Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"hinayaan" poems
Mahal mo ko, Hindi kita mahal Sinaktan kita, Hinayaan mo ko Sabi mo wala akong pake sayo, Meron Hindi kita pinaasa, Minahal kita Ngunit bilang kaibigan lamang.
0
Oct 15, 2015
Oct 15, 2015 at 10:02 PM UTC
Kaibigan
Kung alam ko lang na mamimiss kita nang ganito, Hindi na sana ako umalis. Kung alam ko lang na ganito pala kasakit, Hindi na sana kita binitiwan. Kung alam ko lang na mahuhulog ako sayo nang ganito ka lalim, Hindi na sana kita minahal Pero ang totoo ay, Alam ko... Matagal ko nang alam, Alam na alam ko Pero.. Alam ko.. Alam ko na mamimiss kita nang labis Pero.. pero Kailangan kong umalis at iwan ka, Kasi alam kong mali. Mali ang makapiling kita Alam ko na masasaktan ako nang sobra, Pero kailangan kitang pakawalan Dahil.. kailanma'y hindi ka talaga naging sakin Alam ko na mahuhulog ako sayo nang napakalalim... Pero hinayaan ko parin ang sarili ko na mahulog sayo Nagbabakasakali na sana, sana Possible, maari, baka lang ay saluin mo ako Pero Hindi eh.. Nahulog nga ako pero walang sumalo. Kasi habang nahuhulog pa ako, May kayakap ka na palang iba. At nang bumagsak na ako sa lupa Ang sakit.. Ang sakit sakit.. Nadurog na ang puso ko, wasak.. Was...Wasak na wasak na at Nagkalat sa lupa Pero alam mo ba kung ano ang mas masakit? Mas masakit Kasi heto parin ako, hawak-hawak ang durog ko na puso Naghihintay Na mahalin mo rin ako...
0
Jun 2, 2015
Jun 2, 2015 at 5:14 AM UTC
Alam Ko (Tagalog)
Puno nanaman ang aking isipan, Hindi ko alam paano at saan ito sisimulan, Mga panahong kailangan ko ng kakapitan, Ikaw sana ang takbuhan ngunit para bang ang layo mo na para akin pang lapitan. Mga panahong sinabi natin na walang iwanan, Subalit unti-unti nang napunta sa kawalan, Marami tanong; maraming kwento, Sa mga oras na ilalahad mukhang hindi intiresado, Alam kong pag may umalis sa buhay mo, Tuluyan mo ng kakalimutan at ika'y lalayo, Ngunit pag ako'y kailangan, Wag kang mag-atubiling ako'y tawagan. Mali bang mapagod? At magpahinga? Dahil kung mali iyon patawad ngunit kailan ko lang huminga, Sa mga tingin palang alam kong maraming nagbago. Kasalanan ko ba 'to? O sadyang hinayaan nalang maging ganito. Patawad, ilang beses ko ba kailangan sabihin? Patawad, patawad, patawad. Ilang beses ko ba kailangan ulitin? Patawad.
0
Dec 25, 2016
Dec 25, 2016 at 2:17 AM UTC
Patawad.
Lilingon-lingon upang makakuha Ng isang sulyap, isang silip Hanggang sa tinalikuran mo na ng Tuluyan Ang kalayaan At hinayaan mo ang sarili mo Na bumalik Sa selda na iyong pinanggalingan, nakasanayan Pero hintay, hinto! Hindi kita papayagan na magkaganito Hayaan mo na yakapin kita ng mahigpit At pawiin ang mga luha sa iyong pisngi Wala akong mga karanasan at payo na pwedeng ibahagi Pero susubukan ko na Baliktarin ang iyong simangot sa isang ngiti Makatulungan sana nang kahit kaunti Sa mga sugat mo na humahapdi Ilagay mo ang iyong mga kamay Sa akin Ikaw ay aking hahawakan, Hinding-hindi ka bibitawan Ikaw ay sasamahan lakarin Ang nakatakdang landas Na kailangan **** tahakin Sa dami ng mga lubak at lindol Siguradong tayo'y madadapa rin Pero huwag mo na 'yun isipin Kasi anumang mangyari Kahit kailan, kahit saan Ikaw ay aking iibigin
0
Dec 12, 2013
Dec 12, 2013 at 7:03 AM UTC
Kaibigan
Ngayong nagdaan na ang isang linggong malamig at maulan, Nagpakita na ang araw, mainit at maliwanag. Alam kong dapat masaya ako pero Paano ako sasaya kung ikaw lang lagi ang naaalala ko? Naiinis ako sa araw, pinapaalala niya ang mga nagdaang linggo, Mga linggong magkausap tayo tungkol sa kahit ano. Mga linggong nakakapagod pero napapawi mo. Mga linggong wala akong maisagot sa papel ko Pero bigla ka nalang papasok sa isip ko, Kasama ng mga sagot na hinahanap ko. Ngunit ngayon, naiisip ko, ano nga ba ang pinagkaiba? Kahit noong tag-ulan, naaalala pa rin kita. Naaalala ko kung paano kita sinasabihang mag-iingat ka At kung paano kita pinaiyak dahil sa isang sala. Naaalala ko rin kung paano mo ako iniwan At kung paano kita hinayaan. Kaya ngayong wala ka na, wala akong magawa Kundi mainis sa lahat ng bagay na nagpapaalala Hindi sa'yo, kundi sa aking mga nagawa Para umalis ka at iwanan mo akong mag-isa.
0
Jul 13, 2015
Jul 13, 2015 at 1:45 PM UTC
Araw at Ulan, Ikaw at Ako
Wala akong alam sa pag-ibig Ngunit nang ikaw ay nahagip Alam kong ikaw na 'king iniibig Binigyan **** katuparan ang panaginip Na dati'y tinatamasa lamang sa pag-idlip Wala 'kong alam sa pag-ibig Bawat hinagpis kong pinunasan ng 'yong palad Ang mga labi **** nagsilbing liwanag na hubad At kulay sa buhay kong mapanglaw Kaya nga sabi sa sarili, ikaw na nga, ikaw Wala 'kong alam sa pag-ibig Kaya hinayaan kong mabulag mga mata kong singkit Na ikaw lang ang tinatanaw, walang pakialam sa sakit Kahit pa nung araw na hindi ka na lumapit Mga taghoy ko'y pilit kong iniimpit Wala 'kong alam sa pag-ibig Kahit malabo na ang pag-iisip Pinilit kong takbuhin ang distansya natin Kahit alam kong walang makukuha ni silip Sa paghabol sa taong ayaw na sa'kin Wala 'kong alam sa pag-ibig Musmos pa nang ika'y humangos sa'kin Wala 'kong alam sa pag-ibig Dinamdam ko ang pagtulak mo sa'kin Wala 'kong alam sa pag-ibig Tinanggap ko lang mga salita **** hagupit Wala 'kong alam sa pag-ibig Tinalo ng luha ko ang ulan ng bagyong mabagsik Wala 'kong alam sa pag-ibig Noon ay akala ko ikaw na ang nangyari sa'king pinakamasakit Wala 'kong alam sa pag-ibig Pinanood lang kita sa pagtakbo mo Nabingi lang ako sa mga pangako mo Marami ring oras ang inaksaya ko sa'yo At mahaba-haba rin ang nasulat kong 'to Ngayong natuto na akong tumayo sa mga paa ko, Ang punto ko lang ay napakawalang hiya mo!
0
Feb 18, 2016
Feb 18, 2016 at 8:39 AM UTC
Wala Akong Alam sa Pag-ibig
Ang bansang pilipinas sadyang magtatagumpay Kung nanunungkulan dito,mahinaho't malumanay, Matalino't masipag,may prinsipyo sa buhay, Kayang mamuno ng bansa,masigasig na tunay. Ngunit sa kasamaang palad, di natin ito nakamit, Kaya mga mamamayan,para bang nakapiit Mistulang preso nang kahirapan humagupit, Walang kasama sa dusa, walang karamay sa sakit Nasaan na ang pinunong inyong iniluklok? Bakit hinayaan niyang pilipinas ay malugmok Sa kahirapan ng buhay at magmistulang lamok? Palipad - lipad o kaya naman ay nasa isang sulok. Kung minsan ay talagang napapaisip ako Ano ba talaga ang silbi ng gobyerno? Para ba mangurakot at magbalatkayo? At hayaang maghirap ang sariling bansa ko? Kung titingnan kasi nating mabuti sa mata, Pilipinas,ilan nalang ang tanawing magaganda Hirap na mamamayan ang iyong makikita, At mga batang lansangang kumakalam ang sikmura Nasaan na ang pondo ng ating bayan? Bakit naghihirap ang mamamayan? Katwira'y marami daw pinaggagastusan Ang mga departamento ng pamahalaan Isa daw dito ang 4p's kung tawagin Na tumutulong daw sa mga kababayan natin, Pero ang nakikinabang,mayayaman lang din, Sa halip na yung pamilyang walang makain. Bakit katarungan ay hindi makita Sa gobyerno ng bayan kong kawawa? Nasaan na ang mga taong may pusong dalisay, Na sa bayan ay handang maglingkod na tunay? Kung ako ang tatanungin,ang akin lang masasabi, Mga kurap ay laganap at plastic ang marami Tapat na tao'y kanilang hinuhuli At pamamalakad nila ang nais mamalagi Kaya sana sa halalang papalapit, Yung matitino naman ang ating ipalit Mga tapat at di manggagamit At kaunlaran ng pilipinas ang nais makamit..
0
Mar 2, 2017
Mar 2, 2017 at 1:41 AM UTC
Untittled
Ang bansang pilipinas sadyang magtatagumpay Kung nanunungkulan dito,mahinaho't malumanay, Matalino't masipag,may prinsipyo sa buhay, Kayang mamuno ng bansa,masigasig na tunay. Ngunit sa kasamaang palad, di natin ito nakamit, Kaya mga mamamayan,para bang nakapiit Mistulang preso nang kahirapan humagupit, Walang kasama sa dusa, walang karamay sa sakit Nasaan na ang pinunong inyong iniluklok? Bakit hinayaan niyang pilipinas ay malugmok Sa kahirapan ng buhay at magmistulang lamok? Palipad - lipad o kaya naman ay nasa isang sulok. Kung minsan ay talagang napapaisip ako Ano ba talaga ang silbi ng gobyerno? Para ba mangurakot at magbalatkayo? At hayaang maghirap ang sariling bansa ko? Kung titingnan kasi nating mabuti sa mata, Pilipinas,ilan nalang ang tanawing magaganda Hirap na mamamayan ang iyong makikita, At mga batang lansangang kumakalam ang sikmura Nasaan na ang pondo ng ating bayan? Bakit naghihirap ang mamamayan? Katwira'y marami daw pinaggagastusan Ang mga departamento ng pamahalaan Isa daw dito ang 4p's kung tawagin Na tumutulong daw sa mga kababayan natin, Pero ang nakikinabang,mayayaman lang din, Sa halip na yung pamilyang walang makain. Bakit katarungan ay hindi makita Sa gobyerno ng bayan kong kawawa? Nasaan na ang mga taong may pusong dalisay, Na sa bayan ay handang maglingkod na tunay? Kung ako ang tatanungin,ang akin lang masasabi, Mga kurap ay laganap at plastic ang marami Tapat na tao'y kanilang hinuhuli At pamamalakad nila ang nais mamalagi Kaya sana sa halalang papalapit, Yung matitino naman ang ating ipalit Mga tapat at di manggagamit At kaunlaran ng pilipinas ang nais makamit..
Continue reading...
40
Bakit sadyang mapagbiro ang tadhana? Hinayaan na ikaw ay makilala. Mabihag ang puso ko'y 'di inakala. Nang lumaon, ako sayo'y nahalina. Ikaw ay sinubukan na makausap, At aking sinambit ay "Hi! Hello! What's Up?" Inakala na ika'y sadyang mailap. Pagkat mga salitang iyo'y ang saklap. Dyahe, napaka-labo nga naman diba? Maging ikaw at ako, 'ika ng iba. Subalit 'di nagpadaig sa mga duda, Hanggang loob mo'y tuluyan ng makuha. Ang hangin ay malakas na umiihip, Sa labas habang ako ay nag-iisip. Kung pwede nga lang sana ito i-skip, Ngunit ang dibdib ay lalo lang sisikip.
0
Aug 21, 2015
Aug 21, 2015 at 2:40 PM UTC
*Malabo*
Kaya Mo Ba Akong Panagutan? Nilason mo ako ng iyong mapanlinlang na balat-kayo. Pinaniwala sa mga mapanuksong katagang pagbabago. Hinayaan ko ang labi **** puno ng kasinungalingan, Na dungisan ang aking minamahal na bayan. Naging biktima ako sa kulungan **** puno ng promiso, Isang harding pinamamahayan ng mga bulaklak galing sa impyerno. Ako’y bingi’t takip-mata sa reyalidad ng iyong tunay na pagkatao. Mistulang manikang salat sa kasarinlan; kumukubli, nagtatago. Ginawa mo akong biktima ng iyong kasakiman! Mga anak ko’y ginamit mo para sa iyong makasariling kaligayahan. **Isa kang malaking hipokrito sa sarili **** lipunan!** Labis na Kinasusuklaman, Higit na Kinamumuhian.
0
Mar 10, 2015
Mar 10, 2015 at 9:13 AM UTC
Inang Bayan
Panahon na Panahon na para sumulat ako Panahon na para ihayag ang nararamdaman ko Panahon na para idaan sa tugmaan ang dahilan Dahilan kung bakit ayon sa kanila ika’y aking nasaktan Napakatxnga mo Para kang gxgo Sxraulo Txrantado Oo, minura kita kasi di kita kayang mahalin Napakatxnga mo para ako ang piliin Pipili ka nalang kasi ba’t ako pa Oo, magmamahal tayo, pero di sa isa’t isa Sige, balikan natin ang simula Yung bago pa lang ako dito at mukha ako nung txnga Yung kakalipat ko pa lang at wala pa akong kilala Yung first day ko na walang kamuwang-muwang, padukot-dukot lang ng cellphone sa bulsa Yung di mo naman sinasabi pero umabot sakin ang balita Gusto mo ako, di kita gusto Lumalapit ka, lumalayo ako Nasaktan kita… hinayaan mo ako Kung inakala mo wala akong pakialam, nagkakamali ka Kung inakala mo mapaglaro lang ako, nagkakamali ka Kung akala mo pinaasa lang kita, di ‘yon totoo Ang dapat lang na malaman mo… Sinubukan ko Sinubukan ko ang alin? Txngina alam mo na yon Sabi nila natuturuan raw magmahal ang puso Piliin mo yung nagmamahal sayo Kasi natuturuan naman magmahal ang puso May kulang Piliin mo yung may gusto sayo Kasi natuturuan naman magmahal ang puso Uulitin ko, may kulang Piliin mo yung may pagtingin sayo Kasi natuturuan naman magmahal ang puso Pxta kayo kulang-kulang mga pinagsasasabi nyo Natuturuan magmahal ang puso pero iba ang magtuturo Natuturuan magmahal ang puso pero di ikaw ang gagawa nito Oo, natuturuan magmahal ang puso pero ibang tao ang magpapatibok dito Paano ko nalaman? Nasabi ko na, sinubukan ko Sinubukan kong gustuhin ka pero di ko magawa Pinilit na ibalik ang pagtingin pero hindi ko kaya Talagang hanggang kaibigan lang tayo Mali! Hanggang kaibigan lang, walang tayo Magiging totoo lang ako Hindi ko ‘to ginusto. Pati ikaw Di rin kita gusto Sasaktan na kita kasi sasabihin na naman nila pinapaasa kita Baka ikaw meron, pero ako walang pake sa sinasabi nila May pake ako, sa’yo May pake ako sa’yo kaya alam ko na di ako yung lalaki na nakatadhana para ibigin mo Di kita gusto, at alam kong di mo na rin ako gugustuhin pag nakita mo to Walang may alam kung kailan mo to makikita Anong taon, pang-ilang dekada Huling mga linya, kung binabasa mo to, alam mo na kung sino ka, pasensya na sinubukan ko pero wala talaga At least kaibigan na kita
0
Oct 29, 2017
Oct 29, 2017 at 11:00 AM UTC
PANAHON NA
Panahon na Panahon na para sumulat ako Panahon na para ihayag ang nararamdaman ko Panahon na para idaan sa tugmaan ang dahilan Dahilan kung bakit ayon sa kanila ika’y aking nasaktan Napakatxnga mo Para kang gxgo Sxraulo Txrantado Oo, minura kita kasi di kita kayang mahalin Napakatxnga mo para ako ang piliin Pipili ka nalang kasi ba’t ako pa Oo, magmamahal tayo, pero di sa isa’t isa Sige, balikan natin ang simula Yung bago pa lang ako dito at mukha ako nung txnga Yung kakalipat ko pa lang at wala pa akong kilala Yung first day ko na walang kamuwang-muwang, padukot-dukot lang ng cellphone sa bulsa Yung di mo naman sinasabi pero umabot sakin ang balita Gusto mo ako, di kita gusto Lumalapit ka, lumalayo ako Nasaktan kita… hinayaan mo ako Kung inakala mo wala akong pakialam, nagkakamali ka Kung inakala mo mapaglaro lang ako, nagkakamali ka Kung akala mo pinaasa lang kita, di ‘yon totoo Ang dapat lang na malaman mo… Sinubukan ko Sinubukan ko ang alin? Txngina alam mo na yon Sabi nila natuturuan raw magmahal ang puso Piliin mo yung nagmamahal sayo Kasi natuturuan naman magmahal ang puso May kulang Piliin mo yung may gusto sayo Kasi natuturuan naman magmahal ang puso Uulitin ko, may kulang Piliin mo yung may pagtingin sayo Kasi natuturuan naman magmahal ang puso Pxta kayo kulang-kulang mga pinagsasasabi nyo Natuturuan magmahal ang puso pero iba ang magtuturo Natuturuan magmahal ang puso pero di ikaw ang gagawa nito Oo, natuturuan magmahal ang puso pero ibang tao ang magpapatibok dito Paano ko nalaman? Nasabi ko na, sinubukan ko Sinubukan kong gustuhin ka pero di ko magawa Pinilit na ibalik ang pagtingin pero hindi ko kaya Talagang hanggang kaibigan lang tayo Mali! Hanggang kaibigan lang, walang tayo Magiging totoo lang ako Hindi ko ‘to ginusto. Pati ikaw Di rin kita gusto Sasaktan na kita kasi sasabihin na naman nila pinapaasa kita Baka ikaw meron, pero ako walang pake sa sinasabi nila May pake ako, sa’yo May pake ako sa’yo kaya alam ko na di ako yung lalaki na nakatadhana para ibigin mo Di kita gusto, at alam kong di mo na rin ako gugustuhin pag nakita mo to Walang may alam kung kailan mo to makikita Anong taon, pang-ilang dekada Huling mga linya, kung binabasa mo to, alam mo na kung sino ka, pasensya na sinubukan ko pero wala talaga At least kaibigan na kita
Continue reading...
57
Kay tagal kong hinintay itong araw na 'to, Marahil matagal tayong di nagkatagpo, Siguro ito na yung tamang pahahon para sabihin ito, Gulong-gulo ako hindi ko na alam ang gagawin ko. Maingay na lansangan, Mga taong nagsisigawan, Sobrang gulo ng kapaligiran, Pero ako patuloy na blangko ang isipan. Mahal, hintayin mo ko, sandali na lang to, huwag ka munang umalis, sana man lang kahit ngayon ako'y iyong matiis. Mga tatlong kanto pa ang layo ko sayo, Maaari mo ba kong mahintay pa, mahal ko? Paumanhin kung napatagal ang pagdating ko, Hindi ka na tuloy nahintay ng mga kaibigan mo. Pero eto na ilang hakbang na lang malapit na ako, Isa... dalawa... dalawa... Pero teka... Bakit parang hindi ka masaya? Bakit parang nadismaya ka pa? Sa puntong yun hindi ko talaga alam. gutom. pagod. uhaw. Kaya't sabi ko sa sarili ko gusto ko nang bumitaw, Pero mahal... ayoko pang umayaw, Baligtarin man ang mundo ang hahanapin ko'y ikaw parin at ikaw. At habang papalapit na ako, Mas naaninag ko na ang mukha mo, Tama nga ako, Hindi ka nga masaya sa pagdating ko. Pero nung niyakap mo ko at humingi ka ng tawad... Hindi ko alam kung anong unang babagsak, Ako ba o yung mga luha sa mata ko na nag-uunahang pumatak. Sa bawat sandaling iyon di ko talaga alam ang sasabihin ko, Hindi ko na alam ang gagawin ko, Kaya ayun... hinayaan ko na lang tumulo ang mga luha ko, Hinayaan kong ang mga mata ko ang magsalita para sa nararamdaman ko. Pero sabi ko sa sarili ko, " Gusto ko pa... Kaya ko pa naman." Kaya nung niyayakap mo ko, Alam mo kung ano naramdaman ko? Alam mo kung ano tumatakbo sa isipan ko? Hindi ko kakayanin kung ibang tao na ang yayakapin mo ng ganito. At sa pagkakayakap mo, Mas naramdaman ko na mas gusto ko pang kumapit sayo, Naramdaman ko na hindi ko kayang mawala ang taong to, Kaya napatigil at napaisip ako, Bakit nga ba ako kumapit sayo? Kasi... Mahal kita. Mahal Kita. sa kung paano mo ikwento ang mga bagay na gusto mo, sa kung paano mo tingnan ang mga mata ko, sa kung paano mo napapasaya ang araw ko, sa kung paano mo hawakan ang mga kamay ko sa harap ng maraming tao. Mahal kita. At sa tuwing kausap kita, Ngiti sa mukha ay hindi maipinta, Marahil ang boses mo ay parang musika, Kaya't puso'y laging naaalala ka. Lilipas ang mga araw at buwan, Tayo ay magkakatampuhan, Mga tao'y magsisilisan, Pero ako, dito lang ako di kita iiwan At sa mga oras na ito alam kong hindi pa huli, Mahal, may itatanong ako at sana ay pag isipan **** mabuti, Pag isipan **** mabuti dahil alam kong hindi ito madali, Mahal, pwede bang ikaw na ang aking una't huli? 12/27/18
0
Jul 19, 2019
Jul 19, 2019 at 6:34 AM UTC
Una't Huli
Kay tagal kong hinintay itong araw na 'to, Marahil matagal tayong di nagkatagpo, Siguro ito na yung tamang pahahon para sabihin ito, Gulong-gulo ako hindi ko na alam ang gagawin ko. Maingay na lansangan, Mga taong nagsisigawan, Sobrang gulo ng kapaligiran, Pero ako patuloy na blangko ang isipan. Mahal, hintayin mo ko, sandali na lang to, huwag ka munang umalis, sana man lang kahit ngayon ako'y iyong matiis. Mga tatlong kanto pa ang layo ko sayo, Maaari mo ba kong mahintay pa, mahal ko? Paumanhin kung napatagal ang pagdating ko, Hindi ka na tuloy nahintay ng mga kaibigan mo. Pero eto na ilang hakbang na lang malapit na ako, Isa... dalawa... dalawa... Pero teka... Bakit parang hindi ka masaya? Bakit parang nadismaya ka pa? Sa puntong yun hindi ko talaga alam. gutom. pagod. uhaw. Kaya't sabi ko sa sarili ko gusto ko nang bumitaw, Pero mahal... ayoko pang umayaw, Baligtarin man ang mundo ang hahanapin ko'y ikaw parin at ikaw. At habang papalapit na ako, Mas naaninag ko na ang mukha mo, Tama nga ako, Hindi ka nga masaya sa pagdating ko. Pero nung niyakap mo ko at humingi ka ng tawad... Hindi ko alam kung anong unang babagsak, Ako ba o yung mga luha sa mata ko na nag-uunahang pumatak. Sa bawat sandaling iyon di ko talaga alam ang sasabihin ko, Hindi ko na alam ang gagawin ko, Kaya ayun... hinayaan ko na lang tumulo ang mga luha ko, Hinayaan kong ang mga mata ko ang magsalita para sa nararamdaman ko. Pero sabi ko sa sarili ko, " Gusto ko pa... Kaya ko pa naman." Kaya nung niyayakap mo ko, Alam mo kung ano naramdaman ko? Alam mo kung ano tumatakbo sa isipan ko? Hindi ko kakayanin kung ibang tao na ang yayakapin mo ng ganito. At sa pagkakayakap mo, Mas naramdaman ko na mas gusto ko pang kumapit sayo, Naramdaman ko na hindi ko kayang mawala ang taong to, Kaya napatigil at napaisip ako, Bakit nga ba ako kumapit sayo? Kasi... Mahal kita. Mahal Kita. sa kung paano mo ikwento ang mga bagay na gusto mo, sa kung paano mo tingnan ang mga mata ko, sa kung paano mo napapasaya ang araw ko, sa kung paano mo hawakan ang mga kamay ko sa harap ng maraming tao. Mahal kita. At sa tuwing kausap kita, Ngiti sa mukha ay hindi maipinta, Marahil ang boses mo ay parang musika, Kaya't puso'y laging naaalala ka. Lilipas ang mga araw at buwan, Tayo ay magkakatampuhan, Mga tao'y magsisilisan, Pero ako, dito lang ako di kita iiwan At sa mga oras na ito alam kong hindi pa huli, Mahal, may itatanong ako at sana ay pag isipan **** mabuti, Pag isipan **** mabuti dahil alam kong hindi ito madali, Mahal, pwede bang ikaw na ang aking una't huli? 12/27/18
Continue reading...
70
hiniling ng diwang bumalik sa sinapupunan sa panahong ika'y hinahainan ng hapunan lahat ng bagay ay pwedeng iisang tabi tulog sa paghalik ng umaga sa gabi di akalaing maipaghahalo ang saya at sakit kailangan **** mamatay para mabuhay higop sa kamalayan o kapeng mapait hibang ang sarili, kaisipang mahalay babarin ang isip sa likidong tutunaw sa lahat tikman mo ang iyong dagat na walang kasing alat manlagkit sa salamin, tapos na ang bukas hahalik ang umaga sa gabi at wala kang takas ang katamaran ay humahalili sa kapalpakan hinayaan **** humalik ang umaga sa gabi wag kang magdahilan, hindi mo sinubukan pigilan ang paghalik ng umaga sa gabi
0
Feb 18, 2011
Feb 18, 2011 at 6:01 AM UTC
Humalik ang Umaga sa Gabi
Dumaan saglit sa bilihan ng damit Kahit sakto ang dala ay aking pinilit Pagkat pawis ay malala dahil mainit Sa pagkikitang ito lahat ay sulit. Sa harap ng salamin maiging sinipat Kung okay ang buhok at marapat Konting talsik ng pabango sa kwelyo Hindi muna ko maninigarilyo. Upang ako'y perpekto sa pagdating Lahat ay maayos sa iyong paningin, hinahanap hanap ang 'yong awitin Ng boses **** maliit ako'y bitin. Nagmamadali at baka mahuli Ayokong maghintay ka aking binibini Kahit hasel sa lahat basta dumating Sinira ang ipon para may pang sine. Kamusta ka na? Kumain ka na ba? Unti unting pinaplano ang sasabihin. Sa paglalakad ako'y napapaisip Ano ang uunahin, saan papupuntahin Sa di kalayuan aking nakita Maamo at maaliwalas **** mukha Sabay nagising sa katotohanan Sa noo ko ay biglang pinawisan. Nang biglang nauntog sa totoo Na ito ay panaginip lamang Hawak ang lakas ng loob Napalunok at parang.. Nabilaukan sa pagkakita Sa kamay **** may humawak Sa di bandang kalayuan Pumatak ang luha ng uwak At sabay bati ng kamusta Habang hagkan ka at yapos Ako ay kinakain ng sistema Ng matinding pagseselos At binalewala ang pagpapakilala Sa kasama mo'y ikaw'y hinayaan Sigaw ng puso'y nagaklas Batid na "Dapat ako ang nandiyan".
0
May 23, 2016
May 23, 2016 at 8:51 AM UTC
Hasel
#030417 Kabiyak -- Yan sana ang pinag-iipunan ko Dyan ko sana ihahanay ang "Ikaw" Sa larawang hinayaan kong mabuo. Buo -- Hindi ako buo Alam kong Siya ang bubuo sa ating dalawa Bubuo sa magkalayong Ikaw at Ako Sa pinaglayong Tayo. Kapareha -- Par ba ang labanan sa baraha nating dalawa? Parehas nga ba ang lihim na pagsinta? O sadyang -- Pares lamang tayo Para punan ang pagkukulang ng bawat isa. Kalahati -- Kalahati ng buhay ko'y siyang pinagbuksan ko para sayo Ni hindi ako umibig ng iba Wala kang kahati sa puso ko Siya ang nasa tuktok Pero ikaw ang panalangin ko. Mabubuo ba ang Tayo Kung tanging Ako na lang? Kung ang sanang kahati'y nakalimot na parte pala sya -- Parte pala sya ng kabuuan Oo, parte ka ng buhay ko. Kapiranggot na pagtingin, Kalahati ang Ikaw Kalahati ang Ako Siya ang Kabuuan ng parteng Ikaw at Ako -- Paano? Paano ang Tayo? Kung ngayo'y nagkanya-kanya na ang sanang Tayo.
0
Mar 4, 2017
Mar 4, 2017 at 1:17 PM UTC
Kalahating Naglaho
Buwan ng puso nung una kitang makilala Chinat mo ako at nireplayan naman kita Hanggang sa araw-araw, tuwing umaga Kausap na kita bago pumasok sa eskuwela Simula nun di ko na natiis na hindi mag-facebook Imbis na inaatupag ko dapat yung aking mga textbook Hanggang sa one day, naramdaman ko na merong kakaiba Then narealize ko nalang---shet ! gusto na kita Dun ko nabigyan ng kasagutan Lahat ng nasa isip kong mga katanungan Kung bakit kapag nakikita ka Gusto kong lumundag sa saya Sa tuwing kausap kita May kakaiba akong nadarama At kung bakit nga ba? Madalas, oo madalas na naiisip kita. Kaya tinago ko lahat sa yo At palihim na sumisilay sa labas ng room nyo Pero ng malaman mo lahat ng to Parang gumuho ang mundo ko Oo gumuho ang mundo ko! Hindi ko alam kung ano ang gagawin Mananahimik na lang ba o aamin? Kaya mas pinili ko nalang na sabihin. Pero shet! yun yung masakit sa damdamin New year's eve pa nun nung sinabi mo sakin May gusto kang iba Ang masaklap dun? Yung BESTFRIEND ko pa Yung bagong taon imbis na bagong buhay Sinalubong ako ng sama ng loob at mga lumbay Dun ko na realize na ang tanga ko Para mahulog ako sa isang kagaya mo Kung gusto mo sya, ano pa bang laban ko? Sa mga ganyang bagay, kelan ba ko nanalo? Hanggang ngayon, alam mo ba? Nag sisisi pa rin ako Kung bakit hinayaan kong mafall ako sayo Kaya maalas kapag nagkakasalubong tayo Umiiwas agad ako. Umiiwas ako. Kasi feeling ko awkward na masyado Kaya nga siguro madalas **** tinatanong sakin Kung bakit di kita pinapansin Sorry pero ayoko nang isipin pa Ayoko nang umasa pa Na pagdating ng panahon may tayong dalawa pa Pero alam mo ba? Alam mo bang gusto kobg sabihin na kamusta ka? Okay ka lang ba? Sana maayos ka. Kumain ka na ba? Wag kang magpapagutom huh? Maayos ba tulog mo kagabi? Hinihiling ko yan araw-araw, gabi-gabi Pero hanggang dun lang ako. Hanggang dun lang ako Kasi nga diba? Nakuha na ng iba Yung susi ng puso mo Kaya hanggang hiling nalang ako. Hanggang hiling nalang ako Na sana isang araw, kumustahin mo rin ako. Sana isang araw, alamin mo kung kumain na ba ako O kung naging maayos ba ang tulog ko. Sana kahit minsan maisip mo rin ako. Hindi na yung sya nalang lagi yung nasa utak mo!! Sana isang araw maramdaman mo Na may isang taong nandito lang lagi para sayo. Handang maging takbuhan mo, Hangdang maging karamay sa bawat problema mo. Sana isang araw, malaman mo, Na may isang taong nagmamahal sa yo, Kahit na iba yung laman ng puso mo. Sana malaman mo na nandito lang ako . Maghihintay sayo. Handang magsakripisyo kung kailangan mo. Kahit na kaibigan lang yung turing mo. Masakit man pero Kailangang tanggapin ko. Kasi nga diba! ONE SIDED LOVE lang naman Ang love story na to.
0
Apr 15, 2017
Apr 15, 2017 at 5:51 AM UTC
O.S.L. (spoken word poetry)
Buwan ng puso nung una kitang makilala Chinat mo ako at nireplayan naman kita Hanggang sa araw-araw, tuwing umaga Kausap na kita bago pumasok sa eskuwela Simula nun di ko na natiis na hindi mag-facebook Imbis na inaatupag ko dapat yung aking mga textbook Hanggang sa one day, naramdaman ko na merong kakaiba Then narealize ko nalang---shet ! gusto na kita Dun ko nabigyan ng kasagutan Lahat ng nasa isip kong mga katanungan Kung bakit kapag nakikita ka Gusto kong lumundag sa saya Sa tuwing kausap kita May kakaiba akong nadarama At kung bakit nga ba? Madalas, oo madalas na naiisip kita. Kaya tinago ko lahat sa yo At palihim na sumisilay sa labas ng room nyo Pero ng malaman mo lahat ng to Parang gumuho ang mundo ko Oo gumuho ang mundo ko! Hindi ko alam kung ano ang gagawin Mananahimik na lang ba o aamin? Kaya mas pinili ko nalang na sabihin. Pero shet! yun yung masakit sa damdamin New year's eve pa nun nung sinabi mo sakin May gusto kang iba Ang masaklap dun? Yung BESTFRIEND ko pa Yung bagong taon imbis na bagong buhay Sinalubong ako ng sama ng loob at mga lumbay Dun ko na realize na ang tanga ko Para mahulog ako sa isang kagaya mo Kung gusto mo sya, ano pa bang laban ko? Sa mga ganyang bagay, kelan ba ko nanalo? Hanggang ngayon, alam mo ba? Nag sisisi pa rin ako Kung bakit hinayaan kong mafall ako sayo Kaya maalas kapag nagkakasalubong tayo Umiiwas agad ako. Umiiwas ako. Kasi feeling ko awkward na masyado Kaya nga siguro madalas **** tinatanong sakin Kung bakit di kita pinapansin Sorry pero ayoko nang isipin pa Ayoko nang umasa pa Na pagdating ng panahon may tayong dalawa pa Pero alam mo ba? Alam mo bang gusto kobg sabihin na kamusta ka? Okay ka lang ba? Sana maayos ka. Kumain ka na ba? Wag kang magpapagutom huh? Maayos ba tulog mo kagabi? Hinihiling ko yan araw-araw, gabi-gabi Pero hanggang dun lang ako. Hanggang dun lang ako Kasi nga diba? Nakuha na ng iba Yung susi ng puso mo Kaya hanggang hiling nalang ako. Hanggang hiling nalang ako Na sana isang araw, kumustahin mo rin ako. Sana isang araw, alamin mo kung kumain na ba ako O kung naging maayos ba ang tulog ko. Sana kahit minsan maisip mo rin ako. Hindi na yung sya nalang lagi yung nasa utak mo!! Sana isang araw maramdaman mo Na may isang taong nandito lang lagi para sayo. Handang maging takbuhan mo, Hangdang maging karamay sa bawat problema mo. Sana isang araw, malaman mo, Na may isang taong nagmamahal sa yo, Kahit na iba yung laman ng puso mo. Sana malaman mo na nandito lang ako . Maghihintay sayo. Handang magsakripisyo kung kailangan mo. Kahit na kaibigan lang yung turing mo. Masakit man pero Kailangang tanggapin ko. Kasi nga diba! ONE SIDED LOVE lang naman Ang love story na to.
Continue reading...
92
Nangako ako sayo na poprotektahan kita kahit anong mangyari Nagsinungaling ako Dahil noong araw na pinulikat ka habang nasa gitna ng dagat Na sobrang lalim na hindi mo na makita ang ilalim Hindi kita nasagip Nangako ako sayo na iingatan kita ng di nagdadalawang-isip Nagsinungaling ako Habang naghihingalo ka at humihingi ng saklolo Wala akong nagawa kundi tignan ang paghampas ng mga alon Pinapamukha na bakit ba kasi hindi ako marunong lumangoy Nangako ako sayo na hindi kita papabayaan mag-isa Nagsinungaling ako Hinayaan kita malunod at hatakin pababa ng iba't ibang lamang dagat Hinayaan maubos ang hangin hanggang sa huling hininga Pinanood lumubog ang mga matang kasing ganda ng mga perlas Pasensya ka na at nagsinungaling ako Dahil akala ko matatakasan ko ang sariling anino Pasensya ka na at hindi kita nailigtas Hinayaan ko na may ibang sumagip sayo dahil kung ako 'yon Baka pareho lang tayong lumubog at malagay ka lalo sa panganib Pasensya ka na at lumutang ang mga pangako Na sabay lalanguyin ang lawak ng buhay Sisisirin ang lalim ng ating mga pangarap Sasalubungin ang mga problemang dadaong Iiwasan ang mga dikya na dulot ng nakaraan Kaya patawad dahil ngayon lang napupuno ang pagkukulang Wag ka mag-alala,matututunan ko din tumalon ng walang alinlangan Susubukan maabot ang dagat na tinatahak mo kahit gaano pa ito kaalat Pero sa ngayon, pasensya muna unang nagpakilala ang takot kaysa sa lakas ng loob Pasensya dahil tinangay tayo ng alon palayo sa isa't isa
0
Oct 15, 2016
Oct 15, 2016 at 4:33 AM UTC
CPR
#020917 Heto, magsisimula na naman ako sa dulo Sa dulo kung saan ako mismo ang nagbigay katapusan Nagbigay katapusan sa sanang "tayo." Ako naman yung bumitaw Sa akin naman nanggaling yung mga katagang "Wag muna, huminto muna tayo." Pero gaya ng ulan, di ko kayang pahintuin ang lahat Gaya ng buhangin sa tabing-dagat, Di ko kayang buohing muli ang sanang "tayo" Kung ito'y gumuho na sa mismong mga kamay ko. Parang mas di ko ata kaya -- Di ko kayang wala ka Di ko kayang mag-isa Na alam ko namang isa ka sa kalakasan ko. Gusto kong ibaon ang sarili ko sa buhanginan Sa buhanginan at magpatangay sa tubig ng dagat At baka sakaling makabuo tayo ng "tayo" Baka sakaling maging matatag ang "tayo" Baka sakaling hindi na tayo sumuko sa isa't isa. Paulit-ulit kong iniisip kung ba't ko nasambit ang lahat Akala ko, namanhid ako sayo Pero yung totoo, di ko man lang masabi sayo Di ko masabi sayong ayokong bitiwan ka Na ayokong pakawalan ka. Gusto kong ihagis ang sarili ko sa dagat At magpalunod hanggang sa sagipin mo ako At buhatin mo ako sa pampang At saka mo muling sabihing di mo ko iiwan At saka mo sabihing mahal mo pa rin ako. Gusto kong maggising sa mga bisig mo Masilayan ka, makita ka, mayakap ka Kasi di ko alam kung kaya ko pa Kung kaya ko pang mawala ka ulit. Pasensya kung nasasaktan kita Kung nanghihina ako kapag wala ka Na lagi ko sayong ibinubuhos ang bawat daing ko Na halos manghina ka na rin dahil sakin. Pasensya kasi sobrang mahal kita Na sa halos tatlong taon, Hindi kita binitawan Pero ngayon, nagtataka ako Nagtataka ako sa sarili ko Ba't ba kita pinakawalan? Ba't ba hinayaan kong maglaho na lang ang lahat? Ba't ba pinahihirapan ko pa ang sarili ko? Ba't ba di ko masabi sayong kailangan kita? Oo, kailangan kita at oo, mahal kita Hindi naman ako nagbibiro At wala sa bukabularyo kong iwan ka at paasahin ka lang. Di ko mabilang kung ilang beses kong hindi nasalo ang bawat luha Ang bawat luha sa mga mata kong parang pawis Parang pawis na dumidilig sa tigang na lupa Hanggang sa masaksihan kong iba na ang ruta ko -- Na tila ba ang layo mo na Na tila ba ang layo ko na sayo. Siguro nga, natuto ka kaagad Natuto ka kaagad na bitiwan ako At sobrang sakit Eh akala ko namanhid na talaga ako sayo Pero alam mo, ngayong wala ka na Ngayong wala ka na sa mga kamay ko Parang mas di ko na kaya. Ewan ko, basta Basta lang -- Sana bumalik ka na Balikan mo naman ako.
0
Feb 8, 2017
Feb 8, 2017 at 11:24 AM UTC
Sana Bukas May "Tayo" Na
#020917 Heto, magsisimula na naman ako sa dulo Sa dulo kung saan ako mismo ang nagbigay katapusan Nagbigay katapusan sa sanang "tayo." Ako naman yung bumitaw Sa akin naman nanggaling yung mga katagang "Wag muna, huminto muna tayo." Pero gaya ng ulan, di ko kayang pahintuin ang lahat Gaya ng buhangin sa tabing-dagat, Di ko kayang buohing muli ang sanang "tayo" Kung ito'y gumuho na sa mismong mga kamay ko. Parang mas di ko ata kaya -- Di ko kayang wala ka Di ko kayang mag-isa Na alam ko namang isa ka sa kalakasan ko. Gusto kong ibaon ang sarili ko sa buhanginan Sa buhanginan at magpatangay sa tubig ng dagat At baka sakaling makabuo tayo ng "tayo" Baka sakaling maging matatag ang "tayo" Baka sakaling hindi na tayo sumuko sa isa't isa. Paulit-ulit kong iniisip kung ba't ko nasambit ang lahat Akala ko, namanhid ako sayo Pero yung totoo, di ko man lang masabi sayo Di ko masabi sayong ayokong bitiwan ka Na ayokong pakawalan ka. Gusto kong ihagis ang sarili ko sa dagat At magpalunod hanggang sa sagipin mo ako At buhatin mo ako sa pampang At saka mo muling sabihing di mo ko iiwan At saka mo sabihing mahal mo pa rin ako. Gusto kong maggising sa mga bisig mo Masilayan ka, makita ka, mayakap ka Kasi di ko alam kung kaya ko pa Kung kaya ko pang mawala ka ulit. Pasensya kung nasasaktan kita Kung nanghihina ako kapag wala ka Na lagi ko sayong ibinubuhos ang bawat daing ko Na halos manghina ka na rin dahil sakin. Pasensya kasi sobrang mahal kita Na sa halos tatlong taon, Hindi kita binitawan Pero ngayon, nagtataka ako Nagtataka ako sa sarili ko Ba't ba kita pinakawalan? Ba't ba hinayaan kong maglaho na lang ang lahat? Ba't ba pinahihirapan ko pa ang sarili ko? Ba't ba di ko masabi sayong kailangan kita? Oo, kailangan kita at oo, mahal kita Hindi naman ako nagbibiro At wala sa bukabularyo kong iwan ka at paasahin ka lang. Di ko mabilang kung ilang beses kong hindi nasalo ang bawat luha Ang bawat luha sa mga mata kong parang pawis Parang pawis na dumidilig sa tigang na lupa Hanggang sa masaksihan kong iba na ang ruta ko -- Na tila ba ang layo mo na Na tila ba ang layo ko na sayo. Siguro nga, natuto ka kaagad Natuto ka kaagad na bitiwan ako At sobrang sakit Eh akala ko namanhid na talaga ako sayo Pero alam mo, ngayong wala ka na Ngayong wala ka na sa mga kamay ko Parang mas di ko na kaya. Ewan ko, basta Basta lang -- Sana bumalik ka na Balikan mo naman ako.
Continue reading...
67
#071816 #3:50PM #Rob Ipapadyak kanilang mga paa Walang lihim na ngiti, Tapat lamang at tunay ang pagbahagi. Siyang may kulay ang mga pisngi Kaya't hindi sawi ang pagsaboy ng kahulugan. Hinayaan nilang umagos nang kusa Kahit napapagal ang tila may lakas na katauhan. Hindi matatawaran Ang pagsuyo ng tunay na galak At sa kabila ng kanilang kamusmusan, Alam na alam nilang ito'y tiyak.
0
Jul 20, 2016
Jul 20, 2016 at 7:34 AM UTC
Bicycle Ride
Hindi ka isang pagbibiro dala ng aking ibang katauhan Sapagkat simula't sapul pa man, batid kong mararamdaman ko ang ganitong halimuyak. Nalaman kong awitin ang pinakamalungkot na sonata, Sumayaw ako sa walang saliw at indayog na musika nang parang baliw sa kalsada. Higit sa lahat, nag-agahan, nananghalian, nagmeryenda at naghapunan ako ng luha, kalungkutan, pagdadalamhati at pagsisisi. Ikaw ang dahilan nito, dahil sa pag-ibig na napagtanto ng hungkag na isipan. Noong mga panahon, wala akong pakialam kung bitayin man ako ng sarili kong kahinaan at panglilimos. Ilang pagkakataon ba ng pagnanakaw ng kasiyahan ang ipinagkasala makasama ka lang? Hinayaan ko ang sarili na tumalon, mahulog, at lumagapak mula sa mataas  na bangin gayong batid kong di mo rin naman ako kayang saluin.
0
Mar 2, 2016
Mar 2, 2016 at 11:53 PM UTC
Untitled
I. Nakilala ka dahil sa isang kaibigan, Di nagtagal, tayo'y nagkamabutihan. Walang araw na hindi nagkakausap, Tuwing nagmemensahe ka ako'y parang nasa ulap. II. Nakilala pa natin ang isa't-isa. Tandang-tanda ko pa nung una tayong magkita, Hindi ko maalis sayo aking mga mata, Pero ramdam ko ika'y sakin ay ilang pa. III. Unang larawan na tayo'y magkasama, Proud na proud ko pang ipinakita sa tropa. Ako na ata ang pinaka-masaya nung araw na 'yun, Dinarasal na sana parati nalang ganun. III. Nagpatuloy ang ating palitan ng matatamis na salita, Pero kada-araw na lumilipas na araw, tila ika'y nanlalamig ata. Hinayaan ko, kahit na hulog na hulog na ako sa'yo. Sabi ko sa sarili ko: "Wala kang karapatan mag-tampo dahil di naman kayo." IV. Nagsawa na ako sa ganoong estado kaya't nagtanong ako ulit: "Ano ba ang meron tayo? Kasi mahal kita, eh ako ba?" Hindi ka umimik, nagpumilit kang ibahin ang usapan. Tinanong ko ulit ang aking sarili kung; "Itutuloy ko pa ba ang laban?" V. "Hindi kita kayang mahalin gaya ng pagmamahal mo sa akin." Ang ganda ng umaga ito, tapos ganito ang bungad mo? "Bakit ano ang dahilan, gusto kong maliwanagan?" Tanong ko. "Gusto na niya makipagbalikan. Patawarin mo ako." VI. Halos gumuho ang mundo ko sa nabasa ko. Para akong natutulog ng mahimbing, tapos binuhusan ng yelo. Alam ko namang hahantong sa ganito, Buti na lamang handa ako, pero di ko akalain bakit sa araw pa na 'to? VII. Masyado akong nagpadala sa mga ngiti mo, Hinahanap-hanap ko pa presensya mo, Hulog na hulog na ako, kasi akala ko kaya mo ako. May kalakihan ako, pero sana nagsabi kang hindi mo ako kayang masalo. VIII. Ikaw ang bumuo sa mga araw ko, Pero ikaw rin pala ang wawasak nito. Lumaban ako--kasi akala ko kaya mo rin akong ipaglaban, Pero mas piniling **** balikan yung taong minsan ka nang iniwan.
0
May 10, 2016
May 10, 2016 at 10:14 PM UTC
Pa-Fall
I. Nakilala ka dahil sa isang kaibigan, Di nagtagal, tayo'y nagkamabutihan. Walang araw na hindi nagkakausap, Tuwing nagmemensahe ka ako'y parang nasa ulap. II. Nakilala pa natin ang isa't-isa. Tandang-tanda ko pa nung una tayong magkita, Hindi ko maalis sayo aking mga mata, Pero ramdam ko ika'y sakin ay ilang pa. III. Unang larawan na tayo'y magkasama, Proud na proud ko pang ipinakita sa tropa. Ako na ata ang pinaka-masaya nung araw na 'yun, Dinarasal na sana parati nalang ganun. III. Nagpatuloy ang ating palitan ng matatamis na salita, Pero kada-araw na lumilipas na araw, tila ika'y nanlalamig ata. Hinayaan ko, kahit na hulog na hulog na ako sa'yo. Sabi ko sa sarili ko: "Wala kang karapatan mag-tampo dahil di naman kayo." IV. Nagsawa na ako sa ganoong estado kaya't nagtanong ako ulit: "Ano ba ang meron tayo? Kasi mahal kita, eh ako ba?" Hindi ka umimik, nagpumilit kang ibahin ang usapan. Tinanong ko ulit ang aking sarili kung; "Itutuloy ko pa ba ang laban?" V. "Hindi kita kayang mahalin gaya ng pagmamahal mo sa akin." Ang ganda ng umaga ito, tapos ganito ang bungad mo? "Bakit ano ang dahilan, gusto kong maliwanagan?" Tanong ko. "Gusto na niya makipagbalikan. Patawarin mo ako." VI. Halos gumuho ang mundo ko sa nabasa ko. Para akong natutulog ng mahimbing, tapos binuhusan ng yelo. Alam ko namang hahantong sa ganito, Buti na lamang handa ako, pero di ko akalain bakit sa araw pa na 'to? VII. Masyado akong nagpadala sa mga ngiti mo, Hinahanap-hanap ko pa presensya mo, Hulog na hulog na ako, kasi akala ko kaya mo ako. May kalakihan ako, pero sana nagsabi kang hindi mo ako kayang masalo. VIII. Ikaw ang bumuo sa mga araw ko, Pero ikaw rin pala ang wawasak nito. Lumaban ako--kasi akala ko kaya mo rin akong ipaglaban, Pero mas piniling **** balikan yung taong minsan ka nang iniwan.
Continue reading...
45
Sa sobrang mapagbiro **** tao Tumawa ka lang Nang umamin akong nahulog na ko sayo. Ginawa **** isa sa mga bagay na tinatawanan mo Ang pag-ibig na hinahandog ko. Sinabayan mo pa ng halakhak At may kasama pang pagluha Habang puso ko'y binibiyak Sa itsura ng iyong pagkaaliw Sa mga binitawan kong salita. Hinayaan lang kita. Ang sabi ko Kahit ginawa mo lang biro Ang pag-amin ko Ang mahalaga napangiti naman kita. Dumalas ang pagsasama natin. Hindi na ko nagpapatawa Pero sabi mo kusa kitang napapangiti. Nakwento mo sakin na Noong umamin ako Hindi mo lang alam kung ano Ang isasagot mo kaya tumawa ka lang. Ako naman tong napagod na Sa kakatawa, Sa mga "pabiro" kong pagsuyo sayo. Kaya sa wakas, Ng Dumating ang araw na sinabi **** Mahal mo na din ako, Hindi ko alam kung bakit Pero Natawa na lang din ako.
0
Aug 16, 2015
Aug 16, 2015 at 4:42 AM UTC
Biro ng tadhana
Patawad dahil ako'y naging sakit lamang ng ulo Pinipilit ang mga bagay na gusto ko Naiintindihan ko na kung bakit ako'y pinapagalitan mo Tanda lamang na ako'y mahal na mahal mo Ina'y salamat sa syam na buwang ako'y dala dala mo Salamat dahil ako'y hinayaan **** makita ang mundo Salamat dahil isa kag napakalaking regalo Ina sana'y mapatawad mo ang mga asal ko Naiinis, nagagalit, nanggigigil sa tuwing ako'y inuutusan mo Patawad aking Ina sa mga pagkakasala Nais kong hagkan ka Nais kong sabihin sayong mahal na mahal kita Patawad, pangako kong ito'y dina mauulit pa Ipapadama kona kung gano ka kahalaga Habang nabubuhay ka pa Dahil sa pagdating ng panahon alam kong ika'y lilisan na Kaya ina'y hayaan **** ako'y alagaan kita Dahil sa gantong paraan maipadama kong mahal na mahal kita
0
Oct 30, 2018
Oct 30, 2018 at 11:06 PM UTC
Ina
Nagtagpo ang ating mga salita Higit sa isang sandali Yung isang sandaling hindi panandalian At kalakip ng ating tila kaytagal na hintayan Ang sinasabi nilang heto na Heto na pala ang pangmatagalan. Nagtagpo ang ating mga ulirang mga puso Kasama ang bawat sakit na hanggang ngayo'y pasan-pasan pa rin natin. Kasama ang bawat agam-agam, Kasabay ng kanyang pagluwas buhat sa mga makakapal na ulap Ang pagtanghod ko sa muli nating pag-uusap. Nagtagpo ang ating mga damdaming Marupok pa sa kahoy na hinayaang anayin. Kung saan ang bawat pako'y nag-iwan ng mantsya at kalawang. Nagtagpo ang ating mga basag na pangarap Ang mga pangakong hinayaan nating Matunaw sa likido ng galit at pait. Nagtagpo ang ating mga paningin Sa hindi inaasahang tambayan Sa tambayan ng damdaming Akala nati'y wala nang lusot para sa kinabukasan At kasabay ng minsan nating pag-aaksaya ng panahon Sa pagpapaligaw sa mga mabubulaklak na salita, Tayo ay nagtagpo na may iisang luha sa iisang garapon. Nagtagpo tayo sa basag na nakaraan At hinapo sa bawat piyesta ng masasakit na mga salita Bagkus sa likod ng bawat "ayoko na" at "bahala ka na" Ay sabay tayong nagtagpo at nagtago ng ating mga dala-dala. Doon ka sa kaliwa at ako naman sa kanan Doon tayo sa magkasalungat na landas Kung saan ang oras ay posibleng di na magsipaglihis pa Na ang aking umaga ay di mo na gabi At ang aking gabi ay di mo na umaga. Kung saan ni isa'y di na aalis At kung saan ang lahat ay posibleng di na magmintis. Baka doon -- Baka sakaling matagpuan nating muli ang isa't isa. --- Minsan, napadpad ako sa karagatan Kung saan ang bawat hampas ng alon Ay tila kumpas na lamang ng nakaraan Na ang dating puting buhangin Ay unti-unti nang nanumbalik Akala ko'y isang panaginip Pero doon ay may subalit -- Subalit na napakaganda. Ako'y saksi sa pagluha ng langit nang pabaliktad Na parang ang lahat ng maganda sa dalampasigan Ay unti-unting inanod At akala ko'y di na makababalik.
0
Nov 8, 2017
Nov 8, 2017 at 8:06 AM UTC
Tagpuan
Nagtagpo ang ating mga salita Higit sa isang sandali Yung isang sandaling hindi panandalian At kalakip ng ating tila kaytagal na hintayan Ang sinasabi nilang heto na Heto na pala ang pangmatagalan. Nagtagpo ang ating mga ulirang mga puso Kasama ang bawat sakit na hanggang ngayo'y pasan-pasan pa rin natin. Kasama ang bawat agam-agam, Kasabay ng kanyang pagluwas buhat sa mga makakapal na ulap Ang pagtanghod ko sa muli nating pag-uusap. Nagtagpo ang ating mga damdaming Marupok pa sa kahoy na hinayaang anayin. Kung saan ang bawat pako'y nag-iwan ng mantsya at kalawang. Nagtagpo ang ating mga basag na pangarap Ang mga pangakong hinayaan nating Matunaw sa likido ng galit at pait. Nagtagpo ang ating mga paningin Sa hindi inaasahang tambayan Sa tambayan ng damdaming Akala nati'y wala nang lusot para sa kinabukasan At kasabay ng minsan nating pag-aaksaya ng panahon Sa pagpapaligaw sa mga mabubulaklak na salita, Tayo ay nagtagpo na may iisang luha sa iisang garapon. Nagtagpo tayo sa basag na nakaraan At hinapo sa bawat piyesta ng masasakit na mga salita Bagkus sa likod ng bawat "ayoko na" at "bahala ka na" Ay sabay tayong nagtagpo at nagtago ng ating mga dala-dala. Doon ka sa kaliwa at ako naman sa kanan Doon tayo sa magkasalungat na landas Kung saan ang oras ay posibleng di na magsipaglihis pa Na ang aking umaga ay di mo na gabi At ang aking gabi ay di mo na umaga. Kung saan ni isa'y di na aalis At kung saan ang lahat ay posibleng di na magmintis. Baka doon -- Baka sakaling matagpuan nating muli ang isa't isa. --- Minsan, napadpad ako sa karagatan Kung saan ang bawat hampas ng alon Ay tila kumpas na lamang ng nakaraan Na ang dating puting buhangin Ay unti-unti nang nanumbalik Akala ko'y isang panaginip Pero doon ay may subalit -- Subalit na napakaganda. Ako'y saksi sa pagluha ng langit nang pabaliktad Na parang ang lahat ng maganda sa dalampasigan Ay unti-unting inanod At akala ko'y di na makababalik.
Continue reading...
50
Sarap ng mga ala-ala nating dalawa dati oh. Puyat magdamagan, nagtetext at halong kulitan. Sobrang sweet natin grabe, halos paggising sa may goodmorning agad at kiss emoticon pa Di nga maipinta ang mga ngiti sa ating mukha kada umaga kahit pagbangon natin halos tanghalian na. Pero bakit ganoon? Ano bang nangyari? Nagkasawaan ba? Oo nga hindi tayo pero pakiramdam ko iniwan mo ko. Madaling araw nanaman panigurado puyat nanaman. Katulad ng nakaraan paniguradong mukha nanamang lutang. Apat na oras ang tulog, pagkagising handa ulit para matulog. Pero dahil ayon nga umaasa, pinilit magising para di mahulog sa kapit ng kama. Umagang-umaga, umaasang sana reply mo kagabi ang una kong mababasa. Hawak ang telepono pero nanatiling sawi dahil walang mesaheng dumating at nakita. Pikit-mata dahil napapaisip bakit nga ba di mo pa rin pansin. Kulang ba ang emoji at mga puso sa bawat mensahe ko kaya di mo kayang kiligin? Mayroon bang ibang mas magaling pumuri sa iyong ganda kesa sa akin? O sadya lang talagang mas gusto mo siyang kasama kumpara sa akin? Ayos lang naman talaga sa akin kung sasabihin **** niminsan di mo ko nagustuhan. Kaso hindi eh, pinaghintay mo ko ng kaytagal at pinaasang pasado sa lahat ng 'yong basehan. Bagsak na nga eskwela dahil pangalan mo ang sagot sa bawat patlang na sigutan ko. Tapos pagdating sayo bagsak pa rin ako kasi di ko makuha-kuha ang sagot galing sayo. At ngayon nabago na ang ikot ng mundo ko, pakabila, pasalungat at malabong magtagpo ulit tayo. Pasalamat na nga lang kay Bathala dahil hinayaan niyang magkakilala tayo. Halos hirap pa ring paniwalaan, na sa isang pitik ng mga daliri nawala na ang lahat. Masasayang ala-ala na akala ko panghabang-buhay na, kaso lahat nawala at laglahong parang bula. Tigas kamao at suntok sa buwan ang tiyansang maibalik lahat ng nasa nakaraan. Siguradong matinding panalangin ang kailangan para ibalik ni Bathala ang ikot ng orasan. Mabuti nalang talaga'y unti-unti ko nang natatanggap ang lahat ng mga nangyari ay tapos na. Konting tulog pa ng maaga mababawi ko na lahat ng nasayang na umaga. Sa susunod matutulog na ako bago mag alas nuwebe para makompleto na ang tulog at di lutang tuwing umaga. Ang tagal ko rin tong pinagsisihan na sana tinulog ko nalang yung mga panahong pinagpuyatan kita
0
Aug 29, 2017
Aug 29, 2017 at 11:12 AM UTC
Sana tinulog ko nalang yung mga gabing pinagpuyatan kita
Sarap ng mga ala-ala nating dalawa dati oh. Puyat magdamagan, nagtetext at halong kulitan. Sobrang sweet natin grabe, halos paggising sa may goodmorning agad at kiss emoticon pa Di nga maipinta ang mga ngiti sa ating mukha kada umaga kahit pagbangon natin halos tanghalian na. Pero bakit ganoon? Ano bang nangyari? Nagkasawaan ba? Oo nga hindi tayo pero pakiramdam ko iniwan mo ko. Madaling araw nanaman panigurado puyat nanaman. Katulad ng nakaraan paniguradong mukha nanamang lutang. Apat na oras ang tulog, pagkagising handa ulit para matulog. Pero dahil ayon nga umaasa, pinilit magising para di mahulog sa kapit ng kama. Umagang-umaga, umaasang sana reply mo kagabi ang una kong mababasa. Hawak ang telepono pero nanatiling sawi dahil walang mesaheng dumating at nakita. Pikit-mata dahil napapaisip bakit nga ba di mo pa rin pansin. Kulang ba ang emoji at mga puso sa bawat mensahe ko kaya di mo kayang kiligin? Mayroon bang ibang mas magaling pumuri sa iyong ganda kesa sa akin? O sadya lang talagang mas gusto mo siyang kasama kumpara sa akin? Ayos lang naman talaga sa akin kung sasabihin **** niminsan di mo ko nagustuhan. Kaso hindi eh, pinaghintay mo ko ng kaytagal at pinaasang pasado sa lahat ng 'yong basehan. Bagsak na nga eskwela dahil pangalan mo ang sagot sa bawat patlang na sigutan ko. Tapos pagdating sayo bagsak pa rin ako kasi di ko makuha-kuha ang sagot galing sayo. At ngayon nabago na ang ikot ng mundo ko, pakabila, pasalungat at malabong magtagpo ulit tayo. Pasalamat na nga lang kay Bathala dahil hinayaan niyang magkakilala tayo. Halos hirap pa ring paniwalaan, na sa isang pitik ng mga daliri nawala na ang lahat. Masasayang ala-ala na akala ko panghabang-buhay na, kaso lahat nawala at laglahong parang bula. Tigas kamao at suntok sa buwan ang tiyansang maibalik lahat ng nasa nakaraan. Siguradong matinding panalangin ang kailangan para ibalik ni Bathala ang ikot ng orasan. Mabuti nalang talaga'y unti-unti ko nang natatanggap ang lahat ng mga nangyari ay tapos na. Konting tulog pa ng maaga mababawi ko na lahat ng nasayang na umaga. Sa susunod matutulog na ako bago mag alas nuwebe para makompleto na ang tulog at di lutang tuwing umaga. Ang tagal ko rin tong pinagsisihan na sana tinulog ko nalang yung mga panahong pinagpuyatan kita
Continue reading...
28
Ganyan lang ginagawa ko sa tuwing ika'y dadaan sa aking harapan Para ang galabog sa aking dibdib ay mabilis na mapagtakpan Dahil ito lang ang alam kong posibleng paraan Upang ang tibok ng aking puso ay mapadahan-dahan Na tanging sayo lamang ilalaan Ganyan lang iniisip ko sa tuwing wala ng maisagot sa exam Tipong pati pag gamit ng tandang padamdam ay hindi ko na din alam Kung sa pangungusap ba dapat ilagay o sa sariling nararamdaman Bakit bigla ka na lang nagpaalam ng walang paalam Kaya patuloy ang aking walang katapusang pag-aagam-agam Ganyan lang inaarte ko sa tuwing hinihintay ang napakatagal na order sa kainan Di sapat ang halaga ng lasa pero lulunukin na lang ng walang angal dahil di pa nagtatanghalian Para naman kahit papaano ay magkalaman ang aking tiyan bukod sa mga paru-paro na iyong dahilan Bakit ko nga ba binabalik-balikan ang mga inihain **** iba't ibang ilusyon at kasinungalingan Na hanggang ngayon ay naniniwala pa rin, at patuloy na maniniwala na ikaw at ako ay walang hangganan Ganyan lang ang sinabi ko sa sarili ko ng makita kang may kasamang iba Nalunod ka lang pala kaya ginawa mo akong salbabida Pero bakit di ko mabago ang daloy ng kwento na ikaw pa rin ang aking pinakamagandang bida Hindi ko makakalimutan ang huling gabi na tayo ay pinagsama ng tadhana Nasa ilalim ng mga maliliwanag na tala at sinusulit ang huling sulyap sa iyong mga mata Yan lang ang alam kong pwedeng gawin sa mga ganitong sitwasyon, ang maging cool. Na hindi kailangan sa bawat eksena na mangyayari, ay may gawin na aksyon Hinayaan panoorin ang kagandahan ng pag-guho ng ating mga mundo Dahil hindi na maaaring sagipin ang pag-asa, magmukmok man o humagulgol mag-hapon Lalo na't sa panahong kulang ako, naging kulang tayo; sayo.
0
Jan 5, 2017
Jan 5, 2017 at 10:05 PM UTC
Cool lang ako.
Ganyan lang ginagawa ko sa tuwing ika'y dadaan sa aking harapan Para ang galabog sa aking dibdib ay mabilis na mapagtakpan Dahil ito lang ang alam kong posibleng paraan Upang ang tibok ng aking puso ay mapadahan-dahan Na tanging sayo lamang ilalaan Ganyan lang iniisip ko sa tuwing wala ng maisagot sa exam Tipong pati pag gamit ng tandang padamdam ay hindi ko na din alam Kung sa pangungusap ba dapat ilagay o sa sariling nararamdaman Bakit bigla ka na lang nagpaalam ng walang paalam Kaya patuloy ang aking walang katapusang pag-aagam-agam Ganyan lang inaarte ko sa tuwing hinihintay ang napakatagal na order sa kainan Di sapat ang halaga ng lasa pero lulunukin na lang ng walang angal dahil di pa nagtatanghalian Para naman kahit papaano ay magkalaman ang aking tiyan bukod sa mga paru-paro na iyong dahilan Bakit ko nga ba binabalik-balikan ang mga inihain **** iba't ibang ilusyon at kasinungalingan Na hanggang ngayon ay naniniwala pa rin, at patuloy na maniniwala na ikaw at ako ay walang hangganan Ganyan lang ang sinabi ko sa sarili ko ng makita kang may kasamang iba Nalunod ka lang pala kaya ginawa mo akong salbabida Pero bakit di ko mabago ang daloy ng kwento na ikaw pa rin ang aking pinakamagandang bida Hindi ko makakalimutan ang huling gabi na tayo ay pinagsama ng tadhana Nasa ilalim ng mga maliliwanag na tala at sinusulit ang huling sulyap sa iyong mga mata Yan lang ang alam kong pwedeng gawin sa mga ganitong sitwasyon, ang maging cool. Na hindi kailangan sa bawat eksena na mangyayari, ay may gawin na aksyon Hinayaan panoorin ang kagandahan ng pag-guho ng ating mga mundo Dahil hindi na maaaring sagipin ang pag-asa, magmukmok man o humagulgol mag-hapon Lalo na't sa panahong kulang ako, naging kulang tayo; sayo.
Continue reading...
25