Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"nagsisimula" poems
Dalawang taon na ang nakalipas Ang aking unang nakitang liwanag, Isang liwanag na ako’y nasilaw At nahimala sa ‘king natagpuan, Ang ilaw na ito ay mahalaga, Mas mahalaga pa sa milyong pera, At hindi ko ito inaakala Na ito pala’y aking makikita, Isang araw ako ay may tiwala, May tiwala na magiging akin s’ya, Itong tiwala ay isang tadhana, Tadhanang ika’y mapapahimala, Itong ilaw ay aking binitawan, At pinagpalit sa ibang liwanag, At ito ay aking napagsisihan, At bumalik sa ‘king unang liwanag, Nung ako ay nakabalik sa ilaw Hindi ko ulit ito mabibitaw, At ang aking problema ay gumaan At hindi ko ulit ito iiwan Ang tula na ito ay maliwanag At di kailangan ng paliwanag, Itong tula ay isang kwento lamang At ito ay nagsisimula palang, Kapag ako’y na sa gitna ng dilim Ikaw ay nandoon para saakin, Para ako ay kumintab sa dilim Tuwing ang araw ay ‘sang makulimlim, Ako’y natutuwa sa ‘yong itsura Tuwing ikaw ay naging masaya, Pati ako ay nagiging masaya Ang iyong saya ay nakakahawa, Kung ika’y nakita kong nakangiti Ang damdamin ko ay gustong ngumiti, At maraming taong gustong humingi Nang iyong tuwa sa iyong pagngiti, Dahil sa’yo, hindi ko mapigilan Na tumingin sa iyong kagandahan, Na hindi ko kayang makalimutan Ang kagandahan na ‘king minamasdan, Sa ‘yong ugali ay ‘king nagustuhan Dahil sa iyong pagka-orihinal, At sa ‘yong magandang kaugalian Na di kayang magaya ng sinuman, Ang iyong mata ay isang bituin Dahil sila ay magandang titigin, Na walang plano para lang tumigil Kahit ito’y nasa gitna ng dilim, At isang araw na nakita kita Ikaw ay ang aking naging tadhana, Kahit pinakaunang pagkita Ikaw na agad ang aking nadama, Kahit hindi pa tayo magkaibigan tangi ‘kaw na ang aking nagustuhan, Na walang kahirap-hirap maghanap Sa iyong nakatagong kagandahan, Sa ilang taon na aking pasensya At ito ay sulit na hintayin kita, Dahil ikaw ay walang kasing halaga Nang kahit anong halaga ng pera, Ikaw ay isang tunay na liwanag Dahil ang aking buhay ay kuminang, Na walang tigil para lang kuminang Para Makita ang aking daanan, Ilang taon ko na itong tinago Para lang ikaw ay hindi lumayo, Na sa aking pag-iisip sa iyo Na damdaming ito ay di matuyo, Di ko ipipilit ang ‘yong pagmahal Na ako ang iyong karapat dapat, Na mahalin, para sa iyong buhay At ako’y may respeto sa ‘yong buhay, Ang aking nakatagong pakiramdam At ito ay para sa iyo lamang, Ako ay swerte nawalang kaagaw Dahil ako ay mag-iisa lamang, At ako ay hindi titigil dito Dahil ito ay para lang sa iyo, At wala kang kaagaw para dito Dahil ako ay para lang sa iyo, Sa puso ko’y hindi kita mabibitaw Dahil para sa ‘kin ika’y espesyal, At ikaw ay hindi mapapahamak Dahil ako ay naririto lamang, Ako ay nakapili ng seryoso At hindi nagkakamali sa iyo, At ikaw ang aking sariling mundo, At hinding-hindi ko ‘to magugulo, Kung ikaw ay wala, ako’y madilim Hindi magbabago ang ‘king damdamin, Sapagkat ito ay hindi titigil Dahil ikaw ay ang aking bituin, Kahit malawak ang ating paligid Tayo ay magkikita pa rin ulit, Dahil ito ay ang aking damdamin At ‘tong damdamin ay para sa atin, Ikaw ang nagbigay sa ‘kin ng pag-asa, At ito ay nagamit ko ng tama, Hindi ako palaging umaasa Dahil ito’y bihira lang tumama, Tuwing ako ay may nalilimutan Ikaw agad ang aking natandaan, Kahit ikaw ay ang aking iniwan Ikaw ang lumabas sa ‘king isipan, Ang tula na ito ay magwawakas Ngunit ang damdamin ko’y walang hanggan, Tatlong saknong nalang ang katapusan Dahil ito ang huli kong sagutan, Para saakin ikaw ang liwanag Kung ika’y wala, ako’y isang bulag Tuwing kumintab ang ‘yong kagandahan, Ang mga bulaklak ay namulaklak, Ilang taon ko na itong hinintay, Para lang ang damdamin ko’y malabas, Itong pagkakataon ang dumaan Para malaman **** ‘king naramdaman, Hindi ko inakala ang ‘yong ganda Na ang ibang tao ay di makita, Ito na ang katapusan ng tula, At salamat sa iyong pagbabasa.
0
Dec 13, 2019
Dec 13, 2019 at 6:02 AM UTC
Liwanag ng Aking Buhay
Dalawang taon na ang nakalipas Ang aking unang nakitang liwanag, Isang liwanag na ako’y nasilaw At nahimala sa ‘king natagpuan, Ang ilaw na ito ay mahalaga, Mas mahalaga pa sa milyong pera, At hindi ko ito inaakala Na ito pala’y aking makikita, Isang araw ako ay may tiwala, May tiwala na magiging akin s’ya, Itong tiwala ay isang tadhana, Tadhanang ika’y mapapahimala, Itong ilaw ay aking binitawan, At pinagpalit sa ibang liwanag, At ito ay aking napagsisihan, At bumalik sa ‘king unang liwanag, Nung ako ay nakabalik sa ilaw Hindi ko ulit ito mabibitaw, At ang aking problema ay gumaan At hindi ko ulit ito iiwan Ang tula na ito ay maliwanag At di kailangan ng paliwanag, Itong tula ay isang kwento lamang At ito ay nagsisimula palang, Kapag ako’y na sa gitna ng dilim Ikaw ay nandoon para saakin, Para ako ay kumintab sa dilim Tuwing ang araw ay ‘sang makulimlim, Ako’y natutuwa sa ‘yong itsura Tuwing ikaw ay naging masaya, Pati ako ay nagiging masaya Ang iyong saya ay nakakahawa, Kung ika’y nakita kong nakangiti Ang damdamin ko ay gustong ngumiti, At maraming taong gustong humingi Nang iyong tuwa sa iyong pagngiti, Dahil sa’yo, hindi ko mapigilan Na tumingin sa iyong kagandahan, Na hindi ko kayang makalimutan Ang kagandahan na ‘king minamasdan, Sa ‘yong ugali ay ‘king nagustuhan Dahil sa iyong pagka-orihinal, At sa ‘yong magandang kaugalian Na di kayang magaya ng sinuman, Ang iyong mata ay isang bituin Dahil sila ay magandang titigin, Na walang plano para lang tumigil Kahit ito’y nasa gitna ng dilim, At isang araw na nakita kita Ikaw ay ang aking naging tadhana, Kahit pinakaunang pagkita Ikaw na agad ang aking nadama, Kahit hindi pa tayo magkaibigan tangi ‘kaw na ang aking nagustuhan, Na walang kahirap-hirap maghanap Sa iyong nakatagong kagandahan, Sa ilang taon na aking pasensya At ito ay sulit na hintayin kita, Dahil ikaw ay walang kasing halaga Nang kahit anong halaga ng pera, Ikaw ay isang tunay na liwanag Dahil ang aking buhay ay kuminang, Na walang tigil para lang kuminang Para Makita ang aking daanan, Ilang taon ko na itong tinago Para lang ikaw ay hindi lumayo, Na sa aking pag-iisip sa iyo Na damdaming ito ay di matuyo, Di ko ipipilit ang ‘yong pagmahal Na ako ang iyong karapat dapat, Na mahalin, para sa iyong buhay At ako’y may respeto sa ‘yong buhay, Ang aking nakatagong pakiramdam At ito ay para sa iyo lamang, Ako ay swerte nawalang kaagaw Dahil ako ay mag-iisa lamang, At ako ay hindi titigil dito Dahil ito ay para lang sa iyo, At wala kang kaagaw para dito Dahil ako ay para lang sa iyo, Sa puso ko’y hindi kita mabibitaw Dahil para sa ‘kin ika’y espesyal, At ikaw ay hindi mapapahamak Dahil ako ay naririto lamang, Ako ay nakapili ng seryoso At hindi nagkakamali sa iyo, At ikaw ang aking sariling mundo, At hinding-hindi ko ‘to magugulo, Kung ikaw ay wala, ako’y madilim Hindi magbabago ang ‘king damdamin, Sapagkat ito ay hindi titigil Dahil ikaw ay ang aking bituin, Kahit malawak ang ating paligid Tayo ay magkikita pa rin ulit, Dahil ito ay ang aking damdamin At ‘tong damdamin ay para sa atin, Ikaw ang nagbigay sa ‘kin ng pag-asa, At ito ay nagamit ko ng tama, Hindi ako palaging umaasa Dahil ito’y bihira lang tumama, Tuwing ako ay may nalilimutan Ikaw agad ang aking natandaan, Kahit ikaw ay ang aking iniwan Ikaw ang lumabas sa ‘king isipan, Ang tula na ito ay magwawakas Ngunit ang damdamin ko’y walang hanggan, Tatlong saknong nalang ang katapusan Dahil ito ang huli kong sagutan, Para saakin ikaw ang liwanag Kung ika’y wala, ako’y isang bulag Tuwing kumintab ang ‘yong kagandahan, Ang mga bulaklak ay namulaklak, Ilang taon ko na itong hinintay, Para lang ang damdamin ko’y malabas, Itong pagkakataon ang dumaan Para malaman **** ‘king naramdaman, Hindi ko inakala ang ‘yong ganda Na ang ibang tao ay di makita, Ito na ang katapusan ng tula, At salamat sa iyong pagbabasa.
Continue reading...
120
Kay tuling lumipas ang isang taon at ngayon ay panibagong buwan na naman ng Enero. Isang hamon para sa akin ang baguhin ang nakasanayan ko tatlong dekada na ang nakalilipas -- ang maging masaya para sa sarili ko. At sisimulan ko ito sa paggawa ng saranggola. Kasama ko sa paggawa at pagpapalipad nito ay ang aking nakababatang kapatid na ngayon ay labingtatlong taong gulang na. "Ang galing mo namang gumawa. Ang laki na nang ipinagbago mo a! Dati ang tamad mo, ngayon masipag ka na sa paggawa ng saranggola," napahagikgik pa ako nang tuksuhin ko siya. "Kuya, ang pagbabago ay hindi lamang sa isang laruan o bagay nagsisimula. Dapat sa sarili rin. Kaya kung may mga bagay kang baguhin sa sarili mo, simulan mo sa libangan gaya nitong paggawa ng saranggola. Kung saan nais ng puso **** maging maligaya ay doon ka," malalim ang kaniyang tinuran pero natuwa ako dahil may katuturan ang kaniyang mga salita. Nang matapos naming gawin ito ay umakyat na kami sa pinakamataas na parte ng aming bukid dahil doon ay malakas ang hangin. "Isa. Dalawa. Tatlo. Takbo na kuya! Takbo!" ngiting-nigiti ako habang tumatakbo paakyat ng bukid upang paliparin ang saranggolang hugis bituing gawa naming. Nang nakakalipad na ito ay hindi pa rin mawala sa aking mga labi ang ngiti. Nasabi ko na lamang sa aking sarili ang mga katagang, "Simula pa lamang ito ng pagbabago sa aking sarili. Sisikapin ko at paninindigan ko ang panata ko na maging masaya hanggang sa huling hininga ng aking buhay. Gaya ng saranggolang matayog ang lipad ay magagawa ko ring lumipad paitaas maabot lamang ang tunay na pinapangarap ko at tunay na maging maligaya habambuhay."
0
Jan 13, 2018
Jan 13, 2018 at 9:06 AM UTC
Saranggola
Kay tuling lumipas ang isang taon at ngayon ay panibagong buwan na naman ng Enero. Isang hamon para sa akin ang baguhin ang nakasanayan ko tatlong dekada na ang nakalilipas -- ang maging masaya para sa sarili ko. At sisimulan ko ito sa paggawa ng saranggola. Kasama ko sa paggawa at pagpapalipad nito ay ang aking nakababatang kapatid na ngayon ay labingtatlong taong gulang na. "Ang galing mo namang gumawa. Ang laki na nang ipinagbago mo a! Dati ang tamad mo, ngayon masipag ka na sa paggawa ng saranggola," napahagikgik pa ako nang tuksuhin ko siya. "Kuya, ang pagbabago ay hindi lamang sa isang laruan o bagay nagsisimula. Dapat sa sarili rin. Kaya kung may mga bagay kang baguhin sa sarili mo, simulan mo sa libangan gaya nitong paggawa ng saranggola. Kung saan nais ng puso **** maging maligaya ay doon ka," malalim ang kaniyang tinuran pero natuwa ako dahil may katuturan ang kaniyang mga salita. Nang matapos naming gawin ito ay umakyat na kami sa pinakamataas na parte ng aming bukid dahil doon ay malakas ang hangin. "Isa. Dalawa. Tatlo. Takbo na kuya! Takbo!" ngiting-nigiti ako habang tumatakbo paakyat ng bukid upang paliparin ang saranggolang hugis bituing gawa naming. Nang nakakalipad na ito ay hindi pa rin mawala sa aking mga labi ang ngiti. Nasabi ko na lamang sa aking sarili ang mga katagang, "Simula pa lamang ito ng pagbabago sa aking sarili. Sisikapin ko at paninindigan ko ang panata ko na maging masaya hanggang sa huling hininga ng aking buhay. Gaya ng saranggolang matayog ang lipad ay magagawa ko ring lumipad paitaas maabot lamang ang tunay na pinapangarap ko at tunay na maging maligaya habambuhay."
Continue reading...
8
Pangako. Sing lalim ng dagat ang pagiisip ng sandali Sa mga susunod na tinginan, Ngiti, Mo ang umaaya,maghintay,suungin ang mga alon ng pagsubok, Kasabay ng ibat ibang mandirigmang sumubok makuha ang perlas ng iyong karagatan, Natututo akong makidigma,kahit nagmamanhid na ang mga braso,lumaban,ako dahil mahal kita. Maghihintay ako Kahit ilang araw o buwan ang lumipas,wala ka sa tabi akoy narito palagi, ang makita kang masaya, Ang ngiti, sa yong mga labi ay sapat na upang akoy maghintay. Ang mga bulak **** kamay na nagaayang lumapit, saakin habang nakatitig ako sa bawat pagpikit, ng iyong mga mata na nagsasabing kumapit. Nagsisimula palang ang paglalakbay, Pagpasok, sa ibat ibang hamon mo, Pagsuko,takot? Hindi yan ang sagot sa tanong na inaantay,sa tanong na matagal ko ng hinihintay,ang sagot. Mangangako ako sayo pero mangako karin saken Pangakong hindi ako mananakit ,pero mangako kang hindi mo ako ipagpapalit. Pangako kong ang pagpili mo saken ay hindi mo pagsisisihan, atipangako **** hindi mo ko isasama sayong pagpipilian. Pangako kong hindi lahat ng oras mo ay aking kukunin,pero ipangako **** mag lalaan ka ng attention para saken. Pangako kong walang iba kungdi ikaw,at ipangako **** di ka bibitaw. Pangakong magiging importante ka para saken,pero ipangako **** hindi mo ako paaasahin. Na ang pangako ko ay hindi basta pangako,na ang pangako ko ay handang maglakbay, na maging alalay na laging nakasunod, Sa ikatakda na ikay maging handa, Maghihintay ako,pangako.
0
Mar 6, 2017
Mar 6, 2017 at 3:15 PM UTC
Digma
Pangako. Sing lalim ng dagat ang pagiisip ng sandali Sa mga susunod na tinginan, Ngiti, Mo ang umaaya,maghintay,suungin ang mga alon ng pagsubok, Kasabay ng ibat ibang mandirigmang sumubok makuha ang perlas ng iyong karagatan, Natututo akong makidigma,kahit nagmamanhid na ang mga braso,lumaban,ako dahil mahal kita. Maghihintay ako Kahit ilang araw o buwan ang lumipas,wala ka sa tabi akoy narito palagi, ang makita kang masaya, Ang ngiti, sa yong mga labi ay sapat na upang akoy maghintay. Ang mga bulak **** kamay na nagaayang lumapit, saakin habang nakatitig ako sa bawat pagpikit, ng iyong mga mata na nagsasabing kumapit. Nagsisimula palang ang paglalakbay, Pagpasok, sa ibat ibang hamon mo, Pagsuko,takot? Hindi yan ang sagot sa tanong na inaantay,sa tanong na matagal ko ng hinihintay,ang sagot. Mangangako ako sayo pero mangako karin saken Pangakong hindi ako mananakit ,pero mangako kang hindi mo ako ipagpapalit. Pangako kong ang pagpili mo saken ay hindi mo pagsisisihan, atipangako **** hindi mo ko isasama sayong pagpipilian. Pangako kong hindi lahat ng oras mo ay aking kukunin,pero ipangako **** mag lalaan ka ng attention para saken. Pangako kong walang iba kungdi ikaw,at ipangako **** di ka bibitaw. Pangakong magiging importante ka para saken,pero ipangako **** hindi mo ako paaasahin. Na ang pangako ko ay hindi basta pangako,na ang pangako ko ay handang maglakbay, na maging alalay na laging nakasunod, Sa ikatakda na ikay maging handa, Maghihintay ako,pangako.
Continue reading...
24
Nagsisimula na namang lumamig    ang dampi ng hangin sa aking pisngi, Parating na ang panahon ng Kapaskuhan    na taun-taong ating hinihintay at tinatangi. Palagi ko’ng hinihintay ang Disyembre    para sa kasiyahang dala ng Pasko, Ngunit sa isang banda ri’y    pinangangambahan ko ito. Dahil tuwing Pasko ay may kakambal na lungkot din    ako’ng nadarama sapagkat naiisip kita, At natatandaan ko pa ang mga huling sinabi natin    sa isa’t isa nang huli tayong magkita. Pinaghaharian tayo ng poot at panunumbat noon    kaya’t nabalot ng pait ang ating mga salita; hindi natin napagtanto na minsan isang kahapon    marubdob nati’ng minahal ang isa’t isa. At hindi ko mapagtanto kung bakit    tuwing magpa-Pasko, ito ang aking naaalala— Marahil sa aking kaluluwa’y may panghihinayang pa rin    na ang malamig na hangin ang siyang nagpupunla. (c) emeraldine087
0
Nov 27, 2016
Nov 27, 2016 at 10:43 PM UTC
SIMOY
-Binibining_Enilra nakatulala sa kawalan malayang naglalakbay ang isipan luha ay nagsisimula nang mag unahan di alam kung dapat na bang punasan bakit akoy lubusang nasasaktan? di alam kung ang hahantungan tanging ikaw lang ang laman kahit damdamin ko'y nahihirapan Mahal,patawad ng ika'y aking nilisan lubos ko itong pinagsisihan di kona inisip kung ikaw ba'y masasaktan basta't ang alam ko lang ito ang tanging paraan simula ng umalis ka't di na nagparamdam lubos akong nag nakakaramdam ng agam-agam kung bakit hindi mo man lang nakuhang magpaalam nahihirapan nakong unawain ka lalo na yung mga panahong sayo'y balewala na kinukulit kita ; sinusuyo bakit tila mas lalo kang lumalayo araw araw akong naghihintay iyong mensahe na baka mabigyan moko ng oras na walang bayad at libre kase alam ko hindi sayo pwede subalit di na bale Mahal naman kita,kaya kaya kung magtiis para sating dalawa kaya kung maghintay kahit gaano pa katagal lahat ay kaya kung isugal dahil mahal kita! ngunit isang araw nagising ang aking diwa nagising na may luha na saaking mga mata naisip na baka wala na talaga walang nang pag-asang muling magbalik ka kung paano tayo nagsimula tulad nung umpisa kaya mahal , patawad! ako na yung unang sumuko dahil hindi kona alam kung kakayanin ko pang labanan ang tukso di ko na alam kung may puwang paba ako dyan sa puso mo ngunit ng dahil sa pinaggagawa ko mas lalo lang palang naagaw ang aking trono mas lalo ko lang palang sinasaktan ang sarili ko umiiyak;lumuluha labis akong nagdurusa dahil kasalanan konaman kung bakit pako nag desisyon ng hindi ka kasama labis akong nagsisi kung bakit iniwan kita pasensya! pasensya kung makapal ang aking mukha nakuha ko pang humiling na bumalik ka sa aking piling na baka sakaling muli kitang mahagkan kahit sa panaginip lamang sana'y muli **** pakinggan ang aking panalangin bumalik ka sana sakin at muli akong tanggapin dahil diko na alam ang gagawin hindi ko na alam kung paano kakayanin kung tuluyan na nga natin itong tatapusin. mahal patawad kung ako'y naging makasarili inisip na baka hindi talaga tayo sa huli patawad kung lagi akong wala sa iyong tabi patawad kung di kona kinayang manatili sana'y palagi **** tatandaan na mahal kita.. kahit wala na tayong dalawa #ManunulatPH
0
Jun 14, 2020
Jun 14, 2020 at 12:24 AM UTC
"patawad aking mahal"
-Binibining_Enilra nakatulala sa kawalan malayang naglalakbay ang isipan luha ay nagsisimula nang mag unahan di alam kung dapat na bang punasan bakit akoy lubusang nasasaktan? di alam kung ang hahantungan tanging ikaw lang ang laman kahit damdamin ko'y nahihirapan Mahal,patawad ng ika'y aking nilisan lubos ko itong pinagsisihan di kona inisip kung ikaw ba'y masasaktan basta't ang alam ko lang ito ang tanging paraan simula ng umalis ka't di na nagparamdam lubos akong nag nakakaramdam ng agam-agam kung bakit hindi mo man lang nakuhang magpaalam nahihirapan nakong unawain ka lalo na yung mga panahong sayo'y balewala na kinukulit kita ; sinusuyo bakit tila mas lalo kang lumalayo araw araw akong naghihintay iyong mensahe na baka mabigyan moko ng oras na walang bayad at libre kase alam ko hindi sayo pwede subalit di na bale Mahal naman kita,kaya kaya kung magtiis para sating dalawa kaya kung maghintay kahit gaano pa katagal lahat ay kaya kung isugal dahil mahal kita! ngunit isang araw nagising ang aking diwa nagising na may luha na saaking mga mata naisip na baka wala na talaga walang nang pag-asang muling magbalik ka kung paano tayo nagsimula tulad nung umpisa kaya mahal , patawad! ako na yung unang sumuko dahil hindi kona alam kung kakayanin ko pang labanan ang tukso di ko na alam kung may puwang paba ako dyan sa puso mo ngunit ng dahil sa pinaggagawa ko mas lalo lang palang naagaw ang aking trono mas lalo ko lang palang sinasaktan ang sarili ko umiiyak;lumuluha labis akong nagdurusa dahil kasalanan konaman kung bakit pako nag desisyon ng hindi ka kasama labis akong nagsisi kung bakit iniwan kita pasensya! pasensya kung makapal ang aking mukha nakuha ko pang humiling na bumalik ka sa aking piling na baka sakaling muli kitang mahagkan kahit sa panaginip lamang sana'y muli **** pakinggan ang aking panalangin bumalik ka sana sakin at muli akong tanggapin dahil diko na alam ang gagawin hindi ko na alam kung paano kakayanin kung tuluyan na nga natin itong tatapusin. mahal patawad kung ako'y naging makasarili inisip na baka hindi talaga tayo sa huli patawad kung lagi akong wala sa iyong tabi patawad kung di kona kinayang manatili sana'y palagi **** tatandaan na mahal kita.. kahit wala na tayong dalawa #ManunulatPH
Continue reading...
67
Patay. Nagsimula sa wala. Nagsimula sa bula. Kailan kaya kikislap Ang natutulog na kulisap? Sindi. Unti-unting nauubos ang yosi Umiikli na ang pagkahaba-habang pisi Aking tinanong nang masinsinan sa sarili "Sa pagsindi ba talaga nagsisimula ang pagsisisi?" Pundi. Ang ilaw ay biglang namatay Iyon na pala ang huli kong silay Ang mata ko'y tila parang pilay Hindi makalakad tungo sa inaagnas **** bangkay
0
Aug 10, 2014
Aug 10, 2014 at 10:29 AM UTC
Dagitab
Lilingon sa kanan, lilingon sa kaliwa. Lilingon sa itaas, lilingon sa ibaba. Kahit saan ipako ang aking mga mata, Alaala mo ang tangi kong nakikita. Sa kanan- naroon ang munting librong bigay mo para sa aking kaarawan. Sa kaliwa- may tsokolateng madalas **** ilagay sa sisidlan. Sa itaas- nakasabit ang asul na bag, iniabot mo noong kapaskuhan. Sa ibaba- naroon pa at nakatago mga mensaheng iyong iniwan. Ano ba? Bakit ba? Paano ba? Ano na? Ang daming tanong na wala namang kasagutan. Mananatili na lang ba itong palaisipan? O maglalakas loob akong tanungin ka? Ano nga bang mayroon tayo para sa isa’t-isa? Kasi ako? Nahuhulog na nga yata. Damdamin mo’y hindi ko mawari, Tugon mo sana ay iyo nang masabi. Ang hirap kasing manghula. Nagmumukha akong tanga. Kung sabihin mo na kaya? Ako’t ikaw ba’y may pag-asa? Hindi ka ba napapagod sa pagtakbo sa isip ko? Ang tagal mo na ring nakatambay dito sa aking puso. Ilang taon na ba tayo? Isa? Dalawa? O tatlo? Wala nga palang tayo, ang meron lang ay…ikaw at ako. ☹ Hindi ko alam kung paano tatapusin ang tula. Kasi ang kwento natin ay 'di pa nagsisimula. Palaisipan pa rin ito sa kabilang banda. Bukas-makalawa, ako pa rin ay makata.
0
Jan 28, 2018
Jan 28, 2018 at 5:31 AM UTC
PALAISIPAN
Sa wakas tayo magsisimula Sa wakas na ito doon malalaman ang ating kapalaran Ang kapalaran ng istorya nating dalawa Kung tayong dalawa nga ba ang para sa isa't isa O hanggang kathang isip na lamang tayo Kahit tayo ay nag wakas Hindi ibig sabihin na tapos na ang kuwento Paalala, nagsisimula pa lang ang kuwento Magsisimula pa lang ang mga nakaabang na pagsubok Mga pagsubok na pwedeng magpapalapit O magpapalayo sa atin Hindi ako umaasa Ngunit ako ay nangangarap Na sana sa isang araw Pagkabukas ng aking mga mata Ikaw ang aking unang makikita At liliwanag sa araw ko
0
Nov 16, 2016
Nov 16, 2016 at 12:56 AM UTC
Wakas
May bagong emosyon na sumisibol, May bagong sakuna na nagsisimula. Kailangan itong mapigilan ng aking Isipan Bago pa 'to maunahan ng aking Puso Na tumitibok, tumitibok, Tumatakbo! Pabilis ng pabilis *Tuwing naaalala ko ang Himig ng kanyang tawa at hugis ng kanyang ngiti.* Ay! **Kailangan nitong mahinto Ngayon din.** O Puso, sulong! Lumaki at lumago. Hanggang ngayon isa ka pa ring musmos na bata: Mapaglaro at mapagbiro. Walang nalalamang masamang hangarin ngunit Wala ring sinusundan na mabuting tuntunin. O Puso, urong... Kapag may naghahamon sa iyo. Dahil nga isang bata ka pa rin, Matulog ka lang ng mahimbing. Huwag kang lumaban, Sumabay lang sa agos ng tadhana. Maawa ka naman sa sarili mo Huwag ngayon, Huwag muna.
0
Jun 26, 2014
Jun 26, 2014 at 1:48 AM UTC
Munting Puso
Wala ba talaga ako halaga sa iyo? Kahit isang litrato ay wala sa iyong telepono? Ganun mo ba ako hindi ka-gusto? Ni hindi mo man lang ako kayang tignan na parang mahal mo? Hindi kita matanong kung ano ang talagang iyong gusto Natatakot sa maaaring isagot mo Tinanong mo ako kung naiinip na ako Gusto kong sumagot ng “Oo” Ano ba ang gusto **** maging sagot ko? Gusto mo bang ako na mismo ang kusang lumayo sa iyo? Ano kaya ang iyong tugon kung sabihin kong may manliligaw na ako? Ipaglaban mo kaya ako at ituring sa wakas na sa iyo? Ayaw ko hanapin pa ang lugar ko sa puso mo? Ano ba talaga ako sa pagkatao mo? Nais mo ba akong manatili sa tabi mo? Manatili hangga’t makahanap ka ng kapalit ko Sana ay hindi ka na lang umamin Sana ay nanatili na lang ng katulad ng nagsisimula pa ang sa atin Nagpapakiramdaman, nagkakamabutihan Walang aminan, nagtataguan Ngayon ako ay nahihiya Bakit ganun ang inasal ko sa aking pagsinta Naging hindi totoong ako Ninais na maging lahat na iyong gusto Paano nga ba tayo magtatapos? Tayo pa ba ay may simula sa pagtatapos? Ako lamang ba ang sumisinta ng labis? Ako lamang ba ang nag-iisip ng ganitong labis? Sabi ng utak ko ay huwag na umasa Huwag nang maghangad, tama na sa parusa Kung gumagana man ang puso Ang sabi nito ay sundin ang bugso Maari naman natin ayusin Sabihin mo lang sa akin ang iyong naisin Ano ba ang gagawin upang maitama ang mali? Ano ba ang gagawin upang maging pag-aari mo muli? Ganito talaga ang aking pag-ibig Laging sawi, laging nagsusumamo Pag-ibig na hindi lagi masuklian Hindi mahalaga sa kahit na sino man
0
Sep 29, 2016
Sep 29, 2016 at 5:50 AM UTC
TULA PARA SA IYO
Wala ba talaga ako halaga sa iyo? Kahit isang litrato ay wala sa iyong telepono? Ganun mo ba ako hindi ka-gusto? Ni hindi mo man lang ako kayang tignan na parang mahal mo? Hindi kita matanong kung ano ang talagang iyong gusto Natatakot sa maaaring isagot mo Tinanong mo ako kung naiinip na ako Gusto kong sumagot ng “Oo” Ano ba ang gusto **** maging sagot ko? Gusto mo bang ako na mismo ang kusang lumayo sa iyo? Ano kaya ang iyong tugon kung sabihin kong may manliligaw na ako? Ipaglaban mo kaya ako at ituring sa wakas na sa iyo? Ayaw ko hanapin pa ang lugar ko sa puso mo? Ano ba talaga ako sa pagkatao mo? Nais mo ba akong manatili sa tabi mo? Manatili hangga’t makahanap ka ng kapalit ko Sana ay hindi ka na lang umamin Sana ay nanatili na lang ng katulad ng nagsisimula pa ang sa atin Nagpapakiramdaman, nagkakamabutihan Walang aminan, nagtataguan Ngayon ako ay nahihiya Bakit ganun ang inasal ko sa aking pagsinta Naging hindi totoong ako Ninais na maging lahat na iyong gusto Paano nga ba tayo magtatapos? Tayo pa ba ay may simula sa pagtatapos? Ako lamang ba ang sumisinta ng labis? Ako lamang ba ang nag-iisip ng ganitong labis? Sabi ng utak ko ay huwag na umasa Huwag nang maghangad, tama na sa parusa Kung gumagana man ang puso Ang sabi nito ay sundin ang bugso Maari naman natin ayusin Sabihin mo lang sa akin ang iyong naisin Ano ba ang gagawin upang maitama ang mali? Ano ba ang gagawin upang maging pag-aari mo muli? Ganito talaga ang aking pag-ibig Laging sawi, laging nagsusumamo Pag-ibig na hindi lagi masuklian Hindi mahalaga sa kahit na sino man
Continue reading...
40
Ang iba galit sa mga paasa, pero minsan din ay naaiingit ako sa kanila, kasi masasabi ko meron din namang panahon na naging masaya sila sa pag-asa na pwede pa, kesa sa nagsisimula palang pero ayun, binara na.
0
Mar 15, 2016
Mar 15, 2016 at 1:02 PM UTC
Paasa
Ikaw na laging nandiyan kapag madilim ang daan Ikaw, ikaw ang laging tagapunas ng luha ko kapag ako'y nasasaktan Ikaw, ikaw ang nagpatibok sa puso ko Ikaw ang nagbago ng mundo kong paulitulit lang na sawang sawa na sa buhay na nakatunganga lang pumasok ako sa mundong ginagalawan mo ngayon nagsisimula ang araw ko na didilat sa umaga ikaw ang unang gusto makita yayakap sayo ng mahigpit at hindi naghihintay na ibalik ang yakap na ginawa ko sayo babangon tayo ng sabay mula sa higaang matamlay kakain ng agahan para malamnan ang kumakalam na tiyan kumpleto na ang araw ko kahit ikaw lang ang kasama ko komportable ako basta ikaw ang katabi ko napapanatag ang loob ko kapag tumitingin ka sa mga mata ko kahit wala kang sinasabi parang nangungusap yung mata mo matatapos ang agahan at papasok ang tanghalian hindi na kita kasama sa aking pagkain. matatapos ang maraming oras at ako ay naghihintay ng uwian para muling masilayan ang mala-anghel **** mukha mahagkan ka ng mahigpit na mahigpit at ikay mahalikan sa mukha. Oo, matatapos na ang kwento, matatapos na ang hapunan na kasama mo ako. matatapos na ang minsa’y malamig at minsa’y mainit na gabi. ikaw ay muling makakatabi, sa isang silid na kung saan ikaw lang at ako ang magkayakap hanggang matapos ang gabi Maghihintay nanaman ng panibagong bukas panibagong bukas ng pakiki-pagsapalaran sa magulong mundo na ikaw lang at ako. sana tayo, hanggang sa dulo.
0
Feb 8, 2018
Feb 8, 2018 at 8:12 AM UTC
Ikaw
hindi naman talaga ako marunong magsulat pero nang dahil sa'yo nasimulan ko hindi ko din alam kung paano ito tatapusin pero nang dahil sa'yo nagawa ko paano nga ba magsulat? unang letra, pangalawa, pangatlo hindi ko namalayan na sa unang pagtingin ko sa unang paglapat ko ng papel sa lamesa sa unang paggalaw ng panulat ko ...dumaloy na ang mga salitang hindi ko akalaing manggagaling sa mismong mga kamay ko "isang araw..." diyan din naman tayo nagsimula diyan tayo unang nagkita, nagkausap at nagkatinginan lahat naman nagsisimula sa isang araw hindi ba? at magtatapos din sa "wakas" ang wakas kung saan magiging masaya na ang lahat ang wakas na hindi na pwedeng madugtungan pa ng kahit anong problemang magbibigay kalungkutan pero bakit? kahit alam kong wakas na kahit alam kong tapos na, tigil na, hinto na bakit hindi ko pa din mapigilan ang paggalaw ng kamay ko sa itaas ng papel? ang pagagos ng mga letra sa utak ko na para bang ako'y lalamunin na? "nasasaktan ka na" bulong ng utak ko sa puso ko "kaya ko pa" sagot naman ng puso ko pabalik "di ka pa ba pagod?" mga huling salita na nagsasabi sa'king tumigil na mga salitang matagal ko ng hinihintay mga salitang dapat matagal ko nang napagtanto at hudyat na dapat itigil ko na akala ko ba, nang dahil sa'yo, magiging madali na lang? akala ko ba, nang dahil sa'yo, mahihinto ko agad? bakit parang bumaliktad? bakit parang, nang dahil sa'yo mas humirap nang dahil sa'yo humirap magsimulang muli humirap maghanap ng panibagong papel na pagsusulatan ko ng bagong kabanata humirap ihinto ang mga pangungusap na aking nasusulat nang ako'y nagsimula kailan ba 'ko hihinto? pati ba naman itong tula ay hindi ko matapos dahil hanggang dito, ikaw pa din ang dahilan ikaw ang dahilan kung bakit ko ito sinimulan sinulat, dinama, pinagisipan alam ko... alam ko darating ang araw na mararating ko din ang wakas ang wakas kung saan wala ng "dahil sa'yo" ang dulo kung saan mahihinto ko na ang pagsusulat ng kabanatang ito ang kabanatang nagbigay sa akin ng ligaya, ngunit masakit na karanasan ang kabanatang hanggang nakaraan na lang at pag dumating ang araw na iyon muli ko nang mararamdaman ang saya sa pagkuha ng bagong papel ang saya sa paglinis ng aking panulat at… ang saya kung saan mababanggit ko na ang katagang, "sawakas" masasabi ko na din ang pasasalamat ko sa iyo, na nagbigay sa akin ng papel at matitingnan ko na din ng maayos ang panulat na ikaw mismo ang nagbigay.
0
Feb 17, 2018
Feb 17, 2018 at 10:59 PM UTC
Pano Magsulat
hindi naman talaga ako marunong magsulat pero nang dahil sa'yo nasimulan ko hindi ko din alam kung paano ito tatapusin pero nang dahil sa'yo nagawa ko paano nga ba magsulat? unang letra, pangalawa, pangatlo hindi ko namalayan na sa unang pagtingin ko sa unang paglapat ko ng papel sa lamesa sa unang paggalaw ng panulat ko ...dumaloy na ang mga salitang hindi ko akalaing manggagaling sa mismong mga kamay ko "isang araw..." diyan din naman tayo nagsimula diyan tayo unang nagkita, nagkausap at nagkatinginan lahat naman nagsisimula sa isang araw hindi ba? at magtatapos din sa "wakas" ang wakas kung saan magiging masaya na ang lahat ang wakas na hindi na pwedeng madugtungan pa ng kahit anong problemang magbibigay kalungkutan pero bakit? kahit alam kong wakas na kahit alam kong tapos na, tigil na, hinto na bakit hindi ko pa din mapigilan ang paggalaw ng kamay ko sa itaas ng papel? ang pagagos ng mga letra sa utak ko na para bang ako'y lalamunin na? "nasasaktan ka na" bulong ng utak ko sa puso ko "kaya ko pa" sagot naman ng puso ko pabalik "di ka pa ba pagod?" mga huling salita na nagsasabi sa'king tumigil na mga salitang matagal ko ng hinihintay mga salitang dapat matagal ko nang napagtanto at hudyat na dapat itigil ko na akala ko ba, nang dahil sa'yo, magiging madali na lang? akala ko ba, nang dahil sa'yo, mahihinto ko agad? bakit parang bumaliktad? bakit parang, nang dahil sa'yo mas humirap nang dahil sa'yo humirap magsimulang muli humirap maghanap ng panibagong papel na pagsusulatan ko ng bagong kabanata humirap ihinto ang mga pangungusap na aking nasusulat nang ako'y nagsimula kailan ba 'ko hihinto? pati ba naman itong tula ay hindi ko matapos dahil hanggang dito, ikaw pa din ang dahilan ikaw ang dahilan kung bakit ko ito sinimulan sinulat, dinama, pinagisipan alam ko... alam ko darating ang araw na mararating ko din ang wakas ang wakas kung saan wala ng "dahil sa'yo" ang dulo kung saan mahihinto ko na ang pagsusulat ng kabanatang ito ang kabanatang nagbigay sa akin ng ligaya, ngunit masakit na karanasan ang kabanatang hanggang nakaraan na lang at pag dumating ang araw na iyon muli ko nang mararamdaman ang saya sa pagkuha ng bagong papel ang saya sa paglinis ng aking panulat at… ang saya kung saan mababanggit ko na ang katagang, "sawakas" masasabi ko na din ang pasasalamat ko sa iyo, na nagbigay sa akin ng papel at matitingnan ko na din ng maayos ang panulat na ikaw mismo ang nagbigay.
Continue reading...
67
100521 Humihikab na naman ang kalawakan, Natutulog ang mga bituing Patay-sindi kung magparamdam. At ang bagong-gising na buwan ay sumisigaw Na parang mga pinag-samasamang alikabok At syang isinaboy sa garapon ng buhay. Kusang nagtutuklapan ang mga nakahilerang pader Na pinino na parang mga buhangin sa dalampasigan. Habang paisa-isang nagbabato ng galit Ang mitikolosong likido na tumataboy Sa mga ekstranghero ng sanlibutan. Nagsisimula na ring gumapang ang pananim Na ang binhi'y hiningahan ng kariktan. At sa malalambot na mga ulap Ay magtatapat ito ng kanyang paghanga. Hinahawi na parang mga bagong pitas na rosas sa hardin Ang bawat bungang muling ihahasik sa pagsapit ng dilim. At sa ikalawang pagbangon ng binhing pinagmulan ng lahat Ay masasaksihan ng bawat nilalang Ang sinasabi nitong liwanag na bubulag sa lahat.
0
Oct 4, 2021
Oct 4, 2021 at 11:58 PM UTC
Binhi
kinalimutan mo na kaya ako? sa mga oras na nasa presensya ng bawat isa naaalala mo rin kaya ang mga hangal na desisyong nagbuklod sating dalawa? dahil ako, palagi. sa tuwing nandiyan ay pinapauli-ulit ang transisyon ng pagkawalay ng dalawang pinaglapit sa pagkalimot ng isa paulit-ulit nagsisimula sa umpisa ani mo'y palabas sa sariling haraya iniipit ako ngayon ng tahimik ni walang imik sa pagitan nating dalawa napagod na ang mga paang umakyat para lang matanaw o magbigay ng senyas, nagdadasal na bigyang habag napapangiti na lang sa mga gunita dahil naaalala ang ilang beses na pagsuko at pagtayo namang muli tulad ng paulit-ulit na pagtugtog ng musikang nagpapaalala sayo
0
Feb 3, 2019
Feb 3, 2019 at 2:24 PM UTC
palagi.
Hindi ko alam kung bakit pa nagtataka, Kung bakit pa nagtatanong kung may pag-asa pa, Bakit pa nga ba aasa pa? Kung ang pag-asa ay sa simula pa lang ay wala talaga. Ilang taong  nagsikap para makita mo na ang pagmamahal ko ay hindi katulad ng kaniya, Para kapag sinabing “nag-iibigan” ay tayo ang magiging kahulugan at hindi ang halimbawa, Na hindi na mananatiling konsepto ang “magkasama tayong tatanda”, At hindi na mananatiling pangako ang “hindi ka na mag-iisa”. Pero ang tayo’y parang ningas na hindi man lang naglagablab ay namatay na, Parang apoy na hindi pa man nagbaga ay agad inapula, Na hanggang ngayon tinatanong kung bakit nagpipilit umalab para sa iba, Kung kaya namang huwag upusin ang mga sarili sa piling ng isa’t isa. Ako’y nakagapos sa iyong pagmamahal na hindi naman talaga naging akin, Kinukulong sa hawla ng kahibangan na baka sakali mag-iba ang ihip ng hangin, At sa wakas ay ako’y iyong pakakawalan sa kadena ng pag-iilusyon, Baka sakaling ang tayo’y magiging bahagi ng kasaysayan at hindi na piksyon. Pero ang kasaysayan nating hindi pa man nagsisimula ay nais nang isulat ng iba, Isang taong nagsusumikap maging bayani sa bawat yugto, naghihintay na mabigyang halaga, Na sa akin ay nagtatanong, “magiging tayo kaya?” At bago siya masagot, ay kailangan pang magtanong sa’yo, “magiging tayo kaya?” Kasi kung hindi, hindi ko na ipipilit ang sarili ko at tatanggapin ko na, Na sa pagtupad ng pangarap kong pagpapalaya mo sa’kin sa kadena ay iba ang nakatakda, At  sa piling niya, baka sakaling makuha kong maging lubusang masaya, At ako naman, hindi na ikaw, hindi na ang damdamin mo ang nakataya. Kasi kung hindi, hahayaan ko siyang apulahin ang aking apoy na nag-aalab para sa’yo, At gisingin ako sa katotohanang nauupos na ako, nauubos na ako, Na kaya ang tayo ay parang ningas na hindi lumalagablab kasi hindi pala ikaw ang baga, Hindi pala dapat ako umasa.
0
Sep 1, 2017
Sep 1, 2017 at 4:48 PM UTC
Kasi Kung Hindi
Hindi ko alam kung bakit pa nagtataka, Kung bakit pa nagtatanong kung may pag-asa pa, Bakit pa nga ba aasa pa? Kung ang pag-asa ay sa simula pa lang ay wala talaga. Ilang taong  nagsikap para makita mo na ang pagmamahal ko ay hindi katulad ng kaniya, Para kapag sinabing “nag-iibigan” ay tayo ang magiging kahulugan at hindi ang halimbawa, Na hindi na mananatiling konsepto ang “magkasama tayong tatanda”, At hindi na mananatiling pangako ang “hindi ka na mag-iisa”. Pero ang tayo’y parang ningas na hindi man lang naglagablab ay namatay na, Parang apoy na hindi pa man nagbaga ay agad inapula, Na hanggang ngayon tinatanong kung bakit nagpipilit umalab para sa iba, Kung kaya namang huwag upusin ang mga sarili sa piling ng isa’t isa. Ako’y nakagapos sa iyong pagmamahal na hindi naman talaga naging akin, Kinukulong sa hawla ng kahibangan na baka sakali mag-iba ang ihip ng hangin, At sa wakas ay ako’y iyong pakakawalan sa kadena ng pag-iilusyon, Baka sakaling ang tayo’y magiging bahagi ng kasaysayan at hindi na piksyon. Pero ang kasaysayan nating hindi pa man nagsisimula ay nais nang isulat ng iba, Isang taong nagsusumikap maging bayani sa bawat yugto, naghihintay na mabigyang halaga, Na sa akin ay nagtatanong, “magiging tayo kaya?” At bago siya masagot, ay kailangan pang magtanong sa’yo, “magiging tayo kaya?” Kasi kung hindi, hindi ko na ipipilit ang sarili ko at tatanggapin ko na, Na sa pagtupad ng pangarap kong pagpapalaya mo sa’kin sa kadena ay iba ang nakatakda, At  sa piling niya, baka sakaling makuha kong maging lubusang masaya, At ako naman, hindi na ikaw, hindi na ang damdamin mo ang nakataya. Kasi kung hindi, hahayaan ko siyang apulahin ang aking apoy na nag-aalab para sa’yo, At gisingin ako sa katotohanang nauupos na ako, nauubos na ako, Na kaya ang tayo ay parang ningas na hindi lumalagablab kasi hindi pala ikaw ang baga, Hindi pala dapat ako umasa.
Continue reading...
28
Walong letrang nagsisimula Sa isang pahina ng libro Kung saan lahat ng nagawa ay nakasulat Walong letrang sumisimbolo Sa masasakit at masasayang alaalang Iyong ibinigay, Binitawan na parang isang kinusot na papel Sa malawak na dagat na itim Pilit na sumusuko Pilit na umiiwas Ngunit wala nang nagawa Kundi hayaan na lang Pasensya? Pang-ilang beses na bang nabanggit Pang-ilang beses na bang sinambit Katagang ayaw marinig Ng dalawang pandinig, Na pilit inaalala, ang mga katagang Nalalayo sa salitang pasensya Hindi ka ba nagsasawa? Ilang beses na bang kailangang marinig Pasensyang hindi totoo Pasensyang hindi galing sa puso Pasensyang pinilit lang Pwede bang ako naman? Pwede bang ako naman ang hindi makinig? Pwede bang ako naman ang humingi ng pasensya At hingiin na sana'y tapusin na
0
Feb 17, 2018
Feb 17, 2018 at 11:35 PM UTC
Pasensya
Naiinis ako sa mga hipokrito Na ginagawa sa iba Ang ayaw nilang gawin sa kanila. Naiinis ako sa mga makasarili Na kaya kong unawain Ngunit hind magbibigay ng oras na intindihin ako. Naiinis ako sa kanya Dahil nalilito ako. Naiinis ako sa kanya Dahil nililito ako. Naiinis ako sayo Kasi ayaw mo akong tigilan. Naiinis ako sa sarili ko Dahil ang mundo ay bilog nga At alam kong lahat ng kinaiinisan ko Sa akin din nagsisimula.
0
May 12, 2016
May 12, 2016 at 9:45 PM UTC
Inis
May mga bagay na kahit gusto mo hindi mo makukuha. Hindi sa lahat ng oras Nakaayon sa'yo ang panahon. Kaya kahit masakit mas pinili kong lumayo Dahil 'yon ang mas ikabubuti na'ting dalawa. Kaya lalayo na ako kasi masakit na. Lalayo na ako dahil alam kong 'yon ang tama. Lalayo dahil sa'kin ay 'di ka na masaya. Dahil alam kong 'yon ang mas ikatatahimik nating dalawa. Oo, ang tanga ko. Ang tanga ko dahil nahulog ako sa'yo Kahit alam kong sahig lang ang sasalo sa'kin. Ang tanga ko kasi patuloy kitang minahal Kahit na alam 'kong may mahal kang iba. At mamahalin ka kahit na sa kabila ng lahat nang ito'y nagmumukha lang akong tanga. Oo, mahirap kang kalimutan nang basta-basta. Kaya mas madali sigurong layuan ka na lang Kesa naman manatili ako sa isang relasyon Na walang kasiguraduhan. Wala na. Tapos na. Nagtapos tayo ng hindi nagsisimula. Tama na. Ayoko na. Ayoko na dahil ako'y pagod na. Kaya ako'y lalayo na. Lalayo upang ika'y tuluyang makalimutan. Sadyang nakakapagod lang magmahal Lalo na kung pakiramdam mo hindi ka naman pinapahalagahan. Pero sa huling pagkakataon gusto ko lang na sabihin sayo— Mahal kita. Mamimiss kita. Magiingat ka palagi, Pero tanggap ko na. Pagod na akong umasa at masaktan sa parehong dahilan at parehong tao. Kaya ngayon, pinapalaya na kita kahit hindi ka naman talaga naging akin. Salamat sa lahat ng alaala. Hindi ko ito makakalimutan
0
Aug 29, 2017
Aug 29, 2017 at 11:14 AM UTC
Handa na akong lumayo sayo
sadyang ka'y layo mo na para abutin pero nandito pa rin ako nananatiling manalangin Bathala, hanggang dito na lang ba ang aming istoryang di pa nagsisimula maari mo bang pakinggan ang tanging dalangin? sana'y pagbigyan mo lamang masilayan ang kanyang mga ngiti, kahit di na ang pagdampi ng labi, ako'y di na muli mananalig eng trans: you're just too far from the grasp now but I am still here still here wishing— praying Creator, is this really how it is for the two of us; our story that haven't even began can you please hear my only wish? may you let me just this time get a glimpse of his smile even not for the press of the lips anymore— I won't ever wish no more
0
May 6, 2018
May 6, 2018 at 12:19 PM UTC
hiling (request)
Nagsisimula nang humakbang ang aking mga paa, Ilang sandali na lamang ay masasaksihan ko na, Na mararamdaman ko na ang pakiramdam na tayong dalawa ay magiging isa, At habambuhay na itatatak sa puso na tayong dalawa ay magkasama. Sa suot kong kulay puting kasuotan ako ay nakangiti, Habang dahan-dahang naglalakad patungo sa iyong tabi. Hindi ko mapigilang mga luha ay umagos mula sa aking pisngi, Ito na nga ang pinakakahihintay kong pinakamasayang sandali. Parang kailan lang nang una kitang masilayan, Dito sa dalampasigan ay mag-isa kang nag-aabang habang ang mga mata ay nasa karagatan. Naka-upo sa buhanginan at pinagmamasdan ang kalangitan, Malalim ang iniisip at hindi ko maarok ang kailalaliman. Nang ika'y lapitan, sa mga mata mo'y pansin ko ang kalungkutan, Ako ay natigilan pagka't hindi ko alam kong nararapat bang tuklasin ang iyong pagkakakilanlan, O hahayaan na lamang kitang pagmasdan o basta na lamang kitang iwanan. Ngunit nang ika'y magsalita, nangyari ang kabaligtaran at doon nagsimula ang ating mahahabang kuwentuhan. Sinong mag-aakalang sa isang tulad ko ikaw ay pakakasal? Konserbatibo at mahiyain na ang tanging alam ay mula sa kabihasnan? Hindi katulad **** Inglesero, palabiro, at hindi mabilang ang kapintasan? Pero kinalaunan, lumabas din ang natatago **** kabaitan at kasipagan. Ilang hakbang na lamang ang lapit ko sa iyo, Pero humahagulgol ka na, inuunahan mo na naman ako! Magkagayunpaman, mahal ko ang isang tulad mo, Dahil sa iyo, nabuo ang isang tulad **** ikaw at ako!
0
Oct 20, 2018
Oct 20, 2018 at 10:06 PM UTC
Ikaw at Ako
Nagsisimula nang humakbang ang aking mga paa, Ilang sandali na lamang ay masasaksihan ko na, Na mararamdaman ko na ang pakiramdam na tayong dalawa ay magiging isa, At habambuhay na itatatak sa puso na tayong dalawa ay magkasama. Sa suot kong kulay puting kasuotan ako ay nakangiti, Habang dahan-dahang naglalakad patungo sa iyong tabi. Hindi ko mapigilang mga luha ay umagos mula sa aking pisngi, Ito na nga ang pinakakahihintay kong pinakamasayang sandali. Parang kailan lang nang una kitang masilayan, Dito sa dalampasigan ay mag-isa kang nag-aabang habang ang mga mata ay nasa karagatan. Naka-upo sa buhanginan at pinagmamasdan ang kalangitan, Malalim ang iniisip at hindi ko maarok ang kailalaliman. Nang ika'y lapitan, sa mga mata mo'y pansin ko ang kalungkutan, Ako ay natigilan pagka't hindi ko alam kong nararapat bang tuklasin ang iyong pagkakakilanlan, O hahayaan na lamang kitang pagmasdan o basta na lamang kitang iwanan. Ngunit nang ika'y magsalita, nangyari ang kabaligtaran at doon nagsimula ang ating mahahabang kuwentuhan. Sinong mag-aakalang sa isang tulad ko ikaw ay pakakasal? Konserbatibo at mahiyain na ang tanging alam ay mula sa kabihasnan? Hindi katulad **** Inglesero, palabiro, at hindi mabilang ang kapintasan? Pero kinalaunan, lumabas din ang natatago **** kabaitan at kasipagan. Ilang hakbang na lamang ang lapit ko sa iyo, Pero humahagulgol ka na, inuunahan mo na naman ako! Magkagayunpaman, mahal ko ang isang tulad mo, Dahil sa iyo, nabuo ang isang tulad **** ikaw at ako!
Continue reading...
24
Ang tema sa tulang ito ay nagsisimula sa ikaw at ako Para saan pa ang memorya nating dalawa kung kakalimutan din naman kita Para saan pa ang libong lakad kung hindi naman ikaw ang kasama Para saan pa ang kantang ginawa kung ang tugtog kong ikaw ay wala Para saan pa ang letrang isinulat kung pangalan mo'y di maibigkas Sa tatlong daang animnapu't limang araw na nakilala ka, asan ka na? Para tayong pares ng tsinelas, isang sukat, isang kulay Pero para saan pa kung kapares ko'y di ko na makita Magagamit pa ba? Para saan pa ang isinulat kung ang tema nito ay wala na? Sa bawat letra sa tula ay ilang beses akong nagmakaawa Sana bumalik ka Pero ang tanging sagot ay Para saan pa? (Ngayon ang tema sa tulang ito ay di tungkol satin o sayo kundi sa nag iisang ako.)
0
Nov 21, 2018
Nov 21, 2018 at 2:39 AM UTC
Para Saan Pa
Aking sinta noong tayo ay nagsisimula Ako sayo'y hindi tiwala Sa dami ba naman ng sakit na naranasan Mahirap na ulit na ika'y basta pagkatiwalaan Ngunit mahal pinatunayan mo Na ikaw ay karapat dapat sa pagmamahal na ito Kaylan man ay di pagsisisihan Na pag ibig ko sayo'y nilaan Tanggap ko bawat pagkukulang mo Tanggap ko bawat sakit na dinala at madadala mo Tanggap ko ang bawat mali sayo Dalhin dyan ka nagiging perpekto Kung san man tayo magtungo Hiling ko lamang na hanggang sa dulo Sayong bisig pa rin uuwi Kahit na ano man ang mangyari
0
Apr 5, 2020
Apr 5, 2020 at 5:31 AM UTC
walang pagsisisi
Sa hindi inaasahang panahon, Landas natin ay ipinagtagpo Dating mo'y hindi mawari kung suplado ba o masyadong seryoso Ngunit kahit ganoo'y ako'y nagpatuloy. Sa hindi inaakalang pagkakataon, Mga kwentong noo'y nagmumula sa pagtatype ng mga daliring mahilig sumulat Ngayo'y nagsisimula na sa mga pagtawag at pagbigkas ng mga bibig na makata. Sa hindi maintindihang sitwasyon, Matagal-tagal na hindi napapaisip at napapasulat Ngunit dahil sayo'y biglang nanumbalik At heto ngayon, nagsisilbi kang inspirasyon. Sa daldal **** taglay, Makulit at maalagang pagkatao Na nagsilbing kanlungan sa oras nang pagiging mapag-isa, Salamat sa pagiging kung paano ka nagpakilala. Dahil sa oras na magtugma ang mga nararamdaman, Kahit hindi inaasahan, Kahit hindi akalain, Kahit hindi maintindihan, Sayo, ako ay sigurado.
0
Dec 29, 2020
Dec 29, 2020 at 4:28 AM UTC
Sal(amat) Sa'yo
Alas dose Nagsisimula ang mga hirit sa pagsibol ng liwanag ng nagiisang buwan Dalawang anino ng mga pusong pinagkaitan ng panahon at pagkakataon Mga diwang hirap makatulog sa kabila ng pilit ng dalawang pares ng mata para pumikit Ala una Nagising sa biglaang pagtawag Sa kabilang linya, ang boses ng nagiisang tangi Mga matang pilit na dumidilat ngunit singkit pa din Alas dos Nagsisimula pa lang ang gabi Mga palitan ng salita at biro Oras na para matulog para sa isa, may pasok pa kinaumagahan Alas tres Ang oras ng kadiliman Na nagsilbing liwanag para sa dalawa Mga tawa nilang mas lumalakas At damdaming mas lalong lumalala Sa kabila ng lahat, hindi man tama Pagsapit ng alas kwatro Natulog siyang may ngiti At panalangin Na sana’y ganito sila palagi Ng kanyang natatangi
0
Jun 10, 2021
Jun 10, 2021 at 3:44 PM UTC
Alas tres