Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"naniniwala" poems
Sabi nila,kapag nahanap mo na daw ang tunay na pag-ibig ay nahanap mo na rin ang iyong langit dito sa lupa. Kaya't naniniwala akong langit din ang maghahatid sa'yo patungo sa akin. Pero naiinip na akong maghintay at nanghihinayang sa bawat sandaling lumilipas , na hindi ko man lang magawang hawakan ang iyong mga kamay sa mga panahong kailangan mo ng karamay.Na hindi ko man lang magawang damayan ka kung dumadanas ka ng lumbay.Alam kong katulad ko,pakiramdam mo minsan ay binitawan ka na din ng mundo.Kaya't patawarin mo ako kung sa mga pagkakataong nararanasan mo yan ay wala ako d'yan para ikaw ay aking ma-salo. Kung totoong ang pag-ibig at ang langit ay may malalim na kaugnayan sa isa’t-isa,malakas ang kutob ko na tayo din ay iginuhit na katulad nila. Minsan na din akong nagtanong,saang sulok ng langit ka kaya naroroon? Malapit ka kaya sa araw? O marahil nasa tabi ka lang ng buwan,na sa tuwing sasapit ang dilim ako ay binabantayan.Kaya pala kahit saan ako magpunta ako'y lagi niyang sinusundan. Pero maaari din na ika'y kapiling ng mga bituin na kay daming nais mag angkin. Kay palad kong pagdating ng araw ikaw ay napa sa-akin. Kaya habang wala ka pa,ako muna ay magiging kaisa ng mga mabubuting kawal ng ating bayan. Makikidigma kung kinakailangan,ipaglalaban kung ano ang makat'wiran. Upang sa iyong pagdating ay malaya nating tatamasahin ang payapang buhay. Kaya habang wala ka pa ako'y taos puso kung manalangin sa ating may likha. Na paghariin niya nawa ang kabutihan sa aking puso bilang isang tao at higit sa lahat ay bilang kanyang anak , upang sa sandaling tayo'y pagtagpuin ako rin sa iyo ay magiging isang mabuting kabiyak. Hindi pa man tayo nagtatagpo,nais kung malaman mo na laman kang palagi ng aking panalangin. At habambuhay kong itatangi ang iyong pag-ibig na siyang dahilan kung bakit maka ilang ulit kong nanaising mabuhay. Nais kong ipagsigawan sa mundo na iniibig kitang wagas,ngunit mas mamatamisin kong hintayin ka at kapag naglapat na ang ating mga dibdib,ibubulong ko sa'yo na ikaw ang aking daigdig. Maghihintay lang ako,habang wala ka pa. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.
0
Jul 27, 2018
Jul 27, 2018 at 3:47 PM UTC
WordsOfGlen
Habang Wala ka pa
Sabi nila,kapag nahanap mo na daw ang tunay na pag-ibig ay nahanap mo na rin ang iyong langit dito sa lupa. Kaya't naniniwala akong langit din ang maghahatid sa'yo patungo sa akin. Pero naiinip na akong maghintay at nanghihinayang sa bawat sandaling lumilipas , na hindi ko man lang magawang hawakan ang iyong mga kamay sa mga panahong kailangan mo ng karamay.Na hindi ko man lang magawang damayan ka kung dumadanas ka ng lumbay.Alam kong katulad ko,pakiramdam mo minsan ay binitawan ka na din ng mundo.Kaya't patawarin mo ako kung sa mga pagkakataong nararanasan mo yan ay wala ako d'yan para ikaw ay aking ma-salo. Kung totoong ang pag-ibig at ang langit ay may malalim na kaugnayan sa isa’t-isa,malakas ang kutob ko na tayo din ay iginuhit na katulad nila. Minsan na din akong nagtanong,saang sulok ng langit ka kaya naroroon? Malapit ka kaya sa araw? O marahil nasa tabi ka lang ng buwan,na sa tuwing sasapit ang dilim ako ay binabantayan.Kaya pala kahit saan ako magpunta ako'y lagi niyang sinusundan. Pero maaari din na ika'y kapiling ng mga bituin na kay daming nais mag angkin. Kay palad kong pagdating ng araw ikaw ay napa sa-akin. Kaya habang wala ka pa,ako muna ay magiging kaisa ng mga mabubuting kawal ng ating bayan. Makikidigma kung kinakailangan,ipaglalaban kung ano ang makat'wiran. Upang sa iyong pagdating ay malaya nating tatamasahin ang payapang buhay. Kaya habang wala ka pa ako'y taos puso kung manalangin sa ating may likha. Na paghariin niya nawa ang kabutihan sa aking puso bilang isang tao at higit sa lahat ay bilang kanyang anak , upang sa sandaling tayo'y pagtagpuin ako rin sa iyo ay magiging isang mabuting kabiyak. Hindi pa man tayo nagtatagpo,nais kung malaman mo na laman kang palagi ng aking panalangin. At habambuhay kong itatangi ang iyong pag-ibig na siyang dahilan kung bakit maka ilang ulit kong nanaising mabuhay. Nais kong ipagsigawan sa mundo na iniibig kitang wagas,ngunit mas mamatamisin kong hintayin ka at kapag naglapat na ang ating mga dibdib,ibubulong ko sa'yo na ikaw ang aking daigdig. Maghihintay lang ako,habang wala ka pa. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.
Continue reading...
3
Nagsimula ang lahat sa mga tingin na abot kaluluwa Nung ako'y ligaw at kusang hinahanap ka ng aking mga mata Sa bawat lihim na sulyap ay isang 'mahal kita' na hindi mo nakuha Di pa rin tanggap ang nakaguhit na linya Nakakatawang isipin, Na walang kaalam alam na sya ang pinaka importante sa buhay ko Ang inosente sa ngalan ng pag ibig, Na sya'y salarin sa pagbihag ng puso ko Sa bawat kainan na ating napuntahan Hindi ako nagsawa na ang istorya mo'y pakinggan Sa mga sinehan na ating pinanuoran Na mas gusto kong ikaw ang aking titigan Ikaw ang bituin sa gabi na lagi kong pinagmamasdan, Ang aking hiling sa bawat tingin sa langit, Panaginip na sa pag dilat ko sana'y totoo At ang buong sistema ng mga tula ko Pero hindi ako naniniwala na hanggang dito nalang Umaasa pa na sana'y pwedeng humakbang Nasa likod ko ang pader at wala nakong iaatras pa Dahil ako'y tao lang at ang pag abante ang natitira kong galaw Gusto kong humakbang, kung anong meron tayo Gusto kong higitan, ang mga nagawa ko para sayo Sana ako yung taong pinagbigyan **** magpapasaya sayo Binigay ko ang lahat na akala ko'y sapat Ngunit hinarangan mo ang daan para maging tunay ang lahat Konting lapit ay luwas ng mabilis Bulong sa hangin ang damdaming nais iparating Ilang luha ang iniyak mo na hindi kailanman mang gagaling sa akin At sa mga ngiti na sana'y ako ang sanhi.. Hindi mo na pansin na ako'y nasaktan Na habang buhay mag hihintay sa bakuran At umaasa na sana pwede pang humakbang..
0
Feb 25, 2016
Feb 25, 2016 at 1:43 AM UTC
ih8posers
Mag Kaibigan
Nagsimula ang lahat sa mga tingin na abot kaluluwa Nung ako'y ligaw at kusang hinahanap ka ng aking mga mata Sa bawat lihim na sulyap ay isang 'mahal kita' na hindi mo nakuha Di pa rin tanggap ang nakaguhit na linya Nakakatawang isipin, Na walang kaalam alam na sya ang pinaka importante sa buhay ko Ang inosente sa ngalan ng pag ibig, Na sya'y salarin sa pagbihag ng puso ko Sa bawat kainan na ating napuntahan Hindi ako nagsawa na ang istorya mo'y pakinggan Sa mga sinehan na ating pinanuoran Na mas gusto kong ikaw ang aking titigan Ikaw ang bituin sa gabi na lagi kong pinagmamasdan, Ang aking hiling sa bawat tingin sa langit, Panaginip na sa pag dilat ko sana'y totoo At ang buong sistema ng mga tula ko Pero hindi ako naniniwala na hanggang dito nalang Umaasa pa na sana'y pwedeng humakbang Nasa likod ko ang pader at wala nakong iaatras pa Dahil ako'y tao lang at ang pag abante ang natitira kong galaw Gusto kong humakbang, kung anong meron tayo Gusto kong higitan, ang mga nagawa ko para sayo Sana ako yung taong pinagbigyan **** magpapasaya sayo Binigay ko ang lahat na akala ko'y sapat Ngunit hinarangan mo ang daan para maging tunay ang lahat Konting lapit ay luwas ng mabilis Bulong sa hangin ang damdaming nais iparating Ilang luha ang iniyak mo na hindi kailanman mang gagaling sa akin At sa mga ngiti na sana'y ako ang sanhi.. Hindi mo na pansin na ako'y nasaktan Na habang buhay mag hihintay sa bakuran At umaasa na sana pwede pang humakbang..
Continue reading...
34
IKA-9 NG NOBYEMBRE, 2 MIL QUINCE TAONG KASALUKUYAN KASALUKUYAN AKO NAGMUMUNI KUNG KAILAN AT ILAN ilan pa kaya sa inyo ang sa akin ay naniniwala naniniwalang kaya ko pang magpatuloy magpatuloy sa aking mga adhikain adhikain na nagsisilbing inspirasyon inspirasyong bumubuhay sa aking mga anak mga anak na gagabay sa ating pagtanda sa ating pagtanda...tanging hiling ko,tayo ay buo pa rin buo pa rin ang pananampalataya,pag-ibig at pag-asa pag-asang maituturing na ginto sa loob ng kahon loob ng kahon na siyang daanan ng mga mensahe mensaheng dapat ingatan at gawing pribado pribado na hindi tulad ng aking buhay aking buhay na nakasalalay sa mundo ng mga makata makata ng bawat lahi na minsan nang pinag-apoy ang mitsa at tuloyang  nagningas nagningas hanggang sa pumutok  ang araw ANG ARAW NG KASARINLAN ay KASAYSAYAN ng KALAYAAN! kalayaang makapagpahayag ng sariling himig at pahiwatig nitong aking IKA-DALAWAMPU'T ISANG TULA TULANG PINAMAGATAN KONG =_ PAANYAYA AT PASINAYA _=
0
Nov 27, 2015
Nov 27, 2015 at 12:12 AM UTC
TanglawatPanglaw
=_ PAANYAYA at PASINAYA _=
IKA-9 NG NOBYEMBRE, 2 MIL QUINCE TAONG KASALUKUYAN KASALUKUYAN AKO NAGMUMUNI KUNG KAILAN AT ILAN ilan pa kaya sa inyo ang sa akin ay naniniwala naniniwalang kaya ko pang magpatuloy magpatuloy sa aking mga adhikain adhikain na nagsisilbing inspirasyon inspirasyong bumubuhay sa aking mga anak mga anak na gagabay sa ating pagtanda sa ating pagtanda...tanging hiling ko,tayo ay buo pa rin buo pa rin ang pananampalataya,pag-ibig at pag-asa pag-asang maituturing na ginto sa loob ng kahon loob ng kahon na siyang daanan ng mga mensahe mensaheng dapat ingatan at gawing pribado pribado na hindi tulad ng aking buhay aking buhay na nakasalalay sa mundo ng mga makata makata ng bawat lahi na minsan nang pinag-apoy ang mitsa at tuloyang  nagningas nagningas hanggang sa pumutok  ang araw ANG ARAW NG KASARINLAN ay KASAYSAYAN ng KALAYAAN! kalayaang makapagpahayag ng sariling himig at pahiwatig nitong aking IKA-DALAWAMPU'T ISANG TULA TULANG PINAMAGATAN KONG =_ PAANYAYA AT PASINAYA _=
Continue reading...
22
Sa pagibig.... Pwede kang magdala, o ikaw ang dadalhin Pwedeng kang paasa, o ikaw ang paasahin Pwede kang manggamit, o ikaw ang gagamitin Pwede kang mabigo, bago mo sya bigoin Bago magmahal, dapat bang handa ka? Na Bago ka masaktan, kailangan ng anestesia, ano para manhid muna? At dapat bang may pamunas? Bago ka lumuha? Ahh, Bago pala ang lahat, ano ba magiging luma? At Ganon ba ngayon pagnagmahal? Para manalo ang taya, dapat **** isugal! Pano kung lahat mo na ginawa? Kulang parin Di ba masakit? Kung Alam na nating masikip sa damdamin, pinipilit pang pagkasyahin Lahat naman talaga pwede diba? Tulad ng sinabi ko sa unang stanza Pwede kayong dalaway magkatuloyan Pwede ding tuluyan kang iwanan Pwede ka nyang maalala, pwede ding kalimutan Pwede ka rin nyang paalalahanan na wag mo na syang ligawan Pero laging pakatatandaan.... Lahat ay nagtatagumpay lang kung naiiwasan ang kabiguan Pero ako, di parin ako matatakot magmahal Kasi alam kong darating ang araw di magtatagal Na ang natagpuan ko man di sakin itinadhana, May itinadhana para sakin na di ko pa natatagpuan Dun ako naniniwala, Ang puso ko di parin nakasara hinihintay lang kita aking sinta Hanggan sa panahon na tayoy magkita Lahat ng pagtingin ko sayo na Ngunit ngayon, sa paglipas ng panahon Ang anyo ng pagibig ay nagbago, Lasa nagkaroon Noong nanliligaw sobrang sweet,Naging bitter ng nabasted Meron pa ngang iba, iba iba ang tinitikman ng di mo nababatid Parang sa kape din, noon stick to one lang ang timplahan Ngayon naimbento na ang 3 in 1 Parang tema ng pelikula din, noon may happy ending Ngayon dapat happy lang walang ending Noon ang poreber pinaniniwalaan Ngayon ang poreber, walang ganyan Noon may pagibig na wagas Ngayon ang pagibig nagwawakas Kaya naaalala kita sa Noon at ngayon Kasi,,,, Noon, saksi ang langit,nagsumpaan tayo Ngayon, dahil sa galit, sinusumpa mo na ako Noon, ang nadarama natin masaya lang Ngayon, ang nararamdaman natin masasayang lang Noon, hawak hawak pa kita,Ngayon, bakit bumitaw ka na Noon, andito ka pa, Ngayon, bakit anjan ka na Di ko mawari ang pagibig kung itoy biyaya bakit masakit kung gaano katamis noon, ngayon walang kasing pait kung gano kainit noon, ngayon napakalamig Kung gano ka kinikilig noon ,ngayon naging manhid Kung gano tayo kalapit noon, malayong agwat ngayon Kung gano tayo nagaalala noon, biglang nagkalimutan ngayon Kung gano tayo kasaya noon, walang kasing lungkot ngayon Pangako **** di ka magbabago noon, ngunit nagiba ka na pala ngayon Kung Ano man ang meron noon, lahat yun nawala ngayon
0
Sep 28, 2018
Sep 28, 2018 at 12:18 AM UTC
august28
Pagnagmahal
Sa pagibig.... Pwede kang magdala, o ikaw ang dadalhin Pwedeng kang paasa, o ikaw ang paasahin Pwede kang manggamit, o ikaw ang gagamitin Pwede kang mabigo, bago mo sya bigoin Bago magmahal, dapat bang handa ka? Na Bago ka masaktan, kailangan ng anestesia, ano para manhid muna? At dapat bang may pamunas? Bago ka lumuha? Ahh, Bago pala ang lahat, ano ba magiging luma? At Ganon ba ngayon pagnagmahal? Para manalo ang taya, dapat **** isugal! Pano kung lahat mo na ginawa? Kulang parin Di ba masakit? Kung Alam na nating masikip sa damdamin, pinipilit pang pagkasyahin Lahat naman talaga pwede diba? Tulad ng sinabi ko sa unang stanza Pwede kayong dalaway magkatuloyan Pwede ding tuluyan kang iwanan Pwede ka nyang maalala, pwede ding kalimutan Pwede ka rin nyang paalalahanan na wag mo na syang ligawan Pero laging pakatatandaan.... Lahat ay nagtatagumpay lang kung naiiwasan ang kabiguan Pero ako, di parin ako matatakot magmahal Kasi alam kong darating ang araw di magtatagal Na ang natagpuan ko man di sakin itinadhana, May itinadhana para sakin na di ko pa natatagpuan Dun ako naniniwala, Ang puso ko di parin nakasara hinihintay lang kita aking sinta Hanggan sa panahon na tayoy magkita Lahat ng pagtingin ko sayo na Ngunit ngayon, sa paglipas ng panahon Ang anyo ng pagibig ay nagbago, Lasa nagkaroon Noong nanliligaw sobrang sweet,Naging bitter ng nabasted Meron pa ngang iba, iba iba ang tinitikman ng di mo nababatid Parang sa kape din, noon stick to one lang ang timplahan Ngayon naimbento na ang 3 in 1 Parang tema ng pelikula din, noon may happy ending Ngayon dapat happy lang walang ending Noon ang poreber pinaniniwalaan Ngayon ang poreber, walang ganyan Noon may pagibig na wagas Ngayon ang pagibig nagwawakas Kaya naaalala kita sa Noon at ngayon Kasi,,,, Noon, saksi ang langit,nagsumpaan tayo Ngayon, dahil sa galit, sinusumpa mo na ako Noon, ang nadarama natin masaya lang Ngayon, ang nararamdaman natin masasayang lang Noon, hawak hawak pa kita,Ngayon, bakit bumitaw ka na Noon, andito ka pa, Ngayon, bakit anjan ka na Di ko mawari ang pagibig kung itoy biyaya bakit masakit kung gaano katamis noon, ngayon walang kasing pait kung gano kainit noon, ngayon napakalamig Kung gano ka kinikilig noon ,ngayon naging manhid Kung gano tayo kalapit noon, malayong agwat ngayon Kung gano tayo nagaalala noon, biglang nagkalimutan ngayon Kung gano tayo kasaya noon, walang kasing lungkot ngayon Pangako **** di ka magbabago noon, ngunit nagiba ka na pala ngayon Kung Ano man ang meron noon, lahat yun nawala ngayon
Continue reading...
60
Nakakapagod ng maghintay, Ilang linggo na rin ang nakaraan, Pero lagi kong sinasanay Ang puso ko sa’yo. Iniisip na lang ang mga “baka” Ang  listahan ng bakang... Na baka may iba ka na Baka naipagpalit na ako Baka nagbago ka na Baka kinalimutan mo na ako, At higit sa lahat, baka nasanay ka na nawala ako. Baka ganito lang talaga ang ating wakas. Kasi nasanay na ako sa mga ganitong bagay, Kahit naman tawa at ngiti ang gusto **** iaalay, Luha ang makikita **** dumadaloy sa aking pisngi, Na minsa’y natago ko pa sa mga ngiti. Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Kung sa puso mo’y ako’y naging isang multo. Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Pero palayo lang tayo ng palayo, Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Pero nasaan na ikaw? Nasaan na ako? Nasaan na nga ba ang oras ng “tayo”? Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Pero wala kang ginagawa para tumabi pa ako sa’yo. Nasaan ba ang hustisya ng aking salitang may halaga? Na sa oras kung magbigay ka sa akin ay wala? A ‘yan na, sa sikat ng araw ng Abril, Nagtatapos na ang buwan, nasaan ka ba? Eto na naman ang ating mga mata, Hindi na naman tayo magkikita. Pinagkakaabalahan natin at hinihintay, O baka ako lang. Ako lang. Nawawala na ang mga dating salita na, “Mahal na mahal kita, At miss na miss na kita.” Kasi oo, nasanay ka na, At iniisip mo na, Nasanay na rin ako. Kung minsanang sabihin mo ito, Nagdududa na rin ako kasi nasanay ka na. Tunay nga ba na mahal mo ako? Tayo nga ba? O baka pangalan lang ito. "Us with benefits"? Bagong parirala ba ito? Tunay nga ba na ako ang iyong hinahanap? Na minsa’y wala ka sa aking tabi, Umiiyak na ako, nagwawala na, Mas pinili mo pang iligtas ang iba. Sinasabi mo sa akin na, “Alagaan mo ang sarili mo lagi ah.” Pero ano nga ba talaga ang sinasabi mo? Ikaw pa lang ang nagsabi sa akin na Mabuhay na wala ka. Masakit, hindi ba? Pero, hindi na ako  magdedepende lagi sa'yo. Natutunan ko na ang aking pagkakamali. Nasaan ka ba noong kailangan kita? Nasaan ang oras nating dalawa? Hinahanap kita, mahal kong multo. Patay na nga ba? Saan ang libingan? O baka hinahanap-hanap kung saan-saan, Kasi alam ko buhay pa ito. Naniniwala ako. Minsa’y umiyak sa mga gabi, Hanggang sa hindi na. Hindi na. Hindi ko nang ginusto na makita, Ang mga litrato mo sa akin.. Kasi namimiss lang talaga kita. ‘di ko mabitawan ang aking nadarama, Kasi malulunod ako sa isipan at luha, Kahit ano pa mangyari, hindi kita bibitawan. Hindi bibitawan ng basta-basta. Heto na naman, minumulto ako. Nasaan ka? Naririnig ko ang aking puso. Kung wala ka lagi sa aking tabi. Multo lamang ang kasama ko, Ang multo mo sa aking puso.
0
Apr 15, 2018
Apr 15, 2018 at 2:06 PM UTC
giannah_fox
Multo
Nakakapagod ng maghintay, Ilang linggo na rin ang nakaraan, Pero lagi kong sinasanay Ang puso ko sa’yo. Iniisip na lang ang mga “baka” Ang  listahan ng bakang... Na baka may iba ka na Baka naipagpalit na ako Baka nagbago ka na Baka kinalimutan mo na ako, At higit sa lahat, baka nasanay ka na nawala ako. Baka ganito lang talaga ang ating wakas. Kasi nasanay na ako sa mga ganitong bagay, Kahit naman tawa at ngiti ang gusto **** iaalay, Luha ang makikita **** dumadaloy sa aking pisngi, Na minsa’y natago ko pa sa mga ngiti. Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Kung sa puso mo’y ako’y naging isang multo. Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Pero palayo lang tayo ng palayo, Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Pero nasaan na ikaw? Nasaan na ako? Nasaan na nga ba ang oras ng “tayo”? Gusto mo akong maiwan sa tabi mo, Pero wala kang ginagawa para tumabi pa ako sa’yo. Nasaan ba ang hustisya ng aking salitang may halaga? Na sa oras kung magbigay ka sa akin ay wala? A ‘yan na, sa sikat ng araw ng Abril, Nagtatapos na ang buwan, nasaan ka ba? Eto na naman ang ating mga mata, Hindi na naman tayo magkikita. Pinagkakaabalahan natin at hinihintay, O baka ako lang. Ako lang. Nawawala na ang mga dating salita na, “Mahal na mahal kita, At miss na miss na kita.” Kasi oo, nasanay ka na, At iniisip mo na, Nasanay na rin ako. Kung minsanang sabihin mo ito, Nagdududa na rin ako kasi nasanay ka na. Tunay nga ba na mahal mo ako? Tayo nga ba? O baka pangalan lang ito. "Us with benefits"? Bagong parirala ba ito? Tunay nga ba na ako ang iyong hinahanap? Na minsa’y wala ka sa aking tabi, Umiiyak na ako, nagwawala na, Mas pinili mo pang iligtas ang iba. Sinasabi mo sa akin na, “Alagaan mo ang sarili mo lagi ah.” Pero ano nga ba talaga ang sinasabi mo? Ikaw pa lang ang nagsabi sa akin na Mabuhay na wala ka. Masakit, hindi ba? Pero, hindi na ako  magdedepende lagi sa'yo. Natutunan ko na ang aking pagkakamali. Nasaan ka ba noong kailangan kita? Nasaan ang oras nating dalawa? Hinahanap kita, mahal kong multo. Patay na nga ba? Saan ang libingan? O baka hinahanap-hanap kung saan-saan, Kasi alam ko buhay pa ito. Naniniwala ako. Minsa’y umiyak sa mga gabi, Hanggang sa hindi na. Hindi na. Hindi ko nang ginusto na makita, Ang mga litrato mo sa akin.. Kasi namimiss lang talaga kita. ‘di ko mabitawan ang aking nadarama, Kasi malulunod ako sa isipan at luha, Kahit ano pa mangyari, hindi kita bibitawan. Hindi bibitawan ng basta-basta. Heto na naman, minumulto ako. Nasaan ka? Naririnig ko ang aking puso. Kung wala ka lagi sa aking tabi. Multo lamang ang kasama ko, Ang multo mo sa aking puso.
Continue reading...
76
Araw na naman ng mga puso Nakahanda na ang hukbo ng mga damdaming nagsusumilakbo, tila nag-aapoy na parang mga sulo. Mga gimik na talaga namang pinaghandaan, magkasamang pagsasaluhan para mamaya'y may lambingan sa ilalim ng mga tala at buwan. Kay sarap sa pakiramdam kapag alam **** may nariyan. Hawak iyong kamay habang kayo'y naglalakbay. Mga mata'y nagtutugma tanging ligaya ang nakikita. Mga kaluluwang umaakma sa hulmahan ng bawat isa. Kahit mahirap tumaya umaasa pa rin at naniniwala na isang araw bigla na lang mawawala pait na dala ng nakaraang kabanata. Pero laging alalahanin Na mas may higit na nagmamahal sa atin, Na kailan man ay di tayo iiwan sa gitna ng labanan, dahil pag-ibig Niya'y walang hanggan. Kaya't huwag maiinggit at mag-ngitngit dahil sa ati'y may umiibig ng sulit na sulit Tunay na sa paningin Niya'y tayo ay kaakit-akit At kahit na minsan hindi tayo ipagpapalit. Bago pa natin hingin at iusal una na Niya tayong minahal. Ito ang pagibig na di nauutal walang takot at di nangangatal. Patuloy lang sa pagmagmahal, dahil ang pusong umiibig ng bukal di kumukupas kailan man kahit ilang araw at buwan pa ang dumaan.
0
Feb 13, 2019
Feb 13, 2019 at 10:33 PM UTC
uanneandonly
Nagmamahal at minamahal
Araw na naman ng mga puso Nakahanda na ang hukbo ng mga damdaming nagsusumilakbo, tila nag-aapoy na parang mga sulo. Mga gimik na talaga namang pinaghandaan, magkasamang pagsasaluhan para mamaya'y may lambingan sa ilalim ng mga tala at buwan. Kay sarap sa pakiramdam kapag alam **** may nariyan. Hawak iyong kamay habang kayo'y naglalakbay. Mga mata'y nagtutugma tanging ligaya ang nakikita. Mga kaluluwang umaakma sa hulmahan ng bawat isa. Kahit mahirap tumaya umaasa pa rin at naniniwala na isang araw bigla na lang mawawala pait na dala ng nakaraang kabanata. Pero laging alalahanin Na mas may higit na nagmamahal sa atin, Na kailan man ay di tayo iiwan sa gitna ng labanan, dahil pag-ibig Niya'y walang hanggan. Kaya't huwag maiinggit at mag-ngitngit dahil sa ati'y may umiibig ng sulit na sulit Tunay na sa paningin Niya'y tayo ay kaakit-akit At kahit na minsan hindi tayo ipagpapalit. Bago pa natin hingin at iusal una na Niya tayong minahal. Ito ang pagibig na di nauutal walang takot at di nangangatal. Patuloy lang sa pagmagmahal, dahil ang pusong umiibig ng bukal di kumukupas kailan man kahit ilang araw at buwan pa ang dumaan.
Continue reading...
36
Babalik si Jesus at alam kung hinding hindi niya tayo bibiguhin. Babalik ulit siya para pagtakpan ang ating mga kasalanan. mag bibilang Ako ng hanggang Sampu. isa,dalawa. dalawang hakbang ang inialay niya  tatlo,baka tatlong beses ulit siyang ipagkakaila Apat,Lima hindi siya tumigil sa paghakbang para sa atin Anim,pito,wallo,siyam,sampo Hinding hindi ako titigil sa pagbibilang hanggang sa maramdaman niyo na tayo ngayon ay nawawala.At patuloy parin si Jesus sa paghakbang para lang mahanap niya at maipakita niya ang tunay na mukha ng Pag-ibig. Pag ibig na nagdala sakanya sa kapahamakan. Pag ibig na siyang dahilan sa paghihirap niya at sa  sugatan niyang Katawan. Pag ibig na kung saan nag simula ang lahat. At dahil sa sakripisyo niya tayo ngayon ay nandito. Kapatid hindi pa huli ang lahat may mga panahon kapang itama ang iyong nga nagawang kasalanan. maniwala ka. Hinding hindi ka niya pababayaan. Dahil siya ang Diyos at siya ang Diyos ng sangkatauhan.At ito ang sinabi. "Ako si Jesus ang simula ang at katapusan. Ako ang Buhay ang Daan at ang Katotohanan" Marahil nagtataka ka kung bakit.bakit naging ganyan ang takbo ng buhay mo bakit naging ganyan bakit naging ganito. Kapatid uulitin ko hindi pa huli ang lahat. Tandaan ang balita ng Diyos na mas dapat pakinggan. isa puso, mahalin at higit sa lahat mas dapat tuparin. Wag kang mawalan ng Pag asa. At wag na tayong maglokohan pa. Dahil palagi siyang Nandiyan at hinding hindi siya mawawala para gabayan ka. Alam kung naniniwala ka. At alam kung didinggin niya ang iyong mga panalangin. Kapatid manalangin ka. Kayat hindi na natin kailangam pang humiling dahil matagal na niyang binigay ang ating Kagustuhan at iyon ay ang pagkakaligtas natin mula sa ating mga kasalanan. Alam kong alam mo na. Babalik at babalik si Jesus para sa atin. Ibabalik niya ang kapayapaan sa iyong mundo. Dahil siya ang ating Diyos wala nang iba.
0
Aug 14, 2018
Aug 14, 2018 at 8:28 AM UTC
mastersomrak
Ang Hari (spoken word)
Babalik si Jesus at alam kung hinding hindi niya tayo bibiguhin. Babalik ulit siya para pagtakpan ang ating mga kasalanan. mag bibilang Ako ng hanggang Sampu. isa,dalawa. dalawang hakbang ang inialay niya  tatlo,baka tatlong beses ulit siyang ipagkakaila Apat,Lima hindi siya tumigil sa paghakbang para sa atin Anim,pito,wallo,siyam,sampo Hinding hindi ako titigil sa pagbibilang hanggang sa maramdaman niyo na tayo ngayon ay nawawala.At patuloy parin si Jesus sa paghakbang para lang mahanap niya at maipakita niya ang tunay na mukha ng Pag-ibig. Pag ibig na nagdala sakanya sa kapahamakan. Pag ibig na siyang dahilan sa paghihirap niya at sa  sugatan niyang Katawan. Pag ibig na kung saan nag simula ang lahat. At dahil sa sakripisyo niya tayo ngayon ay nandito. Kapatid hindi pa huli ang lahat may mga panahon kapang itama ang iyong nga nagawang kasalanan. maniwala ka. Hinding hindi ka niya pababayaan. Dahil siya ang Diyos at siya ang Diyos ng sangkatauhan.At ito ang sinabi. "Ako si Jesus ang simula ang at katapusan. Ako ang Buhay ang Daan at ang Katotohanan" Marahil nagtataka ka kung bakit.bakit naging ganyan ang takbo ng buhay mo bakit naging ganyan bakit naging ganito. Kapatid uulitin ko hindi pa huli ang lahat. Tandaan ang balita ng Diyos na mas dapat pakinggan. isa puso, mahalin at higit sa lahat mas dapat tuparin. Wag kang mawalan ng Pag asa. At wag na tayong maglokohan pa. Dahil palagi siyang Nandiyan at hinding hindi siya mawawala para gabayan ka. Alam kung naniniwala ka. At alam kung didinggin niya ang iyong mga panalangin. Kapatid manalangin ka. Kayat hindi na natin kailangam pang humiling dahil matagal na niyang binigay ang ating Kagustuhan at iyon ay ang pagkakaligtas natin mula sa ating mga kasalanan. Alam kong alam mo na. Babalik at babalik si Jesus para sa atin. Ibabalik niya ang kapayapaan sa iyong mundo. Dahil siya ang ating Diyos wala nang iba.
Continue reading...
4
Ayoko na pahabain ang mga sasabihin ko. Dahil ayaw ko narin maalala ang mga tawag ko sayo, mahal,bby,baby,kupal, tangina naalala ko lahat kapag nararamdaman ko ulit yung sakit. Yung sakit na binigay mo nung iniwan at naghanap ka ng iba. Yung sakit na pinaramdam mo sakin na merong ikaw at ako yung tayo. Yung sakit ng pagpaparamdam mo sakin na mahalaga ako. Yung sakit! Hapdi Sakit Kirot Hapdi Sakit Kirot Tangina yan lahat ng klaseng sakit na nararamdman ko pag naaaala ko yung anong meron tayo. Pero naging ano ba talaga kita? Naging ano mo ba ako? Nakgkaroon ba ng tayo? Baka naman ako lang yung nag iisip na merong TAYO. Magsisimula ako sa umpisa, sa kung paanong niyakap mo ako nung sabihin ko sayong "mahal kita.." sa kung paanong hinalikan mo ako sa noo sabay sabi na "mahalaga ka.." at ako naman tong si tanga, tuwang tuwa na hindi pa nalinaw nga na ayaw ko na maging mahalaga, ayaw ko na maging halaga.. kelangan ko na mahalin mo ako gaya ng sarili **** kwarto kabisado kung para saan ang ano, kabisado kung saan nakatago ang alin kabisado ang mga tinatago **** patalim, silbi, dumi, lihim..patalim, silbi, dumi lihim... Patawarin mo ako sa hindi ko paglayo at patatawarin kita sa hindi mo paglapit Patawarin mo ako sa hindi ko pagsuko at patatawarin kita sa hindi mo pagsugal Patawarin mo ako sa hindi ko pagkamuhi sayo at patatawarin kita sa hindi mo saken pagmamahal, mahal Pero hindi ako naniniwala na hanggang dito nalang Umaasa pa na sana'y pwedeng humakbang Nasa likod ko ang pader at wala nakong iaatras pa Dahil ako'y tao lang at ang pag abante ang natitira kong galaw 07/26/16 9:44 am Tuesday I wroted this poem during my class in philosophy
0
Jul 26, 2016
Jul 26, 2016 at 10:20 AM UTC
VirtusPro
Paalam
Ayoko na pahabain ang mga sasabihin ko. Dahil ayaw ko narin maalala ang mga tawag ko sayo, mahal,bby,baby,kupal, tangina naalala ko lahat kapag nararamdaman ko ulit yung sakit. Yung sakit na binigay mo nung iniwan at naghanap ka ng iba. Yung sakit na pinaramdam mo sakin na merong ikaw at ako yung tayo. Yung sakit ng pagpaparamdam mo sakin na mahalaga ako. Yung sakit! Hapdi Sakit Kirot Hapdi Sakit Kirot Tangina yan lahat ng klaseng sakit na nararamdman ko pag naaaala ko yung anong meron tayo. Pero naging ano ba talaga kita? Naging ano mo ba ako? Nakgkaroon ba ng tayo? Baka naman ako lang yung nag iisip na merong TAYO. Magsisimula ako sa umpisa, sa kung paanong niyakap mo ako nung sabihin ko sayong "mahal kita.." sa kung paanong hinalikan mo ako sa noo sabay sabi na "mahalaga ka.." at ako naman tong si tanga, tuwang tuwa na hindi pa nalinaw nga na ayaw ko na maging mahalaga, ayaw ko na maging halaga.. kelangan ko na mahalin mo ako gaya ng sarili **** kwarto kabisado kung para saan ang ano, kabisado kung saan nakatago ang alin kabisado ang mga tinatago **** patalim, silbi, dumi, lihim..patalim, silbi, dumi lihim... Patawarin mo ako sa hindi ko paglayo at patatawarin kita sa hindi mo paglapit Patawarin mo ako sa hindi ko pagsuko at patatawarin kita sa hindi mo pagsugal Patawarin mo ako sa hindi ko pagkamuhi sayo at patatawarin kita sa hindi mo saken pagmamahal, mahal Pero hindi ako naniniwala na hanggang dito nalang Umaasa pa na sana'y pwedeng humakbang Nasa likod ko ang pader at wala nakong iaatras pa Dahil ako'y tao lang at ang pag abante ang natitira kong galaw 07/26/16 9:44 am Tuesday I wroted this poem during my class in philosophy
Continue reading...
33
kung walang tatayo para sa bayan, sino? ikaw na takot at naniniwala sa kuro-kuro? ikaw na sanay na sa sistemang pabago-bago? kung hindi tayo lalaban, sino? sino bang dapat lumaban at makiaklas? sino bang nandyan hanggang bukas? sino bang nais humamon upang maging patas? sino ba dapat ang kailangang tinitingala at tinitingnan sa itaas? hindi ba't ikaw ang dapat gumawa ng paraan? hindi ba't ikaw na mamamayan? hindi ba't ikaw na Pilipino sa dugo at laman? hindi ba't ikaw na anak ng bayan? sa bawat siglong dadaan ay nanatili ang rebolusyon, ang tanging kailangan ay pagmamahal sa nasyon. mga aksyon natin dapat iayon, kaya lumaban ka para sa sarili, sa bayan at sa susunod na henerasyon.
0
Jul 7, 2019
Jul 7, 2019 at 6:33 AM UTC
jia
anak ng bayan
kung walang tatayo para sa bayan, sino? ikaw na takot at naniniwala sa kuro-kuro? ikaw na sanay na sa sistemang pabago-bago? kung hindi tayo lalaban, sino? sino bang dapat lumaban at makiaklas? sino bang nandyan hanggang bukas? sino bang nais humamon upang maging patas? sino ba dapat ang kailangang tinitingala at tinitingnan sa itaas? hindi ba't ikaw ang dapat gumawa ng paraan? hindi ba't ikaw na mamamayan? hindi ba't ikaw na Pilipino sa dugo at laman? hindi ba't ikaw na anak ng bayan? sa bawat siglong dadaan ay nanatili ang rebolusyon, ang tanging kailangan ay pagmamahal sa nasyon. mga aksyon natin dapat iayon, kaya lumaban ka para sa sarili, sa bayan at sa susunod na henerasyon.
Continue reading...
16
( written in Filipino ) Sisimulan ko na Ang kwento nating dalwa Natatandaan mo pa ba? Wasak ka non, dahil sa kanya Nariyan ako, para alalayan ka. Iniiyakan mo siya. Iniiyakan kita. Siguro totoo nga Na minamahal natin Ang mga taong hindi sa atin. Kalaunan, nagbago ang ihip ng hangin Isang araw, ikaw ay lumapit sa akin At may sinabing na aking ikinabigla “ mahal kita “ Abot langit ang tuwa Ng binanggit ang tatlong salita Pero may konting pagdududa Aking puso ay nangangamba Nabigla ka lang ba? O totoo ang iyong mga salita? Pero siguro nga, Isa akong malaking tanga Dahil kahit may pangamba Ay minahal parin kita Sinagot kita Naging tayong dalwa Tayo’y masaya. Tumatawa. Nagmamahalan tayong dalwa Pero ngayon? Isa nalang itong mga alaala. Ikaw. Ako. Tayo... Tayong dalawa. Ay tapos na. Ito na ang huli. Pangako. Dahil alam ko May mahal ka ng iba. Masaya ka na Tumatawa ka na... Sa piling ng iba. Hayaan mo. Naniniwala ako. Na balang araw, Ngingiti nalang ako Pag naalala ko. Na nagkaroon pala ng ‘tayo’.
0
Aug 7, 2016
Aug 7, 2016 at 8:01 AM UTC
loise
Isang Kwentong Pag ibig ( #1 )
( written in Filipino ) Sisimulan ko na Ang kwento nating dalwa Natatandaan mo pa ba? Wasak ka non, dahil sa kanya Nariyan ako, para alalayan ka. Iniiyakan mo siya. Iniiyakan kita. Siguro totoo nga Na minamahal natin Ang mga taong hindi sa atin. Kalaunan, nagbago ang ihip ng hangin Isang araw, ikaw ay lumapit sa akin At may sinabing na aking ikinabigla “ mahal kita “ Abot langit ang tuwa Ng binanggit ang tatlong salita Pero may konting pagdududa Aking puso ay nangangamba Nabigla ka lang ba? O totoo ang iyong mga salita? Pero siguro nga, Isa akong malaking tanga Dahil kahit may pangamba Ay minahal parin kita Sinagot kita Naging tayong dalwa Tayo’y masaya. Tumatawa. Nagmamahalan tayong dalwa Pero ngayon? Isa nalang itong mga alaala. Ikaw. Ako. Tayo... Tayong dalawa. Ay tapos na. Ito na ang huli. Pangako. Dahil alam ko May mahal ka ng iba. Masaya ka na Tumatawa ka na... Sa piling ng iba. Hayaan mo. Naniniwala ako. Na balang araw, Ngingiti nalang ako Pag naalala ko. Na nagkaroon pala ng ‘tayo’.
Continue reading...
50
Tayo lang naman ang magkasamang umukit ng hugis puso sa mga bituin, magkahawak ang mga kamay habang nagkukuwentuhan ng mga pangarap at hangarin Sana... hindi muna magtapos ang gabing ito Kung magagawa kong banatin at pahabain pa ang oras para lamang mapatagal sa'yong piling Ngunit kinaumagahan na nang ako'y magising... Akap akap ang sarili, mabigat ang damdamin Nagbuntong-hininga't bumulong nalang sa hangin Hindi ko na alam kung ligaya pa ba ang tunay na hangad Bakit ba lagi nalang ganito... Sa panaginip, patuloy mo akong dinadalaw Naniniwala ako sa salitang 'tayo' ngunit heto't nag-iisa na naman ako
0
Nov 12, 2016
Nov 12, 2016 at 8:12 AM UTC
darkpoetess001
[12] Hanggang dito nalang
Tayo lang naman ang magkasamang umukit ng hugis puso sa mga bituin, magkahawak ang mga kamay habang nagkukuwentuhan ng mga pangarap at hangarin Sana... hindi muna magtapos ang gabing ito Kung magagawa kong banatin at pahabain pa ang oras para lamang mapatagal sa'yong piling Ngunit kinaumagahan na nang ako'y magising... Akap akap ang sarili, mabigat ang damdamin Nagbuntong-hininga't bumulong nalang sa hangin Hindi ko na alam kung ligaya pa ba ang tunay na hangad Bakit ba lagi nalang ganito... Sa panaginip, patuloy mo akong dinadalaw Naniniwala ako sa salitang 'tayo' ngunit heto't nag-iisa na naman ako
Continue reading...
11
Sabi nila na nakakabaliw daw ang sobrang pagiging matalino. Pero bakit ako? Hindi naman ako matalino pero bakit nababaliw ako. Sayo. Nakakabaliw ka na Putang ina ka. Ang sarap mabuhay sa imahinasyon Ang sarap mabuhay sa ilusyon Sobrang sarap mabuhay sa pangarap. Ayos ba yon? Ayos. Ayos na ako sa buhay ko na gusto lang kita Ayos na ako sa buhay ko na pangarap lang kita Ayos na ako sa buhay ko na makita lang kita. Ayos na ako sa sitwasyong ganito Ayos na ako sa galawang ganito Ayos na ako sa nararamdaman ko para sa'yo. Oo sige sabihin na natin na Nakakapagod din na magkagusto ka sa isang bagay na kahit alam **** hindi mapapasayo. Pero ayos na ako do'n Ayos na ako doon Sa mga bagay na yon Ayos na ako. Kasi ayaw kong masaktan. Ayaw kong masaktan Ayaw kong sabihin na gusto kita Ayaw kong sabihin na pangarap kita Ayaw kong sabihin na ayos na ako makita lang kita Ayaw ko Dahil ayaw kong masaktan. Patawad Dahil sa ayaw kong sabihin lahat ito Dahil sa ayaw kong magkailangan tayo. Patawad Dahil ayaw kong isipin mo na sasaktan lang kita Dahil ayaw kong isipin mo na lolokohin lang kita. Marunong akong umibig Marunong akong magmahal Marunong akong magpasaya Marunong ako ng kung anu-ano Pero hindi ako marunong masaktan At ayaw kong masaktan Dahil naniniwala ako na ang lahat ay may katapusan. Sabi din nila na hindi tayo matututo kung hindi tayo masasaktan. Pero ayaw ko, Ayaw ko, ayaw ko at ayaw ko na masaktan. Patawarin mo ako kung ika'y pinaglihiman ng tunay na nararamdaman. Patawad dahil AYAW KO.
0
Sep 29, 2015
Sep 29, 2015 at 7:32 AM UTC
john-kenneth-mesina-fulgencio
Ayaw Ko
Sabi nila na nakakabaliw daw ang sobrang pagiging matalino. Pero bakit ako? Hindi naman ako matalino pero bakit nababaliw ako. Sayo. Nakakabaliw ka na Putang ina ka. Ang sarap mabuhay sa imahinasyon Ang sarap mabuhay sa ilusyon Sobrang sarap mabuhay sa pangarap. Ayos ba yon? Ayos. Ayos na ako sa buhay ko na gusto lang kita Ayos na ako sa buhay ko na pangarap lang kita Ayos na ako sa buhay ko na makita lang kita. Ayos na ako sa sitwasyong ganito Ayos na ako sa galawang ganito Ayos na ako sa nararamdaman ko para sa'yo. Oo sige sabihin na natin na Nakakapagod din na magkagusto ka sa isang bagay na kahit alam **** hindi mapapasayo. Pero ayos na ako do'n Ayos na ako doon Sa mga bagay na yon Ayos na ako. Kasi ayaw kong masaktan. Ayaw kong masaktan Ayaw kong sabihin na gusto kita Ayaw kong sabihin na pangarap kita Ayaw kong sabihin na ayos na ako makita lang kita Ayaw ko Dahil ayaw kong masaktan. Patawad Dahil sa ayaw kong sabihin lahat ito Dahil sa ayaw kong magkailangan tayo. Patawad Dahil ayaw kong isipin mo na sasaktan lang kita Dahil ayaw kong isipin mo na lolokohin lang kita. Marunong akong umibig Marunong akong magmahal Marunong akong magpasaya Marunong ako ng kung anu-ano Pero hindi ako marunong masaktan At ayaw kong masaktan Dahil naniniwala ako na ang lahat ay may katapusan. Sabi din nila na hindi tayo matututo kung hindi tayo masasaktan. Pero ayaw ko, Ayaw ko, ayaw ko at ayaw ko na masaktan. Patawarin mo ako kung ika'y pinaglihiman ng tunay na nararamdaman. Patawad dahil AYAW KO.
Continue reading...
46
Mga isip na nagtagpo sa delubyong nakatago Isang ikot sa bilog na bakal, nagtugma ang kaisipan Maraming bunggo'upang utak ay maalog Naalog nga ba? para bumitaw o dahil sa pag ulit ng pag bunggo At Sadyang inalog para kumapit at umasa Sa mga pangyayaring tugma sa puso ng mga mahal Mga usap na wagas ang salita Mga analisa na may pag dududa at pag sang ayon Mga oras na ginugol upang makamit ang usapang pag ibig ng mga mahal Mga oras na ang pag uusap ay paulit ulit Mas naging matatag dahil sa maga paulit ulit na mga salita at haka haka na nag katotoo Ngunit walang sawang nakinig, nagtipa Upang ang dalisay na pag ibig ay magtagumpay Mga pag tatagpo na kahit sa sandali ay naging palagay ang loob at isipan Mga taong makatotohanan at naniniwala sa dalisay na pag mamahal ng taong mahal Mga oras na ginagawang araw ang gabi na sana ay tugma ang oras Di man nagtugma ang oras nagagawa pa ding mag bahagi ng oras Dahil ang pag-mamahal na bukal sa taong mga mahal walang kasinungalingan walang pag dududa naniwala sa dalisay Dahil sa mas malalim na pag kakaibigan na puno ng lungkot at pighati mga pag subok na kumanti sa pagmamahal ngunit ganon pa man nag tagumpay sa mga hiling sa gabi-gabi sa pagtulog. sa Poong may Kapal, Naway di magsawa sa mga karanasan Sa kapaligaran may kasinungalingan Naway maging aral upang matutong Magbigay ng pag mamahal sa kapwang Walang nakakaunawa at nagmamahal Mga delubyong pinagtagpo ang mga taong mas nag pakatoo at umasang sa huli ay mag tatagumpay ang pag ibig na dalisay ng taong umaapaw ang pagmamahal sa babaeng sinisinta sa bawat minuto at bawat sandali ng kanyang buhay. Ano pa nga ba ang salitang dapat mamutawi kundi mga katagang "Tagumpay ka DALISAY".
0
Apr 5, 2018
Apr 5, 2018 at 10:21 PM UTC
BenRich
Dalisay at Pagmamahal
Mga isip na nagtagpo sa delubyong nakatago Isang ikot sa bilog na bakal, nagtugma ang kaisipan Maraming bunggo'upang utak ay maalog Naalog nga ba? para bumitaw o dahil sa pag ulit ng pag bunggo At Sadyang inalog para kumapit at umasa Sa mga pangyayaring tugma sa puso ng mga mahal Mga usap na wagas ang salita Mga analisa na may pag dududa at pag sang ayon Mga oras na ginugol upang makamit ang usapang pag ibig ng mga mahal Mga oras na ang pag uusap ay paulit ulit Mas naging matatag dahil sa maga paulit ulit na mga salita at haka haka na nag katotoo Ngunit walang sawang nakinig, nagtipa Upang ang dalisay na pag ibig ay magtagumpay Mga pag tatagpo na kahit sa sandali ay naging palagay ang loob at isipan Mga taong makatotohanan at naniniwala sa dalisay na pag mamahal ng taong mahal Mga oras na ginagawang araw ang gabi na sana ay tugma ang oras Di man nagtugma ang oras nagagawa pa ding mag bahagi ng oras Dahil ang pag-mamahal na bukal sa taong mga mahal walang kasinungalingan walang pag dududa naniwala sa dalisay Dahil sa mas malalim na pag kakaibigan na puno ng lungkot at pighati mga pag subok na kumanti sa pagmamahal ngunit ganon pa man nag tagumpay sa mga hiling sa gabi-gabi sa pagtulog. sa Poong may Kapal, Naway di magsawa sa mga karanasan Sa kapaligaran may kasinungalingan Naway maging aral upang matutong Magbigay ng pag mamahal sa kapwang Walang nakakaunawa at nagmamahal Mga delubyong pinagtagpo ang mga taong mas nag pakatoo at umasang sa huli ay mag tatagumpay ang pag ibig na dalisay ng taong umaapaw ang pagmamahal sa babaeng sinisinta sa bawat minuto at bawat sandali ng kanyang buhay. Ano pa nga ba ang salitang dapat mamutawi kundi mga katagang "Tagumpay ka DALISAY".
Continue reading...
46
May mali sa nangyayare sa buhay ko. Bakit nagiisa lang ako? Tama ba tong ginagawa ko? Ginagawa kong dahilan yung pagkawala mo. Ganito ba dapat ang maramdaman ko? Para akong matutuluyan sa kahibangan ko. Isang pitik pa, isang kanta, isang malupit na alala. Kung matitimbang lang ang luha, siguro aabot na yung akin sa tonelada. Nakakatawa. Wala atang makakatapat sa narating nating dalawa. Hindi ko gusto tong estado na to. Ayokong kalimutan lahat ng masayang alaala. Sa lahat ng pagkakataon na namuhay ako magisa. Para sa lahat ng sama ng loob na sumabog at di ko natantya. Sa lahat ng gawain mo na anlakas magpaasa. *Yung ngiti **** tagilid pero nadadale pa din ako.* Yung balbas mo na ambilis tumubo. *Sa dalawang pusa na palagi **** alaga.* Nung mga oras na kailangan ko ng kasama tapos di ka nawala. Sa katangahan at kababawan ko na naniniwala na nandyan ka pa. Para sa lahat ng sakit na kailangan ko daanan mag isa. Lahat ng dating tropa na di na nakakakilala. Nakataas ang kamao ko pero nakaangat yung daliri sa gitna. Minsan ang sarap mawalan ng pakialam, ng pakiramdam. Yung mamuhay na parang dumaan ka lang. Ang sakit magmahal tapos sasaktan ka lang. Ang sakit magmahal tapos iiwan ka lang. Di ako galit sayo. Di kita papa salvage sa kanto. Di ko ipagkakalat kung san kiliti mo. Gusto ko lang mabawasan yung sakit na nararamdaman ko. Kasi isang taon na, ikaw pa rin laman ng poetry page ko. Sana isang beses makita ko na lang na masaya na tayo pareho. Yung tipong pag naalala kita, nakangiti ako nagkekwento. Ang hirap nga pala talagang kalimutan. *Yung minsan may taong kumilala sayo bukod sa sarili **** magulang.* Ang hirap umasa na may dadating pang iba. Ang sakit na kasi nung minsang binigay mo yung puso mo sa kanya pero iniwan ka din nya. Kanya kanyang dahilan, kanya kanyang pinaglalaban. Kung di din naman tayo magkasama sa huli bakit kailangan pa natin pagusapan. Nalulungkot ako, di ko itatanggi. Pakiiwasan mo na lang mag post na masaya ka palagi. Matagal pa siguro to maghihilom. Nakakaawa yung susunod kasi naka kandado na yung puso kong mamon. Yun ay kung meron pang susunod.
0
Mar 13, 2017
Mar 13, 2017 at 10:41 AM UTC
LucidLucy
Flip-ino
May mali sa nangyayare sa buhay ko. Bakit nagiisa lang ako? Tama ba tong ginagawa ko? Ginagawa kong dahilan yung pagkawala mo. Ganito ba dapat ang maramdaman ko? Para akong matutuluyan sa kahibangan ko. Isang pitik pa, isang kanta, isang malupit na alala. Kung matitimbang lang ang luha, siguro aabot na yung akin sa tonelada. Nakakatawa. Wala atang makakatapat sa narating nating dalawa. Hindi ko gusto tong estado na to. Ayokong kalimutan lahat ng masayang alaala. Sa lahat ng pagkakataon na namuhay ako magisa. Para sa lahat ng sama ng loob na sumabog at di ko natantya. Sa lahat ng gawain mo na anlakas magpaasa. *Yung ngiti **** tagilid pero nadadale pa din ako.* Yung balbas mo na ambilis tumubo. *Sa dalawang pusa na palagi **** alaga.* Nung mga oras na kailangan ko ng kasama tapos di ka nawala. Sa katangahan at kababawan ko na naniniwala na nandyan ka pa. Para sa lahat ng sakit na kailangan ko daanan mag isa. Lahat ng dating tropa na di na nakakakilala. Nakataas ang kamao ko pero nakaangat yung daliri sa gitna. Minsan ang sarap mawalan ng pakialam, ng pakiramdam. Yung mamuhay na parang dumaan ka lang. Ang sakit magmahal tapos sasaktan ka lang. Ang sakit magmahal tapos iiwan ka lang. Di ako galit sayo. Di kita papa salvage sa kanto. Di ko ipagkakalat kung san kiliti mo. Gusto ko lang mabawasan yung sakit na nararamdaman ko. Kasi isang taon na, ikaw pa rin laman ng poetry page ko. Sana isang beses makita ko na lang na masaya na tayo pareho. Yung tipong pag naalala kita, nakangiti ako nagkekwento. Ang hirap nga pala talagang kalimutan. *Yung minsan may taong kumilala sayo bukod sa sarili **** magulang.* Ang hirap umasa na may dadating pang iba. Ang sakit na kasi nung minsang binigay mo yung puso mo sa kanya pero iniwan ka din nya. Kanya kanyang dahilan, kanya kanyang pinaglalaban. Kung di din naman tayo magkasama sa huli bakit kailangan pa natin pagusapan. Nalulungkot ako, di ko itatanggi. Pakiiwasan mo na lang mag post na masaya ka palagi. Matagal pa siguro to maghihilom. Nakakaawa yung susunod kasi naka kandado na yung puso kong mamon. Yun ay kung meron pang susunod.
Continue reading...
44
Ikaw ang takbuhan sa mga oras na walang wala.. Ang ibig kong sabihin sa walang wala ay yun bang walang wala na kong maibuhos na luha, Walang wala na kong malapitan, Walang wala na kong makapitan, Wala nang gustong makinig, Wala nang interesado, naubos na kasi ultimo ang para sa sarili. Ikaw lang ang natatangi. Ang lakas pala ng loob kong magalit sa mga mang-iiwan, naisip kong wala rin pala akong karapatan. Ganoon din ako.. Binitawan kita kapalit ng kasiyahan. Nakangiti ka sa akin habang hinahatid ako sa napakagandang hantungan. Baligtad na ang mesa. Nandito na ko.... muli. Lalakad patungo sa iyo na may dala dalang pluma at papel Iguguhit ang pait, ngingiti dahil ito na naman tayo sa puntong ito at hindi ko mahanap ang mga tamang salita Nalimot ko na ata ang tamang pakikipagtalastasan. Alam kong mauuwi na naman sa tipikal na kamustahan. Hindi ko inakalang babalik tayo sa nakaraan habang umuusad ang mga kamay ng orasan Mapagbiro. Hindi ako handa sa pagsalubong ng taon Bakit ko nakikita ang mga aninong matagal nang nilamon ng liwanag Bakit muling nagdurugo ang mga sugat na matagal nang naghilom Hindi ako naniniwala sa swerte. Walang swerte. Walang sumugal na hindi natalo. Buti na lang mayroon akong babalikan. Ikaw yung kaibigan na hindi lumilisan. Matagal ang isang taon, Sumulat ako ng mga tulang kawangis mo Binuo ko sila na parang mga bahagi ko Akala ko ay tapos na... Kung ang pagsulat ay paglaya, hindi ba dapat ay nakakalag na sa akin ang tanikala? O mali.. baka wala talagang paglaya Paano kung nililibot ko lamang ang malawak na hawla nang may huwad na pag-asa? Minasdan ko ang obrang nilikha ng dekada, Makulay, sa unang tingin ay puno ng pangarap Parang nobelang nagsasalaysay, at kapag naroon ka na sa kasukdulan ng tunggalian, Nanaisin **** isara ang pahina.. Makikiusap ang nobela sa isang pagkakataong sana'y siya ay tapusin hanggang huling kabanata... Napaluha ako ng matindi dahil isa pa lang trahedya ang nobela. Teka.. teka.. Buburahin ang ilang metapora. Masyadong madrama. Malayo sa imaheng gusto kong makita at ipakita Ngunit tila hindi hawak ng aking kamay ang panulat, Hinablot nang marahas ng pusong gustong kumawala Ganon ata talaga sa muling pagkikita pagkatapos ng matagal na pagkakawalay... Puno ng emosyon. Magugulo ang burador, wala nang patutunguhan ang tula. Hindi bale. Hindi naman dapat na maging maganda ang porma ng tula, Hindi importante ang sukat at tugma, Sa susunod na babasa ka ng tula, Nagbibigay ka ng tunay na pag-asa sa may akda. Kasinungalingan ang bigkasing masaya ako, ngunit aaminin kong may tuwa, may katiting na pagsigla sa muli nating pagkikita, Maraming salamat, Sining ng Malayang Pagsulat.
0
Jan 5, 2020
Jan 5, 2020 at 6:20 AM UTC
ciel_bleu
Malaya
Ikaw ang takbuhan sa mga oras na walang wala.. Ang ibig kong sabihin sa walang wala ay yun bang walang wala na kong maibuhos na luha, Walang wala na kong malapitan, Walang wala na kong makapitan, Wala nang gustong makinig, Wala nang interesado, naubos na kasi ultimo ang para sa sarili. Ikaw lang ang natatangi. Ang lakas pala ng loob kong magalit sa mga mang-iiwan, naisip kong wala rin pala akong karapatan. Ganoon din ako.. Binitawan kita kapalit ng kasiyahan. Nakangiti ka sa akin habang hinahatid ako sa napakagandang hantungan. Baligtad na ang mesa. Nandito na ko.... muli. Lalakad patungo sa iyo na may dala dalang pluma at papel Iguguhit ang pait, ngingiti dahil ito na naman tayo sa puntong ito at hindi ko mahanap ang mga tamang salita Nalimot ko na ata ang tamang pakikipagtalastasan. Alam kong mauuwi na naman sa tipikal na kamustahan. Hindi ko inakalang babalik tayo sa nakaraan habang umuusad ang mga kamay ng orasan Mapagbiro. Hindi ako handa sa pagsalubong ng taon Bakit ko nakikita ang mga aninong matagal nang nilamon ng liwanag Bakit muling nagdurugo ang mga sugat na matagal nang naghilom Hindi ako naniniwala sa swerte. Walang swerte. Walang sumugal na hindi natalo. Buti na lang mayroon akong babalikan. Ikaw yung kaibigan na hindi lumilisan. Matagal ang isang taon, Sumulat ako ng mga tulang kawangis mo Binuo ko sila na parang mga bahagi ko Akala ko ay tapos na... Kung ang pagsulat ay paglaya, hindi ba dapat ay nakakalag na sa akin ang tanikala? O mali.. baka wala talagang paglaya Paano kung nililibot ko lamang ang malawak na hawla nang may huwad na pag-asa? Minasdan ko ang obrang nilikha ng dekada, Makulay, sa unang tingin ay puno ng pangarap Parang nobelang nagsasalaysay, at kapag naroon ka na sa kasukdulan ng tunggalian, Nanaisin **** isara ang pahina.. Makikiusap ang nobela sa isang pagkakataong sana'y siya ay tapusin hanggang huling kabanata... Napaluha ako ng matindi dahil isa pa lang trahedya ang nobela. Teka.. teka.. Buburahin ang ilang metapora. Masyadong madrama. Malayo sa imaheng gusto kong makita at ipakita Ngunit tila hindi hawak ng aking kamay ang panulat, Hinablot nang marahas ng pusong gustong kumawala Ganon ata talaga sa muling pagkikita pagkatapos ng matagal na pagkakawalay... Puno ng emosyon. Magugulo ang burador, wala nang patutunguhan ang tula. Hindi bale. Hindi naman dapat na maging maganda ang porma ng tula, Hindi importante ang sukat at tugma, Sa susunod na babasa ka ng tula, Nagbibigay ka ng tunay na pag-asa sa may akda. Kasinungalingan ang bigkasing masaya ako, ngunit aaminin kong may tuwa, may katiting na pagsigla sa muli nating pagkikita, Maraming salamat, Sining ng Malayang Pagsulat.
Continue reading...
55
Minsan ako'y napapaisip, Kung bakit pa ako pumapasok sa eskwelahan, Pumapasok ba ako para mag-aral? Eh pakiramdam ko wala naman akong natututunan, Kabisado ko lahat, ngunit ni isa, wala akong naiintindihan. Bakit pa ako nag-aaral? Para ba sa ito aking kapakanan? Para ba talaga ito sa aking kapakanan, kahit wala naman talaga akong natututunan? Para ba talaga ito sa aking kapakanan, kahit ito ang dahilan ng aking kalungkutan? Para ba talaga ito sa aking kapakanan, kahit nalilimutan ko na magkaroon ng mga kaibigan? Para ba talaga ito sa aking kapakanan, kahit nasasakripisyo na ang aking kalusugan? Para ba talaga ito sa aking kapakanan, kahit kayo at hindi ako nasisiyahan? Kayo lang ang natutuwa sa mga matataas kong marka, Ang mga grado at papuring aking natatamasa, hindi sapat para gawin akong masaya Nasasakal na ako, gusto kong makahinga Nakaka-pagod mag-aral lalo na't hindi ko naman gusto ang aking ginagawa Sinasagad ko ang aking sarili, para kayo't maging Puyat na puyat, Pagod na pagod, Bagsak na ang katawan At ginagawa lang nilang katatawanan ang aking kapaguran Hindi nila pinahahalagahan ang aking nararamdaman, Tao rin ako napapagod, nasasaktan. Sana maisip niyo rin na gusto kong mag-aral, mag-aral ng hindi napipilitan Gusto kong mag-aral ng may natututunan Ayokong maging basehan ang aking mga marka ng aking pagkatuto Gusto kong pumasa hindi lang dahil basta't kabisado ko at may naipasa Gusto kong pumasa dahil ako'y may natutunang mga aral na aking dadalhin hanggang sa aking kamatayan. Bakit pa ako nag-aaral? Dahil naniniwala akong may makikita akong pagbabago, may makakatagpong **** na babago ng aking pananaw tungkol sa totoong kahulugan ng edukasyon at pagkatuto.
0
Jan 23, 2018
Jan 23, 2018 at 11:05 AM UTC
Jungdok
Bakit pa ako nag-aaral?
Minsan ako'y napapaisip, Kung bakit pa ako pumapasok sa eskwelahan, Pumapasok ba ako para mag-aral? Eh pakiramdam ko wala naman akong natututunan, Kabisado ko lahat, ngunit ni isa, wala akong naiintindihan. Bakit pa ako nag-aaral? Para ba sa ito aking kapakanan? Para ba talaga ito sa aking kapakanan, kahit wala naman talaga akong natututunan? Para ba talaga ito sa aking kapakanan, kahit ito ang dahilan ng aking kalungkutan? Para ba talaga ito sa aking kapakanan, kahit nalilimutan ko na magkaroon ng mga kaibigan? Para ba talaga ito sa aking kapakanan, kahit nasasakripisyo na ang aking kalusugan? Para ba talaga ito sa aking kapakanan, kahit kayo at hindi ako nasisiyahan? Kayo lang ang natutuwa sa mga matataas kong marka, Ang mga grado at papuring aking natatamasa, hindi sapat para gawin akong masaya Nasasakal na ako, gusto kong makahinga Nakaka-pagod mag-aral lalo na't hindi ko naman gusto ang aking ginagawa Sinasagad ko ang aking sarili, para kayo't maging Puyat na puyat, Pagod na pagod, Bagsak na ang katawan At ginagawa lang nilang katatawanan ang aking kapaguran Hindi nila pinahahalagahan ang aking nararamdaman, Tao rin ako napapagod, nasasaktan. Sana maisip niyo rin na gusto kong mag-aral, mag-aral ng hindi napipilitan Gusto kong mag-aral ng may natututunan Ayokong maging basehan ang aking mga marka ng aking pagkatuto Gusto kong pumasa hindi lang dahil basta't kabisado ko at may naipasa Gusto kong pumasa dahil ako'y may natutunang mga aral na aking dadalhin hanggang sa aking kamatayan. Bakit pa ako nag-aaral? Dahil naniniwala akong may makikita akong pagbabago, may makakatagpong **** na babago ng aking pananaw tungkol sa totoong kahulugan ng edukasyon at pagkatuto.
Continue reading...
30
Para kang saranggolang maputi Na nakatali sa aking mga daliri Ngayon, nais kong lumipad ka muna, lumipad ka muna palayo sa akin At ika'y sumabay sa hangin Na pansamantalang hindi ka makita ng aking paningin Masakit man talagang isipin Ngunit aking paring kakayanin Papasaan ba't mamawala rin ang sakit sa aking damdamin Pero iyong tatandaan, hindi kita bibitawan Kasi alam ko balang araw babalik ka at tayo'y muling magtatawanan Dahil naniniwala ako na tayo'y nakatali sa sinulid ng ating pagmamahalan. :)
0
Apr 18, 2016
Apr 18, 2016 at 10:14 PM UTC
nymriari
Saranggola ng Pag-ibig
Para kang saranggolang maputi Na nakatali sa aking mga daliri Ngayon, nais kong lumipad ka muna, lumipad ka muna palayo sa akin At ika'y sumabay sa hangin Na pansamantalang hindi ka makita ng aking paningin Masakit man talagang isipin Ngunit aking paring kakayanin Papasaan ba't mamawala rin ang sakit sa aking damdamin Pero iyong tatandaan, hindi kita bibitawan Kasi alam ko balang araw babalik ka at tayo'y muling magtatawanan Dahil naniniwala ako na tayo'y nakatali sa sinulid ng ating pagmamahalan. :)
Continue reading...
11
Naging masaya tayo. dahil sa'yo, biyak na biyak na puso ko, nawala ang pagmamalasakit, dahil sa'yong lokohan, naniniwala pa rin ako na maayos ang lahat, naniniwala akong walang aalis sa mahigpit na yakap wala akong halaga, hindi hindi na ako maniniwalang magiging totoo ang mga pangako natin sa isa't isa, nasira tayo, inakala natin na totoong pagmamahal ang inilaan natin sa isa't isa, buti nalang, inisip kong mabuti na, wala kang parte sa buhay ko, nagkakamali ka kung iniisip **** mahal kita.
0
Mar 26, 2018
Mar 26, 2018 at 3:54 PM UTC
erikylejeuelle
Naging Masaya Tayo
Naging masaya tayo. dahil sa'yo, biyak na biyak na puso ko, nawala ang pagmamalasakit, dahil sa'yong lokohan, naniniwala pa rin ako na maayos ang lahat, naniniwala akong walang aalis sa mahigpit na yakap wala akong halaga, hindi hindi na ako maniniwalang magiging totoo ang mga pangako natin sa isa't isa, nasira tayo, inakala natin na totoong pagmamahal ang inilaan natin sa isa't isa, buti nalang, inisip kong mabuti na, wala kang parte sa buhay ko, nagkakamali ka kung iniisip **** mahal kita.
Continue reading...
20
Huwag **** kalimutang huminga, Bago magsalita, Bago tumula, Pagkagising mo sa umaga, Huminga ka. Huwag **** kalimutang may dugo sa'yong mga baga Na patuloy pa rin dumadaloy katabi ng puso **** pagod na Huminga ka, Sa bawat halakhak, Sa bawat pag-iyak, Sa bawat paghabol mo ng hininga kapag napapagod. Ito ang sagradong paraan para sabihin Niya sa'yo na kaya mo pa. Huwag **** kalimutang pumikit minsan, Intindihin mo sana na 'di lahat ng bagay ay kailangan **** makita, Na may kapayapaan at katahimikan din sa dilim, Ipa-hinga mo muna ang iyong mga namumugtong mata, Ipa-hinga mo muna ang paghanap sa kanya kung umalis na siya Magpahinga ka muna kasi Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag **** kalimutang makinig, Sa hampas ng alon sa mga bato, Sa pagtama ng patak ng ulan sa lupa, Sa mga huni ng ibon, Sa mga kuliglig sa katahimikan ng gabing madilim, Sa tunog ng paborito niyong kanta, Sa mga kwento niya, Sa tibok ng puso mo, Sa boses niyang nasa isip mo pa rin na para bang kanina lang kayo nag-usap Pakinggan mo silang mabuti, Kasi Kaya mo pang makinig Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag mo sanang kalimutan kung paano umibig Kasi nandito pa ako, nakikinig at umiibig pa din sa'yo Kahit nakita na kitang pira-piraso sa pagkabasag mo. Gusto kong guhitan ang buong katawan mo ng mga gusali't siyudad na lumiliwanag sa gabi na para bang dinala ang mga tala sa lupa at sana makita mo na isa kang dahilan kung bakit may liwanag tuwing hindi sinisinagan ng araw ang mundo. Huwag **** kalimutan ang ibig sabihin ng pag-ibig sa'yo At sa huling pagkakataon, Huwag mo sana akong kalimutan, Huwag **** kalimutan na may naniniwala sa'yo Na patuloy pa rin kitang papakinggan at kokolektahin ang bawat luha mo sa garapon. Kung kakayanin ko man, iguguhit ko ang bawat parte ng katawan mo sa bawat blankong papel at kung ipagtatagpi-tagpi, sana makita mo na isa kang pinaghirapan na obra. Sana alalahanin mo na May baga ka para huminga May mga mata ka para pumikit at dumilat at makita na 'di ka nag-iisa May mga tenga kang handang makinig May mga paa ka para tumayo at maglakad At may puso kang basag ngayon Pero kaya pa ring umibig at maniwala na kaya mo pa. Kaya mo pa.
0
May 15, 2016
May 15, 2016 at 12:13 AM UTC
jramos
Paalaala
Huwag **** kalimutang huminga, Bago magsalita, Bago tumula, Pagkagising mo sa umaga, Huminga ka. Huwag **** kalimutang may dugo sa'yong mga baga Na patuloy pa rin dumadaloy katabi ng puso **** pagod na Huminga ka, Sa bawat halakhak, Sa bawat pag-iyak, Sa bawat paghabol mo ng hininga kapag napapagod. Ito ang sagradong paraan para sabihin Niya sa'yo na kaya mo pa. Huwag **** kalimutang pumikit minsan, Intindihin mo sana na 'di lahat ng bagay ay kailangan **** makita, Na may kapayapaan at katahimikan din sa dilim, Ipa-hinga mo muna ang iyong mga namumugtong mata, Ipa-hinga mo muna ang paghanap sa kanya kung umalis na siya Magpahinga ka muna kasi Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag **** kalimutang makinig, Sa hampas ng alon sa mga bato, Sa pagtama ng patak ng ulan sa lupa, Sa mga huni ng ibon, Sa mga kuliglig sa katahimikan ng gabing madilim, Sa tunog ng paborito niyong kanta, Sa mga kwento niya, Sa tibok ng puso mo, Sa boses niyang nasa isip mo pa rin na para bang kanina lang kayo nag-usap Pakinggan mo silang mabuti, Kasi Kaya mo pang makinig Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag mo sanang kalimutan kung paano umibig Kasi nandito pa ako, nakikinig at umiibig pa din sa'yo Kahit nakita na kitang pira-piraso sa pagkabasag mo. Gusto kong guhitan ang buong katawan mo ng mga gusali't siyudad na lumiliwanag sa gabi na para bang dinala ang mga tala sa lupa at sana makita mo na isa kang dahilan kung bakit may liwanag tuwing hindi sinisinagan ng araw ang mundo. Huwag **** kalimutan ang ibig sabihin ng pag-ibig sa'yo At sa huling pagkakataon, Huwag mo sana akong kalimutan, Huwag **** kalimutan na may naniniwala sa'yo Na patuloy pa rin kitang papakinggan at kokolektahin ang bawat luha mo sa garapon. Kung kakayanin ko man, iguguhit ko ang bawat parte ng katawan mo sa bawat blankong papel at kung ipagtatagpi-tagpi, sana makita mo na isa kang pinaghirapan na obra. Sana alalahanin mo na May baga ka para huminga May mga mata ka para pumikit at dumilat at makita na 'di ka nag-iisa May mga tenga kang handang makinig May mga paa ka para tumayo at maglakad At may puso kang basag ngayon Pero kaya pa ring umibig at maniwala na kaya mo pa. Kaya mo pa.
Continue reading...
59
Ang matamis na lunggati Debosyon sa dapithapon Ang pagkurap ng liwanag na  kuyad-kuyad ay sinapupo ang emosyon Sa paglakad ng relo - bilog na mayroong guhit ng oras Gabing panaginip ay umimbulog Sa malamayang tanawin Naka sambalilo nang nanood Nang natawid ang gabi't araw Nasilayan ang bagong buhay Regalo ng Panginoon Sa bintana hinintay ang muling pag-ahon ng ilaw Sa pagtutungka na parang lango Wari'y gumapang sa kalawakan Pagawpaw ng pangarap Di maabot kahit sa panaginip man lang Nakasalubong si Dessa ngunit kagyat nang lumisan Ang kanyang mabuhaghag na buhok humahaba nang malubay, medyo pakulot Naniniwala kahit sa kalagimlagim na sandali Na ang mga nakaraan ay maalala muli
0
Jan 22, 2019
Jan 22, 2019 at 9:52 PM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #58
Ang matamis na lunggati Debosyon sa dapithapon Ang pagkurap ng liwanag na  kuyad-kuyad ay sinapupo ang emosyon Sa paglakad ng relo - bilog na mayroong guhit ng oras Gabing panaginip ay umimbulog Sa malamayang tanawin Naka sambalilo nang nanood Nang natawid ang gabi't araw Nasilayan ang bagong buhay Regalo ng Panginoon Sa bintana hinintay ang muling pag-ahon ng ilaw Sa pagtutungka na parang lango Wari'y gumapang sa kalawakan Pagawpaw ng pangarap Di maabot kahit sa panaginip man lang Nakasalubong si Dessa ngunit kagyat nang lumisan Ang kanyang mabuhaghag na buhok humahaba nang malubay, medyo pakulot Naniniwala kahit sa kalagimlagim na sandali Na ang mga nakaraan ay maalala muli
Continue reading...
23
Saan ka makakahanap ng babae isang utos mo gagawin nya isang Pasensya wala akong nakuha Kahit iniwan mo ako wala yan ang babae ang nagmamahal sa isang lalaki ang babae nagmamahal sa isang lalaking gagawin ang lahat ng dapat kahit magalit yung babae gagawin pa rin niya kasi mahal na mahal niya. pero ang babae magtanong sa isang lalaki umaangal na kayo hindi nyo magawa Anong magagawa ng isang babae mahal niya kasi ganyan kami mag mahal ng isang tao hanggang patayan. isang mahal mo gagawin mo ang dapat gawin ganun ang isang pagmamahalan isang tanong ngayon ang sabihin mo sa akin okay na ba di ba Ang sabi mo sa akin hindi ka naniniwala.
0
Jan 21, 2019
Jan 21, 2019 at 11:46 PM UTC
racheal-rodriguez
sabihin mo nga sa akin
Saan ka makakahanap ng babae isang utos mo gagawin nya isang Pasensya wala akong nakuha Kahit iniwan mo ako wala yan ang babae ang nagmamahal sa isang lalaki ang babae nagmamahal sa isang lalaking gagawin ang lahat ng dapat kahit magalit yung babae gagawin pa rin niya kasi mahal na mahal niya. pero ang babae magtanong sa isang lalaki umaangal na kayo hindi nyo magawa Anong magagawa ng isang babae mahal niya kasi ganyan kami mag mahal ng isang tao hanggang patayan. isang mahal mo gagawin mo ang dapat gawin ganun ang isang pagmamahalan isang tanong ngayon ang sabihin mo sa akin okay na ba di ba Ang sabi mo sa akin hindi ka naniniwala.
Continue reading...
16
Bumabalik siya Ang mga matatamis na salita Sa aking isipan, tuwing nakikita kita Naaalala ko lahat ng mga bagay na ating ginawa At ako'y naniniwala na kahit anong mangyari, lumayo man ako sayo Mananatili ka parin sa aking isip at puso. Tandaan mo to, ang mga alaala ay di basta-basta nawawala Sila ay nandiyan lamang upang ipaalala na ang bawat bagay ay may dahilan, na sa bawat tao na umaalis ay mga taong bumabalik upang iparamdam sayo na ikaw ay mahalaga. Ang alaala ay nagpapaalala lamang na minsan, sa ating buhay nakaranas tayo ng mapait at masakit na bagay, nakaranas tayong  ngumiti at sumaya Sila ang nagsisilbing inspirasyon kahit minsan sila ang dahilan kung bakit may mga taong gusto ng sumuko.
0
Aug 1, 2016
Aug 1, 2016 at 8:40 AM UTC
mariercg
ALAALA, DI BASTA-BASTA NAWAWALA
Bumabalik siya Ang mga matatamis na salita Sa aking isipan, tuwing nakikita kita Naaalala ko lahat ng mga bagay na ating ginawa At ako'y naniniwala na kahit anong mangyari, lumayo man ako sayo Mananatili ka parin sa aking isip at puso. Tandaan mo to, ang mga alaala ay di basta-basta nawawala Sila ay nandiyan lamang upang ipaalala na ang bawat bagay ay may dahilan, na sa bawat tao na umaalis ay mga taong bumabalik upang iparamdam sayo na ikaw ay mahalaga. Ang alaala ay nagpapaalala lamang na minsan, sa ating buhay nakaranas tayo ng mapait at masakit na bagay, nakaranas tayong  ngumiti at sumaya Sila ang nagsisilbing inspirasyon kahit minsan sila ang dahilan kung bakit may mga taong gusto ng sumuko.
Continue reading...
10
Lasapin ang bunga ng paghihirap Puso, isip at kaluluwa lang naman Ang iyong nilaan para ikaw ay bigyan ng kaunting sahuran. Kung minsan, napapagod Ay, madalas nga palang pagod Ang katawan man ay bumabagsak Gagaling ka rin at Itutuloy ang paghihirap Sabi ko noong bata pa ako "Inay, gusto kong maging doktor pagkalaki ko. Pagka't gusto kong pagalingin ang bawat maysakit na tao." Hanggang sa nagpagtanto **** Habang lumalaki Ni hindi naman pagiging doktor ang gusto mo paglaki Ako ay sinanay upang maging alipin Upang siyudad ng sikat na Politiko ay yumaman sa aming kamay Ngunit salapi'y nadudulas sa aking palad Nalilipad-lipad at napunta sa "tagapaglingkod ninyong totoo, kami ay kasangga ninyo." Sabi nga ng ilan ay Buhay ay sadyang gulong ng palad Hindi ako naniniwala dahil, ikaw mismo na nabubuhay ang siya lamang makapagsasabi at makapagdidikta ng iyong kapalaran Nasa iyong kamay ang kasagutan Kaya pakilusin na ang mga paa Buksan ang iyong mga mata Pakinggan ng iyong mga tenga ang bawat hinaing Ito ay magbabago rin kung bawat katawan ay kikilos sabay-sabay muling galawin Tayo ang sagot sa hirap na dinaranas Tayo rin mismo ang makapagbabago Ng kung ano mang ang nakasanayan Ng kung ano mang gawaing katakwil-takwil Tayo lamang Tayo lamang ang pagbabago.
0
Mar 17, 2016
Mar 17, 2016 at 5:19 AM UTC
mymelodyisyou
"Inay, gusto kong maging doktor pagkalaki ko"
Lasapin ang bunga ng paghihirap Puso, isip at kaluluwa lang naman Ang iyong nilaan para ikaw ay bigyan ng kaunting sahuran. Kung minsan, napapagod Ay, madalas nga palang pagod Ang katawan man ay bumabagsak Gagaling ka rin at Itutuloy ang paghihirap Sabi ko noong bata pa ako "Inay, gusto kong maging doktor pagkalaki ko. Pagka't gusto kong pagalingin ang bawat maysakit na tao." Hanggang sa nagpagtanto **** Habang lumalaki Ni hindi naman pagiging doktor ang gusto mo paglaki Ako ay sinanay upang maging alipin Upang siyudad ng sikat na Politiko ay yumaman sa aming kamay Ngunit salapi'y nadudulas sa aking palad Nalilipad-lipad at napunta sa "tagapaglingkod ninyong totoo, kami ay kasangga ninyo." Sabi nga ng ilan ay Buhay ay sadyang gulong ng palad Hindi ako naniniwala dahil, ikaw mismo na nabubuhay ang siya lamang makapagsasabi at makapagdidikta ng iyong kapalaran Nasa iyong kamay ang kasagutan Kaya pakilusin na ang mga paa Buksan ang iyong mga mata Pakinggan ng iyong mga tenga ang bawat hinaing Ito ay magbabago rin kung bawat katawan ay kikilos sabay-sabay muling galawin Tayo ang sagot sa hirap na dinaranas Tayo rin mismo ang makapagbabago Ng kung ano mang ang nakasanayan Ng kung ano mang gawaing katakwil-takwil Tayo lamang Tayo lamang ang pagbabago.
Continue reading...
46
Nakakatakot na ang mamuhay sa mundo ngayon. Ang nasa isipan ay baka kinabukasan, Hindi na makakabangon, walang kasiguraduhan. Laganap na ang mga nakakamatay na sakit, Mga sakit na walang lunas At kaunti lang ang nakakaligtas. Mayroon pa ring sakit sa lipunan Na hanggang ngayo'y hindi pa rin naaagapan. Ang hindi pagkakapantay-pantay, Kahirapan at kamang mangan. Dulot nito'y pagbagsak ng ating Inang Bayan. Lahat ay isinisisi sa gobyerno Kanilang buhay na sila mismo ang nagplano. Bakit ka gagawa ng isang bagay na sa huli ay iyong pagsisisihan? Hindi dahilan ang kahirapan Upang gumawa ng kasamaan. Dahil sa salot na sakit, Maraming nagtatanong kung "bakit" Panay ang pag-aalala Hindi na mapakali sa kanilang mga lungga. Utos ng pamahalaan ay binabalewala. Tahimik ang kalsada Walang sasakyang pumaparada Ang mga pamilihan ipinasara. Ang mga tao'y nagsisiwelga Dahil daw ito'y pang aabuso at hindi pagpapahalaga. Halos wala nang makitang tao sa mga bahay-sambahan Ani nila'y ayaw mahawaan. Naniniwala pa rin ako sa kasabihang, Kung ayaw, may dahilan Kung gusto'y, maraming pwedeng paraan. Tanong kaibigan, Bakit mo iiwan ang pagsamba? Bakit ka mangangamba? Ang Panginoong Diyos ang pinakamakapangyarihan Siya ang sagot sa lahat ng ating kabalisahan.
0
Mar 19, 2020
Mar 19, 2020 at 8:22 AM UTC
anjeralopez
Sagot Sa Kabalisahan
Nakakatakot na ang mamuhay sa mundo ngayon. Ang nasa isipan ay baka kinabukasan, Hindi na makakabangon, walang kasiguraduhan. Laganap na ang mga nakakamatay na sakit, Mga sakit na walang lunas At kaunti lang ang nakakaligtas. Mayroon pa ring sakit sa lipunan Na hanggang ngayo'y hindi pa rin naaagapan. Ang hindi pagkakapantay-pantay, Kahirapan at kamang mangan. Dulot nito'y pagbagsak ng ating Inang Bayan. Lahat ay isinisisi sa gobyerno Kanilang buhay na sila mismo ang nagplano. Bakit ka gagawa ng isang bagay na sa huli ay iyong pagsisisihan? Hindi dahilan ang kahirapan Upang gumawa ng kasamaan. Dahil sa salot na sakit, Maraming nagtatanong kung "bakit" Panay ang pag-aalala Hindi na mapakali sa kanilang mga lungga. Utos ng pamahalaan ay binabalewala. Tahimik ang kalsada Walang sasakyang pumaparada Ang mga pamilihan ipinasara. Ang mga tao'y nagsisiwelga Dahil daw ito'y pang aabuso at hindi pagpapahalaga. Halos wala nang makitang tao sa mga bahay-sambahan Ani nila'y ayaw mahawaan. Naniniwala pa rin ako sa kasabihang, Kung ayaw, may dahilan Kung gusto'y, maraming pwedeng paraan. Tanong kaibigan, Bakit mo iiwan ang pagsamba? Bakit ka mangangamba? Ang Panginoong Diyos ang pinakamakapangyarihan Siya ang sagot sa lahat ng ating kabalisahan.
Continue reading...
35
Gabi. Nang una kitang makita. Ikaw yung matingkad at nagniningning sa madilim na parte. Sa may kubo. Nakaupo. Ikaw, alak, at sigarilyo. Lumapit ako. Dahan-dahan, para malaman kung alin at ano. Kung bakit nga ba sa dinami-dami ng tao, Bakit sa’yo ako dumiretso. Gabi. Ikaw ang unang nag-salita. Ngumiti lang ako, habang nakatitig sa’yo. Tila may kabog sa dibdib. Hindi maipaliwanag ng bibig. Tinanong mo ako kung naniniwala ba ako sa diyos. Sagot ko ay hindi. “So, atheist ka?” Tanong mo na may halong pag-dududa. Sinagot kita. Sabi ko, oo. “Tayo na ba?” Ngumiti ka at tumawa. “Sige.” Biro-biruan lang. Walang palitan ng “mahal kita.” Nag-palitan lang tayo ng numero. Sabay sabi “nandito lang kung sakaling kailangan mo ako.” Lumipas ang ilang araw. Hindi na tayo nagkita. Minsan, nag-uusap sa telepono Madalas, hindi kumikibo. Minsan, magpaparamdam. Madalas, parang wala lang. Minsan, nariyan lang. Madalas, wala lang. Gabi. Nang tayo’y muling magkita. Sa harap ng bahay. Sa may kalsada. Nag-usap ang ating mga mata. Ikaw, alak, at sigarilyo. Tanda ko pa non, magpapasko yun. Laseng na ako. Madaling araw na, tara sa dagat, ligo tayo. Mga alas tres na yun. Tapos nag-inom ulit tayo dun. Sa likod ng pick-up truck. Sa bote na ng Jim Beam deretso ang inom. Walang chaser. Kasi wala namang habulan. Hindi naman tayo naghahabulan. Gabi. Pang-ilang ulit na ba? Akala ko biro lang, Akala ko lang pala. Yung joke time, tila nagiging seryoso na. Natatakot ako baka bigla na lang ‘tong mawala. Pero sa t’wing magkasama na, Lahat ng problema’y nalilimutan bigla. Kita ko ang ngiti sa mga mata mo. Madilim man ang paligid, Maliwanag naman sa piling mo. Gabi. Hindi ko alam kung saan magsisimula, Kung ano ba ang dapat sabihin, Yung tama lang at hindi makakasakit ng damdamin, Pero bago natin tuldukan, Bakit hindi muna natin simulan sa kama, Kung ang ending ba natin ay parang sa pelikula, Yung masaya o tulad din ng iba, yung hindi pinagpala. Pero maaga pa ang gabi, Hayaan **** mahalin kita ng lubos kahit sandali, Pati ang mga galos at sugat mo, Yayapusin ko hanggang sa maghilom at mawala ang sakit, Dahil kung may pusong mabibigo, 
 Gusto ko yung hindi sa’yo. Kay hayaan na lang muna siguro natin na gan’to, Pag-sapit naman ng gabi, Ikaw pa rin ang uuwian ko.
0
Sep 10, 2017
Sep 10, 2017 at 1:50 AM UTC
mel-patrick-s-pilapil
Gabi
Gabi. Nang una kitang makita. Ikaw yung matingkad at nagniningning sa madilim na parte. Sa may kubo. Nakaupo. Ikaw, alak, at sigarilyo. Lumapit ako. Dahan-dahan, para malaman kung alin at ano. Kung bakit nga ba sa dinami-dami ng tao, Bakit sa’yo ako dumiretso. Gabi. Ikaw ang unang nag-salita. Ngumiti lang ako, habang nakatitig sa’yo. Tila may kabog sa dibdib. Hindi maipaliwanag ng bibig. Tinanong mo ako kung naniniwala ba ako sa diyos. Sagot ko ay hindi. “So, atheist ka?” Tanong mo na may halong pag-dududa. Sinagot kita. Sabi ko, oo. “Tayo na ba?” Ngumiti ka at tumawa. “Sige.” Biro-biruan lang. Walang palitan ng “mahal kita.” Nag-palitan lang tayo ng numero. Sabay sabi “nandito lang kung sakaling kailangan mo ako.” Lumipas ang ilang araw. Hindi na tayo nagkita. Minsan, nag-uusap sa telepono Madalas, hindi kumikibo. Minsan, magpaparamdam. Madalas, parang wala lang. Minsan, nariyan lang. Madalas, wala lang. Gabi. Nang tayo’y muling magkita. Sa harap ng bahay. Sa may kalsada. Nag-usap ang ating mga mata. Ikaw, alak, at sigarilyo. Tanda ko pa non, magpapasko yun. Laseng na ako. Madaling araw na, tara sa dagat, ligo tayo. Mga alas tres na yun. Tapos nag-inom ulit tayo dun. Sa likod ng pick-up truck. Sa bote na ng Jim Beam deretso ang inom. Walang chaser. Kasi wala namang habulan. Hindi naman tayo naghahabulan. Gabi. Pang-ilang ulit na ba? Akala ko biro lang, Akala ko lang pala. Yung joke time, tila nagiging seryoso na. Natatakot ako baka bigla na lang ‘tong mawala. Pero sa t’wing magkasama na, Lahat ng problema’y nalilimutan bigla. Kita ko ang ngiti sa mga mata mo. Madilim man ang paligid, Maliwanag naman sa piling mo. Gabi. Hindi ko alam kung saan magsisimula, Kung ano ba ang dapat sabihin, Yung tama lang at hindi makakasakit ng damdamin, Pero bago natin tuldukan, Bakit hindi muna natin simulan sa kama, Kung ang ending ba natin ay parang sa pelikula, Yung masaya o tulad din ng iba, yung hindi pinagpala. Pero maaga pa ang gabi, Hayaan **** mahalin kita ng lubos kahit sandali, Pati ang mga galos at sugat mo, Yayapusin ko hanggang sa maghilom at mawala ang sakit, Dahil kung may pusong mabibigo, 
 Gusto ko yung hindi sa’yo. Kay hayaan na lang muna siguro natin na gan’to, Pag-sapit naman ng gabi, Ikaw pa rin ang uuwian ko.
Continue reading...
78