Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"hangang" poems
Oo,napakatanga ko kasi hanggang ngayon umaasa parin ako umaasa ako na mamahalin mo rin ako umaasa ako na ang tingin mo sa akin ay pwede pang mabago Sa bawat luha ko, ngingitian mo ako sa bawat tingin ko, papatulan mo Kaya ito namang si tanga, ngayon ay umaasa umaasa sa pagibig niya na sa totoo naman ay hindi niya makukuha May umaasa kasi may paasa hindi lahat pero madami yun ang aking masasabi at wala kayong magagawa Pero seryoso, hindi naman talaga ito para sa akin ito ay para sa kaibigan kong ayaw magising sa katotohanan alam niyang paasa pero hangang ngayon minamahal niya
0
Dec 9, 2015
Dec 9, 2015 at 7:30 AM UTC
Paasa
gabing hindi mapakali, gustong humagolgol, ngunit walang luhang pumapatak, sikip ng dibdib ay hindi maintindihan, ilang kilometro na ang takbo ng isip, ngunit ikaw lamang ang iniisip, Papalayain na ba ang sarili? o hahayaan nalang na magkusang mawala, dahil nagmimistulang bangkay na at hindi na maramdaman ang muling umibig. ang makita kang masaya na, ay akin ding kasiyahan, mga katanungan ko'y hangang tanong nalang. sinusubukang ngumiti tumawa ngunit, aking lamang pinaglalaruan ang aking sarili, dahil sa halip tuwa at saya ang aking maramdaman ay parang normal lang. PAPALAYAIN NA AKING SARILI, sa nakaraan nating ako lang ang nakakalam, na parang ako lang ang nakakaalala. ito na nakakaramdam na pala ako ulit. SAKIT pala ang aking nararamdaman, na ako'y napag iwanan na, na ako nalang ang nabubuhay sating nakaraan. TAKOT, na ako'y tuluyan mo na palang nakalimutan, TUWA na ikaw ay masayang masaya na, ngunit sana ang mga tanong gustong itanong saiyo, matuldukan na, pangamba ko lang ay hindi nanaman ito sagutin. pangamba ko din ay baka hindi mo na ako ituring na kahit parang kapatid lang, yon ay aking tanging hiling. ngayon ay siguro panahon na para, Palayain na aking SARILI, ngayon luha na ngay bumuhos sa umagang gansa ng sikat ng araw, at ngayon sa huling pagkakataon ipapadama sayo, K. ikaw lang, mahal kita, minahal kita, at kung baliktarin man ang mundo at kung saan pwede na ang TAYO, K. mamahalain parin kita. mahirap man sakin ngunit siguro ngay ito rin ang iyong inaantay ang, Palayain na aking SARILI.
0
May 11, 2019
May 11, 2019 at 11:50 PM UTC
Papalayain na aking SARILI
gabing hindi mapakali, gustong humagolgol, ngunit walang luhang pumapatak, sikip ng dibdib ay hindi maintindihan, ilang kilometro na ang takbo ng isip, ngunit ikaw lamang ang iniisip, Papalayain na ba ang sarili? o hahayaan nalang na magkusang mawala, dahil nagmimistulang bangkay na at hindi na maramdaman ang muling umibig. ang makita kang masaya na, ay akin ding kasiyahan, mga katanungan ko'y hangang tanong nalang. sinusubukang ngumiti tumawa ngunit, aking lamang pinaglalaruan ang aking sarili, dahil sa halip tuwa at saya ang aking maramdaman ay parang normal lang. PAPALAYAIN NA AKING SARILI, sa nakaraan nating ako lang ang nakakalam, na parang ako lang ang nakakaalala. ito na nakakaramdam na pala ako ulit. SAKIT pala ang aking nararamdaman, na ako'y napag iwanan na, na ako nalang ang nabubuhay sating nakaraan. TAKOT, na ako'y tuluyan mo na palang nakalimutan, TUWA na ikaw ay masayang masaya na, ngunit sana ang mga tanong gustong itanong saiyo, matuldukan na, pangamba ko lang ay hindi nanaman ito sagutin. pangamba ko din ay baka hindi mo na ako ituring na kahit parang kapatid lang, yon ay aking tanging hiling. ngayon ay siguro panahon na para, Palayain na aking SARILI, ngayon luha na ngay bumuhos sa umagang gansa ng sikat ng araw, at ngayon sa huling pagkakataon ipapadama sayo, K. ikaw lang, mahal kita, minahal kita, at kung baliktarin man ang mundo at kung saan pwede na ang TAYO, K. mamahalain parin kita. mahirap man sakin ngunit siguro ngay ito rin ang iyong inaantay ang, Palayain na aking SARILI.
Continue reading...
22
Jebs na jebs na ako. Dumudungaw na siya na parang isang taong kagigising lang umaga, gustong buksan ang mga bintana, para lumanghap ng hanging bukang liwayway Malapit na siyang lumabas, unti uting tumitigas sa paglipas, Ng bawat, segundo, menuto, kung babae ako, dysmenorrhea na ito. Pero sabi ng mga kaibigan ko, wag ko daw pilitin ito, baka naman daw kase na imbis na ito ay tae, mauwi lang sa utot. At pinagmukha ko lang ang sarili kong tanga. Umasa, nasapag upo ko sa inidoro na lahat ng pagtiis ko, ang piling ko ay giginhawa. Pero wala. Para lang siyang damdamin ko, ang tagal kong kinimkim, ng taimtim sa pag-asang pag ito ay pinakawalan ko, na sasabihin mo na ikaw rin. Na ang nararamdaman mo ay pareho din sa akin. Lahat naman tayo dito nag huhugas ng pwet gamit ang tabo at tubig hindi ba? Pwera nalang kung galing ka sa mataas na estado ng pamumuhay. Ikay gumagamet ng tissue paper o bidet. Pero ako hinuhugasan ko ang puwet ko, kase ito ang turo saakin ng nanay ko. Pero. Bago ko natutunan ito, ang nanay ko ang nag hugas ng pwet ko. Para saatin, wala namang espesyal dito, Pero ngayon ko lang napagtanto, na ang pag hugas ng puwet ko ng nanay ko, ay puno ng pagmamal. Sino ba naman ang gustong mag hugas ng labas ng butas kung saan lumalabas ang pinagtunawan pagkain. Kaya kung sasabihin **** hindi ka mahal ng nanay mo, tignan mo lang ang sarili na nakatalikod sa salamin. At sariwain ang mga alala ng mga sandaling hindi mo kayang linisin. Pero bago iyon, kung sa tingin mo na ang tula na ito, ay hugot lang, nag kakamali ka... Well actually, medjo lang. Puwera biro. Kung tutuusin, di' malayo ang pinag kaiba natin sa Jebs. Kung iisipin, ang mga ginagawa natin araw araw ay mas masahol pa sa jebs. Kung ipipinta ko ang isang imahe, makikita mo na ang jebs ay nakapahid ang tae sa buong kasuluksulukan, at kasingitsingitan ng katawan natin. Pero may Isang tao na gusto padin yumakap at humalik sa pisngi natin. Sino siya? Siya ay ang Pagibig. Araw araw lang siyang nagihintay, na ikay' lumapit sa kanya, magpalinis. Ang gamit niya, na pang hugas ay mga kamay at dugo, dugo na ang tanging nakakapag linis ng katawan at ng kaluluwa mo. Mula ulo hangang hangang sa talampakan ng iyong mga paa. At sa kabila ng lahat gusto niya pa din tawagin mo siyang Ama. At sa imbis na pangdidiri ang kaniyan nadarama, Pag mamahal ang kaniya sayo ay pinadama. Siya ay pinako sa mga kamay na ginagamit sa pag linis saiyo. Sa mga dumi na mas madumi pa sa jebs. Ang iyong mga kasalanan. Siya ay isinakripesiyo para ay ikay manatiling malinis, at iligtas ka sa lugar kung saan umaapaw ang jebs. At dalhin kung saan ang kalsada ay gawa sa ginto, at makasama ka magpakaylanman.
0
Jul 12, 2015
Jul 12, 2015 at 1:59 PM UTC
Jebs.
Jebs na jebs na ako. Dumudungaw na siya na parang isang taong kagigising lang umaga, gustong buksan ang mga bintana, para lumanghap ng hanging bukang liwayway Malapit na siyang lumabas, unti uting tumitigas sa paglipas, Ng bawat, segundo, menuto, kung babae ako, dysmenorrhea na ito. Pero sabi ng mga kaibigan ko, wag ko daw pilitin ito, baka naman daw kase na imbis na ito ay tae, mauwi lang sa utot. At pinagmukha ko lang ang sarili kong tanga. Umasa, nasapag upo ko sa inidoro na lahat ng pagtiis ko, ang piling ko ay giginhawa. Pero wala. Para lang siyang damdamin ko, ang tagal kong kinimkim, ng taimtim sa pag-asang pag ito ay pinakawalan ko, na sasabihin mo na ikaw rin. Na ang nararamdaman mo ay pareho din sa akin. Lahat naman tayo dito nag huhugas ng pwet gamit ang tabo at tubig hindi ba? Pwera nalang kung galing ka sa mataas na estado ng pamumuhay. Ikay gumagamet ng tissue paper o bidet. Pero ako hinuhugasan ko ang puwet ko, kase ito ang turo saakin ng nanay ko. Pero. Bago ko natutunan ito, ang nanay ko ang nag hugas ng pwet ko. Para saatin, wala namang espesyal dito, Pero ngayon ko lang napagtanto, na ang pag hugas ng puwet ko ng nanay ko, ay puno ng pagmamal. Sino ba naman ang gustong mag hugas ng labas ng butas kung saan lumalabas ang pinagtunawan pagkain. Kaya kung sasabihin **** hindi ka mahal ng nanay mo, tignan mo lang ang sarili na nakatalikod sa salamin. At sariwain ang mga alala ng mga sandaling hindi mo kayang linisin. Pero bago iyon, kung sa tingin mo na ang tula na ito, ay hugot lang, nag kakamali ka... Well actually, medjo lang. Puwera biro. Kung tutuusin, di' malayo ang pinag kaiba natin sa Jebs. Kung iisipin, ang mga ginagawa natin araw araw ay mas masahol pa sa jebs. Kung ipipinta ko ang isang imahe, makikita mo na ang jebs ay nakapahid ang tae sa buong kasuluksulukan, at kasingitsingitan ng katawan natin. Pero may Isang tao na gusto padin yumakap at humalik sa pisngi natin. Sino siya? Siya ay ang Pagibig. Araw araw lang siyang nagihintay, na ikay' lumapit sa kanya, magpalinis. Ang gamit niya, na pang hugas ay mga kamay at dugo, dugo na ang tanging nakakapag linis ng katawan at ng kaluluwa mo. Mula ulo hangang hangang sa talampakan ng iyong mga paa. At sa kabila ng lahat gusto niya pa din tawagin mo siyang Ama. At sa imbis na pangdidiri ang kaniyan nadarama, Pag mamahal ang kaniya sayo ay pinadama. Siya ay pinako sa mga kamay na ginagamit sa pag linis saiyo. Sa mga dumi na mas madumi pa sa jebs. Ang iyong mga kasalanan. Siya ay isinakripesiyo para ay ikay manatiling malinis, at iligtas ka sa lugar kung saan umaapaw ang jebs. At dalhin kung saan ang kalsada ay gawa sa ginto, at makasama ka magpakaylanman.
Continue reading...
44
Nuon, di ko pansin liwanag ng buwan Dulot na payapa sa kalawakan Wala ngang dahilan upang mabatid Kung bakit s'akin tila nakamasid Hangang isang araw may isang ginoo Pilit sumasagi sa aking puso Liwanag nya'y yakap sa aking diwa Payapa nyang hatid, halik na may tuwa Ohh Ginoo... Wangis mo'y buwan, nagiisa sa langit Tanglaw sa mundong may dilim at pasakit Wangis mo ang buwan sa payapang dinudulot Ako'y napaibig ng walang pahintulot Dasal ng puso sa kabilang panig Sa iisang buwan tayo ay tumitig Kung tunay nga ang pag ibig, saksi sya sa atin Buwan ang sasagot kung ikaw ay para sa akin Ngayo'y alam ko na bakit buwa'y nakamasid Upang pag ibig mo sa aki'y maihatid Sabay nating tanawin buwang magiting Upang ating pag ibig ay umigting
0
Dec 31, 2018
Dec 31, 2018 at 10:15 AM UTC
WANGIS MO'Y BUWAN
Bakit hangang ngayon?!? ... Bakit hanggang ngayon. Ang pangalan mo pa rin ang pinuputak ng bunganga ko Napapagod na ang mga taengang nakikinig Nangangawit na ang dilang ikaw pa rin ang hinihiling Pag kalipas ng isang taon--- Bakit hanggang ngayon? Ang puso ko’y tumatalon, kumikirot, natatakot, nalulungot Marinig lang ang pangalan mo. Makita lang ang anino mo--- At  oo. Nakikita pa rin kita. Sa bawat matang aking pinagmamasdan--- Sa bawat kamay na aking hinahawakan Sa bawat lalaking aking sinubukan ibigin nung tayo’y natapos Hinahanap-hanap ang iyong mahihigpit na yakap Ang iyong bisig na pumulupot sa aking bewang, leeg--- buong katawan Ang matatamis na salita na iyong inaawit at inaawit… at inaawit ng paunti-unti… Paunti-unting lumalapit. Sumusuyo sa pusong nakatago, nakakulong. Bakit hanggang ngayon? Kung saan man ako tumingin. Nandyan ka pa din sa malapit--- Nakiki-usap ako, o aking multo, layuan mo na ako. Tama na. Ayoko na. Pagod na ako sa parati **** pagdating sa hating gabi, ang iyong pagbisita sa aking mahimbing na panaginip Nilulunod ako ng iyong mga huling salita Nag-mamakaawa at humihiling ng kakarampot na pagmamahal At alam ko’y ako  na rin ang syang pumatay Sa iyo--- nung pinag-kait ko ang iyong ninanais na pag-ibig. Dahil ako’y naunahan ng pangamba, ng pag-duda. Eto ba ang iyong parusa? O SIGE NA! IKAW NANG PANALO! Sasabihin ko na ang gusto **** marinig—mga salitang dapat dati ko pa sinabi:           Minahal kita. Mahal na mahal pa rin kita--- Patawad sa aking pag-tangi, Patawad sa sakit at pait. Patawad.
0
May 20, 2015
May 20, 2015 at 11:59 AM UTC
Kailan Ba Ako Matuto?
Bakit hangang ngayon?!? ... Bakit hanggang ngayon. Ang pangalan mo pa rin ang pinuputak ng bunganga ko Napapagod na ang mga taengang nakikinig Nangangawit na ang dilang ikaw pa rin ang hinihiling Pag kalipas ng isang taon--- Bakit hanggang ngayon? Ang puso ko’y tumatalon, kumikirot, natatakot, nalulungot Marinig lang ang pangalan mo. Makita lang ang anino mo--- At  oo. Nakikita pa rin kita. Sa bawat matang aking pinagmamasdan--- Sa bawat kamay na aking hinahawakan Sa bawat lalaking aking sinubukan ibigin nung tayo’y natapos Hinahanap-hanap ang iyong mahihigpit na yakap Ang iyong bisig na pumulupot sa aking bewang, leeg--- buong katawan Ang matatamis na salita na iyong inaawit at inaawit… at inaawit ng paunti-unti… Paunti-unting lumalapit. Sumusuyo sa pusong nakatago, nakakulong. Bakit hanggang ngayon? Kung saan man ako tumingin. Nandyan ka pa din sa malapit--- Nakiki-usap ako, o aking multo, layuan mo na ako. Tama na. Ayoko na. Pagod na ako sa parati **** pagdating sa hating gabi, ang iyong pagbisita sa aking mahimbing na panaginip Nilulunod ako ng iyong mga huling salita Nag-mamakaawa at humihiling ng kakarampot na pagmamahal At alam ko’y ako  na rin ang syang pumatay Sa iyo--- nung pinag-kait ko ang iyong ninanais na pag-ibig. Dahil ako’y naunahan ng pangamba, ng pag-duda. Eto ba ang iyong parusa? O SIGE NA! IKAW NANG PANALO! Sasabihin ko na ang gusto **** marinig—mga salitang dapat dati ko pa sinabi:           Minahal kita. Mahal na mahal pa rin kita--- Patawad sa aking pag-tangi, Patawad sa sakit at pait. Patawad.
Continue reading...
38
Palaisipan ang pagpili ng regalo para sa taong minamahal Syempre hindi pwedeng pandesal... pero di rin naman importante kung mahal Gusto ko sana yung personal, yun sa lungkot tagapagtanggal Para sa katulad **** espesyal, sana sa puso at isip mo magtatagal Syempre hanggat maari kasing bisa ng dasal, yung kasing saya gaya ng mga ikakasal Yung tipong pag-abot ko pa lang sayo, yung ngiti mo mula U.P hangang La Salle Maligayang kaarawan!! Dapat ngayon puro saya lang Kasi araw mo ito.. sayo lang.. walang pwedeng humadlang Hayaan **** mabahiran ng tsokolate ang iyong matamis na ngiti Kasi yung nagiisa **** TSOKOLATE.. wala ng sino man makakabili Written: 01/08/2011
0
Aug 4, 2017
Aug 4, 2017 at 4:32 AM UTC
Kaarawan
ito ay isang liham na isinulat ng buong tapat para sayo at para sakin maaring pag lipas ng panahon ay makalimutan ko ito at maaring mag laho ang liham na ito ng tuluyan nakalaan ang liham na ito sa taong mag tatago ng ating mga alaala habang siya ay nabubuhay simula ng makilala kita ay naakit ako sa maaaring maging sanhi at bunga nito sa simula, inakala ko ang katuparan ng aking mga pangarap ang bunga hindi nag tagal naisip ko ang paulit ulit natin pag uusap ay siyang bunga nito pagkatapos non' naniwala ako na ang simula ng aking bagong buhay sa ibang mundo ang bunga ngayon ko lang napag alaman kung ano ang tunay na bunga kung ang sanhi ay ang pagkakaroon ng lihim na pag mamahal sayo, ang bunga ay ang pagka-wala ng lahat sa buhay ko ang kinabukasan ko, ang panuntunan ko, ang mga taong malapit sa buhay ko, at maging ikaw hindi ko natitiyak ang mga mangyayari mula ngayon tuluyan na ba natin makakalimutan ang bawat isa? kung magpapatuloy ang mga alaala at habang buhay na pag durusa isa lamang ang hihilingin ko ang manatili ka sa puso at isip ko dahil katumbas ng walang hangang nararamdamang sakit ang mapag kaitan ng mga alaala mo at para sayo kung sakaling mabasa mo ang liham kong ito isa lamang ang dalangin ko, nawa'y hindi mo na malaman na ito ay para sa iyo.
0
Dec 28, 2018
Dec 28, 2018 at 4:32 AM UTC
Liham
Ikaw Mahal yung taong pinangarap ko. Ikaw mahal ang nag bigay halaga sa tulad ko. Ikaw Mahal Na sa bawat pag gising ang nais masilayan ko. Ikaw mahal sa bawat pag inom ng kape ang nais na laging kasalo ko. Ikaw mahal ang nais kakulitan,kaharutan at katawanan  ko Ikaw mahal ang nais makakwentuhan bago matapos ang buong maghapon ko. Ikaw mahal ang nais kayapos pag ako'y napapagal. Ikaw mahal ang nais kasama patungo sa lugar na magaganda. Ikaw mahal ang nagbibigay sigla  kapag ako’y nalulumbay. Ikaw mahal ang laging nais sa araw-araw. Ikaw at ikaw lang mahal ang laging pipiliin hangang sa ating pag tanda.
0
Dec 11, 2020
Dec 11, 2020 at 11:54 PM UTC
Ikaw Mahal
Pitasin mo ako, At ilagay mo ako sa gitna mo at isara mo ito. Alam ko, Alam ko na hindi ko lugar Ito. At sabi nila na akoy nararapat kung saan akoy pwedeng mabasa at masilawan ng araw. Kung Saan akoy pwedeng mabuhay, at maalagan. Pero, paano ako mabubuhay kung akoy nawawalay sa piling mo. Alam ko, na ako ay mabubuhay sa piling mo, Akoy nararapat na kasama mo, hahayaan ko ang pagmamahal mo ang bumasa saakin, at ang mga ngiti mo ang sumilaw saakin, parang araw sa umaga, sa hapon at hangang sa magdilim. At hangang mag bukang liwayway. Ako ay isang bulaklak, na pinitas ng isang umiibig na binatang lalake at ikay isang libro na Pag aari ng isang dalagang babae na sinisinta. Kaya uulitin ko, Pitasin mo ako, Ilagay mo ako sa gitna ng mga pahina, Sa gitna kung saan nakahimlay ang puso mo. Doon akoy mananatili para sayo.
0
May 11, 2015
May 11, 2015 at 1:08 PM UTC
Bulaklak at Libro.
Kung isa-isahin ang nakaraan simula no'ng ika'y aking niligawan hanggang sa dumating ang kasalan, maikukwento ko ng walang alinlangan kung paano tayo nagsimula at nag ibigan. hindi sa lahat ng panahon ang mga bagay ay naaayon sa kung paano natin gusto at 'di lahat ay agad na natatamo. Unang kita palang, napaibig na ako Lalo na sa mga sumunod na pagtatagpo walang duda pana ni kupido ’y tinamaan ako sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y  pakana nga ito ni kupido. sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y  pakana nga ito ni kupido. Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig,   Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang  dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig,   Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang  dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling. dumating ka sa mundo ko’t iyong niyanig pinukaw ng iyong tinig “Happiness Happiness Happiness” Ang tinig na aking narinig at napatulala at napatitig Biglang nag usisa sa sarili nagtanong, Paano ko ba mapapaliwanag ang  hiwaga nitong pagmamahal na kung bakit sa puso ko’y kumapit ng kusa Minsay ako’y nagtataka’t di maka paniwala linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyong inayunan ng tadhana’y nag ka sundo tuluyang hinamon ang matapang na puso Hindi ka na malulumbay, kapag nasisilayan ko ang iyong labi, may taglay na ngiti Pagod koy napawi, limot ko na ang ligalig na iyong pinag iigi kaya wag mag madali pagkat atin ang sandali At ng sayo’y napalapit ayaw ng lumayo andito na ang iyong Sandalang Balikat Na hindi madadaan sa gulat Hawak hawak ang maliliit at malambot **** mga kamay Habang may ibinubulong ang boses ****  malumanay Umalis ng walang plano, walang dala kundi ang puso. pero saan nga ba patungo? Bawat hakbang ng paa, bawat hininga, ninanamnam para sa ikasisiya pero saan nga ba patungo? Ramdam ang pagod kinailangan ng tumukod ngunit hindi susuko. pero saan ba talaga patungo? Marami ng nadaanan at natambayan Pero di naman kaianaman Hangang sa dumating na sa dulo na ang puso’t pag ibig ko’y nasa iyo Dahil di ako sanay na ikaw ay mawalay Andito na ako Sa unang pag kakataon Sa araw ng mga puso   Sa Ika labing apat na araw ng pebrero sa kalendaryo Bungkos ng  rosas ay para sa iyo Sa masayang araw at hanging maaya, ang sinugong puso’y sumasaiyo at ito’y magsasabing Sa tuwa at dusa, Hirap at ginhawa Sarap at ligaya Ang “Balentayns” Ko’y ikaw Walang iba! ! ! ! ! Subukan naman
0
Aug 20, 2019
Aug 20, 2019 at 6:41 AM UTC
Tula Para sa unang Ika Labing Apat ng Pebrero
Kung isa-isahin ang nakaraan simula no'ng ika'y aking niligawan hanggang sa dumating ang kasalan, maikukwento ko ng walang alinlangan kung paano tayo nagsimula at nag ibigan. hindi sa lahat ng panahon ang mga bagay ay naaayon sa kung paano natin gusto at 'di lahat ay agad na natatamo. Unang kita palang, napaibig na ako Lalo na sa mga sumunod na pagtatagpo walang duda pana ni kupido ’y tinamaan ako sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y  pakana nga ito ni kupido. sa isang tulad mo puso ko'y nahulog ng di napagtanto, sa pakiwari ko’y  pakana nga ito ni kupido. Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig,   Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang  dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling Sa iyong mga mata Nasisilip ko ang langit pagkat ikaw ang anghel na sa aki’y pinakamalapit Palapit ng palapit, ang titig,   Sa mapulang labi mo’y nakakatuksong humalik at ayaw ng mapapikit, Akoy nag aasam at humihiling sa panginoon at biglang kanyang  dininig Hindi inaasahan ang iyong pagdating. Pagod kong puso’y iyong ginising. Buhay ko'y binigyan ng ningning, Ikaw lang ang gustong makapiling. dumating ka sa mundo ko’t iyong niyanig pinukaw ng iyong tinig “Happiness Happiness Happiness” Ang tinig na aking narinig at napatulala at napatitig Biglang nag usisa sa sarili nagtanong, Paano ko ba mapapaliwanag ang  hiwaga nitong pagmamahal na kung bakit sa puso ko’y kumapit ng kusa Minsay ako’y nagtataka’t di maka paniwala linalaro sa panaginip ang dakilang pagsuyong inayunan ng tadhana’y nag ka sundo tuluyang hinamon ang matapang na puso Hindi ka na malulumbay, kapag nasisilayan ko ang iyong labi, may taglay na ngiti Pagod koy napawi, limot ko na ang ligalig na iyong pinag iigi kaya wag mag madali pagkat atin ang sandali At ng sayo’y napalapit ayaw ng lumayo andito na ang iyong Sandalang Balikat Na hindi madadaan sa gulat Hawak hawak ang maliliit at malambot **** mga kamay Habang may ibinubulong ang boses ****  malumanay Umalis ng walang plano, walang dala kundi ang puso. pero saan nga ba patungo? Bawat hakbang ng paa, bawat hininga, ninanamnam para sa ikasisiya pero saan nga ba patungo? Ramdam ang pagod kinailangan ng tumukod ngunit hindi susuko. pero saan ba talaga patungo? Marami ng nadaanan at natambayan Pero di naman kaianaman Hangang sa dumating na sa dulo na ang puso’t pag ibig ko’y nasa iyo Dahil di ako sanay na ikaw ay mawalay Andito na ako Sa unang pag kakataon Sa araw ng mga puso   Sa Ika labing apat na araw ng pebrero sa kalendaryo Bungkos ng  rosas ay para sa iyo Sa masayang araw at hanging maaya, ang sinugong puso’y sumasaiyo at ito’y magsasabing Sa tuwa at dusa, Hirap at ginhawa Sarap at ligaya Ang “Balentayns” Ko’y ikaw Walang iba! ! ! ! ! Subukan naman
Continue reading...
107
Naghihintay bawat sandali dahil alam kong hindi madali makilala ka at makasama ka kahit nawawalan na ng pagasa Ilang ulit narin nasakantan ilang ulit naring bumangon siya’y hindi parin nahahanap hangang ngayon Kailan ba ang tamang panahon malayo pa ba ang kailangan hintayin gaano katagal araw,buwan o taon darating pa ba,darating pa ba
0
Dec 7, 2015
Dec 7, 2015 at 6:38 AM UTC
Tamang Panahon
Ilang beses ko na bang sinabi na hinding hindi na magyoyosi. Tila sindami na ulan noong Hunyo. Pero bakit ganito wala pang pinagbago. Walang pinagbago gaya ng nararamdaman ko. Alam kong isang malaking kahangalan na sabihin na ikaw parin ay mahal ko. Marahil nga, katangan ito. Mga patak ng ulan ang nagpapaalala Sa mga kahapon na ikaw ay kapiling at kasama. Nalulunod ako, nalulunod sa katahimikan. Katahimikan sa sunod sunod na patak ng ulan. Sa tuwing umuulan, Sinasambit nito ang iyong pangalan. Sinasambit ang mga pangako at mga alaaang hindi kailan man makakalimutan. Mahal kita, mahal mo ako. Yan ang mga salitang naniwala ako. Sinabi ko at sinabi mo. Pero sa isang iglap, nasaan na tayo? Sadya bang nakakaadik Ang nikotin sa ngala-ngala at gilagid? O sadya lang makulit at pasaway Ang aking paglapit? Sa yosing siyang sumagip Sa damdaming pinuno ng sakit Pinuno ng hinagpis at lungkot Mula ng madurog ang pusong nakakapit Sa sumpaang sa tadhana ay sumabit. Naaalala mo pa ba ang ating mga pangako? Na ikaw ang siyang mamahalin hangang sa maging upos ang buhay at hininga ay sumuko. Nagsimula ang lahat ng ikaw ay lumisan Ang pinakamadilim na yugto sa puso at isipan May mga bagay talaga na walang kasagutan Isa na dito ay ang paglayo, mundo ay tinakasan Mula nang ikaw ay nawala sa bisyo ako ay nakipisan. Kasama sa magdamagan nang sakit ay mabawasan Hindi madali nang ikaw ay nawala Hindi ganun kadali na ikaw ay kalimutan Parang isang kanta na paulit ulit Bawat kataga sinasambit ang iyong pangalan. Pangalan at katagang walang katapusan. Bawat hithit bawat buga Ang usok ay siyang sa akin ang nagpapaalala ng iyong wangis at itsura. Sa bawat buga. Nakikita ko ang iyong mukha. At sa isang iglap mawawala. Pero ngayong kaya ko na. Bakit ang bisyo di na maisara? Sadya bang nasanay na? O dahil hinihintay ka pa?
0
Jul 25, 2016
Jul 25, 2016 at 2:28 AM UTC
Huling Buga
Ilang beses ko na bang sinabi na hinding hindi na magyoyosi. Tila sindami na ulan noong Hunyo. Pero bakit ganito wala pang pinagbago. Walang pinagbago gaya ng nararamdaman ko. Alam kong isang malaking kahangalan na sabihin na ikaw parin ay mahal ko. Marahil nga, katangan ito. Mga patak ng ulan ang nagpapaalala Sa mga kahapon na ikaw ay kapiling at kasama. Nalulunod ako, nalulunod sa katahimikan. Katahimikan sa sunod sunod na patak ng ulan. Sa tuwing umuulan, Sinasambit nito ang iyong pangalan. Sinasambit ang mga pangako at mga alaaang hindi kailan man makakalimutan. Mahal kita, mahal mo ako. Yan ang mga salitang naniwala ako. Sinabi ko at sinabi mo. Pero sa isang iglap, nasaan na tayo? Sadya bang nakakaadik Ang nikotin sa ngala-ngala at gilagid? O sadya lang makulit at pasaway Ang aking paglapit? Sa yosing siyang sumagip Sa damdaming pinuno ng sakit Pinuno ng hinagpis at lungkot Mula ng madurog ang pusong nakakapit Sa sumpaang sa tadhana ay sumabit. Naaalala mo pa ba ang ating mga pangako? Na ikaw ang siyang mamahalin hangang sa maging upos ang buhay at hininga ay sumuko. Nagsimula ang lahat ng ikaw ay lumisan Ang pinakamadilim na yugto sa puso at isipan May mga bagay talaga na walang kasagutan Isa na dito ay ang paglayo, mundo ay tinakasan Mula nang ikaw ay nawala sa bisyo ako ay nakipisan. Kasama sa magdamagan nang sakit ay mabawasan Hindi madali nang ikaw ay nawala Hindi ganun kadali na ikaw ay kalimutan Parang isang kanta na paulit ulit Bawat kataga sinasambit ang iyong pangalan. Pangalan at katagang walang katapusan. Bawat hithit bawat buga Ang usok ay siyang sa akin ang nagpapaalala ng iyong wangis at itsura. Sa bawat buga. Nakikita ko ang iyong mukha. At sa isang iglap mawawala. Pero ngayong kaya ko na. Bakit ang bisyo di na maisara? Sadya bang nasanay na? O dahil hinihintay ka pa?
Continue reading...
52
Lola una kong nasilayang maging tunay na nanay. Pagmamahal sayo'y tunay na naramdaman. Mabuting Pangaral ay sayo unang natutunan. Minsan mo mang napapagalitan at napapalo ito'y sa ikabubuti ko naman. Katuwaan ay nakakamtan pag ikaw ay nasisilayan lalo't makita sa mga mata at labi ang iyong kasiyahan sa twing kami sayo ay dumadalaw. Mga anak mo at apo ay nakukompleto para pangungulila mo ay maibsan. Sa twing pasko ay paparating pananabik sa puso ay walang mapaglagyan dahil sa ikaw at ibang pamilya ay makakasalo. Lola ikaw ang una kong naging tunay at tapat na kaibigan.sa tuwing ang puso ay may dinaramdam ikaw ang unang sinasabihan.mga pangaral na ibinibigay mo ay malugod kong pinapakingan. Ngunit isang araw kami ay nagimbal ikaw daw ay may karamdaman,pilit ang oras ay hinahabol upang ikaw ay masilayan at makausap man lang. Ngunit tadhana ikaw ay ipinagkait at damdamin ay sinaktan,nang malaman na ikaw ay tuluyan ng namaalam. Masakit ang yong paglisan,kirot sa puso hangang ngayon ay nararamdaman. Pasko ay paparating na ngunit ikaw ay wala na Sabi nila tangapin na lang ang yung paglisan,ngunit paano tatangapin kung ang puso ay hindi pa handa sayong pamamaalam. Puso ay hindi parin matangap na kami ay tuluyan mo ng nilisan. Pangungulila sa puso sana ay iyong maibsan,sa panaginip ko sana ikaw ay dumalaw.
0
Dec 12, 2020
Dec 12, 2020 at 11:05 PM UTC
LOLA
Sa ating pagsakay, tayo'y magkahawak kamay walang bumibitaw, kahit tayo'y psrehong malumbay sa ating pag upo, ika'y hindi nagkasya ako'y nag pa ubaya, upang ika'y lumigaya tayo'y nagkaroon ng tampuhan, na sadyang hindi maiiwasan pareho nating iniyakan, ang ating mga kamalian sa paglipas ng panahon, tila ika'y pinanghihinaan ika'y walang bukang bibig, kundi ang aking mga kamaliang hindi naman ibig Gusto mang magpatuloy, ngunit mukhang hindi na muling liliyab ang apoy Ayaw mang sumuko, ngunit mas ayaw kong ika'y mapako Tama na, ang iyong isinigaw Ayoko na, ang iyong huling hirit Ang iyong mahal kita, ay napalitan ng ayaw ko na Ang ating sumapaan, ay napunta sa wala Para po, hangang dito nalang kami Para po, kami'y hindi na uusad pa Para po.
0
Feb 12, 2017
Feb 12, 2017 at 9:59 AM UTC
Para Po
*Hangang dito na lang siguro ang kayang lakbayin ng mga minanhid kong mga paa Pasensya na kung ang paghihiwalay ng landas natin ay masyadong napaaga Magpatuloy ka lang sa iyong paglakad huwag mo na akong lingunin o hanapin pa Isulat mo na ang wakas ng istorya mo na hindi ako kasama.*
0
Jan 25, 2016
Jan 25, 2016 at 4:21 AM UTC
Paglisan
Noong una akala ko ikaw at ako. Yun pala sa huli ay hindi naging tayo. Mahal na mahal kita pero sa pagkakataong ito handa akong bitawaan ka. Handa akong iwan ang lahat para maging masaya ka, Handa akong magpanggap na okay ako! Na okay ang lahat ng meron tayo. Kaibigan ba o ka - ibigan, pumili sa dalawa kung saan nararapat. Patawad kasi sa pagkakataong ito mahal parin kita, Patawad kasi hangang ngayon ikaw parin ang tinitibok nito. Sabi nila pagmahal mo ipaglaban mo bakit di mo ko pinaglaban? Diba ako karapatdapat sayo? Ano ang kulang? May kulang ba ako? Dating ikaw at ako lang ang masaya walang inisip na problema. Dating ikaw at ako lang ang kailangan pero bakit ngayon walang ikaw at ako. May problema ba sating dalawa? May pagkukulang ba kong ginawa? Binigay ko naman lahat sayo, tapos eto lang isusukli mo. Bakit mo ko hiniyaang mahulog sayo? Sino ba sa ating dalawa ang Tanga? Ikaw o Ako? Sabihin mo para may alam ako? Hahayaan mo na lang ba ako? Hahayaang makuha ng iba? O Hahayaan mo na lang akong na masaktan. Dating ikaw at ako lang ang meron noon ngayong ikaw at siya nalang ang pwede, Hindi na tayo pero bakit ako lang ang nasasaktan. Samantalang ikaw naman ang nangiwan sa tulad ko na handang patawarin ka, pero sa huli sinayang na pagmamahal ay nauwi sa walang naging Ikaw at Ako.
0
Oct 31, 2018
Oct 31, 2018 at 7:54 AM UTC
Dating Ikaw at Ako
Ilang oras na akong nag-iisip para sa tamang salitang bibigkasin,Marami ng salita sa isipan ay dumaan ngunit ni isa ay wala ditong nagustuhan. Ilang pahina na rin ng papel sa basurahan ay natapon at ilang tinta na rin ang nasayang,Pero hangang ngayon hindi ko parin mailabas ang nais ipahiwatig at nais iparating nitong puso't isipan. At sa wakas palad ko'y kusa ng gumalaw at mga salita sa isip ay akin ng bibitawan,mga salitang sana sa puso't isipan mo ay manirahan. Tula ang aking daan para sinasaloob sayo ay iyong matunghayan,. Mahal,Sana... Mahal,Sana wag piliin na puso ko ay gawing Libangan lang. Mahal,Sana sa araw na sinabi kong Oo,Pahalagahan natin yung Tayo. Mahal,Sana pag naramdaman **** Napapabitiw ako,Pakihigpitan ang kapit sa palad ko. Mahal,Sana kung mapadulas man ang palad ko at mapabitiw sayo,pakihatak naman ako pabalik sa piling mo. Mahal,Sana kung sakaling isa satin maligaw ng landas ay mahanap parin nadin ang daan sa kung paanong naging Tayo. At ang dalangin sa Maykapal.. Mahal,Sana wag tayong dumating sa tinatawag ng karamihan na "Patawad mahal,ngunit sayo ay kailangan ng Magpaalam".
0
Aug 13, 2019
Aug 13, 2019 at 5:48 AM UTC
"Mahal Sana"
Sa mga nakaraan akoy madalas nasasaktan at madalas maiwan. Pilit hinahanap kung ang Mali ko ay nasaan! Kasi sa aking Pag kakaalam ginawa ko naman ang lahat para sila sa ako ay wag ng iwan. Ngunit Tadhana ay mapag-linlang,sa una ka lang Pasisiyahin at sa dulo ikaw naman ay sasaktan. Ngunit Pananaw ko'y nagbago ng makilala ko ang isang Tulad mo,na sa simula palang bumihag na sa Puso ko. Ang saya lang ng minsang mapansin Mo, Hangang sa hindi nakatiis nagparamdam na ang Torpeng Tulad ko. Anong Tuwa at tawa nating Dalawa na sa pag amin ko Sayo,Tinawanan mo lang ako, Na sa pag aakalang Pinag titripan lang Kita. Sino ba naman kasi ang maniniwala kung sa paraan ng Panliligaw ko gamitin ko pa ang Paperang Camera para mapansin mo. Napa OO kita kinilig na sana ako, kaso laro lang Pala.sayang talaga! Tumagal pa ang usapan hangang sa tayo'y nagkakapalagayan na. Naku kunting Bola na lang mapapa OO na talaga kita,Seryoso na. Sobrang sana'y ko na ata sa presensya mo na di mabubuo ang araw ko kung wala ang mensahe mo sa Inbox ko. Kulitan,tawanan at sabay magpapalitan ng kalokohan. Nasa Punto na rin ako,na hinihintay ang pag dating mo. Para tuparin yung mga plinanong bagay na tayo lang ang may alam. Puntahan ang simbahan na kung saan pinangarap kong marating muli kasama ang isang Ikaw. Akyatin ang mga bundok na ang kasabay sa paglalakbay ay Ikaw. Pagmasdan ang papalubog na araw ,sa gilid ng karagatan na ang katabi sa buhanginan ay Ikaw. O kaya mahiga sa buhanginan at sabay pagmasdan ang bilog at liwanag ng buwan. Lahat na yata ng Pinaplano ko ay Ikaw ang kasama ko pati sa pagtahak sa kinabukasan Ikaw ang nakikitang kasabay ko. Siguro hindi pa man sa ngayon pero darating din tayo sa Dulo na merong Ikaw at Ako.
0
Jun 16, 2020
Jun 16, 2020 at 8:50 AM UTC
Ikaw at Ako
Sa mga nakaraan akoy madalas nasasaktan at madalas maiwan. Pilit hinahanap kung ang Mali ko ay nasaan! Kasi sa aking Pag kakaalam ginawa ko naman ang lahat para sila sa ako ay wag ng iwan. Ngunit Tadhana ay mapag-linlang,sa una ka lang Pasisiyahin at sa dulo ikaw naman ay sasaktan. Ngunit Pananaw ko'y nagbago ng makilala ko ang isang Tulad mo,na sa simula palang bumihag na sa Puso ko. Ang saya lang ng minsang mapansin Mo, Hangang sa hindi nakatiis nagparamdam na ang Torpeng Tulad ko. Anong Tuwa at tawa nating Dalawa na sa pag amin ko Sayo,Tinawanan mo lang ako, Na sa pag aakalang Pinag titripan lang Kita. Sino ba naman kasi ang maniniwala kung sa paraan ng Panliligaw ko gamitin ko pa ang Paperang Camera para mapansin mo. Napa OO kita kinilig na sana ako, kaso laro lang Pala.sayang talaga! Tumagal pa ang usapan hangang sa tayo'y nagkakapalagayan na. Naku kunting Bola na lang mapapa OO na talaga kita,Seryoso na. Sobrang sana'y ko na ata sa presensya mo na di mabubuo ang araw ko kung wala ang mensahe mo sa Inbox ko. Kulitan,tawanan at sabay magpapalitan ng kalokohan. Nasa Punto na rin ako,na hinihintay ang pag dating mo. Para tuparin yung mga plinanong bagay na tayo lang ang may alam. Puntahan ang simbahan na kung saan pinangarap kong marating muli kasama ang isang Ikaw. Akyatin ang mga bundok na ang kasabay sa paglalakbay ay Ikaw. Pagmasdan ang papalubog na araw ,sa gilid ng karagatan na ang katabi sa buhanginan ay Ikaw. O kaya mahiga sa buhanginan at sabay pagmasdan ang bilog at liwanag ng buwan. Lahat na yata ng Pinaplano ko ay Ikaw ang kasama ko pati sa pagtahak sa kinabukasan Ikaw ang nakikitang kasabay ko. Siguro hindi pa man sa ngayon pero darating din tayo sa Dulo na merong Ikaw at Ako.
Continue reading...
23
Bibiguin ka na ng lahat lahat, Tatalikuran ng iyong itinuring kaagapay Kalilimutan ng iyong mga karamay Ngunit sa iyong pagpikit hindi ka iiwan ng dilim, Sa pag iisa ay siya'y iyong kapiling Sa paghagulgol mo'y luha lamang ang hahalik sa iyong mga pisngi Susubaybayan ka ng lungkot sa iyong pag iisa Sasamahan ka hangang sa huling hininga mo ng mga mapapait na alaala Mananatili sa sugatan **** puso ang dilim ng kahapon Hindi manhihinayang ang sanlibutan sa iyong maagang pagkawala, Mistulang ang iyong sarili mo nalang ang dapat siyang mag akay sa iyong sangkatauhan Tayo ay nag iisa, huwag kang palilinlang sa ilusyon.....
0
Sep 17, 2019
Sep 17, 2019 at 12:27 PM UTC
Dilim
Pagdating ko pa lang Akoy agad ng tinangihan Maka ilang ulit pinagpasahan Isa, dalawa hangang lima Hangang akoy nag kaisip na. Sa aking kamusmusang balot Ng hirap at kalungkutan, Sa mulat kong kaisipan akoy naiwanan Kamusmusang nawala Napalitan ng trabahong pang matanda Kaya kung minsann para bang may mga karayum na tumutusok saking dib dib Mga ala alang mahirap balikan Karanasang hindi makalimutan At tanging alaala na lang ang natitirang katibayan sa hirap na pinagdaanan Ang mundung ito’y malawak Napakaraming tanong na hawak Tanong na nagtagal na, Tanong na wala pang kasagutan At saan nga ba ako magsisisi Ang hindi pag hanap sa katanungan? O ang hindi pag harap sa naka umang na kasagutan? Lumalalim na ang usapan At baka mamaya buong buhay na ni eric ang ating pag usapan. Kaya……….. Umpisahan natin sa simula Sa paraan kung paano tayo nagkaplaitan ng unang salita, Sa lugar kung saan Tayo unang nagkita, At kung kelan natin natutunan pahalagahaan ang isat-isa. Kwentuhang walang patid mula sa nakaraan at karanasan Mga tawanang mistulang Walang katapusan Kahit na abutin ng kalhating buwan ang message ko bago mo ma replyan Sabi nila,kapag nahanap Mo na daw ang tunay na pag-ibig Ay nahanap mo na rin ang iyong langit dito sa lupa. Kaya't langit din ang maghahatid sa'yo patungo sa akin Ng kusa Minsan akoy nagtakat Nagtanong Saang sulok ng langit kaya ikaw naroroon? Malapit ka kaya sa araw? Na mahirap puntahan at matanaw? O marahil nasa tabi ka lang ng buwan, na sa tuwing sasapit ang dilim ako ay iyong mimasdan. Pero maaari ding ika'y kapiling ng mga bituin na napakaraming nais mang angkin. San kita makikita? Sa mga panahong hindi pa tayo muling nagtatagpo, O Sa mga panahong ikaw sakin ay napakalayo Kaya kung totoong ang pag-ibig at ang langit ay may sabwatan Sa pag iibigang ito Matagal na pala kita dapat niligawan Dahil Bumaliktad man ang mundo, Mawala man ang lahat sa tabi mo, Mamamahlin kita na kayang Ihinto ang oras, Para lamang maibigay sa iyo at maipamalas. Upang sa sandaling tayo'y pagtagpuin ng tadhana Akoy magiging mabuting kabiyak at kapag nasisilayan kay magagalak at sisikaping kayang ibigay ano mang hilingin at kailanganin Kayat sa wakas eto na. Dumating na ang inaasam na pagkakataon Puso ko'y tinatambol At tiyan koy ina alon at tadhana'y tila naghamon Isang importanteng okasyon Ang magaganap Ngayong bakasyon Na magiging okasyon Ninyo taon taon Dalawang taong nag mamahalan Pag iisahin ng may kapal Mag pakailanman
0
Aug 20, 2019
Aug 20, 2019 at 6:33 AM UTC
Importanteng okasyon ngayong bakasyon
Pagdating ko pa lang Akoy agad ng tinangihan Maka ilang ulit pinagpasahan Isa, dalawa hangang lima Hangang akoy nag kaisip na. Sa aking kamusmusang balot Ng hirap at kalungkutan, Sa mulat kong kaisipan akoy naiwanan Kamusmusang nawala Napalitan ng trabahong pang matanda Kaya kung minsann para bang may mga karayum na tumutusok saking dib dib Mga ala alang mahirap balikan Karanasang hindi makalimutan At tanging alaala na lang ang natitirang katibayan sa hirap na pinagdaanan Ang mundung ito’y malawak Napakaraming tanong na hawak Tanong na nagtagal na, Tanong na wala pang kasagutan At saan nga ba ako magsisisi Ang hindi pag hanap sa katanungan? O ang hindi pag harap sa naka umang na kasagutan? Lumalalim na ang usapan At baka mamaya buong buhay na ni eric ang ating pag usapan. Kaya……….. Umpisahan natin sa simula Sa paraan kung paano tayo nagkaplaitan ng unang salita, Sa lugar kung saan Tayo unang nagkita, At kung kelan natin natutunan pahalagahaan ang isat-isa. Kwentuhang walang patid mula sa nakaraan at karanasan Mga tawanang mistulang Walang katapusan Kahit na abutin ng kalhating buwan ang message ko bago mo ma replyan Sabi nila,kapag nahanap Mo na daw ang tunay na pag-ibig Ay nahanap mo na rin ang iyong langit dito sa lupa. Kaya't langit din ang maghahatid sa'yo patungo sa akin Ng kusa Minsan akoy nagtakat Nagtanong Saang sulok ng langit kaya ikaw naroroon? Malapit ka kaya sa araw? Na mahirap puntahan at matanaw? O marahil nasa tabi ka lang ng buwan, na sa tuwing sasapit ang dilim ako ay iyong mimasdan. Pero maaari ding ika'y kapiling ng mga bituin na napakaraming nais mang angkin. San kita makikita? Sa mga panahong hindi pa tayo muling nagtatagpo, O Sa mga panahong ikaw sakin ay napakalayo Kaya kung totoong ang pag-ibig at ang langit ay may sabwatan Sa pag iibigang ito Matagal na pala kita dapat niligawan Dahil Bumaliktad man ang mundo, Mawala man ang lahat sa tabi mo, Mamamahlin kita na kayang Ihinto ang oras, Para lamang maibigay sa iyo at maipamalas. Upang sa sandaling tayo'y pagtagpuin ng tadhana Akoy magiging mabuting kabiyak at kapag nasisilayan kay magagalak at sisikaping kayang ibigay ano mang hilingin at kailanganin Kayat sa wakas eto na. Dumating na ang inaasam na pagkakataon Puso ko'y tinatambol At tiyan koy ina alon at tadhana'y tila naghamon Isang importanteng okasyon Ang magaganap Ngayong bakasyon Na magiging okasyon Ninyo taon taon Dalawang taong nag mamahalan Pag iisahin ng may kapal Mag pakailanman
Continue reading...
72
Mahal naalala mo ba ang araw na una kitang makita, agad akong nahulog sayo. Ang mapupungay **** mga mata at ang mga ngiti **** nakakatunaw. Mahal naalala mo ba ang araw na sinabi **** " Mahal din kita pero " ang apat nakatagang ayaw kung marinig mula sa bibig mo. Mahal kailangan ko pa bang maging tanga para lang mapansin mo ang nararamdaman ko para sayo! Handa akong maghintay. Bakit pero, Bakit nakita kitang may kasamang iba. Bakit siya pa? Bakit siya? Bakit di nalang ako! Bakit dina lang tayo. Mahal naalala mo ba ang mga araw na naging masaya tayo! Ang mga araw na sabay tayong nangarap, Sabay tayong nangako sa isat isa. Na magmamahalan tayo hangang sa dulo ng walang hanggan. Pero bakit siya pa talaga? Pwedeng ako naman. Tayo na lang, Tayo na lang uli. Pero ang tanong bakit mo ko pinagpalit sa tulad niya, Bakit may kulang ba ako? May mali ba ako? May mali ba sa akin? Kaya nagawa **** akong pinagpalit. Mahal may kulang ba sakin? Kaya nagawa mo akong hiniwalayan ng ganito. Pakisabi naman sa akin oh! Kung may anong kulang sa akin? Para mabago ko man kung ano ang dahilan bakit mo ko iniwan.
0
Oct 31, 2018
Oct 31, 2018 at 7:50 AM UTC
Bakit
Gusto niyong matuto kami mag-isip pero sarado naman kayo sa mungkahe namin. Para sa inyo lahat ng salita na lumalabas sa aming labi ay isang uri ng paghihimagsik. Yan ba ang ehemplo na gusto niyo namin sundin? Na isara ang inyong tenga at ipilit ang inyong paraan, hangang sa punto na bantaan mo pa kami na palayasin sa inyong bahay? Yan ba ang gusto niyong ibakat sa aming pagiisip, na walang kwenta makipag-usap sa inyo dahil walang kwenta ang aming opinyon? Tapos nagtataka kayo kung bakit gustong gusto namin magsarili at talikuran ang inyong paraan ng pamumuhay? Hindi ito resulta ng katamaran o pagiging rebelde, resulta to ng inyong di-makatuwirang ugali
0
Jun 26, 2018
Jun 26, 2018 at 2:46 AM UTC
Wag kayong magtaka
Yung akala **** itinakda Akala mo'y importante Hindi naman permanente Yung akala **** itinadhana Wari mo'y mahalaga Bakit naging pansamantala? Hindi ba dapat ay pang habang buhay at hangang sa kabilang buhay? Ang pagmamahal kapag nakatakda Ang pag ibig kapag nakatadhana Hindi  mababawasan Hindi mawawala Hindi na lamang akala Hindi na rin pakiwari Dahil hindi mangungupas
0
Jun 27, 2019
Jun 27, 2019 at 10:51 AM UTC
Sabi ng Lolo ko
Far to the East, My heart travels with desire, Where memories of flying with a magpie send me dreaming, Flying high above hazy cliffs of Kosŏng-dong, I see, Oh wow! What is this ship sitting on top of a mountain? A cruise ship was shining like a blue and white sea shell in the sunshine, The magpie yells come follow me and see other amazing things, Beautiful Hangang shows me the way back home, My heart beats with desire, As the magpie beckons me to follow my dreams, And come back home. Copyright © 2015 Ronald J Chapman All Rights Reserved.
0
Jun 17, 2015
Jun 17, 2015 at 12:27 PM UTC
Follow The Magpie (Regional Korea)
Masarap na Pangakong atin ay napagkasunduan tuparin hangang dulo. Pangakong sa atin ay nag nagbibigay saya, Pangakong sa atin ay nagpakilig talaga, Pangakong pinanghahawakan na akala hangang dulo na, Pangakong sa una ay pilit tinutupad, Pangakong sa Una lang pala, Kasi ngayon yung mga Pangakong atin ay napag kasunduan sakit lang pala ang dala. Pangakong sa tuwing maaalala ay nag bibigay na lang nang lungkot sa puso ng bawat isa, Pangakong  nagbibigay sakit sa Damdaming nating dalawa, Pangakong sa alaala na lang pala. Pangakong Ngayon ay Binitawan mo na, Pangakong hindi naging sapat para manatili ka sa tabi ko at mahalin ako hangang dulo, at ang  pinakamasakit na Pangako, Pangako sa isat isa na ngayon ay Tinutupad mo na sa Iba.
0
Sep 4, 2019
Sep 4, 2019 at 12:15 AM UTC
Pangako