Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"sinasadya" poems
Sana iyong maisip Ang aking nararamdaman Hindi maipagkakaila Ang nararamdaman ko ay tunay Kung para sayo wala lang ito Para saakin ito ay isang pangarap Pangarap na hindi kailanman matutupad Pangarap na tila isang impossibleng pagkakataon Isang pagkakamali ang mahulog sayo Ako man ay umaasa pa rin Ngunit iba ang iyong gusto Alam kong hindi ako at hinding hindi magiging ako Kakaiba ang turing mo saakin May konting aliw at kilig Pero hindi lahat ay totoo Kasinungalingan ika nga Pagpasensyahan mo na Ikaw ang aking natipuhan Hindi ko ito sinasadya Wala ito sa plano
0
Dec 13, 2015
Dec 13, 2015 at 11:46 AM UTC
Sadyang Kumakapit Sa Natitirang Sana
papano ba mapaparating ang nararamdaman? kaya ko bang sasabihin saiyo ng harapan? kung meron lang sana akong lakas ng loob sa tamang hinala ng maling kutob bakit sayo lang nagkaganito sa bituwing tunay na may ganda bakit sayo, tuluyang nagbago may paghanga, meron ding pangamba sinta, di ko sinasadya may kusa itong paghanga tadhana ang nagbadya kaya wala akong magagawa kung sana kaya kong umilag kung sana di ako nalalaglag kung sana kaya kung pumalag kung sana ang puso di takot mabasag paano ka ba makikilala kung di ko kayang lumapit saan ba to mapupunta hangarin kailan ba makakamit marahil masaya na sana ako na aking madinig matamis na sagot ng malambing **** tinig ano bang gagawin, di makalapit at di makalalayo papano kakausapin,kung di masambit ang nais ng puso sana bigyan ng tapang, ipadama ang pagsuyo dahil itong naaramdaman di ko kayang isuko hawakan mo aking mga kamay dito sa gitna ng yakap humimlay wag nang malumbay,pangako ko habang buhay sayo lang iaalay ang pagibig kong tunay hayaan nating mga mata'y makiusap sa mga titig **** nakikihiram ng kislap bakit dito, kung saan ako nakatinag larawan mo ang bukod tanging lumiliwanag tulad ka ng rosas sa pula ng labi tulad ka ng anghel sadyang nakakabighani sa mahabang buhok, kutis **** malambot, at tamis ng yong ngiti wala kang katulad, anyong namumukudtangi nilalang na tulad mo BIYAYA kang mamahalin sa hamak na tulad ko SUMPA kitang iibigin oh Nadine, meron pa akong dapat na hiling kung dinig na ng diyos ang aking panalangin oh Nadine, bulaklak ka sa hardin wag mo sanang hayaan ako'y hanggan tingin na sana'y pakinggan ang aking hinaing pagkat di ko kayang mabuhay ng wala ka sa akin
0
Jan 22, 2019
Jan 22, 2019 at 4:42 AM UTC
"TORPE"
papano ba mapaparating ang nararamdaman? kaya ko bang sasabihin saiyo ng harapan? kung meron lang sana akong lakas ng loob sa tamang hinala ng maling kutob bakit sayo lang nagkaganito sa bituwing tunay na may ganda bakit sayo, tuluyang nagbago may paghanga, meron ding pangamba sinta, di ko sinasadya may kusa itong paghanga tadhana ang nagbadya kaya wala akong magagawa kung sana kaya kong umilag kung sana di ako nalalaglag kung sana kaya kung pumalag kung sana ang puso di takot mabasag paano ka ba makikilala kung di ko kayang lumapit saan ba to mapupunta hangarin kailan ba makakamit marahil masaya na sana ako na aking madinig matamis na sagot ng malambing **** tinig ano bang gagawin, di makalapit at di makalalayo papano kakausapin,kung di masambit ang nais ng puso sana bigyan ng tapang, ipadama ang pagsuyo dahil itong naaramdaman di ko kayang isuko hawakan mo aking mga kamay dito sa gitna ng yakap humimlay wag nang malumbay,pangako ko habang buhay sayo lang iaalay ang pagibig kong tunay hayaan nating mga mata'y makiusap sa mga titig **** nakikihiram ng kislap bakit dito, kung saan ako nakatinag larawan mo ang bukod tanging lumiliwanag tulad ka ng rosas sa pula ng labi tulad ka ng anghel sadyang nakakabighani sa mahabang buhok, kutis **** malambot, at tamis ng yong ngiti wala kang katulad, anyong namumukudtangi nilalang na tulad mo BIYAYA kang mamahalin sa hamak na tulad ko SUMPA kitang iibigin oh Nadine, meron pa akong dapat na hiling kung dinig na ng diyos ang aking panalangin oh Nadine, bulaklak ka sa hardin wag mo sanang hayaan ako'y hanggan tingin na sana'y pakinggan ang aking hinaing pagkat di ko kayang mabuhay ng wala ka sa akin
Continue reading...
46
Naalala mo ba tayoy magkaibigan? Masaya ang ating samahan Nagaasaran ,kulitan hanggang sa magkakapikunan Masaya akong ikay aking kaibigan Dahil akoy iyong naiintindihan Lalo na ang aking kaabnormalan Di nagtagal loob natiy nagkagaanan Hanggang sa dumating yung araw na ikay umamin Di sinasadya na akoy iyong gustuhin Noong una'y natatakot ka pang umamin . Hindi ko inaasahang akoy iyong magugustuhan Dahil sa taglay kong kamalditahan Pero sabi moy ikay nahulog sa aking kabaitan At hiling mo'y wag Sana kitang layuan Hanggang sa sinabi **** ikay manliligaw at akoy pumayag naman Hanggang sa di nagtagal ikay akin ding nagustuhan pero bakit parang gusto na kong sukuan sa aki'y ika'y ba'y wala ng nararamdaman kung ganun sabihin mo naman Hindi yung babaliwalain mo ko ng ganyan Sa dami ng ating pinagsamahan Ang masayang pagkakaibigan bay mauuwi na lang sa SALAMAT AT PAALAM
0
Aug 9, 2018
Aug 9, 2018 at 2:08 AM UTC
To my beloved friend
oo ako'y nalulungkot sa aking sarili sa mga salitang hindi ko hindi sinasadya kung ipinaramdam ko sayo na 'andito lang ako pero wala naman pala pasensiya, kung wala akong susunod na taludtod sa ating istorya istoryang kathang isip na huli kong nakita sa aking panaginip dahil nagising ako sa katotohanan na  ̶t̶a̶y̶o̶  ikaw at ako ay  naandito na sa dulo ng ating walang hanggan kung saan ang puso'y wala ng nararamdaman at natapos na ang magpakailanman
0
Oct 16, 2018
Oct 16, 2018 at 9:07 AM UTC
alamat ng hangganan
Natandaan ko ang mga tawa **** ‘di natatapos, At ang mga pang-aasar **** ‘di maubos. Naiinis ako pero, “haha. Tawa na lang.” Hindi ko naman inaasahang May muling bubulaklak ulit sa aking puso. Noong hinahawakan mo pa ako, Lagot na naman ang aking damdamin. Ikaw na ang laging nasa isipin. Pero... May minamahal na rin ako. Bakit ngayon may lungko’t galit ka? Sila ba ang rason at sa susunod ay ako. Sorry kung ako ang naging dahilan. Hindi ko sinasadya, iiyak-iyak ka na. Aaminin kong hindi ako sanay ‘Di ko rin man lang matanong kung, “Huy. Okay ka lang ba?” Halata naman sa mga mata mo Na hindi mo na talaga kaya. Ewan ko ba, ngiti mo lang ang hinahanap ko. ‘Di ko rin alam na iyon ang kailangan ko. Kaibigan lang naman pero bakit iba? Gusto kita patawanin ng patawanin... Para tumigil ang pagwawasak ng iyong damdamin. Kaibigan kong malakas at matapang, Alam kong lalaki ka pero hindi mo tinago, Ang mga damdamin **** ‘di naglalaho. Alam ko na baka isumbong mo ako, Sa aking lalaking iniirog. Pero kung alam ko lang ang rason ng mga tawa mo, Sigurado akong naibigay ko na iyon sa’yo. Yung mga pang-aasar mo para sa’kin na ‘di mo malimot, Nasa ulo ko, pinagtatawanan kong paikot-ikot. Malamang ay pinagtatawanan mo rin At sigurado akong gusto **** balikan. Magiging baliw ako, mapatawa ka lang, Nagugustuhan (na) kitang makasama, Pero mas maganda pang kaibigan na lang. Kasi pag nalaman **** “oo. Gusto kita,” Hala heto na naman... Aalis at iiwas ka na. Minsan ay nakakapagod rin maghabol Ng mga taong sa huli’y mabibigay ng hatol. Pero ‘di tayo aabot sa ganoon. Kalimutan mo na ang aking sinulat. Ito ay kabilang sa pagkakamali ng kahapon. Kahit “kuya” lang? Okay na. Haha. Kaibigan lang? Okay na. O lalaki kong best friend? Sapat na. Tandaan mo na lang na narito ako lagi, Para subukan na mapatawa ka kahit minsan. Sapat na, hanggang kaibigan lang.
0
Feb 28, 2018
Feb 28, 2018 at 6:10 AM UTC
Kaibigan Lang
Natandaan ko ang mga tawa **** ‘di natatapos, At ang mga pang-aasar **** ‘di maubos. Naiinis ako pero, “haha. Tawa na lang.” Hindi ko naman inaasahang May muling bubulaklak ulit sa aking puso. Noong hinahawakan mo pa ako, Lagot na naman ang aking damdamin. Ikaw na ang laging nasa isipin. Pero... May minamahal na rin ako. Bakit ngayon may lungko’t galit ka? Sila ba ang rason at sa susunod ay ako. Sorry kung ako ang naging dahilan. Hindi ko sinasadya, iiyak-iyak ka na. Aaminin kong hindi ako sanay ‘Di ko rin man lang matanong kung, “Huy. Okay ka lang ba?” Halata naman sa mga mata mo Na hindi mo na talaga kaya. Ewan ko ba, ngiti mo lang ang hinahanap ko. ‘Di ko rin alam na iyon ang kailangan ko. Kaibigan lang naman pero bakit iba? Gusto kita patawanin ng patawanin... Para tumigil ang pagwawasak ng iyong damdamin. Kaibigan kong malakas at matapang, Alam kong lalaki ka pero hindi mo tinago, Ang mga damdamin **** ‘di naglalaho. Alam ko na baka isumbong mo ako, Sa aking lalaking iniirog. Pero kung alam ko lang ang rason ng mga tawa mo, Sigurado akong naibigay ko na iyon sa’yo. Yung mga pang-aasar mo para sa’kin na ‘di mo malimot, Nasa ulo ko, pinagtatawanan kong paikot-ikot. Malamang ay pinagtatawanan mo rin At sigurado akong gusto **** balikan. Magiging baliw ako, mapatawa ka lang, Nagugustuhan (na) kitang makasama, Pero mas maganda pang kaibigan na lang. Kasi pag nalaman **** “oo. Gusto kita,” Hala heto na naman... Aalis at iiwas ka na. Minsan ay nakakapagod rin maghabol Ng mga taong sa huli’y mabibigay ng hatol. Pero ‘di tayo aabot sa ganoon. Kalimutan mo na ang aking sinulat. Ito ay kabilang sa pagkakamali ng kahapon. Kahit “kuya” lang? Okay na. Haha. Kaibigan lang? Okay na. O lalaki kong best friend? Sapat na. Tandaan mo na lang na narito ako lagi, Para subukan na mapatawa ka kahit minsan. Sapat na, hanggang kaibigan lang.
Continue reading...
50
hindi ko na mabilang kung ilang beses na ako nabasa sa ulan may mga panahong dahil sa aking katangahan biglang bumuhos ang napakalakas na ulan may mga pagkakataong sinasadya din magpaulan wala gusto ko lang kailangan ba laging may dahilan? simula nang araw ay makulilim na langit ang bungad ang payong na isinantabi pagdinila ko'y walang ulan na nangyayari nagbibiro na naman ang langit sa panahong gusto kong magbabad at maglakad sa ilalim ng ulan hindi lumapat sa tuyong lupa na siyang aking apak
0
Jul 29, 2019
Jul 29, 2019 at 12:13 AM UTC
Ulan
sino ka nga ba, at ika'y dumating bigla? anong rason mo, para biglang magpakita? sa buhay kong magulo sa buhay kong sakit sa ulo tumagal ang mga araw, linggo at buwan ako'y unti unting nasasanay na lagi kang andyan hindi sinasadya, ika'y naging importante laging hinihiling na nariyan ka parati ngunit dumating sa tanong na "ano ba tayo" at ako'y sinagot mo ng "magkaibigan tayo" 'di ko alam kung anong dapat kong maramdaman ngunit ang masasabi ko lamang, ako'y iyong nasaktan aaaminin kong ako'y umasa't naging tanga, sa mga kilos **** naakit akong talaga akala ko kasi'y parehas tayo ng damdamin ngunit ikaw pala ay hindi para sakin
0
Feb 4, 2017
Feb 4, 2017 at 6:48 AM UTC
tula para sa'yo
Pinaiyak, hindi napaiyak Sinaktan, hindi nasaktan Pinaasa, hindi napaasa Naiwan? Baka iniwan Hindi maaring sabihing napaasa mo kung Ni minsan hindi mo ginustong saluhin Hindi tamang sabihin na naiwan mo siya Dahil hindi niya ginusto sumama sa landas na alam **** ayaw niya Hindi katanggap tanggap ang sabihin **** "pasensya at nasaktan kita" habang wala siya sa isip mo nung mga panahong nagsasaya ka sa mga bagay na ika-lulungkot niya Hindi tama Mali May pagkakaiba sa dalawa Hindi ito isang aksidente Sinadya mo, ginusto mo Ngayon Sinanay niya ang sarili na wala ka Pinili niyang maging masaya ng hindi ka kasama Ngunit wala kang magawa, hindi mo sinasadya, diba?
0
Dec 7, 2016
Dec 7, 2016 at 6:28 AM UTC
PINA
At sa paglipas ng araw-araw Aking napapansin ang unti-unting pag-iiba Ng aking pag tingin sa'yo Damdami'y hindi maipinta Kung ito ba'y hanga lang o may halo nang mas malalim Ako'y natatakot sa kung anong ibig sabihin nito Ngunit aking pag tingin sa'yo ay hindi maiiba Sa kadahilanan na ika'y pinili Sinasadya man o hindi Ng aking puso't utak Pero siguro sa ngayon, mas maigi na tayo'y maging magkaibigan na muna lamang Dahil ako'y namamanhid, at iyong hindi iniisip ang ganitong bagay sa buhay
0
Oct 27, 2016
Oct 27, 2016 at 4:34 AM UTC
Nararamdaman
Sa tuwing naaalala ka, Lungkot at pagsisisi lang ang palaging nadarama. Hindi naman na dapat iniisip pa, Ang mga nakaraan na lumipas na. Bakit ba hindi ka makalimutan?, Kailangan paba magharapan tayong muli upang tuluyan nang makawala sa nakaraan?. Parehas naman nating hindi ginusto to, Na humantong tayo sa ganito. Masaya naman tayo noon, noong tayong dalawa ay nagmamahalan pa, Nagkamali lang talaga tayo nang hindi natin sinasadya. Pero parehas lang tayong nagkamali, Kaya ito tayo ngayon nagsisisi sa huli. Pinaghiwalay tayo ng tadhana, Siguro dahil hindi talaga tayo ang para sa isa't isa. Hindi ko na rin kasi gusto ang trato mo sakin dati, Kaya't ako na rin ang bumitaw sa huli. Hindi ngalang pormal ang paghihiwalay nating dalawa, Kaya't siguro nahihirapan parin akong huwag kang maalala. Pero gumawa ako ng paraan para bawiin ka ulit kasi nagsisisi ako na iniwan kita, Pero nalaman ko na may iba kana. Lumipas ang mga araw, buwan, taon, Nakalimutan ko nandin ang taong minahal ko noon. Pero bakit hanggang ngayon kahit saang anggulo man tingnan, Hindi ko parin mabura ang mga memorya ng nakaraan. Ayoko na sanang maalala ang lahat noon, Pero bakit gumagawa parin ng paraan ang utak ko para maalala lahat ang mga pagkakamali nating dalawa na nilipas na ng panahon?. Gusto ko nang kalimutan ang kahit anong tungkol sayo, Pero hindi ko alam kung saang paraan at paano. Ni wala na akong nararamdaman sayo matagal na, Pero bakit hanggang ngayon nahihirapan parin ang utak ko na kalimutan ka. Sana dumating ang umaga na sa paggising ko kumpleto na ako, Wala nang gumagambala sa utak at katauhan ko. Na hindi na kita maiisip kahit kailan, Na natutunan nadin kitang kalimutan. Pero hanggang saan paba ang itatagal ng panahon?, Hanggang kailan paba maaalala ang kahapon?. Palipasin na ang nakaraan, Dahil para sa akin wala na iyong kahulugan.
0
Oct 15, 2017
Oct 15, 2017 at 11:05 PM UTC
Palipasin na ang Nakaraan
Sa tuwing naaalala ka, Lungkot at pagsisisi lang ang palaging nadarama. Hindi naman na dapat iniisip pa, Ang mga nakaraan na lumipas na. Bakit ba hindi ka makalimutan?, Kailangan paba magharapan tayong muli upang tuluyan nang makawala sa nakaraan?. Parehas naman nating hindi ginusto to, Na humantong tayo sa ganito. Masaya naman tayo noon, noong tayong dalawa ay nagmamahalan pa, Nagkamali lang talaga tayo nang hindi natin sinasadya. Pero parehas lang tayong nagkamali, Kaya ito tayo ngayon nagsisisi sa huli. Pinaghiwalay tayo ng tadhana, Siguro dahil hindi talaga tayo ang para sa isa't isa. Hindi ko na rin kasi gusto ang trato mo sakin dati, Kaya't ako na rin ang bumitaw sa huli. Hindi ngalang pormal ang paghihiwalay nating dalawa, Kaya't siguro nahihirapan parin akong huwag kang maalala. Pero gumawa ako ng paraan para bawiin ka ulit kasi nagsisisi ako na iniwan kita, Pero nalaman ko na may iba kana. Lumipas ang mga araw, buwan, taon, Nakalimutan ko nandin ang taong minahal ko noon. Pero bakit hanggang ngayon kahit saang anggulo man tingnan, Hindi ko parin mabura ang mga memorya ng nakaraan. Ayoko na sanang maalala ang lahat noon, Pero bakit gumagawa parin ng paraan ang utak ko para maalala lahat ang mga pagkakamali nating dalawa na nilipas na ng panahon?. Gusto ko nang kalimutan ang kahit anong tungkol sayo, Pero hindi ko alam kung saang paraan at paano. Ni wala na akong nararamdaman sayo matagal na, Pero bakit hanggang ngayon nahihirapan parin ang utak ko na kalimutan ka. Sana dumating ang umaga na sa paggising ko kumpleto na ako, Wala nang gumagambala sa utak at katauhan ko. Na hindi na kita maiisip kahit kailan, Na natutunan nadin kitang kalimutan. Pero hanggang saan paba ang itatagal ng panahon?, Hanggang kailan paba maaalala ang kahapon?. Palipasin na ang nakaraan, Dahil para sa akin wala na iyong kahulugan.
Continue reading...
38
#110315 May iilang mag-aalok sa kanya Sa isang tila uhaw sa pag-ibig o pagkalinga. May iilang pipila't iigib, Pero pagod na siya sa pagbibigay, Kaya't puros kalawang na lamang ang taglay. Pero may iilan din namang magtitiyaga't magpapagod, Bumalik lang sa dati ang bukal na may pag-ibig. Pag sa hapag-kaina'y nakatambay lang siya, Nakaabang sa hihingi't pamatid uhaw lang daw. Pero ba't siya nananatili sa isang katauhan? At siya mismo ang daan Para umagos ang buhay mula sa lalamunan. Siya'y luha ng kalangitan, Hindi bunga ng galit o anumang pangit na nakaraan. Natural lang na bumagsak siya, At kahit na napakasakit nang pagkakalumpo'y Hahalik pa rin siya sa lupa nang may pagpapakumbaba. Wari niya'y kaylalim at kaylawak ng kanyang sinasakupan Pagkat tila lahat ay kanyang pag-aari. Bagkus, siya'y dinaraanan lamang ng mga sasakyan. Binubugahan ng kung anu-anong kemikal At ihahalo sa kanyang malabirheng katauhan. Kahit siya'y Ina para sa napakaraming mga buhay, Tagapangalaga ng kanyang sakop. Minsa'y tatapunan ng dumi, Tatabuyin niya ito bagkus di niya kaya. Pagkat yayakain niya ang iilan, Aakayin at magiging palutang-lutang Hanggang sa maging saksi ang kalangitan. Ang iba nama'y papatawarin niya't Itutungo na lang sa kanyang kalaliman, Hanggang sa hindi sila makalisan at doon ang kamatayan. Pag siya'y nagbiro, doon lamang siya papansinin. Kailangan pala siya, pero sinasayang ang tagas paminsan. Sinasadya siyang limutin at kaligtain, Pagkat lagi naman siyang nariyan Kaya'g ayos lang sa ibang siya'y abusuhin. Napapagod, nauubos, naninigas, natutunaw, Paulit-ulit, pababalik-balik kanyang buhay. Pero pag-ibig niya'y kumot para sa sarili.
0
Nov 19, 2015
Nov 19, 2015 at 6:00 AM UTC
Tubig
#110315 May iilang mag-aalok sa kanya Sa isang tila uhaw sa pag-ibig o pagkalinga. May iilang pipila't iigib, Pero pagod na siya sa pagbibigay, Kaya't puros kalawang na lamang ang taglay. Pero may iilan din namang magtitiyaga't magpapagod, Bumalik lang sa dati ang bukal na may pag-ibig. Pag sa hapag-kaina'y nakatambay lang siya, Nakaabang sa hihingi't pamatid uhaw lang daw. Pero ba't siya nananatili sa isang katauhan? At siya mismo ang daan Para umagos ang buhay mula sa lalamunan. Siya'y luha ng kalangitan, Hindi bunga ng galit o anumang pangit na nakaraan. Natural lang na bumagsak siya, At kahit na napakasakit nang pagkakalumpo'y Hahalik pa rin siya sa lupa nang may pagpapakumbaba. Wari niya'y kaylalim at kaylawak ng kanyang sinasakupan Pagkat tila lahat ay kanyang pag-aari. Bagkus, siya'y dinaraanan lamang ng mga sasakyan. Binubugahan ng kung anu-anong kemikal At ihahalo sa kanyang malabirheng katauhan. Kahit siya'y Ina para sa napakaraming mga buhay, Tagapangalaga ng kanyang sakop. Minsa'y tatapunan ng dumi, Tatabuyin niya ito bagkus di niya kaya. Pagkat yayakain niya ang iilan, Aakayin at magiging palutang-lutang Hanggang sa maging saksi ang kalangitan. Ang iba nama'y papatawarin niya't Itutungo na lang sa kanyang kalaliman, Hanggang sa hindi sila makalisan at doon ang kamatayan. Pag siya'y nagbiro, doon lamang siya papansinin. Kailangan pala siya, pero sinasayang ang tagas paminsan. Sinasadya siyang limutin at kaligtain, Pagkat lagi naman siyang nariyan Kaya'g ayos lang sa ibang siya'y abusuhin. Napapagod, nauubos, naninigas, natutunaw, Paulit-ulit, pababalik-balik kanyang buhay. Pero pag-ibig niya'y kumot para sa sarili.
Continue reading...
41
Mahal, nakalimutan na kita Hindi ko sinubukang kalimutan ka, Hindi ko sinasadya, maniwala ka Pumagitna lang naman ang oras at ang kalayaan sa ating dalawa
0
Nov 1, 2017
Nov 1, 2017 at 5:37 AM UTC
Untitled
Masakit ang magmahal, ang maghintay ng matagal, para sa pag-ibig na pinapangarap, laman ng panaginip at sigaw ng hinagap. Maalat ang bawat patak ng luha; mahapdi ang pag-agos sa aking mukha. Bawat araw at gabi'y nag-aabang na may pag-ibig mo'ng sambitin ang aking pangalan. Ako'y isang bihag ng bulag na pag-asa. Ang ibigin ka'y 'di ko naman sinasadya. Ngunit ang sakit at ang kalunasan ng aking paghihirap ay sa'yo lamang matatagpuan. Oo, masakit ang magmahal, mapait ang umibig sa isang tao'ng hindi kayang ibalik ang aking pagsinta. Ngunit sa aking pagluha, naninimdim, nadudurog at nag-iisa, paulit-ulit pa rin na pipiliin na mahalin ka.
0
Nov 12, 2015
Nov 12, 2015 at 3:35 AM UTC
PAGLUHA
Mahal kong Margaret, Patawad (Higit pa sa Sampong beses ko na tong nagawa Hanggang ngayon di pa maunawa Ang tulad mo sa akin na nag mahal ng kusa Nasaktan ko ng di sinasadya) Alam kong sawa ka na sa paulit ulit na nang yayari, Away bati sa mga bagay na kahit na simple. Walang ibang Iniisip kundi ang puro pansarili, Nagseselos ako bawat sinong makatabi. Marahil pagod ka na, at gusto mo nang umayaw. Ngunit sana ikaw ay magbalik tanaw Humihingi ng tawad, hiling na magbalik ang dating ako at ikaw Maging ako man ang inakalang papawi ng luha sya pa ang unang bumitaw Tanggapin ang alay kong tsokolate at rosas na pula Tikman ang tamis nito, tulad ng pagsisikap kong laging pasobra May taglay na bango ang bulaklak, binabalik ang alaala Ng lumipas, Kalakip ang tula galing sa puso, inukit sa pluma, indinaan ko sa letra. Pakinggan mo sana ang mga daing kong nawalan nang tinig Masdan ng mga mata **** nakapinid,ayaw nang tumititig Muli nating painitin ang samahang unti unti nang lumalamig Bigyang pagkakataong buhayin ang pusong di na pumipintig Alam mo namang lahat ay aking gagawin, Ano mang kaparusahan ay handa ko nang akoin, Sa panong paraan ba ako patatawarin? para lang ANG PANGALAWANG PAGKAKATAON SA AKIN AY IYONG MARAPATIN. *ps. hintayin kita duun lagi 。 1-4pm kada meirkules Makatang humihingi ng tawad, August E. Estrellado
0
Oct 6, 2018
Oct 6, 2018 at 1:33 AM UTC
PATAWAD
Sa apoy  nagpaliyab, Sa puso ko'y nagpaalab, Mistulang isang mitsa, Nitong muling pagkamakata. Ika'y aking kaibigan, Naging sandigan, Ngunit sa di inaasahan, Ika'y nagustuhan. Di ko sinasadya, Itong kaginsa-ginsang paghanga, Ngunit ngayon, huli na ang lahat, Mula noong ako'y nagtapat. Pagkat di ko kinaya, Ako'y nahulog nang talaga, Ika'y nagustuhan ko na, Nang di ko inaakala. Ito ang kasalukuyan, Ito ang katotohanan, Ang mundong ginagalawan, Katoto ko, ako sayo'y may katanungan.
0
Apr 8, 2017
Apr 8, 2017 at 7:38 PM UTC
Ikaw
Mahal, pasensya. Alam kong galit ka Ngunit sana'y pakinggan mo ito Kahit mainit ang dugo mo sa akin Ako'y nananalangin na mabasa mo ito Dahil gusto kong humingi ng pasensya Pasensya dahil nasaktan kita Hindi ko pinakinggan ang sagot mo Sa araw na iyon Kung kailan pinaka kailangan kita Mga salitang walang kapantay Mga salita **** walang arte Lahat sila diretso Mas diretso pa sa Pagsasalita ko Pasensya dahil natagalan ka Hindi ko naman sinasadya lahat ng ito Ayoko lang masaktan ka Ng ibang tao Dahil mas masakit ang salita Kesa sa mga gawa Ngayon pasensya Mahal Sana'y tanggapin mo Dahil ito nalang ang alam kong Daan para masabi ko Lahat ng nararamdaman ko saiyo Dahil ako'y Nauutal at kinakabahan Sa tuwing kausap kita Para bang may mawawala Sa buhay ko Sa kada salitang Sasabihin ko. Kaya mahal ko pasensya Mahina ang loob ko Subalit malakas naman yung Nararamdaman ko para sayo At doon ka sana'y Maniwala. Mahal, pasensya.
0
Mar 6, 2020
Mar 6, 2020 at 11:23 PM UTC
Pasensya
Simulan natin sa umpisa Noong di pa tayo magkakilala Akala nyo iba ang aking nagugustuhan Dahilan ng pagkagalit sakin ng iyong kaibigan Ng ikay sakin ay magparamdam Laking tuwa ko dahil matagal ko na tong inaasam ang pansinin mo at kausapin kahit sa babae moy ito nililihim oo, may kasintahan ka ng mapansin moko pero hindi ito lingid sa kaalaman ko dahil aamin kong nagging makasarili ako nang hayaan kong para sakin ay syang iwan mo sabihin ko mang hindi ko kasalanan ang paghihiwalay nyo aaminin ko na ito’y ginusto ko ginusto ko dahil may gusto ako sayo hindi ko maitatanggi ang dahilan kong ito pilit kong pinigilan ang nararamdaman at nang ako ay iyong chinat minsan, hindi ko na mapigilan ang aking sarili ang replyan ka at saktan sya ang aking pinili Na agad ko ring pinagsisihan Dahil chinat ako ng iyong kasintahan Na kung pwede na ikaw ay aking layuan Na sinubukan ko, maniwala kayo sakin, itoy saking sinubukan Pero anong magagawa ko Kung ikaw mismo ang gumagawa ng paraan para magkalapit tayo At sa bawat paglapit mo Mas lalo akong nahuhulog sayo Hinayaan kong masaktan sya Para saaking ikasasaya Hindi ko sinasandya Hindi ko sinasadyang mahalin ka
0
Mar 20, 2017
Mar 20, 2017 at 8:12 AM UTC
Hindi Sinasadya (part1)
Paano ba nagsimula ang ating kwento? Yung dating magkabila nating mundo Yung biruang ikaw at ako Akalain **** ngayon ay nagkaron ng tayo Teka, pano nga ba nauwi sa tawagang jowa? Eh ilang taon nating di pansin ang isa’t isa Malayo, malabo at talagang di naman uubra Kahit siguro magbakasali, iisipin pa ring malabo at di gagana Bakasali... tama, isang araw na nag baka sakali Baka sakaling mapansin o baka sakaling pansinin Baka naman maumpisahan o kaya naman ay masubukan Kung gagana nga ba talaga o hanggang tanong na lang Isang araw na di sinasadya, di rin naman pinagplanuhan Inumpisahan natin sa simpleng batian Na nauwi sa magdamagang kwentuhan Hanggang sa aminan ng nararamdaman Araw araw, palagian at halos kadalasan Kwentuhan, asaran, lalo na ang mga awayan Hindi pa nga tayo nun mag jowa kung titignan Pero yung bangayan, parang aso’t pusang nagka sabayan At dumating na nga yung punto Na yung dating hindi sigurado, nabuo Yung dating malabo, naging klaro Yung dating ikaw at ako..... Ngayon ay tayo.
0
May 3, 2019
May 3, 2019 at 8:00 AM UTC
Jowa
Ang kalayaang ipinagkait sa akin ng tadhana,   ang kalayaang gumala na naglaho parang bula.   Singlayo ng mga tala, hindi maabot,   nawala dahil sa isang pagkakamali—   isang pagkakamaling hindi sinasadya.   Ngunit ang pagkakamaling iyon,   nauwi sa paulit-ulit na pagkakasala,   hanggang naging bahagi ng bawat araw.   Dalawampung taon akong nabuhay   sa mundong walang tiwala   mula sa aking mga magulang.   Ilang beses kong binalikan   ang mga tanong,   nagbabakasakaling hanapin ang sagot.   O, kalungkutan, lubayan mo na ako!   Naririnig ko ang ulap, umiiyak,   pumapatak ang luha nito.   Ang kanilang tingin sa akin—   isang nilalang na walang halaga,   isang pagkakamali na kailanman   ay hindi mababawi.   Hawak ko ang katotohanan—   ang katotohanang natatakot akong tanggapin.   Balang araw, tatawagin akong salot sa lipunan.   Milyon-milyong mata, tenga, at bibig   ang naghusga sa akin,   tila alam ang bawat lihim ng aking pagkatao.   Sa pagitan ng pag-alis at pagbalik,   paaralan man o klinika ng espesyalista,   ang paghihintay ay tila isang habambuhay.   Limang taon kong idinalangin sa Diyos   na tupdin ang aking hiling,   at nangyari nga.   Ngunit kahit nakakulong ka na,   hindi ko magawang maging masaya.   Pagkakamali nating dalawa ito,   ngunit ikaw lamang ang pinarusahan.   Ikaw ang naging katahimikan   sa maingay kong mundo.   Ngunit nang muli kitang makita,   sa presinto, harap-harapan,   tila apoy ang bumalot sa kapaligiran.   Tanim na poot at galit   ang bumalot sa aking puso.   Sa pagtulog ko,   rinig ko ang tiktak ng relo.   Minsan, nilaro ako ng panaginip—   kasama raw kita.   Gising, natutulala ako,   nalulunod sa lalim ng iniisip.   Sa gitna ng pagbalik-tanaw,   nananatili ako sa kama,   hinihintay ang sagot   sa mga tanong ng aking isipan.   Sapagkat ang buhay,   tulad ng gulong—   minsan nasa itaas,   minsan nasa ibaba.
0
Sep 16, 2020
Sep 16, 2020 at 9:28 AM UTC
Selda ng Kahapon
Ang kalayaang ipinagkait sa akin ng tadhana,   ang kalayaang gumala na naglaho parang bula.   Singlayo ng mga tala, hindi maabot,   nawala dahil sa isang pagkakamali—   isang pagkakamaling hindi sinasadya.   Ngunit ang pagkakamaling iyon,   nauwi sa paulit-ulit na pagkakasala,   hanggang naging bahagi ng bawat araw.   Dalawampung taon akong nabuhay   sa mundong walang tiwala   mula sa aking mga magulang.   Ilang beses kong binalikan   ang mga tanong,   nagbabakasakaling hanapin ang sagot.   O, kalungkutan, lubayan mo na ako!   Naririnig ko ang ulap, umiiyak,   pumapatak ang luha nito.   Ang kanilang tingin sa akin—   isang nilalang na walang halaga,   isang pagkakamali na kailanman   ay hindi mababawi.   Hawak ko ang katotohanan—   ang katotohanang natatakot akong tanggapin.   Balang araw, tatawagin akong salot sa lipunan.   Milyon-milyong mata, tenga, at bibig   ang naghusga sa akin,   tila alam ang bawat lihim ng aking pagkatao.   Sa pagitan ng pag-alis at pagbalik,   paaralan man o klinika ng espesyalista,   ang paghihintay ay tila isang habambuhay.   Limang taon kong idinalangin sa Diyos   na tupdin ang aking hiling,   at nangyari nga.   Ngunit kahit nakakulong ka na,   hindi ko magawang maging masaya.   Pagkakamali nating dalawa ito,   ngunit ikaw lamang ang pinarusahan.   Ikaw ang naging katahimikan   sa maingay kong mundo.   Ngunit nang muli kitang makita,   sa presinto, harap-harapan,   tila apoy ang bumalot sa kapaligiran.   Tanim na poot at galit   ang bumalot sa aking puso.   Sa pagtulog ko,   rinig ko ang tiktak ng relo.   Minsan, nilaro ako ng panaginip—   kasama raw kita.   Gising, natutulala ako,   nalulunod sa lalim ng iniisip.   Sa gitna ng pagbalik-tanaw,   nananatili ako sa kama,   hinihintay ang sagot   sa mga tanong ng aking isipan.   Sapagkat ang buhay,   tulad ng gulong—   minsan nasa itaas,   minsan nasa ibaba.
Continue reading...
58
Ito na ang aking huling awitin, Awiting sa iyo'y kakantahin, Sa tono ng mga alaalang kinalimutan, Kandirit ng mga luhang pinakawalan, Sa langit, sa lupa, sa ilog, sa sapa, Sa araw araw na ako'y naghahanda, Sa bawat gabing aking inaalay, Sa bawat umagang ika'y hinihintay, Pasan ko sa bawat yapak, Ilang galon ng alak na nilaklak, Upang limutin ang ligaya't galak, Ang babaeng ibang landas ang piniling itahak, Na kahit saan pumunta'y di na mahanap, Lumingon man kaliwa't kanan di mahagilap, Tuwing pipikit naaalala mata **** kumikislap, Ngunit wala ka rin, sayang lahat ng pagsisikap... Sa ganda ba naman ng ating simula, Sino ba naman ang mag aakala? Na sa ilalim ng punong aratilis kung san tayo unang nagkita, Dito ngayon ako nama'y pasintonadong tumutula? Sa dami ng mga nangyari mula nang tayo'y nagkakilala: Saya, Lungkot, Ligaya... Hanggang sa ika'y nagsimulang humarot, Pagdududa, T4ng*, di na dapat pa akong sumagot! Nag-kaaway-- Upang magkabati lahat inialay, Ngunit muli nanamang nagpasaway, Hanggang nagdesisyon kang tuluyan nang maghiwalay... ... Kamusta ka na? Pasensya kung nasaktan kita, Patawad sa mga galos at pasa, Ngunit ang kaya ko lang gawin ay awitan ka, Sana marinig mo huli kong mga nota, Kahit sintonado kong kinakanta-- Kung maglaho na ako, babalik ka ba? Maaari bang sa takipsilim na lang tayo magkita? Di ko naman sinasadya... Na ika'y bigla na lang mawala. Tulad mo rin ba akong nababalisa? Wag kang mag alala, makakasama mo uli ako mamaya--
0
Apr 19, 2018
Apr 19, 2018 at 6:50 AM UTC
Habulan
At sumibol ang mga mapagbunying isipan sa makapal na balat ng lupa. ang pinagtatakhan ko lang ay bakit tila tinatangay tayo ng malakas na daluyong ng karunungan patungo sa dagat ng kalituhan? ito ba'y matatawag na kamangmangan sa sarili o sakit na nagdudulot ng panghihinang tumayo sa paa, na taas ang noo, at may pagkukusa? ano nga kaya ang nagtatago sa likod nitong makulay na isipan? nanatili ang karamihan na pikit-mata sa pagtanggap ng mga kaisipan ng kapwa habang ang iilan ay abala sa paghubog ng mga bagong panaginip na syang lililok o lilipol sa buong sanlibutan. hindi man sinasadya, o inaasahan, nagsilbing mantsa sa puso't puson ang mga panaginip na ito. kahit na sa mga pagkakataong sarado tayo. walang malay nating sinasagap ang mga pakalat-kalat na talino na para bang pagkain kung ito'y manukso sa nagugutom na kalamnan. kahit pa ito'y ikamatay, mapagbigyan lamang ang uhaw na nararamdaman. hanggang sa tuluyan na itong umalipin sa sinumang magtangka na kumawala. o sumpa ng galit na apoy ng nagbabagang impyerno? tayo lang ang inaasahang sumaksi, maging alin mang panig ay tama o mali. malaya tayong mag-isip at mawalan ng saysay na parang alikabok sa higanteng pusod ng mabangis na lipunan. o kaya naman, palihim na sumibol sa gitna ng disyerto kahit na nag-iisa.
0
Aug 18, 2020
Aug 18, 2020 at 9:48 AM UTC
Henyo
082021 Naranasan mo na bang sumigaw Nang walang nakaririnig? O kaya lumuha nang walang sumasalo? Sa bawat patak ng bumubugso **** damdamin. Naranasan mo na bang kumatok Nang walang nagbubukas? O kaya tumawag nang walang sumasagot? Ang tempo **** sinusumpong ng tampo’y Umaanod sayo papalayo Sa nararapat mo sanang hantungan. Nakalimutan mo na rin atang Hindi sarili mo ang iyong kalaban Kaya’t hindi ka na rin mapigilang Manlumo sa karagatan ng iyong mga pasanin. Patuloy ang iyong pagsisi sa sarili Bunsod sa mga responsibilidad Na sana’y napanagutan mo Ngunit iyong iniwanan At pilit na tinakasan. Ngunit sa paulit-ulit mo ring Pagsagwan palayo’y Patuloy ka ring hinihila pabalik Kung saan ka nararapat Para magsimula kang muli. Ang iyong walang pagpapaalam Sa plinano **** paalam Ay naging hayag na paglisan Sa nakaraan **** Walang ibang mas mahalaga pa Kundi ang pagtuntong mo Sa ngayong noo’y ayaw **** pagtayuan. Ang bawat gumuhong gusali ng iyong nakaraa’y Kusang mag-aalis ok sayong Pagtagpi-tagpiin mo sila nang nakapikit. At kahit pa — Kahit pa sinasabi **** nalimot mo na Kung saan mo hindi sinasadya O kusang naiwan Ang mga piyesa ng iyong sarili ng tula Ay kusa mo rin itong maaalala Na para bang ang lahat ay bago’t Hindi ka na mahihiya pang Bumalik at magsimulang muli. Lulan ng mga lumang pahina Ang pag-asang may tiyak na kahulugan. Tiyak ang iyong hahantungan At walang katotohanan Ang sinasabing “paano?” Kung hindi mo naman nanaising Tumapak sa hagdan At kusang umakyat Gamit ang sarili **** mga paa.
0
Aug 20, 2021
Aug 20, 2021 at 9:33 AM UTC
Sumbungan (Sumpungan)
082021 Naranasan mo na bang sumigaw Nang walang nakaririnig? O kaya lumuha nang walang sumasalo? Sa bawat patak ng bumubugso **** damdamin. Naranasan mo na bang kumatok Nang walang nagbubukas? O kaya tumawag nang walang sumasagot? Ang tempo **** sinusumpong ng tampo’y Umaanod sayo papalayo Sa nararapat mo sanang hantungan. Nakalimutan mo na rin atang Hindi sarili mo ang iyong kalaban Kaya’t hindi ka na rin mapigilang Manlumo sa karagatan ng iyong mga pasanin. Patuloy ang iyong pagsisi sa sarili Bunsod sa mga responsibilidad Na sana’y napanagutan mo Ngunit iyong iniwanan At pilit na tinakasan. Ngunit sa paulit-ulit mo ring Pagsagwan palayo’y Patuloy ka ring hinihila pabalik Kung saan ka nararapat Para magsimula kang muli. Ang iyong walang pagpapaalam Sa plinano **** paalam Ay naging hayag na paglisan Sa nakaraan **** Walang ibang mas mahalaga pa Kundi ang pagtuntong mo Sa ngayong noo’y ayaw **** pagtayuan. Ang bawat gumuhong gusali ng iyong nakaraa’y Kusang mag-aalis ok sayong Pagtagpi-tagpiin mo sila nang nakapikit. At kahit pa — Kahit pa sinasabi **** nalimot mo na Kung saan mo hindi sinasadya O kusang naiwan Ang mga piyesa ng iyong sarili ng tula Ay kusa mo rin itong maaalala Na para bang ang lahat ay bago’t Hindi ka na mahihiya pang Bumalik at magsimulang muli. Lulan ng mga lumang pahina Ang pag-asang may tiyak na kahulugan. Tiyak ang iyong hahantungan At walang katotohanan Ang sinasabing “paano?” Kung hindi mo naman nanaising Tumapak sa hagdan At kusang umakyat Gamit ang sarili **** mga paa.
Continue reading...
53
Ngumiti kahit na napipilitan, kahit pa sinasadya. Linya mula sa kanta, linyang sasabihin sa kanya. Linyang nalagpasan ko na simula noong minahal ko s'ya. Linya ng pagkakaibigan. Isang linyang hindi ko na makita, simula noong makita ang iyong mga mata Buhok na maganda. Isang makabagong diwata, Isang dyosang kukuha bibihag Mamahalin ng tuluyan.
0
Oct 19, 2019
Oct 19, 2019 at 3:44 AM UTC
linya
Love? mahal? Alam mo nung sinabi kong kakayanin kong mawala ka? Kasi wala akong choice? Naniwala ka ba? Sorry ha? Sorry niloko kita Di ko naman sinasadya Niloko ko din pala sarili ko Alam mo kung bakit? Kasi nung naalala kong pwede ka pang mawala sakin Di ko kinaya Di ko kinaya yung posibilidad na mawala ka Hindi ko talaga kakayaning mawala ka Kaya mahal pakiusap Nakikiusap ako Pwede bang diyan ka na lang lagi? Lagi mo na lang din akong mahalin? Pangako mamahalin lang din kita Mamahalin kita habambuhay Mahal pwede na ba yun? Pipilitin ko naman Na maging masaya ang bawat sandali ng pananatili mo Kaya Pakiusap Mahal Akin ka na lang lagi Sorry makasarili Sorry mahal Sorry mahal na mahal kita
0
Jul 29, 2018
Jul 29, 2018 at 6:10 AM UTC
#5