Submit your work, meet writers and drop the ads. Become a member
AUGUST Sep 2018
margaret

Langit ang nagbigay biyaya nang ambon ay dinilig
Ang aking hiling sa panginoon ay biglang nadinig
Pinadala ang anghel na sa mundo ko’y yayanig
Tinawag ng ng kanyang tinig, at Napatulala sa mga Titig

Maari bang malaman ang yong pakay sa akin
Kung ikaw ba ay pasakit at tuluyan na akong wawasakin?
Laging kong tanong kung ano ba ang dapat kong gawin
Kung ang kahulugan mo ay kabiguan patuloy pa ba kitang iibigin?

Nagtatanong kay Bathala, Paano ko ba mapapaliwanag ang  hiwaga
Nitong pagmamahal na kung bakit sa puso kumapit ka ng kusa
Ako’y nagtataka’t di maka paniwala Bakit ito ang yong ginawa
Sa bigay **** biyaya, Ano ba ang kasalanan ko  para isinumpa

Gaano ba kita pinapahalagahan? Alam mo ba ang dahilan?
Hiling ko lang ay sanay iyong maunawaan itong nararamdaman
Kaya ang paliwanag ko ay simple nalang
Masikip dito sa loob ko, kaya ang kasya ay ikaw lang

Alaalang bitbit pano ko makakalimutan
Kung Sa puso koy nakaukit  ang yong pangalan
Ibinalot ng tatag ng loob para ika’y ipaglalaban
Di kita hahayaang lumuha lagi kang aalagaan.

Nagaabang ng sasakyan para dalhin sa langit, iwan ang mundo
Nakikiusap Pagbigyan sana Hiling makamit, Anghel na sundo
Saan nga ba tayo patungo? Byaheng langit sa impyerno,
Sa isipan kong magulo, Kasinungalingan ka ba o Totoo?

Linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyo
Tuluyang Hinamon Ang matapang na puso
Sayo napalapit at ayaw nang lumayo
Ang silakbo ay di na kaya, kayang isuko

kahit ano dito sa lupain ay handa kong ialay
Pagkat ang langit sa akin ay una mo nang binigay
Ang halaga mo sa akin ay Walang katumbas na materyal
Dahil Di kayang sukatin kung gano kita kamahal
Para sa taong minahal ko ng minsan, ito ang tulang di ko naiparating sa kanya.

Ngayon alam ko na kung gaano siya kahalaga, kung kailan wala na.
AUGUST Sep 2018
Ikaw lang, (Pangako)

Sa iyong mga mata nasisilip ko ang langit
Pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit
Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik
Lapit ka ng lapit, Ang titig sa pisngi, ayaw mapapikit,

Andito na ang iyong sandalang balikat
Sa iyong luha, ako ang sasalo ng lahat
Napakaganda mo para saktan, hindi  kita matitiis
Parang mababasagin kagamitan, porselana, tulad ng ‘yong kutis

Kapag nasisilayan kong Labi, may taglay na ngiti
Kalungkotan ko ay napawi, Limot ko na ang pighati
Wala akong minamadali, pagkat atin ang sandali
Kaylangan ko pa bang bumawi? Kung Pakiramdam koy di na lugi

Dahil ang bawat oras ko sayo aking pinagyayaman,
Ikaw ang nagbigay ng karanasang di ko makakalimutan
Ang bawat alaala’y binabalik paminsan minsan,
Pwede bang **** ka nang lumayo, dito ka nalang

Hawak ang malambot **** mga kamay
may ibinubulong ang boses **** malumanay
“Andito ka na, di na ko nalulumbay,
di ako sanay na ikaw ay mawalay”

"Ngunit mahal, kelan ba kita iniwan?
Pinabayaan, at kinalimutan,
Kelan ba ang panahong di kita isinaalang alang?
Tapat ang pangako kong di kita pababayaan, magpakailan man."
Congratulation to Aljhon and Marilyn,
AUGUST Sep 2018
Sa loob ng jeepney, akoy may kursunada
Ang babaeng gustong makilala, medyo suplada
Biglang tinanong nya ako, “bakit may itatanong ka ba?”
Kaya sagot ko, “wala akong itatanong, pero may kaba”

Kaba sa dibdib, dahil sa binigyan ako ng pansin
Mula sa binibining suplada at di ko yun akalain
Na magpapasaya at bububuo sa mahabang araw
Nang minsang napatingala sa kagandahang natanaw

Dagdag ko, “Magbayad na tayo”
Sabi nya, “bayad lang walang pang tayo”
Sinabi ko ulit “Miss, pwede namang pambayad ang ngiti,
(bakit?) kasi yung 500 mo wala silang panukli”

Sa loob ng isipan koy tumutula,
Sa labas ang mga mata koy natutulala
Nabighani ng ganda at napahanga
Di ko napapansin tulo laway labas dila

Ngunit sa mukhang tila nakasimangot
Napansin ko sa mga mata’y may lungkot
Kaya Ang magpasaya, kahit papano ay aking ginawa
Nang Minsan sana’y dumampi ang ngiti, at magbigay ng tuwa

Ginawa ko na ang simpleng galawan
Inaabot ang bayad, upang kamay nya ay mahawakan
Gusto ko din sanang malaman ang kanyang pangalan
Baka may pagasa kung sya ay liligawan

Wala man akong pera, mahalaga masaya
Wala man akong pera, basta katabi ko maganda
Wala man akong pera, basta wala akong sakit
Wala man akong pera, basta kami ay nagkalapit

Aking naalala, aking naalala.....
Wala pala talaga akong pera
Ni piso isa, wala sa bulsa
Pano na? Pano na?

Kaya ang ending ng love story,
Mamang tsuper I’m sorry
Pagtumigil na tong byahe,
Takbo sibat, handa na akong mag 123....
“magnda pala lahat ng aking tinitingnan
Kung larawan mo ang lang nakaharang”
-August

naisipan ko lang ang tulang ito dahil sa dami ng magagandang babaeng nakatabi ko sa jeepney na nahumaling ako. Masaya talagang mag commute lalo na kung may magandang katabi.
J Dec 2016
Puno nanaman ang aking isipan,
Hindi ko alam paano at saan ito sisimulan,
Mga panahong kailangan ko ng kakapitan,
Ikaw sana ang takbuhan ngunit para bang ang layo mo na para akin pang lapitan.

Mga panahong sinabi natin na walang iwanan,
Subalit unti-unti nang napunta sa kawalan,
Marami tanong; maraming kwento,
Sa mga oras na ilalahad mukhang hindi intiresado,

Alam kong pag may umalis sa buhay mo,
Tuluyan mo ng kakalimutan at ika'y lalayo,
Ngunit pag ako'y kailangan,
Wag kang mag-atubiling ako'y tawagan.

Mali bang mapagod? At magpahinga?
Dahil kung mali iyon patawad ngunit kailan ko lang huminga,
Sa mga tingin palang alam kong maraming nagbago.
Kasalanan ko ba 'to? O sadyang hinayaan nalang maging ganito.

Patawad, ilang beses ko ba kailangan sabihin?
Patawad, patawad, patawad. Ilang beses ko ba kailangan ulitin? **Patawad.
Isang salita lang, patawad.
MARGA Jul 2018
ilang buwan na ang lumipas,
ngunit damdamin ko sayo'y di pa kumukupas.
ikaw pa rin pala talaga
ang gusto ng puso kong tanga.

kahit ano pang sukat ng sakit
na sa buhay ko ay sasapit,
ito ay aking titiisin;
kahit hindi mo pa mapansin.

alam kong hindi ko na ito mababago,
kaya ang damdamin ko nalang ay aking itatago;
kung sa iyo parin ay nahuhumaling,
tungkol diyan ay hindi na ako magsisinungaling.

kahit na ako'y iyong pinaasa
at sayo'y walang natamasa,
ㅡ kagustuhan ko sa iyo
ay kailanma'y hindi magbabago.
hindi ko madidiktahan ang puso. ikaw pa rin talaga.
HYA Nov 2017
Ikaw.
Yung unang lalaki na sa akin ay nagpatili
Ikaw.
Yung unang lalaking nanatili sa aking tabi
Ikaw.
Ang unang lalaki na nagpasagot sa aking ng 'oo. '
Ikaw.
Ang unang lalaking nagpasabi sa'kin ng 'father,  yes I do.'

Kaya bakit naman kita makakalimutan?
Sa aking isip at damdamin,  hinding-hindi ka mapapalitan
Sa iyo ko naramdaman ang sensasyong akala ko'y imposible
Sa iyo ko nalaman na merong mga bagay pala na pwedeng mangyari

Kapag tayo'y magkasama
Higit pa ang aking saya
Minsan nga lang ay nalulungkot
Ngunit napapatawa rin naman sa iyong pag-utot

Hanggang sa pagputi ng ating mga buhok
Hanggang sa pagkalbo ng lahat ng bundok
Hanggang sa aking huling salita
Tandaan na ang iyong pangalan pa rin ang isasamba

Ikaw.
Ikaw lang ang kinakailangan.
Kinakailangang maglapat ng labi sa akin.
Ang pwedeng sumigaw upang ako'y gisingin.
Ang maaaring yumakap sa mahinang bewang
Kahit na parang nababali na ang noo'y masiglang balakang

Ikaw.
Ikaw lang ang aking hahanapin.
Sa aking pagtulog hanggang sa paggising
Sa pagpikit ng mga matang ikaw lamang ang nakikita
Sa pagdilat ng mundong puno ng pagkakasala.

Sa ating pagtanda,
Tayo pa rin ang magsasama
Magkahawak kamay at ngingiti sa isa't isa.
Ako'y iyo at ika'y akin
Mga pangako'y di na dapat bawiin.

Sana,  ikaw din ang huli
Na sa akin ay magpapatili
Ikaw din ang huli
Na mananatili sa aking tabi
Pangako,  hanggang sa dulo ng aking 'oo'
Hindi maglalaho sa alaala ang iyong mga katagang ako lamang ang iyong gusto.

Sa ating pagtanda,
Alalahanin mo sana
Na ikaw ang mahuhuli sapagkat ikaw din nauna.
Wis and I wrote this for our grandparents. STAY STRONG!
Glen Castillo Jul 2018
Sabi nila,kapag nahanap mo na daw ang tunay na pag-ibig ay nahanap mo na rin ang iyong langit dito sa lupa. Kaya't naniniwala akong langit din ang maghahatid sa'yo patungo sa akin. Pero naiinip na akong maghintay at nanghihinayang sa bawat sandaling lumilipas , na hindi ko man lang magawang hawakan ang iyong mga kamay sa mga panahong kailangan mo ng karamay.Na hindi ko man lang magawang damayan ka kung dumadanas ka ng lumbay.Alam kong katulad ko,pakiramdam mo minsan ay binitawan ka na din ng mundo.Kaya't patawarin mo ako kung sa mga pagkakataong nararanasan mo yan ay wala ako d'yan para ikaw ay aking ma-salo. Kung totoong ang pag-ibig at ang langit ay may malalim na kaugnayan sa isa’t-isa,malakas ang kutob ko na tayo din ay iginuhit na katulad nila. Minsan na din akong nagtanong,saang sulok ng langit ka kaya naroroon? Malapit ka kaya sa araw? O marahil nasa tabi ka lang ng buwan,na sa tuwing sasapit ang dilim ako ay binabantayan.Kaya pala kahit saan ako magpunta ako'y lagi niyang sinusundan. Pero maaari din na ika'y kapiling ng mga bituin na kay daming nais mag angkin. Kay palad kong pagdating ng araw ikaw ay napa sa-akin. Kaya habang wala ka pa,ako muna ay magiging kaisa ng mga mabubuting kawal ng ating bayan. Makikidigma kung kinakailangan,ipaglalaban kung ano ang makat'wiran. Upang sa iyong pagdating ay malaya nating tatamasahin ang payapang buhay. Kaya habang wala ka pa ako'y taos puso kung manalangin sa ating may likha. Na paghariin niya nawa ang kabutihan sa aking puso bilang isang tao at higit sa lahat ay bilang kanyang anak , upang sa sandaling tayo'y pagtagpuin ako rin sa iyo ay magiging isang mabuting kabiyak. Hindi pa man tayo nagtatagpo,nais kung malaman mo na laman kang palagi ng aking panalangin. At habambuhay kong itatangi ang iyong pag-ibig na siyang dahilan kung bakit maka ilang ulit kong nanaising mabuhay. Nais kong ipagsigawan sa mundo na iniibig kitang wagas,ngunit mas mamatamisin kong hintayin ka at kapag naglapat na ang ating mga dibdib,ibubulong ko sa'yo na ikaw ang aking daigdig. Maghihintay lang ako,habang wala ka pa.




© 2018 Glen Castillo
All Rights Reserved.
Pag-ibig sa tatlong salita (IKAW,BAYAN at DIYOS)
HYA Oct 2017
Nanginginig, nangangamba
Na baka ikaw saki'y mawawala
Nakatulala, walang imik
Ang damdami'y napupuno ng tinik

Kasi parati nalang talaga
Na kailangan kong sumuko kasi mahal ka niya
Oo, inaamin ko, hindi ko nasasabi sa'yo
Sapagkat alam ko na rito naman ito lahat tutungo
Wis, sadlyf.
Hindi na ikaw ang gusto ko
Yan ang lagi kong paalala sa sarili ko
Sa twing nakatingin ako sa sayo.
Ayaw ko na ng mga mata mo.
Ayaw ko na ng mga ngiti mo.
Ayaw ko na ng lahat sayo.
Pinili kong maging pusong bato
At hindi pansisinin ang nararamdaman ko.
Parang normal lang
Gaya nung wala pang ikaw.
Kaya ko nung wala pang ikaw
Nagkandaletche letche lang nman ako nung may ikaw
Kasi nung may ikaw
Para akong baliw na laging nakangiti
Nakatingin sa langit
Iniisip ka palagi
At
Ayaw ko na non.
Kaya araw araw akong magiging bato
Sasanayin ang sarili magmukha lang na malakas ako.  
Kahit nakatingin ako sayo ngayon.
Ngayon.
Ngayon parang kinakain ko ang lahat ng pinagsasabi ko
Bakit ikaw parin ang gusto ko
Sa pagising sa umaga
excited pa akong pumasok
kasi ikaw ang makikita ko
kuntento sa sandali
HINDI
kuntento sa isang oras na pasulyap sulyap sayo
“pasulyap sulyap”
Ibig sabihin Segundo
Pero sa bawat segundo ng isang oras na gunugugol ko
Ang gusto ay ang tumitig lang sayo  
Sa mga mata mo, sa ngiti mo
Kahit sa lahat ng kaabnormalan ng katawan at isip mo
Tanggap ko.
Kasi ikaw parin ang gusto ko
Ikaw ang gusto ko
Sabi pa nila tumingin na raw ako sa iba
Kaya sinunod ko sila
Pero sa twing ikaw ay makikita
Parang madilim na kwarto
na ikaw lang
Ang tanging ilaw na bukas
Sa sandaling yun
Walang ibang gamit
Kundi isang ilaw na naiiba sa lahat.
susubok akong magsalita pero lalayo kana
tinatawag ka ng kaibigan mo
kasi ang isang oras ay tapos na.
“SANDALI” sabi ng prof.
muling napinta ang ngiti sa labi
dahil sa huling sandali
sumulyap muli sayo.
   Patapos na ang sandali
At tinawag kana muli
ng mga kaibigan mo.
habang hinihiling ko,
Na sana ay muling magsalita ang prof ng kung ano,
Pero sa oras na yon unang lumabas
ng silid ang propesor.
dahil tapos na ang sandali
Tapos na.
Ang isang oras.
kha Nov 2018
kasalanan bang umibig,
nang walang hangganan?
hindi nagpipigil,
laging handang lumaban?

kasalanan bang umibig,
kahit batid na masasaktan?
paulit-ulit mang matalo,
lalaban hanggang sukdulan?

kasalanan bang umibig
at bigyan ka ng mga tula,
tingin mo'y nakakakilig -
kahit ang mga mata mo'y 'di ko pa nakikita?

kasalanan bang umibig,
kapag ikaw ang nagpapangiti sa bibig,
nakulayan ang bawat pintig
ng pusong naghahanap ng hilig?

kasalanan bang ang hilig
ay ikaw na tamang-tama?
boses mo'y nakakanginig,
kahit hindi ko pa naririnig.

kasalanan bang ang hilig
ay ikaw na perpekto.
tila ginawa ka ng Diyos
na hindi maaabot.

kasalanan bang ang hilig
ay makita ka nang harapan?
upang hindi lang sa panaginip
na ako'y nasasaktan.

kasalanan bang ang hilig
ang isipin na ikaw ay tama?
hanap-hanap ang iyong titig
na pananakit lang naman ang tema?
katryna Mar 2018
Kung bibigyan ako ng pagkakataon,
Magsusulat akong muli.

Kung saan hindi ko pa ramdam ang sakit,
Kung saan hindi ko pa ramdam ang pait,
Kung saan masaya ang umpisa at masarap pa ang huli.

Kung saan buo pa ang sarili at wala pang pilas ang pagkatao
Kung saan ang lahat ay umiikot pa sa ating dalawa.

Isusulat kita,
Paulit ulit kong isusulat ang ilang berso ng ating kwento
Dalhin man ako sa malayong pinagmulan nito,
O dalhin man ako sa masakit na katotohanan nito.

Isusulat ko pa rin ng paulit ulit ang mga kwento natin,
At patuloy kong babaguhin hanggang ang lahat ay maging tama.

Sa paraang gusto ko,
Sa paraang maisasalba ko ang salitang "tayo".

Kahit parusahan man ako ng mundo,
Ikaw at ikaw pa rin ang mamahalin ko.

Hindi man alam ng mga tao,
Hindi man ako pagbigyan ng puso nyang mahalin ka.

Ilayo ka man nya,
Lumayo man kayo,

Uulitin ko ang mga kwento ko,
Hanggang mag tama muli ang mundo mo at mundo ko.

Mamahalin kita ng paulit ulit.
Hanggang ang salitang pagod na ako ay maging hindi na totoo
Hanggang ang luha ko ay matuyo at di na muling tumulo.

Mamahalin kita ng paulit ulit,
Hanggang huling hininga ko, uulitin ko ang pagkakataong ito.
Euphoria Jan 2017
Hindi ikaw ang aking mundo.
Ikaw ay parte lamang ng aking kwento.

Hindi ikaw ang kalawakan.
Ikaw, tayo, kahit pagkakaibigan ay may hangganan.

Hindi ikaw ang buwan
Na nagbibigay liwanag sa aking karimlan

Hindi ako isang puno
Na aasa, mananatili, at maghihintay na mapansin mo.

Ang mga sugat na dulot ng ating mga sala
Ay hindi maghihilom basta- basta

...

Kaya ako na  ang hihinto, lalayo,
Ang magsasara ng pinto.
Ako na ang susunog ng tulay,
Ang puputol ng nag-uugnay.

Ako na ang bibitaw
Sa pagkakaibigang nasira ng pagmamahal na nag-uumapaw,
Ng bugso ng damdamin,
Ng tukso at mga tinagong saloobin.

Hindi naman maayos
Ang hindi sinusubukang i-ayos.

Kaya tama na nga siguro
Ito na ang dulo ng kayang tanggapin ng puso ko.

Paalam na sa mga tanong na kailanma'y hindi na masasagot,
Sa puso kong puno ng takot
Sa paglisan at pagbitaw
Hanggang sa ikaw na mismo ang umayaw.

Paalam na sa mga pangakong napako,
Sa mga katagang "walang magbabago",
Sa mga salitang binitawan
Ngunit hindi mo napanindigan.

Paalam na sa titulong "matalik na magkaibigan."

Paalam na sa lumabong pagkakaibigan,
Sa mga hinanakit at hindi pagkakaintindihan.

Paalam na sa sakit at pait
Na dala ng pag-ibig na hindi maaaring ipilit.

Paalam na sa labing-apat na taon.
Masasakit na alaala'y aking ibabaon.
Iiwan ka na sa nakaraan.
Papalayain ang sarili sa gapos ng nagdaan.

Sa pagiging estranghero nagsimula,
Estranghero rin akong lilisan.*
Ito na ang huli kong paalam.

-41-
This is the last poem I'll write for you for we will never have our goodbye. We were connected in a level unknown to us. We understood without words. Thanks for the memories.
Karapatang Ari 2016
WMSU MABUHAY ESU
DONWARD CAÑETE GOMEZ BUGHAW


Kung isa-isahin ang nangakaraan
Simula no'ng ika'y aking niligawan
Hanggang sa dumating ating hiwalayan,
Maikuk'wento ko ng walang alangan.

Unang kita palang, napaibig ako
Sa isang babae at Nimfang tulad mo;
Puso ko'y nahulog ng di napagtanto,
Siguro'y pakana ito ni Kupido.

Iyong itinanong, "Ikaw ba si Donward?"
Ako'y napatigil nang dahil sa gulat
Ako ay lumingo't ikaw ay hinarap,
Aking itinugon isang tango't kindat.

Nang ako'y lumabas na sa isang silid
Hindi ko mawari't ikaw ay nawaglit;
Ako ay nalumbay sa nasahing pilit
Ano't ang tadhana ay nagmamalupit.

Gusto ko pa namang ika'y makilala
Paanong nangyari't agad kang nawala,
Hindi tuloy kita natanong o sinta
Sa iyong pangalan na pang-engkantada.

Aking inusisa ang aking sarili:
"May pag-asa pa bang makita kang muli?
May tadhana kayang magtatagpo uli
Sa ating dalawa kahit na sandali?"

Hanggang isang araw, nang aking makita
Iyong kaibigang naglakad mag-isa
Agad kong tinanong kung ika'y nagsimba
Marahan n'yang sagot nasa tuluyan ka.

Pagkatapos niyon tinanong ko na s'ya
Sa iyong pangalan na may pagkad'yosa
Agaran niyang sagot, "Devina Mindaña,
Ang buong pangalan ng aking kasama.

Nagpatuloy kami sa pagkuk'wentuhan
Habang naglalakad sa tabi ng daan
Hanggang sa dumating ang aming usapan
Sa punto na ako ay kanyang mabuk'han.

Diretsahang tanong ay 'may gusto ka ba,
Sa kaibigan kong nanuot sa ganda?'
Sagot ko'y mistula isang tugong parsa,
Naging dahilan ko'y, 'Naku, wala! Wala!'

Imbis na makuha, siya ay natawa
At nang tanungin ko'y naging sagot niya:
"Subukan mo nalang ang ligawan siya
At baka maantig, batong puso niya.

Ni minsan ay hindi siya nagkaroon
ng isang siyota, pagkat umaambon
ang pangarap niyang gustong maisulong
ang makapagtapos at ang makaahon."

Pagkasabi niyon, ako ay nangusap:
"Diyata't parehas kami ng pangarap,
Kapwa puso namin ay nangangagliyab
Sa iisang nais na para sa bukas."

Nagpatuloy kami sa aming usapan
Hanggang sa tuluyang siya'y namaalam.
"Ako'y ikumusta sa 'yong kaibigan,"
Wika ko nang siya'y tumawid sa daan.

Nagpatuloy ako sa aking paglakad
Hanggang sa marating ang nagliliwanag
nating pamantasang nagtatahang huwad
ng dunong at puring nanahanang likas.

Nagdaan ang gabi't umaga na naman
Pagsulat ng tula'y aking sinimulan,
Yaong tulang handog sayo kamahalan
Nitong si Balagtas, Donward ang pangalan.

Ang iyong pangalan ang naiititik
Niyong aking plumang espadang matulis;
Ang tinta ay dugong may hinalong pawis
Nitong aking huli't wagas na pag-ibig.

Ngunit sa kabila, niyong aking katha
Aking nalimutan ang lahat ng bigla
Maging pangalan mo, sintang minumutya
Kung kaya't nagtanong uli ang makata.

"Siya ang babaeng aking naibigan,"
Pagkukuwento ko kay Jesang huwaran
Nang ika'y nakitang naglakad sa daan
Kasama ang dal'wa mo pang kaibigan.

At nang naguluha'y aking itinuro,
Pagkatapos niyo'y siyang aking sugo;
Si Jesang huwaran ay parang kabayo,
Ika'y sinalubong ng lakarang-takbo.

Agad kang tinanong sa iyong pangalan
Katulad ng aking naging kautusan.
Nang ika'y tawagin -- o kay saklap naman
Di mo man lang ako nagawang balingan.

Nang aking tanungin si Jesang huwaran,
Nang siya'y nagbalik sa pinanggalingan,
Kung ano ang iyong tunay na pangalan:
"Devina Mindaña," kanyang kasagutan.

Hindi lumalao't hindi nakayanan
Ng puso kong ito, ang manahimik lang;
Kaya't nagsimulang ikaw ay sabayan,
Kahit hindi pa man kilalang lubusan.

Ewan ko kung bakit ako'y tinarayan,
Gusto kong magtanong, pero di na lamang;
Sa sungit mo kasi'y baka lang talikdan
At bago aalis ay iyong duraan.

Subalit, lumipas ilang linggo't buwan
Tayo'y nagkasundo't nagkausap minsan;
Insidenteng iyo'y di ko malimutan,
Malamyos **** tinig, aking napakinggan.

Nang ako'y tanungin sa aking pangalan,
Sa telepono ko'y sagot ay Superman;
At nang mukhang galit, agad sinabihang,
"Huwag kang magalit, ika'y biniro lang."

Agad kong sinabi ang aking pangalan
Baka tuloy ako'y iyong mabulyawan:
"Si Donward po ito," sabi kong marahan,
Pagpapakilala sa 'king katauhan.

Patuloy ang takbo ng ating kuwento,
Ang lahat ng iyo'y aking naging sulo,
Sa papasukin kong isang labirinto;
Sa isang kastilyong nasa iyong puso.

Hanggang isang gabi, mayroong sayawan,
Napuno ng tao ang gitnang bulwagan;
Ang aking sarili'y hindi napigilan
Na ika'y hanapi't maisayaw man lang.

Ngunit ng matunto'y hindi nakaasta,
Ang aking nasahin ay naglahong bigla;
Imbis na lapita't dalhin ka sa gitna,
Ay hindi na lama't ako'y nababakla.

Aking aaminin ang kadahilanan,
Takot na talaga ang pusong iniwan
Na baka lang uli't ito ay masaktan
Tulad ng sa aking naging kasaysayan.

Kaya't hindi ako nagpadalos-dalos
At baka pa tuloy yaon ay mapaltos;
Ang mabulilyaso'y mahirap na unos
Nitong aking pusong may panimding lubos.

Akin pang naitanong sa isang pinsan mo
K'wento ng pag-ibig na tungkol sa iyo
At kung maaaring ikaw ay masuyo,
Naging tugon niya'y: 'Ewan ko! Ewan ko!'

"Huwag ikagalit kung ika'y tanungin,"
Sabi ng pinsan **** maalam tumingin
Di sa kanyang mata na nakakatingin,
(Kung hindi'y sa kanyang talas na loobin).

Aking naging tugon doon sa kausap,
Yaong binibining aking nakaharap:
"Hindi magagalit itong nakatapat
Hangga't ang puso ko'y hindi nagkasugat.

Pagkatapos niyo'y kanya ng sinabi
Ang ibig itanong na nangagsumagi
Sa kanyang isipang lubhang mapanuri,
Ang kanyang hinala ay ibinahagi.

"Ikaw ba'y may gusto sa kanya na lihim?
Huwag **** itago't ng hindi lusawin
Ang laman ng puso at iyong pagtingin
Ng iyong ugaling, pagkasinungaling!"

Pagkatapos niyo'y agad kong sinagot
Tanong niyang sadyang nakakapanubok
At ipinagtapat yaong aking loob
Ng walang alanga't maski pagkatakot.

"Ako nga'y may gusto sa kanya na lihim,
Subalit paanong siya'y maging akin
Gayung tingin pala'y akin ng sapitin,
Ang lumbay, ang hapdi't kabiguan man din?"

"Di ko masasagot ang 'yong katanungan,"
Naging tugon niyong butihin **** pinsan,
"Tanging payo ko lang ay pahalagahan,
Huwag pabayaa't siya ay igalang."

Aking isinunod nang kami'y matapos
Ay ang iyong ateng wari d'yosang Venus;
Agad kong sinabi habang napalunok
Yaong aking pakay at nang s'ya'y masubok.

Imbis na tugunin yaong aking pakay,
Ako'y di pinansin kung kaya't nangalay
Dalawa kong mata sa kanilaynilay
Ako'y nanghihina't puso'y nanlupaypay.

Aking iniisip sa tuwi-tuwina
Ay ang pangalan mo, mahal kong Devina;
At ang hinihiling sa bantay kong tala,
Hihinting pag-asang makapiling kita.

Kaya't hindi ako nakapagpipigil,
Iyong aking loob na nanghihilahil
Aking inihayag sayo aking giliw
Ng walang palaman at maski kasaliw.

Tandang tanda ko pa no'ng makasabay ka
Papuntang simbaha'y sinusuyo kita
Hanggang sa pagpasok ako'y sumasama
Kahit hindi alam ang gagawin sinta.

Bago nagsimula ang misa mahal ko,
Ang aking larawa'y iniabot sayo;
May sulat sa likod, sana'y nabasa mo,
Yaong pangungusap ay mula sa puso.

Di kita nakitang ako ay nilingon,
Sapagkat atens'yo'y naroong natuon
Sa isang lalaking pumasok na roon,
At sayo'y tumabi hanggang sa humapon.

At nang nagsimula'y umalis na ako,
Pagkat ako itong walang sinasanto;
Baka tuloy ako magsasang-demonyo
Sa aking nakitang katuwaan ninyo.

Hindi ko malaman kung bakit sumakit,
Nanibugho ako, ano't iyo'y salik?;
Ano nga ba ito't tila naninikip?
Lintik na pag-ibig, puso ko'y napunit!

Napaisip ako habang naglalakad
Hanggang sa isip ko'y nagkakaliwanag;
'Manibugho sayo'y hindi nararapat,'
Napatungo ako sa sariling habag.

Ilang saglit pa at akin ng pinahid
Luhang sumalimbay sa pisnging makinis
At saka nangusap ng pagkamasakit:
"Wag kang mag-alala't di ko ipipilit."

"Itong pag-ibig kong nagniningas apoy,
Nasisiguro kong hindi magluluoy;
Ngunit, kung hindi mo bayaang tumuloy,
Mas mabuti pa ang puso ko'y itaboy!"

Nang ako'y magbalik doon sa simbahan,
Sa dami ng tao'y di kita nasilayan;
Ngunit, nang tanawin sa kinauup'an,
Naroong Devina't kinaiinisan.

Nanatili ako't hindi na umalis,
Di tulad kaninang lumabas sa inis;
Ako'y umupo na at nakikisiksik,
Kahit patapos na ang misang di ibig.

Hindi ko nga ibig, pagmimisang iyon
At maging pagsamba't gano'ng pagtitipon;
Pagtayo't pagluhod di ko tinutugon,
Pagkat ako itong walang panginoon.

Araw ay lumipas mula ng masuyo,
Ika'y sinubuka't nang hindi malugo
Itong aking pusong namalaging bigo
Sa loob ng dibdib, namugang tibo.

Iyong naging tugon ay nakakapaso,
Masakit isipi't maging ipupuso;
Yaong tumatama'y animoy palaso,
Narok sa dibdib, sugat aking tamo!

Sa kabila niyo'y di pa rin sumuko,
Tanging ikaw pa rin ang pinipintuho;
Kaya't wag isiping ito'y isang laro,
Pag-ibig kong ito'y hindi isang biro.

Hanggang sa dumating gabing aking asam,
Sa lilim ng mangga, bago ang sayawan
Ay iyong inamin ang nararamdaman,
Ating tagpong iyo'y di malilimutan.

Ipinagtapat mo na ika'y may gusto,
Ngunit di matugon itong aking puso,
Sapagkat ikaw ay mayroon ng nobyo
Di mo kayang iwa't ayaw **** manloko.

Aking naging tugon sa iyong sinabi,
Ay handang maghintay at mamamalagi
Hanggang sa panahong ikaw ay mahuli,
Makita't malamang di na nakatali.

Sa mukha'y nakita, matamis na ngiti
Niyong Mona Lisang, pinta ni Da Vinci;
Ako'y natigilan ilan pang sandali,
Nang aking matanaw, gandang natatangi.

Bago pa nag-umpisa'y pumasok na tayo,
Sa hinaraya kong dakilang palasyo,
At sa lilingkuran tayo ay naupo,
Niyong maliwanag, loob ng himnasyo.

At nang magsimulang musika'y tumugtog,
Ika'y namaalam at para dumulog
doon sa bulwaga't makikitatsulok,
ng sayaw sa indak dulot ng indayog.

Bago pa marating ang gitnang bulwagan,
Ako'y sumunod na't di ka nilubayan
Hangga't di pumayag sa 'king kagustuhan
Na maisayaw ka at makasaliwan.

Lumipas ang gabi't umaga'y sumapit,
Ang araw at linggo'y tila naging saglit;
Ako'y nagtataka't biglang napaisip,
Ano at ang oras ay mukhang bumilis.

Hanggang isang gabi nang aking tanungin,
Sa iyo, o, mahal kung bibigyang pansin;
Hanggang kailan mo pagdudurusahin;
May pag-asa pa bang nadama'y diringgin?

Iyong naging sagot sa katanungan ko:
"Di na magdurusa't ngayo'y maging tayo."
Ang rurok ng saya ay aking natamo,
Lalo pa't sinabing mahal mo rin ako.

Sa kadahilanang gustong masiguro,
Aking naitanong kung iyo'y totoo;
Baka mo lang kasi ako'y binibiro,
At kung maniwala'y sugatan ang puso.

Iyong ibinalik, ating gunitain,
Doon sa manggahan 'sang gabing madilim;
Ipinagtapat mo ang iyong damdamin,
Ngunit, di nagawang puso ko'y tugunin.

Pagkat mayroon kang sintang iniibig,
Iisang lalaking namugad sa dibdib;
Di mo maloloko't iyong inihasik
Sa paso ng puso't bukirin ng isip.

Pagkatapos niyo'y sinabi sa akin,
Na ating pag-ibig, manatiling lihim;
Aking naging tugo'y 'sang tangong lampahin
Pagkat aking isip, gulong-gulo man din.

"Sigurado ka ba sa'yong naging pasya?"
Ang muli kong tanong, bago naniwala
Sayo aking mahal na isang diwata,
Yaong aking ibig at pinapantasya.

Iyong naging tugon sa aking sinabi:
"Kung ayaw mo'y huwag, di ko masisisi;
Ano pa't puso mo'y sadyang madiskarte,
Baka may iba ng pinipintakasi."

Agad kong sinabi sa iyo mahal ko:
"Ano at kay daling ikaw ay magtampo,
Nagtanong lang nama't ako'y naniguro
Baka mo lang kasi, ako'y nilalaro.

Lumipas ang gabi't umaga'y sumapit,
Unang araw natin ay lubhang mapait,
Pagkat di nakayang ako ay lumapit,
Sayo aking sinta't ewan ko kung bakit.

Ilang sandali pa't hindi nakatiis,
Sa pagkakaupo'y tumayo't lumihis
ng landas patungo kay Musa kong ibig,
pagkat aking puso'y lubhang naligalig.

Muli kang tinanong kung pasya'y totoo,
Di na mababawi't di na mababago;
Iyong naging tugon sa katanungan ko,
Pisngi ko'y hinaplos, sabay sabing 'oo.'

Kay sarap marinig, salita **** iyon,
Iisa ang punto at maging ang layon;
Para bang lagaslas ng tubig sa balon,
Ibig kong pakinggan sa buong maghapon.

Matapos ang pasko'y siyang araw natin,
Na kung gunitai'y araw na inamin,
tinugon ang puso at binigyang pansin,
at saka sinabing, ako'y mahal mo rin.

Aking gabing iyo'y narurok ang saya,
Ngiti niyong buwa'y nakakahalina;
Ibig kong isulat ay isang pantasya,
At ikaw Devina, yaong engkantada.

Araw'y nangaglipas, daho'y nangalaglag,
Ano at ang oras tila naging iglap;
Siyang araw natin ay muling lumapag,
Ano at ang panaho'y tila naging lundag.

Iyong regalo mo'y hindi malimutan,
At maging pagbating ibig kong pakinggan,
Sa bawat umagang araw'y sumisilang
At kung maaari'y mapawalang-hanggan.

Ngunit nang magdaan ilang araw't linggo,
Naging malungkuti't di na palakibo;
Puso ko'y mistula isang boteng tibo,
Nabiyak sa dusa nang itatuwa mo.

Sa tuwi-tuwina'y napaisip ako,
Talaga nga kayang tapat ang puso mo?;
Ulo ko'y sasabog, bulkang Pinatubo,
Bakit ba't isip ko'y nagkakaganito?

Ilang araw kitang hindi tinawagan,
Pagkat labis akong nagdusa't nagdamdam;
Malakas kong loob ay di nilubayan
Ng kapighatia't maging kalungkutan.

Tayo nga'y mayroong isang kasunduan,
Di maikaila't sinasang-ayunan
Ngunit, ang itat'wa'y di makatarungan,
Alalahanin **** ako'y nasasaktan.

Ako'y wag itulad sa makinang robot
Na di nakaramdam maski anong kirot;
Ako ay may pusong nakakatilaok,
Pumipintig baga'y putak ng 'sang manok.

Kaya't nang sadyain sa tinutuluyan,
Ika'y kinausap at pinagsabihang:
"Sakaling darating ating hiwalayan,
Huwag magpaloko sa kalalakihan.

At saka-sakaling sayo'y may  manligaw,
Isipin mo muna't wag agad pumataw;
Pasya'y siguruhin bago mo ibitaw,
Ang iyong salita, nang di ka maligaw."

Unang halik nati'y hindi malimutan,
At kahit na yao'y isang nakaw lamang,
Pangyayaring iyo'y di makaligtaan,
Naging saksi natin ay ang Taguisian.

Tila ba talulot ng isang bulaklak
Labi **** sa akin na nangangagtapat;
Animo'y pabango yaong halimuyak,
Ng iyong hiningang sa halik nangganyak.

Ika-labinlima, araw ng Pebrero,
Hindi malimutan ating naging tagpo;
Sa iyong tuluya'y nagkasama tayo,
Doon sa Kwek Kwekan, nagdiwang ang puso.

Ako'y isang taong lubhang maramdamin,
Ang hapdi at kirot siyang tinitiim;
Puso ko'y tila ba 'sang pagong patpatin,
Sa loob ng dibdib sakit ang kapiling.

Kaya't nang makitang may kasamang iba,
Marahang lumason sa puso ko sinta
Ay ang panibugho't sakit na nadama;
At para maglaho, alak ay tinungga.

Sa ika-tatlumpu, na araw ng Marso,
Akin pang naalala pagbisita sayo,
Sa inyong tahana't mapayapang baryo,
Nagmano pa ako sa ama't ina mo.

Ibig kong ang lahat ay di na magtapos,
Masasayang araw nating lumalagos
Sa isip, sa puso't maging sa malamyos,
Na kantahi't tulang aking inihandog.

Ngunit, nang lumipas ang ika-limang araw
mula nang makita't sa inyo'y madalaw
ay isang mensahe ang lubhang gumunaw
sa aking damdami't marahang tumunaw.

Animo'y balaraw yaong tumatama,
Nang ang mensahe mo ay aking nabasa;
Gusto kong umiyak, gusto kong magwala,
Ngunit, anong saysay gayung wala na nga?

Kung isaulan ko itong aking luha,
Masasayang lama't walang mapapala;
Kaya't kahit ibig, ako ay tumawa,
Wag lamang masadlak yaong pagdurusa.

Kung ang kalayaa'y siyang ibig sinta,
At ang saktan ako'y ikaliligaya
Aba'y payag ako't ikaw na bahala,
Basta lang ang akin ika'y liligaya.

Kay sakit isiping tayo ay hindi na,
Ngunit, kung ito man ang itinadhana,
Aba'y pag-ibig ko't pag-ibig mo sinta,
Di makakahadlang sa ibig sumila.

Mahal ko paalam sa ating pag-ibig,
Mahal ko paalam, kahit na masakit;
Mga alaala'y huwag ng ibalik,
Burahin ng lahat sa puso at isip.


~WAKAS~
Ang tulang ito ay handog ko para kay Devina Mindaña.
kha Nov 2018
na ikaw ang inuna kahit ako ang iyong huli.
sinta, maaari bang masimulan nating muli?
parang tangang ikaw ang pinili
hinayaang makulong sa iyong tali

lahat ng aking alinlangan ay isinantabi
pinagkatiwala ang buong sarili
akala ko'y hindi ako nagkamali
ngunit nagsabi ka ng "sandali,"

"sandali, hindi ako lilisan
ngunit sandali, ako pala'y nalilito minsan
sandali. makinig ka muna. sandali lang.
hindi yata kita napupusuan."

hindi mo naman kasalanan
na ang sakit ay hindi man lang maibsan
hindi mo naman kasalanan
na madali akong palitan

hindi mo naman kasalanan
na hindi ako ang nakatuluyan
hinding-hindi mo rin kasalanan
na hindi ako kawalan

hindi mo kasalanan, mahal
na ang boses ko'y garalgal
at kapag ako'y hinihingal
kapag sinisigaw ang aking pagmamahal

at paghihintayin pa kita ng matagal
pahihintulutan kang maging pagal
ang usad sa akin ay laging mabagal
kaya hinding-hindi ka susugal

hindi mo kasalanan
ang aking mga kasalanan.
kaya't ako'y iyo nang iwan
sa sarili **** tahanan.
MARGA Nov 2018
hindi sa lahat ng panahon
ang mga bagay ay naaayon
sa kung paano natin gusto;
ㅡ at 'di lahat ay agad na natatamo.

ito ay ang aking napagtanto
nung nalaman kong may iba kang gusto,
at ayaw ko namang ipilit sa iyo
ang mga bagay na ayaw mo.

oo, mahal na mahal pa rin kita
puso ko'y walang sinisigaw na iba.
ngunit ikaw ba, aking sinta,
ay siya ring nadarama?
talagang hindi yata.

ako ma'y nahihirapan
na tanggapin at maunawaan
na tayo'y hanggang dito na lamang
pero aking hirang,
damdamin mo'y aking igagalang.
Uanne Feb 12
Ikaw at ako
alam kong wala namang tayo.
Sino ba ang talo?
Hulaan natin kung sino.

Isip ko'y nalilito
ano ba ang gagawin ko?
Mananatili o lalayo?
Alam ko namang malabo.

Di na lang kikibo
Hahayaan na lang siguro
kahit di naman talaga sigurado
Kung magiging tayo.
Ikaw. Ako. Walang ikaw "at" ako.
02.12.19
Sebastien Angelo Oct 2018
naaalala ko pa no'n
diretso sa tindahan ng turon
pagkatapos ng ating klase
kwentuhan hanggang matapos ang hapon

'pag madilim na ang kalye
sinasabayan ka sa pag-uwi
mapalayo man sa'king bahay
kahit galit na naman si nanay

agad kang tinatawagan
paglapat ng likod sa higaan
dinadaan pa sa assignments
marinig ko lamang ang iyong boses

gumigising ng maaga
kahit lunes ay ganado't handa
makita lang ang iyong mukha.
ilang taon pa ay inamin ko na.

hindi ko alam kung bakit
masakit maging kaibigan lang
kahit sa pagkakaibigan naman
nag-umpisa ang lahat...

pero ayos lang basta ikaw
maghahangad pero maghihintay
ayos lang basta para sa'yo
masasaktan pero 'di sususuko
pasasaan ba at baka
doon din tayo mapunta
pero kung talagang hindi
'di pa rin aalis sa'yong tabi
basta ikaw...
not related to what i'm currently going through nor to any of my past experiences. this is just a form of creative experimental writing.
Mr Quiet Sep 2018
At sa iyong huling ngiti,
Walang magpapalit sa iyo,
Ikaw ang aking langit,
Sinta,
Ikaw ang buong buhay ko.

At ika'y malalasing sa aking pagmamahal.
Kahit gabi o sa init ng araw,
Ako'y lalakad hangga't kasama kita.

Ikaw ang humahawak sa puso ko,
Pwede ba ingatan mo.
Sinabi ng aking utak, bibitawan mo daw.
Pwede mo ba sabihin na mali siya?
i should write/speak more using my first language smh im a disgrace to my own country lol
theivanger Jun 10
Ikaw ang sagot sa "oo".
pumapawi sa bigat ng "hindi".
liwanag sa sambit na "siguro".
kapanatagan sa "marahil".

ngunit ikaw rin ang dahil ng sakit ng "oo",
kasinungalingan dulot ng "hindi", alinlangan ng "siguro", at kabagabagan ng "marahil".
ikaw ang siyang kasiyahan ngunit sa bandang huli ikaw rin ang dahil ng aking kalungkutan.
Anton Jul 2018
Wᴀʟᴀ ᴋᴏʏ ᴛᴜʟᴏɢ ᴋᴀʏ,

Dɪʟɪ ᴀᴋᴏ ʙᴀᴛɪᴏɴ ᴜɢ ᴅᴜᴋᴀ'
sᴀᴍᴀ sᴀ ᴍɢᴀ ᴀᴅʟᴀᴡ ɴɢᴀ  ᴋᴀᴜʙᴀɴ ᴘᴀ ᴛɪᴋᴀ
sᴀᴍᴀ ɴɪᴀᴅᴛᴏɴɢ ᴋɪᴛᴀ ᴘᴀ'
ᴜɢ sᴀᴍᴀ ɴɪᴀᴅᴛᴏɴɢ ᴀɴᴀᴀ ᴘᴀᴋᴀ'

Wᴀʟᴀ ᴋᴏʏ ᴛᴜʟᴏɢ ᴋᴀʏ,
Bᴏʀɪɴɢ ɴᴀ ᴀᴋᴏɴɢ ᴋɪɴᴀʙᴜʜɪ'
Mᴀᴏɴɢ sᴀ ʟɪɴɢᴀᴡ ᴀᴋᴏ' ɴᴀᴍɪʟɪ'
ʙɪsᴀɢ ᴍᴀ -sᴀᴋᴛᴏ ᴍᴀɴ ᴋɪɴɪ ᴏ ᴅɪʟɪ'
sᴀᴏɴ ᴛᴀᴍᴀɴ ᴀᴋᴏᴀ ɴɪɴɢ ᴋɪɴᴀʙᴜʜɪ'

Mᴀᴛᴀɢ ɢᴀʙɪᴇ ɴᴀʟᴀɴɢ ᴀᴋᴏ ᴍᴀɢᴀ ᴛᴜɢᴀᴡ'
Bɪsᴀɴ ᴜɴsᴀ ɴᴀʟᴀɴɢ ɢɪɴᴀʙᴜʜᴀᴛ
ᴋᴀᴅᴀ ɢᴀʙɪᴇ. ʟᴀɪɴ ʟᴀɪɴ ᴀɴɢ ɢɪɴᴀʟᴀɴᴛᴀᴡ'
Iɴ.ᴀɴɪ ɢʏᴜᴅ sɪɢᴜʀᴏ ʙᴀsᴛᴀ ᴡᴀʟᴀ ɴᴀʏ ʟɪɴɢᴀᴡ'

Lᴀʙɪ ɴᴀ ᴊᴜᴅ ᴋᴜɴɢ ᴋᴀɴɪᴍᴏ ᴡᴀʟᴀ ɴᴀ
Wᴀʟᴀ ɴᴀ ᴊᴜᴅ ᴀɴɢ ɪsᴀ ᴋᴀ ᴛᴀᴡ'
Nɢᴀ sᴀᴜɴᴀ Aɴᴀᴀ  sᴀ ᴋɪʟɪʀᴀɴ ᴜɢ ᴀɴᴅᴀᴍ ᴍᴀᴍɪɴᴀᴡ'
Kᴀɴᴜɴᴀʏ ᴍᴀᴍɪɴᴀᴡ sᴀ ɪᴍᴏɴɢ ᴍɢᴀ ʜᴜɴᴀ- ʜᴜɴᴀ '

Hᴜɴᴀ- ʜᴜɴᴀ ɴɪᴍᴏɴɢ ᴡᴀʟᴀ'y ʜɪɴᴜɴɢᴅᴀɴ
Hᴜɴᴀ- ʜᴜɴᴀ ɴɪᴍᴏɴɢ ᴘᴜʟᴏs ɴᴀʟᴀɴɢ ɪɴᴀᴍᴀᴡ'
Pᴇʀᴏ ʙɪsᴀɴ sᴀ ᴋᴀᴜɢᴍᴀᴏɴ ᴡᴀʟᴀ ɴᴀɢʟᴀɴᴛᴀᴡ'
Nɪ ʙɪsᴀɴ ᴋᴀᴜsᴀ ʟᴀɴɢ ᴡᴀʟᴀ ᴋᴏ ʙᴀᴛɪᴀ'ɢ Bᴀᴋɪᴋᴀᴡ'

Aᴋᴏ ᴋᴀʀᴜɴ ᴋᴀʏ ɢɪᴍɪɴɢᴀᴡ
Sᴀ ᴍɢᴀ ʜɪɢᴀʏᴏɴ ɴɢᴀ ᴀᴋᴏ ʟᴀᴛᴀɢᴀᴡ'
Sᴀ ᴘᴀɢᴛᴀᴡᴀɢ ᴋᴀɴɪᴍᴏ ᴀᴋᴏ Mᴀᴍᴜᴡᴀᴡ'
Wᴀɢᴛᴀɴɢᴏɴ ᴛᴀɴᴀɴ ɴɢᴀ ᴋᴀᴜʟᴀᴡ
Bᴀsᴛᴀ sᴀ Mᴀᴀɴɪɴᴅᴏᴛ ᴍᴏɴɢ ᴛɪɴɢᴏɴɢ ᴀᴋᴏ Mᴀᴋᴀᴘᴀᴍɪɴᴀᴡ'

Sᴀᴜɴᴀ Dɪʟɪ ᴍᴀʜɪᴛᴀʙᴏɴɢ ᴍᴀᴋᴀʟɪᴍᴏᴛ ᴜɢ ᴘᴀᴍᴀʜᴀᴡ'
Mᴀᴍᴀʜᴀᴡ ʙᴀʜᴀʟᴀɢ ᴡᴀʟᴀʏ sᴜᴅ- ᴀɴ ᴘᴜʟᴏs ʙᴀʜᴀᴡ'
Sᴀᴜɴᴀ Dɪʟɪ ᴋᴏ ᴍᴀɢᴛᴜᴋᴀᴡ'
Bᴀsᴛᴀ ᴍɢᴀ ᴛᴜʟᴏɢ ɴᴀ ᴛᴀɴᴀɴ ᴍɢᴀ ᴛᴀᴡ ᴜɢ ɪᴋᴀᴡ'

Gᴜsᴛᴏ ᴍᴀɴ ᴜɴᴛᴀ ᴋᴏ ɴɢᴀ ᴍᴜ. ʟᴀɴɢʏᴀᴡ
Aʀᴏɴ ɴɢᴀ ʙɪsᴀɴ ɢᴀᴍᴀʏ ᴀᴋᴏ ᴍᴀʟɪɴɢᴀᴡ,
Mᴀʟɪɴɢᴀᴡ ᴀᴋᴏɴɢ ᴍɢᴀ ᴋᴀʟɪᴍᴛᴀᴡ,
Sᴀ ᴛᴀʟᴀɴ.ᴀᴡᴏɴ ᴀᴋᴏ ᴍᴀɢ ʟᴀɴᴛᴀᴡ
ᴘᴇʀᴏ ᴜɴsᴀᴏɴ ᴛᴀᴍᴀɴ. ᴀᴋᴏɴɢ ʙᴜʟsᴀ ᴋᴀʏ ᴍᴀʙᴀᴡ'

Mᴀᴛᴀɢ Gᴀʙɪᴇ ɴᴀʟᴀɴɢ ᴀᴋᴏ ᴍᴜʟᴀᴋᴀᴡ
Dɪʟɪ ɴᴀ ʙᴀᴛɪᴏɴ'ɢ Bɪsᴀɴ ɢᴀᴍᴀʏ ɴᴀ ᴋᴀᴋᴜʏᴀᴡ,
Bɪsᴀɴ ᴀɴɢ ʜᴀɴɢɪɴ ᴋᴀʏ ᴍᴀʙᴜɢɴᴀᴡ,
ᴀɴɢ ᴋᴀɪɴɪᴛ ɴɢᴀ ɢɪʙᴀᴛɪ ᴍᴀᴏʏ ᴍᴜᴘᴀ-ɪʙᴀʙᴀᴡ'

Aɴɢ ᴀᴋᴏᴀɴɢ ᴋᴀsɪɴɢ ᴋᴀsɪɴɢ Gɪʜɪᴅʟᴀᴡ,
Mᴜʀᴀ'ɢ ɴᴀᴀ sᴀ ᴅᴇsʏᴇʀᴛᴏ ɴᴀᴀʙᴛᴀɴ ᴜɢ ʜᴜᴡᴀᴡ,
Mᴜʀᴀ'ɢ ᴀɴᴀᴀ sᴀ ɢʏᴇʀᴀ ᴘᴇʀᴍɪɴᴛɪɴɢ ᴡᴀʏ Kᴀʟɪɴᴀᴡ,
Kɪɴɪɴɢ ᴛᴀɴᴀɴ ɴᴀʙᴀᴛɪ ᴋᴏ ᴛᴜɴɢᴏᴅ ᴋᴀʏ ɪᴋᴀᴡ ɴᴀʜᴀɴᴀᴡ,

Aɴɢ ᴀᴋᴏᴀɴɢ ᴋᴀsɪɴɢ ᴋᴀsɪɴɢ Gɪʜɪᴅʟᴀᴡ,
Kᴀɴɪᴍᴏ ᴍᴀᴘᴀɴɢɪᴛᴀ Mᴀᴛᴀɢ ᴛᴀᴋɴᴀ ᴏ ᴍᴀᴛᴀɢ Aᴅʟᴀᴡ,
Mᴀᴛᴀɢ ʜɪɢᴀʏᴜɴ ɴᴀʟᴀɴɢ ɪᴋᴀᴡ ᴀɴɢ ɢɪɴᴀ ʜᴀɴᴅᴜʀᴀᴡ,
Uɴsᴀᴏɴ ᴛᴀᴍᴀɴ Dɪʟɪ ɴᴀ ᴍᴀᴜʟɪᴛᴀɴ ᴀɴɢ Kᴀsɪɴɢ² ᴋᴏɴɢ Aᴍᴀᴡ'

Kᴜɴɢ sᴀ ᴋᴀɪʙᴜᴛᴀɴ ᴍᴀᴛᴀᴘᴏs ᴍᴀɴ ᴀɴɢ ᴀᴋᴏɴɢ ᴍɢᴀ Aᴅʟᴀᴡ,
Dɪɴʜɪ sᴀ ᴋᴀʟɪʙᴜᴛᴀɴ ᴜɢ ᴡᴀʟᴀ ᴍᴀɴ ᴋᴀɴɪᴍᴏ ᴍᴀᴋᴀ-ʟᴀɴᴛᴀᴡ
Aʏᴀᴡ ᴋᴀʟᴀʙᴀᴋᴀ' ᴋᴀʏ sᴀ ɪᴍᴏɴɢ ᴋᴀᴍɪɴɢᴀᴡ'
Pᴀɴɢɪᴛᴀ Lᴀɴɢ ᴜɢ Bᴀɴɢᴀᴡ
Kᴀʏ ᴀᴋᴏ ᴛᴜᴀ ᴅɪᴅᴛᴏ ᴍᴀɢᴀʟᴀɴᴛᴀᴡ ɢɪᴋᴀɴ sᴀ ɪʙᴀʙᴀᴡ'
ʙɪsᴀɢ ᴍᴀ -sᴀᴋᴛᴏ ᴍᴀɴ ᴋɪɴɪ ᴏ ᴅɪʟɪ'
sᴀᴏɴ ᴛᴀᴍᴀɴ ᴀᴋᴏᴀ ɴɪɴɢ ᴋɪɴᴀʙᴜʜɪ'

Mᴀᴛᴀɢ ɢᴀʙɪᴇ ɴᴀʟᴀɴɢ ᴀᴋᴏ ᴍᴀɢᴀ ᴛᴜɢᴀᴡ'
Bɪsᴀɴ ᴜɴsᴀ ɴᴀʟᴀɴɢ ɢɪɴᴀʙᴜʜᴀᴛ
ᴋᴀᴅᴀ ɢᴀʙɪᴇ. ʟᴀɪɴ ʟᴀɪɴ ᴀɴɢ ɢɪɴᴀʟᴀɴᴛᴀᴡ'
Iɴ.ᴀɴɪ ɢʏᴜᴅ sɪɢᴜʀᴏ ʙᴀsᴛᴀ ᴡᴀʟᴀ ɴᴀʏ ʟɪɴɢᴀᴡ'

Lᴀʙɪ ɴᴀ ᴊᴜᴅ ᴋᴜɴɢ ᴋᴀɴɪᴍᴏ ᴡᴀʟᴀ ɴᴀ
Wᴀʟᴀ ɴᴀ ᴊᴜᴅ ᴀɴɢ ɪsᴀ ᴋᴀ ᴛᴀᴡ'
Nɢᴀ sᴀᴜɴᴀ Aɴᴀᴀ  sᴀ ᴋɪʟɪʀᴀɴ ᴜɢ ᴀɴᴅᴀᴍ ᴍᴀᴍɪɴᴀᴡ'
Kᴀɴᴜɴᴀʏ ᴍᴀᴍɪɴᴀᴡ sᴀ ɪᴍᴏɴɢ ᴍɢᴀ ʜᴜɴᴀ- ʜᴜɴᴀ '

Hᴜɴᴀ- ʜᴜɴᴀ ɴɪᴍᴏɴɢ ᴡᴀʟᴀɴɢ ʜɪɴᴜɴɢᴅᴀɴ
Hᴜɴᴀ- ʜᴜɴᴀ ɴɪᴍᴏɴɢ ᴘᴜʟᴏs ɴᴀʟᴀɴɢ ɪɴᴀᴍᴀᴡ'
Pᴇʀᴏ ʙɪsᴀɴ sᴀ ᴋᴀᴜɢᴍᴀᴏɴ ᴡᴀʟᴀ ɴᴀɢʟᴀɴᴛᴀᴡ'
Nɪ ʙɪsᴀɴ ᴋᴀᴜsᴀ ʟᴀɴɢ ᴡᴀʟᴀ ᴋᴏ ʙᴀᴛɪᴀ'ɢ Bᴀᴋɪᴋᴀᴡ'

Aᴋᴏ ᴋᴀʀᴜɴ ᴋᴀʏ ɢɪᴍɪɴɢᴀᴡ
Sᴀ ᴍɢᴀ ʜɪɢᴀʏᴏɴ ɴɢᴀ ᴀᴋᴏ ʟᴀᴛᴀɢᴀᴡ'
Sᴀ ᴘᴀɢᴛᴀᴡᴀɢ ᴋᴀɴɪᴍᴏ ᴀᴋᴏ Mᴀᴍᴜᴡᴀᴡ'
Wᴀɢᴛᴀɴɢᴏɴ ᴛᴀɴᴀɴ ɴɢᴀᴡ ᴋᴀᴜʟᴀᴡ
Bᴀsᴛᴀ sᴀ Mᴀᴀɴɪɴᴅᴏᴛ ᴍᴏɴɢ ᴛɪɴɢᴏɴɢ ᴀᴋᴏ Mᴀᴋᴀᴘᴀᴍɪɴᴀᴡ'

Sᴀᴜɴᴀ Dɪʟɪ ᴍᴀʜɪᴛᴀʙᴏɴɢ ᴍᴀᴋᴀʟɪᴍᴏᴛ ᴜɢ ᴘᴀᴍᴀʜᴀᴡ'
Mᴀᴍᴀʜᴀᴡ ʙᴀʜᴀʟᴀɢ ᴡᴀʟᴀʏ sᴜᴅ- ᴀɴ ᴘᴜʟᴏs ʙᴀʜᴀᴡ'
Sᴀᴜɴᴀ Dɪʟɪ ᴋᴏ ᴍᴀɢᴛᴜᴋᴀᴡ'
Bᴀsᴛᴀ ᴍɢᴀ ᴛᴜʟᴏɢ ɴᴀ ᴛᴀɴᴀɴ ᴍɢᴀ ᴛᴀᴡ ᴜɢ ɪᴋᴀᴡ'

Gᴜsᴛᴏ ᴍᴀɴ ᴜɴᴛᴀ ᴋᴏ ɴɢᴀ ᴍᴜ. ʟᴀɴɢʏᴀᴡ
Aʀᴏɴ ɴɢᴀ ʙɪsᴀɴ ɢᴀᴍᴀʏ ᴀᴋᴏ ᴍᴀʟɪɴɢᴀᴡ,
Mᴀʟɪɴɢᴀᴡ ᴀᴋᴏɴɢ ᴍɢᴀ ᴋᴀʟɪᴍᴛᴀᴡ,
Sᴀ ᴛᴀʟᴀɴ.ᴀᴡᴏɴ ᴀᴋᴏ ᴍᴀɢ ʟᴀɴᴛᴀᴡ
ᴘᴇʀᴏ ᴜɴsᴀᴏɴ ᴛᴀᴍᴀɴ. ᴀᴋᴏɴɢ ʙᴜʟsᴀ ᴋᴀʏ ᴍᴀʙᴀᴡ'

Mᴀᴛᴀɢ Gᴀʙɪᴇ ɴᴀʟᴀɴɢ ᴀᴋᴏ ᴍᴜʟᴀᴋᴀᴡ
Dɪʟɪ ɴᴀ ʙᴀᴛɪᴏɴ'ɢ Bɪsᴀɴ ɢᴀᴍᴀʏ ɴᴀ ᴋᴀᴋᴜʏᴀᴡ,
Bɪsᴀɴ ᴀɴɢ ʜᴀɴɢɪɴ ᴋᴀʏ ᴍᴀʙᴜɢɴᴀᴡ,
ᴀɴɢ ᴋᴀɪɴɪᴛ ɴɢᴀ ɢɪʙᴀᴛɪ ᴍᴀᴏʏ ᴍᴜᴘᴀ-ɪʙᴀʙᴀᴡ'

Aɴɢ ᴀᴋᴏᴀɴɢ ᴋᴀsɪɴɢ ᴋᴀsɪɴɢ Gɪʜɪᴅʟᴀᴡ,
Mᴜʀᴀ'ɢ ɴᴀᴀ sᴀ ᴅᴇsʏᴇʀᴛᴏ ɴᴀᴀʙᴛᴀɴ ᴜɢ ʜᴜᴡᴀᴡ,
Mᴜʀᴀ'ɢ ᴀɴᴀᴀ sᴀ ɢʏᴇʀᴀ ᴘᴇʀᴍɪɴᴛɪɴɢ ᴡᴀʏ Kᴀʟɪɴᴀᴡ,
Kɪɴɪɴɢ ᴛᴀɴᴀɴ ɴᴀʙᴀᴛɪ ᴋᴏ ᴛᴜɴɢᴏᴅ ᴋᴀʏ ɪᴋᴀᴡ ɴᴀʜᴀɴᴀᴡ,

Aɴɢ ᴀᴋᴏᴀɴɢ ᴋᴀsɪɴɢ ᴋᴀsɪɴɢ Gɪʜɪᴅʟᴀᴡ,
Kᴀɴɪᴍᴏ ᴍᴀᴘᴀɴɢɪᴛᴀ Mᴀᴛᴀɢ ᴛᴀᴋɴᴀ ᴏ ᴍᴀᴛᴀɢ Aᴅʟᴀᴡ,
Mᴀᴛᴀɢ ʜɪɢᴀʏᴜɴ ɴᴀʟᴀɴɢ ɪᴋᴀᴡ ᴀɴɢ ɢɪɴᴀ ʜᴀɴᴅᴜʀᴀᴡ,
Uɴsᴀᴏɴ ᴛᴀᴍᴀɴ Dɪʟɪ ɴᴀ ᴍᴀᴜʟɪᴛᴀɴ ᴀɴɢ Kᴀsɪɴɢ² ᴋᴏɴɢ Aᴍᴀᴡ'

Kᴜɴɢ sᴀ ᴋᴀɪʙᴜᴛᴀɴ ᴍᴀᴛᴀᴘᴏs ᴍᴀɴ ᴀɴɢ ᴀᴋᴏɴɢ ᴍɢᴀ Aᴅʟᴀᴡ,
Dɪɴʜɪ sᴀ ᴋᴀʟɪʙᴜᴛᴀɴ ᴜɢ ᴡᴀʟᴀ ᴍᴀɴ ᴋᴀɴɪᴍᴏ ᴍᴀᴋᴀ-ʟᴀɴᴛᴀᴡ
Aʏᴀᴡ ᴋᴀʟᴀʙᴀᴋᴀ' ᴋᴀʏ sᴀ ɪᴍᴏɴɢ ᴋᴀᴍɪɴɢᴀᴡ'
Pᴀɴɢɪᴛᴀ Lᴀɴɢ ᴜɢ Bᴀɴɢᴀᴡ
Kᴀʏ ᴀᴋᴏ ᴛᴜᴀ ᴅɪᴅᴛᴏ ᴍᴀɢᴀʟᴀɴᴛᴀᴡ ɢɪᴋᴀɴ sᴀ ɪʙᴀʙᴀᴡ'


SELF MADE POEM NGA INAMAW'
7-04-18 2:06 For Donna Gultiano
aL Feb 4
Sa minamahal **** mga puting pahina
Inuukit ang guhit, mga pinagtabing letra
   Maibsan lang ang nangungulit na pangungulila
Upang pansamantalang mawala sa mga alaala;

Saradong puso na nais sanang muli ay madalaw
Ngunit ang susi tila'y tuluyan nang nagpaagaw
Marahil sa tulad kong naghintay sa pagikot ng mundo
Para lang masulyapan ang magandang ngiti mo
__
Hilaw na pagtingin, hindi na mapagbibigyan
Sa iisang hiling na ikaw ay mapakiusapan
Tanging hangin nalang ang mahahagkan
Habang ikaw ay nasa aking magulong isipan

Sa minsanang aking pagkakamali
Mas nakilala ka
warning: bit of edgy

-metaphorical
.
RL Canoy May 28
Umiibig akong matapat ang puso,
sa iyo, O Sintang pithaya ng mundo.
Dilag na bulaklak sa harding masamyo,
sinuyo’t pinita ng laksang paru-paro.

Tinataglay nila’y mararangyang pakpak,
subalit ang nasa’y tanging halimuyak.
Iba sa bagwis kong luksa ang nagtatak,
sa mata ng iba’y isa lamang hamak.

Ako’y dahop-palad, niring mundo’y aba,
sa utos ng puso, ikaw’y sinasamba.
O! ang saklap naman, umagos ang luha,
pagkat lumilihis ang ating tadhana.

At niring landas ta’y lalong pinaglayo,
nang ikaw’y nabihag ng hari ng mundo.
Buong taglay niya’y di tapat na puso, 
tanging hangad lamang ang puring ingat mo.

Sinta ko ano pa ang aking magawa,
kung sa ngalan ng Diyos kayo’y tinali na?
Daloy ng tadhana’y mababago pa ba’t,
panaho’y balikang ikaw’y malaya pa?

Bihag ka na ngayong walang kalayaan, 
hawak ang mundo mo ng lilong nilalang
Waring isang ibong ang lipad may hanggan,
at ang yamang pakpak, dustang tinalian. 

Paano O! Sinta yaring abang buhay?
Ikaw’y tanging pintig nitong pusong malumbay.
Kung ikaw ang buhay ng buhay kong taglay,
Sa iyo mabigo’y sukat ng mamatay.

Subalit nasa kong lumawig sa mundo,
sapagkat buhay pa niring pag-ibig ko.
At ikaw O! Sintang namugad sa puso,
napanagimpan kong pinaghintay ako. 

Sa harap ng hirap na di masawata,
tanging asam ko’y lalaya ka Sinta.
At itong pagtiis ay alay ko Mutya,
mula sa puso kong nagdadaralita.

At maghihintay ako sa pagkakahugnos,
sa tanikala na higpit na gumapos,
sa kalayaan na lubhang nabusabos,
at mariing dulot, galak na di lubos.

Ang aking paghintay akay ng pag-asa,
lawig ng pag-asa’y kambal ang pagdusa.
At ang dukhang pusong batis ng dalita,
tila pinagyakap ang pag-asa’t luha.

O! aking minahal ako’y maghihintay,
kahit walang hanggang paglubog ng araw.
Magtitiis ako sa gabing mapanglaw,
hanggang sa pagsilang ng bukang liwayway.

Yaong sinag nito’y ganap na tatapos, 
sa dilim na dulot ng dusa’t gipuspos.
Sinag na tutuyo sa luhang umagos, 
niring mga matang namumugtong lubos.

Yaong pamimitak ng mithing umaga,
araw na mabihis ng mga ligaya,
ang buhay kong abang tinigmak ng luha,
mula sa kandungan niring Gabing luksa.

Maghihintay ako sa gitna ng dusa, 
kapiling ang munting kislap ng pag-asa.
Magtitiis kahit sanlibong pagluha,
hanggang sa panahong muli kang lalaya.

Maghihintay akong di hadlang ang pagal, 
kahit ang panaho’y lalakad ng bagal.
Magtitiis ako pagkat isang banal,
itong pag-ibig kong sa puso’y bumukal.

Maghihintay kahit dulong walang hanggan,
na pagdaralita’t mga kapanglawan
Kahit di tiyak kong muling sisilang,
ang bukang liwayway na tanging inasam.

©RL Canoy |2019|
Tulang nagsasalaysay tungkol sa kabiguan sa pag-ibig at pag-asa't paghintay na muli itong makakamtan
Glen Castillo Jul 2018
Zet
Ang iyong mga mata’y lagusan ng liwayway
Sa kulimlim na bagtasin ng aba kong buhay
At ang iyong labi na sintingkad ng rosas
Ay ang tanghali ko sa mga gabing ayaw mag wakas

Ang durado **** buhok ay ang gintuang palay
Sa kaparangan ng puso kong hindi mapalagay
Ang ngiti mo ay binhi ng halaman sa kalangitan
Na sumisibol unti-unti sa mundo kong ‘di  na nadidiligan

Sa piling mo sana ang pinapangarap kong daigdig
Ituturing kong alapaap ang mahimlay ka sa aking bisig
Ngunit tulad din ng mga kwentong itinago ng kasaysayan
Maaaring ikaw at ako,
Ay kwentong ako na lang ang makaka-alam

Mapaglarong tadhana ay dito ako inilagay
Sa digmaang hindi ko kayang magtagumpay
Sa tunggaliang ang kalaban ko’y ako
Sa pag-ibig na hindi ko maipag tapat sa'yo

Palihim kitang sinusuyo
Kaya’t palihim din akong nabibigo
Patago akong lumalaban
Kaya’t patago din akong nasasaktan


Kung iadya man ng panahon na dito ka maligaw
Sa tulang habang panahon na ang laman ay laging ikaw
Ito pa rin ang mga sandaling ako'y alipin mo
Ito pa rin ang mga sandaling hawak mo ang aking mundo




© 2018 Glen Castillo
All Rights Reserved.
Ito ang ating kwento,ang kwentong ako lang ang nakaka-alam.
AKIKO Jul 2017
Paka-isipin ang bawat salitang sasambitin
Bigyan ng pansin ang aking damdamin
Hindi mo man pansin sa isang minuto lang masaya kong araw ay natakluban na ng lumbay
Dahil sa prangka **** bibig
Na makabasag araw!

Sa buka ng bibig
Tagos sa puso't isip
Sabay sayong halakhak ang aking pagtangis
Sana'y pinag-isipan ang bawat letrang binitawan
At sana'y batid mo na ako'y nasaktan
At makulay kong araw ay
lumisan na ng tuluyan

Magandang samahan ay
Inagus na ng luha
Patungo sa pusong may patlang sa gitna
Sanhi ng iyong salita
Na tumusok sa gitna
Ng aking pusong noo'y banal
At buo pa ng pagmamahal ng isang tunay na pamilya

Ngayo'y ikaw pa ang galit
at ako pa ang sinisi
Winika mo pa na akoy sensitibo't
Madaling masaktan
Gayong ikaw ang may kasalanan
At maysanhi ng aking kalungkutan.
Samahan ng isip ang bawat salitang nais sabihin.dahil hindi lahat ng tao'y katulad **** may matigas na puso at paninindigan.
katryna Sep 2018
sabihin mo saakin kung paano kita mamahalin
dahil minahal kita sa paraang hindi mo inaakala

sabihin mo saakin kung paano ko tatapusin ang mga sayo ay tapos na pero pilit paring pinagtatagpo ng tadhana

sabihin mo sa akin kung paano ko kakalimutan ang mga bagay
na halos ayoko ng maalala

sabihin mo saakin,

paano ko ililigtas ang relasyong tayo lang ang nakakakilala.
ang relasyong sa dilim lang maliwanag

relasyong hinuhusgahan ng lahat,
relasyong kasiyahan mo ang mas mahalaga.

sabihin mo saakin ang kongkretong solusyon,
sa mga desisyong hindi ako kasama

pero sa pandaliang ligaya,
kamay natin ang magkalapat sa tuwi-tuwina

sabihin mo,
sabihin mo na,

dahil pagod na akong angkinin ka sa tuwing may aagaw na iba.

sa tuwing sasabihin nya at tatanungin nya ako kung ako ay maligaya.

paano ko sasabihing tayo ay masaya,
kahit wala sa kama

ang simpleng yakap, oras nating dalawa ay mahalaga

paano ko sasabihin,
kung ikaw mismo hindi mo masabi
at mas piniling pagtakpan na lang ang lahat
at manatali

na ang kawalan ng salita ay manahan at bigla na lang mawala

hindi ka man pumipili pero alam ko,
sa kabila ng lahat ng ito.

kapag ang lahat ay tumalikod

lahat ay tumiklop

ako at ikaw,
mas pipiliin paring maglayo.

iwan ako,
iwan ka.

wala.

narating nanaman natin ang dulo.
for the Nth time. pano ba sumuko? sa pag taas ba ng dalawang kamay? sa pag amin ba ng "Sige, ako na ang may kasalanan" sa pagtanggap ba ng pagkatalo, sa pagsabi ba ng "teka, pagod na talaga ako" sa pag iyak ng balde baldeng luha o sa pag gising mo bigla, wala na. wala ka ng maramdaman kasi sobrang manhid mo na sa sakit at sakit na lang din ang solusyon para maramdaman **** teka, buhay ka pa. Ang gulo no? ganon din ung tula ko, ganon din ung puso ko, ung utak ko. Pasensya na sa gawa ko. Pakiramdam ko, ito na ung pinaka walang silbi kong gawa. Pero gusto ko lang ibahagi ang nararamdaman ko. Jusko po, ang hirap magmahal. hahahaha big deal ba, pasensya na kung alam nio lang ang sakit sakit na to the point na wala na akong kayang ilabas pero hinihingi pa rin ng mundo ang lahat lahat. Paano ba kasi sumuko? Makikinig na lang ako kay Sarah Geronimo.
Jubail Aquino May 2016
Malayong tingin sa kalangitan
Ibig baga'ng ikaw ay aking mahagkan.
Ibinubulong sa hangin ang silakbo ng aking damdamin.

Hangin naway iyong iparating, ang awit ng aking malinis na hangarin.
Buntong hininga na di mapatid-patid maaari bang ipabatid? Di ko papayagang mawalay - tuwa, ngiti ng pusong tinataglay.

Malapit na, nakakalas na nga yata
Malay ba kung hanggang kailangan pang mapipigilan pa.
Kaya't bago man kumawala. Balutin na sa paligid ng piling ng aking sinisinta.... Ang hiwaga ng aking paghanga.
#makata
naught Oct 2018
sa tuwing ako'y
naguguluhan, naliligaw;
ikaw at ikaw
ang hinahanap ko
at 'di yung sarili ko.
M e l l o Jun 11
Hindi ko alam kung paano ko sisimulan ang ating kwento.
Hindi ko din alam kung kaya ko bang ikwento.
Pero eto ako kahit ayaw ko sige pa din sa pagsulat, inilalabas lahat nang nakatagong kwento,
mga alaala mga pagkakataon na pilit kinakalimutan ng utak pero ayaw lumimot ng puso.
Ganun na lang ba palagi?
Tila lagi na lang nagtatalo yung puso at isip pagdating sayo?
Ang swerte mo naman puso’t utak ko gumugulo pero ako ba sa’yo ay ano?
Tatlong taon.
Tatlong taon na ginugulo ng pangalan mo ang mundo ko.
Na tila ba parang ayaw kang bitawan ng sistema ko.
Siguro ay dahil nasanay na ako.
Ano pa bang magagawa ko? Eto talaga yung totoong nararamdaman ko. Pero ano?
Tatlong taon din na binabalewala mo. Baliw na yata ako.
Ayaw ko na.
Pagod na ako.
Dahan dahanin ko na yung paglayo ko sayo.
Oo.
Lalayo ako at pipilitin kong umahon mula sayo.
Ang pagmamahal kong ‘to nagpapalubog sa sarili ko.
Kailangan kong bumangon at sa pagkakataong ito hindi na ako iiyak.
At kailanman hindi na bibisitahin ang mga alaala mo.
Tama na.
Sa pagkakataong ito ay ako naman.
Papahalagahan ko na yung sarili ko na sinayang ng ilang taon sayo.
Babawiin yung mga luha sa pamamagitan ng pagngiti sa paparating na mga araw na ito.
At unti unting kakalimutan ang pag ibig na binasura mo.
Mahirap sa simula.
Pero pipilitin ko.
Lahat ng puyat ko sayo babawiin ko sa pagtulog sa darating na mga gabing din ito.
Eto na yung huli.
Eto na din ang bagong simula.
Nang bagong ako.
Next page