bangungot na halos gabi-gabing kumakatok sa pinto ng ala-ala Paggising ay panibagong umaga na nababalot ng liwanag at dilim Pinipilit kalimutan… Ngumingiti kahit nasasaktan. Ayaw maalala ang sumpa ng salitang kailanma’y di na magagamot Sa isipan ay mga bunganga ng taong nagagalit at sumisigaw Nais malimutan ngunit patuloy pa rin ang pagbalik Iwaksi man ng paulit-ulit ngunit para ng pilat sa katawan dulot ng malalim na taga. Lumayo para makalimot ngunit sa tuwing pumipikit ay naandoon ang nakakatakot na anino Anino na nakasakay sa likod habang ang mga kamay ay nakasakal sa leeg Hindi na makahinga parang mapuputulan na ng buhay Tumawag sa Kanya… Ipinakita ang halaga at kulay ng mundo Oh kadenang nakatali sa mga paa, sana ito’y mawala na Pagod na ang isip at ang puso ay umaayaw na Umaayaw sapagkat parang wala ng pag-asa Humahalik sa pangarap na kung minsan ay parang malabo nang matupad.

0

Jun 7, 2017

Jun 7, 2017 at 2:19 AM UTC

Anino ng Nakaraan

Sa kabila ng ngiti ay ang pusong sugatan at umiiyak ‘Di mawala sa isip ang bangungot na halos gabi-gabing kumakatok sa pinto ng ala-ala Paggising ay panibagong umaga na nababalot ng liwanag at dilim Pinipilit kalimutan… Ngumingiti kahit nasasaktan. Ayaw maalala ang sumpa ng salitang kailanma’y di na magagamot Sa isipan ay mga bunganga ng taong nagagalit at sumisigaw Nais malimutan ngunit patuloy pa rin ang pagbalik Iwaksi man ng paulit-ulit ngunit para ng pilat sa katawan dulot ng malalim na taga. Lumayo para makalimot ngunit sa tuwing pumipikit ay naandoon ang nakakatakot na anino Anino na nakasakay sa likod habang ang mga kamay ay nakasakal sa leeg Hindi na makahinga parang mapuputulan na ng buhay Tumawag sa Kanya… Ipinakita ang halaga at kulay ng mundo Oh kadenang nakatali sa mga paa, sana ito’y mawala na Pagod na ang isip at ang puso ay umaayaw na Umaayaw sapagkat parang wala ng pag-asa Humahalik sa pangarap na kung minsan ay parang malabo nang matupad.

Continue reading...

#012116 #Genesis25 Nang buhay pa si Itay, May tubig pa ang balon. Kanilang tinabunan ng lupa Ang tubig sanang bukal. Lumisan ako’t yan ang utos Niya, Pagbalik pala’y Siyang tubig ang pagpapantingan ng tainga. Inangkin nyo, sa inyo na. Una’t pangalawa’y pinag-awayan pa natin, Bagkus sa pangatlo’y doon pala ang biyaya. At doon Siya nagpakita sakin, Nilatag Niya ang pangako Niya Na minsang para kay Itay lamang – Ngayo’y buhay na rin ang pangako Sa aking henerasyon.

0

Feb 18, 2016

Feb 18, 2016 at 9:59 PM UTC

Balon ni Itay (Tubig ng Panginoon)

#012116 #Genesis25 Nang buhay pa si Itay, May tubig pa ang balon. Kanilang tinabunan ng lupa Ang tubig sanang bukal. Lumisan ako’t yan ang utos Niya, Pagbalik pala’y Siyang tubig ang pagpapantingan ng tainga. Inangkin nyo, sa inyo na. Una’t pangalawa’y pinag-awayan pa natin, Bagkus sa pangatlo’y doon pala ang biyaya. At doon Siya nagpakita sakin, Nilatag Niya ang pangako Niya Na minsang para kay Itay lamang – Ngayo’y buhay na rin ang pangako Sa aking henerasyon.

Continue reading...

Aking Pangarap Dito sa aking tabi. Sinag Damahin Luntiang Dahon Sa hangin ay Liparin Dala ay Dasal Ang Pusong ito Kay tagal na naghintay Irog kong Mahal Pusong Taimtim Sa Bathala humiling Iyong pagdating Sa tabing dagat Kung s'an huling nagkita Ating Pagsinta Dito ay Saksi Ang Langit at ang Lupa Pati ang Tala Wagas at Tunay Pagsintang ating Alay Sadyang Dalisay Nasaan ka na? Ako'y lubos na sabik Sa'yong Pagbalik Huni ng Ibon Tila sumasayaw din Kanta'y Malambing Ilang araw pa Alam kong darating ka Irog kong Mahal Dito lang ako Maghihintay sa iyo Sa muling Sibol.

0

Sep 18, 2015

Sep 18, 2015 at 8:15 PM UTC

Aking Pangarap Dito sa aking tabi. Sinag Damahin Luntiang Dahon Sa hangin ay Liparin Dala ay Dasal Ang Pusong ito Kay tagal na naghintay Irog kong Mahal Pusong Taimtim Sa Bathala humiling Iyong pagdating Sa tabing dagat Kung s'an huling nagkita Ating Pagsinta Dito ay Saksi Ang Langit at ang Lupa Pati ang Tala Wagas at Tunay Pagsintang ating Alay Sadyang Dalisay Nasaan ka na? Ako'y lubos na sabik Sa'yong Pagbalik Huni ng Ibon Tila sumasayaw din Kanta'y Malambing Ilang araw pa Alam kong darating ka Irog kong Mahal Dito lang ako Maghihintay sa iyo Sa muling Sibol.

Continue reading...

012717 Uso raw ang pilahan sa dilaw na hintayan. Aalis ako -- aalis nang panandalian. Hindi ako mamamahinga at oo, babalik at babalik ako sayo. Ayokong maniwalang ito na ang huling sandali sa pinakasandaling pagkakataon ng una't huling pagpili. Kalilimutan ko muna ang kahapon at kasalukuyan at magsasabit ng bandila patungong kinabukasan -- paaalabin ang puso na may panalanging walang paghinto hanggang sa dulo ng pinakadulo'y pananampalataya'y di mabibigo. Ikaw ang piyesang paulit-ulit na babasahin, ang tulang kakabisaduhin at kahit pa lumiko patungong Timog ang hanging mula Norte, sana'y sa pagbalik di'y ako'y iyong salubungin -- salubungin pagkat kakaiba ka -- iba ka sa kanila; oo, ibang-iba talaga. Pansamantala -- ika'y di masisilayan ngunit mananatili sa bawat piyesa -- sa bawat piyesa kung saan tayo'y iisa. Tinig mo'y sapat na; tila nalalangoy na maging himpapawid; tila nalilipad na ang karagatan -- oo, parang hindi angkop, pero ganoon ang pag-ibig, minsa'y di mo wari kanyang pagsakop. At oo, hindi kita bibitawan pagkat ang tayo'y nakatali -- nakatali sa sinulid ng ating pagmamahalan. Itago natin ang kanya-kanyang gunting pagkat ang ating antaya'y bukas na -- bukas at sa susunod na paggising. (Agwat lang, antay lang -- hindi pa panahon)

0

Jan 29, 2017

Jan 29, 2017 at 3:37 AM UTC

012717 Uso raw ang pilahan sa dilaw na hintayan. Aalis ako -- aalis nang panandalian. Hindi ako mamamahinga at oo, babalik at babalik ako sayo. Ayokong maniwalang ito na ang huling sandali sa pinakasandaling pagkakataon ng una't huling pagpili. Kalilimutan ko muna ang kahapon at kasalukuyan at magsasabit ng bandila patungong kinabukasan -- paaalabin ang puso na may panalanging walang paghinto hanggang sa dulo ng pinakadulo'y pananampalataya'y di mabibigo. Ikaw ang piyesang paulit-ulit na babasahin, ang tulang kakabisaduhin at kahit pa lumiko patungong Timog ang hanging mula Norte, sana'y sa pagbalik di'y ako'y iyong salubungin -- salubungin pagkat kakaiba ka -- iba ka sa kanila; oo, ibang-iba talaga. Pansamantala -- ika'y di masisilayan ngunit mananatili sa bawat piyesa -- sa bawat piyesa kung saan tayo'y iisa. Tinig mo'y sapat na; tila nalalangoy na maging himpapawid; tila nalilipad na ang karagatan -- oo, parang hindi angkop, pero ganoon ang pag-ibig, minsa'y di mo wari kanyang pagsakop. At oo, hindi kita bibitawan pagkat ang tayo'y nakatali -- nakatali sa sinulid ng ating pagmamahalan. Itago natin ang kanya-kanyang gunting pagkat ang ating antaya'y bukas na -- bukas at sa susunod na paggising. (Agwat lang, antay lang -- hindi pa panahon)

Continue reading...

Hindi niyo ba nakikita Ang kanilang panlilinlang sa taong bayan Sa pagpapakita ng malayang lansangan Ngunit ang totoo'y sila ang kapahamakan Apat na dekada nang nakalipas Bata, matanda, sanggol, walang takas Walang takas sa pagmanalupit ng mga pulis at sundalo Ang nakaraan, hindi ba tayo natuto? Mga pulis ay nagkalat Mga sundalo'y laganap at dumadami Kahit saan lumingon, sila ang matatanaw Nagmamasid, nag-iikot, baril ay nasa tabi Putok ng baril biglaang maririnig Kasunod ay balitang may nabaril Iisa ang rason: nanlaban Ang tanong, nanlaban ba o kunwariang nanlaban? Kanilang pagkatok Biglaang pasok Naghalungkat na walang pahintulot Tama pa ba ito? Mga tao'y hinahayaan lang Ang mga naglalakad na kapahamakan Dahil sa takot na sila'y tauhan ng presidente Isang kamay sa bibig, kabila'y sa mata Unti-unti nang nagpaparamdam Ang pagbalik muli ng setyembre bente-tres Tao'y nabulag, hanggang ngayon ganon parin Kailan kaya magigising ang tao, kapag huli na ba ang lahat?

0

Jul 24, 2018

Jul 24, 2018 at 8:22 AM UTC

Hindi niyo ba nakikita Ang kanilang panlilinlang sa taong bayan Sa pagpapakita ng malayang lansangan Ngunit ang totoo'y sila ang kapahamakan Apat na dekada nang nakalipas Bata, matanda, sanggol, walang takas Walang takas sa pagmanalupit ng mga pulis at sundalo Ang nakaraan, hindi ba tayo natuto? Mga pulis ay nagkalat Mga sundalo'y laganap at dumadami Kahit saan lumingon, sila ang matatanaw Nagmamasid, nag-iikot, baril ay nasa tabi Putok ng baril biglaang maririnig Kasunod ay balitang may nabaril Iisa ang rason: nanlaban Ang tanong, nanlaban ba o kunwariang nanlaban? Kanilang pagkatok Biglaang pasok Naghalungkat na walang pahintulot Tama pa ba ito? Mga tao'y hinahayaan lang Ang mga naglalakad na kapahamakan Dahil sa takot na sila'y tauhan ng presidente Isang kamay sa bibig, kabila'y sa mata Unti-unti nang nagpaparamdam Ang pagbalik muli ng setyembre bente-tres Tao'y nabulag, hanggang ngayon ganon parin Kailan kaya magigising ang tao, kapag huli na ba ang lahat?

Continue reading...

Isang araw na nang naulila ay hindi lumalabas ng kwarto Sa kulungan pinagdudusahan ang kasalanan - ang mahuli sa pagkagising at nang hindi nabantayan hanggang sa pagtilaok ng mga manok para matiyak ang kaligtasan Nagdalamhati ang nagtipon sa misa ng patay Tuyong lupa ay nadiligan ng luha nang ibinaba ang kabaong sa ibinungkal na lupa Ibinaon ang pagdaramdam pati ang pagsisi sa kasarilihan Huling mga salita ay sariwa pa sa pandinig "Agosto, buwan na madalas dalawin ng bagyo" Ang papel na kinuha ay siyang rekwerdo Ama na nagpalaki ay huwaran sa mga pamilya Labing isang taon inalipin ng pag-ibig At sa kanyang pagbalik panibagong bukang-liwayway sa marahas na buhay ay tumingkad Ganap ng abogado - Reyna ng kanyang pangarap ang binibini Nang sinadya na dumaan sa kanyang bakuran Nakita sa bintana, isang manliligaw kasama ang buong angkan Hinayaan ang pagmamahal na maghintay Datapawa't may mali sa natatanaw Hindi na masiyahin ang dilag

0

Jan 11, 2019

Jan 11, 2019 at 7:34 PM UTC

Ang Buhay sa Takipsilim #52

Isang araw na nang naulila ay hindi lumalabas ng kwarto Sa kulungan pinagdudusahan ang kasalanan - ang mahuli sa pagkagising at nang hindi nabantayan hanggang sa pagtilaok ng mga manok para matiyak ang kaligtasan Nagdalamhati ang nagtipon sa misa ng patay Tuyong lupa ay nadiligan ng luha nang ibinaba ang kabaong sa ibinungkal na lupa Ibinaon ang pagdaramdam pati ang pagsisi sa kasarilihan Huling mga salita ay sariwa pa sa pandinig "Agosto, buwan na madalas dalawin ng bagyo" Ang papel na kinuha ay siyang rekwerdo Ama na nagpalaki ay huwaran sa mga pamilya Labing isang taon inalipin ng pag-ibig At sa kanyang pagbalik panibagong bukang-liwayway sa marahas na buhay ay tumingkad Ganap ng abogado - Reyna ng kanyang pangarap ang binibini Nang sinadya na dumaan sa kanyang bakuran Nakita sa bintana, isang manliligaw kasama ang buong angkan Hinayaan ang pagmamahal na maghintay Datapawa't may mali sa natatanaw Hindi na masiyahin ang dilag

Continue reading...

Kakalimutan ang wakas Walang maiiwang bakas Ng panandalian **** pag-alis Sa puso kong tumatangis. Maghihintay ako Sa muling pagbalik mo Walang alaala ng mga pangako Na natiling nakapako Kaibigang aking mahal Patuloy akong magdarasal Lilimutin ang kahapon Wag lang akong itapon.

0

Mar 14, 2016

Mar 14, 2016 at 5:23 AM UTC

Apatnapu't Isang Salita

Kakalimutan ang wakas Walang maiiwang bakas Ng panandalian **** pag-alis Sa puso kong tumatangis. Maghihintay ako Sa muling pagbalik mo Walang alaala ng mga pangako Na natiling nakapako Kaibigang aking mahal Patuloy akong magdarasal Lilimutin ang kahapon Wag lang akong itapon.

Continue reading...

makulay na damdamin para sa'yo ay di pa rin kumukupas, ako’y bihag ng pag-ibig mo, gustong-gusto ko ng tumakas ang pusong nahimbing na sa pagtulog ay wag mo ng gisingin, sa aking magandang panaginip, ayaw ko ng bangungutin © LMLB

0

Dec 1, 2018

Dec 1, 2018 at 10:44 AM UTC

sa pagitan ng paglimot at pagbalik

makulay na damdamin para sa'yo ay di pa rin kumukupas, ako’y bihag ng pag-ibig mo, gustong-gusto ko ng tumakas ang pusong nahimbing na sa pagtulog ay wag mo ng gisingin, sa aking magandang panaginip, ayaw ko ng bangungutin © LMLB

Continue reading...