Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"hinintay" poems
Isa Isang taong nasasaktan Isang taong umaasa Isang taong nagbigay tiwala Sa isang taong kanyang pinaka mamahal Isang pagiibigan na nabuo sa loob ng isang taon Isang magandang relasyon Nasira ng isang sigalot Isang pangakong bibitiwan Ng isang pusong umaasa Dalawa Dalawang taong pinagtagpo Dalawang taong nag-ibigan Dalawang taong nagbigay kulay Sa buhay ng isa't isa Dalawang pusong pinag-isa Dalawang labing nakangiti sa tuwina Dalawang matang lumuluha Dahil ang dalawa'y hindi na isa Tatlo Tatlong laruan na nagbuo ng pamilya Tatlong laruang ginawang anak ng dalawa Tatlong salita na nagbigay ligaya Sa pusong tatlong taon ng umaasa Kung may magmamahal pa ba? Tatlong minuto kapiling ka ay sapat na Upang mapawi ang lungkot at mapalitan ng ligaya Tatlong masasakit na kataga Ang naghiwalay ng landas ng dalawa Apat Apat na buwan ang hinintay Bago makamtan ang matamis kong 'OO' Apat, ang bilang ng letra sa isang salitang tawag mo sa akin Noong ika-apat na beses na tayo'y nagkasama doon ka nagtapat sa'kin Lima Limang buwan tayong isa Lima, ang sukat ng aking paa Na lagi **** pinagtatawanan Lima, ang bilang ng mga daliri ko Na lagi **** hawak-hawak Limang minutong yakap madalas **** ibinibigay Anim Anim ang bilang ng letra ng iyong pangalan Anim ang dami ng nais **** alagang hayop Anim ang bilang ng pagpunta ko sa inyo Higit pa sa anim na beses kong uulitin ito: Mahal pa rin kita Pito Pitong kontenenteng nais nating lakbayin Pitong araw sa isang linggo Mga araw na pinasaya mo ako Pitong bilyong tao sa mundo Ikaw ang pinili ko Walo Walo, isang numerong mahalaga sa'tin Walo, isang numerong ginagamit sa tuwing naglalambingan Walo kapag pinalitan ang huling letra ng 'a' Wala, parang tanga Siyam Siyam ang araw ng kaarawan ko Siyam ang numero sa likod ng tshirt mo Siyam katunong ng pangalan ng matalik kong kaibigan na nasaktan ko ng lubos Siyam and dami ng taon na bibilangin bago matupad ang pangarap nating dalawa Sampu Sampung taon mula ngayon Ipinangako mo sakin ang isang masayang buhay Sampung taeon mula ngayon haharap tayong dalawa sa altar Sampung taon, maghihintay ako Yan ang pangako ko
0
Dec 27, 2015
Dec 27, 2015 at 9:10 AM UTC
irah-joyce
Mga Numero
Isa Isang taong nasasaktan Isang taong umaasa Isang taong nagbigay tiwala Sa isang taong kanyang pinaka mamahal Isang pagiibigan na nabuo sa loob ng isang taon Isang magandang relasyon Nasira ng isang sigalot Isang pangakong bibitiwan Ng isang pusong umaasa Dalawa Dalawang taong pinagtagpo Dalawang taong nag-ibigan Dalawang taong nagbigay kulay Sa buhay ng isa't isa Dalawang pusong pinag-isa Dalawang labing nakangiti sa tuwina Dalawang matang lumuluha Dahil ang dalawa'y hindi na isa Tatlo Tatlong laruan na nagbuo ng pamilya Tatlong laruang ginawang anak ng dalawa Tatlong salita na nagbigay ligaya Sa pusong tatlong taon ng umaasa Kung may magmamahal pa ba? Tatlong minuto kapiling ka ay sapat na Upang mapawi ang lungkot at mapalitan ng ligaya Tatlong masasakit na kataga Ang naghiwalay ng landas ng dalawa Apat Apat na buwan ang hinintay Bago makamtan ang matamis kong 'OO' Apat, ang bilang ng letra sa isang salitang tawag mo sa akin Noong ika-apat na beses na tayo'y nagkasama doon ka nagtapat sa'kin Lima Limang buwan tayong isa Lima, ang sukat ng aking paa Na lagi **** pinagtatawanan Lima, ang bilang ng mga daliri ko Na lagi **** hawak-hawak Limang minutong yakap madalas **** ibinibigay Anim Anim ang bilang ng letra ng iyong pangalan Anim ang dami ng nais **** alagang hayop Anim ang bilang ng pagpunta ko sa inyo Higit pa sa anim na beses kong uulitin ito: Mahal pa rin kita Pito Pitong kontenenteng nais nating lakbayin Pitong araw sa isang linggo Mga araw na pinasaya mo ako Pitong bilyong tao sa mundo Ikaw ang pinili ko Walo Walo, isang numerong mahalaga sa'tin Walo, isang numerong ginagamit sa tuwing naglalambingan Walo kapag pinalitan ang huling letra ng 'a' Wala, parang tanga Siyam Siyam ang araw ng kaarawan ko Siyam ang numero sa likod ng tshirt mo Siyam katunong ng pangalan ng matalik kong kaibigan na nasaktan ko ng lubos Siyam and dami ng taon na bibilangin bago matupad ang pangarap nating dalawa Sampu Sampung taon mula ngayon Ipinangako mo sakin ang isang masayang buhay Sampung taeon mula ngayon haharap tayong dalawa sa altar Sampung taon, maghihintay ako Yan ang pangako ko
Continue reading...
76
Dalawang taon na ang nakalipas Ang aking unang nakitang liwanag, Isang liwanag na ako’y nasilaw At nahimala sa ‘king natagpuan, Ang ilaw na ito ay mahalaga, Mas mahalaga pa sa milyong pera, At hindi ko ito inaakala Na ito pala’y aking makikita, Isang araw ako ay may tiwala, May tiwala na magiging akin s’ya, Itong tiwala ay isang tadhana, Tadhanang ika’y mapapahimala, Itong ilaw ay aking binitawan, At pinagpalit sa ibang liwanag, At ito ay aking napagsisihan, At bumalik sa ‘king unang liwanag, Nung ako ay nakabalik sa ilaw Hindi ko ulit ito mabibitaw, At ang aking problema ay gumaan At hindi ko ulit ito iiwan Ang tula na ito ay maliwanag At di kailangan ng paliwanag, Itong tula ay isang kwento lamang At ito ay nagsisimula palang, Kapag ako’y na sa gitna ng dilim Ikaw ay nandoon para saakin, Para ako ay kumintab sa dilim Tuwing ang araw ay ‘sang makulimlim, Ako’y natutuwa sa ‘yong itsura Tuwing ikaw ay naging masaya, Pati ako ay nagiging masaya Ang iyong saya ay nakakahawa, Kung ika’y nakita kong nakangiti Ang damdamin ko ay gustong ngumiti, At maraming taong gustong humingi Nang iyong tuwa sa iyong pagngiti, Dahil sa’yo, hindi ko mapigilan Na tumingin sa iyong kagandahan, Na hindi ko kayang makalimutan Ang kagandahan na ‘king minamasdan, Sa ‘yong ugali ay ‘king nagustuhan Dahil sa iyong pagka-orihinal, At sa ‘yong magandang kaugalian Na di kayang magaya ng sinuman, Ang iyong mata ay isang bituin Dahil sila ay magandang titigin, Na walang plano para lang tumigil Kahit ito’y nasa gitna ng dilim, At isang araw na nakita kita Ikaw ay ang aking naging tadhana, Kahit pinakaunang pagkita Ikaw na agad ang aking nadama, Kahit hindi pa tayo magkaibigan tangi ‘kaw na ang aking nagustuhan, Na walang kahirap-hirap maghanap Sa iyong nakatagong kagandahan, Sa ilang taon na aking pasensya At ito ay sulit na hintayin kita, Dahil ikaw ay walang kasing halaga Nang kahit anong halaga ng pera, Ikaw ay isang tunay na liwanag Dahil ang aking buhay ay kuminang, Na walang tigil para lang kuminang Para Makita ang aking daanan, Ilang taon ko na itong tinago Para lang ikaw ay hindi lumayo, Na sa aking pag-iisip sa iyo Na damdaming ito ay di matuyo, Di ko ipipilit ang ‘yong pagmahal Na ako ang iyong karapat dapat, Na mahalin, para sa iyong buhay At ako’y may respeto sa ‘yong buhay, Ang aking nakatagong pakiramdam At ito ay para sa iyo lamang, Ako ay swerte nawalang kaagaw Dahil ako ay mag-iisa lamang, At ako ay hindi titigil dito Dahil ito ay para lang sa iyo, At wala kang kaagaw para dito Dahil ako ay para lang sa iyo, Sa puso ko’y hindi kita mabibitaw Dahil para sa ‘kin ika’y espesyal, At ikaw ay hindi mapapahamak Dahil ako ay naririto lamang, Ako ay nakapili ng seryoso At hindi nagkakamali sa iyo, At ikaw ang aking sariling mundo, At hinding-hindi ko ‘to magugulo, Kung ikaw ay wala, ako’y madilim Hindi magbabago ang ‘king damdamin, Sapagkat ito ay hindi titigil Dahil ikaw ay ang aking bituin, Kahit malawak ang ating paligid Tayo ay magkikita pa rin ulit, Dahil ito ay ang aking damdamin At ‘tong damdamin ay para sa atin, Ikaw ang nagbigay sa ‘kin ng pag-asa, At ito ay nagamit ko ng tama, Hindi ako palaging umaasa Dahil ito’y bihira lang tumama, Tuwing ako ay may nalilimutan Ikaw agad ang aking natandaan, Kahit ikaw ay ang aking iniwan Ikaw ang lumabas sa ‘king isipan, Ang tula na ito ay magwawakas Ngunit ang damdamin ko’y walang hanggan, Tatlong saknong nalang ang katapusan Dahil ito ang huli kong sagutan, Para saakin ikaw ang liwanag Kung ika’y wala, ako’y isang bulag Tuwing kumintab ang ‘yong kagandahan, Ang mga bulaklak ay namulaklak, Ilang taon ko na itong hinintay, Para lang ang damdamin ko’y malabas, Itong pagkakataon ang dumaan Para malaman **** ‘king naramdaman, Hindi ko inakala ang ‘yong ganda Na ang ibang tao ay di makita, Ito na ang katapusan ng tula, At salamat sa iyong pagbabasa.
0
Dec 13, 2019
Dec 13, 2019 at 6:02 AM UTC
Solidshot
Liwanag ng Aking Buhay
Dalawang taon na ang nakalipas Ang aking unang nakitang liwanag, Isang liwanag na ako’y nasilaw At nahimala sa ‘king natagpuan, Ang ilaw na ito ay mahalaga, Mas mahalaga pa sa milyong pera, At hindi ko ito inaakala Na ito pala’y aking makikita, Isang araw ako ay may tiwala, May tiwala na magiging akin s’ya, Itong tiwala ay isang tadhana, Tadhanang ika’y mapapahimala, Itong ilaw ay aking binitawan, At pinagpalit sa ibang liwanag, At ito ay aking napagsisihan, At bumalik sa ‘king unang liwanag, Nung ako ay nakabalik sa ilaw Hindi ko ulit ito mabibitaw, At ang aking problema ay gumaan At hindi ko ulit ito iiwan Ang tula na ito ay maliwanag At di kailangan ng paliwanag, Itong tula ay isang kwento lamang At ito ay nagsisimula palang, Kapag ako’y na sa gitna ng dilim Ikaw ay nandoon para saakin, Para ako ay kumintab sa dilim Tuwing ang araw ay ‘sang makulimlim, Ako’y natutuwa sa ‘yong itsura Tuwing ikaw ay naging masaya, Pati ako ay nagiging masaya Ang iyong saya ay nakakahawa, Kung ika’y nakita kong nakangiti Ang damdamin ko ay gustong ngumiti, At maraming taong gustong humingi Nang iyong tuwa sa iyong pagngiti, Dahil sa’yo, hindi ko mapigilan Na tumingin sa iyong kagandahan, Na hindi ko kayang makalimutan Ang kagandahan na ‘king minamasdan, Sa ‘yong ugali ay ‘king nagustuhan Dahil sa iyong pagka-orihinal, At sa ‘yong magandang kaugalian Na di kayang magaya ng sinuman, Ang iyong mata ay isang bituin Dahil sila ay magandang titigin, Na walang plano para lang tumigil Kahit ito’y nasa gitna ng dilim, At isang araw na nakita kita Ikaw ay ang aking naging tadhana, Kahit pinakaunang pagkita Ikaw na agad ang aking nadama, Kahit hindi pa tayo magkaibigan tangi ‘kaw na ang aking nagustuhan, Na walang kahirap-hirap maghanap Sa iyong nakatagong kagandahan, Sa ilang taon na aking pasensya At ito ay sulit na hintayin kita, Dahil ikaw ay walang kasing halaga Nang kahit anong halaga ng pera, Ikaw ay isang tunay na liwanag Dahil ang aking buhay ay kuminang, Na walang tigil para lang kuminang Para Makita ang aking daanan, Ilang taon ko na itong tinago Para lang ikaw ay hindi lumayo, Na sa aking pag-iisip sa iyo Na damdaming ito ay di matuyo, Di ko ipipilit ang ‘yong pagmahal Na ako ang iyong karapat dapat, Na mahalin, para sa iyong buhay At ako’y may respeto sa ‘yong buhay, Ang aking nakatagong pakiramdam At ito ay para sa iyo lamang, Ako ay swerte nawalang kaagaw Dahil ako ay mag-iisa lamang, At ako ay hindi titigil dito Dahil ito ay para lang sa iyo, At wala kang kaagaw para dito Dahil ako ay para lang sa iyo, Sa puso ko’y hindi kita mabibitaw Dahil para sa ‘kin ika’y espesyal, At ikaw ay hindi mapapahamak Dahil ako ay naririto lamang, Ako ay nakapili ng seryoso At hindi nagkakamali sa iyo, At ikaw ang aking sariling mundo, At hinding-hindi ko ‘to magugulo, Kung ikaw ay wala, ako’y madilim Hindi magbabago ang ‘king damdamin, Sapagkat ito ay hindi titigil Dahil ikaw ay ang aking bituin, Kahit malawak ang ating paligid Tayo ay magkikita pa rin ulit, Dahil ito ay ang aking damdamin At ‘tong damdamin ay para sa atin, Ikaw ang nagbigay sa ‘kin ng pag-asa, At ito ay nagamit ko ng tama, Hindi ako palaging umaasa Dahil ito’y bihira lang tumama, Tuwing ako ay may nalilimutan Ikaw agad ang aking natandaan, Kahit ikaw ay ang aking iniwan Ikaw ang lumabas sa ‘king isipan, Ang tula na ito ay magwawakas Ngunit ang damdamin ko’y walang hanggan, Tatlong saknong nalang ang katapusan Dahil ito ang huli kong sagutan, Para saakin ikaw ang liwanag Kung ika’y wala, ako’y isang bulag Tuwing kumintab ang ‘yong kagandahan, Ang mga bulaklak ay namulaklak, Ilang taon ko na itong hinintay, Para lang ang damdamin ko’y malabas, Itong pagkakataon ang dumaan Para malaman **** ‘king naramdaman, Hindi ko inakala ang ‘yong ganda Na ang ibang tao ay di makita, Ito na ang katapusan ng tula, At salamat sa iyong pagbabasa.
Continue reading...
120
Balang araw, Biglang babagal ang paglakad ng oras Bahagyang hihinto ang ilog sa kanyang pag lagaslas Aawit ang mga langay-langayan At luluha ang kalangitan Luhang hatid ng matinding galak Sa wakas ay wala ng iiyak Dahil natapos na ang panaginip Salamat at hindi ka nainip Maraming istorya ang nais kong sabihin Inipon kong lahat para sa'yong pagdating Kulang ang magdamag kung aking isasalaysay Kung paano kita hinintay Sa sandaling tayo'y magtagpo Doon lamang magiging perpekto ang mundo Dahil sa kabila ng mga gasgas nating puso Ay may paraisong tayo lang ang makakabuo Sana nga bukas kapiling ko na ikaw Sana nga bukas na ang ating ''Balang araw''. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.
0
Jul 30, 2018
Jul 30, 2018 at 3:43 PM UTC
WordsOfGlen
Balang Araw
Balang araw, Biglang babagal ang paglakad ng oras Bahagyang hihinto ang ilog sa kanyang pag lagaslas Aawit ang mga langay-langayan At luluha ang kalangitan Luhang hatid ng matinding galak Sa wakas ay wala ng iiyak Dahil natapos na ang panaginip Salamat at hindi ka nainip Maraming istorya ang nais kong sabihin Inipon kong lahat para sa'yong pagdating Kulang ang magdamag kung aking isasalaysay Kung paano kita hinintay Sa sandaling tayo'y magtagpo Doon lamang magiging perpekto ang mundo Dahil sa kabila ng mga gasgas nating puso Ay may paraisong tayo lang ang makakabuo Sana nga bukas kapiling ko na ikaw Sana nga bukas na ang ating ''Balang araw''. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.
Continue reading...
21
Mapupulang mga labi, nakakasilaw niyang ngiti Sa mapupungay na mata, panahon sana'y bumimbin, mapipigilan Ngayon ay magkalapit Mala- porselana niyang kutis, sa pantasiya lang binibini, gagawa ng pamagat Sa palasyo, mahal na prinsesa ang pag-uusapan ay ang mga hilig at libangan para magsaya umabot sa buwan Doon ang imumungkahing kasal Pahabaan ang oras ng pagtanda o mamalagi sa kasaysayan Natandaan pa noong nasulyapan Naging matiyaga na pinagmasdan ang kaaya-ayang katangian Hinintay sa bawat araw upang muli makita Nalapnos na ang higaan pero buo pa ang pagkaalala ng kanyang mukha Bughaw na kaharian ay itinayo sa kaitaasan Kumalat ng karangyaan Sa lawiswis ng kawayan Sa mga bunga ng iba't ibang halaman Bumaba sa trono ang espera Ito'y hindi nagustuhan Ang naganap ay parang katwiran na lumubog at di nasabi Saglit na nabaghan, sa huli'y nangisay
0
Dec 25, 2018
Dec 25, 2018 at 4:47 AM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #28
Mapupulang mga labi, nakakasilaw niyang ngiti Sa mapupungay na mata, panahon sana'y bumimbin, mapipigilan Ngayon ay magkalapit Mala- porselana niyang kutis, sa pantasiya lang binibini, gagawa ng pamagat Sa palasyo, mahal na prinsesa ang pag-uusapan ay ang mga hilig at libangan para magsaya umabot sa buwan Doon ang imumungkahing kasal Pahabaan ang oras ng pagtanda o mamalagi sa kasaysayan Natandaan pa noong nasulyapan Naging matiyaga na pinagmasdan ang kaaya-ayang katangian Hinintay sa bawat araw upang muli makita Nalapnos na ang higaan pero buo pa ang pagkaalala ng kanyang mukha Bughaw na kaharian ay itinayo sa kaitaasan Kumalat ng karangyaan Sa lawiswis ng kawayan Sa mga bunga ng iba't ibang halaman Bumaba sa trono ang espera Ito'y hindi nagustuhan Ang naganap ay parang katwiran na lumubog at di nasabi Saglit na nabaghan, sa huli'y nangisay
Continue reading...
22
Sa unang pagkakataon, Inabangan ko ang pagsikat ng araw Pinili kong hindi matulog, Kasi mas madaling magising hanggang umaga kaysa sa bumangon ng maaga Naging isang malaking kanbas ang langit Nagsimula sa unti-unting pagkawala ng buwan at mga bituin, Naging asul, nadagdagan ng kahel, Nagkatabi Unti-unting naghalo Sumilip ang araw, Inabot ang kanyang sinag sa mga matang malalim at nag-antay Unti-unti, at sa tamang oras sinakop at niliwanagan ang langit. Narinig ang mga busina ng mga bus, Ang tren na para ng tilaok ng manok sa umaga sa aking mga tainga, Nakita kita, Sa pag unat mo, Sa pagbukas ng iyong mga matang hindi nag-antay, at sa pagpikit nila muli dahil alam **** hindi mo kailangan bumangon ng maaga Narinig kita, Ang hilik na pilit **** itinatanggi, Ang mga unang salitang binabanggit ng isip mo, Ang pag-sabi mo sa kanya ng mga salitang ako dapat ang makakarinig tuwing pag-gising, Magandang umaga, mahal kita Sa unang pagkakataon, Inantay kita, Pinili kong hindi magmadali, Kasi mas madaling abangan ang tamang oras kaysa sa habulin ito, Mahal, Sinta, Ikaw ang sining na nagbibigay dahilan kung bakit ako yung kanbas na kinalimutan **** pinturahan, Nagsimula sa unti-unting pagkawala ko, Naging masaya ka, nakalimot ka, Lumipas ang ilang taon, Unti-unti akong 'di hamak naging pangalan at alaala na lamang sa'yo Sumulyap ako sa huling pagkakataon, Inabot ang aking mga kamay sa'yo, sa nakalimot at nagmahal ng iba Unti-unti akong naging alaalang nawalan ng pangalan. Mas madali mag-antay ng pagsikat ng araw kaysa sa kalimutan ka. Pagka't ikaw ang unang simoy ng hangin na malalanghap sa umaga, ikaw ang sinag ng araw na unang nakikita ng mga mata ko, ikaw ang umaga ko. Ikaw ang unang umagang hinintay ko.
0
Aug 5, 2016
Aug 5, 2016 at 6:13 PM UTC
jramos
Umaga
Sa unang pagkakataon, Inabangan ko ang pagsikat ng araw Pinili kong hindi matulog, Kasi mas madaling magising hanggang umaga kaysa sa bumangon ng maaga Naging isang malaking kanbas ang langit Nagsimula sa unti-unting pagkawala ng buwan at mga bituin, Naging asul, nadagdagan ng kahel, Nagkatabi Unti-unting naghalo Sumilip ang araw, Inabot ang kanyang sinag sa mga matang malalim at nag-antay Unti-unti, at sa tamang oras sinakop at niliwanagan ang langit. Narinig ang mga busina ng mga bus, Ang tren na para ng tilaok ng manok sa umaga sa aking mga tainga, Nakita kita, Sa pag unat mo, Sa pagbukas ng iyong mga matang hindi nag-antay, at sa pagpikit nila muli dahil alam **** hindi mo kailangan bumangon ng maaga Narinig kita, Ang hilik na pilit **** itinatanggi, Ang mga unang salitang binabanggit ng isip mo, Ang pag-sabi mo sa kanya ng mga salitang ako dapat ang makakarinig tuwing pag-gising, Magandang umaga, mahal kita Sa unang pagkakataon, Inantay kita, Pinili kong hindi magmadali, Kasi mas madaling abangan ang tamang oras kaysa sa habulin ito, Mahal, Sinta, Ikaw ang sining na nagbibigay dahilan kung bakit ako yung kanbas na kinalimutan **** pinturahan, Nagsimula sa unti-unting pagkawala ko, Naging masaya ka, nakalimot ka, Lumipas ang ilang taon, Unti-unti akong 'di hamak naging pangalan at alaala na lamang sa'yo Sumulyap ako sa huling pagkakataon, Inabot ang aking mga kamay sa'yo, sa nakalimot at nagmahal ng iba Unti-unti akong naging alaalang nawalan ng pangalan. Mas madali mag-antay ng pagsikat ng araw kaysa sa kalimutan ka. Pagka't ikaw ang unang simoy ng hangin na malalanghap sa umaga, ikaw ang sinag ng araw na unang nakikita ng mga mata ko, ikaw ang umaga ko. Ikaw ang unang umagang hinintay ko.
Continue reading...
42
Kay tagal kong hinintay itong araw na 'to, Marahil matagal tayong di nagkatagpo, Siguro ito na yung tamang pahahon para sabihin ito, Gulong-gulo ako hindi ko na alam ang gagawin ko. Maingay na lansangan, Mga taong nagsisigawan, Sobrang gulo ng kapaligiran, Pero ako patuloy na blangko ang isipan. Mahal, hintayin mo ko, sandali na lang to, huwag ka munang umalis, sana man lang kahit ngayon ako'y iyong matiis. Mga tatlong kanto pa ang layo ko sayo, Maaari mo ba kong mahintay pa, mahal ko? Paumanhin kung napatagal ang pagdating ko, Hindi ka na tuloy nahintay ng mga kaibigan mo. Pero eto na ilang hakbang na lang malapit na ako, Isa... dalawa... dalawa... Pero teka... Bakit parang hindi ka masaya? Bakit parang nadismaya ka pa? Sa puntong yun hindi ko talaga alam. gutom. pagod. uhaw. Kaya't sabi ko sa sarili ko gusto ko nang bumitaw, Pero mahal... ayoko pang umayaw, Baligtarin man ang mundo ang hahanapin ko'y ikaw parin at ikaw. At habang papalapit na ako, Mas naaninag ko na ang mukha mo, Tama nga ako, Hindi ka nga masaya sa pagdating ko. Pero nung niyakap mo ko at humingi ka ng tawad... Hindi ko alam kung anong unang babagsak, Ako ba o yung mga luha sa mata ko na nag-uunahang pumatak. Sa bawat sandaling iyon di ko talaga alam ang sasabihin ko, Hindi ko na alam ang gagawin ko, Kaya ayun... hinayaan ko na lang tumulo ang mga luha ko, Hinayaan kong ang mga mata ko ang magsalita para sa nararamdaman ko. Pero sabi ko sa sarili ko, " Gusto ko pa... Kaya ko pa naman." Kaya nung niyayakap mo ko, Alam mo kung ano naramdaman ko? Alam mo kung ano tumatakbo sa isipan ko? Hindi ko kakayanin kung ibang tao na ang yayakapin mo ng ganito. At sa pagkakayakap mo, Mas naramdaman ko na mas gusto ko pang kumapit sayo, Naramdaman ko na hindi ko kayang mawala ang taong to, Kaya napatigil at napaisip ako, Bakit nga ba ako kumapit sayo? Kasi... Mahal kita. Mahal Kita. sa kung paano mo ikwento ang mga bagay na gusto mo, sa kung paano mo tingnan ang mga mata ko, sa kung paano mo napapasaya ang araw ko, sa kung paano mo hawakan ang mga kamay ko sa harap ng maraming tao. Mahal kita. At sa tuwing kausap kita, Ngiti sa mukha ay hindi maipinta, Marahil ang boses mo ay parang musika, Kaya't puso'y laging naaalala ka. Lilipas ang mga araw at buwan, Tayo ay magkakatampuhan, Mga tao'y magsisilisan, Pero ako, dito lang ako di kita iiwan At sa mga oras na ito alam kong hindi pa huli, Mahal, may itatanong ako at sana ay pag isipan **** mabuti, Pag isipan **** mabuti dahil alam kong hindi ito madali, Mahal, pwede bang ikaw na ang aking una't huli? 12/27/18
0
Jul 19, 2019
Jul 19, 2019 at 6:34 AM UTC
itsemmchanted
Una't Huli
Kay tagal kong hinintay itong araw na 'to, Marahil matagal tayong di nagkatagpo, Siguro ito na yung tamang pahahon para sabihin ito, Gulong-gulo ako hindi ko na alam ang gagawin ko. Maingay na lansangan, Mga taong nagsisigawan, Sobrang gulo ng kapaligiran, Pero ako patuloy na blangko ang isipan. Mahal, hintayin mo ko, sandali na lang to, huwag ka munang umalis, sana man lang kahit ngayon ako'y iyong matiis. Mga tatlong kanto pa ang layo ko sayo, Maaari mo ba kong mahintay pa, mahal ko? Paumanhin kung napatagal ang pagdating ko, Hindi ka na tuloy nahintay ng mga kaibigan mo. Pero eto na ilang hakbang na lang malapit na ako, Isa... dalawa... dalawa... Pero teka... Bakit parang hindi ka masaya? Bakit parang nadismaya ka pa? Sa puntong yun hindi ko talaga alam. gutom. pagod. uhaw. Kaya't sabi ko sa sarili ko gusto ko nang bumitaw, Pero mahal... ayoko pang umayaw, Baligtarin man ang mundo ang hahanapin ko'y ikaw parin at ikaw. At habang papalapit na ako, Mas naaninag ko na ang mukha mo, Tama nga ako, Hindi ka nga masaya sa pagdating ko. Pero nung niyakap mo ko at humingi ka ng tawad... Hindi ko alam kung anong unang babagsak, Ako ba o yung mga luha sa mata ko na nag-uunahang pumatak. Sa bawat sandaling iyon di ko talaga alam ang sasabihin ko, Hindi ko na alam ang gagawin ko, Kaya ayun... hinayaan ko na lang tumulo ang mga luha ko, Hinayaan kong ang mga mata ko ang magsalita para sa nararamdaman ko. Pero sabi ko sa sarili ko, " Gusto ko pa... Kaya ko pa naman." Kaya nung niyayakap mo ko, Alam mo kung ano naramdaman ko? Alam mo kung ano tumatakbo sa isipan ko? Hindi ko kakayanin kung ibang tao na ang yayakapin mo ng ganito. At sa pagkakayakap mo, Mas naramdaman ko na mas gusto ko pang kumapit sayo, Naramdaman ko na hindi ko kayang mawala ang taong to, Kaya napatigil at napaisip ako, Bakit nga ba ako kumapit sayo? Kasi... Mahal kita. Mahal Kita. sa kung paano mo ikwento ang mga bagay na gusto mo, sa kung paano mo tingnan ang mga mata ko, sa kung paano mo napapasaya ang araw ko, sa kung paano mo hawakan ang mga kamay ko sa harap ng maraming tao. Mahal kita. At sa tuwing kausap kita, Ngiti sa mukha ay hindi maipinta, Marahil ang boses mo ay parang musika, Kaya't puso'y laging naaalala ka. Lilipas ang mga araw at buwan, Tayo ay magkakatampuhan, Mga tao'y magsisilisan, Pero ako, dito lang ako di kita iiwan At sa mga oras na ito alam kong hindi pa huli, Mahal, may itatanong ako at sana ay pag isipan **** mabuti, Pag isipan **** mabuti dahil alam kong hindi ito madali, Mahal, pwede bang ikaw na ang aking una't huli? 12/27/18
Continue reading...
70
Siya ay parang ulan Kay tagal **** hinintay Sa panahon ng tag init, Na sa pag dating nito Ay maiibsan ang sakit Na dala ng sunog Sa iyong katawan. Na dala ng init Na nang gagaling sa kaniyang mga halik. Tandaan mo, siya din ang sumunog sa iyong dibdib Pero siya padin ang iyong hinihimig. Eto ka nanaman, nakatayo sa kalagitnaan ng bagyo. Nakayuko, sinasalo ang bawat patak ng ulan. Umaasang na siya'y iyong mahahawakan. Pero wag kang magpaka tanga. Siya ay tubig, lumulusot sa mga singit ng iyong mga daliri. At humahaplos sa bawat sulok ng iyong mga sanga. Pinararamdam kung anong piling ng kasama siya. Sige, pwede kang umiyak, walang makaka halata, sa bawat pag bagsak ng mga luha na nanggagaling sa iyong mga mata. Iyak lang ng iyak. Maghihintay ako sa iyong pagtahan Pero tandaan mo, wala kang karapatan magselos. Kase hindi mo naman siya pagaari, Siya ay pangpataba ng lupa. Wag kang maging hadlang, Sa pagtubo ng mga bunga ng kanilang pag mamahalan. Pero wag kang magalala. Hindi ko ba nasabi sa iyo Na ikay isang puno, Na paparating na ang tag sibon. At ngayon mo lang mapagtatanto Na sa kabila ng lahat ng ito, siya ay nasa tabi mo lang, patuloy na binubulong sa iyong mga tenga, "Mahal, nadito lang ako. Akap akap ang iyong mga braso. Hinding hindi ako kailanman maglalaho" "Halika tayo'y muling mag simula."
0
Aug 9, 2015
Aug 9, 2015 at 10:53 AM UTC
marlo-cabrera
Pag-Buhos
Siya ay parang ulan Kay tagal **** hinintay Sa panahon ng tag init, Na sa pag dating nito Ay maiibsan ang sakit Na dala ng sunog Sa iyong katawan. Na dala ng init Na nang gagaling sa kaniyang mga halik. Tandaan mo, siya din ang sumunog sa iyong dibdib Pero siya padin ang iyong hinihimig. Eto ka nanaman, nakatayo sa kalagitnaan ng bagyo. Nakayuko, sinasalo ang bawat patak ng ulan. Umaasang na siya'y iyong mahahawakan. Pero wag kang magpaka tanga. Siya ay tubig, lumulusot sa mga singit ng iyong mga daliri. At humahaplos sa bawat sulok ng iyong mga sanga. Pinararamdam kung anong piling ng kasama siya. Sige, pwede kang umiyak, walang makaka halata, sa bawat pag bagsak ng mga luha na nanggagaling sa iyong mga mata. Iyak lang ng iyak. Maghihintay ako sa iyong pagtahan Pero tandaan mo, wala kang karapatan magselos. Kase hindi mo naman siya pagaari, Siya ay pangpataba ng lupa. Wag kang maging hadlang, Sa pagtubo ng mga bunga ng kanilang pag mamahalan. Pero wag kang magalala. Hindi ko ba nasabi sa iyo Na ikay isang puno, Na paparating na ang tag sibon. At ngayon mo lang mapagtatanto Na sa kabila ng lahat ng ito, siya ay nasa tabi mo lang, patuloy na binubulong sa iyong mga tenga, "Mahal, nadito lang ako. Akap akap ang iyong mga braso. Hinding hindi ako kailanman maglalaho" "Halika tayo'y muling mag simula."
Continue reading...
29
Ang matamis na lunggati Debosyon sa dapithapon Ang pagkurap ng liwanag na  kuyad-kuyad ay sinapupo ang emosyon Sa paglakad ng relo - bilog na mayroong guhit ng oras Gabing panaginip ay umimbulog Sa malamayang tanawin Naka sambalilo nang nanood Nang natawid ang gabi't araw Nasilayan ang bagong buhay Regalo ng Panginoon Sa bintana hinintay ang muling pag-ahon ng ilaw Sa pagtutungka na parang lango Wari'y gumapang sa kalawakan Pagawpaw ng pangarap Di maabot kahit sa panaginip man lang Nakasalubong si Dessa ngunit kagyat nang lumisan Ang kanyang mabuhaghag na buhok humahaba nang malubay, medyo pakulot Naniniwala kahit sa kalagimlagim na sandali Na ang mga nakaraan ay maalala muli
0
Jan 22, 2019
Jan 22, 2019 at 9:52 PM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #58
Ang matamis na lunggati Debosyon sa dapithapon Ang pagkurap ng liwanag na  kuyad-kuyad ay sinapupo ang emosyon Sa paglakad ng relo - bilog na mayroong guhit ng oras Gabing panaginip ay umimbulog Sa malamayang tanawin Naka sambalilo nang nanood Nang natawid ang gabi't araw Nasilayan ang bagong buhay Regalo ng Panginoon Sa bintana hinintay ang muling pag-ahon ng ilaw Sa pagtutungka na parang lango Wari'y gumapang sa kalawakan Pagawpaw ng pangarap Di maabot kahit sa panaginip man lang Nakasalubong si Dessa ngunit kagyat nang lumisan Ang kanyang mabuhaghag na buhok humahaba nang malubay, medyo pakulot Naniniwala kahit sa kalagimlagim na sandali Na ang mga nakaraan ay maalala muli
Continue reading...
23
"Oo", ang sagot ko, dalawang taong hatid sundo. Mga araw na hindi sigurado kung ano ba talaga tayo. "Oo", ang sagot ko, Buong buhay ko Ngayon lang ako naging sigurado 'Di ko maiikakait pintig ng puso. "Oo", ang sagot ko, Salamat dahil hanggang sa dulo Hinintay **** tumibok muli ang puso Di ka napagod, di ka huminto. "Oo", ang sagot ko, Mga matatamis na pangako Mga araw na ikaw lang at ako Tunay ngang pag-ibig ang nakita ko sa'yo.
0
Apr 24, 2015
Apr 24, 2015 at 4:10 AM UTC
princessninaann
"Oo"
"Oo", ang sagot ko, dalawang taong hatid sundo. Mga araw na hindi sigurado kung ano ba talaga tayo. "Oo", ang sagot ko, Buong buhay ko Ngayon lang ako naging sigurado 'Di ko maiikakait pintig ng puso. "Oo", ang sagot ko, Salamat dahil hanggang sa dulo Hinintay **** tumibok muli ang puso Di ka napagod, di ka huminto. "Oo", ang sagot ko, Mga matatamis na pangako Mga araw na ikaw lang at ako Tunay ngang pag-ibig ang nakita ko sa'yo.
Continue reading...
16
Isang bagay,isang mithi na gusto ko Mga bagay na ika'y magpapaligaya sa aking tuwina Ngiti **** aking sinusulyapan Pintig ng aking puso ikaw ang siyang hinahanap Dalangin na kay tagal kang hinintay Ngunit sa paglisan mo ako'y nalulumbay Hayaan mo maiparating ang aking munting hiling Pinapanalangin na ako'y mahalin Kahit sa sandali'y ikaw ay mahalin Lubos na dinadasal sa Maykapal Na ika'y patnubayan Mahalin mo ang sarili mo at maging masaya
0
Feb 6, 2013
Feb 6, 2013 at 7:17 AM UTC
jerelii
Panalangin
Isang bagay,isang mithi na gusto ko Mga bagay na ika'y magpapaligaya sa aking tuwina Ngiti **** aking sinusulyapan Pintig ng aking puso ikaw ang siyang hinahanap Dalangin na kay tagal kang hinintay Ngunit sa paglisan mo ako'y nalulumbay Hayaan mo maiparating ang aking munting hiling Pinapanalangin na ako'y mahalin Kahit sa sandali'y ikaw ay mahalin Lubos na dinadasal sa Maykapal Na ika'y patnubayan Mahalin mo ang sarili mo at maging masaya
Continue reading...
12
Ang ganda na sana ng tugtugan Ang yabang ko pa Abang na abang ako sa kantang patutugtugin nung kuya sa caf Ayun, "Forevermore" ng Side-A "Ay putang ina" Solid. Kahit may pagkain sa harap ko. Ang sakit pala. Ang hina ko pala. Isang kanta lang, hindi ko kinaya. Oa para sa iba. Pero para sa'kin? Iba. Masakit. Hindi ito yung mga oras na kaya ko maging matapang. Isang kanta lang, hindi ko kinaya. Bakit ba ako nasasaktan? Bakit ang lala? Mahal mo pa ba sya? Mahal mo ba talaga ako? Ang sakit pala. Ang hina ko pala. Ang yabang ko pa. Akala ko napakatatag ko. Pero hindi pala. Isang kanta lang, hindi ko kinaya. Bakit kasi hindi mo ako hinintay? Pinanindigan ko ba talaga pagiging "laging late" ko? O sadyang kailangan ko lang talagang masaktan nang ganito? Isang kanta pero ibang sakit ang dulot sa'kin. Isang kanta mula sa nakaraan mo na labis na nagpapasakit sa ngayon natin. Madaling sabihing lumipas na yun. Pero mahirap ding pilitin ang sariling 'wag mapaisip Ano kayang iniisip mo nung narinig mo rin yun? Naalala mo ba lahat? Naalala mo ba sya? Nanghihinayang ako. Bakit ba hindi kita noon nakilala Nung hindi pa ako ganito kahina Nung kaya ko pa magmahal nang buong buo Hindi tulad ngayon na puno ng takot Nang tignan mo ako sa mata At sinabing mahal mo ako Saglit na tumigil sa pagtibok ang puso ko Masaya at masakit Sabay. Lalo akong nahirapan. Hindi ko na alam. Sa bawat araw na dumadaan Mas minamahal kita Ayaw na ayaw kong nawawala ka sa tabi ko Maya't maya hinahanap kita Akala ko ganun ka din Kaya lang nasasakal ka na pala Hindi ko namalayan Sobra na pala Paano ba talaga magmahal? Bakit kung hindi ako kulang, sobra naman? Ngayon hindi ko na alam paano ka kakausapin Paano kikilos O magsasalita kapag andyan ka Pakiramdam ko lahat ng gawin at sabihin ko, Mali. Sobra. Kulang. Ewan. Paano ba? Siguro nga ganito talaga kapag nagmamahal. Masakit. Kumplikado. Uubusin lahat ng lakas mo. Ibibigay ko ang gusto at kailangan mo. Pero sana sabihin mo Kung sawa ka na Kung ayaw mo na Kung kaya mo pa Kung mahal mo ba ako Kung mahal mo pa ba ako Kung mahal mo ba talaga ako Kaya ko tiisin lahat Hanggang alam kong may pinanghahawakan ako Pero kung wala na, Handa naman akong magpatalo Handa akong masaktan Maging masaya ka lang Sanay naman kasi ako Alam kong mahirap akong mahalin Hirap din akong mahalin ang sarili ko May mga bagay na sadyang hindi nababago Pero kung tunay kang nagmamahal, matatanggap mo Matitiis mo At kahit hirap ako Ginagawa ko Hindi ko isinusumbat Gusto ko lang malaman mo Na ganito ako magmahal Uubusin ko ang sarili ko Sana maubos na rin lahat ng sakit na 'to Hindi ko alam na ganito ang epekto ng isang kanta Isang kantang magsasampal sa akin ng katotohanan Na walang madaling paraan para magmahal
0
Dec 16, 2015
Dec 16, 2015 at 2:30 PM UTC
ppappiyongs
Isang kanta lang
Ang ganda na sana ng tugtugan Ang yabang ko pa Abang na abang ako sa kantang patutugtugin nung kuya sa caf Ayun, "Forevermore" ng Side-A "Ay putang ina" Solid. Kahit may pagkain sa harap ko. Ang sakit pala. Ang hina ko pala. Isang kanta lang, hindi ko kinaya. Oa para sa iba. Pero para sa'kin? Iba. Masakit. Hindi ito yung mga oras na kaya ko maging matapang. Isang kanta lang, hindi ko kinaya. Bakit ba ako nasasaktan? Bakit ang lala? Mahal mo pa ba sya? Mahal mo ba talaga ako? Ang sakit pala. Ang hina ko pala. Ang yabang ko pa. Akala ko napakatatag ko. Pero hindi pala. Isang kanta lang, hindi ko kinaya. Bakit kasi hindi mo ako hinintay? Pinanindigan ko ba talaga pagiging "laging late" ko? O sadyang kailangan ko lang talagang masaktan nang ganito? Isang kanta pero ibang sakit ang dulot sa'kin. Isang kanta mula sa nakaraan mo na labis na nagpapasakit sa ngayon natin. Madaling sabihing lumipas na yun. Pero mahirap ding pilitin ang sariling 'wag mapaisip Ano kayang iniisip mo nung narinig mo rin yun? Naalala mo ba lahat? Naalala mo ba sya? Nanghihinayang ako. Bakit ba hindi kita noon nakilala Nung hindi pa ako ganito kahina Nung kaya ko pa magmahal nang buong buo Hindi tulad ngayon na puno ng takot Nang tignan mo ako sa mata At sinabing mahal mo ako Saglit na tumigil sa pagtibok ang puso ko Masaya at masakit Sabay. Lalo akong nahirapan. Hindi ko na alam. Sa bawat araw na dumadaan Mas minamahal kita Ayaw na ayaw kong nawawala ka sa tabi ko Maya't maya hinahanap kita Akala ko ganun ka din Kaya lang nasasakal ka na pala Hindi ko namalayan Sobra na pala Paano ba talaga magmahal? Bakit kung hindi ako kulang, sobra naman? Ngayon hindi ko na alam paano ka kakausapin Paano kikilos O magsasalita kapag andyan ka Pakiramdam ko lahat ng gawin at sabihin ko, Mali. Sobra. Kulang. Ewan. Paano ba? Siguro nga ganito talaga kapag nagmamahal. Masakit. Kumplikado. Uubusin lahat ng lakas mo. Ibibigay ko ang gusto at kailangan mo. Pero sana sabihin mo Kung sawa ka na Kung ayaw mo na Kung kaya mo pa Kung mahal mo ba ako Kung mahal mo pa ba ako Kung mahal mo ba talaga ako Kaya ko tiisin lahat Hanggang alam kong may pinanghahawakan ako Pero kung wala na, Handa naman akong magpatalo Handa akong masaktan Maging masaya ka lang Sanay naman kasi ako Alam kong mahirap akong mahalin Hirap din akong mahalin ang sarili ko May mga bagay na sadyang hindi nababago Pero kung tunay kang nagmamahal, matatanggap mo Matitiis mo At kahit hirap ako Ginagawa ko Hindi ko isinusumbat Gusto ko lang malaman mo Na ganito ako magmahal Uubusin ko ang sarili ko Sana maubos na rin lahat ng sakit na 'to Hindi ko alam na ganito ang epekto ng isang kanta Isang kantang magsasampal sa akin ng katotohanan Na walang madaling paraan para magmahal
Continue reading...
100
Nagmula ang lahat ng tayo'y sumakay, Ni hindi alam ang rutang dadaanan, At sa pagkabigo mo'y sinisi'ng lahat; Sa gabing minsa'y nalunod sa pag-iyak. Nagmula ang lahat ng tayo'y lumingon, At kung mabigat na'ng ulap, ano'ng tugon? Sa pagtapak mo sa andamyo ng saya Mapapansing may luha'ng 'yong mga mata: Nag-iwan ng lungkot kahit nakita na Ang mga talang kaytagal na hinintay; At sa paglisan mo sa iyong nasakyan, Isang barkong muli ang matatagpuan...
0
Nov 24, 2011
Nov 24, 2011 at 9:49 PM UTC
jkpoetry
Barko
Nagmula ang lahat ng tayo'y sumakay, Ni hindi alam ang rutang dadaanan, At sa pagkabigo mo'y sinisi'ng lahat; Sa gabing minsa'y nalunod sa pag-iyak. Nagmula ang lahat ng tayo'y lumingon, At kung mabigat na'ng ulap, ano'ng tugon? Sa pagtapak mo sa andamyo ng saya Mapapansing may luha'ng 'yong mga mata: Nag-iwan ng lungkot kahit nakita na Ang mga talang kaytagal na hinintay; At sa paglisan mo sa iyong nasakyan, Isang barkong muli ang matatagpuan...
Continue reading...
12
Langhap. Kumuha ako ng isa galing sa inalok **** kaha, Hinawakan ko 'to na tila bang nakasanayan ko na, Naka-ipit sa hintuturo at hinlalato, Nilagay sa aking labi, Hinihintay ang pagsindi mo nito, Nilapit ko ang sigarilyo sa sumasayaw na apoy upang magsalubong, Bago lumanghap, Ramdam ko ang puso kong kumakarera sa kaba Tila bang nagpupumiglas lumabas, Langhap. Ubo. Buga. Langhap. Ubo. Buga. Hawak ko ang isang kahang inaalok ko sa'yo, Nasa bulsa ko ang isa pa na uubusin pag-uwi, Kumuha ka ng isa, Sinindihan, Ako ang lumapit habang nakasabit sa'yong labi Na tila bang naghihintay kang sayawan ng apoy, Langhap. Buga. Langhap. Buga. Hawak ko ang kamay mo na tila bang ang tagal na natin nagsama, Nakakapit, ayaw bumitaw, parang dalawang bagay na ginawa para magsama Hinintay ang tamang oras, Nilapit ko ang sarili ko sa'yo, Umaasa na marinig mo ang tibok ng puso kong kalmado, Nagsalubong ang ating mga labi. Sa wakas, sa wakas. Buga. Lumipas ang ilang linggo, Tinigilan kita. Hindi dahil sa gusto ko pero dahil sa sinabi nila na hindi ka nila gusto Sinabi nila na nahulog ako sa'yo ng husto Hindi ko alam na kasalanan na palang mag mahal ng sobra Isang buwan nakalipas, Hinahanap ka na ng kamay kong wala ng kinakapitan, Ng labi kong wala ng hinahalikan, Ng mga baga kong naghahanap ng usok na naging tama para sa kalusugan, Hinahanap kita. Tatlong taong nakalipas, Tumigil na akong maghanap. Buntong hininga. Tinanggihan ko ang isang sigarilyong nakalawit sa kahang inalok mo, Inipit ang aking mga labi, Pinigilan ang sarili, Pinigilan ang pagpapapumiglas ng puso kong hinahanap ka pa rin. Naglakad ako palayo, huminga ng hangin na tila bang bago pa rin sa'kin Sa wakas, Hindi na kita hinahanap. Sa wakas.
0
Aug 12, 2016
Aug 12, 2016 at 4:41 AM UTC
jramos
Usok
Langhap. Kumuha ako ng isa galing sa inalok **** kaha, Hinawakan ko 'to na tila bang nakasanayan ko na, Naka-ipit sa hintuturo at hinlalato, Nilagay sa aking labi, Hinihintay ang pagsindi mo nito, Nilapit ko ang sigarilyo sa sumasayaw na apoy upang magsalubong, Bago lumanghap, Ramdam ko ang puso kong kumakarera sa kaba Tila bang nagpupumiglas lumabas, Langhap. Ubo. Buga. Langhap. Ubo. Buga. Hawak ko ang isang kahang inaalok ko sa'yo, Nasa bulsa ko ang isa pa na uubusin pag-uwi, Kumuha ka ng isa, Sinindihan, Ako ang lumapit habang nakasabit sa'yong labi Na tila bang naghihintay kang sayawan ng apoy, Langhap. Buga. Langhap. Buga. Hawak ko ang kamay mo na tila bang ang tagal na natin nagsama, Nakakapit, ayaw bumitaw, parang dalawang bagay na ginawa para magsama Hinintay ang tamang oras, Nilapit ko ang sarili ko sa'yo, Umaasa na marinig mo ang tibok ng puso kong kalmado, Nagsalubong ang ating mga labi. Sa wakas, sa wakas. Buga. Lumipas ang ilang linggo, Tinigilan kita. Hindi dahil sa gusto ko pero dahil sa sinabi nila na hindi ka nila gusto Sinabi nila na nahulog ako sa'yo ng husto Hindi ko alam na kasalanan na palang mag mahal ng sobra Isang buwan nakalipas, Hinahanap ka na ng kamay kong wala ng kinakapitan, Ng labi kong wala ng hinahalikan, Ng mga baga kong naghahanap ng usok na naging tama para sa kalusugan, Hinahanap kita. Tatlong taong nakalipas, Tumigil na akong maghanap. Buntong hininga. Tinanggihan ko ang isang sigarilyong nakalawit sa kahang inalok mo, Inipit ang aking mga labi, Pinigilan ang sarili, Pinigilan ang pagpapapumiglas ng puso kong hinahanap ka pa rin. Naglakad ako palayo, huminga ng hangin na tila bang bago pa rin sa'kin Sa wakas, Hindi na kita hinahanap. Sa wakas.
Continue reading...
57
Pipigilan ko ba kung hindi ko na kaya? Hahayaan ko na lang bang umagos ang mga luha? Tatahimik na lamang ba ako at hindi magsasalita, Kung puso ko ngayon ay mabigat na mabigat na? Ano ba ang kasalanan ko at ako ay pinagkaitan? Nagkamali ba ako, kaya pasan ko ang kapighatian? May magagagawa pa ba ako kung dalawa na kayo ang nang-iwan, At isisigaw na lamang sa hangin ang lahat ng aking pinagdaanan? Tinutusok ang puso ko, nadudurog na parang yelo. Nanghihina ako, kulang na lang ako ay mag-deliryo. Ano ba kasi ang kasalanan ko at ako ay pinaghiwalay ninyo? Nasaan ang pagmamahal na matagal kong hinintay na maramdaman sa tunay na ina ko? Tatlong dekada akong nagtiis sa pag-aakalang tama kayo. Tatlong dekada akong naghirap para maiahon ko kayo. Tatlong dekada akong nagbigay ng purong pagmamahal para ipagmalaki ninyo ako. Pero bakit kailangang itago ninyo ang katotohanan sa tunay na pagkatao ko? Sinubukan kong tuklasin pero pinagbawalan niyo ako. Tinangka kong alamin pero ayaw ninyo. Nang tangayin ang pag-asang mayroon ako, Hindi niyo sinabing may tunay na kapatid pala ako. Hahalikan ko na lamang ang hangin. Pakikinggan ko na lamang ang boses ng kalikasan. Sasayaw sa tunog ng kalembang sa kung saan, Hanggang sa buhay ko ay tuluyan maparam.
0
Jul 3, 2016
Jul 3, 2016 at 1:57 AM UTC
eugene
Pinagkaitan ng Pagkakakilanlan
Pipigilan ko ba kung hindi ko na kaya? Hahayaan ko na lang bang umagos ang mga luha? Tatahimik na lamang ba ako at hindi magsasalita, Kung puso ko ngayon ay mabigat na mabigat na? Ano ba ang kasalanan ko at ako ay pinagkaitan? Nagkamali ba ako, kaya pasan ko ang kapighatian? May magagagawa pa ba ako kung dalawa na kayo ang nang-iwan, At isisigaw na lamang sa hangin ang lahat ng aking pinagdaanan? Tinutusok ang puso ko, nadudurog na parang yelo. Nanghihina ako, kulang na lang ako ay mag-deliryo. Ano ba kasi ang kasalanan ko at ako ay pinaghiwalay ninyo? Nasaan ang pagmamahal na matagal kong hinintay na maramdaman sa tunay na ina ko? Tatlong dekada akong nagtiis sa pag-aakalang tama kayo. Tatlong dekada akong naghirap para maiahon ko kayo. Tatlong dekada akong nagbigay ng purong pagmamahal para ipagmalaki ninyo ako. Pero bakit kailangang itago ninyo ang katotohanan sa tunay na pagkatao ko? Sinubukan kong tuklasin pero pinagbawalan niyo ako. Tinangka kong alamin pero ayaw ninyo. Nang tangayin ang pag-asang mayroon ako, Hindi niyo sinabing may tunay na kapatid pala ako. Hahalikan ko na lamang ang hangin. Pakikinggan ko na lamang ang boses ng kalikasan. Sasayaw sa tunog ng kalembang sa kung saan, Hanggang sa buhay ko ay tuluyan maparam.
Continue reading...
24
Kahapon, hinintay kong Lumatag ang liwanag sa Parang. Parang kahapon Lang, ganitong oras din Hinintay natin ang huling Patak ng hamog ng Disyembre. Habang ang marami ay abala Sa kusina ng Pasko, tayo ay Nasa Pebrero kasama si Balintino. Tunay ngang iba ang Kalendaryo ng ating mundo. Ngunit ang himbing ay hikbi, Kagaya Kahapon, hinintay ko ang Paglatag ng dilim sa parang. Parang antok na hindi dumating Dahil walang dahilan ang bukas Na darating.
0
Dec 17, 2015
Dec 17, 2015 at 9:32 AM UTC
jose-remillan
Kagaya
Kahapon, hinintay kong Lumatag ang liwanag sa Parang. Parang kahapon Lang, ganitong oras din Hinintay natin ang huling Patak ng hamog ng Disyembre. Habang ang marami ay abala Sa kusina ng Pasko, tayo ay Nasa Pebrero kasama si Balintino. Tunay ngang iba ang Kalendaryo ng ating mundo. Ngunit ang himbing ay hikbi, Kagaya Kahapon, hinintay ko ang Paglatag ng dilim sa parang. Parang antok na hindi dumating Dahil walang dahilan ang bukas Na darating.
Continue reading...
18
Binabati ako ng umaga ng mga imaheng tila sayo lamang, Hinehene ako ng gabi ng himig **** matamis lang. Sa bawat oras sa bawat minuto ikay nasa isip ko Marinig mo kaya ang harana ko sa kabila ng gulo? Ikaw ang salamin sa mata kong malabo Ikaw ang hanging sa buhay ko'y bumubuo Ngunit sa kabila ng lahat wala ka paring kibo Ano pa ba ang gagawin upang tayoy mabuo Hawak ang mikropono akoy aawit Para lang ang damdamin ko sayoy sumabit Hawak ang gitara akoy kakanta Iiyak ako para sa akin ikay mapunta Ang sining ng araw ay tila yelo kung ikumpara sa yakap mo Ang sanang pakiramdam na gusto kong matamo Ang init at lambing ng ating pagmamahalan Yun lang ang aking tanging kailangan Ngunit ano itong pader sa pagitan natin? Anong sigaw pa kaya ang aking gagawin? Oh irog ko alam kong hindi ka manhid! Sumigaw ka lang! ang pagmamahal koy ihahatid! Katahimikan, katahimikan, katahimikan lamang Segundo minuto oras, bilang, bilang bilang Katahimikan katahimikan katahimikan nanaman "Ako ba'y nagkamali at siyay nasaktan" Tinawag ko ang kanyang ngalan "O irog O aking irog" Katahimikan katahimikan sa tenga koy bumugbog Sinigaw ko ang kanyang ngalan lalamunan ay nagdudugo O irog O irog ko! isang saglit may bumungo. O mahal ko bakit ngayon lang kita narinig O mahal ko ako ngayon ay masaya at nanginginig O irog ko maghintay ka lamang, ang pader ay sirain Tatlo dalawa isa, tila nawala ang hangin O irog ko kay tagal kong hinintay ang araw na ito O mahal ko akoy nagsise sa ating hindi pagtanto O irog ko ang matamis na yakap na hanap ko O mahal ko ako narin ay tanging sayo
0
Jan 25, 2019
Jan 25, 2019 at 10:01 AM UTC
HeXDee
Irog
Binabati ako ng umaga ng mga imaheng tila sayo lamang, Hinehene ako ng gabi ng himig **** matamis lang. Sa bawat oras sa bawat minuto ikay nasa isip ko Marinig mo kaya ang harana ko sa kabila ng gulo? Ikaw ang salamin sa mata kong malabo Ikaw ang hanging sa buhay ko'y bumubuo Ngunit sa kabila ng lahat wala ka paring kibo Ano pa ba ang gagawin upang tayoy mabuo Hawak ang mikropono akoy aawit Para lang ang damdamin ko sayoy sumabit Hawak ang gitara akoy kakanta Iiyak ako para sa akin ikay mapunta Ang sining ng araw ay tila yelo kung ikumpara sa yakap mo Ang sanang pakiramdam na gusto kong matamo Ang init at lambing ng ating pagmamahalan Yun lang ang aking tanging kailangan Ngunit ano itong pader sa pagitan natin? Anong sigaw pa kaya ang aking gagawin? Oh irog ko alam kong hindi ka manhid! Sumigaw ka lang! ang pagmamahal koy ihahatid! Katahimikan, katahimikan, katahimikan lamang Segundo minuto oras, bilang, bilang bilang Katahimikan katahimikan katahimikan nanaman "Ako ba'y nagkamali at siyay nasaktan" Tinawag ko ang kanyang ngalan "O irog O aking irog" Katahimikan katahimikan sa tenga koy bumugbog Sinigaw ko ang kanyang ngalan lalamunan ay nagdudugo O irog O irog ko! isang saglit may bumungo. O mahal ko bakit ngayon lang kita narinig O mahal ko ako ngayon ay masaya at nanginginig O irog ko maghintay ka lamang, ang pader ay sirain Tatlo dalawa isa, tila nawala ang hangin O irog ko kay tagal kong hinintay ang araw na ito O mahal ko akoy nagsise sa ating hindi pagtanto O irog ko ang matamis na yakap na hanap ko O mahal ko ako narin ay tanging sayo
Continue reading...
36
Namumugto aking mga mata hindi dahil pina-iyak o naluluha ako Namumugto aking mga mata dahil napuyat ako Napuyat ako dahil sayo Napuyat ako dahil kausap kita hanggang mag umaga Napuyat ako dahil gusto ko marinig yung boses mo sa telepono Napuyat ako kasi hinintay kita matulog Matulog.... Natulog... Tinulugan mo ako. Tinulugan mo ako na parang pag-ibig mo Na para bang biglang nawala habang kausap ko sa telepono Pinatay mo ang cellphone mo Parang pag patay mo sa puso ko dahil ayaw mo ng estorbo. Yung mga araw na napuyat ako at akala ko ikaw ay natulog nagkakamali pala ako. Hindi ka pala tunay na nakatulog. May kausap ka lang pala na iba sa telepono. Nag puyat ako para sayo pero sinayang mo ang oras ko
0
Nov 29, 2015
Nov 29, 2015 at 10:04 PM UTC
VirtusPro
Puyat
Namumugto aking mga mata hindi dahil pina-iyak o naluluha ako Namumugto aking mga mata dahil napuyat ako Napuyat ako dahil sayo Napuyat ako dahil kausap kita hanggang mag umaga Napuyat ako dahil gusto ko marinig yung boses mo sa telepono Napuyat ako kasi hinintay kita matulog Matulog.... Natulog... Tinulugan mo ako. Tinulugan mo ako na parang pag-ibig mo Na para bang biglang nawala habang kausap ko sa telepono Pinatay mo ang cellphone mo Parang pag patay mo sa puso ko dahil ayaw mo ng estorbo. Yung mga araw na napuyat ako at akala ko ikaw ay natulog nagkakamali pala ako. Hindi ka pala tunay na nakatulog. May kausap ka lang pala na iba sa telepono. Nag puyat ako para sayo pero sinayang mo ang oras ko
Continue reading...
15
Handa na  ipagtanggol katumbas man itong sampung buhay Ang halaga'y higit pa sa inipon na mga koral sa karagatan Kung binastos kahit malinggit ay kikibo ang nanahimik na balasik Hinintay humulaw ang bagyo at si Dessa ay sumakay bago umuwi ng bahay Lumusong sa baha sa baryo at ginunam-gunam ang sandaling yaon Kung may oras sa pag-aaral gayun din sa paglilibang Ngunit ang kunting kalayawan ay naging hadlang upang makatanggap ng medalya ng karunungan Hindi bakal at kawad ang pag-iisiip para di matukso sa mga bisyo Sa pagsusugal ay nalulong Hindi mahilig sa anumang  pampalakasang laro Napasama sa kapatiran Dumating ang mga araw ang alingawngaw ay umabot sa ama Nagpakalasing noong gabi bago naglabas ng mga hinaing Mga salita niya'y matutulis, umuulos sa laman
0
Jan 10, 2019
Jan 10, 2019 at 6:15 PM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #47
Handa na  ipagtanggol katumbas man itong sampung buhay Ang halaga'y higit pa sa inipon na mga koral sa karagatan Kung binastos kahit malinggit ay kikibo ang nanahimik na balasik Hinintay humulaw ang bagyo at si Dessa ay sumakay bago umuwi ng bahay Lumusong sa baha sa baryo at ginunam-gunam ang sandaling yaon Kung may oras sa pag-aaral gayun din sa paglilibang Ngunit ang kunting kalayawan ay naging hadlang upang makatanggap ng medalya ng karunungan Hindi bakal at kawad ang pag-iisiip para di matukso sa mga bisyo Sa pagsusugal ay nalulong Hindi mahilig sa anumang  pampalakasang laro Napasama sa kapatiran Dumating ang mga araw ang alingawngaw ay umabot sa ama Nagpakalasing noong gabi bago naglabas ng mga hinaing Mga salita niya'y matutulis, umuulos sa laman
Continue reading...
19
Sa wakas! Nariyan na ang matagal Kong hinintay Sa mahabang panahon, mailalabas ko na ang tinatago Kong lumbay Dumating na ang bagay na aking pinaghandaan At yun ay ang pagbuhos ng maganda at malakas na ulan Oo Alam Kong ****** kung pakikinggan Pero epektibong pampagaan ng bigat kong nararamdaman Nakatutuwa kasing pagmasdan ang nag uunahang patak nito sa lupa Animo'y naghaharuta't naghahabulang mga bata Maganda rin ditong isabay ang pagpatak ng mga luha Pagkat sa ilalim nito, walang makakakita Masayang pakinggan ang musikang gawa ng ulan Na nagbibigay sa puso ko ng konting kapayapaan. Ng konting katahimikan. Ngunit sa paglisan ng bagay na minsang nagbigay sayo ng saya, Kaakibat din ang epektong sadyang nakapangangamba Pagkat sa pagtatapos ng ulan ay may baha Sa pag alis ng mahal mo nama'y mayroong mga luha Kung paanong sa bagyo ang bahay ay nasisira At sa paghampas ng hangin, ang mga puno'y nagwawala Ganoon din ang puso mo, ngunit wala kang magawa Pagkat siya ang bumitaw sa higpit ng iyong kapit Siya ang umayaw sa pilit **** paglapit Siya ang sumuko sa pagmamahal ng tapat Samantalang ikaw handa pa ring patawarin ang lahat. Katangahan. Yan ang pinairal mo sa matagal na panahon Yan pa rin ba hanggang ngayon? Imulat mo ang iyong mata Sa pagpapanggap nila,huwag kang padadala.
0
Oct 11, 2017
Oct 11, 2017 at 1:42 AM UTC
ChameleonInk
Ulan
Sa wakas! Nariyan na ang matagal Kong hinintay Sa mahabang panahon, mailalabas ko na ang tinatago Kong lumbay Dumating na ang bagay na aking pinaghandaan At yun ay ang pagbuhos ng maganda at malakas na ulan Oo Alam Kong ****** kung pakikinggan Pero epektibong pampagaan ng bigat kong nararamdaman Nakatutuwa kasing pagmasdan ang nag uunahang patak nito sa lupa Animo'y naghaharuta't naghahabulang mga bata Maganda rin ditong isabay ang pagpatak ng mga luha Pagkat sa ilalim nito, walang makakakita Masayang pakinggan ang musikang gawa ng ulan Na nagbibigay sa puso ko ng konting kapayapaan. Ng konting katahimikan. Ngunit sa paglisan ng bagay na minsang nagbigay sayo ng saya, Kaakibat din ang epektong sadyang nakapangangamba Pagkat sa pagtatapos ng ulan ay may baha Sa pag alis ng mahal mo nama'y mayroong mga luha Kung paanong sa bagyo ang bahay ay nasisira At sa paghampas ng hangin, ang mga puno'y nagwawala Ganoon din ang puso mo, ngunit wala kang magawa Pagkat siya ang bumitaw sa higpit ng iyong kapit Siya ang umayaw sa pilit **** paglapit Siya ang sumuko sa pagmamahal ng tapat Samantalang ikaw handa pa ring patawarin ang lahat. Katangahan. Yan ang pinairal mo sa matagal na panahon Yan pa rin ba hanggang ngayon? Imulat mo ang iyong mata Sa pagpapanggap nila,huwag kang padadala.
Continue reading...
29
081721 Pikit-mata kong inaaninag ang liwanag Na dumarampi sa aking mga pilik-mata Habang bahagyang nagbabadya ang pagsirit At pag-agos nang marahan Ng pawis na pilit kong ikinukubli Sa bawat pagtiklop ng hapon. Walang oras o segundong hayag Sa kung papaanong paraan ba aahon ang Araw Na tila ba kaytagal kong hinintay na bumangong muli. Ni hindi ko magawang lumapit Sa mga sinag nitong hayagang yumayakap sa akin Na para bang nais Nitong hingahang muli Ang buo kong pagkatao. Hinahagkan ang bawat pagbugso ng aking pulso Buhat sa kawalang ulirat sa katotohanang Minsang kumatok at pinagbuksan. Nagbigkis ang lahat ng mga mandirigmang Walang ibang hiling Kundi sumapit ang takdang araw Na ilang beses binuhol-buhol sa kalendaryo Gaya ng pag-aabang sa muling pagsindi’t pag-ulan Ng mga bulalakaw sa langit At may iba’t ibang kapaliwanagan. Nagliwanag naman ang kurtinang nagbibigkis Sa hagdanang patungo sa kaluwalhatian At sa pastulang aking minsang sinuklian Ng Kanyang mga balak At pinagtaniman ng mga binhing nagbunga na ngayon At akin nang inaani nang may galak. Dumudungaw sa lente ng aking mga mata Ang aking pagkataong binihasan ng liwanag. At tunay ngang ang mga luha'y papawiin At wala nang ibang maibibigkas pa kundi Papuri't pagsamba sa tunay na nagmamay-ari Ng kaluwalhatiang habambuhay na aakap Sa panibagong mundong nagtapos na ang kadiliman. "Bubuksan Ko ang kalangitan, Maging ang buong kalawakan, Masilayan mo lamang ang laan Ko para sa'yo. Tamasahin mo ang kabuuan ng Aking presensya At ang pag-ibig Kong alay na inihanda ko para sa'yo. Ang piging sa Aking pagsasalo'y hayag sa buong sansinukob At ang lahat ay nais Kong makapiling sa Aking pagbabalik. Ang hamon ng buhay ay siya ring susubok sa'yong katapatan Kaya't wag kang matakot na waksian ang mga kamaliang Iyong kinasanayan at ika'y magpasakop sa Aking kaluwalhatin. Ang lahat ng Iyong mga narinig at nakita'y magliliwanag Sa pagsapit ng itinakdang oras.. At sa iyong paghihintay ay patuloy kang lumakad Sa landas kong laan para sa'yo. Patuloy **** ipalaganap na ang Aking kaharian Ay bukas para sa lahat, At ang dugong dumanak Buhat sa Aking bukod-tanging Anak na si Hesus Ay siyang nakasuklob sa'yo sa iyong laban. Tanggapin mo ang regalo Kong Banal na Ispiritong Syang gagabay sa'yong mga pasya't Magbibigay kaliwanagan sa mga bagay Na tanging pang-langit lamang. Ikaw, kayong mga tinawag Ko'y sama-samang humayo, Ipalaganap n'yo ang liwanag sa madilim na sansinukob.. At sa Aking paghuhusga'y gagawaran Ko Ang lahat ng aking mga anak Na hanggang sa huli'y nanatili, nagpasakop At kumilos ayon sa Aking mga Salita't mga utos. Ang pag-ibig Ko'y sa iyo.."
0
Aug 17, 2021
Aug 17, 2021 at 5:47 AM UTC
psalmiseta
The Space Between Us
081721 Pikit-mata kong inaaninag ang liwanag Na dumarampi sa aking mga pilik-mata Habang bahagyang nagbabadya ang pagsirit At pag-agos nang marahan Ng pawis na pilit kong ikinukubli Sa bawat pagtiklop ng hapon. Walang oras o segundong hayag Sa kung papaanong paraan ba aahon ang Araw Na tila ba kaytagal kong hinintay na bumangong muli. Ni hindi ko magawang lumapit Sa mga sinag nitong hayagang yumayakap sa akin Na para bang nais Nitong hingahang muli Ang buo kong pagkatao. Hinahagkan ang bawat pagbugso ng aking pulso Buhat sa kawalang ulirat sa katotohanang Minsang kumatok at pinagbuksan. Nagbigkis ang lahat ng mga mandirigmang Walang ibang hiling Kundi sumapit ang takdang araw Na ilang beses binuhol-buhol sa kalendaryo Gaya ng pag-aabang sa muling pagsindi’t pag-ulan Ng mga bulalakaw sa langit At may iba’t ibang kapaliwanagan. Nagliwanag naman ang kurtinang nagbibigkis Sa hagdanang patungo sa kaluwalhatian At sa pastulang aking minsang sinuklian Ng Kanyang mga balak At pinagtaniman ng mga binhing nagbunga na ngayon At akin nang inaani nang may galak. Dumudungaw sa lente ng aking mga mata Ang aking pagkataong binihasan ng liwanag. At tunay ngang ang mga luha'y papawiin At wala nang ibang maibibigkas pa kundi Papuri't pagsamba sa tunay na nagmamay-ari Ng kaluwalhatiang habambuhay na aakap Sa panibagong mundong nagtapos na ang kadiliman. "Bubuksan Ko ang kalangitan, Maging ang buong kalawakan, Masilayan mo lamang ang laan Ko para sa'yo. Tamasahin mo ang kabuuan ng Aking presensya At ang pag-ibig Kong alay na inihanda ko para sa'yo. Ang piging sa Aking pagsasalo'y hayag sa buong sansinukob At ang lahat ay nais Kong makapiling sa Aking pagbabalik. Ang hamon ng buhay ay siya ring susubok sa'yong katapatan Kaya't wag kang matakot na waksian ang mga kamaliang Iyong kinasanayan at ika'y magpasakop sa Aking kaluwalhatin. Ang lahat ng Iyong mga narinig at nakita'y magliliwanag Sa pagsapit ng itinakdang oras.. At sa iyong paghihintay ay patuloy kang lumakad Sa landas kong laan para sa'yo. Patuloy **** ipalaganap na ang Aking kaharian Ay bukas para sa lahat, At ang dugong dumanak Buhat sa Aking bukod-tanging Anak na si Hesus Ay siyang nakasuklob sa'yo sa iyong laban. Tanggapin mo ang regalo Kong Banal na Ispiritong Syang gagabay sa'yong mga pasya't Magbibigay kaliwanagan sa mga bagay Na tanging pang-langit lamang. Ikaw, kayong mga tinawag Ko'y sama-samang humayo, Ipalaganap n'yo ang liwanag sa madilim na sansinukob.. At sa Aking paghuhusga'y gagawaran Ko Ang lahat ng aking mga anak Na hanggang sa huli'y nanatili, nagpasakop At kumilos ayon sa Aking mga Salita't mga utos. Ang pag-ibig Ko'y sa iyo.."
Continue reading...
67
Para sa pag-ibig na hinintay at pinagdasal Sana alalahanin na hindi magsasawa kahit gaano pa katagal Para sa pag-ibig na kayang sulatan ng tula Alam kong hindi na ito mawawala Para sa pag-ibig Na patuloy pa ring nabubuhay sa'ting dalawa Pinapangako kong hindi na ako makakahanap ng tulad nito sa iba Kaya habang nandito pa tayo Habang kaya pa natin hawakan ang kamay ng isa't-isa, Habang kaya pa natin yumakap, humalik, at sabay na mag-dasal, Gawin natin Para sa pag-ibig
0
Aug 7, 2018
Aug 7, 2018 at 9:21 AM UTC
jramos
Untitled
Para sa pag-ibig na hinintay at pinagdasal Sana alalahanin na hindi magsasawa kahit gaano pa katagal Para sa pag-ibig na kayang sulatan ng tula Alam kong hindi na ito mawawala Para sa pag-ibig Na patuloy pa ring nabubuhay sa'ting dalawa Pinapangako kong hindi na ako makakahanap ng tulad nito sa iba Kaya habang nandito pa tayo Habang kaya pa natin hawakan ang kamay ng isa't-isa, Habang kaya pa natin yumakap, humalik, at sabay na mag-dasal, Gawin natin Para sa pag-ibig
Continue reading...
12
Abalang-abala ka sa pakikipag-usap sa iyong kustomer at hindi mo na namalayang tumatakbo ang oras. Ang nasa isip mo lamang nang mga oras na iyon ay matapos mo ang iyong trabaho nang walang palya at walang ano mang iisipin pa. Nang iyong tanggalin ang headset ay doon mo lamang napansing ikaw na lamang pala ang nag-iisang ahente sa ikatlong palapag ng opisinang iyong pinapasukan sa isang call center. Tanging ang liwanag na lamang sa iyong station ang tanglaw nang mga oras na iyon. Kaya naman ay sinipat mo ang orasan sa iyong wrist watch at napagtantong isang oras na lamang at sarado na rin ang buong building at kailangan mo ng umuwi. Inayos mo na ang iyong mga gamit at siniguradong na-i-document mo nang maayos ang mga calls recordings mo. Nag-inat-inat ka pa muna bago mo pinatay ang monitor at CPU ng iyong kompyuter. Hinintay mo munang naka-shut down na ito bago ka tumayo. Nang tuluyan na nga itong namatay ay agad **** binitbit ang iyong back pack. Nang tatalikod ka na ay isang malamig na simoy ng hangin ang nanuot sa iyong balat. Sa iyong pagkakaalam ay sarado naman ang mga bintana sa opisinang iyon at sigurado kang pinapatay na rin ang aircon kapag isang tao o walang tao nang naiiwan roon. Ngunit, kakaibang lamig ang iyong naramdaman. Hindi lang iyon dahil isa, dalawa, at talong beses kang nakarinig na may nagtitipa sa keyboard. Halos lumabas na ang iyong mata sa takot pero nanatili ka pa ring matapang. Huminga ka muna nang malalim at agad nilingon ang kanina pang nagtitipang bagay sa iyong likuran. At doon ay lalo kang nanginig nang makita ng iyong dalawang mata ang biglang pagliwanag ng monitor at sunod-sunod na pagtitipa ng wala namang kamay na mga letra sa keyboard. Nang mag-flash sa screen ang mga letra ay doon ka na nagtatakbo palabas dahil nakasulat doon ang mga katagang TYPING KEYBOARD na may kasamang pigura ng duguang bungo.
0
Oct 28, 2018
Oct 28, 2018 at 10:24 PM UTC
eugene
Typing Keyboard
Abalang-abala ka sa pakikipag-usap sa iyong kustomer at hindi mo na namalayang tumatakbo ang oras. Ang nasa isip mo lamang nang mga oras na iyon ay matapos mo ang iyong trabaho nang walang palya at walang ano mang iisipin pa. Nang iyong tanggalin ang headset ay doon mo lamang napansing ikaw na lamang pala ang nag-iisang ahente sa ikatlong palapag ng opisinang iyong pinapasukan sa isang call center. Tanging ang liwanag na lamang sa iyong station ang tanglaw nang mga oras na iyon. Kaya naman ay sinipat mo ang orasan sa iyong wrist watch at napagtantong isang oras na lamang at sarado na rin ang buong building at kailangan mo ng umuwi. Inayos mo na ang iyong mga gamit at siniguradong na-i-document mo nang maayos ang mga calls recordings mo. Nag-inat-inat ka pa muna bago mo pinatay ang monitor at CPU ng iyong kompyuter. Hinintay mo munang naka-shut down na ito bago ka tumayo. Nang tuluyan na nga itong namatay ay agad **** binitbit ang iyong back pack. Nang tatalikod ka na ay isang malamig na simoy ng hangin ang nanuot sa iyong balat. Sa iyong pagkakaalam ay sarado naman ang mga bintana sa opisinang iyon at sigurado kang pinapatay na rin ang aircon kapag isang tao o walang tao nang naiiwan roon. Ngunit, kakaibang lamig ang iyong naramdaman. Hindi lang iyon dahil isa, dalawa, at talong beses kang nakarinig na may nagtitipa sa keyboard. Halos lumabas na ang iyong mata sa takot pero nanatili ka pa ring matapang. Huminga ka muna nang malalim at agad nilingon ang kanina pang nagtitipang bagay sa iyong likuran. At doon ay lalo kang nanginig nang makita ng iyong dalawang mata ang biglang pagliwanag ng monitor at sunod-sunod na pagtitipa ng wala namang kamay na mga letra sa keyboard. Nang mag-flash sa screen ang mga letra ay doon ka na nagtatakbo palabas dahil nakasulat doon ang mga katagang TYPING KEYBOARD na may kasamang pigura ng duguang bungo.
Continue reading...
6
*Nang una kitang makita at makilala ‘Di ko mailahad ang aking nadarama Pinagdarasal na lagi kitang kausap Palaging sinisilayan  at hinahanap Madalas tinitignan ang iyong larawan Ika’y ‘di rin nawala sa aking isipan Sa munting panahon ng ating pagsasama ‘Di ko naiwasang mahulog at umasa Ika’y hinintay ko, hindi ako napagod Aking nadarama’y hindi bastang naglaho Kahit masakit, matagal ako nagtiis ‘Di mo hiningi ngunit ginusto kong gawin Nagkunwaring manhid ngunit ako ay hindi Paghihirap ay ‘di ko na lamang pinansin Pagkat alam ko na sa dulo, ito’y sulit Inisip ko na ika’y mapapasaakin Ito ang aking lubhang pinaniwalaan Hanggang umabot sa puntong ako’y nabulag ‘Di namalayang habang ika’y iniibig Unti-unting nawala ang aking sarili*
0
Mar 1, 2015
Mar 1, 2015 at 11:32 AM UTC
lxsteuphoria
090214
*Nang una kitang makita at makilala ‘Di ko mailahad ang aking nadarama Pinagdarasal na lagi kitang kausap Palaging sinisilayan  at hinahanap Madalas tinitignan ang iyong larawan Ika’y ‘di rin nawala sa aking isipan Sa munting panahon ng ating pagsasama ‘Di ko naiwasang mahulog at umasa Ika’y hinintay ko, hindi ako napagod Aking nadarama’y hindi bastang naglaho Kahit masakit, matagal ako nagtiis ‘Di mo hiningi ngunit ginusto kong gawin Nagkunwaring manhid ngunit ako ay hindi Paghihirap ay ‘di ko na lamang pinansin Pagkat alam ko na sa dulo, ito’y sulit Inisip ko na ika’y mapapasaakin Ito ang aking lubhang pinaniwalaan Hanggang umabot sa puntong ako’y nabulag ‘Di namalayang habang ika’y iniibig Unti-unting nawala ang aking sarili*
Continue reading...
20
bibitaw ako sa unang araw ng marso. hindi dahil sa hindi na kita mahal, ito ay dahil napagod na ang puso ko napagod na itong magantay sa iyo. bibitaw ako sa una araw ng marso, pakiramdam ko ako ay isa studyante magtatapos sa kolehiyo pero dito ang istorya natin  na kahit kailan ay hindi na masisimulan ang tatapusin ko. bibitaw ako sa unang araw ng marso, madaming buwan ang lumipas, kumapit ako sa pagasa mapapansin mo ako. mga araw na hinintay ko ang mga sagot mo mga araw na napuyat ako kakaisip sa iyo. bibitaw ako sa unang araw ng marso at ang araw na iyon ay ngayon.
0
Mar 2, 2020
Mar 2, 2020 at 12:47 AM UTC
leeannejjang
MARSO
bibitaw ako sa unang araw ng marso. hindi dahil sa hindi na kita mahal, ito ay dahil napagod na ang puso ko napagod na itong magantay sa iyo. bibitaw ako sa una araw ng marso, pakiramdam ko ako ay isa studyante magtatapos sa kolehiyo pero dito ang istorya natin  na kahit kailan ay hindi na masisimulan ang tatapusin ko. bibitaw ako sa unang araw ng marso, madaming buwan ang lumipas, kumapit ako sa pagasa mapapansin mo ako. mga araw na hinintay ko ang mga sagot mo mga araw na napuyat ako kakaisip sa iyo. bibitaw ako sa unang araw ng marso at ang araw na iyon ay ngayon.
Continue reading...
14
Unang araw ng klase nakita ko tong magandang babae. Unang **** ang sumulpot, Napansin ang iyong ganda. Sino ba naman daw hindi maaakit sa iyong itsura? Hinintay na magpakilala ka sa harapan nais ko na kasing makuha ang iyong pangalan. Unang break time ng klase, may lumapit sayong matipunong lalake. Napansin ko ang 'yong mukha para bang hindi ka komportable. Pangalawang **** siya'y nagtanong sayo. Kung sino bang natitipuhan mo sa klase. Tumayo ang balahibo ko nung tinuro mo'ko at sinabi **** pwede ba kong tumabi? Nagulat ang ating mga kaklase, ganon na rin ang **** Sa dinami daming lalaki ba't ako pa ang napili mo? Ang tanging sagot mo na nagpakabog ng puso ko. Yun ay, ikaw lang yung nakita kong lalaking deretsyong nakatingin sa mga mata ko. UWIAN NA!
0
Jun 9, 2018
Jun 9, 2018 at 10:37 AM UTC
Hunyo
Unang araw ng klase
Unang araw ng klase nakita ko tong magandang babae. Unang **** ang sumulpot, Napansin ang iyong ganda. Sino ba naman daw hindi maaakit sa iyong itsura? Hinintay na magpakilala ka sa harapan nais ko na kasing makuha ang iyong pangalan. Unang break time ng klase, may lumapit sayong matipunong lalake. Napansin ko ang 'yong mukha para bang hindi ka komportable. Pangalawang **** siya'y nagtanong sayo. Kung sino bang natitipuhan mo sa klase. Tumayo ang balahibo ko nung tinuro mo'ko at sinabi **** pwede ba kong tumabi? Nagulat ang ating mga kaklase, ganon na rin ang **** Sa dinami daming lalaki ba't ako pa ang napili mo? Ang tanging sagot mo na nagpakabog ng puso ko. Yun ay, ikaw lang yung nakita kong lalaking deretsyong nakatingin sa mga mata ko. UWIAN NA!
Continue reading...
22