Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"aabot" poems
Anak: "Ika'y Tulang muli't muli'y binabasa ng madla, Na 'di makalilimutan; na binabaon sa alaala Tulang puno ng damdamin na ni nais ipabatid At ang saknong ng pag-ibig Mo'y, Siyang tutugma sa puso kong minsa'y naging sugatan."* Ama: "Minsang ibinigay ko sa iyo ang pagkakataong Unawain ang kahulugan ng kamusmusan. Sa lupaing ugat ng iyong kaluluwa't Siyang kanlungan ng mga pangako Ko't Mga pangarap na laan sayo. Bumangon ka, Anak Ako ang Siyang sasagwan Ako ang aabot sayo." Anak: "Sabay nating kinatha ang tula ng aking buhay; Mga saknong at tugma na sarikulay, Mga katagang baun-baon ko Sa malayu-layong paglalakbay." Ama: "Pagal ka ma'y, Nanahan pa rin sa puso ng bawat isa, Di mo man tiyak ang katiyakan, natitiyak Ko Na ang pag-ibig Ko'y, kailanma'y di ka iiwan. Anak, hanggang sa huling tapon ng lupa At huling tapon ng luha, Hanggang sa huling liwanag Ng itutulos **** kandila, Hanggang sa huling pagpagpag mo Ng sar't saring pangungulila, Patuloy Kitang mamahalin, Anuman ang mangyari." Anak: "Singbigat ng katotohanan At ng pangarap na mala-kalawakan, Ito ang huling handog ng makata **** anak: Ang mabatid kong Ikaw ang buhay na eternal At ako'y isang kathang Ikaw ang tinitingala -- Ikaw ang dinadakila. Ama, ako'y malaya Ikaw ang buhay, Ikaw ang agos Ikaw ang tagumpay; Gisingin Mo ang diwa Ang bugso at alab ng damdaming hilaw Ikaw ang masundan Nang maihain nang patas Ang pag-ibig **** umaapaw." #041215 ‪
0
Apr 23, 2015
Apr 23, 2015 at 8:07 AM UTC
Pag-ibig na may Tugma (The Love of a Father)
Ang isinulat ko ay isang pagtatala mula sa bulag, na matagal nang ninanais na makakita ng liwanag, dahil kumpara sa atin, kahit ipikit ang mga mata, kahit takpan pa 'yan, mayroon pa rin tayong nakikita, mapa-asul, mapa-dilaw, mapa-pula, hinding hindi ito aabot sa dilim, dahil mayroon pa ring mga bituin. Ito ang pagtatala ng bulag, "'Nak, kagabi lang ako nakaramdam ng galit sa isang tao, sa buong buhay kong nakatira sa tapat ng simbahan, kagabi lang ako nakaranas ng kulo sa puso ko, kagabi lang ako natulog nang galit, sana patawarin ako ng Diyos. Lumapit sa akin ang isang lalaki, sabi niya, 'Lo, mahirap bang magmahal?', 'Oo, hijo. May asawa ka na ba?', 'Meron ** E lagi ** kaming nagaaway, kaya umalis nalang ako ng bahay, ayoko na siyang kausapin, dahil baka husgahan nanaman ako, baka masaktan lang ulit ako, baka sabihin nanaman niyang ang hina-hina ko, sasabihin nanaman niyang hindi na ako natuto sa mga kasalanan ko, ang dami ko raw nasaktang tao, wala na silang nagawa kundi tumungo, dahil sa lungkot, dahil sa insulto, dahil sa mga salita kong galing sa puso. Naalala ko sabi ng nanay ko, na lahat ng sinasabi ko ay galing sa puso, pero bakit kung kailan ko gustong mabuo, napakahirap ibalik ang dating ako?' Ito ang iyak ng isang nangangailangan ng pagmamahal, isang lalaking may pusong bakal, ito ang naging payo ko, 'Hijo, kausapin mo ang asawa mo.' Biglang sigaw niya, 'E ayaw ko nga! Nagkasala rin naman siya, pareho lang kami, siya dapat ang lumapit sa akin.' Parang tinamaan ako ng bala ng baril, at ang puso ko'y biglang tumigil, dahil hindi ko naman kayo pinalaki nang mayabang, kaya hinawaan na ako ng galit, 'Ang yabang mo! sarado ang utak mo sarado ang tainga mo sarado ang puso mo mas bingi ka pa sa bingi at mas bulag ka pa sa bulag ayaw **** mahushagan kasi ayaw **** masaktan, ayaw **** masaktan kasi ayaw **** matuto, hindi ka natututo sa mga kasalanan mo, kasi akala mo na lahat ng ginagawa mo ay ayos na, hindi mo pinapansin ang kalagayan ng iba, na naghihirap sa kakaisip kung sila ba ang dahilan, kung bakit ka nagkaganyan. Minahal ka nila, pero hindi mo tinanggap, minahal ka nila, pero tinulak mo sila, minahal ka nila... hindi mo ba sila mamahalin? Lalo silang napalayo sa'yo, nung kinailangan mo ng tulong, pamilya at pagmamahal' Wala na akong narinig na boses, umalis na siya, sana lang kinausap niya ang asawa niya. 'Nak, tandaan niyo ang payo ko sa inyong magkakapatid, na 'wag na 'wag kayong maghihiwalay, dahil pag ako'y nawala, sana manatili kayong nakadilat sa katotohanan, na ang kayabangan ay nakakasira ng isang pamilya.".
0
Mar 24, 2018
Mar 24, 2018 at 1:12 AM UTC
Bulag
Ang isinulat ko ay isang pagtatala mula sa bulag, na matagal nang ninanais na makakita ng liwanag, dahil kumpara sa atin, kahit ipikit ang mga mata, kahit takpan pa 'yan, mayroon pa rin tayong nakikita, mapa-asul, mapa-dilaw, mapa-pula, hinding hindi ito aabot sa dilim, dahil mayroon pa ring mga bituin. Ito ang pagtatala ng bulag, "'Nak, kagabi lang ako nakaramdam ng galit sa isang tao, sa buong buhay kong nakatira sa tapat ng simbahan, kagabi lang ako nakaranas ng kulo sa puso ko, kagabi lang ako natulog nang galit, sana patawarin ako ng Diyos. Lumapit sa akin ang isang lalaki, sabi niya, 'Lo, mahirap bang magmahal?', 'Oo, hijo. May asawa ka na ba?', 'Meron ** E lagi ** kaming nagaaway, kaya umalis nalang ako ng bahay, ayoko na siyang kausapin, dahil baka husgahan nanaman ako, baka masaktan lang ulit ako, baka sabihin nanaman niyang ang hina-hina ko, sasabihin nanaman niyang hindi na ako natuto sa mga kasalanan ko, ang dami ko raw nasaktang tao, wala na silang nagawa kundi tumungo, dahil sa lungkot, dahil sa insulto, dahil sa mga salita kong galing sa puso. Naalala ko sabi ng nanay ko, na lahat ng sinasabi ko ay galing sa puso, pero bakit kung kailan ko gustong mabuo, napakahirap ibalik ang dating ako?' Ito ang iyak ng isang nangangailangan ng pagmamahal, isang lalaking may pusong bakal, ito ang naging payo ko, 'Hijo, kausapin mo ang asawa mo.' Biglang sigaw niya, 'E ayaw ko nga! Nagkasala rin naman siya, pareho lang kami, siya dapat ang lumapit sa akin.' Parang tinamaan ako ng bala ng baril, at ang puso ko'y biglang tumigil, dahil hindi ko naman kayo pinalaki nang mayabang, kaya hinawaan na ako ng galit, 'Ang yabang mo! sarado ang utak mo sarado ang tainga mo sarado ang puso mo mas bingi ka pa sa bingi at mas bulag ka pa sa bulag ayaw **** mahushagan kasi ayaw **** masaktan, ayaw **** masaktan kasi ayaw **** matuto, hindi ka natututo sa mga kasalanan mo, kasi akala mo na lahat ng ginagawa mo ay ayos na, hindi mo pinapansin ang kalagayan ng iba, na naghihirap sa kakaisip kung sila ba ang dahilan, kung bakit ka nagkaganyan. Minahal ka nila, pero hindi mo tinanggap, minahal ka nila, pero tinulak mo sila, minahal ka nila... hindi mo ba sila mamahalin? Lalo silang napalayo sa'yo, nung kinailangan mo ng tulong, pamilya at pagmamahal' Wala na akong narinig na boses, umalis na siya, sana lang kinausap niya ang asawa niya. 'Nak, tandaan niyo ang payo ko sa inyong magkakapatid, na 'wag na 'wag kayong maghihiwalay, dahil pag ako'y nawala, sana manatili kayong nakadilat sa katotohanan, na ang kayabangan ay nakakasira ng isang pamilya.".
Continue reading...
72
Mahal na kilala kita sa simpleng haha Minisage kita kahit di kita kilala Sabi ko sayo hi ganda Di ko inakalang mag rereply ka Sabi mo salamat huh. Sa simpleng batian tayo nag simula Humaba ng humaba mga salita Hanggang sa nakita ko Ay hala mag kabirthday tayong dalawa Mapag biro ang tadhana Mas lalo akong naligaw sa bitag nya Pero sa pag kaligaw ko nahanap kita Sabay tayong na ligaw sa tamis ng tadhana Tapos sabi mo mahal may sekreto ka Mapag biro nga ang tadhana Kasi kng gaanu katamis ang pag mamahal mo Ganun din kasaklap ang katotohanang d pueding maging tayo Di pueding maging tayo kasi may nakatali na sayo Pero kinain ko ang lahat ng pait na to At oo kasalanan ko Ang dating maliit na biro ng tadhana Naging libingan ko Pero ayaw kong bumangon mula dito Pinilit ko,pinilit mo at naging tayo Kahit mapait pinilit natin na patamisin ito At naging okay tayo Ang saya nga ng birthday natin pareho Sinupresa mo ako At sa unang pag kakataon Napag tanto ko na mahal mo nga ako May pa cake kpa mahal at palobo Tumulo ang luha ko Kasi di ko inakala sa magiging masaya ako Magiging masaya ang kaarawan ko Kaya salamat sayo mahal ko Pero habang tumatagal mahal Mawawala na tayo Halos di ko na maaninag ang iyong anino Nalungkot ako Pero bumalik ka mahal At sinabi mo pabalik na siya Ang nakatali sayo Gumuho ang mundo ko Ang dating hukay ngayon ang naging bangin Wala ng takas sa sakit Ang sabi mo aayusin mo mahal Tataposin na ang dapat taposin Pero paanu kng sa istoryang to Ako ang pangalawa Ako ang kirido Ako ang maninira ng pamilya At siya,sya ang una at ang pinakasalan mo sa harap ng dambana. Mahal anu ang laban ko Nasasaktan ako At oo di ko pueding isisi sayo to Kasi ginusto ko din naman. Namalibing sa bangin na ito Pinaglaruan tayo ng tadhana Yung akala kong magiging masaya Nasa binggit na ng kataposan nya Ayaw ko man sana ipilit Pero sa bawat hagupit ng sakit Pangalan mo aking sinasambit Mahal naririnig mo pa ba ako Pag dumating siya panu na tayo Maaalala mo pa kaya ang mga pangako mo Na magiging masaya tayo Kasi kung ganun kakainin ko na din ang pait na ito Ou ako na bahala sa lahat ng pait Basta mahal mangako ka Di tayo aabot sa dulo Pero paanu sakanya ka kasado Ako,pangalawa lang ako Nadudurog na ako Gusto ko na sana taposin ito Pero paanu kng mahal kita Minamahal kita ng todo Ngayon gusto mo palain ako... Pero paanu kng sa bawat paalam mo Sinasambit **** mahal mo ako Mahal mo nga ba talaga ako O mahal mo lng ako kasi binubou ko ang kulang niya sayo Please kng aalis ka umalis ka lng Kasi di applicable sa atin ang kng mag mahal ka ng dalawa piliin mo ang pangalawa kasi sa una pa lng nakatali kana.
0
Oct 20, 2017
Oct 20, 2017 at 4:08 AM UTC
Pangalawa
Mahal na kilala kita sa simpleng haha Minisage kita kahit di kita kilala Sabi ko sayo hi ganda Di ko inakalang mag rereply ka Sabi mo salamat huh. Sa simpleng batian tayo nag simula Humaba ng humaba mga salita Hanggang sa nakita ko Ay hala mag kabirthday tayong dalawa Mapag biro ang tadhana Mas lalo akong naligaw sa bitag nya Pero sa pag kaligaw ko nahanap kita Sabay tayong na ligaw sa tamis ng tadhana Tapos sabi mo mahal may sekreto ka Mapag biro nga ang tadhana Kasi kng gaanu katamis ang pag mamahal mo Ganun din kasaklap ang katotohanang d pueding maging tayo Di pueding maging tayo kasi may nakatali na sayo Pero kinain ko ang lahat ng pait na to At oo kasalanan ko Ang dating maliit na biro ng tadhana Naging libingan ko Pero ayaw kong bumangon mula dito Pinilit ko,pinilit mo at naging tayo Kahit mapait pinilit natin na patamisin ito At naging okay tayo Ang saya nga ng birthday natin pareho Sinupresa mo ako At sa unang pag kakataon Napag tanto ko na mahal mo nga ako May pa cake kpa mahal at palobo Tumulo ang luha ko Kasi di ko inakala sa magiging masaya ako Magiging masaya ang kaarawan ko Kaya salamat sayo mahal ko Pero habang tumatagal mahal Mawawala na tayo Halos di ko na maaninag ang iyong anino Nalungkot ako Pero bumalik ka mahal At sinabi mo pabalik na siya Ang nakatali sayo Gumuho ang mundo ko Ang dating hukay ngayon ang naging bangin Wala ng takas sa sakit Ang sabi mo aayusin mo mahal Tataposin na ang dapat taposin Pero paanu kng sa istoryang to Ako ang pangalawa Ako ang kirido Ako ang maninira ng pamilya At siya,sya ang una at ang pinakasalan mo sa harap ng dambana. Mahal anu ang laban ko Nasasaktan ako At oo di ko pueding isisi sayo to Kasi ginusto ko din naman. Namalibing sa bangin na ito Pinaglaruan tayo ng tadhana Yung akala kong magiging masaya Nasa binggit na ng kataposan nya Ayaw ko man sana ipilit Pero sa bawat hagupit ng sakit Pangalan mo aking sinasambit Mahal naririnig mo pa ba ako Pag dumating siya panu na tayo Maaalala mo pa kaya ang mga pangako mo Na magiging masaya tayo Kasi kung ganun kakainin ko na din ang pait na ito Ou ako na bahala sa lahat ng pait Basta mahal mangako ka Di tayo aabot sa dulo Pero paanu sakanya ka kasado Ako,pangalawa lang ako Nadudurog na ako Gusto ko na sana taposin ito Pero paanu kng mahal kita Minamahal kita ng todo Ngayon gusto mo palain ako... Pero paanu kng sa bawat paalam mo Sinasambit **** mahal mo ako Mahal mo nga ba talaga ako O mahal mo lng ako kasi binubou ko ang kulang niya sayo Please kng aalis ka umalis ka lng Kasi di applicable sa atin ang kng mag mahal ka ng dalawa piliin mo ang pangalawa kasi sa una pa lng nakatali kana.
Continue reading...
84
Minsan gagamit ng payak na salita Ngunit ito'y uusigin ng iilan; Minsa'y sisisid at muling hihinga Ngunit tatadtarin ng masasakit na salita. Kung ang pagsusulat ay pagmulat Ba't hindi na lang maging simple sa pagpili ng bawat salita't parirala? Ba't hindi diretsahin nang ang punto'y maging kalma? Kung saan walang tensyon, ayos pa't plantsado. Minsa'y wala namang nais ipahiwatig Tanging ang letra'y nilalaro't nagiging bukambibig Wala nga bang dahilan? O ayaw mo na lamang lumaban? Sa mundong ginagalawan Hindi lahat makaiintindi Hindi lahat makikiayon Pagkat hindi iisa ang bida May iilang ekstra sa eksena Kaya marapat na handa ka. Ang pagsulat ay malaya Kaya naman hindi tugma ang bawat kataga Ganyan ang nadudulot ng demokrasya Malaya ka nga, pero hindi na maganda 'pag sobra. Kung babasahin, minsa'y nakapapanting ng tainga Ano ba ang ipinaglalaban sa pagtaas ng tono niya? Ang pagsulat nga'y musika rin Kung mali ang basa sa tono'y hindi maganda ang himig Parang kapeng depende sayo ang magiging timpla't panlasa. Isang simpleng mamamayan sa magulong pamamalakad Dagdagan pa nang nagsisipagsalipadpad na dungis ng bayan Hindi ka nag-iisa, ganun din ang pakiramdam ko. Ngunit ang bawat Pilipino sumasabay sa himig ng Lupang Hinirang Nasaan nga ba ang sinasabing "alab ng puso?" Tila ang bahaging ito ng liriko'y walang saysay sa iba Ang pluma ng ila'y wala palang tinta Ngunit patuloy pa rin, walang nagagawa Walang ginagagawa, walang nais na pagbabago. Ganoon kahalaga ang pagbitaw ng bawat salita Sa bawat punto, bawat espasyo, tuldok at kama Mayroong layong nakapag-iisa Mayroong sentimyentong ipinangangalandakan Mayroong uusbong na himagsikan -- Mabuti man o masama. Abstract/ abstrak Mabuti pang ganyan ang pagsulat Nang hiwatig ay pansarili lamang Ngunit ang leksyo'y hindi manganganak Hindi aabot sa mga apo ng bagong henerasyon. Bale wala ang salita Kung ang mga ito'y walang aksyon; Bale wala ang salita.. Kung ang puso'y wala namang direksyon. (6/28/14 @xirlleelang)
0
Jun 28, 2014
Jun 28, 2014 at 4:46 AM UTC
Ang Payak na Kasulatan, Pag-usbong rin ba ng Himagsikan?
Minsan gagamit ng payak na salita Ngunit ito'y uusigin ng iilan; Minsa'y sisisid at muling hihinga Ngunit tatadtarin ng masasakit na salita. Kung ang pagsusulat ay pagmulat Ba't hindi na lang maging simple sa pagpili ng bawat salita't parirala? Ba't hindi diretsahin nang ang punto'y maging kalma? Kung saan walang tensyon, ayos pa't plantsado. Minsa'y wala namang nais ipahiwatig Tanging ang letra'y nilalaro't nagiging bukambibig Wala nga bang dahilan? O ayaw mo na lamang lumaban? Sa mundong ginagalawan Hindi lahat makaiintindi Hindi lahat makikiayon Pagkat hindi iisa ang bida May iilang ekstra sa eksena Kaya marapat na handa ka. Ang pagsulat ay malaya Kaya naman hindi tugma ang bawat kataga Ganyan ang nadudulot ng demokrasya Malaya ka nga, pero hindi na maganda 'pag sobra. Kung babasahin, minsa'y nakapapanting ng tainga Ano ba ang ipinaglalaban sa pagtaas ng tono niya? Ang pagsulat nga'y musika rin Kung mali ang basa sa tono'y hindi maganda ang himig Parang kapeng depende sayo ang magiging timpla't panlasa. Isang simpleng mamamayan sa magulong pamamalakad Dagdagan pa nang nagsisipagsalipadpad na dungis ng bayan Hindi ka nag-iisa, ganun din ang pakiramdam ko. Ngunit ang bawat Pilipino sumasabay sa himig ng Lupang Hinirang Nasaan nga ba ang sinasabing "alab ng puso?" Tila ang bahaging ito ng liriko'y walang saysay sa iba Ang pluma ng ila'y wala palang tinta Ngunit patuloy pa rin, walang nagagawa Walang ginagagawa, walang nais na pagbabago. Ganoon kahalaga ang pagbitaw ng bawat salita Sa bawat punto, bawat espasyo, tuldok at kama Mayroong layong nakapag-iisa Mayroong sentimyentong ipinangangalandakan Mayroong uusbong na himagsikan -- Mabuti man o masama. Abstract/ abstrak Mabuti pang ganyan ang pagsulat Nang hiwatig ay pansarili lamang Ngunit ang leksyo'y hindi manganganak Hindi aabot sa mga apo ng bagong henerasyon. Bale wala ang salita Kung ang mga ito'y walang aksyon; Bale wala ang salita.. Kung ang puso'y wala namang direksyon. (6/28/14 @xirlleelang)
Continue reading...
52
Balanseng pakikibaka, Ito ang araw araw na ipinamulat sa akin Ng pang araw araw ko ding pagtira Sa mundong hindi naman timbang ang hustisya Magkabilang panig na inaasahan ng lahat Na sana'y magpantay ang timbangan Ngunit ang katotohanan? Likas nang mas mabigat ang kabila Kaysa sa nasa kabila. Lahat daw ay pantay pantay Sabi ng matandang kasabihan Ngunit para sa akin? ‘Yan ay isang malaking kalokohan Wala pa namang naging malinaw na paliwanag Sa uugod-ugod na paniniwalang iyan Nakakapagod pantayin ang mga bagay-bagay. Sa kadahilanang hindi naman pantay pantay ang layunin ng bawat nilalang Sa lipunang, Kailanma'y hindi na magiging patas Sa mundong, Kailanma'y hindi na bababa ang mga nawili na sa itaas, Sa daigdig, Na ang nasa ilalim ay lalo pang nadidiin Paano pang mag-aabot ang langit at lupa Kung mananatiling bakante ang gitna Kung ang biktima ay lalong inaakusahan At ang may sala ay patuloy na hinahangaan O lupa kong hirang, o Inang kong Bayan Tayo ba’y ang mga walang kapaguran panaginip? Hanggang kailan tayo maaaring maidlip? Tayo ba’y ang mga hindi natutulog na batis? Hanggang saan tayo padadaluyin ng mga agos ng hinagpis? Tayo ba'y ang mga sigaw Sa kwebang walang alingawngaw? Hanggang kailan tayo magtitiis Sa 'di makatarungang ''Mga Bulong ng Hapis''. © 2018 Glen Castillo All Rights Reserved.
0
Jul 30, 2018
Jul 30, 2018 at 5:34 AM UTC
Mga Bulong ng Hapis
Bumalik tayo kung saan... Paano nga ba nagsimula? Nagsimulang ang mga pangamba ko ay mawala, nagsimulang pangamba ay mapalitan ng pag-asa't pagtitiwala. Mga pagluha sa aking mata, ay tila naglaho na Napalitan ng pagtawa, lumbay ay lumisan na. Paano nga ba nagsimula? Mamuhay nang kasama ka Sa mga araw na kapiling ka—- bawat araw ay puno ng galak at pagsinta. Tinuruan mo akong, mamuhay nang may saya Pait ng kahapon ay naitapon na, mula nang ikaw ang makasama ko, sinta. Samahang walang papantay, punung-puno ng buhay! Pag-aalaga ay damang-dama, suporatado ang isa't-isa. Paano nga ba nagsimula? Malalim na pinagsamahan Masasayang ala-ala, na tila hindi maaantala—-     ng kahit anong problema, sa atin man ay naka-amba Magkahawak mga kamay, tayo ay hindi bibitaw. Mga gala at lakad natin, na minsan ay biglaan pa Mga oras na hindi natin alam, kung paano napagkasya. Basta't alam nating... tayo ay masaya—- kahapon man o ngayon, at kahit na bukas pa! Ngunit dumating ang panahon, tayo'y sinubok na ng pagkakataon Masasaya nating bukas ay nagsimula na ngang kumupas Hindi alam kung paano, tayo'y biglang nagbago Tila nalagas na puno, hindi na lumago. Akala ko ba ikaw ay "KASAMA?" Hindi lang kaibigan o basta-bastang kasintahan Kasama sa lungkot at pighati, kasiyahang hindi mawari Pagkatalo man o pagkapanalo—- tayo pa rin ang magwawagi. At ngayon... Bumalik tayo kung saan... Paano nga ba nagsimula? Nagsimulang mawala ang paniniwala na tayo ay para sa isa't-isa Nagsimulang matalo sa digmaan at piniling wag na lumaban? Nagsimulang maglaho ang mga katagang "mahal kita" Nagsimulang magbulag-bulagan sa katotohanang b a k a   t a y o  a y  p w e d e   p a ? Isip at damdamin ay di makaunawa Hirap pagalingin ang sugat na sariwa Sugat na iwan ng ating pinagsamahan Pinagsamahan na akala ko ay aabot sa simbahan Paano nga ba nagsimula? Paano at kailan nagsimula? Nagsimulang matapos ang ating pagmamahalan? Kahit kailan pinangarap ko, maging ikaw at ako—- hanggang sa dulo Paano mangangarap kung ako ay gising na? Gising sa katotohanan na tayo ay w a l a  n a? © LMLB
0
Jan 16, 2019
Jan 16, 2019 at 9:02 AM UTC
Paano Ba Nagsimula
Bumalik tayo kung saan... Paano nga ba nagsimula? Nagsimulang ang mga pangamba ko ay mawala, nagsimulang pangamba ay mapalitan ng pag-asa't pagtitiwala. Mga pagluha sa aking mata, ay tila naglaho na Napalitan ng pagtawa, lumbay ay lumisan na. Paano nga ba nagsimula? Mamuhay nang kasama ka Sa mga araw na kapiling ka—- bawat araw ay puno ng galak at pagsinta. Tinuruan mo akong, mamuhay nang may saya Pait ng kahapon ay naitapon na, mula nang ikaw ang makasama ko, sinta. Samahang walang papantay, punung-puno ng buhay! Pag-aalaga ay damang-dama, suporatado ang isa't-isa. Paano nga ba nagsimula? Malalim na pinagsamahan Masasayang ala-ala, na tila hindi maaantala—-     ng kahit anong problema, sa atin man ay naka-amba Magkahawak mga kamay, tayo ay hindi bibitaw. Mga gala at lakad natin, na minsan ay biglaan pa Mga oras na hindi natin alam, kung paano napagkasya. Basta't alam nating... tayo ay masaya—- kahapon man o ngayon, at kahit na bukas pa! Ngunit dumating ang panahon, tayo'y sinubok na ng pagkakataon Masasaya nating bukas ay nagsimula na ngang kumupas Hindi alam kung paano, tayo'y biglang nagbago Tila nalagas na puno, hindi na lumago. Akala ko ba ikaw ay "KASAMA?" Hindi lang kaibigan o basta-bastang kasintahan Kasama sa lungkot at pighati, kasiyahang hindi mawari Pagkatalo man o pagkapanalo—- tayo pa rin ang magwawagi. At ngayon... Bumalik tayo kung saan... Paano nga ba nagsimula? Nagsimulang mawala ang paniniwala na tayo ay para sa isa't-isa Nagsimulang matalo sa digmaan at piniling wag na lumaban? Nagsimulang maglaho ang mga katagang "mahal kita" Nagsimulang magbulag-bulagan sa katotohanang b a k a   t a y o  a y  p w e d e   p a ? Isip at damdamin ay di makaunawa Hirap pagalingin ang sugat na sariwa Sugat na iwan ng ating pinagsamahan Pinagsamahan na akala ko ay aabot sa simbahan Paano nga ba nagsimula? Paano at kailan nagsimula? Nagsimulang matapos ang ating pagmamahalan? Kahit kailan pinangarap ko, maging ikaw at ako—- hanggang sa dulo Paano mangangarap kung ako ay gising na? Gising sa katotohanan na tayo ay w a l a  n a? © LMLB
Continue reading...
50
Natandaan ko ang mga tawa **** ‘di natatapos, At ang mga pang-aasar **** ‘di maubos. Naiinis ako pero, “haha. Tawa na lang.” Hindi ko naman inaasahang May muling bubulaklak ulit sa aking puso. Noong hinahawakan mo pa ako, Lagot na naman ang aking damdamin. Ikaw na ang laging nasa isipin. Pero... May minamahal na rin ako. Bakit ngayon may lungko’t galit ka? Sila ba ang rason at sa susunod ay ako. Sorry kung ako ang naging dahilan. Hindi ko sinasadya, iiyak-iyak ka na. Aaminin kong hindi ako sanay ‘Di ko rin man lang matanong kung, “Huy. Okay ka lang ba?” Halata naman sa mga mata mo Na hindi mo na talaga kaya. Ewan ko ba, ngiti mo lang ang hinahanap ko. ‘Di ko rin alam na iyon ang kailangan ko. Kaibigan lang naman pero bakit iba? Gusto kita patawanin ng patawanin... Para tumigil ang pagwawasak ng iyong damdamin. Kaibigan kong malakas at matapang, Alam kong lalaki ka pero hindi mo tinago, Ang mga damdamin **** ‘di naglalaho. Alam ko na baka isumbong mo ako, Sa aking lalaking iniirog. Pero kung alam ko lang ang rason ng mga tawa mo, Sigurado akong naibigay ko na iyon sa’yo. Yung mga pang-aasar mo para sa’kin na ‘di mo malimot, Nasa ulo ko, pinagtatawanan kong paikot-ikot. Malamang ay pinagtatawanan mo rin At sigurado akong gusto **** balikan. Magiging baliw ako, mapatawa ka lang, Nagugustuhan (na) kitang makasama, Pero mas maganda pang kaibigan na lang. Kasi pag nalaman **** “oo. Gusto kita,” Hala heto na naman... Aalis at iiwas ka na. Minsan ay nakakapagod rin maghabol Ng mga taong sa huli’y mabibigay ng hatol. Pero ‘di tayo aabot sa ganoon. Kalimutan mo na ang aking sinulat. Ito ay kabilang sa pagkakamali ng kahapon. Kahit “kuya” lang? Okay na. Haha. Kaibigan lang? Okay na. O lalaki kong best friend? Sapat na. Tandaan mo na lang na narito ako lagi, Para subukan na mapatawa ka kahit minsan. Sapat na, hanggang kaibigan lang.
0
Feb 28, 2018
Feb 28, 2018 at 6:10 AM UTC
Kaibigan Lang
Natandaan ko ang mga tawa **** ‘di natatapos, At ang mga pang-aasar **** ‘di maubos. Naiinis ako pero, “haha. Tawa na lang.” Hindi ko naman inaasahang May muling bubulaklak ulit sa aking puso. Noong hinahawakan mo pa ako, Lagot na naman ang aking damdamin. Ikaw na ang laging nasa isipin. Pero... May minamahal na rin ako. Bakit ngayon may lungko’t galit ka? Sila ba ang rason at sa susunod ay ako. Sorry kung ako ang naging dahilan. Hindi ko sinasadya, iiyak-iyak ka na. Aaminin kong hindi ako sanay ‘Di ko rin man lang matanong kung, “Huy. Okay ka lang ba?” Halata naman sa mga mata mo Na hindi mo na talaga kaya. Ewan ko ba, ngiti mo lang ang hinahanap ko. ‘Di ko rin alam na iyon ang kailangan ko. Kaibigan lang naman pero bakit iba? Gusto kita patawanin ng patawanin... Para tumigil ang pagwawasak ng iyong damdamin. Kaibigan kong malakas at matapang, Alam kong lalaki ka pero hindi mo tinago, Ang mga damdamin **** ‘di naglalaho. Alam ko na baka isumbong mo ako, Sa aking lalaking iniirog. Pero kung alam ko lang ang rason ng mga tawa mo, Sigurado akong naibigay ko na iyon sa’yo. Yung mga pang-aasar mo para sa’kin na ‘di mo malimot, Nasa ulo ko, pinagtatawanan kong paikot-ikot. Malamang ay pinagtatawanan mo rin At sigurado akong gusto **** balikan. Magiging baliw ako, mapatawa ka lang, Nagugustuhan (na) kitang makasama, Pero mas maganda pang kaibigan na lang. Kasi pag nalaman **** “oo. Gusto kita,” Hala heto na naman... Aalis at iiwas ka na. Minsan ay nakakapagod rin maghabol Ng mga taong sa huli’y mabibigay ng hatol. Pero ‘di tayo aabot sa ganoon. Kalimutan mo na ang aking sinulat. Ito ay kabilang sa pagkakamali ng kahapon. Kahit “kuya” lang? Okay na. Haha. Kaibigan lang? Okay na. O lalaki kong best friend? Sapat na. Tandaan mo na lang na narito ako lagi, Para subukan na mapatawa ka kahit minsan. Sapat na, hanggang kaibigan lang.
Continue reading...
50
Maganda ka pa rin. Kahit lagas ang halos lahat ng iyong ngipin at pilas ang maganda **** pisngi. Maganda ka pa rin. Kahit hirap na kitang makilala. Kahit hindi ko na makita ang ngiting dati ay para sa akin. Maganda ka pa rin, aking asawa. Magandang, maganda ka pa rin sa aking paningin, mahal kong asawa. Bigla ko tuloy naaalala, noong hindi pa tayo magkakilala. Palagi kita tinitignan. Mula sa malayo. Sa likod ng mga streamer. Sa likod ng mga banner. Parang stalker. Tinitignan kita. Kaya naman parang umaakyat sa hagdanan ang aking kaligayahan nang ikaw ay magpasyang mag-fulltime. Nang tanggapin mo ang aking laking-bukid na pag-ibig, At mas lalo, siyempre nang ikasal tayo sa opisina ng KOMPRA. Pero, mahal na kasama, ngayong gabi, ibig sana kitang sarilinin. Tayo lang sana ng mga anak natin. Pwede bang kahit ngayong gabi ay maipagdamot ka namin? Pwede bang dito ka muna sa amin? Oo, alam ko, di mo iyon nanaisin. Sasabihin mo pihado, sigurado. Pamilya mo rin sila- manggagawa, magsasaka, mga kasama. Kaya't kasama nila, bubuhayin ko ang iyong alaala. Bubuhayin namin ang iyong mga alaala. Ang huling araw na ikaw ay nakasama. Ang huling text message na iyong pinadala. Ang iyong mga aral at mga hamon. At batid naming lahat saan ka man naroroon. Tiyak namin san ka man naroroon. Tumatawa ka nang malakas, tinatawanan mo ang mga ungas. Mga ungas sila. Bigo sila. Epic fail sila. Nabigo silang ika'y patahimikin. Nabigo silang pag-aaklas natin ay pahupain. Akala nila nagwakas, Pero tumutupok pa rin ang sinindihan **** ningas. At sa muling pagbalikwas ng malayang bukas. I-aabot natin sa tarangkahan ng kanilang mga kaluluwa ang wakas.
0
Aug 2, 2015
Aug 2, 2015 at 1:00 PM UTC
Maganda Ka Pa Rin, Kasama
Maganda ka pa rin. Kahit lagas ang halos lahat ng iyong ngipin at pilas ang maganda **** pisngi. Maganda ka pa rin. Kahit hirap na kitang makilala. Kahit hindi ko na makita ang ngiting dati ay para sa akin. Maganda ka pa rin, aking asawa. Magandang, maganda ka pa rin sa aking paningin, mahal kong asawa. Bigla ko tuloy naaalala, noong hindi pa tayo magkakilala. Palagi kita tinitignan. Mula sa malayo. Sa likod ng mga streamer. Sa likod ng mga banner. Parang stalker. Tinitignan kita. Kaya naman parang umaakyat sa hagdanan ang aking kaligayahan nang ikaw ay magpasyang mag-fulltime. Nang tanggapin mo ang aking laking-bukid na pag-ibig, At mas lalo, siyempre nang ikasal tayo sa opisina ng KOMPRA. Pero, mahal na kasama, ngayong gabi, ibig sana kitang sarilinin. Tayo lang sana ng mga anak natin. Pwede bang kahit ngayong gabi ay maipagdamot ka namin? Pwede bang dito ka muna sa amin? Oo, alam ko, di mo iyon nanaisin. Sasabihin mo pihado, sigurado. Pamilya mo rin sila- manggagawa, magsasaka, mga kasama. Kaya't kasama nila, bubuhayin ko ang iyong alaala. Bubuhayin namin ang iyong mga alaala. Ang huling araw na ikaw ay nakasama. Ang huling text message na iyong pinadala. Ang iyong mga aral at mga hamon. At batid naming lahat saan ka man naroroon. Tiyak namin san ka man naroroon. Tumatawa ka nang malakas, tinatawanan mo ang mga ungas. Mga ungas sila. Bigo sila. Epic fail sila. Nabigo silang ika'y patahimikin. Nabigo silang pag-aaklas natin ay pahupain. Akala nila nagwakas, Pero tumutupok pa rin ang sinindihan **** ningas. At sa muling pagbalikwas ng malayang bukas. I-aabot natin sa tarangkahan ng kanilang mga kaluluwa ang wakas.
Continue reading...
43
May mali sa nangyayare sa buhay ko. Bakit nagiisa lang ako? Tama ba tong ginagawa ko? Ginagawa kong dahilan yung pagkawala mo. Ganito ba dapat ang maramdaman ko? Para akong matutuluyan sa kahibangan ko. Isang pitik pa, isang kanta, isang malupit na alala. Kung matitimbang lang ang luha, siguro aabot na yung akin sa tonelada. Nakakatawa. Wala atang makakatapat sa narating nating dalawa. Hindi ko gusto tong estado na to. Ayokong kalimutan lahat ng masayang alaala. Sa lahat ng pagkakataon na namuhay ako magisa. Para sa lahat ng sama ng loob na sumabog at di ko natantya. Sa lahat ng gawain mo na anlakas magpaasa. *Yung ngiti **** tagilid pero nadadale pa din ako.* Yung balbas mo na ambilis tumubo. *Sa dalawang pusa na palagi **** alaga.* Nung mga oras na kailangan ko ng kasama tapos di ka nawala. Sa katangahan at kababawan ko na naniniwala na nandyan ka pa. Para sa lahat ng sakit na kailangan ko daanan mag isa. Lahat ng dating tropa na di na nakakakilala. Nakataas ang kamao ko pero nakaangat yung daliri sa gitna. Minsan ang sarap mawalan ng pakialam, ng pakiramdam. Yung mamuhay na parang dumaan ka lang. Ang sakit magmahal tapos sasaktan ka lang. Ang sakit magmahal tapos iiwan ka lang. Di ako galit sayo. Di kita papa salvage sa kanto. Di ko ipagkakalat kung san kiliti mo. Gusto ko lang mabawasan yung sakit na nararamdaman ko. Kasi isang taon na, ikaw pa rin laman ng poetry page ko. Sana isang beses makita ko na lang na masaya na tayo pareho. Yung tipong pag naalala kita, nakangiti ako nagkekwento. Ang hirap nga pala talagang kalimutan. *Yung minsan may taong kumilala sayo bukod sa sarili **** magulang.* Ang hirap umasa na may dadating pang iba. Ang sakit na kasi nung minsang binigay mo yung puso mo sa kanya pero iniwan ka din nya. Kanya kanyang dahilan, kanya kanyang pinaglalaban. Kung di din naman tayo magkasama sa huli bakit kailangan pa natin pagusapan. Nalulungkot ako, di ko itatanggi. Pakiiwasan mo na lang mag post na masaya ka palagi. Matagal pa siguro to maghihilom. Nakakaawa yung susunod kasi naka kandado na yung puso kong mamon. Yun ay kung meron pang susunod.
0
Mar 13, 2017
Mar 13, 2017 at 10:41 AM UTC
Flip-ino
May mali sa nangyayare sa buhay ko. Bakit nagiisa lang ako? Tama ba tong ginagawa ko? Ginagawa kong dahilan yung pagkawala mo. Ganito ba dapat ang maramdaman ko? Para akong matutuluyan sa kahibangan ko. Isang pitik pa, isang kanta, isang malupit na alala. Kung matitimbang lang ang luha, siguro aabot na yung akin sa tonelada. Nakakatawa. Wala atang makakatapat sa narating nating dalawa. Hindi ko gusto tong estado na to. Ayokong kalimutan lahat ng masayang alaala. Sa lahat ng pagkakataon na namuhay ako magisa. Para sa lahat ng sama ng loob na sumabog at di ko natantya. Sa lahat ng gawain mo na anlakas magpaasa. *Yung ngiti **** tagilid pero nadadale pa din ako.* Yung balbas mo na ambilis tumubo. *Sa dalawang pusa na palagi **** alaga.* Nung mga oras na kailangan ko ng kasama tapos di ka nawala. Sa katangahan at kababawan ko na naniniwala na nandyan ka pa. Para sa lahat ng sakit na kailangan ko daanan mag isa. Lahat ng dating tropa na di na nakakakilala. Nakataas ang kamao ko pero nakaangat yung daliri sa gitna. Minsan ang sarap mawalan ng pakialam, ng pakiramdam. Yung mamuhay na parang dumaan ka lang. Ang sakit magmahal tapos sasaktan ka lang. Ang sakit magmahal tapos iiwan ka lang. Di ako galit sayo. Di kita papa salvage sa kanto. Di ko ipagkakalat kung san kiliti mo. Gusto ko lang mabawasan yung sakit na nararamdaman ko. Kasi isang taon na, ikaw pa rin laman ng poetry page ko. Sana isang beses makita ko na lang na masaya na tayo pareho. Yung tipong pag naalala kita, nakangiti ako nagkekwento. Ang hirap nga pala talagang kalimutan. *Yung minsan may taong kumilala sayo bukod sa sarili **** magulang.* Ang hirap umasa na may dadating pang iba. Ang sakit na kasi nung minsang binigay mo yung puso mo sa kanya pero iniwan ka din nya. Kanya kanyang dahilan, kanya kanyang pinaglalaban. Kung di din naman tayo magkasama sa huli bakit kailangan pa natin pagusapan. Nalulungkot ako, di ko itatanggi. Pakiiwasan mo na lang mag post na masaya ka palagi. Matagal pa siguro to maghihilom. Nakakaawa yung susunod kasi naka kandado na yung puso kong mamon. Yun ay kung meron pang susunod.
Continue reading...
44
Ito na naman tayo. Parehong sitwasyon, ngunit ibang pangyayari. Walang nakakaakala satin na aabot ulit tayo dito. Nagmahal ako ng babaeng hindi na ko pwede mahalin muli dahil sa mali ang panahon. Saka na lang din naman ako natauhan na maling ito ang aking naging desisyon. Siguro nga mali na muli kitang minahal ng mas higit pa sa aking inaakala. Hindi naman kita masisi kung siya talaga ang iyong pipiliin. Sino nga ba naman ako? Pinili ko na lang na sabihing mamahalin pa rin kita kahit hindi ako mapasaiyo. Kakayanin kong maging masaya ka sa piling niya. Hahayaan kita maging masaya habang onti onting namamatay ang mga rosas na nais kong ialay sa iyo. Hahayaan kitang maging masaya Habang sinasakal ako Ng inyong mahihigpit na yakap. Hahayaan kitang maging masaya Habang nasusunog ako Sa init ng inyong pagtitingan. Gusto kita maging masaya 'wag mo lang sana sa'kin ipakikita. Gusto kita maging masaya 'wag mo lang sana sa'kin ipamumukha. Gusto kita maging masaya *pero 'wag mo sana ipaparamdam na mas minahal mo siya.* Akala ko'y tanggap ko na ang katotohanan. Hindi ako ang iyong tunay na mahal. Hindi ako ang nais **** makasama. Hindi ako. Hindi ako. Hindi ako nanininiwala na hanggang dito na lang ito. Dahil umasa muli ako Noong hinalikan kita At sinabi **** "tumigil ang puso ko" Umasa muli ako noong tinitigan mo ko Sabay sabing "alam ko ang gusto ko" Na ako ang pinili **** isama sa iyong paguwi noong araw din na nakasama mo siya. Sa walong beses Na sinabi ko sayong "mahal kita" Pakiramdam ko'y Walong beses muli akong binuhay. Walong beses kong narinig ang mga anghel kasabay ng iyong pagsasalita. Sa bawat halik mo na dumampi sa aking mga labi, naramdaman ko ang iyong nasabi. "Alam ko ang gusto ko" Alam ko ang gusto ko, At 'yon ay ikaw. Habang magkadikit ang ating katawan, tumigil ka pansamantala. Tinitigan ko lang ang iyong mga mata na tila tinatawag ako ng mga ito. Ng bigla **** sabihin, "Kakayanin na kaya natin ngayon?" Wala ng ibang pumasok sa isip ko kundi, ayoko ng palagpasin ang pagkakataon na ito. Kusang lumabas sa aking mga bibig ang mga salitang, "Kakayanin na natin ngayon. Pipilitin natin. Hindi kita iiwan. Hindi na muli kita iiwan." Alam kong ito ang gusto ko. *June 23, 2015 11:56 am*
0
Jun 25, 2015
Jun 25, 2015 at 8:23 PM UTC
Alam ko
Ito na naman tayo. Parehong sitwasyon, ngunit ibang pangyayari. Walang nakakaakala satin na aabot ulit tayo dito. Nagmahal ako ng babaeng hindi na ko pwede mahalin muli dahil sa mali ang panahon. Saka na lang din naman ako natauhan na maling ito ang aking naging desisyon. Siguro nga mali na muli kitang minahal ng mas higit pa sa aking inaakala. Hindi naman kita masisi kung siya talaga ang iyong pipiliin. Sino nga ba naman ako? Pinili ko na lang na sabihing mamahalin pa rin kita kahit hindi ako mapasaiyo. Kakayanin kong maging masaya ka sa piling niya. Hahayaan kita maging masaya habang onti onting namamatay ang mga rosas na nais kong ialay sa iyo. Hahayaan kitang maging masaya Habang sinasakal ako Ng inyong mahihigpit na yakap. Hahayaan kitang maging masaya Habang nasusunog ako Sa init ng inyong pagtitingan. Gusto kita maging masaya 'wag mo lang sana sa'kin ipakikita. Gusto kita maging masaya 'wag mo lang sana sa'kin ipamumukha. Gusto kita maging masaya *pero 'wag mo sana ipaparamdam na mas minahal mo siya.* Akala ko'y tanggap ko na ang katotohanan. Hindi ako ang iyong tunay na mahal. Hindi ako ang nais **** makasama. Hindi ako. Hindi ako. Hindi ako nanininiwala na hanggang dito na lang ito. Dahil umasa muli ako Noong hinalikan kita At sinabi **** "tumigil ang puso ko" Umasa muli ako noong tinitigan mo ko Sabay sabing "alam ko ang gusto ko" Na ako ang pinili **** isama sa iyong paguwi noong araw din na nakasama mo siya. Sa walong beses Na sinabi ko sayong "mahal kita" Pakiramdam ko'y Walong beses muli akong binuhay. Walong beses kong narinig ang mga anghel kasabay ng iyong pagsasalita. Sa bawat halik mo na dumampi sa aking mga labi, naramdaman ko ang iyong nasabi. "Alam ko ang gusto ko" Alam ko ang gusto ko, At 'yon ay ikaw. Habang magkadikit ang ating katawan, tumigil ka pansamantala. Tinitigan ko lang ang iyong mga mata na tila tinatawag ako ng mga ito. Ng bigla **** sabihin, "Kakayanin na kaya natin ngayon?" Wala ng ibang pumasok sa isip ko kundi, ayoko ng palagpasin ang pagkakataon na ito. Kusang lumabas sa aking mga bibig ang mga salitang, "Kakayanin na natin ngayon. Pipilitin natin. Hindi kita iiwan. Hindi na muli kita iiwan." Alam kong ito ang gusto ko. *June 23, 2015 11:56 am*
Continue reading...
90
Ang pasan na krus ay simbolo ng walang humpay na pagmamalupit Nang naipako sa kahoy, sa timog dumaloy ang aurora Nagsilaglagan ang mataas na densidad na luha Nalusaw na esperansa ay hindi madadampot Nakakawala sa palad kung kuyumin Inipon ang likido na tumilamsik Sa bahay ay alumpihit Sino magsasagip kung patay na Ang kalansay ay huwag na galawin Aabot sa kabanata na malansag maging ang luningning at tumihaya sa burol ng pagrayos Ang siwang ng kahon ay singawan ng hinga Nalumbay ang pipit sa lilim ng Balete Nahira sa musika na inawit Hiningi na sumakabilang buhay na Inakala na may kasagutan sa mga tanong Sa kwentong ito ipinapakilala ang pag-ibig sa isang tao Ibubunyag ng kwento ang walang paalam na pag-iwan Layas na bulalakaw ay panhiling na bituin
0
Dec 26, 2018
Dec 26, 2018 at 6:31 PM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #31
akoy isang lalaking hindi madasalin hiniling sa diyos na ikay mapasakin handa sa ano mang ating tahakin pangako na ang lahat ay ating kakayanin tulang puno ng pagmamahal nililikha nagmula sa puso lahat ng mga salita ngunit kaakibat ng salita ang gawa kahit ano mangyari hindi magsasawa handang magbago ang tulad kong tarantado patunayan lang na hindi isang gago sadyang mamahalin ka ng buong buo mula nang ikay mahalin handang magbago isang binibining kumbagay mala-sining minimithing mapapunta sa aking piling mapaano ibibigay lahat ng hiling pangarap ikay katabi sa bawat gising sa bawat kwento mo na puno ng pighati gagawin ang lahat para ikay ngumiti mga kwentuhan na umaabot ng gabi ang pag-ibig sayo ay lalong tumitindi marapatin na bigyan ng pagkakataon pag-ibig sayo aabot habang panahon akoy nagbago at handa ng patunayan ikaw ang mahal mula noon hanggang ngayon marami man kontra sa ating pagsasama handa ng patunayan na ito ang tama ang kasiyahan ay laging ipapadama papalitan ng saya lahat ng drama siguradong sayo ay hindi nagkamali ikaw talaga ang minahal at pinili mga oras na kasama ka di mapakali akoy handang mag-antay sayo basta palli tutuparin ang pangakong di ka sasaktan ano man ang mangyari di kita iiwan siguradong ikaw lang ang paglalaanan ng tunay na pagmamahal magpakailanman ibibigay lahat ng iyong pangangailangan mapa gamit o prutas maliban sa pakwan susuportahan ka kahit anong larangan ipaparamdam tunay na pagmamahalan pinakaminahal marahil ay ikaw kagandahan tilay mga perlas na hikaw pagmasdan at marahil ikay masisilaw iyong kausapin paniguradong siya'y sabaw marahil ito na ang aking huling saknong handang maghintay sa sagot mo sa aking tanong paumanhin sa tula kong usad pagong paninidigan ko lahat hanggang sa kabaong
0
Sep 2, 2019
Sep 2, 2019 at 7:47 AM UTC
bem
akoy isang lalaking hindi madasalin hiniling sa diyos na ikay mapasakin handa sa ano mang ating tahakin pangako na ang lahat ay ating kakayanin tulang puno ng pagmamahal nililikha nagmula sa puso lahat ng mga salita ngunit kaakibat ng salita ang gawa kahit ano mangyari hindi magsasawa handang magbago ang tulad kong tarantado patunayan lang na hindi isang gago sadyang mamahalin ka ng buong buo mula nang ikay mahalin handang magbago isang binibining kumbagay mala-sining minimithing mapapunta sa aking piling mapaano ibibigay lahat ng hiling pangarap ikay katabi sa bawat gising sa bawat kwento mo na puno ng pighati gagawin ang lahat para ikay ngumiti mga kwentuhan na umaabot ng gabi ang pag-ibig sayo ay lalong tumitindi marapatin na bigyan ng pagkakataon pag-ibig sayo aabot habang panahon akoy nagbago at handa ng patunayan ikaw ang mahal mula noon hanggang ngayon marami man kontra sa ating pagsasama handa ng patunayan na ito ang tama ang kasiyahan ay laging ipapadama papalitan ng saya lahat ng drama siguradong sayo ay hindi nagkamali ikaw talaga ang minahal at pinili mga oras na kasama ka di mapakali akoy handang mag-antay sayo basta palli tutuparin ang pangakong di ka sasaktan ano man ang mangyari di kita iiwan siguradong ikaw lang ang paglalaanan ng tunay na pagmamahal magpakailanman ibibigay lahat ng iyong pangangailangan mapa gamit o prutas maliban sa pakwan susuportahan ka kahit anong larangan ipaparamdam tunay na pagmamahalan pinakaminahal marahil ay ikaw kagandahan tilay mga perlas na hikaw pagmasdan at marahil ikay masisilaw iyong kausapin paniguradong siya'y sabaw marahil ito na ang aking huling saknong handang maghintay sa sagot mo sa aking tanong paumanhin sa tula kong usad pagong paninidigan ko lahat hanggang sa kabaong
Continue reading...
49
Di pa alam anong mangyayari, Sa planong pinag-isipang mabuti, Ano kaya ang magiging bunga, Ng aking mga huling pahina. Saan kaya aabot ang aking mga tula, Tatagos kaya sa puso mo ang damdamin kong ikinubli, Mararamdaman mo ba ang emosyon sa likod ng 'king tinig, Makakaabot kaya sa iyo aking binibini. Ang mensahe ko sana'y sapat, Magbunga sana ang aking pagkamatapat, Panalangin ko lamang na sana di maging salat, Ang laman nitong mga huli kong sulat. Kaya bahala na, bahala na, Bahala na ang Maykapal sa huling kabanata, Bahala na ang panginoon sa katapusan, Pati na sa darating na kinabukasan, Nitong kwentong nangyari nang di inaasahan.
0
Nov 9, 2017
Nov 9, 2017 at 4:29 AM UTC
Bahala na
Sa unang limang segundo, berde. Sabi mo mahal mo. Sige, andar. Sa susunod na dalawang segundo, dilaw. Magmabagal ka muna. Pagisipan mo kung tutuloy ka pa. Sa huling segundo, pula. Tigil na. Wala na. Maghintay ka nalang. Magiging berde rin ulit yan. Wag ka na mag-beating-the-red-light. Pagbabayarin ka pa ng pulis at sasabihin sa'yong, "Nakita mo namang dilaw na yung ilaw, 'di ba? Ba't tumuloy ka pa?" At ikaw naman 'tong nagbubulag bulagang sasabihing, "Akala ko po aabot pa ako." Akala mo lang. Akala mo kakayanin mo pa siyang habulin pero hindi na pala. Akala mo maaabutan mo pa siya pero nakalayo na siya. Akala mo. Akala mo lang. Pero mali ang iyong akala. Sana. Sana pala huminto ka na. Sana pala hindi mo na hinabol. Sana pala noong una palang, inalam mo na. Sana inalam mo na, na di ka na niya mahal. Kaya nung naging berde na yung ilaw, umandar na siya. Pero nung umapak ka na sa gas upang habulin siya, naging dilaw na yung ilaw. Sana doon palang, tumigil ka na. Sana doon palang, nagdahan-dahan ka na. Pula na 'yung ilaw. Tigil na. 'Wag mo nang pilitin pang habulin siya. Pero ito ang sinasabi ko sa'yo, Sa pagkakataong ito'y maging berde na muli, Wag **** hintaying maging pula ulit ito. Ang mga busina ng kotse sa iyong likod ang nagsasabi sayo, "Umandar ka na. Berde na ang ilaw. Ano pa ba ang ginagawa mo?" Umapak ka sa gas, hindi para sa kanya. Pero para sa sarili mo.
0
Oct 6, 2015
Oct 6, 2015 at 12:50 AM UTC
Ang Stoplight Sa May Intersection
Kape tayo. Ano ba ang gusto **** timpla? Yung naka 3-in-1 nga ba? Yung pangmabilisan at fixed na yung lasa? Yung pipili ka na lang, at ibubuhos mo lahat sa tasa kasi alam **** ganun na talaga at di na sya mag-iiba? Pwede rin yung sweet, Yung sa sobrang tamis, ngiti mo'y aabot sa langit pero di mo alam, sa ibang kamay na sya nakakapit. O kaya, yung purong-puro din? Yung matapang na at kaya kang gisingin sa katutuhanan na sa iba na sya nakatingin? Ano nga ba talaga gusto **** timpla? Eto, kape, asukal at iba pa. Ikaw na ang bahalang magtimpla. Dahan-dahan lang at 'wag madaliin, Bawat patak ay iyong lasapin. At sa tamang oras ay makukuha mo rin ang inaasam-asam ng iyung damdamin. Kahit matatagalan man ay ayos lang Kahit magkamali ay okay pa din naman, basta't makukuha mo yung lasang matagal mo nang inaasam-asam. At sa tamang panahon, yung mga tamis at paet ng kahapon ay hamak na magiging leksyon sa pagtimpla ng perpektong lasa. So ano, Tara kape?
0
Oct 11, 2019
Oct 11, 2019 at 8:31 AM UTC
Kape
100221 Nauuna pa tayo sa mga alitaptap Sa paggayak patungo sa dilim, At doon sa papag ay sabay-sabay nating iitiklop Ang ating mga paang napuno na ng alikabok Para lamang mag-“indian sit.” Ang ating mga halakhaka’y Nagmistulang musikang humihele Sa pandinig ng ating mga magulang At ito’y mangingibabaw sa liblib na tahanang Puno ng pagmamahal at pagmamalasakit. Tunay ngang payak ang ating pamumuhay — Tayo’y magsisilapit sa ginagawang liwanag ni Itay Mag-uunahan na parang sigurado na kung sino ang taya, Kung sino ang mag-aabot ng gas o posporo Sa tuwing naisasambit ang mga salitang, “Nak, paabot.” Nais sana nating hindi kumurap Pagkat tayo’y nakatututok habang pinagmamasdan Ang nagmimitsa’t nagniningas na apoy. At ito ang liwanag na aasahan nating Magbubuklod sa atin papalayo sa dilim At magkukulob sa nasasakupan Ng sinag ng ating mga paningin. Hindi na natin alintana Ang init na dumarampi sa ating mga balat At tayo’y mapupuno ng pagkamangha Sa liwanag na itinuring nating mahiwaga — Mahiwaga sa ating mga matang Walang ibang nais kundi magliwanag na. Hindi na rin natin namalayan ang bawat segundong lumilipas, Maging ang mga dahong kumukupas Sa paghimlay nito sa ating mga paanan. Panahon ay dumaraan ngunit hindi nang palihim; At panahon din ang susukli Sa mga alaalang nais nating manatili.
0
Oct 2, 2021
Oct 2, 2021 at 10:22 PM UTC
Sa Dulo ng Liwanag: Ang Mahiwagang Petromax
Kumpas ng hangin ay utos na supremo Sundan ang panuto Tumingala sa nag-aansikot na mga kerubin sindami ng nagsisilipiran na  gamu-gamo Hindi alam ang inaapakan nang naligaw sa sariling lugar Paese-ese kung lumakad ang sawi Galaw na parang binitawang hibla umiindak nang nagpatihulog Itulak sa bangin nang mahulog ang walang esensiyang kordero Nadadamay ang nagsisilapit Nagiging mababa ang atmospera, pumapailalim ang usok Ang nanlilibak sa pulubi sa kalsada Siya ay magiging sinuman sa kapanahunan Ituring paghaharap sa kawangis na katauhan Siya rin ang dukha Saan aabot ang bulyaw? Hipo ng sinag sa aplaya sa kalumbayan Pangangatal ng panga Namaos na awiting pambata
0
Dec 20, 2018
Dec 20, 2018 at 3:17 AM UTC
Ang Buhay sa Takipsilim #19
Para tayong nasa isang jeep, May iba't ibang pupuntahan. Mayroon doon sa malapit, sa kabilang kanto o sa dulo ng bayan. Hindi magkakakilala pero iisa lang ang layunin. Ang makarating sa pinaroroonan. Para tayong nasa isang jeep, May nagmamadali, may chill lang. Naghihintayan at nagmamasid... Kung sino ang unang magbabayad ng pamasahe. Kung kanino i-aabot ang pamasahe. Para tayong nasa isang jeep, Ayaw umupo sa pwesto malapit sa driver dahil may instant trabaho na agad Taga-abot. Taga-bigay. Kailangan sumigaw para marinig. Kumapit ng mabuti para hindi mahulog. Para tayong nasa isang jeep na walang ibang ginawa kundi ang makipagtitigan. Habang ang ating mga mata ay nag-uusap at nag-kikislapan. Para tayong nasa isang jeep na handa makipagsiksikan para lang makauwi. Habang ako, sayo ay wala ng espasyo . Kasya pa ako pero mas pinili **** pasabitin na lang ako. Na traffic lang tayo saglit bigla ka na lang pumara at sabay baba sa buhay ko. Na parang nakalimutan mo ilagay sa bag ang baon mo O kaya naman di ka sigurado sa direksyong patungo Hindi ko na nakita ang mukha mo dahil sa kapal ng usok na buga ng tambutso At hindi ko man lang naibalik sayo ang sukli mo, Nahawakan ang mga kamay mo at napigilang maglaho.
0
Aug 30, 2016
Aug 30, 2016 at 4:25 AM UTC
Unfare
"Pag-ibig ay darating sa'yo" sabi ng mga makata, Wari'y sa edad ko ang pag-ibig ay mahirap makita, Ilang beses nga bang kailangang sabihin? Talaga bang mapait ang dapat kong sapitin? Higit isang dekada na 'ko sa mundo ngunit ang pag-ibig ay 'di mahagilap, Ganito ba talaga ito kahirap? 'Di ko naisip na ito'y aabot pa sa ganito, 'Di ko napaghandaan at wari'y 'di napagtanto, Lingid sa aking kaalaman, Kaya 'di ko natandaan At mas lalong 'di ko napaghandaan, Ayaw na niya pala at matagal na niyang kinimkim, Ako'y nasugatan at nagdusa ng mataimtim, Sabi ni Inay: "Ba't ba wala kang dala? Ilang beses ko ba dapat sabihin na wag mo ng hahanapin ang wala?"
0
Aug 22, 2017
Aug 22, 2017 at 12:55 AM UTC
Wala
Kapag puso ang bumigkas, Hindi ito magpapatalo. Kapag puso ang bumigkas, Wala itong sinasanto. Kapag puso ang bumigkas, Ibibigay lahat ng gusto. Kapag puso ang bumigkas, Abot-langit kung magmahal ito. Kapag puso ang bumigkas, Matinding hinagpis ang lulukob dito. Kapag puso ang bumigkas, Asahan **** minsan kapag sinaktan, aabot sa pagpapatiwakal ito. Kapag puso ang bumigkas, Kailangan **** alagaan ito. Kapag puso ang bumigkas, Habambuhay kang mananatili rito.
0
Nov 20, 2016
Nov 20, 2016 at 11:51 AM UTC
Nang Bumigkas ang Puso
Walang kasiguraduhan, ako, sa'yo ay sumugal Nais ko ay kasiyahan, ngunit puso ko'y napagal Ilang taong maghihintay sa  ***b u o  **** pagmamahal?*** Ilang luha iaalay, para sa'yo aking mahal? Isipang puno ng pait, pusong puno ng pag-ibig Pagluha, saya, at galit, ano nga bang mananaig? Tagal ng pinagsamahan, ‘di madaling kalimutan Anong dapat asahan kung tayo'y nagkakasakitan? Wala na nga bang katapusan itong mga sisihan Magturuan sa kung sino ang dapat na parusahan Isa, dalawa, tatlo, ilang beses na nangyari ‘to? Aabot ba hanggang dulo, o mananatili dito? Ninais kong kalimutan, masakit na nakaraan Hangad ko ‘yong katapatan, tiwala ko'y alagaan! Ngunit ano bang gagawin, kung sya ay **di pa “raw” handa** Gusto bang ika'y hatawin pa upang ika'y magtanda? Mahal, alam ko namang ika’y tuluyang magbabago Sa ilang pagkakataon, sana’y wag akong mabigo Dahil ako ay tao lang, napapagod sa kalbaryo Puso kong nagtamo ng sugat, napuno na ng kalyo Naniniwala, na sa huli tayo'y ‘di mawawala Seryosohin lang sana itong aking mga babala Sa pag-ibig, tayo man ay magkaiba ng konteksto ‘Wag mo lang sana hayaan ang puso ko'y maging bato! © LMLB
0
May 17, 2018
May 17, 2018 at 3:40 AM UTC
Pagod Na
Bakit ikaw? I like the way that you smile. I like the way that you laugh. I like the way that you talk. I like the way that you walk. I dont just like the idea of you, I love the idea of you. I just like the way that you are. Last week, nung magkatabi yung phone namin sa HQ. May nagsabi sakin na, "relationship goals" DAW yung phone namin, kasi daw yung kanya, Duos tapos, saakin Ace. Magkasunod daw na ni-release ng Samsung, kumbaga sa Apple parang iPhone 5s yung kanya, saakin iPhone 4s. Haaaays daming alam :p Pano ba yan? Pang ilang araw at gabi ko na to, ikaw padin tumatakbo sa isip ko. I REALLY FEEL SO WEIRD. Pag dumating din yung araw na pinaka aantay ko, hindi na kita pag aantayin. Wala akong pake kung sabihin nilang napaka bilis, i would really say, YES. Because, I can feel it. That there's something about you, wala naman yun sa kung gaano ka katagal manligaw eh diba? Eto yung kung hanggang saan kayo aabot at gaano ka tagal. Sige na, sasanayin ko nalang yung sarili ko. Ako nalang ulit mag aadjust. Sasanayin ko nalang yung sarili ko, na di ka kausap ng pangmatagalan. Pero, sana kumakain ka sa tamang oras at di ka nagpupuyat. Baka magkasakit ka sa pinaggagagawa mo nyan, di ko pa naman kakayanin pag di kita nakikita ng ilang araw. Kita mo naman every weekends, nag bbreakdown ako at laging puro emotional outburst kung hindi sa twitter, dito. Kasi sobrang miss na miss na talaga kita. Gusto kong mabasa mo to, pero wag muna ngayon. Nahihiya pa ko sayo. Alam mo minsan naiinis nga ko sa sarili ko eh kasi, mahiyain ka, tapos nahihiya ako.. Saan hahantong to? Ayoko ding dumadating tayo dun sa part na wala na tayong topic, kasi ayokong nabobored ka. Gusto ko pa naman na lagi kang nakangiti kahit malayo tayo sa isat isa at di tayo magkasama. Goodnight, Jon Ray. I love you.
0
Sep 26, 2015
Sep 26, 2015 at 1:25 PM UTC
12:47 AM
Bakit ikaw? I like the way that you smile. I like the way that you laugh. I like the way that you talk. I like the way that you walk. I dont just like the idea of you, I love the idea of you. I just like the way that you are. Last week, nung magkatabi yung phone namin sa HQ. May nagsabi sakin na, "relationship goals" DAW yung phone namin, kasi daw yung kanya, Duos tapos, saakin Ace. Magkasunod daw na ni-release ng Samsung, kumbaga sa Apple parang iPhone 5s yung kanya, saakin iPhone 4s. Haaaays daming alam :p Pano ba yan? Pang ilang araw at gabi ko na to, ikaw padin tumatakbo sa isip ko. I REALLY FEEL SO WEIRD. Pag dumating din yung araw na pinaka aantay ko, hindi na kita pag aantayin. Wala akong pake kung sabihin nilang napaka bilis, i would really say, YES. Because, I can feel it. That there's something about you, wala naman yun sa kung gaano ka katagal manligaw eh diba? Eto yung kung hanggang saan kayo aabot at gaano ka tagal. Sige na, sasanayin ko nalang yung sarili ko. Ako nalang ulit mag aadjust. Sasanayin ko nalang yung sarili ko, na di ka kausap ng pangmatagalan. Pero, sana kumakain ka sa tamang oras at di ka nagpupuyat. Baka magkasakit ka sa pinaggagagawa mo nyan, di ko pa naman kakayanin pag di kita nakikita ng ilang araw. Kita mo naman every weekends, nag bbreakdown ako at laging puro emotional outburst kung hindi sa twitter, dito. Kasi sobrang miss na miss na talaga kita. Gusto kong mabasa mo to, pero wag muna ngayon. Nahihiya pa ko sayo. Alam mo minsan naiinis nga ko sa sarili ko eh kasi, mahiyain ka, tapos nahihiya ako.. Saan hahantong to? Ayoko ding dumadating tayo dun sa part na wala na tayong topic, kasi ayokong nabobored ka. Gusto ko pa naman na lagi kang nakangiti kahit malayo tayo sa isat isa at di tayo magkasama. Goodnight, Jon Ray. I love you.
Continue reading...
16
"Ang pagmamahal ko sa iyo ay kasing init ng bawat pagsikat ng araw. Ngunit kapag ako ay iyong sinaktan, asahan **** hindi mo na masisilayan ang paglubog ng araw." Sa isang sikat na resort sa Laiya, Batangas napagkasunduan ng magkakaibigang sina Adlaw, Bulan, Amihan, Machete, at Tawa-Tawa upang alalahanin at damhin ang buhay probinsiya. Halos limang taon na rin ang nakalipas nang huli silang nakauwi sa kani-kanilang probinsiya. At dahil sa iisang kompanya lamang sila nagtatrabaho sa Makati ay sa isang lugar na lang din nila napagdesisyunang magliwaliw. Iyon nga lang ay isang araw lang ang common day off na mayroon sila, kaya lulubusin din nila ang isang araw upang magtampisaw sa karagatan. Nasa iisang kompanya lang sila nagtatrabaho na kung tawagin ay Cliffhanger Outsourcing Center, pero magkakaiba ang araw ng kanilang day off. Sina Adlaw at Bulan ay mag-ka-teammate na kung saan ay miyerkules at huwebes ang araw na wala silang pasok habang ang tatlo na sina Amihan, Machete at Tawa-Tawa ay Huwebes at Biyernes naman ang araw na walang pasok. Sakay ng isang van na ang may-ari ay si Machete, dere-deretso na silang bumiyahe. Madaling araw pa lang ay agad na silang umalis. Kapag maluwag ang daloy ng trapiko ay aabot lamang ng isang oras at kalahati ang biyahe patungong Laiya, Batangas.
0
Jul 9, 2018
Jul 9, 2018 at 2:58 AM UTC
Black Satur-Death
Nasa gitna ka ng daan nang biglang bumuhos ang malakas na ulan. Walang dalang payong o pangtalukbong. Alam mo ng darating pero iyo lamang hinayaan. Kaya naman hindi ka na nagdalawang-isip at ako'y ginawang hintayan. Dahil alam **** ako yung pinakamalapit. Sa bigat ng mga pasanin mo na aking binitbit. Ang tatanggap at yayakap sayo ng napakahigpit. Ikaw ay ginaw na ginaw kaya sumilong at nagpainit. Wala ka nang iba pa na pwedeng puntahan kundi sa akin. Sarili mo lang ang inisip mo na wag sanang mabasa. Binalewala mo ang weather forecast ni kuya kim. Inaakalang aabot ka sa bahay ng ligtas at hindi nababasa. Ganon lang naman ka-simple yung ideya diba? Ako yung boring na kwento at ikaw yung pinakamagandang bida. Nilimot na parang posporo na pagkatapos sindihan ay naging abo. Isa lang naman akong waiting shet sayo... Shet, mali! Waiting shed sa buhay **** parang bagyo sa sobrang labo.
0
Oct 1, 2016
Oct 1, 2016 at 8:20 PM UTC
low pressure ar―ay
Nakakatawa isipin na sinubukan natin mangahas sa maiksing oras, tumaya sa natatanaw na dulo, at maniwala sa pangitain ng bukas. Pero, Mahal, hahayaan ko na ang mundo at pagbibigyan itong manalo. Bulsa ang sagot sa mga tanong na walang katiyakan kung saan aabot. Kabilang ang mga gusot na sa panaginip na lang maitutuwid. Sa panaginip, sa tabi mo gigising. Sa paggising, ibubulong na lang ang hiling. Dahil kahit ulit-ulit natin ang lahat, baliktarin man ang aking unan, sagutin man ang mga natitirang palaisipan, at kahit manatili man saglit, hindi magdadalawang-isip na dayain tayo ng langit. Ngunit, kung sakaling malinlang ko ang taas magsisimula muli ta'yo sa bagong espasyo na ta'yong dalawa lamang ang huhulma ng bukas. Kung saan walang pwersang hihila. Kung saan, Mahal, katabi ka paggising tuwing umaga.
0
Dec 3, 2019
Dec 3, 2019 at 11:31 PM UTC
Dinaya ng Langit