Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"iisipin" poems
Mahal, Naalala mo pa ba yung mga panahon na puro ngiti at saya? Mga araw na puno ng kwentuhan, asaran at tawanan Na hindi ko malaman Kung saan nanggaling ang mga iyan Naalala mo pa ba kung paano ko lagyan ng ngiti ang iyong mga labi At tila nilagyan ng bituin ang iyong mga mata? Naalala mo pa ba kung paano mo sinabi sa akin na gusto mo ako? Tila hindi ka pa nga sigurado sa nadarama mo Naalala mo pa ba nung tinanong mo ako kung pwede bang manligaw? Tila nanlumo ka pa nga sa sagot ko. At hindi nagtagal, ay unti unti mo din binitawan ang salitang “Mahal kita. Mahal na mahal kita” Dahil ako? Naalala ko pa Naalala ko pa kung paano tayo nagkakilala Kung paano sinabi sa akin ng kaibigan mo, na gusto mo ako Kung paano mismo nanggaling sa bibig mo, na gusto mo nga ako Kung paano ko binigkas ang salitang “Mahal din kita” Kung paano mo unti unting binabawi ang salitang “Mahal kita” Dahil sabi mo, Sabi mo pagod ka na, ayaw mo na, sawa ka na Kung paano ako nagpakatanga, habang tinutulak ka sa babaeng gusto mo Habang sinasabing “Kung saan ka masaya, duon ako Kahit masakit, kakayanin ko” At naalala ko pa, kung paano mo sinabing “Patawad, mahal pa din kita.” Tinanggap kita. Tinanggap ko lahat ng eksplenasyon at rason mo. Lahat lahat, kahit ilang beses kong narinig na ang tanga ko Dahil tinanggap kita, pero masisisi ba nila ako? Masisisi ba nila ako kung mahal pa din kita? Masisisi ba nila ako kung patuloy pa din akong umaasa na babalik yung tayo? Hindi naman diba? Kasi unang una sa lahat, hindi sila yung nagmahal Hindi sila yung sinaktan at iniwan Ilang gabi akong umiyak Ilang gabi kong iniyakan ang paulit ulit na dahilan Ilang beses akong nagpakatanga sa paulit ulit na rason Ilang beses akong tinanong kung kaya ko pa ba? Kung masaya pa ba ako? Kung pagod na ba ako? Hanggang saan yung kaya ko? At duon ko natagpuan Duon ko natagpuan ang sarili ko Namamahinga sa pagitan ng “Mahal kita” at “Pagod na ako” Pero mahal, masisisi mo ba ako kapag sinabi kong pagod na ako? Masisisi mo ba ako kung sinabi ko sayong gusto kong magpahinga habang minamahal mo? Kung ang gusto ko lang ay ipadama mo ulit sa akin ang nadarama mo? Kung ang gusto ko lang kalimutan ang sakit na dinulot mo? Kung pagod na ako kakaisip sa salitang “kayo”? Kung pagod na ako kakaiyak dahil parang siya pa din ang gusto mo? Kung lagi kong naiisip na baka kaya mo ako binalikan, dahil hindi ka niya gusto? Mahal, wag **** iisipin na ayoko na sayo Wag **** iisipin na kaya ko gustong magpahinga dahil pagod na ako Dahil tulad ng sabi mo, kung pagod na ako, magpahinga ako Kasi mahal, gusto kong magpahinga Para muling madama ang init ng pagibig Na tila ba sa akin ay iyong ipinagkait Muling masulyapan ang mga matang Tila ba hinahanap ako sa libo libong tao Mahal, patawad. Mahal kita, pero pagod na ako Pero hindi ibigsabihin nito ay palayain mo ako Ibig kong sabihin, ipaglaban mo naman ako. Ipaglaban mo naman ako, dahil pagod na ako.
0
Oct 14, 2017
Oct 14, 2017 at 7:54 AM UTC
babaengmanunula
Mahal kita, pero pagod na ako
Mahal, Naalala mo pa ba yung mga panahon na puro ngiti at saya? Mga araw na puno ng kwentuhan, asaran at tawanan Na hindi ko malaman Kung saan nanggaling ang mga iyan Naalala mo pa ba kung paano ko lagyan ng ngiti ang iyong mga labi At tila nilagyan ng bituin ang iyong mga mata? Naalala mo pa ba kung paano mo sinabi sa akin na gusto mo ako? Tila hindi ka pa nga sigurado sa nadarama mo Naalala mo pa ba nung tinanong mo ako kung pwede bang manligaw? Tila nanlumo ka pa nga sa sagot ko. At hindi nagtagal, ay unti unti mo din binitawan ang salitang “Mahal kita. Mahal na mahal kita” Dahil ako? Naalala ko pa Naalala ko pa kung paano tayo nagkakilala Kung paano sinabi sa akin ng kaibigan mo, na gusto mo ako Kung paano mismo nanggaling sa bibig mo, na gusto mo nga ako Kung paano ko binigkas ang salitang “Mahal din kita” Kung paano mo unti unting binabawi ang salitang “Mahal kita” Dahil sabi mo, Sabi mo pagod ka na, ayaw mo na, sawa ka na Kung paano ako nagpakatanga, habang tinutulak ka sa babaeng gusto mo Habang sinasabing “Kung saan ka masaya, duon ako Kahit masakit, kakayanin ko” At naalala ko pa, kung paano mo sinabing “Patawad, mahal pa din kita.” Tinanggap kita. Tinanggap ko lahat ng eksplenasyon at rason mo. Lahat lahat, kahit ilang beses kong narinig na ang tanga ko Dahil tinanggap kita, pero masisisi ba nila ako? Masisisi ba nila ako kung mahal pa din kita? Masisisi ba nila ako kung patuloy pa din akong umaasa na babalik yung tayo? Hindi naman diba? Kasi unang una sa lahat, hindi sila yung nagmahal Hindi sila yung sinaktan at iniwan Ilang gabi akong umiyak Ilang gabi kong iniyakan ang paulit ulit na dahilan Ilang beses akong nagpakatanga sa paulit ulit na rason Ilang beses akong tinanong kung kaya ko pa ba? Kung masaya pa ba ako? Kung pagod na ba ako? Hanggang saan yung kaya ko? At duon ko natagpuan Duon ko natagpuan ang sarili ko Namamahinga sa pagitan ng “Mahal kita” at “Pagod na ako” Pero mahal, masisisi mo ba ako kapag sinabi kong pagod na ako? Masisisi mo ba ako kung sinabi ko sayong gusto kong magpahinga habang minamahal mo? Kung ang gusto ko lang ay ipadama mo ulit sa akin ang nadarama mo? Kung ang gusto ko lang kalimutan ang sakit na dinulot mo? Kung pagod na ako kakaisip sa salitang “kayo”? Kung pagod na ako kakaiyak dahil parang siya pa din ang gusto mo? Kung lagi kong naiisip na baka kaya mo ako binalikan, dahil hindi ka niya gusto? Mahal, wag **** iisipin na ayoko na sayo Wag **** iisipin na kaya ko gustong magpahinga dahil pagod na ako Dahil tulad ng sabi mo, kung pagod na ako, magpahinga ako Kasi mahal, gusto kong magpahinga Para muling madama ang init ng pagibig Na tila ba sa akin ay iyong ipinagkait Muling masulyapan ang mga matang Tila ba hinahanap ako sa libo libong tao Mahal, patawad. Mahal kita, pero pagod na ako Pero hindi ibigsabihin nito ay palayain mo ako Ibig kong sabihin, ipaglaban mo naman ako. Ipaglaban mo naman ako, dahil pagod na ako.
Continue reading...
62
Jebs na jebs na ako. Dumudungaw na siya na parang isang taong kagigising lang umaga, gustong buksan ang mga bintana, para lumanghap ng hanging bukang liwayway Malapit na siyang lumabas, unti uting tumitigas sa paglipas, Ng bawat, segundo, menuto, kung babae ako, dysmenorrhea na ito. Pero sabi ng mga kaibigan ko, wag ko daw pilitin ito, baka naman daw kase na imbis na ito ay tae, mauwi lang sa utot. At pinagmukha ko lang ang sarili kong tanga. Umasa, nasapag upo ko sa inidoro na lahat ng pagtiis ko, ang piling ko ay giginhawa. Pero wala. Para lang siyang damdamin ko, ang tagal kong kinimkim, ng taimtim sa pag-asang pag ito ay pinakawalan ko, na sasabihin mo na ikaw rin. Na ang nararamdaman mo ay pareho din sa akin. Lahat naman tayo dito nag huhugas ng pwet gamit ang tabo at tubig hindi ba? Pwera nalang kung galing ka sa mataas na estado ng pamumuhay. Ikay gumagamet ng tissue paper o bidet. Pero ako hinuhugasan ko ang puwet ko, kase ito ang turo saakin ng nanay ko. Pero. Bago ko natutunan ito, ang nanay ko ang nag hugas ng pwet ko. Para saatin, wala namang espesyal dito, Pero ngayon ko lang napagtanto, na ang pag hugas ng puwet ko ng nanay ko, ay puno ng pagmamal. Sino ba naman ang gustong mag hugas ng labas ng butas kung saan lumalabas ang pinagtunawan pagkain. Kaya kung sasabihin **** hindi ka mahal ng nanay mo, tignan mo lang ang sarili na nakatalikod sa salamin. At sariwain ang mga alala ng mga sandaling hindi mo kayang linisin. Pero bago iyon, kung sa tingin mo na ang tula na ito, ay hugot lang, nag kakamali ka... Well actually, medjo lang. Puwera biro. Kung tutuusin, di' malayo ang pinag kaiba natin sa Jebs. Kung iisipin, ang mga ginagawa natin araw araw ay mas masahol pa sa jebs. Kung ipipinta ko ang isang imahe, makikita mo na ang jebs ay nakapahid ang tae sa buong kasuluksulukan, at kasingitsingitan ng katawan natin. Pero may Isang tao na gusto padin yumakap at humalik sa pisngi natin. Sino siya? Siya ay ang Pagibig. Araw araw lang siyang nagihintay, na ikay' lumapit sa kanya, magpalinis. Ang gamit niya, na pang hugas ay mga kamay at dugo, dugo na ang tanging nakakapag linis ng katawan at ng kaluluwa mo. Mula ulo hangang hangang sa talampakan ng iyong mga paa. At sa kabila ng lahat gusto niya pa din tawagin mo siyang Ama. At sa imbis na pangdidiri ang kaniyan nadarama, Pag mamahal ang kaniya sayo ay pinadama. Siya ay pinako sa mga kamay na ginagamit sa pag linis saiyo. Sa mga dumi na mas madumi pa sa jebs. Ang iyong mga kasalanan. Siya ay isinakripesiyo para ay ikay manatiling malinis, at iligtas ka sa lugar kung saan umaapaw ang jebs. At dalhin kung saan ang kalsada ay gawa sa ginto, at makasama ka magpakaylanman.
0
Jul 12, 2015
Jul 12, 2015 at 1:59 PM UTC
marlo-cabrera
Jebs.
Jebs na jebs na ako. Dumudungaw na siya na parang isang taong kagigising lang umaga, gustong buksan ang mga bintana, para lumanghap ng hanging bukang liwayway Malapit na siyang lumabas, unti uting tumitigas sa paglipas, Ng bawat, segundo, menuto, kung babae ako, dysmenorrhea na ito. Pero sabi ng mga kaibigan ko, wag ko daw pilitin ito, baka naman daw kase na imbis na ito ay tae, mauwi lang sa utot. At pinagmukha ko lang ang sarili kong tanga. Umasa, nasapag upo ko sa inidoro na lahat ng pagtiis ko, ang piling ko ay giginhawa. Pero wala. Para lang siyang damdamin ko, ang tagal kong kinimkim, ng taimtim sa pag-asang pag ito ay pinakawalan ko, na sasabihin mo na ikaw rin. Na ang nararamdaman mo ay pareho din sa akin. Lahat naman tayo dito nag huhugas ng pwet gamit ang tabo at tubig hindi ba? Pwera nalang kung galing ka sa mataas na estado ng pamumuhay. Ikay gumagamet ng tissue paper o bidet. Pero ako hinuhugasan ko ang puwet ko, kase ito ang turo saakin ng nanay ko. Pero. Bago ko natutunan ito, ang nanay ko ang nag hugas ng pwet ko. Para saatin, wala namang espesyal dito, Pero ngayon ko lang napagtanto, na ang pag hugas ng puwet ko ng nanay ko, ay puno ng pagmamal. Sino ba naman ang gustong mag hugas ng labas ng butas kung saan lumalabas ang pinagtunawan pagkain. Kaya kung sasabihin **** hindi ka mahal ng nanay mo, tignan mo lang ang sarili na nakatalikod sa salamin. At sariwain ang mga alala ng mga sandaling hindi mo kayang linisin. Pero bago iyon, kung sa tingin mo na ang tula na ito, ay hugot lang, nag kakamali ka... Well actually, medjo lang. Puwera biro. Kung tutuusin, di' malayo ang pinag kaiba natin sa Jebs. Kung iisipin, ang mga ginagawa natin araw araw ay mas masahol pa sa jebs. Kung ipipinta ko ang isang imahe, makikita mo na ang jebs ay nakapahid ang tae sa buong kasuluksulukan, at kasingitsingitan ng katawan natin. Pero may Isang tao na gusto padin yumakap at humalik sa pisngi natin. Sino siya? Siya ay ang Pagibig. Araw araw lang siyang nagihintay, na ikay' lumapit sa kanya, magpalinis. Ang gamit niya, na pang hugas ay mga kamay at dugo, dugo na ang tanging nakakapag linis ng katawan at ng kaluluwa mo. Mula ulo hangang hangang sa talampakan ng iyong mga paa. At sa kabila ng lahat gusto niya pa din tawagin mo siyang Ama. At sa imbis na pangdidiri ang kaniyan nadarama, Pag mamahal ang kaniya sayo ay pinadama. Siya ay pinako sa mga kamay na ginagamit sa pag linis saiyo. Sa mga dumi na mas madumi pa sa jebs. Ang iyong mga kasalanan. Siya ay isinakripesiyo para ay ikay manatiling malinis, at iligtas ka sa lugar kung saan umaapaw ang jebs. At dalhin kung saan ang kalsada ay gawa sa ginto, at makasama ka magpakaylanman.
Continue reading...
44
Una, napakaganda ng mga simula, ng mga umagang puno ng kaba, hinahanda ang sarili sa mga posibleng pagpapakilala. Hinahasa ang mga ngiti, ang mga galaw, ang mga paglakad sa harapan ng iyong mga kaklase. Tinatanggap ang mga matatalim na tingin habang naghihintay sa bawat salitang lalabas sa kaluluwa **** malapit nang sumabog, mga taingang naghihintay, naghahandang makinig… Pangalawa, magiging kampante’t komportable ka, iisipin na ang buhay ay ganun lang kadali, na ang bawat simula’y pagpapakilala lang ng sarili na pagkatapos **** magpakilala ay makikinig ka nalang. Iniisip na ang kaginhawaan, galak at takot sa simula ay mananatiling sa’yo. Pangatlo, mapapagod ka. Na ikaw ay gigising ng mas maaga, papalitan ang dugo ng iba’t-ibang uri ng likido, sa pagbabasakaling ang simula ay mananatili hanggang sa dulo. Ikaw ay unti-unting susuko. Pero pang-apat, ang daan tungo sa tagumpay ay di dapat kalimutan at sukuan di’ba? Subalit panglima, ang tagumpay ay di palaging may sementadong daanan, na ang lahat ng bagay ay di perpekto. Na ang langit na narasanan mo nung simula ay di mananatiling ganoon hanggang sa dulo na ito’y posibleng maging blankong espasyo na lamang. Matatakot kang punuin ito ulit. Pang-anim, maghanda ka sa paglipad. Unti-unting buuin ang mga pakpak gamit ang mga balahibong parte ng iyong mga simula. Pangpito, lisanin ang lumbay, ang galit, gamutin ang mga sugat sa’yong mga pakpak. Unti-unting abutin ang araw kahit na ito’y iiwanan kang abo, susubukang pabagsakin. Ito ang pangwalo, maghanda kang bumagsak, mahulog, masaktan. Pangsiyam, masakit ang mahulog, bumagsak, umasa. Ngunit gawin mo itong lakas, lagyan mo ng pwersa ang bawat pagaspas ng mga pakpak ng iyong simula. Oo, di tayo handa na mahulog, bumagsak, umasa, at walang kahandaan sa mga ganitong bagay. Pero pangsampu, huwag kang susuko, magaling na ang iyong mga pakpak, tapos na ang paghahanda. Subukan mo nang lumipad muli sa langit na dati’y pinuno mo ng mga unang beses at mga unang bagay bumuo sa’yong pagkatao. Liparin mo ulit ang blankong espasyo, lagyan ng mga bagong simula, buksan ang mga nakakandong daanan, abutin ulit ang tagumpay, subukan muling lumipad, at pag ika’y muling nahulog, abutin ulit ang langit, lipad lang.
0
Apr 1, 2017
Apr 1, 2017 at 10:59 PM UTC
ALMarasigan
Sampung Bagay na natutunan ko sa Kolehiyo
Una, napakaganda ng mga simula, ng mga umagang puno ng kaba, hinahanda ang sarili sa mga posibleng pagpapakilala. Hinahasa ang mga ngiti, ang mga galaw, ang mga paglakad sa harapan ng iyong mga kaklase. Tinatanggap ang mga matatalim na tingin habang naghihintay sa bawat salitang lalabas sa kaluluwa **** malapit nang sumabog, mga taingang naghihintay, naghahandang makinig… Pangalawa, magiging kampante’t komportable ka, iisipin na ang buhay ay ganun lang kadali, na ang bawat simula’y pagpapakilala lang ng sarili na pagkatapos **** magpakilala ay makikinig ka nalang. Iniisip na ang kaginhawaan, galak at takot sa simula ay mananatiling sa’yo. Pangatlo, mapapagod ka. Na ikaw ay gigising ng mas maaga, papalitan ang dugo ng iba’t-ibang uri ng likido, sa pagbabasakaling ang simula ay mananatili hanggang sa dulo. Ikaw ay unti-unting susuko. Pero pang-apat, ang daan tungo sa tagumpay ay di dapat kalimutan at sukuan di’ba? Subalit panglima, ang tagumpay ay di palaging may sementadong daanan, na ang lahat ng bagay ay di perpekto. Na ang langit na narasanan mo nung simula ay di mananatiling ganoon hanggang sa dulo na ito’y posibleng maging blankong espasyo na lamang. Matatakot kang punuin ito ulit. Pang-anim, maghanda ka sa paglipad. Unti-unting buuin ang mga pakpak gamit ang mga balahibong parte ng iyong mga simula. Pangpito, lisanin ang lumbay, ang galit, gamutin ang mga sugat sa’yong mga pakpak. Unti-unting abutin ang araw kahit na ito’y iiwanan kang abo, susubukang pabagsakin. Ito ang pangwalo, maghanda kang bumagsak, mahulog, masaktan. Pangsiyam, masakit ang mahulog, bumagsak, umasa. Ngunit gawin mo itong lakas, lagyan mo ng pwersa ang bawat pagaspas ng mga pakpak ng iyong simula. Oo, di tayo handa na mahulog, bumagsak, umasa, at walang kahandaan sa mga ganitong bagay. Pero pangsampu, huwag kang susuko, magaling na ang iyong mga pakpak, tapos na ang paghahanda. Subukan mo nang lumipad muli sa langit na dati’y pinuno mo ng mga unang beses at mga unang bagay bumuo sa’yong pagkatao. Liparin mo ulit ang blankong espasyo, lagyan ng mga bagong simula, buksan ang mga nakakandong daanan, abutin ulit ang tagumpay, subukan muling lumipad, at pag ika’y muling nahulog, abutin ulit ang langit, lipad lang.
Continue reading...
10
Bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Pakinggan mo ang mga bulong sa isip ko tuwing nakikita ka Sana hindi ito maging isang alaalang makakalimutan Mga salitang papasok at lalabas din naman At sana dalhin mo 'to sa pag-gising at pag-tulog mo At alalahanin na para sa'yo to. Hindi na kita mahal Hindi na kita mahal Makinig ka sa'kin. Hindi. Kita. Minahal. Hindi. Kita. Minahal Ilang beses ko man ulit-ulitin sa sarili ko Na minsan nawawalan na ng saysay ang salitang mahal ang salitang ikaw, ang pangalan mo sa isip ko Pero hindi pa din nawawalan nang saysay ang mga alaalang naiwan mga alaalang nakalimutan, at 'di ko alam kung tama bang binabalikbalikan ko Ang gabing napagtanto ko na nahuhulog na pala ako sa'yo Hindi na kita mahal Na kahit lahat na siguro ng tulang sinulat ko ay para sa'yo kahit lahat na siguro ng metaporang alam ko ay na inahalintulad ko sa'yo Isa kang bulalakaw, isa kang bituin, ikaw ang buwan Ikaw ang bumubuo sa ganda ng gabi, Ikaw ang araw, ikaw ang mga ulap, ikaw ang langit, Ikaw ang buong kalawakan na hindi ko kailanman pagsasawaan Ikaw ang karagatan, mahiwaga at kapanga-pangambang sisirin, Ikaw ang apoy, na nagpapaliwanag at nagpapainit ng gabing malamig Ikaw ang librong 'di ko kinakailangan ng pahinga Para intindihin ang bawat salitang nakalimbag sa bawat pahina Ikaw ang sining ko Ikaw ang tulang ito. Para sa'yo at tungkol sa'yo. Hindi kita minahal, Kahit na lagi kong inaabangan ang mga storyang kwinekwento mo Na para bang hinahatak mo ako pabalik kung kailan nangyari ang mga 'to at sinamahan ako para panuorin natin Kung sino ba ang nandito at nandoon Kung nasaan ang mga silya, lamesa, pintuan, at bintana Ang mga pangalan ng mga minahal mo at nagmahal sa'yo na dapat mo na sigurong kalimutan Kung saan kayo nagkakilala, Kung anong naramdaman mo nung nahuli mo siyang nakatingin din sa'yo at nagkasalubong ang inyong mga mata At sa lahat ng storya mo, Napagtanto ko na ayoko maging parte ng mga storya **** nakalipas. Na sana ako ang storyang hindi mo kailanman iisipin na bibigyan ng wakas. At ikwento mo din sana ang gabing ito Ikwento mo ang bawat paghinga ko sa bawat puwang ng mga salita Ang pagbuka ng bibig ko para sambitin ng tama ang bawat pantig, ang pag nginig ng mga kamay at tuhod ko, At kung maririnig mo man, ang bilis ng tibok ng puso ko ngayon. Ikwento mo. Ibulong mo sa pinakamalapit **** kaibigan, para manatiling sikreto. Ang tinatagong nararamdaman na 'di mo na siguro kailangan malaman. Tama lang siguro na magkaibigan tayo, Kasi Hindi na kita mahal. Hindi kita minahal. Pinilit ko lang ang sarili kong mahulog sa'yo Pinilit lang kitang mahalin Para makalimot, para iwanan ang dating naramdaman. Gustohin ko man ulit-ulitin sabihin sa'yo, Magsasawa ka sa bawat pantig, sa bawat letra. Kaya ibubulong ko na lang sa sarili ko, para manatiling sikreto Ang dating nararamdaman na hindi mo na kailanman malalaman. Kaya bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Sa huling pagkakataon pakinggan mo ang katotohanan Isantabi mo ang mga bulong sa isip ko na napakinggan mo. At sana tandaan mo na Dati, at dati lang Minahal kita.
0
Apr 11, 2016
Apr 11, 2016 at 1:15 PM UTC
jramos
Dati at Dati Lang
Bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Pakinggan mo ang mga bulong sa isip ko tuwing nakikita ka Sana hindi ito maging isang alaalang makakalimutan Mga salitang papasok at lalabas din naman At sana dalhin mo 'to sa pag-gising at pag-tulog mo At alalahanin na para sa'yo to. Hindi na kita mahal Hindi na kita mahal Makinig ka sa'kin. Hindi. Kita. Minahal. Hindi. Kita. Minahal Ilang beses ko man ulit-ulitin sa sarili ko Na minsan nawawalan na ng saysay ang salitang mahal ang salitang ikaw, ang pangalan mo sa isip ko Pero hindi pa din nawawalan nang saysay ang mga alaalang naiwan mga alaalang nakalimutan, at 'di ko alam kung tama bang binabalikbalikan ko Ang gabing napagtanto ko na nahuhulog na pala ako sa'yo Hindi na kita mahal Na kahit lahat na siguro ng tulang sinulat ko ay para sa'yo kahit lahat na siguro ng metaporang alam ko ay na inahalintulad ko sa'yo Isa kang bulalakaw, isa kang bituin, ikaw ang buwan Ikaw ang bumubuo sa ganda ng gabi, Ikaw ang araw, ikaw ang mga ulap, ikaw ang langit, Ikaw ang buong kalawakan na hindi ko kailanman pagsasawaan Ikaw ang karagatan, mahiwaga at kapanga-pangambang sisirin, Ikaw ang apoy, na nagpapaliwanag at nagpapainit ng gabing malamig Ikaw ang librong 'di ko kinakailangan ng pahinga Para intindihin ang bawat salitang nakalimbag sa bawat pahina Ikaw ang sining ko Ikaw ang tulang ito. Para sa'yo at tungkol sa'yo. Hindi kita minahal, Kahit na lagi kong inaabangan ang mga storyang kwinekwento mo Na para bang hinahatak mo ako pabalik kung kailan nangyari ang mga 'to at sinamahan ako para panuorin natin Kung sino ba ang nandito at nandoon Kung nasaan ang mga silya, lamesa, pintuan, at bintana Ang mga pangalan ng mga minahal mo at nagmahal sa'yo na dapat mo na sigurong kalimutan Kung saan kayo nagkakilala, Kung anong naramdaman mo nung nahuli mo siyang nakatingin din sa'yo at nagkasalubong ang inyong mga mata At sa lahat ng storya mo, Napagtanto ko na ayoko maging parte ng mga storya **** nakalipas. Na sana ako ang storyang hindi mo kailanman iisipin na bibigyan ng wakas. At ikwento mo din sana ang gabing ito Ikwento mo ang bawat paghinga ko sa bawat puwang ng mga salita Ang pagbuka ng bibig ko para sambitin ng tama ang bawat pantig, ang pag nginig ng mga kamay at tuhod ko, At kung maririnig mo man, ang bilis ng tibok ng puso ko ngayon. Ikwento mo. Ibulong mo sa pinakamalapit **** kaibigan, para manatiling sikreto. Ang tinatagong nararamdaman na 'di mo na siguro kailangan malaman. Tama lang siguro na magkaibigan tayo, Kasi Hindi na kita mahal. Hindi kita minahal. Pinilit ko lang ang sarili kong mahulog sa'yo Pinilit lang kitang mahalin Para makalimot, para iwanan ang dating naramdaman. Gustohin ko man ulit-ulitin sabihin sa'yo, Magsasawa ka sa bawat pantig, sa bawat letra. Kaya ibubulong ko na lang sa sarili ko, para manatiling sikreto Ang dating nararamdaman na hindi mo na kailanman malalaman. Kaya bago ka umalis, Sana pakinggan mo muna ako, Sa huling pagkakataon pakinggan mo ang katotohanan Isantabi mo ang mga bulong sa isip ko na napakinggan mo. At sana tandaan mo na Dati, at dati lang Minahal kita.
Continue reading...
67
(A tagalog poem) ㅡ Tyaka na lang kita papansinin, kapag kaya na kitang bigyan ng isang matamis na ngiti gamit ang bibig na hindi nangangamoy usok ng sigarilyo. Tyaka na lang kita kikilalanin, kapag kaya ko na ring kilalanin ang sariling tinig at hindi ang sigaw ng mga demonyong nangungupahan sa aking isip. Tyaka na lang kita tatawagan, kapag kaya ko nang alagaan ang aking katawan at muli na akong natutulog bago pa magpalitan ang araw at buwan. Tyaka na lang kita iisipin, kapag ang tanging kinakatakutan ko na lamang ay ang pagkakawalay sayo at hindi ang maaari kong gawin sa sarili oras na maiwan nang mag-isa sa kwarto. Tyaka na lang kita papakatitigan, kapag ang aking mga mata'y hindi na pagod, namumugto, namumula. Tyaka na lang kita kakausapin, sa araw na pag-ibig na ang aking bukambibig, sa oras na kasiyahan na ang nasa isip at hindi kung paanong tali ba ang gagawin sa gagamiting "lubid". Tyaka ko na lang hahawakan ang iyong kamay, kapag naghilom na ang mga hiwa at sugat na ginuhit, inukit sa pulso, kapag ang isip at kalooban ko'y muli nang nagkasundo. Tyaka na lang kita hahalikan, kapag kaya ko nang talikuran ang mga bote ng alak kapalit ng dampi ng iyong labi. Tyaka na lang kita yayakapin, tyaka ko na lang hahayaan ang sariling maranasan na iyong mahagkan, kapag muli na akong nakakakain ng tama, sa tamang oras. Kakayanin mo kaya ang maghintay kahit magpa-hanggang kailan? At patawarin mo ako. Patawarin mo kung ano ako. Patawarin **** ito ako. Patawarin mo ang kototohanan na binubuo ako ng kalungkutan at kaguluhan. Patawarin **** kung minsan kapag bumuhos ang luha ko'y mas malakas pa sa ulan. Isang araw, aawit ako ng awit ng pananalig at katiyakan. Susulat ng tula na naglalaman ng kasiyahan. Ngunit sa ngayon, dasal ko'y patawarin mo muna ako. Giliw, tyaka na lang kita iibigin... kapag kaya ko na ring ibigin ang aking sarili.
0
Jul 13, 2016
Jul 13, 2016 at 9:52 AM UTC
ang_lakambini
Awit Ng Pasubali
(A tagalog poem) ㅡ Tyaka na lang kita papansinin, kapag kaya na kitang bigyan ng isang matamis na ngiti gamit ang bibig na hindi nangangamoy usok ng sigarilyo. Tyaka na lang kita kikilalanin, kapag kaya ko na ring kilalanin ang sariling tinig at hindi ang sigaw ng mga demonyong nangungupahan sa aking isip. Tyaka na lang kita tatawagan, kapag kaya ko nang alagaan ang aking katawan at muli na akong natutulog bago pa magpalitan ang araw at buwan. Tyaka na lang kita iisipin, kapag ang tanging kinakatakutan ko na lamang ay ang pagkakawalay sayo at hindi ang maaari kong gawin sa sarili oras na maiwan nang mag-isa sa kwarto. Tyaka na lang kita papakatitigan, kapag ang aking mga mata'y hindi na pagod, namumugto, namumula. Tyaka na lang kita kakausapin, sa araw na pag-ibig na ang aking bukambibig, sa oras na kasiyahan na ang nasa isip at hindi kung paanong tali ba ang gagawin sa gagamiting "lubid". Tyaka ko na lang hahawakan ang iyong kamay, kapag naghilom na ang mga hiwa at sugat na ginuhit, inukit sa pulso, kapag ang isip at kalooban ko'y muli nang nagkasundo. Tyaka na lang kita hahalikan, kapag kaya ko nang talikuran ang mga bote ng alak kapalit ng dampi ng iyong labi. Tyaka na lang kita yayakapin, tyaka ko na lang hahayaan ang sariling maranasan na iyong mahagkan, kapag muli na akong nakakakain ng tama, sa tamang oras. Kakayanin mo kaya ang maghintay kahit magpa-hanggang kailan? At patawarin mo ako. Patawarin mo kung ano ako. Patawarin **** ito ako. Patawarin mo ang kototohanan na binubuo ako ng kalungkutan at kaguluhan. Patawarin **** kung minsan kapag bumuhos ang luha ko'y mas malakas pa sa ulan. Isang araw, aawit ako ng awit ng pananalig at katiyakan. Susulat ng tula na naglalaman ng kasiyahan. Ngunit sa ngayon, dasal ko'y patawarin mo muna ako. Giliw, tyaka na lang kita iibigin... kapag kaya ko na ring ibigin ang aking sarili.
Continue reading...
46
Bilanggo, nagiipon ng problema Naubos sakin ang iyo sanang antukin na maghapon Sa lait ng tadhana mukha'y hindi na maipipinta Kung puwede lamang ito ay itatago nalang sa baon. Laging talo, lagi nalang kasing kalaban ang isipan Ang mga bagay na gusto ay hindi parin nalalaman Sa buhay, napakahirap ang walang pangarap Sa buhay, mahirap ang walang makausap. Pati siguro multo ay papatusin Pambawas lang ng iisipin, Para lang may makasama Di na takot, nasanay na ata sa kaba. Sa unti-unting kong tanong sa puso at sarili, Na saan nga bang pasya ako nagkamali?
0
Jan 8, 2019
Jan 8, 2019 at 9:38 AM UTC
youraverageAL
Pagiisip ay Mahirap
Bilanggo, nagiipon ng problema Naubos sakin ang iyo sanang antukin na maghapon Sa lait ng tadhana mukha'y hindi na maipipinta Kung puwede lamang ito ay itatago nalang sa baon. Laging talo, lagi nalang kasing kalaban ang isipan Ang mga bagay na gusto ay hindi parin nalalaman Sa buhay, napakahirap ang walang pangarap Sa buhay, mahirap ang walang makausap. Pati siguro multo ay papatusin Pambawas lang ng iisipin, Para lang may makasama Di na takot, nasanay na ata sa kaba. Sa unti-unting kong tanong sa puso at sarili, Na saan nga bang pasya ako nagkamali?
Continue reading...
14
Isusulat kita. Sa huling araw na masilayan ko ang tamis ng ‘yong mga ngiti at sa mapang-akit **** mga labi. Isusulat kita. Habang nakikita ko pa ang aking sarili sa kislap ng ‘yong mga mata, bago ka lumisan, dahil matagal pa ang ‘yong pagpihit mula sa ibang daigdig. Isusulat kita. Sa mga titik at letrang namumutawi sa aking bibig, hindi ko hahayaang malusaw na lamang sa pagtakbo ng oras, mabaon sa limot, patungo sa karimlan. Isusulat kita. Habang tanaw pa natin ang mapula-pulang sunset na kakulay ng puso nating dalawa at kayakap kita. Yayakapin kita. Hanggang sa magbubukang-liwayway ang tanaw nating takipsilim. Yayakapin pa kita. Sana. Isusulat kita. Sa kailaliman ng gabi, sa dilim, sa nagsisidhing damdamin, kung saan sinag lang ng buwan ang tanging namamasadan, at ang kayakap ko na lang ay ang mga basang unan. Isusulat kita. Kasabay ng pagpigil sa pagpatak ng luha habang nakikita ang ‘yong mga hakbang paakyat sa bus dahil uuwi ka na. Habang ang sinasakyan ko namang dyip ay papalayo ng palayo sa ‘yo, ihahataid na kung saan ako ngayon ay iniisip ka. Isusulat kita. Ikaw ang ipaloloob nitong aking akda, bawat berso, bawat tugma, ikaw ang nasa isip, ang iisipin ulit hanggang sa tumunog bukas ang naka-set kong alarm at magising na lang na nasa malayo ka na.
0
Sep 2, 2016
Sep 2, 2016 at 7:06 PM UTC
jkpoetry
Huling Araw Bago Magka-LDR
Isusulat kita. Sa huling araw na masilayan ko ang tamis ng ‘yong mga ngiti at sa mapang-akit **** mga labi. Isusulat kita. Habang nakikita ko pa ang aking sarili sa kislap ng ‘yong mga mata, bago ka lumisan, dahil matagal pa ang ‘yong pagpihit mula sa ibang daigdig. Isusulat kita. Sa mga titik at letrang namumutawi sa aking bibig, hindi ko hahayaang malusaw na lamang sa pagtakbo ng oras, mabaon sa limot, patungo sa karimlan. Isusulat kita. Habang tanaw pa natin ang mapula-pulang sunset na kakulay ng puso nating dalawa at kayakap kita. Yayakapin kita. Hanggang sa magbubukang-liwayway ang tanaw nating takipsilim. Yayakapin pa kita. Sana. Isusulat kita. Sa kailaliman ng gabi, sa dilim, sa nagsisidhing damdamin, kung saan sinag lang ng buwan ang tanging namamasadan, at ang kayakap ko na lang ay ang mga basang unan. Isusulat kita. Kasabay ng pagpigil sa pagpatak ng luha habang nakikita ang ‘yong mga hakbang paakyat sa bus dahil uuwi ka na. Habang ang sinasakyan ko namang dyip ay papalayo ng palayo sa ‘yo, ihahataid na kung saan ako ngayon ay iniisip ka. Isusulat kita. Ikaw ang ipaloloob nitong aking akda, bawat berso, bawat tugma, ikaw ang nasa isip, ang iisipin ulit hanggang sa tumunog bukas ang naka-set kong alarm at magising na lang na nasa malayo ka na.
Continue reading...
61
Salitang sayo ko narinig Pero kung iisipin, napakarami nating pwedeng matatagpuan at masusumpungan pero bakit nga ba tayo pa ang naging mag kakaibigan Tayo'y pinagtagpo lang pala at hindi itinadhana Tayong dalaway patuloy na umaasa Ngunit ngayon sabay na nasasaktan at nag hahanap ng pag asa Ang salitang SANA ngayoy  kaakibat sa bawat buntong hininga Sana naghintay lang ako, Sana mas nagging matapang akong mahalin ka at harapin ang bukas ng walang pag aalinlangan, Sana ikay pinaghawakan at ipinaglaban sa tadhanang naghahamon at sa pagkakataong hindi nakiki ayon Ginamit kong salita ay parang kalasag Bilang pansalag sa naka umang katotohanan. Isinulat ko ito upang pagmukhain akong matapang Na mistulang  lumalaban ng walang pag aalilangan. Tangapin na natin hindi sa lahat ng panahon ang mga bagay sa atin ay naaayon sa kung paano natin gusto ito’y ating matatamo. Kaya mahal paalam........
0
Aug 20, 2019
Aug 20, 2019 at 12:49 AM UTC
nexus-1
PINAGTAGPO NGUNIT HINDI ITINADHANA
Salitang sayo ko narinig Pero kung iisipin, napakarami nating pwedeng matatagpuan at masusumpungan pero bakit nga ba tayo pa ang naging mag kakaibigan Tayo'y pinagtagpo lang pala at hindi itinadhana Tayong dalaway patuloy na umaasa Ngunit ngayon sabay na nasasaktan at nag hahanap ng pag asa Ang salitang SANA ngayoy  kaakibat sa bawat buntong hininga Sana naghintay lang ako, Sana mas nagging matapang akong mahalin ka at harapin ang bukas ng walang pag aalinlangan, Sana ikay pinaghawakan at ipinaglaban sa tadhanang naghahamon at sa pagkakataong hindi nakiki ayon Ginamit kong salita ay parang kalasag Bilang pansalag sa naka umang katotohanan. Isinulat ko ito upang pagmukhain akong matapang Na mistulang  lumalaban ng walang pag aalilangan. Tangapin na natin hindi sa lahat ng panahon ang mga bagay sa atin ay naaayon sa kung paano natin gusto ito’y ating matatamo. Kaya mahal paalam........
Continue reading...
27
Gaano ba kadaling ipagwalang-bahala ang isang bagay? Iniisip mo parin ba ang kasiyahan, O hindi mo na namamalayan , ang iyong kapalaran? Marahil ngayo'y hindi mo pa naiisip ,na Kinabukasan ngingiti ka parin ba o, Palihim ka nalang sisilip. Tignan mo ang kapwa mo kayod-kalabaw buong buhay Habang ikaw nakaupo ka lang nakaharap sa modernong teknolohiya, Sinusubuan ng pera at habang buhay ka na yatang magiging buhay maharlika, Ano? Magmamasid ka nalang ba sa nangyayari? O iisipin mo nalang ang ginawa mo nung nakaraan, Malagim na nakaraan na dinadala mo sa kasalukuyan Hindi puro kasiyahan ang takbo ng buhay ng tao Kailangan din ng kahirapan,kalungkutan para makamit ang inaasam-asam, Huwag kang tumunganga kumilos ka , Ano? Hahanap ka ba ng paraan o ngingitian mo na lamang? O iaasa mo nalang sa ibang tao , o sa pagod **** mga magulang, Na nakaupo ka nalang hindi kumikilos naghihintay ng pera ni Juan?
0
Nov 16, 2017
Nov 16, 2017 at 11:56 AM UTC
Johnad
T(Ano?)ng
Gaano ba kadaling ipagwalang-bahala ang isang bagay? Iniisip mo parin ba ang kasiyahan, O hindi mo na namamalayan , ang iyong kapalaran? Marahil ngayo'y hindi mo pa naiisip ,na Kinabukasan ngingiti ka parin ba o, Palihim ka nalang sisilip. Tignan mo ang kapwa mo kayod-kalabaw buong buhay Habang ikaw nakaupo ka lang nakaharap sa modernong teknolohiya, Sinusubuan ng pera at habang buhay ka na yatang magiging buhay maharlika, Ano? Magmamasid ka nalang ba sa nangyayari? O iisipin mo nalang ang ginawa mo nung nakaraan, Malagim na nakaraan na dinadala mo sa kasalukuyan Hindi puro kasiyahan ang takbo ng buhay ng tao Kailangan din ng kahirapan,kalungkutan para makamit ang inaasam-asam, Huwag kang tumunganga kumilos ka , Ano? Hahanap ka ba ng paraan o ngingitian mo na lamang? O iaasa mo nalang sa ibang tao , o sa pagod **** mga magulang, Na nakaupo ka nalang hindi kumikilos naghihintay ng pera ni Juan?
Continue reading...
18
Ang sarap pakinggan ng mga kanta sa Radyo Mp3 Player Tv o kahit saan mo pa yan nariinig Masarap pakinggan lalo na pag damang dama mo Iba't ibang klase ang mararamdaman mo pag makikinig ka sa mga kanta Malungkot,masaya,naiiyak,natatawa,kinikilig,naiinis Masarap kumanta lalo na pag ikaw lang mag-isa kasi walang nakakarinig sayo Pero mas kumanta kung kasama mo yung taong inaalayan mo nito Yung taong minsan kang pinsaya Yung taong minsan kang pinalungkot Yung taong minsan kang pinaiyak Yung taong minsan kang pinakaba Yung taong minsan kang pinatawa Pero pano kung yung taong inalayan mo ng kanta minsan kang pinasaya minsan kang pinalungkot minsan kang pinakaba minsan kang pinatawa Eh nawala na Paano na Ano gagawin mo Ano pang kakantahin mo Ano iisipin **** paraan para bumalik siya Kapag naririnig mo yung kantang minsan niyong kinanta ng sabay nalulunkot ka,naiiyak,naiinis kasi pinakawalan mo siya Iniwan ka niya Iniwan ka Iniwan Yan yung mga salitang mariririnig mo kapag makikinig ng mga kanta
0
Dec 5, 2015
Dec 5, 2015 at 11:27 AM UTC
VirtusPro
Kanta
Ang sarap pakinggan ng mga kanta sa Radyo Mp3 Player Tv o kahit saan mo pa yan nariinig Masarap pakinggan lalo na pag damang dama mo Iba't ibang klase ang mararamdaman mo pag makikinig ka sa mga kanta Malungkot,masaya,naiiyak,natatawa,kinikilig,naiinis Masarap kumanta lalo na pag ikaw lang mag-isa kasi walang nakakarinig sayo Pero mas kumanta kung kasama mo yung taong inaalayan mo nito Yung taong minsan kang pinsaya Yung taong minsan kang pinalungkot Yung taong minsan kang pinaiyak Yung taong minsan kang pinakaba Yung taong minsan kang pinatawa Pero pano kung yung taong inalayan mo ng kanta minsan kang pinasaya minsan kang pinalungkot minsan kang pinakaba minsan kang pinatawa Eh nawala na Paano na Ano gagawin mo Ano pang kakantahin mo Ano iisipin **** paraan para bumalik siya Kapag naririnig mo yung kantang minsan niyong kinanta ng sabay nalulunkot ka,naiiyak,naiinis kasi pinakawalan mo siya Iniwan ka niya Iniwan ka Iniwan Yan yung mga salitang mariririnig mo kapag makikinig ng mga kanta
Continue reading...
29
Sarili mo lang ang palaging iniisip mo,
 Samantalang siya ay nakatuon sa kapakanan mo, Hindi umiikot sa iyo ang mundo,
 Katulad ng hindi masusunod ang lahat ng iyong gusto. Ayusin mo ako, pagmamakaawa mo,
 Hindi mo ba alam na siya yaring nababasag ang pagkatao?
 Bawat haginit, bawat piraso,
 Buuin mo ako, iyan ang utos mo. Wala kang mararating kung sarili mo lang ang iisipin, Para kang isang pating na kahit anong lamon ay tila gutom pa rin,
 Paano kang mabubuo kung ang kahapo'y binabalikan mo,
 Bakit hindi mo subukang tumingin sa kung anong nasa harap mo? Aking kaibigan, wag kang magpakahangal,
 Sa larangan ng pag-ibig ay walang mahahalal,
 Kung ika'y makasarili, walang magtatagal,
 Puso'y mawawasak, dila'y laging mauutal. Tulungan mo akong buuin ang sarili ko,
 Ikaw ang kailangan ko, ang siyang wika mo, 
Hindi magtatagumpay, pagkat sarili'y hinihimlay,
 Sa bakas ng kahapon ika'y ayaw maglubay. Ito na ang huling tulang isusulat para sa iyo,
 Kung hindi mo pa rin bubuksan ang isip mo'y bahala ka na sa buhay mo,
 Aking kaibigan, isipin mo ang kaniyang kapakanan, Huwag mo na sanang hintayin na ikaw ang siyang mawalan.
0
Apr 12, 2016
Apr 12, 2016 at 5:51 AM UTC
ajgm
Aking payo.
Sarili mo lang ang palaging iniisip mo,
 Samantalang siya ay nakatuon sa kapakanan mo, Hindi umiikot sa iyo ang mundo,
 Katulad ng hindi masusunod ang lahat ng iyong gusto. Ayusin mo ako, pagmamakaawa mo,
 Hindi mo ba alam na siya yaring nababasag ang pagkatao?
 Bawat haginit, bawat piraso,
 Buuin mo ako, iyan ang utos mo. Wala kang mararating kung sarili mo lang ang iisipin, Para kang isang pating na kahit anong lamon ay tila gutom pa rin,
 Paano kang mabubuo kung ang kahapo'y binabalikan mo,
 Bakit hindi mo subukang tumingin sa kung anong nasa harap mo? Aking kaibigan, wag kang magpakahangal,
 Sa larangan ng pag-ibig ay walang mahahalal,
 Kung ika'y makasarili, walang magtatagal,
 Puso'y mawawasak, dila'y laging mauutal. Tulungan mo akong buuin ang sarili ko,
 Ikaw ang kailangan ko, ang siyang wika mo, 
Hindi magtatagumpay, pagkat sarili'y hinihimlay,
 Sa bakas ng kahapon ika'y ayaw maglubay. Ito na ang huling tulang isusulat para sa iyo,
 Kung hindi mo pa rin bubuksan ang isip mo'y bahala ka na sa buhay mo,
 Aking kaibigan, isipin mo ang kaniyang kapakanan, Huwag mo na sanang hintayin na ikaw ang siyang mawalan.
Continue reading...
24
nagsimula sa simpleng kamustahan, nagkakilala't nagkamabutihan, 'di inakalang lalalim, ang pag-iibigang akala'y tunay. dumaan ang ilang araw, umaga, tanghali at gabi, ikaw ang tanging kausap, laging sa isip kahit 'di man matanaw. habang tumatagal ay, palalim ng palalim ang nadarama, puso ko'y patay na patay, sa'yong pagkataong ubod ng ganda. ngunit sa isang iglap, wala pang dalawang kurap, ako'y iyong nilisan, at 'di na binalikan. 'yun pala ikaw ay, may iniirog nang kay tagal, 'di mawari ang nadama, ako'y tila nasaktan. akala ko ay ika'y akin, 'pagkat ako'y paga-ari mo, akala'y parehas ng nadarama, 'yun pala'y nagkamali lamang ako. kailan kaya kita malilimutan, at 'di na iisipin pa, inalay na pagmamahal, akala'y masusuklian na.
0
Mar 25, 2016
Mar 25, 2016 at 10:57 AM UTC
canisha-arcilla
tula
nagsimula sa simpleng kamustahan, nagkakilala't nagkamabutihan, 'di inakalang lalalim, ang pag-iibigang akala'y tunay. dumaan ang ilang araw, umaga, tanghali at gabi, ikaw ang tanging kausap, laging sa isip kahit 'di man matanaw. habang tumatagal ay, palalim ng palalim ang nadarama, puso ko'y patay na patay, sa'yong pagkataong ubod ng ganda. ngunit sa isang iglap, wala pang dalawang kurap, ako'y iyong nilisan, at 'di na binalikan. 'yun pala ikaw ay, may iniirog nang kay tagal, 'di mawari ang nadama, ako'y tila nasaktan. akala ko ay ika'y akin, 'pagkat ako'y paga-ari mo, akala'y parehas ng nadarama, 'yun pala'y nagkamali lamang ako. kailan kaya kita malilimutan, at 'di na iisipin pa, inalay na pagmamahal, akala'y masusuklian na.
Continue reading...
28
Susulatan kita ngayon at wala kang iisipin lamang kundi ngayon Kahit bukas ay basahin mo ito isipin **** ito'y ngayon Kahit basahin mo ito pagkaraan ng mga linggo, buwan at taon pagkatandaang ito'y ngayon Ngayon at walang bukas, dahil ang bukas ay ngayon Ngayon lamang, ngayon lang, ngayon. Ikaw ay mamahalin hanggang ngayon na lamang Patawad aking mahal dahil mahal kita ngayon Ako'y nalulumbay dahil ang pagmamahal mo'y hindi matanaw kahit sa bukas Dahil ito'y pinalasap mo na at pinapalasap pa sa ibang tao sa iyong kahapon Sa kahapon lamang, kahapon lang, kahapon. Wag sana mahal sa aking sulat ika'y maguluhan Dahil mahal ng isinulat ko itong damdamin para sayo'y di naguluhan Intindihin mo na lang gaya ng pag intindi ko, Pag intindi ko sa nararamdaman ko sayo na hanggang ngayon na lamang Ngayon lamang, ngayon lang, ngayon. Habang isinusulat ko ito ngayon ako'y umiiyak hindi upang iyong kaawan Umiiyak ako dahil mahal kita ngayon Dahil una pa lamang kitang masilayan Sinambit na agad ng puso ko na mamahalin kiya ngayon Ngayon lamang, ngayon lang, ngayon. Wag sana ang sulat ko ay iyong itapon Itapon na para bang ito'y sulat ko kahapon Sapagkat ito'y sulat ko ngayon Basahin kapag naiisip na pagmamahal ni isa sayo'y wala at isipin ang ngayon Ngayon lamang, ngayon lang, ngayon. Kailangang tapusin na ang sulat ko sayo aking sinta Dahil ako'y hindi na makahinga Ako'y magpapaalam na ngunit nais pang magkatha ng mga kataga Kataga na hanggang ngayon ko na lamang kayang ikatha Mahal na mhal kita, mahal kita, o mahal aking sinta. Sana'y iyong tandaan na walang hangganan Ang tanging mayroon ay ngayon lamang. Ang pagmamahal ko sayo'y walang wakas Dahil walang wakas kundi ngayon lamang Paalam mahal, hanggang sa ngayon.
0
Jan 29, 2017
Jan 29, 2017 at 2:09 AM UTC
micaela-molina-ventura
"Ngayon"
Susulatan kita ngayon at wala kang iisipin lamang kundi ngayon Kahit bukas ay basahin mo ito isipin **** ito'y ngayon Kahit basahin mo ito pagkaraan ng mga linggo, buwan at taon pagkatandaang ito'y ngayon Ngayon at walang bukas, dahil ang bukas ay ngayon Ngayon lamang, ngayon lang, ngayon. Ikaw ay mamahalin hanggang ngayon na lamang Patawad aking mahal dahil mahal kita ngayon Ako'y nalulumbay dahil ang pagmamahal mo'y hindi matanaw kahit sa bukas Dahil ito'y pinalasap mo na at pinapalasap pa sa ibang tao sa iyong kahapon Sa kahapon lamang, kahapon lang, kahapon. Wag sana mahal sa aking sulat ika'y maguluhan Dahil mahal ng isinulat ko itong damdamin para sayo'y di naguluhan Intindihin mo na lang gaya ng pag intindi ko, Pag intindi ko sa nararamdaman ko sayo na hanggang ngayon na lamang Ngayon lamang, ngayon lang, ngayon. Habang isinusulat ko ito ngayon ako'y umiiyak hindi upang iyong kaawan Umiiyak ako dahil mahal kita ngayon Dahil una pa lamang kitang masilayan Sinambit na agad ng puso ko na mamahalin kiya ngayon Ngayon lamang, ngayon lang, ngayon. Wag sana ang sulat ko ay iyong itapon Itapon na para bang ito'y sulat ko kahapon Sapagkat ito'y sulat ko ngayon Basahin kapag naiisip na pagmamahal ni isa sayo'y wala at isipin ang ngayon Ngayon lamang, ngayon lang, ngayon. Kailangang tapusin na ang sulat ko sayo aking sinta Dahil ako'y hindi na makahinga Ako'y magpapaalam na ngunit nais pang magkatha ng mga kataga Kataga na hanggang ngayon ko na lamang kayang ikatha Mahal na mhal kita, mahal kita, o mahal aking sinta. Sana'y iyong tandaan na walang hangganan Ang tanging mayroon ay ngayon lamang. Ang pagmamahal ko sayo'y walang wakas Dahil walang wakas kundi ngayon lamang Paalam mahal, hanggang sa ngayon.
Continue reading...
35
Oh kay gandang pagmasdan ang mga patak ng ulan Tila musika sa pandinig kapag ito'y bumabagsak sa bawat bubungan Animo nag-aanyayang tayo'y maligo't magtampisaw Kasabay ng mga bata na masayang naglalaro sa lansangan Aking naaalala noong ako'y bata pa Ang lagi kong dalangin, nawa'y bumuhos ang ulan Upang ako'y maligo't maglaro kasama ng aking mga kaibigan Hindi alintana kung may kidlat na paparating Basta't masaya kaming naglalaro sa kabukiran Noon, masaya na kami kapag umuulan Dahil hudyat na iyon ng aming paglalaro sa malakas na ulan At kapag tumigil na, si Ina'y nagluluto ng ginatan Upang mainitan daw ang aming mga tiyan Sa paglipas ng henerasyon, nabibilang na sa aking daliri ang mga batang naglalaro sa ulan Marahil mas ninanais na lamang nilang maglaro at humawak ng gadget kaysa magtampisaw Ang ilan nama'y takot magkasakit dala ng ulan Ngunit, kung inyong iisipin ang ulan ay biyaya ng Maykapal Nakabubuti ito sa ating mga katawan Kaya laking pasasalamat ko sa Maykapal Dahil naranasan ko ang maglaro't magtampisaw noong ako'y bata pa Hindi tulad ngayong henerasyon, na ang tanging ginagawa'y humawak at maglaro ng gadget Nakakalimutan na ata na sila'y musmos pa lamang upang maranasan ang saya ng kamusmusan
0
Jun 11, 2018
Jun 11, 2018 at 5:46 AM UTC
itsme-alona
Ulan
Oh kay gandang pagmasdan ang mga patak ng ulan Tila musika sa pandinig kapag ito'y bumabagsak sa bawat bubungan Animo nag-aanyayang tayo'y maligo't magtampisaw Kasabay ng mga bata na masayang naglalaro sa lansangan Aking naaalala noong ako'y bata pa Ang lagi kong dalangin, nawa'y bumuhos ang ulan Upang ako'y maligo't maglaro kasama ng aking mga kaibigan Hindi alintana kung may kidlat na paparating Basta't masaya kaming naglalaro sa kabukiran Noon, masaya na kami kapag umuulan Dahil hudyat na iyon ng aming paglalaro sa malakas na ulan At kapag tumigil na, si Ina'y nagluluto ng ginatan Upang mainitan daw ang aming mga tiyan Sa paglipas ng henerasyon, nabibilang na sa aking daliri ang mga batang naglalaro sa ulan Marahil mas ninanais na lamang nilang maglaro at humawak ng gadget kaysa magtampisaw Ang ilan nama'y takot magkasakit dala ng ulan Ngunit, kung inyong iisipin ang ulan ay biyaya ng Maykapal Nakabubuti ito sa ating mga katawan Kaya laking pasasalamat ko sa Maykapal Dahil naranasan ko ang maglaro't magtampisaw noong ako'y bata pa Hindi tulad ngayong henerasyon, na ang tanging ginagawa'y humawak at maglaro ng gadget Nakakalimutan na ata na sila'y musmos pa lamang upang maranasan ang saya ng kamusmusan
Continue reading...
22
Paano nga ba nagsimula ang lahat? Kahit ako ay naguguluhan Sa damdaming di ko lubos maintindihan Bakit sa dinami-dami ng tao sa mundo Bakit ikaw pa? Di ko matanggap na ako'y Nahulog na sayo ng tuluyan Nakakatawa mang pakinggan Pero sino ba sila, ikaw? Para damdamin koy husgahan? Di man tayo personal na magkakilala Pero bakit yung puso ko Parang matagal na kitang kilala? Lihim kitang nagugustuhan sa higit pa sa iyong nalalaman. Pag-ibig na kaya ito? Ito na ba ang kinatatakutan kung mangyari? Ang umibig sa taong ni minsan ay di Kayang suklian ang pagsintang aking nararamdaman? Sana dumating ang araw na kahit minsan lang Mawala ka naman sa isip ko Kasi kahit saan ako magpunta Ikaw lang ang laman ng isip ko Kung kamusta ka kaya? Kumain ka na ba? Anong ginagawa mo ng ganitong oras? Kung naiisip mo din ba ako? Tila kay daming laman ng isip ko Pero ikaw lang talaga ang nakarating sa puso ko Lagi naman ganyan eh. Puro na lang ikaw? Minsan natanong ko din sa sarili ko. Kelan kaya magiging ako? Yung tipong ako naman ang iisipin mo, maging laman ng puso at damdamin mo. Kahangalan mang maituturing Ngunit paano nga ba mapipigilan Ang bugso ng damdamin? Aasa ba ako? O tuluyan ko na lang Limutin itong aking nararamdaman?
0
Mar 23, 2016
Mar 23, 2016 at 9:33 PM UTC
Weirdygurl
Pag-ibig na kaya?
Paano nga ba nagsimula ang lahat? Kahit ako ay naguguluhan Sa damdaming di ko lubos maintindihan Bakit sa dinami-dami ng tao sa mundo Bakit ikaw pa? Di ko matanggap na ako'y Nahulog na sayo ng tuluyan Nakakatawa mang pakinggan Pero sino ba sila, ikaw? Para damdamin koy husgahan? Di man tayo personal na magkakilala Pero bakit yung puso ko Parang matagal na kitang kilala? Lihim kitang nagugustuhan sa higit pa sa iyong nalalaman. Pag-ibig na kaya ito? Ito na ba ang kinatatakutan kung mangyari? Ang umibig sa taong ni minsan ay di Kayang suklian ang pagsintang aking nararamdaman? Sana dumating ang araw na kahit minsan lang Mawala ka naman sa isip ko Kasi kahit saan ako magpunta Ikaw lang ang laman ng isip ko Kung kamusta ka kaya? Kumain ka na ba? Anong ginagawa mo ng ganitong oras? Kung naiisip mo din ba ako? Tila kay daming laman ng isip ko Pero ikaw lang talaga ang nakarating sa puso ko Lagi naman ganyan eh. Puro na lang ikaw? Minsan natanong ko din sa sarili ko. Kelan kaya magiging ako? Yung tipong ako naman ang iisipin mo, maging laman ng puso at damdamin mo. Kahangalan mang maituturing Ngunit paano nga ba mapipigilan Ang bugso ng damdamin? Aasa ba ako? O tuluyan ko na lang Limutin itong aking nararamdaman?
Continue reading...
36
Ikaw at ako Tayo Meron bang ganun? Oo, sabi mo Isipin natin ang tayo Isipin natin kung ano ang Nangyari at mangyayari pa Isipin natin Hindi ang ating sarili kundi.. Tayo Meron bang ganun? Oo, sabi ko Sa tuwing magkatugma ang ating mga mata Iyo’y kumikislap, sinasabing Oo, tayo talaga Magkadikit ang mga kamay Doon ako’y tila nalulusaw Sa init ng mga palad **** Aking naging tahanan na Sa tingin ko ba meron talaga? Oo, sabi ko. Hindi ka maiiwan Hindi kita iiwan Hindi kita kayang iwan. Hanggang sa huli, Tayo. Oo, pero nawala ka Iniwan ako sa ere Ganun naman talaga Nagsimula ang mga Sakit ng nakaraan, Akala ko'y kaya kong Pahilumin ang sakit ng Mga pag-ibig **** Noon iniwan ka At babalikan **** muli Balikan mo akong muli Na parang wala Tayo ulit Tayo na Tayo pa Masakit. Asahan **** andito parin Hindi ko iisipin ang ako Kundi Tayo. Masakit. Paano ba bumitaw? Kung nakalimutan ko ng isipin Ang sarili Dahil nga, Tayo di ba? Paano ba maging tayo? Hanggang ngayo'y Wala ka pa.
0
Jul 22, 2016
Jul 22, 2016 at 12:58 AM UTC
chrisseritarose
TAYO, PERO..
Ikaw at ako Tayo Meron bang ganun? Oo, sabi mo Isipin natin ang tayo Isipin natin kung ano ang Nangyari at mangyayari pa Isipin natin Hindi ang ating sarili kundi.. Tayo Meron bang ganun? Oo, sabi ko Sa tuwing magkatugma ang ating mga mata Iyo’y kumikislap, sinasabing Oo, tayo talaga Magkadikit ang mga kamay Doon ako’y tila nalulusaw Sa init ng mga palad **** Aking naging tahanan na Sa tingin ko ba meron talaga? Oo, sabi ko. Hindi ka maiiwan Hindi kita iiwan Hindi kita kayang iwan. Hanggang sa huli, Tayo. Oo, pero nawala ka Iniwan ako sa ere Ganun naman talaga Nagsimula ang mga Sakit ng nakaraan, Akala ko'y kaya kong Pahilumin ang sakit ng Mga pag-ibig **** Noon iniwan ka At babalikan **** muli Balikan mo akong muli Na parang wala Tayo ulit Tayo na Tayo pa Masakit. Asahan **** andito parin Hindi ko iisipin ang ako Kundi Tayo. Masakit. Paano ba bumitaw? Kung nakalimutan ko ng isipin Ang sarili Dahil nga, Tayo di ba? Paano ba maging tayo? Hanggang ngayo'y Wala ka pa.
Continue reading...
55
Ito na ang huling araw na iisipin ki*Ta talikuran ang lahat ng alaa***La rawan natin ay itatago sa basura***Han da na ako na ikaw ay kalimutan*
0
Aug 12, 2015
Aug 12, 2015 at 11:25 AM UTC
inggo
Makinig ka kasi
Ito na ang huling araw na iisipin ki*Ta talikuran ang lahat ng alaa***La rawan natin ay itatago sa basura***Han da na ako na ikaw ay kalimutan*
Continue reading...
4
Espesyal ang tula na ito kasi para 'to sa taong gusto ko,pero 'di ko alam kung tulad ko rin ba'y gusto niya ko. Para 'to sa mga taong minsan nang umasa sa taong mahal nila, minsan na naging tanga at minsan na naging hibang sa kanya. Noong una ka pa lang nakita 'Dii pa sumagi sa isip ko na isipin na gustohin ka Hanggang isang araw,nagulat ako dahil lumapit at kinausap mo. Bigla-bigla ka nalang nagkwento at sobrang nanibago ako sayo. Ang daldal mo rin pala! Sigurado magiging magkasundo tayong dalawa Hanggang sa mga sumunod na araw at buwan Dun ko lang na pagtanto na magiging kuntento na pala ako Magiging kuntento na pala ako sayo. Ang dami nating gusto Pero ang pinaka paborito talaga natin ay ang sabay mag-timpla sa anumang oras ng "Kape" Wala tayong iniintindi basta may ikaw at ako at ang mainit nating kape na pilit nating itinatanong Kung bakit nga natin ito naging paborito? Kung bakit nga ba kita gusto? Sabay mag kape at nag-kukwentuhan ng kung ano-ano lang para humaba lang ang ating usapan habang nakatingin sa kalangitan. Hanggang isang araw nagbago nalang ang ihip ng hangin at mayroong 'di maipaliwanag na kadahilan at bigla nalang ako sayo'y tumabang Bigla-biglaan na may dumating na iba at gumambala sa anumang mayroon sa ating dalawa. Yung dating ikaw at ako lang,napalitan ng siya at ikaw nalang Kaya ako nalang ang nagparaya at dumistansiya Para maging masaya ka na. Kahit ang totoo,mas masaya ka naman sa akin talaga. Pero 'diko na pipilitin pa Na mapasa akin ka pa Diko na iisipin pa kung sa paanong paraan kita mababawi sa kanya At kung paano ka babalik sa piling ko habang nasa piling ka pa niya. Diko alam kung pa'no? Hirap maki-pag sabayan at makipag unahan sa taong sa iba nakalaan Hirap maki-pag agawan ng oras at atensiyon mo habang may nagmamay-ari na sayo. Siguro nga natakot lang akong sabihin sayo ang totoo Na gusto kita! Kahit alam ko may gusto kang iba! Na alam ko iba ang hanap mo at hindi 'yun ako Hindi mo ko makita kasi kahit kailan 'di mo ko magugustuhan Kahit kailan 'di mo ko papahalagahan Kahit kailan 'di mo ko kayang mahalin kasi ako'y kaibigan lang At kahit kailan 'di mo kayang mahalin ako tulad ng pagmamahal na napapadama ko sayo Pero ok lang. Sumusuko na nga rin ako sa kakahintay Pero itong puso pilit paring umaasa na baka pag nalaman mo ang totoo baka magustuhan mo rin ako Baka bumalik ang oras na para bang may "Tayo" Kahit ang totoo ang turing mo lang naman sa akin ay kaibigan mo Kaibigan mo na patago na umiibig sayo Na hanggang ngayon wala ka parin ka alam-alam na ito'y seryoso. Walang biro. Kaibigan mo na laging nandyan sa tabi mo, Pero iba ang hinahanap mo. Iba ang gusto mo. Sana ako nalang! Sana tayo nalang! Sana magkaroon ako ng pagkakataong maging tayo Nang sa ganun ay 'di na mahirapan pa na umasa pa sayo Umasa na mamahalin mo Umasa na magiging ikaw at ako Pero salamat nalang dahil naging parte ka ng masayang ala-ala ko Salamat kasi naging maganda kang inspirasyon ko Dahil kung wala ka at kundi dahil sayo Di ko mabubuo ang ako sa pagkawala mo Sa piling ko.
0
Mar 10, 2021
Mar 10, 2021 at 7:54 AM UTC
Paudebelen
" Sana Ako Nalang "
Espesyal ang tula na ito kasi para 'to sa taong gusto ko,pero 'di ko alam kung tulad ko rin ba'y gusto niya ko. Para 'to sa mga taong minsan nang umasa sa taong mahal nila, minsan na naging tanga at minsan na naging hibang sa kanya. Noong una ka pa lang nakita 'Dii pa sumagi sa isip ko na isipin na gustohin ka Hanggang isang araw,nagulat ako dahil lumapit at kinausap mo. Bigla-bigla ka nalang nagkwento at sobrang nanibago ako sayo. Ang daldal mo rin pala! Sigurado magiging magkasundo tayong dalawa Hanggang sa mga sumunod na araw at buwan Dun ko lang na pagtanto na magiging kuntento na pala ako Magiging kuntento na pala ako sayo. Ang dami nating gusto Pero ang pinaka paborito talaga natin ay ang sabay mag-timpla sa anumang oras ng "Kape" Wala tayong iniintindi basta may ikaw at ako at ang mainit nating kape na pilit nating itinatanong Kung bakit nga natin ito naging paborito? Kung bakit nga ba kita gusto? Sabay mag kape at nag-kukwentuhan ng kung ano-ano lang para humaba lang ang ating usapan habang nakatingin sa kalangitan. Hanggang isang araw nagbago nalang ang ihip ng hangin at mayroong 'di maipaliwanag na kadahilan at bigla nalang ako sayo'y tumabang Bigla-biglaan na may dumating na iba at gumambala sa anumang mayroon sa ating dalawa. Yung dating ikaw at ako lang,napalitan ng siya at ikaw nalang Kaya ako nalang ang nagparaya at dumistansiya Para maging masaya ka na. Kahit ang totoo,mas masaya ka naman sa akin talaga. Pero 'diko na pipilitin pa Na mapasa akin ka pa Diko na iisipin pa kung sa paanong paraan kita mababawi sa kanya At kung paano ka babalik sa piling ko habang nasa piling ka pa niya. Diko alam kung pa'no? Hirap maki-pag sabayan at makipag unahan sa taong sa iba nakalaan Hirap maki-pag agawan ng oras at atensiyon mo habang may nagmamay-ari na sayo. Siguro nga natakot lang akong sabihin sayo ang totoo Na gusto kita! Kahit alam ko may gusto kang iba! Na alam ko iba ang hanap mo at hindi 'yun ako Hindi mo ko makita kasi kahit kailan 'di mo ko magugustuhan Kahit kailan 'di mo ko papahalagahan Kahit kailan 'di mo ko kayang mahalin kasi ako'y kaibigan lang At kahit kailan 'di mo kayang mahalin ako tulad ng pagmamahal na napapadama ko sayo Pero ok lang. Sumusuko na nga rin ako sa kakahintay Pero itong puso pilit paring umaasa na baka pag nalaman mo ang totoo baka magustuhan mo rin ako Baka bumalik ang oras na para bang may "Tayo" Kahit ang totoo ang turing mo lang naman sa akin ay kaibigan mo Kaibigan mo na patago na umiibig sayo Na hanggang ngayon wala ka parin ka alam-alam na ito'y seryoso. Walang biro. Kaibigan mo na laging nandyan sa tabi mo, Pero iba ang hinahanap mo. Iba ang gusto mo. Sana ako nalang! Sana tayo nalang! Sana magkaroon ako ng pagkakataong maging tayo Nang sa ganun ay 'di na mahirapan pa na umasa pa sayo Umasa na mamahalin mo Umasa na magiging ikaw at ako Pero salamat nalang dahil naging parte ka ng masayang ala-ala ko Salamat kasi naging maganda kang inspirasyon ko Dahil kung wala ka at kundi dahil sayo Di ko mabubuo ang ako sa pagkawala mo Sa piling ko.
Continue reading...
60
matagal ko na rin 'tong iniisip hangga't maaga pa, ako'y bibitaw na dahil alam ko una pa lang sa huli ako'y masasaktan masakit man para sa akin pero bakit ba hindi ko kayang tanggapin? na ako at ako lamang ang nagmamahal na ako lamang ang maghihintay ng ka'y tagal alam kong dapat hindi ko 'to iisipin dapat wala na akong dapat hangarin na higit pa sa dapat kong damdamin dahil kahit kailanman alam kong hindi mo ito maibabalik pilit man kitang layuan ako yung mas nahihirapan bakit ba ganyan ang iyong mga titig? lalo tuloy akong nasasabik... bakit nga ba hindi ka pwedeng maging akin? eng trans: I've been thinking about this for a while As soon as possible, I should let go Cause from the start, I know I'll get hurt in the end It hurts for my part but why can't I accept it? that it is me, and only me that keeps on loving you that it is only me that will have to wait for too long I know I shouldn't be thinking of this I shouldn't even yearn for more for something greater than I should feel Because I know that you'll never return it I tried to keep my distance But it is me that's suffering Why are your stares like that? I'm getting more eager... why isn't it possible for you to be mine?
0
Feb 11, 2017
Feb 11, 2017 at 7:35 AM UTC
wintermaiden
bakit? (why?)
matagal ko na rin 'tong iniisip hangga't maaga pa, ako'y bibitaw na dahil alam ko una pa lang sa huli ako'y masasaktan masakit man para sa akin pero bakit ba hindi ko kayang tanggapin? na ako at ako lamang ang nagmamahal na ako lamang ang maghihintay ng ka'y tagal alam kong dapat hindi ko 'to iisipin dapat wala na akong dapat hangarin na higit pa sa dapat kong damdamin dahil kahit kailanman alam kong hindi mo ito maibabalik pilit man kitang layuan ako yung mas nahihirapan bakit ba ganyan ang iyong mga titig? lalo tuloy akong nasasabik... bakit nga ba hindi ka pwedeng maging akin? eng trans: I've been thinking about this for a while As soon as possible, I should let go Cause from the start, I know I'll get hurt in the end It hurts for my part but why can't I accept it? that it is me, and only me that keeps on loving you that it is only me that will have to wait for too long I know I shouldn't be thinking of this I shouldn't even yearn for more for something greater than I should feel Because I know that you'll never return it I tried to keep my distance But it is me that's suffering Why are your stares like that? I'm getting more eager... why isn't it possible for you to be mine?
Continue reading...
36
At yun nga, Inakala ko wala na nga, Ngunit may karugtong pa nga, Ang librong hinulog sa banga, Saan na nga? Nag wakas ang kwentong tula?, Ating baguhin at gawing Dula, Ang mga nangyaring hula, Na pwede pa nating baguhin mula simula. Ngunit nabago na ang ihip ng hangin, Hindi ko na alam ang iisipin, Gusto kong silipin Ang mundong dapat sana'y atin, Dahil inakala ko'y wala na nga, Ngunit heto't bumalik ka nga, Upang ako'y muling malito saking nararamdaman, ikanga, tulad nung isang awitin,Mas mahal na kita ngayon,Ngunit pambihirang buhay to, Kaibigan nalang ako, Ng isang Prinsesang nakatira sa kastilyo, ayoko na dahil wala ng kabuluhan ang sinusulat ko, para akong tanga, mema post lang, bahala na.. pambihira... salamat sa pagbabasa. thuglife tayo..xD
0
Nov 4, 2016
Nov 4, 2016 at 6:20 AM UTC
josephfloreta
Mas Mahal na kita Ngayon!!
At yun nga, Inakala ko wala na nga, Ngunit may karugtong pa nga, Ang librong hinulog sa banga, Saan na nga? Nag wakas ang kwentong tula?, Ating baguhin at gawing Dula, Ang mga nangyaring hula, Na pwede pa nating baguhin mula simula. Ngunit nabago na ang ihip ng hangin, Hindi ko na alam ang iisipin, Gusto kong silipin Ang mundong dapat sana'y atin, Dahil inakala ko'y wala na nga, Ngunit heto't bumalik ka nga, Upang ako'y muling malito saking nararamdaman, ikanga, tulad nung isang awitin,Mas mahal na kita ngayon,Ngunit pambihirang buhay to, Kaibigan nalang ako, Ng isang Prinsesang nakatira sa kastilyo, ayoko na dahil wala ng kabuluhan ang sinusulat ko, para akong tanga, mema post lang, bahala na.. pambihira... salamat sa pagbabasa. thuglife tayo..xD
Continue reading...
30
Sinasaktan ka lang n'ya. At hindi sa paraan ng salita. Pisikal. Sinasaktan ka lang n'ya. At masakit na hindi ka n'ya sinasaktan sa paraang alam kong mas masakit, damdamin. Dahil kahit ano pang sabihin ng iba na mas masakit masaktan ang damdamin kaysa pisikal, ay mas gugustuhin kong umiyak ka dahil minura o sinisi, kaysa sakal sa leeg at sugat sa labi. Masakit, kung iisipin ang suntok sa mukha, o harangan ang paghinga sa pamamagitan ng unan. Masakit, na sa lahat ng sasaktan ay ikaw pa. Prinsesa, inalagaan ng ilang taon bilang kaibigan upang makita lamang ang mga pasa sa braso, sugat sa puso, mukhang maamo na nilamon ng pait. Pero nakaka ngiti pa rin sa akin na para bang walang nangyari. Higpit ng yakap na para bang walang sakit na iniinda. Tawa na kay lakas na wari mo'y hindi umiyak kagabi. Gabi-gabi kong iniisip kung anong ginagawa mo, hindi, kung anong ginagawa n'ya sayo. Dahil bukod sa saya na naibibigay n'ya sa bawat halik, o yakap, o talik ay mas nangingibabaw ang sakit mula sa suntok, sampal at sigaw. Pero sa sulok ng aking utak ay mas mapapasaya kita. Oo, naisip ko na ito dati, at mas iniisip pa ngayon. Alam ko namang malabo ang mga pangyayari dati pero mas lumilinaw na ngayon. Sa mga panaginip lang dati nangyayari, isasabuhay na ngayon. Mahal kita at hindi ka dapat mapa sa kanya. Dahil una pa lamang kitang nakita , ay akin ka na.
0
Oct 19, 2019
Oct 19, 2019 at 3:54 AM UTC
randomguyy
276
Sinasaktan ka lang n'ya. At hindi sa paraan ng salita. Pisikal. Sinasaktan ka lang n'ya. At masakit na hindi ka n'ya sinasaktan sa paraang alam kong mas masakit, damdamin. Dahil kahit ano pang sabihin ng iba na mas masakit masaktan ang damdamin kaysa pisikal, ay mas gugustuhin kong umiyak ka dahil minura o sinisi, kaysa sakal sa leeg at sugat sa labi. Masakit, kung iisipin ang suntok sa mukha, o harangan ang paghinga sa pamamagitan ng unan. Masakit, na sa lahat ng sasaktan ay ikaw pa. Prinsesa, inalagaan ng ilang taon bilang kaibigan upang makita lamang ang mga pasa sa braso, sugat sa puso, mukhang maamo na nilamon ng pait. Pero nakaka ngiti pa rin sa akin na para bang walang nangyari. Higpit ng yakap na para bang walang sakit na iniinda. Tawa na kay lakas na wari mo'y hindi umiyak kagabi. Gabi-gabi kong iniisip kung anong ginagawa mo, hindi, kung anong ginagawa n'ya sayo. Dahil bukod sa saya na naibibigay n'ya sa bawat halik, o yakap, o talik ay mas nangingibabaw ang sakit mula sa suntok, sampal at sigaw. Pero sa sulok ng aking utak ay mas mapapasaya kita. Oo, naisip ko na ito dati, at mas iniisip pa ngayon. Alam ko namang malabo ang mga pangyayari dati pero mas lumilinaw na ngayon. Sa mga panaginip lang dati nangyayari, isasabuhay na ngayon. Mahal kita at hindi ka dapat mapa sa kanya. Dahil una pa lamang kitang nakita , ay akin ka na.
Continue reading...
38
Sabi mo ako ay iyong mahal Pero nagsinungaling ka ng sobrang tagal Nagmukhang tanga at walang kamalay malay Ang mga mata mo sa iba na pala sumusubaybay Sabi mo ay ako lang at wala ng iba Tuwang tuwang ako at sobrang saya Wala palang katotohanan ang lahat Isa lang ang ating puso, hindi ba yun sapat? Sabi ko ay kaya kang patawarin Ang nagawa mo ay hindi na iisipin Ngunit ayaw **** tanggapin at pilit pinagtabuyan Dahil ba ang puso mo sakanya na nakalaan? Sabi ko ay kakayanin ang lahat ng sakit Titigil na at hindi na ipipilit Kahit ang dugong dumadaloy na ay alak Tuloy ang buhay at luha'y hindi na papatak
0
Jul 18, 2015
Jul 18, 2015 at 11:06 AM UTC
inggo
Sabi mo... Sabi ko...
Sabi mo ako ay iyong mahal Pero nagsinungaling ka ng sobrang tagal Nagmukhang tanga at walang kamalay malay Ang mga mata mo sa iba na pala sumusubaybay Sabi mo ay ako lang at wala ng iba Tuwang tuwang ako at sobrang saya Wala palang katotohanan ang lahat Isa lang ang ating puso, hindi ba yun sapat? Sabi ko ay kaya kang patawarin Ang nagawa mo ay hindi na iisipin Ngunit ayaw **** tanggapin at pilit pinagtabuyan Dahil ba ang puso mo sakanya na nakalaan? Sabi ko ay kakayanin ang lahat ng sakit Titigil na at hindi na ipipilit Kahit ang dugong dumadaloy na ay alak Tuloy ang buhay at luha'y hindi na papatak
Continue reading...
16
Paano ba nagsimula ang ating kwento? Yung dating magkabila nating mundo Yung biruang ikaw at ako Akalain **** ngayon ay nagkaron ng tayo Teka, pano nga ba nauwi sa tawagang jowa? Eh ilang taon nating di pansin ang isa’t isa Malayo, malabo at talagang di naman uubra Kahit siguro magbakasali, iisipin pa ring malabo at di gagana Bakasali... tama, isang araw na nag baka sakali Baka sakaling mapansin o baka sakaling pansinin Baka naman maumpisahan o kaya naman ay masubukan Kung gagana nga ba talaga o hanggang tanong na lang Isang araw na di sinasadya, di rin naman pinagplanuhan Inumpisahan natin sa simpleng batian Na nauwi sa magdamagang kwentuhan Hanggang sa aminan ng nararamdaman Araw araw, palagian at halos kadalasan Kwentuhan, asaran, lalo na ang mga awayan Hindi pa nga tayo nun mag jowa kung titignan Pero yung bangayan, parang aso’t pusang nagka sabayan At dumating na nga yung punto Na yung dating hindi sigurado, nabuo Yung dating malabo, naging klaro Yung dating ikaw at ako..... Ngayon ay tayo.
0
May 3, 2019
May 3, 2019 at 8:00 AM UTC
ninacrizelle
Jowa
Paano ba nagsimula ang ating kwento? Yung dating magkabila nating mundo Yung biruang ikaw at ako Akalain **** ngayon ay nagkaron ng tayo Teka, pano nga ba nauwi sa tawagang jowa? Eh ilang taon nating di pansin ang isa’t isa Malayo, malabo at talagang di naman uubra Kahit siguro magbakasali, iisipin pa ring malabo at di gagana Bakasali... tama, isang araw na nag baka sakali Baka sakaling mapansin o baka sakaling pansinin Baka naman maumpisahan o kaya naman ay masubukan Kung gagana nga ba talaga o hanggang tanong na lang Isang araw na di sinasadya, di rin naman pinagplanuhan Inumpisahan natin sa simpleng batian Na nauwi sa magdamagang kwentuhan Hanggang sa aminan ng nararamdaman Araw araw, palagian at halos kadalasan Kwentuhan, asaran, lalo na ang mga awayan Hindi pa nga tayo nun mag jowa kung titignan Pero yung bangayan, parang aso’t pusang nagka sabayan At dumating na nga yung punto Na yung dating hindi sigurado, nabuo Yung dating malabo, naging klaro Yung dating ikaw at ako..... Ngayon ay tayo.
Continue reading...
25
Kung aking bubuklatin, Ang mga nakaraang pahina ng iyong mga awitin, Sigurado akong maalala mo ito at kakantahin, Pauli-ulit pang rerehistro sa utak at iisipin. Mahilig kang kumanta, Boses mo ay kakaiba, Mahilig ka ring gumala, Sa mga malalayong lugar na hindi na abot ng iyong mata. Sa trabaho ay seryoso ka. Minsan nakalimutan mo na ring ngumiti sa iba, Sa dami ng iyong ginagawa, Kami ay napapagalitan pa. Dedikasyon mo sa trabaho ay hindi matatawaran, Pero kahit na ikaw ay may posisyon na, Walang nagbago sa iyong nakaugalian. Ikaw pa rin ang taong madali naming lapitan. Ipagpatuloy mo ang ugali **** masaya, Upang bigat sa dibdib ay maibsan pansamantala, Mabigyang katuparan ang pangarap mo sa iyong bubuuing pamilya, Nang maging sandigan mo sa habambuhay na ligaya.
0
Aug 14, 2017
Aug 14, 2017 at 8:12 PM UTC
eugene
Bilang Ikaw
Kung aking bubuklatin, Ang mga nakaraang pahina ng iyong mga awitin, Sigurado akong maalala mo ito at kakantahin, Pauli-ulit pang rerehistro sa utak at iisipin. Mahilig kang kumanta, Boses mo ay kakaiba, Mahilig ka ring gumala, Sa mga malalayong lugar na hindi na abot ng iyong mata. Sa trabaho ay seryoso ka. Minsan nakalimutan mo na ring ngumiti sa iba, Sa dami ng iyong ginagawa, Kami ay napapagalitan pa. Dedikasyon mo sa trabaho ay hindi matatawaran, Pero kahit na ikaw ay may posisyon na, Walang nagbago sa iyong nakaugalian. Ikaw pa rin ang taong madali naming lapitan. Ipagpatuloy mo ang ugali **** masaya, Upang bigat sa dibdib ay maibsan pansamantala, Mabigyang katuparan ang pangarap mo sa iyong bubuuing pamilya, Nang maging sandigan mo sa habambuhay na ligaya.
Continue reading...
20
Abalang-abala ka sa pakikipag-usap sa iyong kustomer at hindi mo na namalayang tumatakbo ang oras. Ang nasa isip mo lamang nang mga oras na iyon ay matapos mo ang iyong trabaho nang walang palya at walang ano mang iisipin pa. Nang iyong tanggalin ang headset ay doon mo lamang napansing ikaw na lamang pala ang nag-iisang ahente sa ikatlong palapag ng opisinang iyong pinapasukan sa isang call center. Tanging ang liwanag na lamang sa iyong station ang tanglaw nang mga oras na iyon. Kaya naman ay sinipat mo ang orasan sa iyong wrist watch at napagtantong isang oras na lamang at sarado na rin ang buong building at kailangan mo ng umuwi. Inayos mo na ang iyong mga gamit at siniguradong na-i-document mo nang maayos ang mga calls recordings mo. Nag-inat-inat ka pa muna bago mo pinatay ang monitor at CPU ng iyong kompyuter. Hinintay mo munang naka-shut down na ito bago ka tumayo. Nang tuluyan na nga itong namatay ay agad **** binitbit ang iyong back pack. Nang tatalikod ka na ay isang malamig na simoy ng hangin ang nanuot sa iyong balat. Sa iyong pagkakaalam ay sarado naman ang mga bintana sa opisinang iyon at sigurado kang pinapatay na rin ang aircon kapag isang tao o walang tao nang naiiwan roon. Ngunit, kakaibang lamig ang iyong naramdaman. Hindi lang iyon dahil isa, dalawa, at talong beses kang nakarinig na may nagtitipa sa keyboard. Halos lumabas na ang iyong mata sa takot pero nanatili ka pa ring matapang. Huminga ka muna nang malalim at agad nilingon ang kanina pang nagtitipang bagay sa iyong likuran. At doon ay lalo kang nanginig nang makita ng iyong dalawang mata ang biglang pagliwanag ng monitor at sunod-sunod na pagtitipa ng wala namang kamay na mga letra sa keyboard. Nang mag-flash sa screen ang mga letra ay doon ka na nagtatakbo palabas dahil nakasulat doon ang mga katagang TYPING KEYBOARD na may kasamang pigura ng duguang bungo.
0
Oct 28, 2018
Oct 28, 2018 at 10:24 PM UTC
eugene
Typing Keyboard
Abalang-abala ka sa pakikipag-usap sa iyong kustomer at hindi mo na namalayang tumatakbo ang oras. Ang nasa isip mo lamang nang mga oras na iyon ay matapos mo ang iyong trabaho nang walang palya at walang ano mang iisipin pa. Nang iyong tanggalin ang headset ay doon mo lamang napansing ikaw na lamang pala ang nag-iisang ahente sa ikatlong palapag ng opisinang iyong pinapasukan sa isang call center. Tanging ang liwanag na lamang sa iyong station ang tanglaw nang mga oras na iyon. Kaya naman ay sinipat mo ang orasan sa iyong wrist watch at napagtantong isang oras na lamang at sarado na rin ang buong building at kailangan mo ng umuwi. Inayos mo na ang iyong mga gamit at siniguradong na-i-document mo nang maayos ang mga calls recordings mo. Nag-inat-inat ka pa muna bago mo pinatay ang monitor at CPU ng iyong kompyuter. Hinintay mo munang naka-shut down na ito bago ka tumayo. Nang tuluyan na nga itong namatay ay agad **** binitbit ang iyong back pack. Nang tatalikod ka na ay isang malamig na simoy ng hangin ang nanuot sa iyong balat. Sa iyong pagkakaalam ay sarado naman ang mga bintana sa opisinang iyon at sigurado kang pinapatay na rin ang aircon kapag isang tao o walang tao nang naiiwan roon. Ngunit, kakaibang lamig ang iyong naramdaman. Hindi lang iyon dahil isa, dalawa, at talong beses kang nakarinig na may nagtitipa sa keyboard. Halos lumabas na ang iyong mata sa takot pero nanatili ka pa ring matapang. Huminga ka muna nang malalim at agad nilingon ang kanina pang nagtitipang bagay sa iyong likuran. At doon ay lalo kang nanginig nang makita ng iyong dalawang mata ang biglang pagliwanag ng monitor at sunod-sunod na pagtitipa ng wala namang kamay na mga letra sa keyboard. Nang mag-flash sa screen ang mga letra ay doon ka na nagtatakbo palabas dahil nakasulat doon ang mga katagang TYPING KEYBOARD na may kasamang pigura ng duguang bungo.
Continue reading...
6