Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"mabagal" poems
na ikaw ang inuna kahit ako ang iyong huli. sinta, maaari bang masimulan nating muli? parang tangang ikaw ang pinili hinayaang makulong sa iyong tali lahat ng aking alinlangan ay isinantabi pinagkatiwala ang buong sarili akala ko'y hindi ako nagkamali ngunit nagsabi ka ng "sandali," "sandali, hindi ako lilisan ngunit sandali, ako pala'y nalilito minsan sandali. makinig ka muna. sandali lang. hindi yata kita napupusuan." hindi mo naman kasalanan na ang sakit ay hindi man lang maibsan hindi mo naman kasalanan na madali akong palitan hindi mo naman kasalanan na hindi ako ang nakatuluyan hinding-hindi mo rin kasalanan na hindi ako kawalan hindi mo kasalanan, mahal na ang boses ko'y garalgal at kapag ako'y hinihingal kapag sinisigaw ang aking pagmamahal at paghihintayin pa kita ng matagal pahihintulutan kang maging pagal ang usad sa akin ay laging mabagal kaya hinding-hindi ka susugal hindi mo kasalanan ang aking mga kasalanan. kaya't ako'y iyo nang iwan sa sarili **** tahanan.
0
Nov 29, 2018
Nov 29, 2018 at 11:59 PM UTC
hindi mo naman kasalanan,
Lord, para kang driver ng shuttle. Sa bawat pagpara ng mga tauhan, humihinto ka. Ang bawat isa’y may tangang istorya at pawang may mga kakambal na destinasyon. Sa dilim, tanging ang ilaw mo ang nagbibigay pag-asa sa mga tambay at naghihintay na pagkatao. Hindi mahalaga sayo kung matagal na silang nag-aabang o kararating lang nila sa tagpuan. Hindi naman lingid sa aming kaalaman na diretso lamang ang daan; alam naming dumaraan Ka talaga sa amin at minsan ayaw lang talaga naming pumara. Kung malayo kami’t nasa eskinita pa; kami ang nararapat na maglakad patungo sayo at maghintay. Minsan nga lang mahuhuli kami sa oras, pero babalik ka naman para sa amin. Hindi ka napapagod pagbuksan ng pinto ang bawat pasahero; kahit may lakas naman ang bawat isa. Isasara mo ang naturang pinto nang kami’y maging ligtas. Matulog man ang isa sa amin, ang byahe’y isang hele. Minsan talaga malubak lalo sa tigang na kapatagan. Sa bawat alikabok at aspaltong sinsayaran; nananatili ka sa iyong pagmamaneho. Minsan, mabilis ang takbo; minsan mabagal. Tulad ng bawat panalangin; minsan agapan **** sinusolusyunan; minsan naman, tinuturuan mo ang bawat puso kung ano ba talaga ang "paghihintay." Pero alam namin -- mabilis man o mabagal ang takbo; hawak Mo ang oras at tanging kaligtasan at kabutihan lamang ang alay Mo sa amin. Sa pangunguna mo, salamat po pagkat may iisang direksyon ang biyahe. Alam namin ang patutunguhan buhat sa karatulang nasa salamin. Pag sinabi naming “Dito na lang,” muli kang humihinto at muli kaming pinagbubuksan para lumisan. Hindi ito paalam; bagkus, bukas ay sasakay muli at tayo’y magkikita sa lagi nating tagpuan. “Alam mo kung nasaan ako; hihintayin Kita. Lord, salamat sa kaligtasan.”
0
Nov 20, 2014
Nov 20, 2014 at 10:31 AM UTC
Drayber ng Shuttle
Lord, para kang driver ng shuttle. Sa bawat pagpara ng mga tauhan, humihinto ka. Ang bawat isa’y may tangang istorya at pawang may mga kakambal na destinasyon. Sa dilim, tanging ang ilaw mo ang nagbibigay pag-asa sa mga tambay at naghihintay na pagkatao. Hindi mahalaga sayo kung matagal na silang nag-aabang o kararating lang nila sa tagpuan. Hindi naman lingid sa aming kaalaman na diretso lamang ang daan; alam naming dumaraan Ka talaga sa amin at minsan ayaw lang talaga naming pumara. Kung malayo kami’t nasa eskinita pa; kami ang nararapat na maglakad patungo sayo at maghintay. Minsan nga lang mahuhuli kami sa oras, pero babalik ka naman para sa amin. Hindi ka napapagod pagbuksan ng pinto ang bawat pasahero; kahit may lakas naman ang bawat isa. Isasara mo ang naturang pinto nang kami’y maging ligtas. Matulog man ang isa sa amin, ang byahe’y isang hele. Minsan talaga malubak lalo sa tigang na kapatagan. Sa bawat alikabok at aspaltong sinsayaran; nananatili ka sa iyong pagmamaneho. Minsan, mabilis ang takbo; minsan mabagal. Tulad ng bawat panalangin; minsan agapan **** sinusolusyunan; minsan naman, tinuturuan mo ang bawat puso kung ano ba talaga ang "paghihintay." Pero alam namin -- mabilis man o mabagal ang takbo; hawak Mo ang oras at tanging kaligtasan at kabutihan lamang ang alay Mo sa amin. Sa pangunguna mo, salamat po pagkat may iisang direksyon ang biyahe. Alam namin ang patutunguhan buhat sa karatulang nasa salamin. Pag sinabi naming “Dito na lang,” muli kang humihinto at muli kaming pinagbubuksan para lumisan. Hindi ito paalam; bagkus, bukas ay sasakay muli at tayo’y magkikita sa lagi nating tagpuan. “Alam mo kung nasaan ako; hihintayin Kita. Lord, salamat sa kaligtasan.”
Continue reading...
8
Gusto ko gumawa ng tula Tungkol sa pag-abot ko sa mga tala Panulat ang talas ng iyong salita Sa mala-papel kong panangga. Ilang taludtod pa lamang Kamay ko'y saaking luha nag-aabang Hatid na sugat 'di na mabilang Sa puso kong hindi mo binigyang galang. Isip ko ay napunta na doon sa sulok Pati ang puso kong mabagal na ang tibok Hindi pa kasi tapos ang tula nating sasangga sa mga bundok Kaagad mo nang tinadtad ng walang katapusang tuldok.
0
Oct 23, 2018
Oct 23, 2018 at 10:45 AM UTC
Tula-la
Milyun-milyong mga blankong mukha, pipintahan, papahiran ng pintora ang iba’t ibang kastilyo ng pangarap. Subalit sa paglipas ng panahon ang mga kastilyong ito’y rurupok, at sa isang ihip ng hangin ay pwede ‘tong gibain. Masasanay kang matalo, para sa atin ‘tong mundo. Para sa atin, hindi para sa kanila, kailanman hindi ‘to masasakop ng mga mapapait na luha. Nasanay ka na sa panonood ng mga teleserye o pelikulang kung ano ang theme song ay ‘yon din ang pamagat. Nasanay ka nang mag-abang sa paiba-ibang kulay na buhok ni Vice Ganda, o ni Yeng Constantino, ang umasa rin sa paiba-ibang desisyon ng mga tao sa paligid mo. Nasanay ka nang magmahal ang gasolina, at iba pang mga bilihin ngunit hindi ang magmahal ng totoo, dahil takot kang masaktan ulit, ang iwanan, o umasa ulit, sa isang relasyong pang-post lang sa FB, IG o Twitter, ‘yong pang-“#relationshipgoals” lang, nasanay ka na pero takot ka pa rin. Nasanay ka na sa mga surprise quiz. Sa exams. Sa reporting. Sa thesis. Sa Singko, INC, Withdraw o Drop. Sa pag-jaywalking, dahil late na naman sa 7:30 AM class. Sa paulit-ulit na sorry. Sa paulit-ulit ding pagpapatawad. Sa paghahanap ng ka-red string. Sa paghahanap ng ka-forever. Sa mabagal na internet. Sa job interview. Sa gobyerno. Masasanay ka ring matalo dahil ganito ang konsepto ng mundo. Patitikman ka muna ng pagkabigo, bago ka ulit maging buo. Baka rin bukas-makalawa maiisipan mo nang mag-aral ng mabuti at iwasang ang usapang mabote, ang bumangon ng maaga at hindi papatayin ang naka-set na alarm, ang maging totoo sa taong nagmamahal sa ‘yo, o kaya subukang ipa-Photoshop ang 2x2 picture mo sa resume para sa paparating na job interview. Masasanay ka ring matalo, masasanay ka rin sa mga peklat mo sa puso. Dahil hindi ito matatapalan ng pulga-pulgadang concealer ng Maybelline, o kahit ubusin mo pa ang stock sa AVON, sa Watson, sa HBC, o sa Lazada. Kaya tanggapin mo na lang na ang buhay ay puno ng pagkatalo, dahil sa huli para sa atin din naman ang mundo, kaya wala kang dahilan para sumuko, dahil ang sumusuko lang ang natatalo, at ang hindi takot sumubok ulit ang tunay na panalo.
0
Sep 6, 2016
Sep 6, 2016 at 8:03 PM UTC
Masasanay Kang Matalo, Para Sa Atin Itong Mundo
Milyun-milyong mga blankong mukha, pipintahan, papahiran ng pintora ang iba’t ibang kastilyo ng pangarap. Subalit sa paglipas ng panahon ang mga kastilyong ito’y rurupok, at sa isang ihip ng hangin ay pwede ‘tong gibain. Masasanay kang matalo, para sa atin ‘tong mundo. Para sa atin, hindi para sa kanila, kailanman hindi ‘to masasakop ng mga mapapait na luha. Nasanay ka na sa panonood ng mga teleserye o pelikulang kung ano ang theme song ay ‘yon din ang pamagat. Nasanay ka nang mag-abang sa paiba-ibang kulay na buhok ni Vice Ganda, o ni Yeng Constantino, ang umasa rin sa paiba-ibang desisyon ng mga tao sa paligid mo. Nasanay ka nang magmahal ang gasolina, at iba pang mga bilihin ngunit hindi ang magmahal ng totoo, dahil takot kang masaktan ulit, ang iwanan, o umasa ulit, sa isang relasyong pang-post lang sa FB, IG o Twitter, ‘yong pang-“#relationshipgoals” lang, nasanay ka na pero takot ka pa rin. Nasanay ka na sa mga surprise quiz. Sa exams. Sa reporting. Sa thesis. Sa Singko, INC, Withdraw o Drop. Sa pag-jaywalking, dahil late na naman sa 7:30 AM class. Sa paulit-ulit na sorry. Sa paulit-ulit ding pagpapatawad. Sa paghahanap ng ka-red string. Sa paghahanap ng ka-forever. Sa mabagal na internet. Sa job interview. Sa gobyerno. Masasanay ka ring matalo dahil ganito ang konsepto ng mundo. Patitikman ka muna ng pagkabigo, bago ka ulit maging buo. Baka rin bukas-makalawa maiisipan mo nang mag-aral ng mabuti at iwasang ang usapang mabote, ang bumangon ng maaga at hindi papatayin ang naka-set na alarm, ang maging totoo sa taong nagmamahal sa ‘yo, o kaya subukang ipa-Photoshop ang 2x2 picture mo sa resume para sa paparating na job interview. Masasanay ka ring matalo, masasanay ka rin sa mga peklat mo sa puso. Dahil hindi ito matatapalan ng pulga-pulgadang concealer ng Maybelline, o kahit ubusin mo pa ang stock sa AVON, sa Watson, sa HBC, o sa Lazada. Kaya tanggapin mo na lang na ang buhay ay puno ng pagkatalo, dahil sa huli para sa atin din naman ang mundo, kaya wala kang dahilan para sumuko, dahil ang sumusuko lang ang natatalo, at ang hindi takot sumubok ulit ang tunay na panalo.
Continue reading...
70
Unti-unti ko nang nararamdaman Ang ginaw na napapawi. Buksan mo ang iyong mga mata At tingnan ang madilim na kalangitan! Mabagal man pero masipag itong Sinasakop ng Liwanag sa mga kulay niyang Dilaw Pula Bughaw Puti. **Naniniwala ako Na sa ilan na lang saglit Sisikat din ang araw Sa Silangan muli**
0
Jun 15, 2014
Jun 15, 2014 at 11:11 AM UTC
Sa Asya
Tuyo na ang iilang rosas, Ngunit amoy paring sampagita. Kasama ng pinggan sa mesa; Na walang baso, tinidor, ni kutsara. Habang pinalilibutan ng mga bubog, At bawat piraso'y bumabaon sa aking pulso, Ang pagdugo ay hindi mapigil Na sumasabay sa mabagal na musika. Dati'y isa lamang itong bumbilya, Subalit sa ngayon ay di' ko na muling mabuo, Siyang mainit ang yakap sa gabi, Ngayo'y tuluyan nang naglaho.
0
Apr 19, 2017
Apr 19, 2017 at 2:07 PM UTC
Ilaw
Dalhin mo ako sa lugar na alam natin Alam ko naman na ikaw ay tapat at totoo Magkano ba ang pagsang-ayon mo sa akin? Kahit kulang ang sukli, babayaran ng buo Hindi pansin ang pag-andar at oras sa biyahe Sanay naman ako na sumakay at umabante Ang balat ay basa sa pawis at masarap na init Sa ingay galing sa iyo, katahimikan ay napunit Tulad ng mabagal na pagpunit sa daanang masikip Makakaraos rin sa huli, walang lugar ang inip At sa sukdulan, parehos na pagod, hinga ng malalim Sabay tayo nakarating, sa liwanag at dilim
0
Oct 7, 2020
Oct 7, 2020 at 2:21 PM UTC
Jeepney Passenger/Pasahero sa Jeepney
Pasensya ka na Pasensya na kung natagalan Pasensya na kung natagalan ang aking pagtahan Pasensya na kung matagal na panahon kitang hangad Pasensya na kung medyo mabagal ang pag-usad Dahil hindi ganun kadali Matagal na panahon ang kailangan At hindi lang isang sandali Pinagpapaguran ko ang prosesong ito Hindi ito madali dahil kasali dito ang pagpilit sa sarili ko Pero kahit mahirap, kakayanin ko Para sa ikalalaya mo Akala ko nga huli na yung naisulat kong tula dati para sa'yo Ngunit ako mismo ang sumira sa paksa Na akala ko'y yun na ang magiging huling tula Hindi pa pala Hindi ko kayang yun ang magiging huli Hindi pala madali Dahil napagtanto kong nakapagsusulat lamang ako kapag ito'y tungkol sa'yo At dahil nagkamali na naman ako Lulubusin ko na ito Pakinggan mo ako Hindi ko sasabihing ito na ang huli Kasi baka masira ko na naman uli Kaya eto na, pakinggan **** mabuti Sa muling pagkakataon, Sasabihin ko ito sa'yo Mahal kita Pero sawa na ako
0
Nov 13, 2017
Nov 13, 2017 at 6:56 AM UTC
Pasensya Ka Na
Kung ika’y nawawala 'di malaman kung nasaan ka bumulong lamang sa hangin sa bituin ika’y tumingin ...ako ay darating Inuulan ka man ng luha dumungaw man ang kaba darating din ang umaga kaya’t wag kang mangangamba ….nasayo ang aking puso. Huwag, huwag kang mangamba may kasama ka sa pag-iisa mundo man may lumbay huwag kalimutang may kulay. Huwag kang mangamba dahil buhay ay may pag asa kasama sa pag-lalakbay bigyang saysay ang buhay. Mabagal man ang hating-gabi narito lamang sa iyong tabi pakinggan ang sigaw ng iyong puso, naroon lamang ako salubungin natin ang bukas huwag kang mangangamba pagkat 'di ako mawawala.
0
Oct 18, 2018
Oct 18, 2018 at 5:10 AM UTC
Huwag kang Mangamba
ang mabagal na takbo ng ambon 'tila ba ay may ibang pahiwatig katawan ay unti-unting inahon sapagkat sayong mata ay naantig. sa bilis ng bugso ng bagyo na nagpaikot sa aking tingin, kusang pumunta patungo sayo at sa balikat mo ako ay 'yong diniin. mumunting butil ng luha ang umagos habang yakap ang tanging inalay. naisin mang sumigaw ngunit paos tanging sa hawak mo lamang ako hihimlay kaya't sa huling patak ng rumaragasang ulan, hinanap kita pero huli na ang lahat. para kang tubig ambon na sa akin lamang dumaan, matamis sa una ngunit sa huli'y umalat.
0
Feb 16, 2021
Feb 16, 2021 at 8:49 PM UTC
patak
kung hindi ka umalis ikaw sana ang nakasayaw ko ilang oras na pag indayog kahit sumakit pa ang paa ko hawak ang iyong beywang hawak ang iyong mukha hawak ang iyong kamay hawak ang iyong mundo dahil kung hindi ka umalis ay ikaw lang ang isasayaw ikaw lang ang magdamag bubulungan ng mga nararamdaman kakantahan kasabay ng mabagal na kanta ngunit hindi naman din kita masisisi kung bakit ka umalis dahil hindi natin ito kasalanan pero kahit ganon pa man madami sana tayong pagsasamahan kung walang nangyaring iwanan
0
Oct 30, 2019
Oct 30, 2019 at 7:36 AM UTC
prom (kung hindi ka umalis)
I. Naalala mo pa ba ang mga sandaling tayo ay magkasama? Sa isang pampasaherong bus ay nakasakay tayong dalawa. Magkatabing nakaupo sa pang-dalawahang upuang malapit sa bintana, At magkahawak ang mga kamay na nakangiti sa isa't isa. II. Mahigpit ang pagkakapulot ng ating mga kamay nang mga oras iyon, Kulang na lang ay posasan tayo upang hindi paghiwalayin. Ako naman ay ngiting-ngiti at sulyap nang sulyap sa iyo habang nakatanaw ka sa labas, Hindi alintana ang mga matang nagmamasid sa napakalambing **** mga bakas. III. Hindi ko maipaliwanag ang damdamin ko sa bawat alaalang ikaw at ako ay naging tayo. Nang minsang dalawang oras tayong naghintay sa EDSA dulot ng trapiko, Malinaw na malinaw pa sa puso at isipan ko ang mga katagang isiniwalat mo; "Okay lang na ma-traffic tayo. Ang mahalaga magkasama tayo." IV. Ipinagpatuloy mo ang mga tinuran **** nagpataba sa aking puso; "Ang mahigpit **** hawak sa mga kamay ko ang gamot sa bawat inis na nadarama ko sa tuwing mabagal ang daloy ng trapiko." Nginitian mo ako at masuyong hinalikan sa ang aking pisngi na ikinagulat ko; at sabay bulong sa tainga ng mga salitang "Mahal Kita kahit hindi na umusad ang sinasakyan nating ito." V. Ngunit ngayon ay wala ka na at iniwan mo na ako. Kinuha ka na sa akin ng Panginoon at hindi na magkasama tayo. Pero hindi ko pinagsisihan ang mga alaalang tayo ang bumuo, Mananatili ka magpakailanman, mahal.. dito sa aking puso.
0
Feb 11, 2018
Feb 11, 2018 at 4:24 PM UTC
Alaala Mo sa Trapiko
Akala **** hindi mo na makikita pa kahit kailan. Ngunit iniluwa siya ng gabi. Unang beses sa mahabang pagkakataon, kinumbinsi mo ang sarili at kinumbinsi siyang samahan kang maglakad ng mabagal sa maiksing kalsada. Hindi siya pumalag. At sa dulo, inalis niya ang tuyong dahong nakasabit sa buhok mo. At gaya ng dati, hindi siya magpapaalam. Ibabalik mo siya sa gabi, ika labing isang minuto makalipas ang alas onse, iniisip kung sinong magmamay-ari sa kanya balang araw. Uuwi kang mag-isa, wala nang traffic sa EDSA, wala na ring lumbay. Sa iyo ang huling halakhak pero ngingiti ka na lang at magbubuntong hininga.
0
Nov 28, 2017
Nov 28, 2017 at 6:32 AM UTC
labing-isa:labing-isa
Naririnig ko na ang awit ng mga anghel Naaaninag na ang liwanag, sikat ng araw ay tila ginto at kahel. Maniwala ka, babalikan kita, katulad ng pagbalik ng alon sa baybay. Maniwala ka, hahanapin kita, katulad ng paru-paro sa bulaklak. Naririnig mo na ba ang yapak ng aking paa? Handa na bang maaninag ang aking mukha? Masilayan ngiti kong 'singtamis ng ubas? Maniwala ka, hindi kita nilisan, katulad ng hangin, lagi mo akong kapiling. Maniwala ka, hindi kita lilisanin kailanman, katulad ng oras, laging tatakbo sa iyong tabi. Binasbasan mo ako ng haplos mo, binasbasan din kita ng puso ko. Ito na ang langit, ito ang paraiso. Nandito na tayo, hindi na lalayo. Isusulat ko at ipapahayag sa lahat, babaguhin ang bawat aklat. Pag-ibig ko'y ipagmalaki at iulat, kaluwalhatian ng pag-ibig ay ibunyag. Sa pagbalik ko at sa pagbalik mo sa piling ko, at sa kaligayahan mo... Mananatili, walang pasubali Magwawagi, walang makakapigil Sa muli **** pagdating at sa pagkikitang muli sa kaharian mo, at sa kaluwalhatian mo... Aawit ng papuri, mabagal at mabilis Aawit ng himnong walang mintis
0
Mar 31, 2024
Mar 31, 2024 at 4:36 AM UTC
Domingo de Pascua
Hindi na ako makahinga, pinipilit ang sariling bumangon. Nasa ilalim ng mabigat na bunga, ng aking mga pagkakamaling naglaon. Natatakot, nangangamba, sa pagsilang ng umaga. Sa hudyat nitong kasama, laging dala, ang siklo ko'y muli nang nagsimula. Lalaban, lalarga, makikibaka, sa alon ng buhay, mabagal, nalunod na. Ngunit nang mata'y nagkasalubong, nagkita, aksidente nga ba o matamis na tadhana. Sa pagitan ng pawis at dugo at luha ng mga tao na ngayon tayo ay nasa gitna. Mayroon ako, ikaw, gustong ipahiwatig, pero pareho tayo, boses, napatid. Pagkakataon lumisan na, ikaw ang nauna, ako'y nasakal ng pangamba. Muling sinubukan, ipagtagpo ang mga mata, hindi kita malilimutan.
0
Dec 9, 2019
Dec 9, 2019 at 12:30 AM UTC
Nalunod na
Dinggin ninyo Ang pag-ibig ay mapanibughuin Ayaw may kahati Ni ayaw magpasaling Ang pinangakuang kamay lang ang dapat tumangan Kapag may ibang humawak Ay mangyayari ang tunggalian Ito'y maramot - di mapagbigay Sa tulaling kabiyak niyang laging nakaugnay At ang takbo ng oras sa kanila ay mabagal Nararamdaman ng bulag Nauunawaan ng pipi Umaalingawngaw sa tenga ng bingi Walang kapansanan Walang dahilan sa hindi pagganap Ngunit nang minsan natanaw Na may ibang kalaguyo Nagunaw ang mundo Dahil lubos ang tampo
0
Oct 4, 2019
Oct 4, 2019 at 11:50 PM UTC
Ang pag-ibig Ang Panibugho
nandirito na naman ako, nag-iisa. madalas, tuwing tanghali, ay nalulugmok sa isang paboritong sulok kaharap ang mga bulaklak at insekto habang kinukumutan ng pinaghalu-halong amoy ng mga naglipanang mukha sa aking harapan. dito ko madalas hintayin ang mabagal na oras dahil katatapos lang ng klase at ayaw ko pang umuwi. nagpapahinga, nag-iisip ng kahit na anong maisip, nakatanga, nagmamatyag sa kahit na ano o sinong malapatan ng paningin. walang pakialam sa nagmamadaling mundo ng mga gising. nandito ako't abala sa isang munting sandali ng kapayapaan para hanapin muli ang sarili ko. teka... hindi pala ako nag-iisa rito. kasama ko itong sigarilyo.
0
Aug 20, 2020
Aug 20, 2020 at 9:27 PM UTC
yOSI, aLAALA, aT iBA pA
isang linggo na mula noong una mo akong kausapin ulit makalipas ang walong taon kamusta ano na tanda mo pa ba saya sakit lungkot palitan ng alaala na tila ba nakalimutan na pero hindi pa pala dahil sa likod ng mga nakwentong pangyayari ay kabisado pa ang bawat detalye at ngayon isang linggo na mula noong una mo akong kausapin ulit makalipas ang walong taon at ang mas nakapagtataka at ang mas nagpapasakit sa puso kong masakit na ay kung paanong tila mas mabagal ang oras ng isang linggo kaysa sa walong taon
0
Oct 21, 2019
Oct 21, 2019 at 5:00 AM UTC
isang linggo
Gusto kitang isayaw ng mabagal. Gusto kitang isayaw. Gusto kita. Gus— Gusto kong ibaling ang pagtingin ko sa iba, Pero bakit kahit na pilitin kong okupahin ang malaking parte ng oras para kalimutan ka, Hindi ko mapanindigan? Bakit patuloy ka pa ring bumabalik at nangungulit sa isipan; Kung alam mo namang madalas akong umaaasang baka sakali, May maganda tayong patutunguhan? Paano ko magagawang makalayo sa lungkot, Kung simpleng alaala mo,hindi ko magawang malimot? Dumarating ka sa oras ng katahimikan— Dumadalaw sa mga panahon ng pag-iisa, Dinadamayan ang sakit ng luhaan kong mata; Bumabalik-balik at sumisilip-silip, para iparamdam ang presensiya ng pag-ibig na kailanma'y hindi masusuklian~ Gusto kitang isayaw ng mabagal, Sa saliw ng paborito kong musika, Sa tugtog na gigising sa'kin, magpapa-alala: •Pagmamay-ari ka ng iba, Gusto kitang isayaw ng mabagal— Hanggang sa hindi matapos na tugtugin; Hanggang sa magawa ko ng pilitin, ang tadhana~ Na ibigay ka nalang sa akin, Gusto kita ng isayaw ng mabagal. Gusto kitang isayaw. Gusto kita. Gus— Tama na. Husto na. Gustuhin ko man na mapasa'kin ka, Wala akong magagawa. Kaya sige. Tatanawin nalang kita. Hihiling na sana minsan, maisayaw kita— Sa saliw ng paborito kong musika; Sa tugtog na patuloy sa'king magpapa-alala, Kaibigan lang dapat kita At pagmamay-ari ka ng iba. Gusto kitang isayaw ng mabagal. Gusto kitang isayaw. Gusto kita. Hindi magbabago kahit nakatadhana ka sa iba.
0
Dec 4, 2019
Dec 4, 2019 at 10:23 PM UTC
#82
Mahabang pila Mabagal ang paglipas Tuluyang ulan
0
Nov 8, 2017
Nov 8, 2017 at 5:29 AM UTC
madilim
Digmaang hindi pisikal Walang bakas ng dugo Malihim ang sanhi Manhid ang Puso Emosyong magpatiwakal Nalilingid sa sulok Kaisipa'y ngangungulimlim Punyal , Sagot sa Lunos Mabagal ang kapbisa Itinatangis ang sakit Ipinikit pagod na mga mata Umaasang maibalik Mulat na,Walang nagbago Tila tuod na nilalang Sabik ng masinagan ng araw Sobrang dilim kasi rito
0
May 11, 2020
May 11, 2020 at 1:26 PM UTC
Pisi
pitik bulag na katahimikan sa gitna ng kaguluhan. maupo na muna. magpahinga. itikom ang nangangalay na paa malapit na. maglakad at ubusin ang oras na mabagal pa rin, hindi pwedeng matulog walang magagawa kundi maghintay.
0
Jul 26, 2020
Jul 26, 2020 at 12:15 AM UTC
Alas Sais
Mata ay "dumilat" Saklap sa "dumi" ay namulat Hawak ang kwaderno't panulat Maduming sistemang di na nakakagulat Mahirap o mayaman, anong pinagkaiba? Parehas na tao estado lang ang naiba Pero sabi ng iba pantay lamang ang dalawa Ngunit pag may kaya ang nag kasala wala nang kaso basta may kwarta Masyadong inabuso, sinolo ang pwesto Kapangyarihang hindi nagagamit ng tuwid at diretso Pag tinutukan mo ng kamera magbabago't magmamano Pag salat kahit wala pang warrant agad na arestado Mabagal at di balanse na hustisya Bumabase nalang sa kung sinong malaki ang kita Ano na pambihira, utak lalo humihina Tara na't halika, isambit mo ang mga di tamang nakikita
0
Mar 10, 2025
Mar 10, 2025 at 2:52 PM UTC
Gumising
Nakatugtog ang mabagal na huni ng musika sa isang kwarto. Isang lalaki, mga dalawangpu o dalawangput-isa, ang tagilid na nakaidlip sa kanyang kama. Naglalaway ang bibig at nanunubig ang mga mata. Sa malamig na gabi habang balot ng kumot ang katawan                                                                      basa at maingay ang lansangan  sa pagbuhos ng ulan.
0
Mar 20, 2020
Mar 20, 2020 at 7:26 PM UTC
Pagbuhos