"ligaw" poems - Hello Poetry

"ligaw" poems

Kaibig-ibig ka, katangi-tangi, at hinahangaan, Alindog mo at kagandaha'y hindi matatanggihan, Ng sino mang taong handing-handa kang ligawan. Kinahuhumalingan ka ng mga lalaki sa ating pamayanan. Kinaiinggitan ng mga babae sa iyong kaseksihan, Bakit hindi kita magawang magustuhan? Ilang lalaki na ang umakyat ng ligaw sa iyo, Ni isa ay hindi mo sinipot, hindi ka kumibo o nakihalubilo. Ang sabi ng nakararami? 'Ako' ang gusto mo. Nang ako'y iyong lapitan sa aming tahanan, Ang mga ngiti mo'y nag-uumapaw sa kasayahan, Nang masilayan ka, mukha ko'y walang bakas na kaligayahan. Ako'y iyong sinisinta, higit pa sa kaibigan. Ika'y tahasang nagsabing, ako ang iyong napupusuan. Sinabi **** ako'y liligawan at iyon ay iyong paninindigan. Subalit, ayoko kong ikaw ay masaktan. Kaibigan lang ang aking masusuklian, Sa kaaya-aya **** ngiti at kabaitan. Hindi ako karapat-dapat na iyong ligawan, Hindi kita mahal, 'yan ang aking nararamdaman. Hindi na hihigit pa ang iyong pagkakaibigan. Kaya, pakiusap, pawiin mo ang iyong kalungkutan. Ibaling mo sa iba ang iyong isip at damdamin, Ako'y magpapaalam, mahal kong kaibigan.

0

Jan 10, 2016

Jan 10, 2016 at 10:43 AM UTC

Mahal Kong Kaibigan

Kaibig-ibig ka, katangi-tangi, at hinahangaan, Alindog mo at kagandaha'y hindi matatanggihan, Ng sino mang taong handing-handa kang ligawan. Kinahuhumalingan ka ng mga lalaki sa ating pamayanan. Kinaiinggitan ng mga babae sa iyong kaseksihan, Bakit hindi kita magawang magustuhan? Ilang lalaki na ang umakyat ng ligaw sa iyo, Ni isa ay hindi mo sinipot, hindi ka kumibo o nakihalubilo. Ang sabi ng nakararami? 'Ako' ang gusto mo. Nang ako'y iyong lapitan sa aming tahanan, Ang mga ngiti mo'y nag-uumapaw sa kasayahan, Nang masilayan ka, mukha ko'y walang bakas na kaligayahan. Ako'y iyong sinisinta, higit pa sa kaibigan. Ika'y tahasang nagsabing, ako ang iyong napupusuan. Sinabi **** ako'y liligawan at iyon ay iyong paninindigan. Subalit, ayoko kong ikaw ay masaktan. Kaibigan lang ang aking masusuklian, Sa kaaya-aya **** ngiti at kabaitan. Hindi ako karapat-dapat na iyong ligawan, Hindi kita mahal, 'yan ang aking nararamdaman. Hindi na hihigit pa ang iyong pagkakaibigan. Kaya, pakiusap, pawiin mo ang iyong kalungkutan. Ibaling mo sa iba ang iyong isip at damdamin, Ako'y magpapaalam, mahal kong kaibigan.

Continue reading...

Munting hiram na buhay, When will this rented kelan pa yayaon? lifetime pass? Pina-walang kabuluhan Time has taken ang oras na lumipas. the sense of things. Panahon na sinaksi I have witnessed pawang di akin sarili. what is not mine. Kelan ang katapusan? When will this end? Sa oras ng pagtanggap In accepting ng tinig mo? Irog, your voice? My dear, ika'y aking kamatayan. you are my death. Ano ang pinangakong Where is payapa at galak, peace and joy kung puso'y sumisikap if the heart still toils sa inaasahang pangarap? towards it's endeavors? Kelan mabubuksan When will I unlock ang pagkakataon ng pangakong the promise ligaya mula sa kamay mo? from your hands? Di pa sapat ang pagsunod? Is compliance not enough? Asan na ang hinanap pangarap na ligaya, Where is happiness mula sa pawis, pagnanasa? sought with sweat and desire Gawin ang lahat of risking all sa anumang konsekwnsya? no matter what? Sino ako? Taong Who am I? so presumptive mapangahas sa sariling kalooban, of my own will, ligaw sa ilang, lost in the wild, lasing sa layaw, drunk for indulgence, lulon sa kadiliman at kawalan. drowned into its depths. ano ako sa Yo? what am i to You? yapak. footprints. alabok. dust. pinag-duraang basura ng lansangan. garbage spit in the street. Ginawa mo aking kapalaran, You made me thus, palayok at pinggan. as a clay *** Sa yong kagustuhan Transformed and used tadhanang pupuntahan. for what you forge. Aking tanggap I accept kawalan ng karapatan, lost of rights, pagsuko ng kalayaan, surrendered freedom, layag sa kagustuhan, adrift from wants, yaong kababaan. and lowly. Paglisan ng sarili, bihag when i abandon myself, as Your at lingkod mo, captive and servant nawa'y malaya sa mundo. may i be free of this world.

0

May 7, 2016

May 7, 2016 at 2:12 PM UTC

Bakwit sa Sarili / Refuge from myself

Munting hiram na buhay, When will this rented kelan pa yayaon? lifetime pass? Pina-walang kabuluhan Time has taken ang oras na lumipas. the sense of things. Panahon na sinaksi I have witnessed pawang di akin sarili. what is not mine. Kelan ang katapusan? When will this end? Sa oras ng pagtanggap In accepting ng tinig mo? Irog, your voice? My dear, ika'y aking kamatayan. you are my death. Ano ang pinangakong Where is payapa at galak, peace and joy kung puso'y sumisikap if the heart still toils sa inaasahang pangarap? towards it's endeavors? Kelan mabubuksan When will I unlock ang pagkakataon ng pangakong the promise ligaya mula sa kamay mo? from your hands? Di pa sapat ang pagsunod? Is compliance not enough? Asan na ang hinanap pangarap na ligaya, Where is happiness mula sa pawis, pagnanasa? sought with sweat and desire Gawin ang lahat of risking all sa anumang konsekwnsya? no matter what? Sino ako? Taong Who am I? so presumptive mapangahas sa sariling kalooban, of my own will, ligaw sa ilang, lost in the wild, lasing sa layaw, drunk for indulgence, lulon sa kadiliman at kawalan. drowned into its depths. ano ako sa Yo? what am i to You? yapak. footprints. alabok. dust. pinag-duraang basura ng lansangan. garbage spit in the street. Ginawa mo aking kapalaran, You made me thus, palayok at pinggan. as a clay *** Sa yong kagustuhan Transformed and used tadhanang pupuntahan. for what you forge. Aking tanggap I accept kawalan ng karapatan, lost of rights, pagsuko ng kalayaan, surrendered freedom, layag sa kagustuhan, adrift from wants, yaong kababaan. and lowly. Paglisan ng sarili, bihag when i abandon myself, as Your at lingkod mo, captive and servant nawa'y malaya sa mundo. may i be free of this world.

Continue reading...

Nagsimula ang lahat sa mga tingin na abot kaluluwa Nung ako'y ligaw at kusang hinahanap ka ng aking mga mata Sa bawat lihim na sulyap ay isang 'mahal kita' na hindi mo nakuha Di pa rin tanggap ang nakaguhit na linya Nakakatawang isipin, Na walang kaalam alam na sya ang pinaka importante sa buhay ko Ang inosente sa ngalan ng pag ibig, Na sya'y salarin sa pagbihag ng puso ko Sa bawat kainan na ating napuntahan Hindi ako nagsawa na ang istorya mo'y pakinggan Sa mga sinehan na ating pinanuoran Na mas gusto kong ikaw ang aking titigan Ikaw ang bituin sa gabi na lagi kong pinagmamasdan, Ang aking hiling sa bawat tingin sa langit, Panaginip na sa pag dilat ko sana'y totoo At ang buong sistema ng mga tula ko Pero hindi ako naniniwala na hanggang dito nalang Umaasa pa na sana'y pwedeng humakbang Nasa likod ko ang pader at wala nakong iaatras pa Dahil ako'y tao lang at ang pag abante ang natitira kong galaw Gusto kong humakbang, kung anong meron tayo Gusto kong higitan, ang mga nagawa ko para sayo Sana ako yung taong pinagbigyan **** magpapasaya sayo Binigay ko ang lahat na akala ko'y sapat Ngunit hinarangan mo ang daan para maging tunay ang lahat Konting lapit ay luwas ng mabilis Bulong sa hangin ang damdaming nais iparating Ilang luha ang iniyak mo na hindi kailanman mang gagaling sa akin At sa mga ngiti na sana'y ako ang sanhi.. Hindi mo na pansin na ako'y nasaktan Na habang buhay mag hihintay sa bakuran At umaasa na sana pwede pang humakbang..

0

Feb 25, 2016

Feb 25, 2016 at 1:43 AM UTC

Nagsimula ang lahat sa mga tingin na abot kaluluwa Nung ako'y ligaw at kusang hinahanap ka ng aking mga mata Sa bawat lihim na sulyap ay isang 'mahal kita' na hindi mo nakuha Di pa rin tanggap ang nakaguhit na linya Nakakatawang isipin, Na walang kaalam alam na sya ang pinaka importante sa buhay ko Ang inosente sa ngalan ng pag ibig, Na sya'y salarin sa pagbihag ng puso ko Sa bawat kainan na ating napuntahan Hindi ako nagsawa na ang istorya mo'y pakinggan Sa mga sinehan na ating pinanuoran Na mas gusto kong ikaw ang aking titigan Ikaw ang bituin sa gabi na lagi kong pinagmamasdan, Ang aking hiling sa bawat tingin sa langit, Panaginip na sa pag dilat ko sana'y totoo At ang buong sistema ng mga tula ko Pero hindi ako naniniwala na hanggang dito nalang Umaasa pa na sana'y pwedeng humakbang Nasa likod ko ang pader at wala nakong iaatras pa Dahil ako'y tao lang at ang pag abante ang natitira kong galaw Gusto kong humakbang, kung anong meron tayo Gusto kong higitan, ang mga nagawa ko para sayo Sana ako yung taong pinagbigyan **** magpapasaya sayo Binigay ko ang lahat na akala ko'y sapat Ngunit hinarangan mo ang daan para maging tunay ang lahat Konting lapit ay luwas ng mabilis Bulong sa hangin ang damdaming nais iparating Ilang luha ang iniyak mo na hindi kailanman mang gagaling sa akin At sa mga ngiti na sana'y ako ang sanhi.. Hindi mo na pansin na ako'y nasaktan Na habang buhay mag hihintay sa bakuran At umaasa na sana pwede pang humakbang..

Continue reading...

Mahal na kilala kita sa simpleng haha Minisage kita kahit di kita kilala Sabi ko sayo hi ganda Di ko inakalang mag rereply ka Sabi mo salamat huh. Sa simpleng batian tayo nag simula Humaba ng humaba mga salita Hanggang sa nakita ko Ay hala mag kabirthday tayong dalawa Mapag biro ang tadhana Mas lalo akong naligaw sa bitag nya Pero sa pag kaligaw ko nahanap kita Sabay tayong na ligaw sa tamis ng tadhana Tapos sabi mo mahal may sekreto ka Mapag biro nga ang tadhana Kasi kng gaanu katamis ang pag mamahal mo Ganun din kasaklap ang katotohanang d pueding maging tayo Di pueding maging tayo kasi may nakatali na sayo Pero kinain ko ang lahat ng pait na to At oo kasalanan ko Ang dating maliit na biro ng tadhana Naging libingan ko Pero ayaw kong bumangon mula dito Pinilit ko,pinilit mo at naging tayo Kahit mapait pinilit natin na patamisin ito At naging okay tayo Ang saya nga ng birthday natin pareho Sinupresa mo ako At sa unang pag kakataon Napag tanto ko na mahal mo nga ako May pa cake kpa mahal at palobo Tumulo ang luha ko Kasi di ko inakala sa magiging masaya ako Magiging masaya ang kaarawan ko Kaya salamat sayo mahal ko Pero habang tumatagal mahal Mawawala na tayo Halos di ko na maaninag ang iyong anino Nalungkot ako Pero bumalik ka mahal At sinabi mo pabalik na siya Ang nakatali sayo Gumuho ang mundo ko Ang dating hukay ngayon ang naging bangin Wala ng takas sa sakit Ang sabi mo aayusin mo mahal Tataposin na ang dapat taposin Pero paanu kng sa istoryang to Ako ang pangalawa Ako ang kirido Ako ang maninira ng pamilya At siya,sya ang una at ang pinakasalan mo sa harap ng dambana. Mahal anu ang laban ko Nasasaktan ako At oo di ko pueding isisi sayo to Kasi ginusto ko din naman. Namalibing sa bangin na ito Pinaglaruan tayo ng tadhana Yung akala kong magiging masaya Nasa binggit na ng kataposan nya Ayaw ko man sana ipilit Pero sa bawat hagupit ng sakit Pangalan mo aking sinasambit Mahal naririnig mo pa ba ako Pag dumating siya panu na tayo Maaalala mo pa kaya ang mga pangako mo Na magiging masaya tayo Kasi kung ganun kakainin ko na din ang pait na ito Ou ako na bahala sa lahat ng pait Basta mahal mangako ka Di tayo aabot sa dulo Pero paanu sakanya ka kasado Ako,pangalawa lang ako Nadudurog na ako Gusto ko na sana taposin ito Pero paanu kng mahal kita Minamahal kita ng todo Ngayon gusto mo palain ako... Pero paanu kng sa bawat paalam mo Sinasambit **** mahal mo ako Mahal mo nga ba talaga ako O mahal mo lng ako kasi binubou ko ang kulang niya sayo Please kng aalis ka umalis ka lng Kasi di applicable sa atin ang kng mag mahal ka ng dalawa piliin mo ang pangalawa kasi sa una pa lng nakatali kana.

0

Oct 20, 2017

Oct 20, 2017 at 4:08 AM UTC

Mahal na kilala kita sa simpleng haha Minisage kita kahit di kita kilala Sabi ko sayo hi ganda Di ko inakalang mag rereply ka Sabi mo salamat huh. Sa simpleng batian tayo nag simula Humaba ng humaba mga salita Hanggang sa nakita ko Ay hala mag kabirthday tayong dalawa Mapag biro ang tadhana Mas lalo akong naligaw sa bitag nya Pero sa pag kaligaw ko nahanap kita Sabay tayong na ligaw sa tamis ng tadhana Tapos sabi mo mahal may sekreto ka Mapag biro nga ang tadhana Kasi kng gaanu katamis ang pag mamahal mo Ganun din kasaklap ang katotohanang d pueding maging tayo Di pueding maging tayo kasi may nakatali na sayo Pero kinain ko ang lahat ng pait na to At oo kasalanan ko Ang dating maliit na biro ng tadhana Naging libingan ko Pero ayaw kong bumangon mula dito Pinilit ko,pinilit mo at naging tayo Kahit mapait pinilit natin na patamisin ito At naging okay tayo Ang saya nga ng birthday natin pareho Sinupresa mo ako At sa unang pag kakataon Napag tanto ko na mahal mo nga ako May pa cake kpa mahal at palobo Tumulo ang luha ko Kasi di ko inakala sa magiging masaya ako Magiging masaya ang kaarawan ko Kaya salamat sayo mahal ko Pero habang tumatagal mahal Mawawala na tayo Halos di ko na maaninag ang iyong anino Nalungkot ako Pero bumalik ka mahal At sinabi mo pabalik na siya Ang nakatali sayo Gumuho ang mundo ko Ang dating hukay ngayon ang naging bangin Wala ng takas sa sakit Ang sabi mo aayusin mo mahal Tataposin na ang dapat taposin Pero paanu kng sa istoryang to Ako ang pangalawa Ako ang kirido Ako ang maninira ng pamilya At siya,sya ang una at ang pinakasalan mo sa harap ng dambana. Mahal anu ang laban ko Nasasaktan ako At oo di ko pueding isisi sayo to Kasi ginusto ko din naman. Namalibing sa bangin na ito Pinaglaruan tayo ng tadhana Yung akala kong magiging masaya Nasa binggit na ng kataposan nya Ayaw ko man sana ipilit Pero sa bawat hagupit ng sakit Pangalan mo aking sinasambit Mahal naririnig mo pa ba ako Pag dumating siya panu na tayo Maaalala mo pa kaya ang mga pangako mo Na magiging masaya tayo Kasi kung ganun kakainin ko na din ang pait na ito Ou ako na bahala sa lahat ng pait Basta mahal mangako ka Di tayo aabot sa dulo Pero paanu sakanya ka kasado Ako,pangalawa lang ako Nadudurog na ako Gusto ko na sana taposin ito Pero paanu kng mahal kita Minamahal kita ng todo Ngayon gusto mo palain ako... Pero paanu kng sa bawat paalam mo Sinasambit **** mahal mo ako Mahal mo nga ba talaga ako O mahal mo lng ako kasi binubou ko ang kulang niya sayo Please kng aalis ka umalis ka lng Kasi di applicable sa atin ang kng mag mahal ka ng dalawa piliin mo ang pangalawa kasi sa una pa lng nakatali kana.

Continue reading...

Mahilig akong manood ng pelikula Sisiyasatin ko ang bawat balangkas Panonoorin mula sa simula Papunta sa kasukdulan ng kwento Hanggang sa katapusan ng kwento Isa sa paborito kong kategorya nito Ay ang pag-ibig Napakasayang manood ng pelikulang pag-iibigan ang tema Dahil kahit minsan ay katulad din ito ng nararanasan natin Magsisimula sa pagpapakilala Sa “ako nga pala si..” “At ako naman si..” Sabay ngiti na tila titigil ang mundo Bibilis ang pintig ng puso At mapupuno ang tiyan na tila nakalunok ng sangkatutak paruparo At nanirahan sa ilalim ng mga kalamnan mo Napakatamis ng mga simula Ang mga panahong ang mga mata Ang nagsisilbing daluyan Ng enerhiya na nagpapasabay ng tibok ng puso niyong dalawa Ang mga panahong ang mga kamay Ang nagsisilbing hawakan sa pinakamalayong paglalakbay Kikiligin ka sa simula Magpapatuloy sa kasukdulan Magpapatuloy Sa “Bakit hindi mo agad sinabi?” Sa “Bakit ka nagsinungaling saakin?” Sa “Ano bang nagawa ko sa’yo” Sa “Saan ba ako nagkamali?” Matututunan mo na ang pag-ibig pala ay nagbabago Ang dating matamis ay naging mapait At tila isang kape na dating kumukulo sa init Ay nanlamig bigla Sa di inaasahang panahon At sa katapusan ay makikita mo ang dulo Ang pagpapaalam Ang mga salitang “Hanggang dito na lamang tayo” Na kahit na ipinangako niyo sa isa’t isa ang walang hanggan Ay naabot niyo pa rin ang dulo At kahit na masakit ay tatanggapin mo Dahil ang katotohanan ay Ang pag-ibig ay nagwawakas Mahilig ako sa mga kwento Dahil dito umiikot ang mga pelikulang sinusubaybayan ko Ang simula, kasukdulan at pagtatapos Ang paborito kong istorya Ay ang pag-ibig Pag-ibig Na nagsimula sa pagpapakilala Sa pagtanggap ng katotohanan na hindi ko kakayanin mag-isa Sa pagsambit na ikaw lamang ang kayang magligtas sa kaluluwa kong ligaw Hindi man puno ng tamis Pero puno nmn ng tunay na pagsinta Ng totoong nagmamahal Ang mga mata niyang magbabantay saakin Sa tuwing ako’y nag-iisa’t nasa panganib Mga labi, na hindi mo man nakikita ang ngiti pero ramdam ang pagmamahal sa tamis ng salitang sinasambit Mga kamay, na hindi nagsisilbing hawakan, pero gabay At sa tuwing naliligaw na ako’y andyan ka pra itama ang aking landas Pag-ibig Na ang kasukdulan ay Naganap sa krus Kung saan ipinakita ang tunay na kilos ng pagmamahal; Sakripisyo Kahit na hindi ako nararapat sa pag-ibig mo’y Ibinigay mo ang lahat Para lamang maibalik ang ako, na minsan nang naglibot papalayo Sa kasabikan na mahanap ang dulo Kasama ang mundo pero nagkamali ako Ang mundo ay iiwan kang lagalak Sa kalsada Humahanap ng titirhan Humihingi ng makakain At nanlilimos ng ng salapi Pero ikaw ang pumulot saakin Sa pagkaalipin ko sa mapanlinlang mundo Iniangat mo ako sa kahirapan ko Kahit na tila kapeng nanlamig ako Ay hindi mo isinantabi Pinaranas mo ang tunay na pag-ibig Na hindi kayang ibigay ng kahit sino At tulad ng mga pelkulang paborito ko Hilig kong sinusubaybayan ang kwento Ang paborito kong kwento ay ang pag-iibigan nating dalawa, Panginoon. At magtatapos ito sa… Mali. Hindi pa rito nagtatapos ang kwento

0

Apr 22, 2018

Apr 22, 2018 at 1:18 PM UTC

kurt-christian-b-tubera

Mahilig akong manood ng pelikula Sisiyasatin ko ang bawat balangkas Panonoorin mula sa simula Papunta sa kasukdulan ng kwento Hanggang sa katapusan ng kwento Isa sa paborito kong kategorya nito Ay ang pag-ibig Napakasayang manood ng pelikulang pag-iibigan ang tema Dahil kahit minsan ay katulad din ito ng nararanasan natin Magsisimula sa pagpapakilala Sa “ako nga pala si..” “At ako naman si..” Sabay ngiti na tila titigil ang mundo Bibilis ang pintig ng puso At mapupuno ang tiyan na tila nakalunok ng sangkatutak paruparo At nanirahan sa ilalim ng mga kalamnan mo Napakatamis ng mga simula Ang mga panahong ang mga mata Ang nagsisilbing daluyan Ng enerhiya na nagpapasabay ng tibok ng puso niyong dalawa Ang mga panahong ang mga kamay Ang nagsisilbing hawakan sa pinakamalayong paglalakbay Kikiligin ka sa simula Magpapatuloy sa kasukdulan Magpapatuloy Sa “Bakit hindi mo agad sinabi?” Sa “Bakit ka nagsinungaling saakin?” Sa “Ano bang nagawa ko sa’yo” Sa “Saan ba ako nagkamali?” Matututunan mo na ang pag-ibig pala ay nagbabago Ang dating matamis ay naging mapait At tila isang kape na dating kumukulo sa init Ay nanlamig bigla Sa di inaasahang panahon At sa katapusan ay makikita mo ang dulo Ang pagpapaalam Ang mga salitang “Hanggang dito na lamang tayo” Na kahit na ipinangako niyo sa isa’t isa ang walang hanggan Ay naabot niyo pa rin ang dulo At kahit na masakit ay tatanggapin mo Dahil ang katotohanan ay Ang pag-ibig ay nagwawakas Mahilig ako sa mga kwento Dahil dito umiikot ang mga pelikulang sinusubaybayan ko Ang simula, kasukdulan at pagtatapos Ang paborito kong istorya Ay ang pag-ibig Pag-ibig Na nagsimula sa pagpapakilala Sa pagtanggap ng katotohanan na hindi ko kakayanin mag-isa Sa pagsambit na ikaw lamang ang kayang magligtas sa kaluluwa kong ligaw Hindi man puno ng tamis Pero puno nmn ng tunay na pagsinta Ng totoong nagmamahal Ang mga mata niyang magbabantay saakin Sa tuwing ako’y nag-iisa’t nasa panganib Mga labi, na hindi mo man nakikita ang ngiti pero ramdam ang pagmamahal sa tamis ng salitang sinasambit Mga kamay, na hindi nagsisilbing hawakan, pero gabay At sa tuwing naliligaw na ako’y andyan ka pra itama ang aking landas Pag-ibig Na ang kasukdulan ay Naganap sa krus Kung saan ipinakita ang tunay na kilos ng pagmamahal; Sakripisyo Kahit na hindi ako nararapat sa pag-ibig mo’y Ibinigay mo ang lahat Para lamang maibalik ang ako, na minsan nang naglibot papalayo Sa kasabikan na mahanap ang dulo Kasama ang mundo pero nagkamali ako Ang mundo ay iiwan kang lagalak Sa kalsada Humahanap ng titirhan Humihingi ng makakain At nanlilimos ng ng salapi Pero ikaw ang pumulot saakin Sa pagkaalipin ko sa mapanlinlang mundo Iniangat mo ako sa kahirapan ko Kahit na tila kapeng nanlamig ako Ay hindi mo isinantabi Pinaranas mo ang tunay na pag-ibig Na hindi kayang ibigay ng kahit sino At tulad ng mga pelkulang paborito ko Hilig kong sinusubaybayan ang kwento Ang paborito kong kwento ay ang pag-iibigan nating dalawa, Panginoon. At magtatapos ito sa… Mali. Hindi pa rito nagtatapos ang kwento

Continue reading...

Nakita ko ang sarili kong naglalakad sa pasilyo ng kawalan at makaraa'y sinisid ang karagatan ng katanungan, nasaan ako? hinanap ko ang kasagutan, mapa o daan sa bawat ingay na binibigkas ng mga tao sa paligid ko. At kahit nasanay na'y natigilan ako, pero kasi hindi pwede 'to. Nabuo ko na naman ang pangalan mo. pasensya na pero sa tuwing ako'y nawawala sa landas o nararamdaman kong lumalayo ako binibigkas ko ito sa pag asang ibabalik ako nito sa kaharian na gawa sa mga ngiti at tawa mo na mag-isa kong binuo o simpleng papunta lang sa tabi mo. Naliligaw ako, hindi ko alam kung saan pupunta o kung may paroroonan man lang ba, pero patuloy akong maglalaboy at tatakbo sa realidad na gusto na kita, tatakbo sa nararamdaman pero lilingon paminsan minsan dahil umaasa ako, kahit walang kasiguraduhan, hinahanap mo rin ako dala ang isang lampara. Umaasa ako na ikaw nga ang mapa, ibubulong ko sa hangin ang mga salita kasabay ng isang malalim na buntunghininga. "Asan ka na?"

0

Jun 3, 2016

Jun 3, 2016 at 2:04 AM UTC

Nakita ko ang sarili kong naglalakad sa pasilyo ng kawalan at makaraa'y sinisid ang karagatan ng katanungan, nasaan ako? hinanap ko ang kasagutan, mapa o daan sa bawat ingay na binibigkas ng mga tao sa paligid ko. At kahit nasanay na'y natigilan ako, pero kasi hindi pwede 'to. Nabuo ko na naman ang pangalan mo. pasensya na pero sa tuwing ako'y nawawala sa landas o nararamdaman kong lumalayo ako binibigkas ko ito sa pag asang ibabalik ako nito sa kaharian na gawa sa mga ngiti at tawa mo na mag-isa kong binuo o simpleng papunta lang sa tabi mo. Naliligaw ako, hindi ko alam kung saan pupunta o kung may paroroonan man lang ba, pero patuloy akong maglalaboy at tatakbo sa realidad na gusto na kita, tatakbo sa nararamdaman pero lilingon paminsan minsan dahil umaasa ako, kahit walang kasiguraduhan, hinahanap mo rin ako dala ang isang lampara. Umaasa ako na ikaw nga ang mapa, ibubulong ko sa hangin ang mga salita kasabay ng isang malalim na buntunghininga. "Asan ka na?"

Continue reading...

Ito pala ang pakiramdam ng ligaw na damo, may pangangailangang kinukuha sa hamog ng umaga, sa lupang kakarampot, at sa katas ng ibang ugat ng ibang halaman. Ito pala ang pakiramdam ng ligaw na damo, nananahimik na namumuhay sa anino ng tunay na sibol ng kalikasan. Ano ang aking silbi kung ang langit na nais kong marating ay hanggang talampakan lamang ng tao? Ano ang aking silbi? Ito pala ang pakiramdam ng ligaw na damo, mabubuhay ng walang halaga, mawawala ng walang sinasambit.

0

Jan 28, 2015

Jan 28, 2015 at 3:59 AM UTC

qua-patet-orbis

Ito pala ang pakiramdam ng ligaw na damo, may pangangailangang kinukuha sa hamog ng umaga, sa lupang kakarampot, at sa katas ng ibang ugat ng ibang halaman. Ito pala ang pakiramdam ng ligaw na damo, nananahimik na namumuhay sa anino ng tunay na sibol ng kalikasan. Ano ang aking silbi kung ang langit na nais kong marating ay hanggang talampakan lamang ng tao? Ano ang aking silbi? Ito pala ang pakiramdam ng ligaw na damo, mabubuhay ng walang halaga, mawawala ng walang sinasambit.

Continue reading...

Maraming beses nang ako'y naging alipin ng damdaming masidhi't napakahirap supilin; Mga aliw ng sandaling tila salamisim, mga sugat ng kahapong wari'y basag na salamin. Kahit anong gawi'y hindi siya maikubli, 'pag yumakap sa puso'y parang nakatali; Pumiglas-piglas ka ma'y wala ring magagawa, Pagka't puso'y gapos na sa pag-ibig na dala. Ang taglay na karikta'y sadyang mapang-akit, Ikaw ma'y nakapikit larawan niya'y nakaukit; At mistula iisa ang 'yong mundo't sinisinta, Kaya't bulag sa biyaya 'pag nawala na siya. Oh, linlang na pag-ibig bakit ba mandaraya? Ang mahina kong puso'y hindi na pinalaya; Sa ligaw **** pangako ng pag-ibig na totoo, Kaylan ba matatanto ang wagas na pagsuyo?

0

Jun 15, 2015

Jun 15, 2015 at 12:33 AM UTC

Maraming beses nang ako'y naging alipin ng damdaming masidhi't napakahirap supilin; Mga aliw ng sandaling tila salamisim, mga sugat ng kahapong wari'y basag na salamin. Kahit anong gawi'y hindi siya maikubli, 'pag yumakap sa puso'y parang nakatali; Pumiglas-piglas ka ma'y wala ring magagawa, Pagka't puso'y gapos na sa pag-ibig na dala. Ang taglay na karikta'y sadyang mapang-akit, Ikaw ma'y nakapikit larawan niya'y nakaukit; At mistula iisa ang 'yong mundo't sinisinta, Kaya't bulag sa biyaya 'pag nawala na siya. Oh, linlang na pag-ibig bakit ba mandaraya? Ang mahina kong puso'y hindi na pinalaya; Sa ligaw **** pangako ng pag-ibig na totoo, Kaylan ba matatanto ang wagas na pagsuyo?

Continue reading...

dilaw na dyaket ang suot mo noon habang ako ay nananahimik hindi makaimik at pinagmamasdan ang bawat sinag ng dapithapon na sinasala ng kinulayang bintana kung saan ay sa aking mga mata na ngayon lamang nakakita ng ganda ay biglang napatunganga dilaw na dyaket ang suot mo noon at ang unang naitala sa listahan ng mga napuna ng aking mga mata at biglang napatunganga na nga nang dahil sa bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng dilaw na dyaket **** naisipang ipakita sa silid ng mga kaluluwa mga kaluluwang akala ko ay mabibigyan kong buong pansin ngunit heto, napatitig na rin ako'y napatitig na rin napatitig sa dilaw na dyaket mo at hindi ko mawari kung paano pero ang dilaw na dyaket **** nakabalabal sa iyong kay liit na katawan ay humihila pababa sa iyong mga balikat nakakibit hindi man lang kayang mapaakyat ang iyong pagpapakalálo napapaliit ang tikas ng iyong pagkatao hindi ko rin mawari kung paano pero ang dilaw na dyaket mo ay para bang napabalabal na rin sa akin at mula noon, ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng aking puso ay handa nang aminin na ikaw ay naging isang anghel ang dilaw na dyaket mo ay naging iyong halo at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa nito ay naging mga pakpak mo at ikaw ay naging isang anghel ika'y naging anghel sa aking isipan marikit na imahe sa aking kaloob-looban munting sigaw sa buong kalawakan o, munting anghel ko, nais ko na sanang isigaw: nakikita mo ba? nakikita mo ba kung paano kita nakikita? nakikita mo ba kung paano kita sinasamba? nakikita mo ba kung paano kita sinisinta? oo, sinisinta, dahil munting anghel ko, o, mahal kita mahal kita, o, munting anghel ko mahal kita at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng iyong pagkatao mahal kita at ayaw kong manatili ka lamang sa isipan ko mahal kita at nais kong ako ang magpabalabal sa iyong puso at nais kong ako ay maging iyo at nais kong mahalin mo rin ako ngunit, o, munting anghel ko, natakot ako natakot ako na kung ilalahad ko ang lahat ng mga ligaw na alaala ko sa iyo ay huhusgahan mo ako kung hayaan kong buksan mo ang aking mga pinto ay matatakot ka nang makita mo ang nilalaman nito kung ipakita ko sa iyo ang lahat ng mga tupi ng manggas at mga kusot ng bulsa ng aking puso ay magugulat ka at lilisanin mo ako kaya heto, ang munting anghel ko ay nanatili sa isipan lamang ang marikit na imahe ko ay nanirahan sa kaloob-looban lamang ang munting sigaw ko ay naging bulong lamang isang bulong na nagsasabing: o, munting anghel ko, mahal kita, o, munting anghel ko, pangarap kita, ngunit, o, munting anghel ko, natatakot akong sa piling mo'y ako'y madulas at tuluyang mawala ka. maroon na dyaket ang suot mo kanina noong ako ay naarawan ng sikat ng umaga at ng tawa ng ilang mga kahalubilo't kasama at naroon sa gitna ng aking sariling mga tawa ay nakita kita ngunit may kasamang iba at siya'y ika'y inakbayan at ika'y siya'y nginitian at ako'y napaisip nang biglaan kayo ba? kayo ba? kayo ba? napakwento ang kaibigan ko: alam mo ba, ganun na nga sila na magdadalawang-linggo na. hindi naman sa nasaktan ako pero parang ganoon na nga. hindi naman sa napatigil bigla ang tibok ng puso ko pero parang ganoon na nga. hindi naman sa nadurog ako nang mapansin ko na ang sukat ng maroon na dyaket mo ay mas sakto sa iyo at hindi niya nahihila pababa ang iyong buong pagkatao at siguro ito ay dahil siya ang kasama mo at hindi ako kaya para bang siya na ang nakabalabal sa iyong puso at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng kaniyang puso ay napaibig na sa iyo— pero parang ganoon na nga. ganoon na nga dahil kayo na nga kayo na kayo na kayo na. ganoon na nga dahil siya ang kasama mo hindi ako hindi ako hindi ako. siguro kung hindi ako natakot siguro kung hindi ako natakot na ilahad ang lahat ng mga ligaw na alaala ko sa iyo ay hindi ka na mananatili lamang sa isipan ko siguro kung hindi ako natakot na hayaang buksan mo ang aking mga pinto ay mapapabalabal ko na ang iyong puso siguro kung hindi ako natakot na ipakita ang lahat ng mga tupi ng manggas at mga kusot ng bulsa ng aking puso ay ako na'y magiging iyo siguro kung hindi ako natakot na madulas sa piling mo ay mamahalin mo na rin ako ngunit ayan na nga, o, munting anghel ko, natakot ako at ayan na nga, o, munting anghel ko, lahat ng ito ay hindi ko na nasabi sa iyo at ayan na nga, o, munting anghel ko, baka tuluyan nang mawala ang dilaw na dyaket mo sa buhay ko maroon na dyaket na ang suot mo ngunit ang dilaw na dyaket mo pa rin ang nakatatak sa isipan ko at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng dilaw na dyaket mo ay nakabalabal pa rin sa aking puso aking puso na nadurog, at patuloy na nadudurog hanggang ngayon nang dahil sa dilaw na dyaket na suot mo noon dahil sa dilaw na dyaket na suot na ng iba ngayon

0

Feb 9, 2020

Feb 9, 2020 at 11:47 PM UTC

Dilaw na Dyaket

dilaw na dyaket ang suot mo noon habang ako ay nananahimik hindi makaimik at pinagmamasdan ang bawat sinag ng dapithapon na sinasala ng kinulayang bintana kung saan ay sa aking mga mata na ngayon lamang nakakita ng ganda ay biglang napatunganga dilaw na dyaket ang suot mo noon at ang unang naitala sa listahan ng mga napuna ng aking mga mata at biglang napatunganga na nga nang dahil sa bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng dilaw na dyaket **** naisipang ipakita sa silid ng mga kaluluwa mga kaluluwang akala ko ay mabibigyan kong buong pansin ngunit heto, napatitig na rin ako'y napatitig na rin napatitig sa dilaw na dyaket mo at hindi ko mawari kung paano pero ang dilaw na dyaket **** nakabalabal sa iyong kay liit na katawan ay humihila pababa sa iyong mga balikat nakakibit hindi man lang kayang mapaakyat ang iyong pagpapakalálo napapaliit ang tikas ng iyong pagkatao hindi ko rin mawari kung paano pero ang dilaw na dyaket mo ay para bang napabalabal na rin sa akin at mula noon, ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng aking puso ay handa nang aminin na ikaw ay naging isang anghel ang dilaw na dyaket mo ay naging iyong halo at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa nito ay naging mga pakpak mo at ikaw ay naging isang anghel ika'y naging anghel sa aking isipan marikit na imahe sa aking kaloob-looban munting sigaw sa buong kalawakan o, munting anghel ko, nais ko na sanang isigaw: nakikita mo ba? nakikita mo ba kung paano kita nakikita? nakikita mo ba kung paano kita sinasamba? nakikita mo ba kung paano kita sinisinta? oo, sinisinta, dahil munting anghel ko, o, mahal kita mahal kita, o, munting anghel ko mahal kita at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng iyong pagkatao mahal kita at ayaw kong manatili ka lamang sa isipan ko mahal kita at nais kong ako ang magpabalabal sa iyong puso at nais kong ako ay maging iyo at nais kong mahalin mo rin ako ngunit, o, munting anghel ko, natakot ako natakot ako na kung ilalahad ko ang lahat ng mga ligaw na alaala ko sa iyo ay huhusgahan mo ako kung hayaan kong buksan mo ang aking mga pinto ay matatakot ka nang makita mo ang nilalaman nito kung ipakita ko sa iyo ang lahat ng mga tupi ng manggas at mga kusot ng bulsa ng aking puso ay magugulat ka at lilisanin mo ako kaya heto, ang munting anghel ko ay nanatili sa isipan lamang ang marikit na imahe ko ay nanirahan sa kaloob-looban lamang ang munting sigaw ko ay naging bulong lamang isang bulong na nagsasabing: o, munting anghel ko, mahal kita, o, munting anghel ko, pangarap kita, ngunit, o, munting anghel ko, natatakot akong sa piling mo'y ako'y madulas at tuluyang mawala ka. maroon na dyaket ang suot mo kanina noong ako ay naarawan ng sikat ng umaga at ng tawa ng ilang mga kahalubilo't kasama at naroon sa gitna ng aking sariling mga tawa ay nakita kita ngunit may kasamang iba at siya'y ika'y inakbayan at ika'y siya'y nginitian at ako'y napaisip nang biglaan kayo ba? kayo ba? kayo ba? napakwento ang kaibigan ko: alam mo ba, ganun na nga sila na magdadalawang-linggo na. hindi naman sa nasaktan ako pero parang ganoon na nga. hindi naman sa napatigil bigla ang tibok ng puso ko pero parang ganoon na nga. hindi naman sa nadurog ako nang mapansin ko na ang sukat ng maroon na dyaket mo ay mas sakto sa iyo at hindi niya nahihila pababa ang iyong buong pagkatao at siguro ito ay dahil siya ang kasama mo at hindi ako kaya para bang siya na ang nakabalabal sa iyong puso at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng kaniyang puso ay napaibig na sa iyo— pero parang ganoon na nga. ganoon na nga dahil kayo na nga kayo na kayo na kayo na. ganoon na nga dahil siya ang kasama mo hindi ako hindi ako hindi ako. siguro kung hindi ako natakot siguro kung hindi ako natakot na ilahad ang lahat ng mga ligaw na alaala ko sa iyo ay hindi ka na mananatili lamang sa isipan ko siguro kung hindi ako natakot na hayaang buksan mo ang aking mga pinto ay mapapabalabal ko na ang iyong puso siguro kung hindi ako natakot na ipakita ang lahat ng mga tupi ng manggas at mga kusot ng bulsa ng aking puso ay ako na'y magiging iyo siguro kung hindi ako natakot na madulas sa piling mo ay mamahalin mo na rin ako ngunit ayan na nga, o, munting anghel ko, natakot ako at ayan na nga, o, munting anghel ko, lahat ng ito ay hindi ko na nasabi sa iyo at ayan na nga, o, munting anghel ko, baka tuluyan nang mawala ang dilaw na dyaket mo sa buhay ko maroon na dyaket na ang suot mo ngunit ang dilaw na dyaket mo pa rin ang nakatatak sa isipan ko at ang bawat tupi ng manggas at bawat kusot ng bulsa ng dilaw na dyaket mo ay nakabalabal pa rin sa aking puso aking puso na nadurog, at patuloy na nadudurog hanggang ngayon nang dahil sa dilaw na dyaket na suot mo noon dahil sa dilaw na dyaket na suot na ng iba ngayon

Continue reading...

Nakatingala sa kisame, ala-ala ko'y ligaw Sa dilim ng gabi'y ano pa bang tinatanaw Patalon-talon lamang ang sipat sa guhit ng mga ilaw Isip wari'y walang pagod, lagi na lamang bang ikaw Paikot-ikot ang higa, tila samyo'y naririto Binabalik sa diwa ang lumbay ng paglisan mo Gayunpama'y baon ang tamis ng mga halik Sana'y di na lamang panaginip ang iyong pagbabalik Unti-unti pa'y namumungay, ang mga mata'y nalumbay din Tutungo sa pangarap, susulong na sa lalim Impit na panalangin sa umaga paggising Kaabay na muli, magbabalik sa aking piling

0

Sep 18, 2015

Sep 18, 2015 at 11:46 PM UTC

Tula sa Pagtulog

Nakatingala sa kisame, ala-ala ko'y ligaw Sa dilim ng gabi'y ano pa bang tinatanaw Patalon-talon lamang ang sipat sa guhit ng mga ilaw Isip wari'y walang pagod, lagi na lamang bang ikaw Paikot-ikot ang higa, tila samyo'y naririto Binabalik sa diwa ang lumbay ng paglisan mo Gayunpama'y baon ang tamis ng mga halik Sana'y di na lamang panaginip ang iyong pagbabalik Unti-unti pa'y namumungay, ang mga mata'y nalumbay din Tutungo sa pangarap, susulong na sa lalim Impit na panalangin sa umaga paggising Kaabay na muli, magbabalik sa aking piling

Continue reading...

i. Init ng araw sa iyo'y nakatapat Init ng pakiramdam'y akala mo Sa araw na ito nanggagaling Ito pala'y sa awiting pinapakinggan Kabagabagabag. ii. Lumamig na kape Ng dahil sa erkon Lumamig na damdamin Nag iba na ang hangin iii. Pagsasayang ng oras Akala ay magsasama na Tayong ligaw ngunit Parehas ang daan Ngunit maghihiwalay rin sa huli Kinabukasa'y maghihintay muli iv. Salamat sa halos anim na buwan Masyado akong nasaktan Sa mga nasambit **** mga salita Ng iyong bibig Na hindi nagsisinungaling. v. Isang gabing puno ng musika Isang gabi ng hiyawan Kantahan At hiyawan ulit Palakpakan Kantahan Di makakalimutan Ang sandali Sa uulitin vi. Mga malulungkot na kanta Nakapagpapaligaya sa aking tenga Malulungkot na kanta Masasayang nota Pinagsama Akala mo parang tanga Hindi, hindi. vii. Kung gustong magpatuloy Burahin ang nararamdaman Kung gustong mabuhay Burahin siya sa iyong isipan

0

Oct 7, 2015

Oct 7, 2015 at 5:33 AM UTC

Mula Lunes Hanggang Linggo

i. Init ng araw sa iyo'y nakatapat Init ng pakiramdam'y akala mo Sa araw na ito nanggagaling Ito pala'y sa awiting pinapakinggan Kabagabagabag. ii. Lumamig na kape Ng dahil sa erkon Lumamig na damdamin Nag iba na ang hangin iii. Pagsasayang ng oras Akala ay magsasama na Tayong ligaw ngunit Parehas ang daan Ngunit maghihiwalay rin sa huli Kinabukasa'y maghihintay muli iv. Salamat sa halos anim na buwan Masyado akong nasaktan Sa mga nasambit **** mga salita Ng iyong bibig Na hindi nagsisinungaling. v. Isang gabing puno ng musika Isang gabi ng hiyawan Kantahan At hiyawan ulit Palakpakan Kantahan Di makakalimutan Ang sandali Sa uulitin vi. Mga malulungkot na kanta Nakapagpapaligaya sa aking tenga Malulungkot na kanta Masasayang nota Pinagsama Akala mo parang tanga Hindi, hindi. vii. Kung gustong magpatuloy Burahin ang nararamdaman Kung gustong mabuhay Burahin siya sa iyong isipan

Continue reading...

sa may dagliang liko abot ng aking ligaw na sulyap ang sabungan. matatas ang kanyang ngalan. "Cockfighter's Rendezvous" kaunting lakad lamang pabalikwas sa MERALCO kung saan isang mahabang karagatan ng tao ang pilit na inaalon ng bayarin, kaltas sa sahod, bulag sa paroroonan. ayon sa mga akda ay mayroong Kristo sa sabungan. siya ang nangangasiwa sa aliwan ng mga drayber. ang matalas na tari ng kanilang hagikgikan ay lumulubog sa haba ng pantimpalak naroon daw si Kristo habang ang dagundong ng batingaw ay tulog sa tore. pitikan ng pitikan ng yosi kung saan na lamang maisipan ng pagod na kamay na may samyo ng dala nitong lansa, at matapos ay papasok ng muli sa simbahan kung saan kasabay ng pag-danak ng dugo ang pag-kubra ng nag-wagi. hawak ni Kristo ang patay na manok, nasusulat sa tari ang linya ng dugo. alam ko naroon si Kristo. hawak ni Kristo ang mga baryang kumakalansing. ilang pirasong pag-asa para sa pawisang drayber, para sa parokyanong lasinggero, para sa baguhan sa aliwan, para sa llamado. hawak ni Kristo ang lahat, at siya ang panuto sa pagsusulit ng ganid. pauwi na ako. wala na ang alingawngaw ng sigawan. Lunes nanaman at ramdam ng lahat ang bigat ng parating na mga araw.

0

Sep 19, 2015

Sep 19, 2015 at 12:59 AM UTC

windsor-i-guadalupe-jr

Si Kristo Ay Nasa Sabungan

sa may dagliang liko abot ng aking ligaw na sulyap ang sabungan. matatas ang kanyang ngalan. "Cockfighter's Rendezvous" kaunting lakad lamang pabalikwas sa MERALCO kung saan isang mahabang karagatan ng tao ang pilit na inaalon ng bayarin, kaltas sa sahod, bulag sa paroroonan. ayon sa mga akda ay mayroong Kristo sa sabungan. siya ang nangangasiwa sa aliwan ng mga drayber. ang matalas na tari ng kanilang hagikgikan ay lumulubog sa haba ng pantimpalak naroon daw si Kristo habang ang dagundong ng batingaw ay tulog sa tore. pitikan ng pitikan ng yosi kung saan na lamang maisipan ng pagod na kamay na may samyo ng dala nitong lansa, at matapos ay papasok ng muli sa simbahan kung saan kasabay ng pag-danak ng dugo ang pag-kubra ng nag-wagi. hawak ni Kristo ang patay na manok, nasusulat sa tari ang linya ng dugo. alam ko naroon si Kristo. hawak ni Kristo ang mga baryang kumakalansing. ilang pirasong pag-asa para sa pawisang drayber, para sa parokyanong lasinggero, para sa baguhan sa aliwan, para sa llamado. hawak ni Kristo ang lahat, at siya ang panuto sa pagsusulit ng ganid. pauwi na ako. wala na ang alingawngaw ng sigawan. Lunes nanaman at ramdam ng lahat ang bigat ng parating na mga araw.

Continue reading...

#112715 #4:47PM May linyang pahalang at patayo, Ni hindi magpapatisod sa pising sinusuyo. Sila’y liliko sa bawat espayo, Bagkus Ako’y sa’yong puso ang tungo. Mag-aabang sa bawat palapag, Sana sa beranda’y, ikaw ang siyang umaga. Sana sa kusina’y maihain ang tama – Tamang timpla ng walang tagas na pagsinta. Isasantabi Ko ang mga butil na balakid, Hahaluin ang konkretong sabaw ay sirit ng pag-ibig. Papalitadahan natin ang kisameng may bituin, At doon tayo niningas ng panimulang may layunin. Irog, ang puso Ko’y nasa hulog at hinog, Kasingputi ng pinturang pantapal sa putikan **** suot. Nang minsang nilukot ang puso **** papel, Ni hindi ito nayuraka’t nalumot sa lente Kong nasa lebel. Hayaan **** iguhit Ko ang bukas, Nang pundasyo’y uugat sa bato’t di patutumba. Hubad at bitak-bitak ang luwad **** pagkatao, Kaya’t di hahayaang kontratahin ng iba. At sa akin sana’y magpaubaya ng “Oo” Nang maging ako na ang butihin **** Arkitekto.

0

Nov 27, 2015

Nov 27, 2015 at 3:48 AM UTC

Architect-Ligaw

#112715 #4:47PM May linyang pahalang at patayo, Ni hindi magpapatisod sa pising sinusuyo. Sila’y liliko sa bawat espayo, Bagkus Ako’y sa’yong puso ang tungo. Mag-aabang sa bawat palapag, Sana sa beranda’y, ikaw ang siyang umaga. Sana sa kusina’y maihain ang tama – Tamang timpla ng walang tagas na pagsinta. Isasantabi Ko ang mga butil na balakid, Hahaluin ang konkretong sabaw ay sirit ng pag-ibig. Papalitadahan natin ang kisameng may bituin, At doon tayo niningas ng panimulang may layunin. Irog, ang puso Ko’y nasa hulog at hinog, Kasingputi ng pinturang pantapal sa putikan **** suot. Nang minsang nilukot ang puso **** papel, Ni hindi ito nayuraka’t nalumot sa lente Kong nasa lebel. Hayaan **** iguhit Ko ang bukas, Nang pundasyo’y uugat sa bato’t di patutumba. Hubad at bitak-bitak ang luwad **** pagkatao, Kaya’t di hahayaang kontratahin ng iba. At sa akin sana’y magpaubaya ng “Oo” Nang maging ako na ang butihin **** Arkitekto.

Continue reading...

#012116 #Genesis "Ikaw na siyang tagapangalaga ng mga tupa, Habang ako'y hamak na ligaw lamang, Sa lupaing yaong paraiso sa inyo. At kagandahan mo'y Siyang bukas kong may sigla." "Ginoo, ako'y hanga sa iyo Pagkat tupa ko'y iyong diniligan. Ni hindi mo sinadyang ako ang unahin." "Hayaan **** pagsilbihan kita, Kahit pitong taon pa. Giliw, ako'y maghihintay. Mabilis lang ang araw Sa pusong tunay na nagmamahal." "Paumanhin, tila nabalewala ang iyong pagpapagal. Kaya mo pa bang ako'y ipaglaban? Kung hindi ma'y, sana'y sambitin mo Nang maarok ko ang tugon mo." "Sinta, ako ma'y subukin pa Ng pitong taong muli. Ipaglalaban pa rin kita, Pagkat pag-ibig ko'y hindi limitado ng panahon." "Salamat pagkat ikaw ang kabiyak, Puso mo't lakas, tila'y napagod. Hayaan **** ako mismo Ang siyang magbigay kapahingahan."

0

Feb 17, 2016

Feb 17, 2016 at 9:34 PM UTC

Jacob and Rachel

#012116 #Genesis "Ikaw na siyang tagapangalaga ng mga tupa, Habang ako'y hamak na ligaw lamang, Sa lupaing yaong paraiso sa inyo. At kagandahan mo'y Siyang bukas kong may sigla." "Ginoo, ako'y hanga sa iyo Pagkat tupa ko'y iyong diniligan. Ni hindi mo sinadyang ako ang unahin." "Hayaan **** pagsilbihan kita, Kahit pitong taon pa. Giliw, ako'y maghihintay. Mabilis lang ang araw Sa pusong tunay na nagmamahal." "Paumanhin, tila nabalewala ang iyong pagpapagal. Kaya mo pa bang ako'y ipaglaban? Kung hindi ma'y, sana'y sambitin mo Nang maarok ko ang tugon mo." "Sinta, ako ma'y subukin pa Ng pitong taong muli. Ipaglalaban pa rin kita, Pagkat pag-ibig ko'y hindi limitado ng panahon." "Salamat pagkat ikaw ang kabiyak, Puso mo't lakas, tila'y napagod. Hayaan **** ako mismo Ang siyang magbigay kapahingahan."

Continue reading...

0118 Hindi Ka lumipas — Naalala ko noong nakaraang taon Ilang araw buhat sa ngayong pagbibilang ko Bago pa sumulyap ang mga pampakulay sa kalangitan Para magtagisan sa pagbungad sa paunang ngayon. Hindi Ka lumipas — Halos itim na lamang ang kulay sa kalangitan Na para bang ang pag-asa ay kinitil na ng sanlibutan Na para bang ito’y nobelang pawang paghihintay na lamang At nang subukang gapangin ng putik ang pangarap ngunit hindi — Hindi Ka pa rin lumipas At muli **** binigkas na Ikaw ang dahilan ng lahat Na ang lahat ay walang kabuluhan Kung ang Ikaw ay ibabaon sa limot at tatalikuran. Hindi Ka lumipas — Gaya ng mga butil ng luha sa aking mga mata Na ang pagsusumamo ay tila araw-araw na pag-aakyat ng ligaw Sayo Na maging ang umaga ay tila Simbang Gabi. Hindi Ka lumipas — Nang dungisan ng mundo ang mensaheng laan Mo Ngunit sabi Mo’y tapos na ang lahat Malambot pa sa bulak ang sumalo sa bawat pagkabagsak Walang katulad ang Iyong mga yakap, At heto ako — mas natutong sumandal sa nag-iisang Ikaw. ——— Hindi Ka lumipas — Ilang beses **** hinayaang masaksihan ko ang pagsagwan nila sa agos Ang paglipad sa ere na tanging Ikaw lamang ang sumalo Na para bang ito na ang huling mga katagang bibitiwan ko — Ayoko na Pero hindi — Pagkat nagkakamali ang dilim sa paghasik ng kanyang sarili Pagkat ang Liwanag ay panghabambuhay At hindi tayo kakapusin sa oras At hindi ito isang “sandali lang.” Hindi Ka lumipas — At ayokong palipasin ang kahit isang pintig ng sinasabi nilang “sandali lang naman” Pagkat sa oras na ito’y hindi Ka lilipas — At tanging ang pangalan Mo ang mangingibabaw Sa susunod pang hihiranging mga araw Kahit pa sabihin nilang nagbago na ang lahat. Hindi Ka lilipas — Kahit pa tabunan ng pangungutya ang Iyong kasulatan, Tanging Ikaw ang magiging bukambibig. Kahit pa hindi makakita ang mga bulag Ay ipagdidiinan pa ring Ikaw ang magbubukas ng bawat paningin At walang dilim na kayang sakupin ang Bayan Mo, Ama. Hindi Ka lilipas — At sa bawat pagtaas ng Bandila Ay Ikaw ang mananatiling may tiyak na katuturan Na ang mensahe Mo’y ipangangalandakan Saanmang dako at sulok ng mga Islang hinati ngunit Iyong ipinag-isa. Hindi Ka lilipas — Tulad ng mga ulap tuwing ang ulan ay titila Tulad ng tubig tuwing huhupa ang baha Tulad ng ilaw at init ng kandilang inapula. Hindi Ka lumilipas — Gaya noon, hanggang sa huling hampas ng segundo sa huling pagyukod ng araw. Maghari Ka — Hanggang sa huling pagkurap na kasama Ka.

0

Jan 6, 2018

Jan 6, 2018 at 6:39 AM UTC

Hindi Ka Lumipas

0118 Hindi Ka lumipas — Naalala ko noong nakaraang taon Ilang araw buhat sa ngayong pagbibilang ko Bago pa sumulyap ang mga pampakulay sa kalangitan Para magtagisan sa pagbungad sa paunang ngayon. Hindi Ka lumipas — Halos itim na lamang ang kulay sa kalangitan Na para bang ang pag-asa ay kinitil na ng sanlibutan Na para bang ito’y nobelang pawang paghihintay na lamang At nang subukang gapangin ng putik ang pangarap ngunit hindi — Hindi Ka pa rin lumipas At muli **** binigkas na Ikaw ang dahilan ng lahat Na ang lahat ay walang kabuluhan Kung ang Ikaw ay ibabaon sa limot at tatalikuran. Hindi Ka lumipas — Gaya ng mga butil ng luha sa aking mga mata Na ang pagsusumamo ay tila araw-araw na pag-aakyat ng ligaw Sayo Na maging ang umaga ay tila Simbang Gabi. Hindi Ka lumipas — Nang dungisan ng mundo ang mensaheng laan Mo Ngunit sabi Mo’y tapos na ang lahat Malambot pa sa bulak ang sumalo sa bawat pagkabagsak Walang katulad ang Iyong mga yakap, At heto ako — mas natutong sumandal sa nag-iisang Ikaw. ——— Hindi Ka lumipas — Ilang beses **** hinayaang masaksihan ko ang pagsagwan nila sa agos Ang paglipad sa ere na tanging Ikaw lamang ang sumalo Na para bang ito na ang huling mga katagang bibitiwan ko — Ayoko na Pero hindi — Pagkat nagkakamali ang dilim sa paghasik ng kanyang sarili Pagkat ang Liwanag ay panghabambuhay At hindi tayo kakapusin sa oras At hindi ito isang “sandali lang.” Hindi Ka lumipas — At ayokong palipasin ang kahit isang pintig ng sinasabi nilang “sandali lang naman” Pagkat sa oras na ito’y hindi Ka lilipas — At tanging ang pangalan Mo ang mangingibabaw Sa susunod pang hihiranging mga araw Kahit pa sabihin nilang nagbago na ang lahat. Hindi Ka lilipas — Kahit pa tabunan ng pangungutya ang Iyong kasulatan, Tanging Ikaw ang magiging bukambibig. Kahit pa hindi makakita ang mga bulag Ay ipagdidiinan pa ring Ikaw ang magbubukas ng bawat paningin At walang dilim na kayang sakupin ang Bayan Mo, Ama. Hindi Ka lilipas — At sa bawat pagtaas ng Bandila Ay Ikaw ang mananatiling may tiyak na katuturan Na ang mensahe Mo’y ipangangalandakan Saanmang dako at sulok ng mga Islang hinati ngunit Iyong ipinag-isa. Hindi Ka lilipas — Tulad ng mga ulap tuwing ang ulan ay titila Tulad ng tubig tuwing huhupa ang baha Tulad ng ilaw at init ng kandilang inapula. Hindi Ka lumilipas — Gaya noon, hanggang sa huling hampas ng segundo sa huling pagyukod ng araw. Maghari Ka — Hanggang sa huling pagkurap na kasama Ka.

Continue reading...

Tahimik na nagmamasid. Diretso ang tingin. Nakita ko ang sarili nasa himpapawid, hindi alintana ang pagpatid ng bawat pakpak na pudpod na sa kakagamit, Hindi alintana ang kanilang unti-unting pagdating, basta diretso lang ang tingin. Sa iisang direksyon lamang nakatutok ang aking paningin, Nakikita kita. Naaaninag. Ikaw lamang ang tanging bituing nagliliwanag sa gabi. Ikaw ang buwan, ikaw ang araw. Ikaw ang pagkapit, ikaw ang pagbitaw. Ikaw ang sa umaga'y araw na nakakasilaw. Ikaw ang sa gabi'y buwan na tanging lumilitaw. Ikaw ang paru-parong mapangakit. Nakakaakit. Hinabol kita para lamang mahuli. Hinabol kita pero ang hirap mahuli. Hinabol kita pero akala ko ako na ang huli. Pero mali. Hinabol kita habang hinahabol mo siya. Minahal kita pero minamahal mo siya Kailan kaya mangyayaring tayo ay pagbaliktarin ng tadhana? Kailan kaya mangyayaring ang ako ay magiging ikaw? Na naghahabol, walang pagod sa paglipad para lang maabutan ka. Kailan kaya mangyayaring ang dating ako lang ay tayo ng dalawa? Dalawang paru-parong dadapo sa isang bulaklak na pareho nating gusto. Kailan kaya ang durog na ako ay muling mabubuo? Kailan ka kaya hihinto para lamang hintayin ako? Kailan? Kailan nga ba? Kailan mo nga ba malalaman na ang ligaw na paru-paro ay sayo pala patungo?

0

Jul 27, 2016

Jul 27, 2016 at 7:22 AM UTC

jan-patricia-vasadregn

SAYO AKO PATUNGO

Tahimik na nagmamasid. Diretso ang tingin. Nakita ko ang sarili nasa himpapawid, hindi alintana ang pagpatid ng bawat pakpak na pudpod na sa kakagamit, Hindi alintana ang kanilang unti-unting pagdating, basta diretso lang ang tingin. Sa iisang direksyon lamang nakatutok ang aking paningin, Nakikita kita. Naaaninag. Ikaw lamang ang tanging bituing nagliliwanag sa gabi. Ikaw ang buwan, ikaw ang araw. Ikaw ang pagkapit, ikaw ang pagbitaw. Ikaw ang sa umaga'y araw na nakakasilaw. Ikaw ang sa gabi'y buwan na tanging lumilitaw. Ikaw ang paru-parong mapangakit. Nakakaakit. Hinabol kita para lamang mahuli. Hinabol kita pero ang hirap mahuli. Hinabol kita pero akala ko ako na ang huli. Pero mali. Hinabol kita habang hinahabol mo siya. Minahal kita pero minamahal mo siya Kailan kaya mangyayaring tayo ay pagbaliktarin ng tadhana? Kailan kaya mangyayaring ang ako ay magiging ikaw? Na naghahabol, walang pagod sa paglipad para lang maabutan ka. Kailan kaya mangyayaring ang dating ako lang ay tayo ng dalawa? Dalawang paru-parong dadapo sa isang bulaklak na pareho nating gusto. Kailan kaya ang durog na ako ay muling mabubuo? Kailan ka kaya hihinto para lamang hintayin ako? Kailan? Kailan nga ba? Kailan mo nga ba malalaman na ang ligaw na paru-paro ay sayo pala patungo?

Continue reading...

Isang pintuan ng mahihiwagang dekorasyon Palamuti, anong nasa likod na impormasyon Sa'yo ipaglalaan ang aking buhay na hiram Nais balang-araw ay tawagin kang hirang Di sapat ang aking tayutay upang ang sagot ay dumulas Pangatlong katok ko na ito't 'di parin nagbubukas Ikaw ay isang bugtong na nais kong matuklas Kung hinde, ang aking buhay ay habang buhay na undas. Ako'y ligaw na kaluluwa, 'di alam kung sino Ako'y ligaw na kaluluwa at baka ikaw ang paraiso May pagnanasa sa paglapit subalit ayokong maka abala Ako'y nababaliw sa'yo kahit hindi kita kilala Ang iyong ngiti ay bukang-liwayway sa mundong mapanglaw At ang iyong buhok ay mga alon sa dagat na bughaw Kung kulangin man ang ginawa ko na tula Handa akong gumawa ng isang daan pa Hayaan mo akong lumapit, sa kung nasaan ka man At pangako sa 'yo ako'y tahimik lang Subalit hindi titigil hanggang mapunan ang patlang Pakiusap, hayaan mo akong umusad kahit isang hakbang lang.

0

Aug 14, 2020

Aug 14, 2020 at 11:27 PM UTC

omniest-wanderer

Isang pintuan ng mahihiwagang dekorasyon Palamuti, anong nasa likod na impormasyon Sa'yo ipaglalaan ang aking buhay na hiram Nais balang-araw ay tawagin kang hirang Di sapat ang aking tayutay upang ang sagot ay dumulas Pangatlong katok ko na ito't 'di parin nagbubukas Ikaw ay isang bugtong na nais kong matuklas Kung hinde, ang aking buhay ay habang buhay na undas. Ako'y ligaw na kaluluwa, 'di alam kung sino Ako'y ligaw na kaluluwa at baka ikaw ang paraiso May pagnanasa sa paglapit subalit ayokong maka abala Ako'y nababaliw sa'yo kahit hindi kita kilala Ang iyong ngiti ay bukang-liwayway sa mundong mapanglaw At ang iyong buhok ay mga alon sa dagat na bughaw Kung kulangin man ang ginawa ko na tula Handa akong gumawa ng isang daan pa Hayaan mo akong lumapit, sa kung nasaan ka man At pangako sa 'yo ako'y tahimik lang Subalit hindi titigil hanggang mapunan ang patlang Pakiusap, hayaan mo akong umusad kahit isang hakbang lang.

Continue reading...

Nadudual, nahihilo, walang gana kumain, walang gana gumalaw at gumawa ng pagbabago May motibo pero mabilis ding sumusuko nilalamig, nanginginig, nakatulala, kumukulo na ang sikmura Ibang-iba sa panlabas na anyong ipinapakita katahimikan, kasiyahan, kalituhan, sigaw ng pusong uhaw makakamit kaya lahat bago pumanaw? ika-29 ng Oktubre Nakaligtaan ang lihim na pagkakamali may oras pa bago maputulan ng tubig

0

Nov 29, 2022

Nov 29, 2022 at 10:00 PM UTC

NepthaliaPolenioFungo

Luha ng Ligaw na Kaluluwang Kailanma'y 'di Makikita (Filipino)

Nadudual, nahihilo, walang gana kumain, walang gana gumalaw at gumawa ng pagbabago May motibo pero mabilis ding sumusuko nilalamig, nanginginig, nakatulala, kumukulo na ang sikmura Ibang-iba sa panlabas na anyong ipinapakita katahimikan, kasiyahan, kalituhan, sigaw ng pusong uhaw makakamit kaya lahat bago pumanaw? ika-29 ng Oktubre Nakaligtaan ang lihim na pagkakamali may oras pa bago maputulan ng tubig

Continue reading...

I "LIGAW" "The vibrato of this gypsy dance Wanes under the midnight sun" It's blue and amber all at once. In those brief moments, i imagine a future for us. A flutter of a smile passes. A deep sigh. I hear a million tones of "maybe", watch the moon fade. The blur stays with me long after. It covers up a hollow beating and a thrill of the unsaid and unmet.

0

Nov 25, 2018

Nov 25, 2018 at 5:55 AM UTC

Courtship of the lost and wild

I "LIGAW" "The vibrato of this gypsy dance Wanes under the midnight sun" It's blue and amber all at once. In those brief moments, i imagine a future for us. A flutter of a smile passes. A deep sigh. I hear a million tones of "maybe", watch the moon fade. The blur stays with me long after. It covers up a hollow beating and a thrill of the unsaid and unmet.

Continue reading...

Sumikat ang araw sa puso ko Tinangay ang mga ulap sa isipan Sa wakas may ngiti na sa mga labi ng umaga At ang gabi ay tumahan sa lilim ng iyong mga mata Ang kinang ng mga tala ay lumulutang sa ibabaw ng karagatan Habang ang oras ay naglalayag sa asul na kalawakan Mga salita kong binulong sa hangin Naging paru-paro sa iyong mga kamay Mga paa kong ligaw ay nakatagpo ng hiwaga sa mga yapak mo At sa himig ng mga iiwanang bakas ay mananatili tayo.

0

May 11, 2019

May 11, 2019 at 12:34 AM UTC

Sa araw ng tag-init

Sumikat ang araw sa puso ko Tinangay ang mga ulap sa isipan Sa wakas may ngiti na sa mga labi ng umaga At ang gabi ay tumahan sa lilim ng iyong mga mata Ang kinang ng mga tala ay lumulutang sa ibabaw ng karagatan Habang ang oras ay naglalayag sa asul na kalawakan Mga salita kong binulong sa hangin Naging paru-paro sa iyong mga kamay Mga paa kong ligaw ay nakatagpo ng hiwaga sa mga yapak mo At sa himig ng mga iiwanang bakas ay mananatili tayo.

Continue reading...

Ang bawat salitang bibitawa’y Mistulang mga butil ng ulan. Dahan-dahang tutuksuhin ang damdaming Hindi mawari kung saan nga ba lulugar. At unti-unting magtatago at maglalaho, Gaya ng mga imahe sa panaginip Na minsa’y nagigising na lamang -- Kupas na ang mga alaala. Naglaho at nagbago, Tulad ng gabing mapanlinlang. Tulad ng pag-aalinlangan Kung bubuhos na ba ang unang patak ng ulan O mananatili’t makapaghihintay Kung sino ang taya; kung sino ang handa na. Hindi ko lubos maisip Na ang tadhana pala ay may katapusan, At ito’y matagal nang dumaong Sa kawalan ng tiwala. At gaya ng mapanuksong dahong Sumasalo sa luha ng langit, Siya rin pala'y bibigay at mapapagod -- Mapapagod at lilihis hanggang pangako'y mapako. Naubusan ang bawat katauhan Ng sandatang mas masakit pa sa ligaw na bala. Hindi na rin nila naggawang humanap ng paraan Para likumin ang minsang mga butil Na ngayo'y karagatan na. Naubusan na rin ng mga salitang maibibigkas Pero minsan din naman nilang sinambit, Na “ako’y handa na." Nagtuturuan at nagtutulakan, Kung sino ba ang may sala. Ang rosas na alaala, ngayo'y tinik na sinusuka. Humahampas ang agos ng nakaraan Sa mga pusong nanamlay habang naghihintay. Marahil, napagod nga sila O talagang naubos na ang alas Sa kani-kanilang mga baraha. Naulit nga lang ba ang nakaraan? O ito ang katapusan ng kanilang sumpaan? Pagkat minsan na ring nalumbay Buhat sa distansyang pumagitan sa kanila Ngunit sa pagitan ng “oo” at “hindi,” Hindi na nila nagawang sumabay. Ang bigat na kargo ng isa’y Hindi na kinayang pasanin ng isa pa. At sa sabay na pagtalikod Ay namutawi ang poot at tampo. Hanggang sa dulo ng sinasabi nilang “simula” Ay naging hangganan na. At naputol ang pulang lasong itinali nang sabay. Sabay nga silang nangarap, Ngunit sabay din silang naubos.

0

May 22, 2021

May 22, 2021 at 3:07 AM UTC

Ang bawat salitang bibitawa’y Mistulang mga butil ng ulan. Dahan-dahang tutuksuhin ang damdaming Hindi mawari kung saan nga ba lulugar. At unti-unting magtatago at maglalaho, Gaya ng mga imahe sa panaginip Na minsa’y nagigising na lamang -- Kupas na ang mga alaala. Naglaho at nagbago, Tulad ng gabing mapanlinlang. Tulad ng pag-aalinlangan Kung bubuhos na ba ang unang patak ng ulan O mananatili’t makapaghihintay Kung sino ang taya; kung sino ang handa na. Hindi ko lubos maisip Na ang tadhana pala ay may katapusan, At ito’y matagal nang dumaong Sa kawalan ng tiwala. At gaya ng mapanuksong dahong Sumasalo sa luha ng langit, Siya rin pala'y bibigay at mapapagod -- Mapapagod at lilihis hanggang pangako'y mapako. Naubusan ang bawat katauhan Ng sandatang mas masakit pa sa ligaw na bala. Hindi na rin nila naggawang humanap ng paraan Para likumin ang minsang mga butil Na ngayo'y karagatan na. Naubusan na rin ng mga salitang maibibigkas Pero minsan din naman nilang sinambit, Na “ako’y handa na." Nagtuturuan at nagtutulakan, Kung sino ba ang may sala. Ang rosas na alaala, ngayo'y tinik na sinusuka. Humahampas ang agos ng nakaraan Sa mga pusong nanamlay habang naghihintay. Marahil, napagod nga sila O talagang naubos na ang alas Sa kani-kanilang mga baraha. Naulit nga lang ba ang nakaraan? O ito ang katapusan ng kanilang sumpaan? Pagkat minsan na ring nalumbay Buhat sa distansyang pumagitan sa kanila Ngunit sa pagitan ng “oo” at “hindi,” Hindi na nila nagawang sumabay. Ang bigat na kargo ng isa’y Hindi na kinayang pasanin ng isa pa. At sa sabay na pagtalikod Ay namutawi ang poot at tampo. Hanggang sa dulo ng sinasabi nilang “simula” Ay naging hangganan na. At naputol ang pulang lasong itinali nang sabay. Sabay nga silang nangarap, Ngunit sabay din silang naubos.

Continue reading...

113024 Kalakip ng bawat salita Ang mga balang ligaw na tumatagos sa katauhan. Nakapiring at nakatali sa mabibigat na kadena, Na para bang imposible na ngang kumawala. Sa aking kadilima’y umaasa pa rin akong Darating ang Liwanag Na siyang magbubukas ng aking mga mata At tutunaw sa bakal na kaytagal ko nang pasan. Nauuhaw — Nauuuaw ako sa Kalinga at Pag-ibig. Napapagod — Napapagod sa bawat kirot At bakit hindi nyo pa ito itigil? Ahhh! Ayoko naaa!!!! Bagkus may boses sa loob kong Tumatawag sa aking ngalan Na minsan na nilang pinatikim ng alikabok At binaon sa Hukay Ang natitirang halaga nito. Dumaan ang mabangis na mga kulog at kidlat At ang hangin ay naging payapa sa aking pandinig At heto na nga marahil ang simula Ng aking pinakahihintay — Kung saan ang Liwanag Mo naman Ang aking masaksihan. Walang ibang yumakap sa akin nang ganito — Binalikan Mo nga talaga ako. At ang mga pangako Mo’y hindi napako, Hindi nalusaw ng anumang unos at bagyo, Ng anumang kadilimang ipiniring nila. At ang tagal ko ngang naghintay Ngunit ibang saya pala talaga Ang makapiling ang tunay na nagmamahal, Ang tunay na makapangyarihan sa lahat. At hindi na nga mahalaga ang anumang nakaraan Pagkat ang lahat ay bago na nga talaga. Dumating ka na nga — At handa na ako.

0

Jan 5, 2025

Jan 5, 2025 at 4:52 PM UTC

113024 Kalakip ng bawat salita Ang mga balang ligaw na tumatagos sa katauhan. Nakapiring at nakatali sa mabibigat na kadena, Na para bang imposible na ngang kumawala. Sa aking kadilima’y umaasa pa rin akong Darating ang Liwanag Na siyang magbubukas ng aking mga mata At tutunaw sa bakal na kaytagal ko nang pasan. Nauuhaw — Nauuuaw ako sa Kalinga at Pag-ibig. Napapagod — Napapagod sa bawat kirot At bakit hindi nyo pa ito itigil? Ahhh! Ayoko naaa!!!! Bagkus may boses sa loob kong Tumatawag sa aking ngalan Na minsan na nilang pinatikim ng alikabok At binaon sa Hukay Ang natitirang halaga nito. Dumaan ang mabangis na mga kulog at kidlat At ang hangin ay naging payapa sa aking pandinig At heto na nga marahil ang simula Ng aking pinakahihintay — Kung saan ang Liwanag Mo naman Ang aking masaksihan. Walang ibang yumakap sa akin nang ganito — Binalikan Mo nga talaga ako. At ang mga pangako Mo’y hindi napako, Hindi nalusaw ng anumang unos at bagyo, Ng anumang kadilimang ipiniring nila. At ang tagal ko ngang naghintay Ngunit ibang saya pala talaga Ang makapiling ang tunay na nagmamahal, Ang tunay na makapangyarihan sa lahat. At hindi na nga mahalaga ang anumang nakaraan Pagkat ang lahat ay bago na nga talaga. Dumating ka na nga — At handa na ako.

Continue reading...

Sabik na sabik sa bawat sandali na makita ka Puso kong galak na nagsusumayaw sa tuwa Mga mata kong nangungusap binabanggit na sana'y ikaw na nga Ang tanging iibigin at sa puso ay sana di na mawaglit pa Ika'y nakatalikod ng biglang lumingon At ako ay nabighani na para bang wala ng kahapon Sabay sigaw ng aking pangalan Ako naman ay tumungo at ika'y nilapitan Sa bawat pagdaan ng araw tayo'y nagkakausap Mga mata kong di maipaliwanag ang kislap Ako naman tong sobrang tuwa at laging nagsisikap Upang mapasaya ka at balang araw ay mayakap Gitara't awitin para sa unang akyat ng ligaw Tsokolate at rosas para sa ikalawang dalaw Ililibre ka ng paborito **** mangga at isaw Lahat ng yan di ako mapapagod gawin Umaasa sa matamis na oo na isasagot mo sakin Mangangakong hindi ka sasaktan at lolokohin Sa lahat ng kaibigan at magulang ay ipapakilala Irerespeto kita ng taos puso at walang pagdududa Ngunit lahat ng yan ay tila nagbago Dumating ang isang umaga at ika'y biglang naglaho Hindi nag paalam kung saan patutungo Hanggang ngayon eto ang aking pusong nagdurugo Ako ay di magsasawang mag hintay sa iyong pagbalik Umaasang sayong pisngi ako'y makakahalik At igugugol lahat ng oras at sandali Di na mag dadalawang isip at mag aatubili.

0

May 17, 2018

May 17, 2018 at 2:11 AM UTC

Sabik na sabik sa bawat sandali na makita ka Puso kong galak na nagsusumayaw sa tuwa Mga mata kong nangungusap binabanggit na sana'y ikaw na nga Ang tanging iibigin at sa puso ay sana di na mawaglit pa Ika'y nakatalikod ng biglang lumingon At ako ay nabighani na para bang wala ng kahapon Sabay sigaw ng aking pangalan Ako naman ay tumungo at ika'y nilapitan Sa bawat pagdaan ng araw tayo'y nagkakausap Mga mata kong di maipaliwanag ang kislap Ako naman tong sobrang tuwa at laging nagsisikap Upang mapasaya ka at balang araw ay mayakap Gitara't awitin para sa unang akyat ng ligaw Tsokolate at rosas para sa ikalawang dalaw Ililibre ka ng paborito **** mangga at isaw Lahat ng yan di ako mapapagod gawin Umaasa sa matamis na oo na isasagot mo sakin Mangangakong hindi ka sasaktan at lolokohin Sa lahat ng kaibigan at magulang ay ipapakilala Irerespeto kita ng taos puso at walang pagdududa Ngunit lahat ng yan ay tila nagbago Dumating ang isang umaga at ika'y biglang naglaho Hindi nag paalam kung saan patutungo Hanggang ngayon eto ang aking pusong nagdurugo Ako ay di magsasawang mag hintay sa iyong pagbalik Umaasang sayong pisngi ako'y makakahalik At igugugol lahat ng oras at sandali Di na mag dadalawang isip at mag aatubili.

Continue reading...

Hindi makita, Hindi maalala, Ang tanging pag-asa, Tuluyang nawala. Hindi na alam kung saan pupunta, Hindi mapakali, natataranta, Hindi na mapigilan, Ang damdaming kinakatakutan. Sa bangin ng kawalan, Nahulog ng biglaan, Walang kasama ni kaagapay, Sa lugar ng pagkakahimlay. Ngunit bakit nga ba ako narito? Paano nga ba ako napadpad sa pook na ito? Hindi ko maalala ang bawat detalye, Basta may hinahanap akong importante. Pinipilit kong alalahanin kung ano, Ngunit baka hindi ano, baka sino, Kung sino, sino nga ba? Ang paglalaanan ko ng panahon upang makita. Ang mga katagang ito ay galing sa isang awitin, Awiting umantig sa aking damdamin, Dahil ang sagot ay "ikaw", Ikaw, ang hinahanap ng puso kong ligaw.

0

Jun 6, 2017

Jun 6, 2017 at 9:47 PM UTC

Hindi makita, Hindi maalala, Ang tanging pag-asa, Tuluyang nawala. Hindi na alam kung saan pupunta, Hindi mapakali, natataranta, Hindi na mapigilan, Ang damdaming kinakatakutan. Sa bangin ng kawalan, Nahulog ng biglaan, Walang kasama ni kaagapay, Sa lugar ng pagkakahimlay. Ngunit bakit nga ba ako narito? Paano nga ba ako napadpad sa pook na ito? Hindi ko maalala ang bawat detalye, Basta may hinahanap akong importante. Pinipilit kong alalahanin kung ano, Ngunit baka hindi ano, baka sino, Kung sino, sino nga ba? Ang paglalaanan ko ng panahon upang makita. Ang mga katagang ito ay galing sa isang awitin, Awiting umantig sa aking damdamin, Dahil ang sagot ay "ikaw", Ikaw, ang hinahanap ng puso kong ligaw.

Continue reading...