Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"segundo" poems
Hindi na ikaw ang gusto ko Yan ang lagi kong paalala sa sarili ko Sa twing nakatingin ako sa sayo. Ayaw ko na ng mga mata mo. Ayaw ko na ng mga ngiti mo. Ayaw ko na ng lahat sayo. Pinili kong maging pusong bato At hindi pansisinin ang nararamdaman ko. Parang normal lang Gaya nung wala pang ikaw. Kaya ko nung wala pang ikaw Nagkandaletche letche lang nman ako nung may ikaw Kasi nung may ikaw Para akong baliw na laging nakangiti Nakatingin sa langit Iniisip ka palagi At Ayaw ko na non. Kaya araw araw akong magiging bato Sasanayin ang sarili magmukha lang na malakas ako. Kahit nakatingin ako sayo ngayon. Ngayon. Ngayon parang kinakain ko ang lahat ng pinagsasabi ko Bakit ikaw parin ang gusto ko Sa pagising sa umaga excited pa akong pumasok kasi ikaw ang makikita ko kuntento sa sandali HINDI kuntento sa isang oras na pasulyap sulyap sayo “pasulyap sulyap” Ibig sabihin Segundo Pero sa bawat segundo ng isang oras na gunugugol ko Ang gusto ay ang tumitig lang sayo   Sa mga mata mo, sa ngiti mo Kahit sa lahat ng kaabnormalan ng katawan at isip mo Tanggap ko. Kasi ikaw parin ang gusto ko Ikaw ang gusto ko Sabi pa nila tumingin na raw ako sa iba Kaya sinunod ko sila Pero sa twing ikaw ay makikita Parang madilim na kwarto na ikaw lang Ang tanging ilaw na bukas Sa sandaling yun Walang ibang gamit Kundi isang ilaw na naiiba sa lahat. susubok akong magsalita pero lalayo kana tinatawag ka ng kaibigan mo kasi ang isang oras ay tapos na. “SANDALI” sabi ng prof. muling napinta ang ngiti sa labi dahil sa huling sandali sumulyap muli sayo.    Patapos na ang sandali At tinawag kana muli ng mga kaibigan mo. habang hinihiling ko, Na sana ay muling magsalita ang prof ng kung ano, Pero sa oras na yon unang lumabas ng silid ang propesor. dahil tapos na ang sandali Tapos na. Ang isang oras.
0
Oct 14, 2016
Oct 14, 2016 at 9:59 PM UTC
john-michael-andres
Isang Oras
Hindi na ikaw ang gusto ko Yan ang lagi kong paalala sa sarili ko Sa twing nakatingin ako sa sayo. Ayaw ko na ng mga mata mo. Ayaw ko na ng mga ngiti mo. Ayaw ko na ng lahat sayo. Pinili kong maging pusong bato At hindi pansisinin ang nararamdaman ko. Parang normal lang Gaya nung wala pang ikaw. Kaya ko nung wala pang ikaw Nagkandaletche letche lang nman ako nung may ikaw Kasi nung may ikaw Para akong baliw na laging nakangiti Nakatingin sa langit Iniisip ka palagi At Ayaw ko na non. Kaya araw araw akong magiging bato Sasanayin ang sarili magmukha lang na malakas ako. Kahit nakatingin ako sayo ngayon. Ngayon. Ngayon parang kinakain ko ang lahat ng pinagsasabi ko Bakit ikaw parin ang gusto ko Sa pagising sa umaga excited pa akong pumasok kasi ikaw ang makikita ko kuntento sa sandali HINDI kuntento sa isang oras na pasulyap sulyap sayo “pasulyap sulyap” Ibig sabihin Segundo Pero sa bawat segundo ng isang oras na gunugugol ko Ang gusto ay ang tumitig lang sayo   Sa mga mata mo, sa ngiti mo Kahit sa lahat ng kaabnormalan ng katawan at isip mo Tanggap ko. Kasi ikaw parin ang gusto ko Ikaw ang gusto ko Sabi pa nila tumingin na raw ako sa iba Kaya sinunod ko sila Pero sa twing ikaw ay makikita Parang madilim na kwarto na ikaw lang Ang tanging ilaw na bukas Sa sandaling yun Walang ibang gamit Kundi isang ilaw na naiiba sa lahat. susubok akong magsalita pero lalayo kana tinatawag ka ng kaibigan mo kasi ang isang oras ay tapos na. “SANDALI” sabi ng prof. muling napinta ang ngiti sa labi dahil sa huling sandali sumulyap muli sayo.    Patapos na ang sandali At tinawag kana muli ng mga kaibigan mo. habang hinihiling ko, Na sana ay muling magsalita ang prof ng kung ano, Pero sa oras na yon unang lumabas ng silid ang propesor. dahil tapos na ang sandali Tapos na. Ang isang oras.
Continue reading...
65
Ang ating tadhana'y sadyang pinagtagpo Di ko nga malama't ako'y nalilito Maging hanggang ngayong naging ikaw't ako Nanatili pa ring tuliro isip ko. Dati ay pangarap lamang kita mahal Ngunit 'wag isiping ako'y isang hangal Libre pong mangarap ng sariling dangal Lalo pa't ikaw ang ibig kong matambal. Kay sarap gunitain una nating usap Di ko man lang pansin bilis niyong oras; Sa muni-muni ko ikaw ay kaharap Ibig ko'y magtagal mapahanggang bukas. Sa bawat minuto't nagdaang segundo Aking sinusubok perpil mo mahal ko; Sa tuwing makita iyong litrato mo, Di ko maiwasang kiligin ng husto. Nang dahil sa Facebook, nakilala kita Nang dahil sa Facebook, naging tayong dal'wa; Ang ibig ko sana'y makatagpo ka na Nang ikaw'y mayakap at makakasama.
0
Jul 28, 2016
Jul 28, 2016 at 9:24 PM UTC
donward-canete-bughawd2
Nang Dahil sa Facebook
Ang ating tadhana'y sadyang pinagtagpo Di ko nga malama't ako'y nalilito Maging hanggang ngayong naging ikaw't ako Nanatili pa ring tuliro isip ko. Dati ay pangarap lamang kita mahal Ngunit 'wag isiping ako'y isang hangal Libre pong mangarap ng sariling dangal Lalo pa't ikaw ang ibig kong matambal. Kay sarap gunitain una nating usap Di ko man lang pansin bilis niyong oras; Sa muni-muni ko ikaw ay kaharap Ibig ko'y magtagal mapahanggang bukas. Sa bawat minuto't nagdaang segundo Aking sinusubok perpil mo mahal ko; Sa tuwing makita iyong litrato mo, Di ko maiwasang kiligin ng husto. Nang dahil sa Facebook, nakilala kita Nang dahil sa Facebook, naging tayong dal'wa; Ang ibig ko sana'y makatagpo ka na Nang ikaw'y mayakap at makakasama.
Continue reading...
20
Araw Akala ko ikaw na yung mundo ko Akala ko ikaw na yung araw at gabi ko araw lang pla kita Araw nag bibigay liwanag sa daang madilim salamat naging liwanag kita binigyan mo ko ng pag asa lumigaya Pero malayo ka hinabol kita sinundan kita tinakbo ko kahit mainit pa nag papaltos ang paa tumagatak ang pawis ng parang lawa okay lang kase binigyan moko ng pag asa para sumaya Pawis na tumatagaktak na parang nota humihimig ng maganda sinasabe sa aking tengga na malapit kana Binilisan ang takbo para mahabol kita walang pake kahit maka bangga subalit akoy nadapa sugat ang nag silbing sakit na nadama Sinusundan ang liwanag na nag sasabing may pag asa pa Umiitim nako pero bat ang layo kopa  dumidilim na nawawalan na ako ng pag asa baket oras na para na umalis kana baket ngayon pa Baket sa oras na madilim staka  ka mawawala  Kay langgan kita baket sa oras na madilim ako dun kapa nawala Pano ko makikita yung daan kung wala ka diko kaya pag wala ka nahihirpan ako sa dilim ilawan moko para makita ka Gusto kitang kalimutan gumawa ako ng paraan para lubayan nag umbrella para maiwasan ang sinag mo pero nahihirapan ako diko pala kaya kalimutan ka Pero baket hanggang ngayon hinahanap hanap ko paren yung araw ko kung saan iikot ang mundo ko yung parang kulang yung mundo pag wala yun araw ko Kaya siguro hinahanap ko pa yung taong nag papaliwang sa madilim kong mundo yung nag papainit sa nan lalamig kong minuto segundo Naalala ko di pala hindi kita mundo kase nasa mundon kita ikaw yung nag papa ikot ng oras ko sa buong  buhay ko nag babalanse sa wordwide ko Sa mundo mo ako si buwan yung palihim **** na sulyapan magandang umaga ako nga pala si buwan yung simpleng mahinang ilaw na laging na diyan sa tabi tabi mo lang Magandang tanghale ako nga pala si buwan yung hindi kayang mag paliwanag ng  daigdig sa kalawakan pero pangako lagi kang sasamahan kahit sa kadiliman pangako magandang gabi ang madadatnan Ang pag ikot ng araw sa mundo ko ang pag ikot ko sa mundo mo ay habang buhay ng mananatile Magandang gabe ako yung buwan na pipiliting biygan ilaw ang madilim **** daan ako yung buwan nag bibigay panaginip maging masaya ka lng ako ang mamanatiling ilaw mo sa gabi para pag gising mo safe ka lng Tandaan mo ako yung buwan na bibigyan ilaw sa paligid mo buwan na laging bibigay buhay sa gabi mo bibigay ningning sa mga mata tandaan mo buwan ako dimo nako maales sa mundo mo
0
May 30, 2019
May 30, 2019 at 2:08 PM UTC
Jdavidreyes007
Araw
Araw Akala ko ikaw na yung mundo ko Akala ko ikaw na yung araw at gabi ko araw lang pla kita Araw nag bibigay liwanag sa daang madilim salamat naging liwanag kita binigyan mo ko ng pag asa lumigaya Pero malayo ka hinabol kita sinundan kita tinakbo ko kahit mainit pa nag papaltos ang paa tumagatak ang pawis ng parang lawa okay lang kase binigyan moko ng pag asa para sumaya Pawis na tumatagaktak na parang nota humihimig ng maganda sinasabe sa aking tengga na malapit kana Binilisan ang takbo para mahabol kita walang pake kahit maka bangga subalit akoy nadapa sugat ang nag silbing sakit na nadama Sinusundan ang liwanag na nag sasabing may pag asa pa Umiitim nako pero bat ang layo kopa  dumidilim na nawawalan na ako ng pag asa baket oras na para na umalis kana baket ngayon pa Baket sa oras na madilim staka  ka mawawala  Kay langgan kita baket sa oras na madilim ako dun kapa nawala Pano ko makikita yung daan kung wala ka diko kaya pag wala ka nahihirpan ako sa dilim ilawan moko para makita ka Gusto kitang kalimutan gumawa ako ng paraan para lubayan nag umbrella para maiwasan ang sinag mo pero nahihirapan ako diko pala kaya kalimutan ka Pero baket hanggang ngayon hinahanap hanap ko paren yung araw ko kung saan iikot ang mundo ko yung parang kulang yung mundo pag wala yun araw ko Kaya siguro hinahanap ko pa yung taong nag papaliwang sa madilim kong mundo yung nag papainit sa nan lalamig kong minuto segundo Naalala ko di pala hindi kita mundo kase nasa mundon kita ikaw yung nag papa ikot ng oras ko sa buong  buhay ko nag babalanse sa wordwide ko Sa mundo mo ako si buwan yung palihim **** na sulyapan magandang umaga ako nga pala si buwan yung simpleng mahinang ilaw na laging na diyan sa tabi tabi mo lang Magandang tanghale ako nga pala si buwan yung hindi kayang mag paliwanag ng  daigdig sa kalawakan pero pangako lagi kang sasamahan kahit sa kadiliman pangako magandang gabi ang madadatnan Ang pag ikot ng araw sa mundo ko ang pag ikot ko sa mundo mo ay habang buhay ng mananatile Magandang gabe ako yung buwan na pipiliting biygan ilaw ang madilim **** daan ako yung buwan nag bibigay panaginip maging masaya ka lng ako ang mamanatiling ilaw mo sa gabi para pag gising mo safe ka lng Tandaan mo ako yung buwan na bibigyan ilaw sa paligid mo buwan na laging bibigay buhay sa gabi mo bibigay ningning sa mga mata tandaan mo buwan ako dimo nako maales sa mundo mo
Continue reading...
21
Jebs na jebs na ako. Dumudungaw na siya na parang isang taong kagigising lang umaga, gustong buksan ang mga bintana, para lumanghap ng hanging bukang liwayway Malapit na siyang lumabas, unti uting tumitigas sa paglipas, Ng bawat, segundo, menuto, kung babae ako, dysmenorrhea na ito. Pero sabi ng mga kaibigan ko, wag ko daw pilitin ito, baka naman daw kase na imbis na ito ay tae, mauwi lang sa utot. At pinagmukha ko lang ang sarili kong tanga. Umasa, nasapag upo ko sa inidoro na lahat ng pagtiis ko, ang piling ko ay giginhawa. Pero wala. Para lang siyang damdamin ko, ang tagal kong kinimkim, ng taimtim sa pag-asang pag ito ay pinakawalan ko, na sasabihin mo na ikaw rin. Na ang nararamdaman mo ay pareho din sa akin. Lahat naman tayo dito nag huhugas ng pwet gamit ang tabo at tubig hindi ba? Pwera nalang kung galing ka sa mataas na estado ng pamumuhay. Ikay gumagamet ng tissue paper o bidet. Pero ako hinuhugasan ko ang puwet ko, kase ito ang turo saakin ng nanay ko. Pero. Bago ko natutunan ito, ang nanay ko ang nag hugas ng pwet ko. Para saatin, wala namang espesyal dito, Pero ngayon ko lang napagtanto, na ang pag hugas ng puwet ko ng nanay ko, ay puno ng pagmamal. Sino ba naman ang gustong mag hugas ng labas ng butas kung saan lumalabas ang pinagtunawan pagkain. Kaya kung sasabihin **** hindi ka mahal ng nanay mo, tignan mo lang ang sarili na nakatalikod sa salamin. At sariwain ang mga alala ng mga sandaling hindi mo kayang linisin. Pero bago iyon, kung sa tingin mo na ang tula na ito, ay hugot lang, nag kakamali ka... Well actually, medjo lang. Puwera biro. Kung tutuusin, di' malayo ang pinag kaiba natin sa Jebs. Kung iisipin, ang mga ginagawa natin araw araw ay mas masahol pa sa jebs. Kung ipipinta ko ang isang imahe, makikita mo na ang jebs ay nakapahid ang tae sa buong kasuluksulukan, at kasingitsingitan ng katawan natin. Pero may Isang tao na gusto padin yumakap at humalik sa pisngi natin. Sino siya? Siya ay ang Pagibig. Araw araw lang siyang nagihintay, na ikay' lumapit sa kanya, magpalinis. Ang gamit niya, na pang hugas ay mga kamay at dugo, dugo na ang tanging nakakapag linis ng katawan at ng kaluluwa mo. Mula ulo hangang hangang sa talampakan ng iyong mga paa. At sa kabila ng lahat gusto niya pa din tawagin mo siyang Ama. At sa imbis na pangdidiri ang kaniyan nadarama, Pag mamahal ang kaniya sayo ay pinadama. Siya ay pinako sa mga kamay na ginagamit sa pag linis saiyo. Sa mga dumi na mas madumi pa sa jebs. Ang iyong mga kasalanan. Siya ay isinakripesiyo para ay ikay manatiling malinis, at iligtas ka sa lugar kung saan umaapaw ang jebs. At dalhin kung saan ang kalsada ay gawa sa ginto, at makasama ka magpakaylanman.
0
Jul 12, 2015
Jul 12, 2015 at 1:59 PM UTC
marlo-cabrera
Jebs.
Jebs na jebs na ako. Dumudungaw na siya na parang isang taong kagigising lang umaga, gustong buksan ang mga bintana, para lumanghap ng hanging bukang liwayway Malapit na siyang lumabas, unti uting tumitigas sa paglipas, Ng bawat, segundo, menuto, kung babae ako, dysmenorrhea na ito. Pero sabi ng mga kaibigan ko, wag ko daw pilitin ito, baka naman daw kase na imbis na ito ay tae, mauwi lang sa utot. At pinagmukha ko lang ang sarili kong tanga. Umasa, nasapag upo ko sa inidoro na lahat ng pagtiis ko, ang piling ko ay giginhawa. Pero wala. Para lang siyang damdamin ko, ang tagal kong kinimkim, ng taimtim sa pag-asang pag ito ay pinakawalan ko, na sasabihin mo na ikaw rin. Na ang nararamdaman mo ay pareho din sa akin. Lahat naman tayo dito nag huhugas ng pwet gamit ang tabo at tubig hindi ba? Pwera nalang kung galing ka sa mataas na estado ng pamumuhay. Ikay gumagamet ng tissue paper o bidet. Pero ako hinuhugasan ko ang puwet ko, kase ito ang turo saakin ng nanay ko. Pero. Bago ko natutunan ito, ang nanay ko ang nag hugas ng pwet ko. Para saatin, wala namang espesyal dito, Pero ngayon ko lang napagtanto, na ang pag hugas ng puwet ko ng nanay ko, ay puno ng pagmamal. Sino ba naman ang gustong mag hugas ng labas ng butas kung saan lumalabas ang pinagtunawan pagkain. Kaya kung sasabihin **** hindi ka mahal ng nanay mo, tignan mo lang ang sarili na nakatalikod sa salamin. At sariwain ang mga alala ng mga sandaling hindi mo kayang linisin. Pero bago iyon, kung sa tingin mo na ang tula na ito, ay hugot lang, nag kakamali ka... Well actually, medjo lang. Puwera biro. Kung tutuusin, di' malayo ang pinag kaiba natin sa Jebs. Kung iisipin, ang mga ginagawa natin araw araw ay mas masahol pa sa jebs. Kung ipipinta ko ang isang imahe, makikita mo na ang jebs ay nakapahid ang tae sa buong kasuluksulukan, at kasingitsingitan ng katawan natin. Pero may Isang tao na gusto padin yumakap at humalik sa pisngi natin. Sino siya? Siya ay ang Pagibig. Araw araw lang siyang nagihintay, na ikay' lumapit sa kanya, magpalinis. Ang gamit niya, na pang hugas ay mga kamay at dugo, dugo na ang tanging nakakapag linis ng katawan at ng kaluluwa mo. Mula ulo hangang hangang sa talampakan ng iyong mga paa. At sa kabila ng lahat gusto niya pa din tawagin mo siyang Ama. At sa imbis na pangdidiri ang kaniyan nadarama, Pag mamahal ang kaniya sayo ay pinadama. Siya ay pinako sa mga kamay na ginagamit sa pag linis saiyo. Sa mga dumi na mas madumi pa sa jebs. Ang iyong mga kasalanan. Siya ay isinakripesiyo para ay ikay manatiling malinis, at iligtas ka sa lugar kung saan umaapaw ang jebs. At dalhin kung saan ang kalsada ay gawa sa ginto, at makasama ka magpakaylanman.
Continue reading...
44
At sa pagkagat ng dilim Kasabay ng pamamaalam ng araw sa'tin Mahihimlay ko sa sulok ng apat na dingding Huhubarin ang mga ngiti, ipapahinga ang bibig at ibababa ang hinlalaki kong kanina pa nangangawit Sa kapapaalala sa mundo na ayos lang Na makakatagal pa ko ng kahit sampung minuto Sampung minuto--- Ito lang ang kailangan para tuluyan nang tapusin ang sinimulang kwento natin At sampung minuto para dapuan ka nila ng tingin at sabihin sa'king Kailangan na kitang talikuran Ngunit di na ko inabot ng sampung minuto pa para pakingga't tupdin sila Dahil sampung segundo lang--- Isa, dalawa, bitaw na, bitaw Lima, anim, ayoko pa, ayoko pero Siyam, sampu...ay nagawa na kitang bitawan Ang sabi kasi ni nanay ay di ka nararapat para sa'kin Sabi ni tatay pag-aaral ko muna ang atupagin Ang sabi nila ay dapat ko silang sundin Ang mga bumuhay at nag-aruga sa akin ay dapat na lagi kong susundin Huwag mo nang gawin yan, ito ang mas bigyan **** pansin Di yan makabubuti para sa'yo, bat di mo na lang tularan ang kapatid mo Ang lalaki dapat ay matikas Ang tanga tanga mo, wala kang mararating diyan Kahit sino kayang makagawa ng ganyan, magsundalo ka na lang Dinaig ka pa ng nakababata sa'yo? Dapat pareho kayong tinitingala ng tao Kaya't binigo ko ang nag-iisa kong pag-ibig at sumuong sa digmaang di ko kailanmang naisip Dahil dapat lagi pa ring susundin ang mga bumuhay at nag-aruga sa'kin, mga bumuhay at nag-aruga sa'kin dapat kong sundin, ang sa'kin ay nag-aruga't bumuhay lagi pa ring susundin Nay, yakapin mo ko't pahupain ang hapdi Kaya, Tay, tapikin mo ko sa balikat at sabihin **** tama ang ginawa kong pagtupad sa pangarap mo Dahil tapos na tapos na ko Pagod na pagod na ko Sa panonood sa pagkislap ng mga mata ni bunso Mga kutikutitap na di mapapasakin dahil ang mga mata ko'y namumugto Mga matang naniningkit na katatanaw sa sarili kong mga pangarap Dahil ng mg paa ko'y habol ang bawat dikta't kagustuhan niyo Sawa na kong pilit pantayan si bunso Dahil kahit anong gawin ko'y di bubukal sa'kin ang kaligayahan Di tulad niyang may malayang kinabukasan Ako'y may busal ang bibig, may taling mga kamay, nakakulong sa ekspektasyon ng sarili kong mga magulang Pagod na ko, ayoko na Ayoko nang marinig ang "Tingnan mo siya,buti pa siya, mas magaling pa siya..." Hindi ako binigay sa inyo para ikumpara niyo sa isa niyo pang anak at sa anak ng iba na hinihiling niyong meron din kayo Gusto ko lang naman marinig na may tinama ako kahit papano, kahit kapiranggot Gusto kong marinig ang "Salamat" at "Mahal kita" at "Ipinagmamalaki kita" dahil tapos na tapos na ko Pagod na pagod na kong Habulin ang liwanag ng talang matagal nang namatay sa kalawakan Kaya Nay, Tay Ako po muna Ako naman ngayon...
0
Aug 12, 2017
Aug 12, 2017 at 5:53 AM UTC
mahiwagangcorresel
Sampung Minuto
At sa pagkagat ng dilim Kasabay ng pamamaalam ng araw sa'tin Mahihimlay ko sa sulok ng apat na dingding Huhubarin ang mga ngiti, ipapahinga ang bibig at ibababa ang hinlalaki kong kanina pa nangangawit Sa kapapaalala sa mundo na ayos lang Na makakatagal pa ko ng kahit sampung minuto Sampung minuto--- Ito lang ang kailangan para tuluyan nang tapusin ang sinimulang kwento natin At sampung minuto para dapuan ka nila ng tingin at sabihin sa'king Kailangan na kitang talikuran Ngunit di na ko inabot ng sampung minuto pa para pakingga't tupdin sila Dahil sampung segundo lang--- Isa, dalawa, bitaw na, bitaw Lima, anim, ayoko pa, ayoko pero Siyam, sampu...ay nagawa na kitang bitawan Ang sabi kasi ni nanay ay di ka nararapat para sa'kin Sabi ni tatay pag-aaral ko muna ang atupagin Ang sabi nila ay dapat ko silang sundin Ang mga bumuhay at nag-aruga sa akin ay dapat na lagi kong susundin Huwag mo nang gawin yan, ito ang mas bigyan **** pansin Di yan makabubuti para sa'yo, bat di mo na lang tularan ang kapatid mo Ang lalaki dapat ay matikas Ang tanga tanga mo, wala kang mararating diyan Kahit sino kayang makagawa ng ganyan, magsundalo ka na lang Dinaig ka pa ng nakababata sa'yo? Dapat pareho kayong tinitingala ng tao Kaya't binigo ko ang nag-iisa kong pag-ibig at sumuong sa digmaang di ko kailanmang naisip Dahil dapat lagi pa ring susundin ang mga bumuhay at nag-aruga sa'kin, mga bumuhay at nag-aruga sa'kin dapat kong sundin, ang sa'kin ay nag-aruga't bumuhay lagi pa ring susundin Nay, yakapin mo ko't pahupain ang hapdi Kaya, Tay, tapikin mo ko sa balikat at sabihin **** tama ang ginawa kong pagtupad sa pangarap mo Dahil tapos na tapos na ko Pagod na pagod na ko Sa panonood sa pagkislap ng mga mata ni bunso Mga kutikutitap na di mapapasakin dahil ang mga mata ko'y namumugto Mga matang naniningkit na katatanaw sa sarili kong mga pangarap Dahil ng mg paa ko'y habol ang bawat dikta't kagustuhan niyo Sawa na kong pilit pantayan si bunso Dahil kahit anong gawin ko'y di bubukal sa'kin ang kaligayahan Di tulad niyang may malayang kinabukasan Ako'y may busal ang bibig, may taling mga kamay, nakakulong sa ekspektasyon ng sarili kong mga magulang Pagod na ko, ayoko na Ayoko nang marinig ang "Tingnan mo siya,buti pa siya, mas magaling pa siya..." Hindi ako binigay sa inyo para ikumpara niyo sa isa niyo pang anak at sa anak ng iba na hinihiling niyong meron din kayo Gusto ko lang naman marinig na may tinama ako kahit papano, kahit kapiranggot Gusto kong marinig ang "Salamat" at "Mahal kita" at "Ipinagmamalaki kita" dahil tapos na tapos na ko Pagod na pagod na kong Habulin ang liwanag ng talang matagal nang namatay sa kalawakan Kaya Nay, Tay Ako po muna Ako naman ngayon...
Continue reading...
50
unang latag ng lupa, nangabubuhay dahil sa tapak ng walang kamalay malay sa pinagdaanan nito. dala ang delusyon ng buhay kapalit para sa bayan, kapalit para sa kalayaan. lumamin, ay mahahayag ang luad tumutulad sa kulay ng dugo. alam ng bulaklak ito, kung sundan ang pinanggalingan magugulat sa makikita; ang kababayang kinalimutan ang kanilang madugong, matimbang, maalamat na mga pangalan; inalala ng halaman.                  sementeryo, bawat hakbang, walang respeto bawat hakbang, nadudumihan ang mga mukha ng (bayani) taksil (pinaglaban) trinaydor ang kanilang, (at sa dinarami-rami pang mga sambayanang pilipino) tinubuang lupa                   sementeryo, kaya't malalim ang pananampalataya sino bang hindi maadwa, maawa? bawat segundo may dadasalan bumagsak; at lumalalim ang kulay ng pula.                  sementeryo, kaya't pagbagsak ng alas quatro ng umaga; nananahimik ang bayan. katahimikan para sa patay; walang sisigaw. ginagambala ang kapayapaan. sa ilalim ng lupa, ang katahimikan hindi makamtan. lahat sila'y gising, lahat sila'y                                                          sumisigaw.                  sementeryo, ang   tahanan       ko'y         sementeryo, kaya't manahimik at irespeto ang patay; ang mga mamayang madamdamin at malakas ngunit                                                         pinatahimik. tayong buhay                nananatiling patay. silang patay                nananatiling buhay. isang siklo. lalalumin lahat ng lupa ng hindi sa tamang oras; isisigaw ang K A R A P A T A N ! isisigaw ang M A L I ! isisigaw ang H U S T I S Y A ! H U S T I S Y A H U S T I S Y A H U S T ngunit walang makakarinig. ang nakabukang bibig mapupuno ng tinubuang lupa na tinaksil ang lahat ng katulad natin. walang makakarinig kahit buong daigdig                                                                           manahimik.
0
May 10, 2017
May 10, 2017 at 3:32 PM UTC
katipunero
tahanan
unang latag ng lupa, nangabubuhay dahil sa tapak ng walang kamalay malay sa pinagdaanan nito. dala ang delusyon ng buhay kapalit para sa bayan, kapalit para sa kalayaan. lumamin, ay mahahayag ang luad tumutulad sa kulay ng dugo. alam ng bulaklak ito, kung sundan ang pinanggalingan magugulat sa makikita; ang kababayang kinalimutan ang kanilang madugong, matimbang, maalamat na mga pangalan; inalala ng halaman.                  sementeryo, bawat hakbang, walang respeto bawat hakbang, nadudumihan ang mga mukha ng (bayani) taksil (pinaglaban) trinaydor ang kanilang, (at sa dinarami-rami pang mga sambayanang pilipino) tinubuang lupa                   sementeryo, kaya't malalim ang pananampalataya sino bang hindi maadwa, maawa? bawat segundo may dadasalan bumagsak; at lumalalim ang kulay ng pula.                  sementeryo, kaya't pagbagsak ng alas quatro ng umaga; nananahimik ang bayan. katahimikan para sa patay; walang sisigaw. ginagambala ang kapayapaan. sa ilalim ng lupa, ang katahimikan hindi makamtan. lahat sila'y gising, lahat sila'y                                                          sumisigaw.                  sementeryo, ang   tahanan       ko'y         sementeryo, kaya't manahimik at irespeto ang patay; ang mga mamayang madamdamin at malakas ngunit                                                         pinatahimik. tayong buhay                nananatiling patay. silang patay                nananatiling buhay. isang siklo. lalalumin lahat ng lupa ng hindi sa tamang oras; isisigaw ang K A R A P A T A N ! isisigaw ang M A L I ! isisigaw ang H U S T I S Y A ! H U S T I S Y A H U S T I S Y A H U S T ngunit walang makakarinig. ang nakabukang bibig mapupuno ng tinubuang lupa na tinaksil ang lahat ng katulad natin. walang makakarinig kahit buong daigdig                                                                           manahimik.
Continue reading...
77
Nilawis ng dilim ang mayorya ng mga ilaw sa kalangitan Ang kapanglawan ng mga ulap na nagdaan ay nakakapangilabot Kumikinang ang maliliit na butas sa telang itim na tumatalukbong sa himpapawid At sa bawat minutong nagdadaan may tila bang may naglalaro sa balabal ng karimlan Tila may kutsilyong pumupunit sa alapaap para makasilip ang liwanag Ngunit muling isasara ang tastas na nagawa sa segundong ito'y nagsimulang bumuka May mga bulalakaw na nagpakita. Tayong limang nakahilata sa kamang kayumanggi na sinapinan ng damo Agad-agad tumingala sa pag-asang tayo'y makakahiling sa mga nauupos na bato Ang saglit na gumuhit ang bulalakaw ay nag-umapaw tayo sa tuwa Halata ang paniniwala sa pamahiing matutupad ang pangarap kapag humiling ka Sa isa't kalahating segundo na iyon na nagising ang ating mga diwa Ang mga daliri ay nakaturo sa nagdaang hulagway na hindi na maibabalik Sabay-sabay tayong pumikit. At sa pagbukas ng mga bintana patungo sa ating mga kaluluwa Ang isa sa atin ay nagreklamo; "Hindi ko nakita!" At sa kanyang pagsamo sa uniberso na magbigay pa ng pagkakataong humiling Paghalakhak at malarong panunukso ang nakuha niya mula sa atin Habang ang mapangilabot na simoy ng hangin ay humaplos sa ating mga katawan At ang katatawanan ay napalitan ng isang tanong walang kasiguraduhan: "Kailan kaya ulit mangyayari 'to?" Na tayo ay magkakasama sa isang pagkakataong Walang inaalalang pagsalansang ng mundong hindi tayo Na ang tanging balabal na bumabalot sa ating mga puso ay ang yakap natin sa isa't-isa Na ang kalinawan ng ating mga isip ay nagiging malaya Magpakita lagpas pa sa pagkislap sa gilid ng balintataw ng mata Na kung saan, tayong matatalik na magkaibigan, Tayo ay masaya. Sa bawat pilit na pag-alpas natin mula sa bisig ng nakaambang Mapanglaw na kinabukasan, tayo'y palaging magtatagpo dito —Hindi ko sinasabing sa plazang ito kung saan ang usok ng sigarilyo ay lumulunod sa baga, Kung saan ang mga punong nakahilera ay nakahubad at dayupay, Kung saan lingid ang ating kagustuhan gawing tirahan ang tinalikdang plaza na ito— Kung hindi, dito! Sa pagkakataong busilak ang tawanan at totoo ang ating pagkakaibigan Sa huling pagkakataon tumingala tayo. Lubusin natin ang pagkakataong kinakalmot ng mga anghel ang kalangitan Magpakasasa tayo sa saglit na pinatotohanan natin ang pamahiin Na kapag humiling ka sa bumabagsak na bituin ito'y magkakatotoo Na inuulok natin ang isa't-isa ipikit ang mga mata sa bawat ilaw na gumuguhit Sa himpapawid na madilim na mamaya ay babalik sa maulap na umaga At sa nagbabadyang pagtatapos ng pag-ulan ng ilaw at muling pagbukas ng ating mga mata Hanggang sa huling bulalakaw, Kaibigan, humiling ka.
0
May 23, 2016
May 23, 2016 at 12:58 PM UTC
BrixArtan
Plaza Maestranza
Nilawis ng dilim ang mayorya ng mga ilaw sa kalangitan Ang kapanglawan ng mga ulap na nagdaan ay nakakapangilabot Kumikinang ang maliliit na butas sa telang itim na tumatalukbong sa himpapawid At sa bawat minutong nagdadaan may tila bang may naglalaro sa balabal ng karimlan Tila may kutsilyong pumupunit sa alapaap para makasilip ang liwanag Ngunit muling isasara ang tastas na nagawa sa segundong ito'y nagsimulang bumuka May mga bulalakaw na nagpakita. Tayong limang nakahilata sa kamang kayumanggi na sinapinan ng damo Agad-agad tumingala sa pag-asang tayo'y makakahiling sa mga nauupos na bato Ang saglit na gumuhit ang bulalakaw ay nag-umapaw tayo sa tuwa Halata ang paniniwala sa pamahiing matutupad ang pangarap kapag humiling ka Sa isa't kalahating segundo na iyon na nagising ang ating mga diwa Ang mga daliri ay nakaturo sa nagdaang hulagway na hindi na maibabalik Sabay-sabay tayong pumikit. At sa pagbukas ng mga bintana patungo sa ating mga kaluluwa Ang isa sa atin ay nagreklamo; "Hindi ko nakita!" At sa kanyang pagsamo sa uniberso na magbigay pa ng pagkakataong humiling Paghalakhak at malarong panunukso ang nakuha niya mula sa atin Habang ang mapangilabot na simoy ng hangin ay humaplos sa ating mga katawan At ang katatawanan ay napalitan ng isang tanong walang kasiguraduhan: "Kailan kaya ulit mangyayari 'to?" Na tayo ay magkakasama sa isang pagkakataong Walang inaalalang pagsalansang ng mundong hindi tayo Na ang tanging balabal na bumabalot sa ating mga puso ay ang yakap natin sa isa't-isa Na ang kalinawan ng ating mga isip ay nagiging malaya Magpakita lagpas pa sa pagkislap sa gilid ng balintataw ng mata Na kung saan, tayong matatalik na magkaibigan, Tayo ay masaya. Sa bawat pilit na pag-alpas natin mula sa bisig ng nakaambang Mapanglaw na kinabukasan, tayo'y palaging magtatagpo dito —Hindi ko sinasabing sa plazang ito kung saan ang usok ng sigarilyo ay lumulunod sa baga, Kung saan ang mga punong nakahilera ay nakahubad at dayupay, Kung saan lingid ang ating kagustuhan gawing tirahan ang tinalikdang plaza na ito— Kung hindi, dito! Sa pagkakataong busilak ang tawanan at totoo ang ating pagkakaibigan Sa huling pagkakataon tumingala tayo. Lubusin natin ang pagkakataong kinakalmot ng mga anghel ang kalangitan Magpakasasa tayo sa saglit na pinatotohanan natin ang pamahiin Na kapag humiling ka sa bumabagsak na bituin ito'y magkakatotoo Na inuulok natin ang isa't-isa ipikit ang mga mata sa bawat ilaw na gumuguhit Sa himpapawid na madilim na mamaya ay babalik sa maulap na umaga At sa nagbabadyang pagtatapos ng pag-ulan ng ilaw at muling pagbukas ng ating mga mata Hanggang sa huling bulalakaw, Kaibigan, humiling ka.
Continue reading...
44
"bakit ka ganyan mag-isip? hindi naman ako mawawala." yan ang sabi mo sa akin noon buti nalang hindi na ako naniwala dahil kung sakali, hanggang ngayon ay magsisinungaling pa rin ako sa sarili ko "patawad" lang ang naisagot ko hindi ako perpektong tao kaya sana patawarin mo 'ko hindi ko na binigyan ng isang segundo ang pag-iisip dahil ang salitang ito salitang nanghihingi ng kapatawaran mo ay matagal-tagal nang nagkukubli sa'kin dito ngunit bigyan mo ako ng kaunting panahon para magpaliwanag sayo dahil sa pagkakataong ito lunod na ang sarili sa kasinungalingan ng "patawad" noong simula palang "patawad", dahil simula noong iniwas mo ang mga mata mo noong akala ko ayos pa ang haligi na sinasandalan ko hindi na ako naniwala "patawad", dahil pagkatapos noong pagsisigawan natin tumitig ka sa mata ko, alam kong patibong mo na naman 'to kaya hindi na ako naniwala "patawad", dahil sa tuwing sinasabi mo ang salitang "patawad" halos hindi ko na maihulma sa utak ko ang ibig sabihin mo kaya ni minsan hindi na ako naniwala sayo at halos lahat ng salita na binibigkas ng labi mo patawarin mo ako, dahil sa hangin ko nalang ibinabato sa pagkakataong ito na nasabi ko na ang salitang "patawad" sana patawarin mo ako dahil hindi ko masabi ang lahat ng ito sayo nais ko, pero ayokong sisihin mo ang 'yong sarili ayokong isipin mo na ikaw ang nagkamali pero sana pala binanggit ko nalang sa 'yo 'to para ngayon hindi lang ako ang nahihirapan na bumitaw dahil alam ko, matagal ka nang bumitaw at akala mo ako ang nauna pero hindi, hindi, dahil hanggang ngayon nakakapit pa rin ako alam ko ang totoo pero nakakapit pa rin ako.
0
Jun 22, 2017
Jun 22, 2017 at 4:51 AM UTC
cherryb
Untitled
"bakit ka ganyan mag-isip? hindi naman ako mawawala." yan ang sabi mo sa akin noon buti nalang hindi na ako naniwala dahil kung sakali, hanggang ngayon ay magsisinungaling pa rin ako sa sarili ko "patawad" lang ang naisagot ko hindi ako perpektong tao kaya sana patawarin mo 'ko hindi ko na binigyan ng isang segundo ang pag-iisip dahil ang salitang ito salitang nanghihingi ng kapatawaran mo ay matagal-tagal nang nagkukubli sa'kin dito ngunit bigyan mo ako ng kaunting panahon para magpaliwanag sayo dahil sa pagkakataong ito lunod na ang sarili sa kasinungalingan ng "patawad" noong simula palang "patawad", dahil simula noong iniwas mo ang mga mata mo noong akala ko ayos pa ang haligi na sinasandalan ko hindi na ako naniwala "patawad", dahil pagkatapos noong pagsisigawan natin tumitig ka sa mata ko, alam kong patibong mo na naman 'to kaya hindi na ako naniwala "patawad", dahil sa tuwing sinasabi mo ang salitang "patawad" halos hindi ko na maihulma sa utak ko ang ibig sabihin mo kaya ni minsan hindi na ako naniwala sayo at halos lahat ng salita na binibigkas ng labi mo patawarin mo ako, dahil sa hangin ko nalang ibinabato sa pagkakataong ito na nasabi ko na ang salitang "patawad" sana patawarin mo ako dahil hindi ko masabi ang lahat ng ito sayo nais ko, pero ayokong sisihin mo ang 'yong sarili ayokong isipin mo na ikaw ang nagkamali pero sana pala binanggit ko nalang sa 'yo 'to para ngayon hindi lang ako ang nahihirapan na bumitaw dahil alam ko, matagal ka nang bumitaw at akala mo ako ang nauna pero hindi, hindi, dahil hanggang ngayon nakakapit pa rin ako alam ko ang totoo pero nakakapit pa rin ako.
Continue reading...
36
Lagitik. Isang malutong na tunog na nagtatagal lamang ng wala pang isang segundo. Lagitik. At nahulog na ako sayo. Subalit ako lamang ay isang tahimik na babae. Nakaupo sa sulok ng ating silid-aralan. Hindi kita hinanap. Nakita mo lang ako at ginulo ang buhay ko. Lagitik. At napaibig mo ako. Tama sila, napakasarap magmahal. Ang mga araw na kasama ka'y tumatagal lamang ng isang lagutok sa sarap **** kasama. Lagitik. At nabago mo ang buhay ko. Lumipas ang mga taon at mahal parin kita. Walang pagbabago ngunit ikaw'y nagbago. Nalaman ko nalang na pinagpalit mo na'ko. Lagitik. At iniwan mo ako.
0
Aug 30, 2015
Aug 30, 2015 at 3:26 AM UTC
dantherpamez
Lagitik
Lagitik. Isang malutong na tunog na nagtatagal lamang ng wala pang isang segundo. Lagitik. At nahulog na ako sayo. Subalit ako lamang ay isang tahimik na babae. Nakaupo sa sulok ng ating silid-aralan. Hindi kita hinanap. Nakita mo lang ako at ginulo ang buhay ko. Lagitik. At napaibig mo ako. Tama sila, napakasarap magmahal. Ang mga araw na kasama ka'y tumatagal lamang ng isang lagutok sa sarap **** kasama. Lagitik. At nabago mo ang buhay ko. Lumipas ang mga taon at mahal parin kita. Walang pagbabago ngunit ikaw'y nagbago. Nalaman ko nalang na pinagpalit mo na'ko. Lagitik. At iniwan mo ako.
Continue reading...
8
(1:30 AM/ Brownout) Ang alab Mo’y minsang inalay sa’kin Syang naging mitsa ng pagkandirit ng himagsikan. Ako’y nakakapaso Magbibigay-liwanag sa madilim na kinagisnan, Sa apat na sulok ng silid-aralan, Sa lipunang may mabigat na ginagampanan Tangan ang alab na umalarma sa pagkatao. Nilisan ko ang liwanag Kung saan akala ko’y dapat na maging kasanayan. Ako’y Iyong tinubos Sa mapanghusgang lipunan May tatak sa noo, syang bukambibig ng madla Salamat, nang ako’y maging pag-aari Mo Nang ako’y pagharian Mo. Gamitin Mo ako, Pagkat ang liwanag, ang katuturan Kailanma’y hindi mapupunan ng anumang salita Nang sinuman.. Kung ang alab ay hindi Ikaw ang sentro At kung ang lakas ay hindi mula Sayo. Sukat ang buhay ko Bawat luha ko, akala ko’y walang silbi’t walang kwenta Ngunit iniipon Mo pala ang bawat butil nito Minsan pala’y nakapapaso rin ito Isalin **** muli, buohin Mo’t ihulma ang pagkatao. Sayang.. Kung ang ilaw ay nakakahon Kung ang sisidlan ko’y hindi ko lilisanin Kung ang sarili’y hindi kikitilin Nang magkaroon ng pangalawang buhay. May ilang gagambala Mga insektong hindi alam kung saan nagmula Mamumuhunan sila’t magiging igno sa liwanag At kung di lalakas ang alab, Ako pala’y matutupok. At sa hanging iihip, Kung wala ang mainit na mga kamay Na siyang yayakap at hahagkan sa akin Ako’y maagang mahihimlay, Mawawalang saysay ang pagkatubos sa akin. Ngunit ang alab na ito’y Kitilin man: kusa man at sa walang dahilan Maari pang mabuhay, sa ikalawang pagkakataon Sisindihang muli, Luluha sa hapdi’t kirot ng kahapon Ngunit ang bukas ay may kasiguraduhan Na ang tatahakin ay hindi na tulad nang ngayon. Binibilang na ang oras Bawat minuto’t segundo Maaring mapagal at maagang tamlayin, Kung saan saksi ang kadiliman sa liwanag na taglay. Ngunit bago maupos, Ako’y may aabutin Bawat sulok ay dadampian ng buhay At magmamarka sa bawat haligi Na kahit sa dilim, mayroong palang pag-asa. (5/13/14 @xirlleelang)
0
May 28, 2014
May 28, 2014 at 1:02 AM UTC
psalmiseta
Ang Paghihimagsik ng Paupos nang Kandila
(1:30 AM/ Brownout) Ang alab Mo’y minsang inalay sa’kin Syang naging mitsa ng pagkandirit ng himagsikan. Ako’y nakakapaso Magbibigay-liwanag sa madilim na kinagisnan, Sa apat na sulok ng silid-aralan, Sa lipunang may mabigat na ginagampanan Tangan ang alab na umalarma sa pagkatao. Nilisan ko ang liwanag Kung saan akala ko’y dapat na maging kasanayan. Ako’y Iyong tinubos Sa mapanghusgang lipunan May tatak sa noo, syang bukambibig ng madla Salamat, nang ako’y maging pag-aari Mo Nang ako’y pagharian Mo. Gamitin Mo ako, Pagkat ang liwanag, ang katuturan Kailanma’y hindi mapupunan ng anumang salita Nang sinuman.. Kung ang alab ay hindi Ikaw ang sentro At kung ang lakas ay hindi mula Sayo. Sukat ang buhay ko Bawat luha ko, akala ko’y walang silbi’t walang kwenta Ngunit iniipon Mo pala ang bawat butil nito Minsan pala’y nakapapaso rin ito Isalin **** muli, buohin Mo’t ihulma ang pagkatao. Sayang.. Kung ang ilaw ay nakakahon Kung ang sisidlan ko’y hindi ko lilisanin Kung ang sarili’y hindi kikitilin Nang magkaroon ng pangalawang buhay. May ilang gagambala Mga insektong hindi alam kung saan nagmula Mamumuhunan sila’t magiging igno sa liwanag At kung di lalakas ang alab, Ako pala’y matutupok. At sa hanging iihip, Kung wala ang mainit na mga kamay Na siyang yayakap at hahagkan sa akin Ako’y maagang mahihimlay, Mawawalang saysay ang pagkatubos sa akin. Ngunit ang alab na ito’y Kitilin man: kusa man at sa walang dahilan Maari pang mabuhay, sa ikalawang pagkakataon Sisindihang muli, Luluha sa hapdi’t kirot ng kahapon Ngunit ang bukas ay may kasiguraduhan Na ang tatahakin ay hindi na tulad nang ngayon. Binibilang na ang oras Bawat minuto’t segundo Maaring mapagal at maagang tamlayin, Kung saan saksi ang kadiliman sa liwanag na taglay. Ngunit bago maupos, Ako’y may aabutin Bawat sulok ay dadampian ng buhay At magmamarka sa bawat haligi Na kahit sa dilim, mayroong palang pag-asa. (5/13/14 @xirlleelang)
Continue reading...
58
Gusto kong pahintuin ang oras Ngunit hindi ko alam kung paano magagawa. Hihiling ba ako sa nasa itaas? Muli ba akong maniniwala sa himala? Hindi ko kayang pahintuin ang lahat Kaya mahal, Sa oras na ito Pakinggan mo ako ng husto Kakalimutan ko munang maging makata Kapalit ng muling pagdadaop palad nating dalawa. Kakalimutan ko muna ang mga bolpen at papel Kapalit ng paghawak sa mukha **** mala anghel. Mahal pabigyan mo ako sa oras na ito. Kakalimutan ko muna kung paano tumula, Kapalit ng kaligayahan at saya kahit na may iba ka na. Mahal, kakalimutan ko lahat ng matalinghagang salita Kapalit ng ilan segundo muli kang makasama. Susulitin ko ang segundong ito Hihintaying muling umikot ang relo Tapos kakalimutan na kita. Kapalit ng pagbabalik ng ngiti sa aking mata.
0
Mar 26, 2017
Mar 26, 2017 at 11:59 AM UTC
Snow
Oras
Gusto kong pahintuin ang oras Ngunit hindi ko alam kung paano magagawa. Hihiling ba ako sa nasa itaas? Muli ba akong maniniwala sa himala? Hindi ko kayang pahintuin ang lahat Kaya mahal, Sa oras na ito Pakinggan mo ako ng husto Kakalimutan ko munang maging makata Kapalit ng muling pagdadaop palad nating dalawa. Kakalimutan ko muna ang mga bolpen at papel Kapalit ng paghawak sa mukha **** mala anghel. Mahal pabigyan mo ako sa oras na ito. Kakalimutan ko muna kung paano tumula, Kapalit ng kaligayahan at saya kahit na may iba ka na. Mahal, kakalimutan ko lahat ng matalinghagang salita Kapalit ng ilan segundo muli kang makasama. Susulitin ko ang segundong ito Hihintaying muling umikot ang relo Tapos kakalimutan na kita. Kapalit ng pagbabalik ng ngiti sa aking mata.
Continue reading...
20
Paano nga ba sinusukat ang pag-ibig? Ito ba'y depende sa tagal o oras nay ginugol? O kaya'y sa dami ng regalong Natamo? Ibig sabihin ba'y di mo ako minahal kahit paano? Pinili kitang mahalin sa lahat ng nilalang Hindi naman Ito isang karangalan Kung titignan Ginusto kita kahit walang kasiguraduhan Ginusto kita kahit pagtingi'y saakin lamang Tama,oo sayo ito' ISA lamang Laro Isang pagkakataong ang puso mo'y malibang,makalayo Ako'y walang pangambang sumugod sa apoy Sunog na tutupok sa aking puso't pagkatao Lahat ng nangyari ay aking ginusto Ang mapalapit sayo sa bawat segundo Ang makilala ka sa anumang paraang alam ko Ang maging bahagi ng buhay kahit saglit lamang Ito Alam kong sa una, ikaw ay bukal na nagsabi Hindi ikaw yung pumapasok sa isang relasyon Na ako'y di dapat umasa sa iyong paglahok Na ang pagmamahal na aking hinandog ay maibabalik ng lubos Kahit paulit ulit sa isip ko'y sinasambit Na ako'y di masasaktan ni katiting Noong sinabi **** ako'y wag Munang mapalapit Ang puso ko'y tumigil ng paulit ulit Pinilit kong ngumiti Gaya ng pangako Na ang iyong sagot ay matatAnggap ng lubos Kahit pa ba ang luha ko'y dumadausgos Ang aking puso ay hinawi ng unos Gusto kita gusto kita bakit ba di mo makita Matulungan lamang kita ako na ay masaya Kundi man ako ang sayoy magpaligaya Kung alam kong ikaw ay masaya puso ko'y panatag na Bakit di mo ako pinayagan na sa iyoy umalalay Ako'y gamitim **** saklay na gagabay sayong paa Matulungan lang kita sukdulan na ang ligaya Ngayon lahat ay wala na ako mgayoy nagiisa
0
Jan 23, 2012
Jan 23, 2012 at 9:31 AM UTC
pong-panugao
AKO ANG MAY GUSTO
Paano nga ba sinusukat ang pag-ibig? Ito ba'y depende sa tagal o oras nay ginugol? O kaya'y sa dami ng regalong Natamo? Ibig sabihin ba'y di mo ako minahal kahit paano? Pinili kitang mahalin sa lahat ng nilalang Hindi naman Ito isang karangalan Kung titignan Ginusto kita kahit walang kasiguraduhan Ginusto kita kahit pagtingi'y saakin lamang Tama,oo sayo ito' ISA lamang Laro Isang pagkakataong ang puso mo'y malibang,makalayo Ako'y walang pangambang sumugod sa apoy Sunog na tutupok sa aking puso't pagkatao Lahat ng nangyari ay aking ginusto Ang mapalapit sayo sa bawat segundo Ang makilala ka sa anumang paraang alam ko Ang maging bahagi ng buhay kahit saglit lamang Ito Alam kong sa una, ikaw ay bukal na nagsabi Hindi ikaw yung pumapasok sa isang relasyon Na ako'y di dapat umasa sa iyong paglahok Na ang pagmamahal na aking hinandog ay maibabalik ng lubos Kahit paulit ulit sa isip ko'y sinasambit Na ako'y di masasaktan ni katiting Noong sinabi **** ako'y wag Munang mapalapit Ang puso ko'y tumigil ng paulit ulit Pinilit kong ngumiti Gaya ng pangako Na ang iyong sagot ay matatAnggap ng lubos Kahit pa ba ang luha ko'y dumadausgos Ang aking puso ay hinawi ng unos Gusto kita gusto kita bakit ba di mo makita Matulungan lamang kita ako na ay masaya Kundi man ako ang sayoy magpaligaya Kung alam kong ikaw ay masaya puso ko'y panatag na Bakit di mo ako pinayagan na sa iyoy umalalay Ako'y gamitim **** saklay na gagabay sayong paa Matulungan lang kita sukdulan na ang ligaya Ngayon lahat ay wala na ako mgayoy nagiisa
Continue reading...
36
Pagod... Pagod na ako Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Natatandaan mo pa ba? Kung paano tayo nagsimula Kung papaano ko hindi napigilan na ang puso’y sayo’y tumibok na lang bigla Naging tungkulin ko na ang mahalin ka Simula ng sambitin mo sa akin ang mga katagang mahal kita Ang mga ngiting umaabot sa ating mga mata Ang mabubulaklak na salitang nagpapakilig sakin sa tuwina Ang mga yakap na nagdudulot ng ginhawa Tila yata isang ala-ala na lamang na unti-unting nawawala Pagod na ako… Pagod na pagod na ako Gustong gusto kong sumuko Gusto kong burahin ka sa buhay ko Gustong gusto kong ibalik ang panahon na hindi pa kita nakikilala Pero anong magagawa ko? Baliw tong pusong to. Handa akong ipagpalit lahat bumalik lang ang dati Ang mga panahong ang halik at yakap mo ang gamot sa aking sakit Ang ngiti at tawa mo ang nagpapagaan sa bigat na nararamdaman Ang presensya mo lang sapat na upang maging dahilan Pero ngayon paulit-ulit na sumasampal sa akin ang katotohanan Pagod na ako kaya kailangan ko ng tigilan Ikaw parin ang mahal ko Ikaw at ikaw parin ang nasa isip ko Pero gustong sabihin sayo na hindi sapat… Hindi sapat ang meron tayo para tanggapin ko ang lahat Napagod ako noon pero pinilit kong lumaban Napagod tayo sa kung anong meron satin, pero isinalba ng ating pagmamahalan Pinilit kalimutan lahat ng sakit Ginawa ang lahat para hindi mawala ang ating kapit Pero lahat ng nararamdaman ko sumabog na tila isang bomba Sakit, hirap, bigat sa kalooban, lungkot, panghihinayang at pagod Pagod na kahit ilang beses **** hilingin na magpahinga Hinding hindi na kayang burahin na parang isang permanenteng tinta Pero hindi ko na talaga kaya ang aking dinadala Hindi ko na kayang pigilin ang pagbuhos ng aking mga luha Hindi ko na kayang humakbang pa at umabante Hindi ko na kayang hawakan ang iyong mga kamay at bumalik sa dati Nauubos na ang natitirang lakas Mga sugat sa puso ko ngayo’y nababakas Mahal ko pero masakit na.... Gusto ko pa pero nakakasawa na.... Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Mahal Ko… Patawad… pero dito na natatapos ang ating storya Pinangarap man nating maging hanggang kamatayan pero ngayo’y natapos na Dalawang salitang noo’y kilig ang dulot Ngayo’y isang matilos na patalim na saking puso’y gumabot Pinapalaya na kita… Pasensya at napagod ako sinta
0
Sep 12, 2019
Sep 12, 2019 at 7:44 AM UTC
griseo
Pagod
Pagod... Pagod na ako Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Natatandaan mo pa ba? Kung paano tayo nagsimula Kung papaano ko hindi napigilan na ang puso’y sayo’y tumibok na lang bigla Naging tungkulin ko na ang mahalin ka Simula ng sambitin mo sa akin ang mga katagang mahal kita Ang mga ngiting umaabot sa ating mga mata Ang mabubulaklak na salitang nagpapakilig sakin sa tuwina Ang mga yakap na nagdudulot ng ginhawa Tila yata isang ala-ala na lamang na unti-unting nawawala Pagod na ako… Pagod na pagod na ako Gustong gusto kong sumuko Gusto kong burahin ka sa buhay ko Gustong gusto kong ibalik ang panahon na hindi pa kita nakikilala Pero anong magagawa ko? Baliw tong pusong to. Handa akong ipagpalit lahat bumalik lang ang dati Ang mga panahong ang halik at yakap mo ang gamot sa aking sakit Ang ngiti at tawa mo ang nagpapagaan sa bigat na nararamdaman Ang presensya mo lang sapat na upang maging dahilan Pero ngayon paulit-ulit na sumasampal sa akin ang katotohanan Pagod na ako kaya kailangan ko ng tigilan Ikaw parin ang mahal ko Ikaw at ikaw parin ang nasa isip ko Pero gustong sabihin sayo na hindi sapat… Hindi sapat ang meron tayo para tanggapin ko ang lahat Napagod ako noon pero pinilit kong lumaban Napagod tayo sa kung anong meron satin, pero isinalba ng ating pagmamahalan Pinilit kalimutan lahat ng sakit Ginawa ang lahat para hindi mawala ang ating kapit Pero lahat ng nararamdaman ko sumabog na tila isang bomba Sakit, hirap, bigat sa kalooban, lungkot, panghihinayang at pagod Pagod na kahit ilang beses **** hilingin na magpahinga Hinding hindi na kayang burahin na parang isang permanenteng tinta Pero hindi ko na talaga kaya ang aking dinadala Hindi ko na kayang pigilin ang pagbuhos ng aking mga luha Hindi ko na kayang humakbang pa at umabante Hindi ko na kayang hawakan ang iyong mga kamay at bumalik sa dati Nauubos na ang natitirang lakas Mga sugat sa puso ko ngayo’y nababakas Mahal ko pero masakit na.... Gusto ko pa pero nakakasawa na.... Sa bawat Segundo na lumilipas Sa patuloy na pagtakbo ng oras Sa pagsilay ko sa mga dahong dahan dahang nanlalagas Isang salita ang ninanais kong sayo’y sana’y mailabas Mahal Ko… Patawad… pero dito na natatapos ang ating storya Pinangarap man nating maging hanggang kamatayan pero ngayo’y natapos na Dalawang salitang noo’y kilig ang dulot Ngayo’y isang matilos na patalim na saking puso’y gumabot Pinapalaya na kita… Pasensya at napagod ako sinta
Continue reading...
57
010717 (Para sa mga may gustong simulan at gustong tapusin. Para sa mga may kahapon at naniniwalang sisirit ang bukas. Para sa mga may pangamba pagkat pakiramdam mo'y kapos ang oras at tila ika'y may gapos ng kagabi o noong isang araw, noong isang taon. Para sayo, nang mahimbing ka sa gabing may pagsuko. Pipikit ka rin, hihimbing ka rin. Didilat ka, may bukas pa.) Narinig na ng bawat sulok ng kuwarto mo ang mga ibinubulong Ko sa iyo tuwing natutulog ka, habang yakap-yakap Kita, at nakabaon sa dibdib Ko ang mukha **** nasa malalim na pagkakahimbing. Narinig na ng mga unan mo ang mga Salitang binitiwan Ko noong inamin kong hinding-hindi Kita bibitiwan habang sinusuyod mo ang gabi nang mag-isa, na tila ba ito na ang huling gabing ikaw na lamang ang bida sa istorya. Narinig nila ang mga bulong Kong narito Ako at Ako pa rin ang kilala Mo noong unang beses Akong humimlay sayong mga bisig para punasan at saluhin ang mga butil ng mala-perlas **** mga luha, kumikinang at mahalaga   pagkat tangan nito ang taimtim **** mga panalangin -- mga panalanging hindi mo binitiwan at lubos **** pinagsindi ng kandila sa bawat gabi't alay ang tinig **** balisa't uhaw sa kasagutan. Maigting ding nagmamasid ang iyong orasan noong ipinangako Ko sayong inilaan Ko na ang bawat patak ng segundo sa pag-aalaga sa iyo, na hinding-hindi Akong magsasawang pag-ingatan ka, tumigil man sa pagpihit ang lahat ng orasan sa mundong ibabaw -- kitilin man ang bawat bateryang nagbibigay-buhay sa bawat saglit, sa bawat pintig ng oras na hindi mabilang. Higit sa lahat, narinig Ako ng mga pader ng kuwarto mo, noong unang gabing ginawa Kong umaga para masilayan mo ang lahat, noong una Kong sinabing mahal kita at kahapon, ngayon o bukas at magpakailanman -- ang mga parehong gabing paulit-ulit Kong sasabihin sayong higit ka sa kalawakan, na hindi Ako natutulog at ikaw at ikaw ang tanging tanawing tatanawin. At habang parating na muli ang umaga at gigising na ang lahat, ay sana manahimik ang kuwarto mo. Ngunit sa katahimikan nito'y sana'y mabuksan ang lihim ng mga narinig niyang mga sinabi Ko. Narinig na ng bawat sulok ng kuwarto mo ang mga Salitang laan lamang sayo at sa mga gabing ito at sa susunod pa'y haharanahin Kita ng parehas na himig at susuyuin ng parehas na timpla ng pag-ibig. At hindi Ako magbabago, mahimbing ka man ngayo'y asahan **** ang bukas mo'y kasama pa rin Ako. Matulog ka na, Anak. #010717 #SpokenWordsNiTatay
0
Mar 15, 2017
Mar 15, 2017 at 11:28 AM UTC
psalmiseta
Mahimbing na Pagsilang
010717 (Para sa mga may gustong simulan at gustong tapusin. Para sa mga may kahapon at naniniwalang sisirit ang bukas. Para sa mga may pangamba pagkat pakiramdam mo'y kapos ang oras at tila ika'y may gapos ng kagabi o noong isang araw, noong isang taon. Para sayo, nang mahimbing ka sa gabing may pagsuko. Pipikit ka rin, hihimbing ka rin. Didilat ka, may bukas pa.) Narinig na ng bawat sulok ng kuwarto mo ang mga ibinubulong Ko sa iyo tuwing natutulog ka, habang yakap-yakap Kita, at nakabaon sa dibdib Ko ang mukha **** nasa malalim na pagkakahimbing. Narinig na ng mga unan mo ang mga Salitang binitiwan Ko noong inamin kong hinding-hindi Kita bibitiwan habang sinusuyod mo ang gabi nang mag-isa, na tila ba ito na ang huling gabing ikaw na lamang ang bida sa istorya. Narinig nila ang mga bulong Kong narito Ako at Ako pa rin ang kilala Mo noong unang beses Akong humimlay sayong mga bisig para punasan at saluhin ang mga butil ng mala-perlas **** mga luha, kumikinang at mahalaga   pagkat tangan nito ang taimtim **** mga panalangin -- mga panalanging hindi mo binitiwan at lubos **** pinagsindi ng kandila sa bawat gabi't alay ang tinig **** balisa't uhaw sa kasagutan. Maigting ding nagmamasid ang iyong orasan noong ipinangako Ko sayong inilaan Ko na ang bawat patak ng segundo sa pag-aalaga sa iyo, na hinding-hindi Akong magsasawang pag-ingatan ka, tumigil man sa pagpihit ang lahat ng orasan sa mundong ibabaw -- kitilin man ang bawat bateryang nagbibigay-buhay sa bawat saglit, sa bawat pintig ng oras na hindi mabilang. Higit sa lahat, narinig Ako ng mga pader ng kuwarto mo, noong unang gabing ginawa Kong umaga para masilayan mo ang lahat, noong una Kong sinabing mahal kita at kahapon, ngayon o bukas at magpakailanman -- ang mga parehong gabing paulit-ulit Kong sasabihin sayong higit ka sa kalawakan, na hindi Ako natutulog at ikaw at ikaw ang tanging tanawing tatanawin. At habang parating na muli ang umaga at gigising na ang lahat, ay sana manahimik ang kuwarto mo. Ngunit sa katahimikan nito'y sana'y mabuksan ang lihim ng mga narinig niyang mga sinabi Ko. Narinig na ng bawat sulok ng kuwarto mo ang mga Salitang laan lamang sayo at sa mga gabing ito at sa susunod pa'y haharanahin Kita ng parehas na himig at susuyuin ng parehas na timpla ng pag-ibig. At hindi Ako magbabago, mahimbing ka man ngayo'y asahan **** ang bukas mo'y kasama pa rin Ako. Matulog ka na, Anak. #010717 #SpokenWordsNiTatay
Continue reading...
11
Kailan ba akong pwede magalit? Minsan tinitiis ko na lang talaga. Hindi ko alam kung anong maaring mangyari Pag nagtanim ako ng galit sa puso ko. Kailan ba akong pwede magalit? Kapag nasanay ka na nakangiti ako? Yun pala, sinisira mo na rin ako, Kailan ba akong pwedeng magalit? Kapag alam ko na, "bes, ikaw na lang talaga nakikita ko... I’ll always look up to you." Hanggang sa ikaw na rin ang magpapabagsak sa akin. Naniwala ako na totoo yung mga sinasabi mo sa akin. Naniwala ako pero kasalanan kong maniwala sa'yo. Paumahin kasi mali atang tao ang aking napuntahan. Kasalanan kong gusto ko matuto tungkol sa'yo kasi ayaw ng iba. Kasalanan ko na nagpakatotoo ako sa una pa lang. Kasalanan ko na tayo ay naging magkaibigan. Kasalanan kong makita kung gaano ka kabait sa akin kasi ginusto kitang makasama. Kailan ba akong pwedeng magalit? Kapag ako ba'y patay na? Kapag patay na ako, Kaya mo ba ako buhayin pa? “Oo”, o “baka”. Pero, ‘di mo na mabababalik Ang dating kaibigan **** gusto kang samahan... Kahit ilang segundo lamang o sandali. Oo, nirerespeto kita dahil dapat lang. Pero, ‘wag ka magsinungaling. Dahil ‘di mo alam na ika’y nananakit. Pinapatay mo na talaga ako, sakim. Kaibigan? Sino ka nga ba talaga? Ikaw ba talaga ay isa kong kilala? O baka nasa mundo akong wala akong halaga. Yung tipo na mas may halaga pa ang Bente-sinko na sentimo kaysa sa akin. Kaibigan nga ba? O napagtripan lang? Kailan ba akong pwedeng magalit? Nasanay ka na nga sa aking mga tawa’t ngiti... Minsan rin pala ay ‘di mo na kilala ang aking mga labi. Minsa’y parang totoo ang mga sinasabi. Pero sana naman ay binasa mo ang aking mga mata, At sana rin ay ika’y nakakakita. Sana mabasa mo ako gamit ang iyong puso, O,  hanap ng hanap, yun pala’y wala. Hays, huwag na at baka ako ay umasa pa. Bakit naman ako maghahanap ng mga bagay na wala na? Kasi magmumukha akong walang utak, Na hindi tinatanggap ang katotohanan. Hindi mo naman rin ako kayang ipapasok sa mundo mo, Nakapagtataka, ngunit napakagulo at napakakomplikado. May minamahal man akong kapatid mo, Minsan ay nadadamay sa sakit dahil sa’yo. Ang puso ko ay nasa bawat isa... Nasaan naman ang sa’yo? Wala ba? Oo, ang puso ko ay nag-aalab sa mga apoy, Ngunit nagmamahal kahit naususunog at nawawala na. Oo, galit na galit ako pero mahal pa rin kita, Kaibigan ko, ikaw nga ba ay isa? Kaibigan ko, kailan ko ba masasabi ang aking nadarama? Oo, ako’y minsan walang utak pero nagmamahal. Walang utak, bulag, pero may puso parin. Ayoko na masaktan, at ‘wag mo na ako papasukin... Sa mundo **** parang kathang-isip lamang. Oo, mga sinungaling at ako’y iyong pina-ikut-ikutin. Huwag mo na lang ako muling paniwalain At ‘wag na ring pagud-pagurin... Kaibigan, paumanhin, ika’y dapat respetuhin. Kailan ba akong pwedeng magalit?
0
Feb 28, 2018
Feb 28, 2018 at 5:06 AM UTC
giannah_fox
Kailan Ba Akong Pwede Magalit?
Kailan ba akong pwede magalit? Minsan tinitiis ko na lang talaga. Hindi ko alam kung anong maaring mangyari Pag nagtanim ako ng galit sa puso ko. Kailan ba akong pwede magalit? Kapag nasanay ka na nakangiti ako? Yun pala, sinisira mo na rin ako, Kailan ba akong pwedeng magalit? Kapag alam ko na, "bes, ikaw na lang talaga nakikita ko... I’ll always look up to you." Hanggang sa ikaw na rin ang magpapabagsak sa akin. Naniwala ako na totoo yung mga sinasabi mo sa akin. Naniwala ako pero kasalanan kong maniwala sa'yo. Paumahin kasi mali atang tao ang aking napuntahan. Kasalanan kong gusto ko matuto tungkol sa'yo kasi ayaw ng iba. Kasalanan ko na nagpakatotoo ako sa una pa lang. Kasalanan ko na tayo ay naging magkaibigan. Kasalanan kong makita kung gaano ka kabait sa akin kasi ginusto kitang makasama. Kailan ba akong pwedeng magalit? Kapag ako ba'y patay na? Kapag patay na ako, Kaya mo ba ako buhayin pa? “Oo”, o “baka”. Pero, ‘di mo na mabababalik Ang dating kaibigan **** gusto kang samahan... Kahit ilang segundo lamang o sandali. Oo, nirerespeto kita dahil dapat lang. Pero, ‘wag ka magsinungaling. Dahil ‘di mo alam na ika’y nananakit. Pinapatay mo na talaga ako, sakim. Kaibigan? Sino ka nga ba talaga? Ikaw ba talaga ay isa kong kilala? O baka nasa mundo akong wala akong halaga. Yung tipo na mas may halaga pa ang Bente-sinko na sentimo kaysa sa akin. Kaibigan nga ba? O napagtripan lang? Kailan ba akong pwedeng magalit? Nasanay ka na nga sa aking mga tawa’t ngiti... Minsan rin pala ay ‘di mo na kilala ang aking mga labi. Minsa’y parang totoo ang mga sinasabi. Pero sana naman ay binasa mo ang aking mga mata, At sana rin ay ika’y nakakakita. Sana mabasa mo ako gamit ang iyong puso, O,  hanap ng hanap, yun pala’y wala. Hays, huwag na at baka ako ay umasa pa. Bakit naman ako maghahanap ng mga bagay na wala na? Kasi magmumukha akong walang utak, Na hindi tinatanggap ang katotohanan. Hindi mo naman rin ako kayang ipapasok sa mundo mo, Nakapagtataka, ngunit napakagulo at napakakomplikado. May minamahal man akong kapatid mo, Minsan ay nadadamay sa sakit dahil sa’yo. Ang puso ko ay nasa bawat isa... Nasaan naman ang sa’yo? Wala ba? Oo, ang puso ko ay nag-aalab sa mga apoy, Ngunit nagmamahal kahit naususunog at nawawala na. Oo, galit na galit ako pero mahal pa rin kita, Kaibigan ko, ikaw nga ba ay isa? Kaibigan ko, kailan ko ba masasabi ang aking nadarama? Oo, ako’y minsan walang utak pero nagmamahal. Walang utak, bulag, pero may puso parin. Ayoko na masaktan, at ‘wag mo na ako papasukin... Sa mundo **** parang kathang-isip lamang. Oo, mga sinungaling at ako’y iyong pina-ikut-ikutin. Huwag mo na lang ako muling paniwalain At ‘wag na ring pagud-pagurin... Kaibigan, paumanhin, ika’y dapat respetuhin. Kailan ba akong pwedeng magalit?
Continue reading...
68
Sa bawat paggalaw ng mga kamay sa orasan Naitatala nito ang takdang oras. Ito ang mga kamay na sumusukat sa bawat Segundo, minuto at oras sa bawat araw na lumilipas. Ngayong araw na ito, tila sadyang nagmamadali ang yaring mga kamay na parang bang may hinahabol. Hindi naman sila mga paa Ngunit sila’y parang kumakaripas ng takbo Sa aking pagtingin sa mga mabibilis na kamay, nabagabag ako sa pagkaripas nilang ito. Na kung sila’y magkakabuhay lamang Ay aking itatanong, “’Hindi pa ba kayo napapagod?” Akala ko ba’y Bilog man o parisukat ang hugis ng orasan Ay ito’y patuloy na tatakbo? Tatakbo at tatakbo. Tatakbo lamang sa lugar na iniikutan nito at hindi lalayo. Iikot ng iikot. Tulad ng ating mundo na hindi naiisip na tumigil. Liban na lamang kung mayroong sadyang pipigil, kung sadyang naubusan ng batirya, kung nawalan ng dahilan para hindi pumalya. Ngunit sa isang saglit na pagpikit ng aking mga mata, 'Di ko nabatid kung isang panaginip o isang realidad na nga ba ang aking narating. Ang mga kamay na laging kumakaripas ng pagtakbo ay bigla na lamang huminto. Ang pagkumpas ng oras ay nabigo. Ang panahon natin ay naglaho.
0
Dec 2, 2016
Dec 2, 2016 at 12:44 PM UTC
claeciello
Sa ikalawa ng Disyembre
Sa bawat paggalaw ng mga kamay sa orasan Naitatala nito ang takdang oras. Ito ang mga kamay na sumusukat sa bawat Segundo, minuto at oras sa bawat araw na lumilipas. Ngayong araw na ito, tila sadyang nagmamadali ang yaring mga kamay na parang bang may hinahabol. Hindi naman sila mga paa Ngunit sila’y parang kumakaripas ng takbo Sa aking pagtingin sa mga mabibilis na kamay, nabagabag ako sa pagkaripas nilang ito. Na kung sila’y magkakabuhay lamang Ay aking itatanong, “’Hindi pa ba kayo napapagod?” Akala ko ba’y Bilog man o parisukat ang hugis ng orasan Ay ito’y patuloy na tatakbo? Tatakbo at tatakbo. Tatakbo lamang sa lugar na iniikutan nito at hindi lalayo. Iikot ng iikot. Tulad ng ating mundo na hindi naiisip na tumigil. Liban na lamang kung mayroong sadyang pipigil, kung sadyang naubusan ng batirya, kung nawalan ng dahilan para hindi pumalya. Ngunit sa isang saglit na pagpikit ng aking mga mata, 'Di ko nabatid kung isang panaginip o isang realidad na nga ba ang aking narating. Ang mga kamay na laging kumakaripas ng pagtakbo ay bigla na lamang huminto. Ang pagkumpas ng oras ay nabigo. Ang panahon natin ay naglaho.
Continue reading...
35
Kini kataw-anan kung giunsa nga gipasagdan ang mga butang, Kini nga bililhon nga kinabuhi; tam-is kaayo, halangdon kaayo, Giunsa mawala ang matag segundo, Bisan pa ang tanan nga adunay gyud kanato mao ang oras. Unya unsa man kung kalit nga nawala kini? Unsa man kung mohunong ang pagsubang sa adlaw? Komosta kung nahurot na ang imong oras? Mahulog ba ang usa ka luha gikan sa hingpit nga mga mata? Lisud kini nga hatagan kahusay, Sa tanan nga mga pagbati nga gibabagan namon, Pagsulay ra sa paghunahuna sa uban pa, Padayon nga nagtan-aw sa orasan. Nakakatawa kung giunsa nga gipasagdan ang mga butang, Kini nga bililhon nga kinabuhi, pamilya ug mga higala, Bisan kung makita mo sila adlaw-adlaw, Unsa ang mahinabo sa pag-abut naton sa katapusan? Talagsaon ang mga tawo nga nahimamat, Ug kung unsa ang ilang reaksyon sa balita, Ang uban nangalagiw, bisan ang uban magpabilin, Ang uban magsaulog, o makuha ang mga blues. Apan ang matag usa magbag-o sa imong kinabuhi, Ug ang labing kaayo magpabilin sa imong tapad, Hatagan ka mga gakos, magpadayon nga okupado ka, Kana ang mga tinuod. Nakakatawa kung giunsa nga gipasagdan ang mga butang, Kini nga bililhon nga kinabuhi, dili sigurado, Sa yano, kini ang damgo sa matag usa, Aron adunay usa ka butang nga luwas ug luwas. Aron mahimamat ang Usa, mabuang ang gugma, Minyo ug magsugod usa ka pamilya, Tingali dili kini ingon ka daghan, Apan kana nga damgo hinungdanon kanako. Kini usa ka damgo nga kanunay nakong gitinguha, Usa nga nahadlok ako nga tingali dili makakita kahayag, Kay wala kini gisaad sa bisan kinsa sa aton, Bisan, alang kanako, husto ang pamati niini. Dili ako sigurado kung unsa na kadugay ako nga nahabilin dinhi sa yuta, Ug kung kini ang katapusan nga higayon nga akong nakuha, Gusto nakong ibilin kini nga timaan, Aron dili ka makalimtan tanan. Kung unsa ang kahulugan sa matag usa kanako, Dili gyud ko makalusot, Kung dili tungod sa kalainan nga nahimo, Sa matag usa sa inyo. Nakakatawa kung giunsa nga gipasagdan ang mga butang, Kini bililhon nga kinabuhi, matam-is kaayo, Halangdon kaayo, Giunsa mawala ang matag segundo, Bisan pa ang tanan nga adunay gyud kanato mao ang oras. Palihug ayaw kalimti ang regalo nga gihatag kanimo, Ang abilidad sa pagkatawa, higugmaon ug mabuhi, Ayaw buhii ang gihigugma nimo, Ipakita sa ila ang tanan nga gugma nga mahimo nimong mahatag. Hinumdomi ako sa umaabot nga mga tuig, Sa diha nga napildi ako sa away ug kinahanglan moadto, Daghang salamat sa mga butang nga imong nahimo, Apan ang oras, nagdumili kini aron mahinay. Kini kataw-anan, kung giunsa ang pagkuha sa mga butang alang sa gihatag, Kini nga bililhon nga kinabuhi, ang mga butang nga imong nakita, Giunsa ang yano nga pagpanaw sa matag segundo, Ug oras; ang oras nawala na alang kanako.
0
Feb 23, 2021
Feb 23, 2021 at 9:29 PM UTC
racheal-rodriguez
Stop Taking Your Friends For Granted
Kini kataw-anan kung giunsa nga gipasagdan ang mga butang, Kini nga bililhon nga kinabuhi; tam-is kaayo, halangdon kaayo, Giunsa mawala ang matag segundo, Bisan pa ang tanan nga adunay gyud kanato mao ang oras. Unya unsa man kung kalit nga nawala kini? Unsa man kung mohunong ang pagsubang sa adlaw? Komosta kung nahurot na ang imong oras? Mahulog ba ang usa ka luha gikan sa hingpit nga mga mata? Lisud kini nga hatagan kahusay, Sa tanan nga mga pagbati nga gibabagan namon, Pagsulay ra sa paghunahuna sa uban pa, Padayon nga nagtan-aw sa orasan. Nakakatawa kung giunsa nga gipasagdan ang mga butang, Kini nga bililhon nga kinabuhi, pamilya ug mga higala, Bisan kung makita mo sila adlaw-adlaw, Unsa ang mahinabo sa pag-abut naton sa katapusan? Talagsaon ang mga tawo nga nahimamat, Ug kung unsa ang ilang reaksyon sa balita, Ang uban nangalagiw, bisan ang uban magpabilin, Ang uban magsaulog, o makuha ang mga blues. Apan ang matag usa magbag-o sa imong kinabuhi, Ug ang labing kaayo magpabilin sa imong tapad, Hatagan ka mga gakos, magpadayon nga okupado ka, Kana ang mga tinuod. Nakakatawa kung giunsa nga gipasagdan ang mga butang, Kini nga bililhon nga kinabuhi, dili sigurado, Sa yano, kini ang damgo sa matag usa, Aron adunay usa ka butang nga luwas ug luwas. Aron mahimamat ang Usa, mabuang ang gugma, Minyo ug magsugod usa ka pamilya, Tingali dili kini ingon ka daghan, Apan kana nga damgo hinungdanon kanako. Kini usa ka damgo nga kanunay nakong gitinguha, Usa nga nahadlok ako nga tingali dili makakita kahayag, Kay wala kini gisaad sa bisan kinsa sa aton, Bisan, alang kanako, husto ang pamati niini. Dili ako sigurado kung unsa na kadugay ako nga nahabilin dinhi sa yuta, Ug kung kini ang katapusan nga higayon nga akong nakuha, Gusto nakong ibilin kini nga timaan, Aron dili ka makalimtan tanan. Kung unsa ang kahulugan sa matag usa kanako, Dili gyud ko makalusot, Kung dili tungod sa kalainan nga nahimo, Sa matag usa sa inyo. Nakakatawa kung giunsa nga gipasagdan ang mga butang, Kini bililhon nga kinabuhi, matam-is kaayo, Halangdon kaayo, Giunsa mawala ang matag segundo, Bisan pa ang tanan nga adunay gyud kanato mao ang oras. Palihug ayaw kalimti ang regalo nga gihatag kanimo, Ang abilidad sa pagkatawa, higugmaon ug mabuhi, Ayaw buhii ang gihigugma nimo, Ipakita sa ila ang tanan nga gugma nga mahimo nimong mahatag. Hinumdomi ako sa umaabot nga mga tuig, Sa diha nga napildi ako sa away ug kinahanglan moadto, Daghang salamat sa mga butang nga imong nahimo, Apan ang oras, nagdumili kini aron mahinay. Kini kataw-anan, kung giunsa ang pagkuha sa mga butang alang sa gihatag, Kini nga bililhon nga kinabuhi, ang mga butang nga imong nakita, Giunsa ang yano nga pagpanaw sa matag segundo, Ug oras; ang oras nawala na alang kanako.
Continue reading...
60
Dapat mahigitan ang bilis ng segundo Matarok ang hangganan ng langit Upang matalos sa dapithapon ang pagkukulang Sa susunod na pagsikat ng araw ay matiyak ang kapalaran Itatwa ang pagkabuhay sa mundo Ang awra ay nagpaalam sa hilagyo Sawimpalad sa kinabukasan Ang natitirang mga yapak ay hindi na nakagambala sa pagtulog Magparaya, hayaan ang Amihan bumitbit ng kalahating puso na sabik sa pagmamahal na di kayang ibigay ng dalaga Mayroong kislap ng liwanag, agiw sa sulok- nag-iisa Yakapin ang talim ng punyal Kay sarap masaktan, sa peligro humantong kaysa malayang namumuhay Ano ang kahalagahan ng buhay Ang obalo na hubog ay binabaybay Pakawalan ang ibon na nasa hawla Huwag na umasa na babalik pa Kalapati ay lumipad papunta sa lugar ng kapanganakan ng agaw-liwanag
0
Dec 26, 2018
Dec 26, 2018 at 2:25 AM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #29
Dapat mahigitan ang bilis ng segundo Matarok ang hangganan ng langit Upang matalos sa dapithapon ang pagkukulang Sa susunod na pagsikat ng araw ay matiyak ang kapalaran Itatwa ang pagkabuhay sa mundo Ang awra ay nagpaalam sa hilagyo Sawimpalad sa kinabukasan Ang natitirang mga yapak ay hindi na nakagambala sa pagtulog Magparaya, hayaan ang Amihan bumitbit ng kalahating puso na sabik sa pagmamahal na di kayang ibigay ng dalaga Mayroong kislap ng liwanag, agiw sa sulok- nag-iisa Yakapin ang talim ng punyal Kay sarap masaktan, sa peligro humantong kaysa malayang namumuhay Ano ang kahalagahan ng buhay Ang obalo na hubog ay binabaybay Pakawalan ang ibon na nasa hawla Huwag na umasa na babalik pa Kalapati ay lumipad papunta sa lugar ng kapanganakan ng agaw-liwanag
Continue reading...
20
Value. Madalas lesson sa math at related sa piso Pero minsan pwede rin naman nating  iugnay sa tao Parang ako. Matagal - tagal ko na ring hinahanap yung halaga ko sa mundo Ipinanganak ba ako para maging sino at ano? Sa paglaki ko, dun ko natuklasan Na ang halaga ng tao nakabatay sa sitwasyon Yun bang kapag kailangan ka lang nila Saka ibibigay yung hinihingi **** atensyon. Yun bang kapag MAHALAGA KA LANG saka ka kukulitin Yung kapag kailangan lang ng tulong mo saka nila hihingin Kaya madalas tuloy napapaisip ako Ni minsan kaya naging mahalaga ako? O nagkaroon man lang kaya ng halaga ang isang tulad ko Dyan sa puso mo? Alam kong wala ako sa lugar para itanong ang mga  bagay to Kase una sa lahat, magkaibigan lang naman tayo Pero pagod na akong itago yung nararamdaman ko Pagod na akong Magsinungaling At magsabi ng di naman totoo pagod na akong lokohin ng paulit-ulit yung sarili ko Pagod na pagod na ako. Kaya sa mga sandaling ito Sasabihin ko na ang lahat Lahat ng nasa puso ko At sana kahit saglit pakinggan mo naman ako. Sana lahat ng sasabihin ko Tumatak dyan sa isip mo At maging mahalaga Yun bang paulit-ulit **** maaalala Parang lyrics ng paborito **** kanta Na maingat **** tinandaan at kinabisa Para lang wag **** makalimutan O makaligtaan. Sana ganun din ako, maging mahalaga Kahit  ilang minuto, ilang segundo Ilang oras Kahit saglit lang, gusto kong maging mahalaga Katulad nung paborito **** sapatos at damit Na kahit luma na iniingatan **** pilit Kase nga mahalaga at ayaw **** mawala Gusto kong maging Importante Pero parang malabo at imposible naman yung mangyari Kase kahit magkaroon man ako ng halaga Yung puso mo naman, hawak na ng iba Kaya heto ako,nilalabas ang nadarama Sa pamamagitan ng mga tula At sisiguraduhin Kong Hindi ito ang magiging una at huli Kong katha Na tungkol sayo Dahil habang nabubuhay ako Lahat ng tula at akda na gagasin ko, Exclusive lang para sayo.
0
Dec 27, 2017
Dec 27, 2017 at 5:50 AM UTC
ChameleonInk
Worth
Value. Madalas lesson sa math at related sa piso Pero minsan pwede rin naman nating  iugnay sa tao Parang ako. Matagal - tagal ko na ring hinahanap yung halaga ko sa mundo Ipinanganak ba ako para maging sino at ano? Sa paglaki ko, dun ko natuklasan Na ang halaga ng tao nakabatay sa sitwasyon Yun bang kapag kailangan ka lang nila Saka ibibigay yung hinihingi **** atensyon. Yun bang kapag MAHALAGA KA LANG saka ka kukulitin Yung kapag kailangan lang ng tulong mo saka nila hihingin Kaya madalas tuloy napapaisip ako Ni minsan kaya naging mahalaga ako? O nagkaroon man lang kaya ng halaga ang isang tulad ko Dyan sa puso mo? Alam kong wala ako sa lugar para itanong ang mga  bagay to Kase una sa lahat, magkaibigan lang naman tayo Pero pagod na akong itago yung nararamdaman ko Pagod na akong Magsinungaling At magsabi ng di naman totoo pagod na akong lokohin ng paulit-ulit yung sarili ko Pagod na pagod na ako. Kaya sa mga sandaling ito Sasabihin ko na ang lahat Lahat ng nasa puso ko At sana kahit saglit pakinggan mo naman ako. Sana lahat ng sasabihin ko Tumatak dyan sa isip mo At maging mahalaga Yun bang paulit-ulit **** maaalala Parang lyrics ng paborito **** kanta Na maingat **** tinandaan at kinabisa Para lang wag **** makalimutan O makaligtaan. Sana ganun din ako, maging mahalaga Kahit  ilang minuto, ilang segundo Ilang oras Kahit saglit lang, gusto kong maging mahalaga Katulad nung paborito **** sapatos at damit Na kahit luma na iniingatan **** pilit Kase nga mahalaga at ayaw **** mawala Gusto kong maging Importante Pero parang malabo at imposible naman yung mangyari Kase kahit magkaroon man ako ng halaga Yung puso mo naman, hawak na ng iba Kaya heto ako,nilalabas ang nadarama Sa pamamagitan ng mga tula At sisiguraduhin Kong Hindi ito ang magiging una at huli Kong katha Na tungkol sayo Dahil habang nabubuhay ako Lahat ng tula at akda na gagasin ko, Exclusive lang para sayo.
Continue reading...
58
Sa unang limang segundo, berde. Sabi mo mahal mo. Sige, andar. Sa susunod na dalawang segundo, dilaw. Magmabagal ka muna. Pagisipan mo kung tutuloy ka pa. Sa huling segundo, pula. Tigil na. Wala na. Maghintay ka nalang. Magiging berde rin ulit yan. Wag ka na mag-beating-the-red-light. Pagbabayarin ka pa ng pulis at sasabihin sa'yong, "Nakita mo namang dilaw na yung ilaw, 'di ba? Ba't tumuloy ka pa?" At ikaw naman 'tong nagbubulag bulagang sasabihing, "Akala ko po aabot pa ako." Akala mo lang. Akala mo kakayanin mo pa siyang habulin pero hindi na pala. Akala mo maaabutan mo pa siya pero nakalayo na siya. Akala mo. Akala mo lang. Pero mali ang iyong akala. Sana. Sana pala huminto ka na. Sana pala hindi mo na hinabol. Sana pala noong una palang, inalam mo na. Sana inalam mo na, na di ka na niya mahal. Kaya nung naging berde na yung ilaw, umandar na siya. Pero nung umapak ka na sa gas upang habulin siya, naging dilaw na yung ilaw. Sana doon palang, tumigil ka na. Sana doon palang, nagdahan-dahan ka na. Pula na 'yung ilaw. Tigil na. 'Wag mo nang pilitin pang habulin siya. Pero ito ang sinasabi ko sa'yo, Sa pagkakataong ito'y maging berde na muli, Wag **** hintaying maging pula ulit ito. Ang mga busina ng kotse sa iyong likod ang nagsasabi sayo, "Umandar ka na. Berde na ang ilaw. Ano pa ba ang ginagawa mo?" Umapak ka sa gas, hindi para sa kanya. Pero para sa sarili mo.
0
Oct 6, 2015
Oct 6, 2015 at 12:50 AM UTC
heyitspoti
Ang Stoplight Sa May Intersection
Sa unang limang segundo, berde. Sabi mo mahal mo. Sige, andar. Sa susunod na dalawang segundo, dilaw. Magmabagal ka muna. Pagisipan mo kung tutuloy ka pa. Sa huling segundo, pula. Tigil na. Wala na. Maghintay ka nalang. Magiging berde rin ulit yan. Wag ka na mag-beating-the-red-light. Pagbabayarin ka pa ng pulis at sasabihin sa'yong, "Nakita mo namang dilaw na yung ilaw, 'di ba? Ba't tumuloy ka pa?" At ikaw naman 'tong nagbubulag bulagang sasabihing, "Akala ko po aabot pa ako." Akala mo lang. Akala mo kakayanin mo pa siyang habulin pero hindi na pala. Akala mo maaabutan mo pa siya pero nakalayo na siya. Akala mo. Akala mo lang. Pero mali ang iyong akala. Sana. Sana pala huminto ka na. Sana pala hindi mo na hinabol. Sana pala noong una palang, inalam mo na. Sana inalam mo na, na di ka na niya mahal. Kaya nung naging berde na yung ilaw, umandar na siya. Pero nung umapak ka na sa gas upang habulin siya, naging dilaw na yung ilaw. Sana doon palang, tumigil ka na. Sana doon palang, nagdahan-dahan ka na. Pula na 'yung ilaw. Tigil na. 'Wag mo nang pilitin pang habulin siya. Pero ito ang sinasabi ko sa'yo, Sa pagkakataong ito'y maging berde na muli, Wag **** hintaying maging pula ulit ito. Ang mga busina ng kotse sa iyong likod ang nagsasabi sayo, "Umandar ka na. Berde na ang ilaw. Ano pa ba ang ginagawa mo?" Umapak ka sa gas, hindi para sa kanya. Pero para sa sarili mo.
Continue reading...
38
Ano nga ba ang layunin ng oras? Mas matimbang ba ito sa mga makikinang na alahas? O mas mapula pa sa pag usbong ng mga sariwang rosas Ito ba talaga ay nagbibigay lakas? Hindi sapat ang pagluha upang makabawas Para saluhin ang mga masasakit na hampas At sa mga sugat na walang lunas Na nag iiwan ng mga malulungkot na bakas Kung saan lumaban at nakipagsapalaran ka naman ng patas Ngunit pakiramdam mo sa bandang huli ay ikaw pa din ang olats Dahil ba biglang bumida ang mga mapalinlang na ahas? Na pumupulupot sa leeg na parang isang kwintas At pumipigil sa mga kasinungalingang pwedeng ibigkas At inaakalang wala ng pag-asa upang makaligtas Kulang pa ba ang kinaing bigas? Harapin ang mga ito ng walang kaba at di pag iwas O kaya naman gawing posas para masiguradong walang takas Sa mga bagay na iniingatan magkaroon ng maliliit na gasgas Hirap tuloy matukoy kung ito ba ay pagkakataong maging swerte o malas Pwedeng maghintay, wag ka nga lang masobrahan at baka di mamalayan na lumampas Ang bawat segundo ay hindi tulad ng pera na basta lang winawaldas Hinay-hinay lang dahil hindi na maibabalik ang bawat minuto na lumipas Ang maganda dito ay wala itong sinusunod na anumang batas Dahil ang oras ay isang pinakamumunting regalo na walang hinihinging katumbas Na pwedeng i-alay sayo ng isang taong nagmamahal ng wagas
0
Nov 10, 2016
Nov 10, 2016 at 6:52 AM UTC
kahel
Oras
Ano nga ba ang layunin ng oras? Mas matimbang ba ito sa mga makikinang na alahas? O mas mapula pa sa pag usbong ng mga sariwang rosas Ito ba talaga ay nagbibigay lakas? Hindi sapat ang pagluha upang makabawas Para saluhin ang mga masasakit na hampas At sa mga sugat na walang lunas Na nag iiwan ng mga malulungkot na bakas Kung saan lumaban at nakipagsapalaran ka naman ng patas Ngunit pakiramdam mo sa bandang huli ay ikaw pa din ang olats Dahil ba biglang bumida ang mga mapalinlang na ahas? Na pumupulupot sa leeg na parang isang kwintas At pumipigil sa mga kasinungalingang pwedeng ibigkas At inaakalang wala ng pag-asa upang makaligtas Kulang pa ba ang kinaing bigas? Harapin ang mga ito ng walang kaba at di pag iwas O kaya naman gawing posas para masiguradong walang takas Sa mga bagay na iniingatan magkaroon ng maliliit na gasgas Hirap tuloy matukoy kung ito ba ay pagkakataong maging swerte o malas Pwedeng maghintay, wag ka nga lang masobrahan at baka di mamalayan na lumampas Ang bawat segundo ay hindi tulad ng pera na basta lang winawaldas Hinay-hinay lang dahil hindi na maibabalik ang bawat minuto na lumipas Ang maganda dito ay wala itong sinusunod na anumang batas Dahil ang oras ay isang pinakamumunting regalo na walang hinihinging katumbas Na pwedeng i-alay sayo ng isang taong nagmamahal ng wagas
Continue reading...
25
Binabati ako ng umaga ng mga imaheng tila sayo lamang, Hinehene ako ng gabi ng himig **** matamis lang. Sa bawat oras sa bawat minuto ikay nasa isip ko Marinig mo kaya ang harana ko sa kabila ng gulo? Ikaw ang salamin sa mata kong malabo Ikaw ang hanging sa buhay ko'y bumubuo Ngunit sa kabila ng lahat wala ka paring kibo Ano pa ba ang gagawin upang tayoy mabuo Hawak ang mikropono akoy aawit Para lang ang damdamin ko sayoy sumabit Hawak ang gitara akoy kakanta Iiyak ako para sa akin ikay mapunta Ang sining ng araw ay tila yelo kung ikumpara sa yakap mo Ang sanang pakiramdam na gusto kong matamo Ang init at lambing ng ating pagmamahalan Yun lang ang aking tanging kailangan Ngunit ano itong pader sa pagitan natin? Anong sigaw pa kaya ang aking gagawin? Oh irog ko alam kong hindi ka manhid! Sumigaw ka lang! ang pagmamahal koy ihahatid! Katahimikan, katahimikan, katahimikan lamang Segundo minuto oras, bilang, bilang bilang Katahimikan katahimikan katahimikan nanaman "Ako ba'y nagkamali at siyay nasaktan" Tinawag ko ang kanyang ngalan "O irog O aking irog" Katahimikan katahimikan sa tenga koy bumugbog Sinigaw ko ang kanyang ngalan lalamunan ay nagdudugo O irog O irog ko! isang saglit may bumungo. O mahal ko bakit ngayon lang kita narinig O mahal ko ako ngayon ay masaya at nanginginig O irog ko maghintay ka lamang, ang pader ay sirain Tatlo dalawa isa, tila nawala ang hangin O irog ko kay tagal kong hinintay ang araw na ito O mahal ko akoy nagsise sa ating hindi pagtanto O irog ko ang matamis na yakap na hanap ko O mahal ko ako narin ay tanging sayo
0
Jan 25, 2019
Jan 25, 2019 at 10:01 AM UTC
HeXDee
Irog
Binabati ako ng umaga ng mga imaheng tila sayo lamang, Hinehene ako ng gabi ng himig **** matamis lang. Sa bawat oras sa bawat minuto ikay nasa isip ko Marinig mo kaya ang harana ko sa kabila ng gulo? Ikaw ang salamin sa mata kong malabo Ikaw ang hanging sa buhay ko'y bumubuo Ngunit sa kabila ng lahat wala ka paring kibo Ano pa ba ang gagawin upang tayoy mabuo Hawak ang mikropono akoy aawit Para lang ang damdamin ko sayoy sumabit Hawak ang gitara akoy kakanta Iiyak ako para sa akin ikay mapunta Ang sining ng araw ay tila yelo kung ikumpara sa yakap mo Ang sanang pakiramdam na gusto kong matamo Ang init at lambing ng ating pagmamahalan Yun lang ang aking tanging kailangan Ngunit ano itong pader sa pagitan natin? Anong sigaw pa kaya ang aking gagawin? Oh irog ko alam kong hindi ka manhid! Sumigaw ka lang! ang pagmamahal koy ihahatid! Katahimikan, katahimikan, katahimikan lamang Segundo minuto oras, bilang, bilang bilang Katahimikan katahimikan katahimikan nanaman "Ako ba'y nagkamali at siyay nasaktan" Tinawag ko ang kanyang ngalan "O irog O aking irog" Katahimikan katahimikan sa tenga koy bumugbog Sinigaw ko ang kanyang ngalan lalamunan ay nagdudugo O irog O irog ko! isang saglit may bumungo. O mahal ko bakit ngayon lang kita narinig O mahal ko ako ngayon ay masaya at nanginginig O irog ko maghintay ka lamang, ang pader ay sirain Tatlo dalawa isa, tila nawala ang hangin O irog ko kay tagal kong hinintay ang araw na ito O mahal ko akoy nagsise sa ating hindi pagtanto O irog ko ang matamis na yakap na hanap ko O mahal ko ako narin ay tanging sayo
Continue reading...
36
#073115 Ang pagpara'y naging daan Hindi alintana ang trapik Kumukutitap ang asul Patungong berde ng panimula. Di naglao'y nagbadya ang motorsiklong itim Medyo napasilip, kahit saglit Biglang nautal ang pag-iisip Baka sakaling ikaw ang kumakarera nito. Pinagmamasdan ko ang mga kamay ko Baka ang bukas ay maging ngayon, Yan ang isip ko. Panandalian akong napatingin Medyo kumakapit sa bakal, Ibababa ko ang mga kamay Sabay paulit-ulit lang, Pagkat nakakangalay. Kaya pala ang bagal nang takbo mo Lumagpas ka nang diretso pati ang paningin Hindi ka man lang lumingon Hindi ka man lang napatingin Kahit distansya nati'y Segundo lang ang milya Ganoon tumibok ang oras. Napapikit ako Nagulat pagkat tama ang akala Hindi nais na ganoon ang pagkikita Akala ko kasi'y lumisan ka na Akala ko kasi'y sa susunod pa ang balik Pero haharurot sa kalsada, Naghahari-harian sa eksena. Hindi ako galit sa tadhana Na naglalapit sa atin sa isa't isa Hindi ko na nga hinihiling na ikaw na Iniwan ko na ang alinlangan sa kalsada. Napakapit ako sa bilis ng takbo Ang pusong walang tibok, Walang mintis kung sinusubok Nangangalay ang pagtitiis Ang hirap pala ng posisyon ko, Tinatalikuran, dinaraanan lang Nilalagpasan lang, Nauusukan, nasasaktan Ayoko na lang sa backride. "Para na, Kuya."
0
Jul 31, 2015
Jul 31, 2015 at 6:59 AM UTC
psalmiseta
Backride
#073115 Ang pagpara'y naging daan Hindi alintana ang trapik Kumukutitap ang asul Patungong berde ng panimula. Di naglao'y nagbadya ang motorsiklong itim Medyo napasilip, kahit saglit Biglang nautal ang pag-iisip Baka sakaling ikaw ang kumakarera nito. Pinagmamasdan ko ang mga kamay ko Baka ang bukas ay maging ngayon, Yan ang isip ko. Panandalian akong napatingin Medyo kumakapit sa bakal, Ibababa ko ang mga kamay Sabay paulit-ulit lang, Pagkat nakakangalay. Kaya pala ang bagal nang takbo mo Lumagpas ka nang diretso pati ang paningin Hindi ka man lang lumingon Hindi ka man lang napatingin Kahit distansya nati'y Segundo lang ang milya Ganoon tumibok ang oras. Napapikit ako Nagulat pagkat tama ang akala Hindi nais na ganoon ang pagkikita Akala ko kasi'y lumisan ka na Akala ko kasi'y sa susunod pa ang balik Pero haharurot sa kalsada, Naghahari-harian sa eksena. Hindi ako galit sa tadhana Na naglalapit sa atin sa isa't isa Hindi ko na nga hinihiling na ikaw na Iniwan ko na ang alinlangan sa kalsada. Napakapit ako sa bilis ng takbo Ang pusong walang tibok, Walang mintis kung sinusubok Nangangalay ang pagtitiis Ang hirap pala ng posisyon ko, Tinatalikuran, dinaraanan lang Nilalagpasan lang, Nauusukan, nasasaktan Ayoko na lang sa backride. "Para na, Kuya."
Continue reading...
45
0118 Hindi Ka lumipas — Naalala ko noong nakaraang taon Ilang araw buhat sa ngayong pagbibilang ko Bago pa sumulyap ang mga pampakulay sa kalangitan Para magtagisan sa pagbungad sa paunang ngayon. Hindi Ka lumipas — Halos itim na lamang ang kulay sa kalangitan Na para bang ang pag-asa ay kinitil na ng sanlibutan Na para bang ito’y nobelang pawang paghihintay na lamang At nang subukang gapangin ng putik ang pangarap ngunit hindi — Hindi Ka pa rin lumipas At muli **** binigkas na Ikaw ang dahilan ng lahat Na ang lahat ay walang kabuluhan Kung ang Ikaw ay ibabaon sa limot at tatalikuran. Hindi Ka lumipas — Gaya ng mga butil ng luha sa aking mga mata Na ang pagsusumamo ay tila araw-araw na pag-aakyat ng ligaw Sayo Na maging ang umaga ay tila Simbang Gabi. Hindi Ka lumipas — Nang dungisan ng mundo ang mensaheng laan Mo Ngunit sabi Mo’y tapos na ang lahat Malambot pa sa bulak ang sumalo sa bawat pagkabagsak Walang katulad ang Iyong mga yakap, At heto ako — mas natutong sumandal sa nag-iisang Ikaw. ——— Hindi Ka lumipas — Ilang beses **** hinayaang masaksihan ko ang pagsagwan nila sa agos Ang paglipad sa ere na tanging Ikaw lamang  ang sumalo Na para bang ito na ang huling mga katagang bibitiwan ko — Ayoko na Pero hindi — Pagkat nagkakamali ang dilim sa paghasik ng kanyang sarili Pagkat ang Liwanag ay panghabambuhay At hindi tayo kakapusin sa oras At hindi ito isang “sandali lang.” Hindi Ka lumipas — At ayokong palipasin ang kahit isang pintig ng sinasabi nilang “sandali lang naman” Pagkat sa oras na ito’y hindi Ka lilipas — At tanging ang pangalan Mo ang mangingibabaw Sa susunod pang hihiranging mga araw Kahit pa sabihin nilang nagbago na ang lahat. Hindi Ka lilipas — Kahit pa tabunan ng pangungutya ang Iyong kasulatan, Tanging Ikaw ang magiging bukambibig. Kahit pa hindi makakita ang mga bulag Ay ipagdidiinan pa ring Ikaw ang magbubukas ng bawat paningin At walang dilim na kayang sakupin ang Bayan Mo, Ama. Hindi Ka lilipas — At sa bawat pagtaas ng Bandila Ay Ikaw ang mananatiling may tiyak na katuturan Na ang mensahe Mo’y ipangangalandakan Saanmang dako at sulok ng mga Islang hinati ngunit Iyong ipinag-isa. Hindi Ka lilipas — Tulad ng mga ulap tuwing ang ulan ay titila Tulad ng tubig tuwing huhupa ang baha Tulad ng ilaw at init ng kandilang inapula. Hindi Ka lumilipas — Gaya noon, hanggang sa huling hampas ng segundo sa huling pagyukod ng araw. Maghari Ka — Hanggang sa huling pagkurap na kasama Ka.
0
Jan 6, 2018
Jan 6, 2018 at 6:39 AM UTC
psalmiseta
Hindi Ka Lumipas
0118 Hindi Ka lumipas — Naalala ko noong nakaraang taon Ilang araw buhat sa ngayong pagbibilang ko Bago pa sumulyap ang mga pampakulay sa kalangitan Para magtagisan sa pagbungad sa paunang ngayon. Hindi Ka lumipas — Halos itim na lamang ang kulay sa kalangitan Na para bang ang pag-asa ay kinitil na ng sanlibutan Na para bang ito’y nobelang pawang paghihintay na lamang At nang subukang gapangin ng putik ang pangarap ngunit hindi — Hindi Ka pa rin lumipas At muli **** binigkas na Ikaw ang dahilan ng lahat Na ang lahat ay walang kabuluhan Kung ang Ikaw ay ibabaon sa limot at tatalikuran. Hindi Ka lumipas — Gaya ng mga butil ng luha sa aking mga mata Na ang pagsusumamo ay tila araw-araw na pag-aakyat ng ligaw Sayo Na maging ang umaga ay tila Simbang Gabi. Hindi Ka lumipas — Nang dungisan ng mundo ang mensaheng laan Mo Ngunit sabi Mo’y tapos na ang lahat Malambot pa sa bulak ang sumalo sa bawat pagkabagsak Walang katulad ang Iyong mga yakap, At heto ako — mas natutong sumandal sa nag-iisang Ikaw. ——— Hindi Ka lumipas — Ilang beses **** hinayaang masaksihan ko ang pagsagwan nila sa agos Ang paglipad sa ere na tanging Ikaw lamang  ang sumalo Na para bang ito na ang huling mga katagang bibitiwan ko — Ayoko na Pero hindi — Pagkat nagkakamali ang dilim sa paghasik ng kanyang sarili Pagkat ang Liwanag ay panghabambuhay At hindi tayo kakapusin sa oras At hindi ito isang “sandali lang.” Hindi Ka lumipas — At ayokong palipasin ang kahit isang pintig ng sinasabi nilang “sandali lang naman” Pagkat sa oras na ito’y hindi Ka lilipas — At tanging ang pangalan Mo ang mangingibabaw Sa susunod pang hihiranging mga araw Kahit pa sabihin nilang nagbago na ang lahat. Hindi Ka lilipas — Kahit pa tabunan ng pangungutya ang Iyong kasulatan, Tanging Ikaw ang magiging bukambibig. Kahit pa hindi makakita ang mga bulag Ay ipagdidiinan pa ring Ikaw ang magbubukas ng bawat paningin At walang dilim na kayang sakupin ang Bayan Mo, Ama. Hindi Ka lilipas — At sa bawat pagtaas ng Bandila Ay Ikaw ang mananatiling may tiyak na katuturan Na ang mensahe Mo’y ipangangalandakan Saanmang dako at sulok ng mga Islang hinati ngunit Iyong ipinag-isa. Hindi Ka lilipas — Tulad ng mga ulap tuwing ang ulan ay titila Tulad ng tubig tuwing huhupa ang baha Tulad ng ilaw at init ng kandilang inapula. Hindi Ka lumilipas — Gaya noon, hanggang sa huling hampas ng segundo sa huling pagyukod ng araw. Maghari Ka — Hanggang sa huling pagkurap na kasama Ka.
Continue reading...
61
Sa totoo lang ako'y nabigla hindi ko inaasahan ang biglaang pag galaw mo na halos pakiramdam ko sasabog ang puso sa sobrang bilis ng pag pintig nito na tila ba'y para akong mawawalan ng malay sapagkat hindi ko alam kung ano ang gagawin sa biglaang pagyakap para akong idinuduyan at pinapanalangin na sana'y tumagal at wala nang katapusan ang pagkakataong ito'y kay tagal kong inaasam pero bakit kahit anong hiling ko na tumigil ang mundo pansamantala'y tila ba mas bumilis pa ang bawat patak ng segundo sa relo nababaliw na ata ako sana naman naramdaman mo ang nanginginig kong mga kamay habang dahan dahan kang kumakalas ang puso ko'y unti unti din napipigtas at sa iyong paghakbang paalis at pagtalikod mo na sadyang ka'y bilis wala din akong nagawa kundi ang hayaan kang umalis at sa aking paghakbang paalis sa lugar na kung saan naging saksi ng iyong pagyakap at nakarinig ng mumunting dalangin ko sa maikling oras inaasahan ko na ako'y iyong tatawagin uli hanggang sa pagtulog mamayang gabi sana ay kahit sa panaginip pinapanalangin ko na mayakap kang muli
0
Jul 12, 2019
Jul 12, 2019 at 10:21 AM UTC
mellokeats93
Yakap
Sa totoo lang ako'y nabigla hindi ko inaasahan ang biglaang pag galaw mo na halos pakiramdam ko sasabog ang puso sa sobrang bilis ng pag pintig nito na tila ba'y para akong mawawalan ng malay sapagkat hindi ko alam kung ano ang gagawin sa biglaang pagyakap para akong idinuduyan at pinapanalangin na sana'y tumagal at wala nang katapusan ang pagkakataong ito'y kay tagal kong inaasam pero bakit kahit anong hiling ko na tumigil ang mundo pansamantala'y tila ba mas bumilis pa ang bawat patak ng segundo sa relo nababaliw na ata ako sana naman naramdaman mo ang nanginginig kong mga kamay habang dahan dahan kang kumakalas ang puso ko'y unti unti din napipigtas at sa iyong paghakbang paalis at pagtalikod mo na sadyang ka'y bilis wala din akong nagawa kundi ang hayaan kang umalis at sa aking paghakbang paalis sa lugar na kung saan naging saksi ng iyong pagyakap at nakarinig ng mumunting dalangin ko sa maikling oras inaasahan ko na ako'y iyong tatawagin uli hanggang sa pagtulog mamayang gabi sana ay kahit sa panaginip pinapanalangin ko na mayakap kang muli
Continue reading...
52