Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"nakikinig" poems
“Mahirap na daw turuan ng bagong laro ang matandang aso”, siguro nga totoo ito. Pero may mga bagay na nalalaman ang matandang aso na hindi alam ng mga kabataan ngayon. Alam ng matandang aso ang sagot sa maraming talinghaga at hiwaga na taglay ng buhay. Nakita n’ya ang mga paliwanag na nagbibigay ng liwanag; nakita n’ya ang mga katotohanan at kasinungalingan na nasa pagitan ng mga sulok-sulok ng buhay. Alam n’ya na hindi lahat ng kumikinang ay ginto, na hindi porke kalmada ang dagat ay wala nang darating na unos. Hindi ibig sabihin na kapag komokak ang palaka ay tag-ulan na. Alam n’ya na ang kamatayan ay hindi talaga kasawian kundi isang bagong yugto, isang bagong pagsisimula at isang bagong anyo ng buhay. Alam ng matandang aso ang pagkakaiba nang tunay na umiibig sa nalilibugan lang. kaya natatawa s’ya kapag nakikita ang mga kabataan na inaabuso ang salitang “pagibig”. Mahina na ang katawan ng matandang aso subalit nananatiling malakas ang kanyang isip; malabo na ang kanyang mga mata pero malinaw parin ang kanyang puso at pandama. Marami na s’yang naisulat at marami na s’yang binigkas na mga talumpati, alam n’yang hindi lahat ng nagbabasa at nakikinig ay natututo. Marami sa kanila ay nananatiling mga ungas at gago. Alam n’ya na ang karunungan ay hindi agad-agad na tinatanggap ng mga hanagal na nakikinig, na hindi ang talumpati at panulat ang talagang nagmumulat kundi ang mga karanasan at mga pinagdadaanan. Malalim na ang gabi pagod at inaantok na ang matandang aso pero hindi s’ya makatulog. Dahil alam n’ya na sa bawat pagkahimbing ay laging may naka-abang na bangungot. Na ang bawat bukang-liwayway ay hindi laging may dalang pag-asa. Na, ang maghapon madalas ay isang tanikala na iyong kailangan na hatakin. Hindi naging masaya subalit hindi rin naman naging malungkot ang buhay ng matandang aso, pero hindi s’ya nanghihinayang sapagkat alam n’ya ang ibig sabihin ng kasabihan na “ang buhay ay parang gulong, minsan nasa ibabaw ka minsan naman nasa ilalim ka”.
0
Nov 30, 2017
Nov 30, 2017 at 7:32 PM UTC
ANG MATANDANG ASO
“Mahirap na daw turuan ng bagong laro ang matandang aso”, siguro nga totoo ito. Pero may mga bagay na nalalaman ang matandang aso na hindi alam ng mga kabataan ngayon. Alam ng matandang aso ang sagot sa maraming talinghaga at hiwaga na taglay ng buhay. Nakita n’ya ang mga paliwanag na nagbibigay ng liwanag; nakita n’ya ang mga katotohanan at kasinungalingan na nasa pagitan ng mga sulok-sulok ng buhay. Alam n’ya na hindi lahat ng kumikinang ay ginto, na hindi porke kalmada ang dagat ay wala nang darating na unos. Hindi ibig sabihin na kapag komokak ang palaka ay tag-ulan na. Alam n’ya na ang kamatayan ay hindi talaga kasawian kundi isang bagong yugto, isang bagong pagsisimula at isang bagong anyo ng buhay. Alam ng matandang aso ang pagkakaiba nang tunay na umiibig sa nalilibugan lang. kaya natatawa s’ya kapag nakikita ang mga kabataan na inaabuso ang salitang “pagibig”. Mahina na ang katawan ng matandang aso subalit nananatiling malakas ang kanyang isip; malabo na ang kanyang mga mata pero malinaw parin ang kanyang puso at pandama. Marami na s’yang naisulat at marami na s’yang binigkas na mga talumpati, alam n’yang hindi lahat ng nagbabasa at nakikinig ay natututo. Marami sa kanila ay nananatiling mga ungas at gago. Alam n’ya na ang karunungan ay hindi agad-agad na tinatanggap ng mga hanagal na nakikinig, na hindi ang talumpati at panulat ang talagang nagmumulat kundi ang mga karanasan at mga pinagdadaanan. Malalim na ang gabi pagod at inaantok na ang matandang aso pero hindi s’ya makatulog. Dahil alam n’ya na sa bawat pagkahimbing ay laging may naka-abang na bangungot. Na ang bawat bukang-liwayway ay hindi laging may dalang pag-asa. Na, ang maghapon madalas ay isang tanikala na iyong kailangan na hatakin. Hindi naging masaya subalit hindi rin naman naging malungkot ang buhay ng matandang aso, pero hindi s’ya nanghihinayang sapagkat alam n’ya ang ibig sabihin ng kasabihan na “ang buhay ay parang gulong, minsan nasa ibabaw ka minsan naman nasa ilalim ka”.
Continue reading...
3
I. Naalala ko pa dati nung tayo'y musmos pa lamang Naglalaro tayo sa labasan ng habulan at tayaan. Hindi ka tumitigil hangga’t tayo'y mapagod, Pareho tayong hapong-hapo at basa ating likod. II. Hanggang sa eskwelahan tayo'y magkasama pa rin. Magkaklase, nagkokopyahan sa mga takdang-aralin. Nakikinig kunyari sa **** at nagsusulat na rin. Sabay kumakain sa tanghalian, hatian pa sa ulam. III. Hanggang sa tayo ay nangako sa isa’t-isa, Nangako tayo na walang iwanan, hindi ba? Tinupad mo ‘yun at ganun din ako sayo. Ako'y nagbigay ng singsing sabay sa pangako natin. IV. Tumagal ang panahon, tila pakikitungo mo'y nag-iba/ Ang kaibigan kong kilala, sa akin ay nanlamig na. Hindi ko alam kung anong problema kaya kinausap kita. Tinanong ko kung anong nangyari, tugon mo'y malamig na; “Wala.” V. At nalaman ko nalang na may ibang kaibigan ka na pala, Parati kong tinatanong sarili ko kung ako ba'y may nagawa May nagawa ba akong hindi tama? Bakit ganun? Paano? Paano na lamang ang pangako natin noon? VI. Hanggang ngayon, hindi pa rin ako naliliwanagan, Sinubukan kitang kausapin, ngunit ako'y tinatalikuran. Ganito pala kasakit ang maiwan ng isang kaibigan. Ganito pala kasakit ang mawalan ng matalik na kaibigan.
0
Jun 28, 2015
Jun 28, 2015 at 9:59 AM UTC
Ang Nawalan ng Matalik na Kaibigan
Noong araw na umamin ka Pikit matang sinabing, gusto kita Meron akong biglang nadama Dapat nga bang ipakita? Habang nakikinig sa iyong tinig May pagaalinlangang nadinig Tama nga bang making Sa nilalaman ng aking dibdib? Binigyang pagkakataon Sinubok natin ang kahapon Ngunit bakit ganoon Di ko na alam ngayon Takot akong aminin sa sarili Na baka ako'y nagkamali Pero mas takot akong aminin Na baka ako'y nakasakit Gusto kitang palayain Dahil di kita kayang yakapin Bigyang paumanhin Hindi nais ika'y paasahin
0
Nov 27, 2017
Nov 27, 2017 at 6:01 PM UTC
Paumanhin
Bakit hangang ngayon?!? ... Bakit hanggang ngayon. Ang pangalan mo pa rin ang pinuputak ng bunganga ko Napapagod na ang mga taengang nakikinig Nangangawit na ang dilang ikaw pa rin ang hinihiling Pag kalipas ng isang taon--- Bakit hanggang ngayon? Ang puso ko’y tumatalon, kumikirot, natatakot, nalulungot Marinig lang ang pangalan mo. Makita lang ang anino mo--- At  oo. Nakikita pa rin kita. Sa bawat matang aking pinagmamasdan--- Sa bawat kamay na aking hinahawakan Sa bawat lalaking aking sinubukan ibigin nung tayo’y natapos Hinahanap-hanap ang iyong mahihigpit na yakap Ang iyong bisig na pumulupot sa aking bewang, leeg--- buong katawan Ang matatamis na salita na iyong inaawit at inaawit… at inaawit ng paunti-unti… Paunti-unting lumalapit. Sumusuyo sa pusong nakatago, nakakulong. Bakit hanggang ngayon? Kung saan man ako tumingin. Nandyan ka pa din sa malapit--- Nakiki-usap ako, o aking multo, layuan mo na ako. Tama na. Ayoko na. Pagod na ako sa parati **** pagdating sa hating gabi, ang iyong pagbisita sa aking mahimbing na panaginip Nilulunod ako ng iyong mga huling salita Nag-mamakaawa at humihiling ng kakarampot na pagmamahal At alam ko’y ako  na rin ang syang pumatay Sa iyo--- nung pinag-kait ko ang iyong ninanais na pag-ibig. Dahil ako’y naunahan ng pangamba, ng pag-duda. Eto ba ang iyong parusa? O SIGE NA! IKAW NANG PANALO! Sasabihin ko na ang gusto **** marinig—mga salitang dapat dati ko pa sinabi:           Minahal kita. Mahal na mahal pa rin kita--- Patawad sa aking pag-tangi, Patawad sa sakit at pait. Patawad.
0
May 20, 2015
May 20, 2015 at 11:59 AM UTC
Kailan Ba Ako Matuto?
Bakit hangang ngayon?!? ... Bakit hanggang ngayon. Ang pangalan mo pa rin ang pinuputak ng bunganga ko Napapagod na ang mga taengang nakikinig Nangangawit na ang dilang ikaw pa rin ang hinihiling Pag kalipas ng isang taon--- Bakit hanggang ngayon? Ang puso ko’y tumatalon, kumikirot, natatakot, nalulungot Marinig lang ang pangalan mo. Makita lang ang anino mo--- At  oo. Nakikita pa rin kita. Sa bawat matang aking pinagmamasdan--- Sa bawat kamay na aking hinahawakan Sa bawat lalaking aking sinubukan ibigin nung tayo’y natapos Hinahanap-hanap ang iyong mahihigpit na yakap Ang iyong bisig na pumulupot sa aking bewang, leeg--- buong katawan Ang matatamis na salita na iyong inaawit at inaawit… at inaawit ng paunti-unti… Paunti-unting lumalapit. Sumusuyo sa pusong nakatago, nakakulong. Bakit hanggang ngayon? Kung saan man ako tumingin. Nandyan ka pa din sa malapit--- Nakiki-usap ako, o aking multo, layuan mo na ako. Tama na. Ayoko na. Pagod na ako sa parati **** pagdating sa hating gabi, ang iyong pagbisita sa aking mahimbing na panaginip Nilulunod ako ng iyong mga huling salita Nag-mamakaawa at humihiling ng kakarampot na pagmamahal At alam ko’y ako  na rin ang syang pumatay Sa iyo--- nung pinag-kait ko ang iyong ninanais na pag-ibig. Dahil ako’y naunahan ng pangamba, ng pag-duda. Eto ba ang iyong parusa? O SIGE NA! IKAW NANG PANALO! Sasabihin ko na ang gusto **** marinig—mga salitang dapat dati ko pa sinabi:           Minahal kita. Mahal na mahal pa rin kita--- Patawad sa aking pag-tangi, Patawad sa sakit at pait. Patawad.
Continue reading...
38
Noong isang gabi, habang hinahanap ang sarili, natagpuan ang LIKHÂ. Ako'y natuwa, dahil nasa entablado sila, silang mga pinapanood ko lang dati sa internet. Isa sa mga dahilan kung bakit nagtatanghal ang tulad kong hangal sa harap ng mga estranghero at binabahagi ang mga dala-dala kong kwento. Sila na mga nauna at nagbigay inspirasyon na lalo pang magsulat at magbasa. Mga mata'y unti-unti namulat sa mga bagong imahenasyon, mga leksyon, direksyon at iba't ibang kaalaman na galing sa ating henerasyon. Maraming salamat sa gabing inyong nilikha para sa mga katulad kong naliligaw at hindi alam ang patutunguhan. Nagtagpuan kita. Aking sarili nahanap kita. Habang nakikinig sa iba't ibang berso ay sumasayaw ang mga letra sa utak ko. Habang lumilipad sa ere ang mga ritmo, nakita ko ang sarili kong mga tula na parang mga talang nahulog sa langit papunta sa sa aking mga kamay at dali-dali kong itinala sa aking puso dahil kailangan kong ibahagi ang sining na aking nabuo. Hindi pa patay ang mga salita, gamit ang lapis na hawak mo sabayan mo akong lumikha mga katha. Mapa kathang-isip o kathang-puso man ito ay buhay sila at naghihintay sayo. Hindi bulag ang mga tula, kaya ka nitong titigan ka sa mata hanggang sa magiba ang paligid mo't mawala ka nalang bigla. Hindi bingi ang mga obra, naririnig ka nito, handang dumamay at unawain ang lahat ng pinagdadaanan mo. Kaya maraming salamat sa gabing inyong binuo't nilikha. Halika na, halik ka na, halika't sasamahan kita sa patuloy na paglikha ng kinabukasan para sa bayan, kultura, sining at sa iyong sarili, ipagpatuloy ang nasimulan. Ipagpatuloy ang sinimulan. Noong isang gabi, habang hinahanap ang sarili, natutunan ko kung pano ang magLIKHÂ @theartidope style.
0
Nov 22, 2017
Nov 22, 2017 at 10:05 PM UTC
LIKHÂ
Noong isang gabi, habang hinahanap ang sarili, natagpuan ang LIKHÂ. Ako'y natuwa, dahil nasa entablado sila, silang mga pinapanood ko lang dati sa internet. Isa sa mga dahilan kung bakit nagtatanghal ang tulad kong hangal sa harap ng mga estranghero at binabahagi ang mga dala-dala kong kwento. Sila na mga nauna at nagbigay inspirasyon na lalo pang magsulat at magbasa. Mga mata'y unti-unti namulat sa mga bagong imahenasyon, mga leksyon, direksyon at iba't ibang kaalaman na galing sa ating henerasyon. Maraming salamat sa gabing inyong nilikha para sa mga katulad kong naliligaw at hindi alam ang patutunguhan. Nagtagpuan kita. Aking sarili nahanap kita. Habang nakikinig sa iba't ibang berso ay sumasayaw ang mga letra sa utak ko. Habang lumilipad sa ere ang mga ritmo, nakita ko ang sarili kong mga tula na parang mga talang nahulog sa langit papunta sa sa aking mga kamay at dali-dali kong itinala sa aking puso dahil kailangan kong ibahagi ang sining na aking nabuo. Hindi pa patay ang mga salita, gamit ang lapis na hawak mo sabayan mo akong lumikha mga katha. Mapa kathang-isip o kathang-puso man ito ay buhay sila at naghihintay sayo. Hindi bulag ang mga tula, kaya ka nitong titigan ka sa mata hanggang sa magiba ang paligid mo't mawala ka nalang bigla. Hindi bingi ang mga obra, naririnig ka nito, handang dumamay at unawain ang lahat ng pinagdadaanan mo. Kaya maraming salamat sa gabing inyong binuo't nilikha. Halika na, halik ka na, halika't sasamahan kita sa patuloy na paglikha ng kinabukasan para sa bayan, kultura, sining at sa iyong sarili, ipagpatuloy ang nasimulan. Ipagpatuloy ang sinimulan. Noong isang gabi, habang hinahanap ang sarili, natutunan ko kung pano ang magLIKHÂ @theartidope style.
Continue reading...
46
Huwag **** kalimutang huminga, Bago magsalita, Bago tumula, Pagkagising mo sa umaga, Huminga ka. Huwag **** kalimutang may dugo sa'yong mga baga Na patuloy pa rin dumadaloy katabi ng puso **** pagod na Huminga ka, Sa bawat halakhak, Sa bawat pag-iyak, Sa bawat paghabol mo ng hininga kapag napapagod. Ito ang sagradong paraan para sabihin Niya sa'yo na kaya mo pa. Huwag **** kalimutang pumikit minsan, Intindihin mo sana na 'di lahat ng bagay ay kailangan **** makita, Na may kapayapaan at katahimikan din sa dilim, Ipa-hinga mo muna ang iyong mga namumugtong mata, Ipa-hinga mo muna ang paghanap sa kanya kung umalis na siya Magpahinga ka muna kasi Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag **** kalimutang makinig, Sa hampas ng alon sa mga bato, Sa pagtama ng patak ng ulan sa lupa, Sa mga huni ng ibon, Sa mga kuliglig sa katahimikan ng gabing madilim, Sa tunog ng paborito niyong kanta, Sa mga kwento niya, Sa tibok ng puso mo, Sa boses niyang nasa isip mo pa rin na para bang kanina lang kayo nag-usap Pakinggan mo silang mabuti, Kasi Kaya mo pang makinig Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag mo sanang kalimutan kung paano umibig Kasi nandito pa ako, nakikinig at umiibig pa din sa'yo Kahit nakita na kitang pira-piraso sa pagkabasag mo. Gusto kong guhitan ang buong katawan mo ng mga gusali't siyudad na lumiliwanag sa gabi na para bang dinala ang mga tala sa lupa at sana makita mo na isa kang dahilan kung bakit may liwanag tuwing hindi sinisinagan ng araw ang mundo. Huwag **** kalimutan ang ibig sabihin ng pag-ibig sa'yo At sa huling pagkakataon, Huwag mo sana akong kalimutan, Huwag **** kalimutan na may naniniwala sa'yo Na patuloy pa rin kitang papakinggan at kokolektahin ang bawat luha mo sa garapon. Kung kakayanin ko man, iguguhit ko ang bawat parte ng katawan mo sa bawat blankong papel at kung ipagtatagpi-tagpi, sana makita mo na isa kang pinaghirapan na obra. Sana alalahanin mo na May baga ka para huminga May mga mata ka para pumikit at dumilat at makita na 'di ka nag-iisa May mga tenga kang handang makinig May mga paa ka para tumayo at maglakad At may puso kang basag ngayon Pero kaya pa ring umibig at maniwala na kaya mo pa. Kaya mo pa.
0
May 15, 2016
May 15, 2016 at 12:13 AM UTC
Paalaala
Huwag **** kalimutang huminga, Bago magsalita, Bago tumula, Pagkagising mo sa umaga, Huminga ka. Huwag **** kalimutang may dugo sa'yong mga baga Na patuloy pa rin dumadaloy katabi ng puso **** pagod na Huminga ka, Sa bawat halakhak, Sa bawat pag-iyak, Sa bawat paghabol mo ng hininga kapag napapagod. Ito ang sagradong paraan para sabihin Niya sa'yo na kaya mo pa. Huwag **** kalimutang pumikit minsan, Intindihin mo sana na 'di lahat ng bagay ay kailangan **** makita, Na may kapayapaan at katahimikan din sa dilim, Ipa-hinga mo muna ang iyong mga namumugtong mata, Ipa-hinga mo muna ang paghanap sa kanya kung umalis na siya Magpahinga ka muna kasi Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag **** kalimutang makinig, Sa hampas ng alon sa mga bato, Sa pagtama ng patak ng ulan sa lupa, Sa mga huni ng ibon, Sa mga kuliglig sa katahimikan ng gabing madilim, Sa tunog ng paborito niyong kanta, Sa mga kwento niya, Sa tibok ng puso mo, Sa boses niyang nasa isip mo pa rin na para bang kanina lang kayo nag-usap Pakinggan mo silang mabuti, Kasi Kaya mo pang makinig Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag mo sanang kalimutan kung paano umibig Kasi nandito pa ako, nakikinig at umiibig pa din sa'yo Kahit nakita na kitang pira-piraso sa pagkabasag mo. Gusto kong guhitan ang buong katawan mo ng mga gusali't siyudad na lumiliwanag sa gabi na para bang dinala ang mga tala sa lupa at sana makita mo na isa kang dahilan kung bakit may liwanag tuwing hindi sinisinagan ng araw ang mundo. Huwag **** kalimutan ang ibig sabihin ng pag-ibig sa'yo At sa huling pagkakataon, Huwag mo sana akong kalimutan, Huwag **** kalimutan na may naniniwala sa'yo Na patuloy pa rin kitang papakinggan at kokolektahin ang bawat luha mo sa garapon. Kung kakayanin ko man, iguguhit ko ang bawat parte ng katawan mo sa bawat blankong papel at kung ipagtatagpi-tagpi, sana makita mo na isa kang pinaghirapan na obra. Sana alalahanin mo na May baga ka para huminga May mga mata ka para pumikit at dumilat at makita na 'di ka nag-iisa May mga tenga kang handang makinig May mga paa ka para tumayo at maglakad At may puso kang basag ngayon Pero kaya pa ring umibig at maniwala na kaya mo pa. Kaya mo pa.
Continue reading...
59
“Yesterday is gone. Tomorrow has not yet come. We have only today. Let us begin.” ― Mother Teresa May mga panahon sa buhay ko na nasayang, may mga darating pa siguro pero baka hindi ko na maabutan, tanging ang ngayon ang tangan ko sa aking palad. Sisiguraduhin ko na hindi ito masasayang. Gagamitin ko at pagyayamanin ang ngayon ko sapagkat ito lang ang oras na hawak ko. Magsusulat ako ng mga salitang matulain kahit hindi nila ito tanggapin. Kahit ako lang ang tunay na aangkin sa aking simulain. Kahit malalim ang dagat na aking lulusungin kapos man ang bait ito’y aking gagamitin at titimbulanin. Walang yumayaman sa pagsusulat ng tula at ang buhay ng isang makata sa panukat ng lipunan ay laging salat. Pero wala na akong magagawa napasubo na ako, matagal ko na itong nilimot at tinalikuran subalit para itong isang sumpang anino na laging nakasunod ayaw akong tantanan. Mabuti pa ang nag-uulat sa radyo at telebisyon dahil may nakikinig pero sa sumusulat ng tula bihira lang ang lumilingap. Putang-Ina bakit ba kasi ito pa ang nakahiligan ko? Siguro dahil dito ako sumasaya, kasi nagagawa kong bigyang tinig ang tahimik kong isipan. Bakit kasi hindi na lang ako naging payak sa lahat ng bagay lalo na sa gawaing pag-iisip? Bakit kasi masyado akong mapagmasid, mausisa at malikhain sa pagsasalarawan ng mga bagay-bagay? Bakit ayaw magpahinga ng aking diwa? Hindi naman ako magaling sa tugmaan at sa pagkatha ng mga kinakailangang sukat kaya kinalimutan ko na ito. Pero may ulol na bumulong sa akin “ok lang yan may free verse naman e kung hindi mo kaya ipahayag sa tugmaan gamitin mo ang malayang taludturan”. Kaya ito nanaginip na naman ako ng gising at tinatawag ang sarili ko na isang “makabagong makata”. Putang Ina makatang walang pera at laging nangungutang. Buti man lang sana kung makukuha ko kahit ang kalahati ng tagumpay nina Walt Whitman, Amado V. Hernandez, Jose Corazon De Jesus at Francisco Balagtas o kahit na si Emilio Mar Antonio na lang – e tiyak na hindi naman.     Kanina pa tumatakatak ang tiklado ng aking computer, ayaw ko nang magsulat pero may demonyo na tumutulak sa akin para gawin ito. Ayaw akong patahimikan ng putang-ina. Kaya’t heto ako at nagpupursige parin. Ang makabagong makata ay hindi na muling tatalikod sa tawag ng tulaan. Kahit walang pera magpapatuloy ako kasi dito ako masaya, masaya pero malungkot din. Ewan, madalas hindi ko maintindihan. Hindi ko na muling sasayangin ang natitirang oras ko.
0
Nov 9, 2017
Nov 9, 2017 at 3:31 AM UTC
MAY PANAHON SA BUHAY
“Yesterday is gone. Tomorrow has not yet come. We have only today. Let us begin.” ― Mother Teresa May mga panahon sa buhay ko na nasayang, may mga darating pa siguro pero baka hindi ko na maabutan, tanging ang ngayon ang tangan ko sa aking palad. Sisiguraduhin ko na hindi ito masasayang. Gagamitin ko at pagyayamanin ang ngayon ko sapagkat ito lang ang oras na hawak ko. Magsusulat ako ng mga salitang matulain kahit hindi nila ito tanggapin. Kahit ako lang ang tunay na aangkin sa aking simulain. Kahit malalim ang dagat na aking lulusungin kapos man ang bait ito’y aking gagamitin at titimbulanin. Walang yumayaman sa pagsusulat ng tula at ang buhay ng isang makata sa panukat ng lipunan ay laging salat. Pero wala na akong magagawa napasubo na ako, matagal ko na itong nilimot at tinalikuran subalit para itong isang sumpang anino na laging nakasunod ayaw akong tantanan. Mabuti pa ang nag-uulat sa radyo at telebisyon dahil may nakikinig pero sa sumusulat ng tula bihira lang ang lumilingap. Putang-Ina bakit ba kasi ito pa ang nakahiligan ko? Siguro dahil dito ako sumasaya, kasi nagagawa kong bigyang tinig ang tahimik kong isipan. Bakit kasi hindi na lang ako naging payak sa lahat ng bagay lalo na sa gawaing pag-iisip? Bakit kasi masyado akong mapagmasid, mausisa at malikhain sa pagsasalarawan ng mga bagay-bagay? Bakit ayaw magpahinga ng aking diwa? Hindi naman ako magaling sa tugmaan at sa pagkatha ng mga kinakailangang sukat kaya kinalimutan ko na ito. Pero may ulol na bumulong sa akin “ok lang yan may free verse naman e kung hindi mo kaya ipahayag sa tugmaan gamitin mo ang malayang taludturan”. Kaya ito nanaginip na naman ako ng gising at tinatawag ang sarili ko na isang “makabagong makata”. Putang Ina makatang walang pera at laging nangungutang. Buti man lang sana kung makukuha ko kahit ang kalahati ng tagumpay nina Walt Whitman, Amado V. Hernandez, Jose Corazon De Jesus at Francisco Balagtas o kahit na si Emilio Mar Antonio na lang – e tiyak na hindi naman.     Kanina pa tumatakatak ang tiklado ng aking computer, ayaw ko nang magsulat pero may demonyo na tumutulak sa akin para gawin ito. Ayaw akong patahimikan ng putang-ina. Kaya’t heto ako at nagpupursige parin. Ang makabagong makata ay hindi na muling tatalikod sa tawag ng tulaan. Kahit walang pera magpapatuloy ako kasi dito ako masaya, masaya pero malungkot din. Ewan, madalas hindi ko maintindihan. Hindi ko na muling sasayangin ang natitirang oras ko.
Continue reading...
7
Meron akong labing-isang daliri Ilang beses kong binilang noong bata pa ako, sinigurado kung labing-isa nga ba talaga at nagtataka, nagtatanong kung bakit may sobra pang isa. Meron akong labing-isang daliri May kanya-kanya silang mga kwento. Labing-isa, Hindi ko alam kung biyaya ba 'to o sumpa Hindi ko alam kung bakit ako naiiba Hindi ko alam kung paano ko ba 'to itatago sa mga tao Sabi nila, suwerte daw 'to, magiging mapalad daw ang buhay pag-ibig ko, yayaman daw ako. Sabi nila, okay lang daw maging iba Sampu, Nakilala ko ang pagaalinlangan at inggit, Umupo sila sa magkabilang balikat ko, Hindi na sila umalis simula noon, Hindi ko sila pinaalis. Halos buong buhay ko, nanatili ako sa katahimikan, Hindi ako magsasalita hangga't walang kakausap sa akin, Hindi ko itataas ang kamay ko sa klase kahit alam ko ang sagot. Maghihintay ako na tawagin ang pangalan ko, na may pumansin sa akin, Maghihintay na may pupuno ng katahimikan ko. Kung sisiyasatin mo ang utak ko, Mabibingi ka sa dami ng boses na hindi ko napalaya. Nakakulong, sa kani-kanilang mga selda, Kanilang susi ay nawala na, Umaasa na sila'y mahanap at magamit para masabi ang mga dapat nasabi Siyam, Tsaka ko lang nalaman ang halaga ng mga salita, Kung gaano sila katalim, Kung gaano sila katamis, Kung gaano sila kapait. Kung gaano sila nakakapagpabago ng isang tao. Walo, Wala pa ring tumatawag ng pangalan ko. Wala pang pumupuno ng katahimikan. Pito, Hindi ko na alam kung may tatawag pa ba, Kung may makakapuno pa ba, kung ilang salita pa ang makukulong hangga't sa buong katawan ko'y maging selda ng sigaw, pait, inggit, pagmamahal, rason, at galit. Anim, Sinubukan kong unang mag salita, Magkwento tungkol sa buhay ko, sa nararamdaman ko. Pero parang walang nakarinig. Hindi ko alam kung mahina ba boses ko o hindi lang nila ako napansin, o kung pinili ba nilang hindi ako pansinin o kaya wala lang talaga silang **** Simula noon, nakinig na lang ako. Kaya ikaw, oo ikaw na may storya Ikwento mo yung mga naaalala **** nangyari sa'yo noong bata ka pa Yung mga bangungot mo, yung pinakanakakahiyang, pinakamasaya at pinakamalungkot na mga sandali ng buhay mo, yung una **** naramdaman ang kiliti sa puso mo noong naintindihan mo kung ano ang pag-ibig, Ituring mo akong talaarawan mo, Pakawalan mo yung mga salitang tinago mo nang nagalit ka. Iiyak mo sa akin lahat ng luha na hindi mo nailuha nang iniwan ka. Itatago ko 'to sa pagsara mo, at papakinggan kita muli sa pagbukas. Papakinggan kita. Papakinggan kita. Sana pakinggan mo din ako Lima, Nananahimik at nakikinig pa din ako. Apat, Mananahimik na lang ako. Tatlo, Sa katahimikan ko, Nakalimutan ko na kung paano magkwento, Nakalimutan ko na kung paano umiyak Nakalimutan ko na din yata kung paano magsalita. Dalawa, ... Isa, Natuto ako sumulat ng tula, Nakahanap ng makukwentuhan, Naramdaman ang saya nang makatapos ng isang piyesang may parte ng mga salitang nakulong at nakalaya muli. Nagkaroon ako ng matatakbuhan sa katahimikan. Nagbabakasakali na maalala ko ulit kung paano umiyak, kung paano magkwento muli, na may makikinig na sana sa akin. Nagbabakasakaling maalala ko ulit kung paano magsalita. Meron akong labing-isang daliri, Hindi ko pa rin alam kung biyaya pa rin ba 'to o sumpa.
0
May 29, 2016
May 29, 2016 at 2:42 AM UTC
Labing-Isa
Meron akong labing-isang daliri Ilang beses kong binilang noong bata pa ako, sinigurado kung labing-isa nga ba talaga at nagtataka, nagtatanong kung bakit may sobra pang isa. Meron akong labing-isang daliri May kanya-kanya silang mga kwento. Labing-isa, Hindi ko alam kung biyaya ba 'to o sumpa Hindi ko alam kung bakit ako naiiba Hindi ko alam kung paano ko ba 'to itatago sa mga tao Sabi nila, suwerte daw 'to, magiging mapalad daw ang buhay pag-ibig ko, yayaman daw ako. Sabi nila, okay lang daw maging iba Sampu, Nakilala ko ang pagaalinlangan at inggit, Umupo sila sa magkabilang balikat ko, Hindi na sila umalis simula noon, Hindi ko sila pinaalis. Halos buong buhay ko, nanatili ako sa katahimikan, Hindi ako magsasalita hangga't walang kakausap sa akin, Hindi ko itataas ang kamay ko sa klase kahit alam ko ang sagot. Maghihintay ako na tawagin ang pangalan ko, na may pumansin sa akin, Maghihintay na may pupuno ng katahimikan ko. Kung sisiyasatin mo ang utak ko, Mabibingi ka sa dami ng boses na hindi ko napalaya. Nakakulong, sa kani-kanilang mga selda, Kanilang susi ay nawala na, Umaasa na sila'y mahanap at magamit para masabi ang mga dapat nasabi Siyam, Tsaka ko lang nalaman ang halaga ng mga salita, Kung gaano sila katalim, Kung gaano sila katamis, Kung gaano sila kapait. Kung gaano sila nakakapagpabago ng isang tao. Walo, Wala pa ring tumatawag ng pangalan ko. Wala pang pumupuno ng katahimikan. Pito, Hindi ko na alam kung may tatawag pa ba, Kung may makakapuno pa ba, kung ilang salita pa ang makukulong hangga't sa buong katawan ko'y maging selda ng sigaw, pait, inggit, pagmamahal, rason, at galit. Anim, Sinubukan kong unang mag salita, Magkwento tungkol sa buhay ko, sa nararamdaman ko. Pero parang walang nakarinig. Hindi ko alam kung mahina ba boses ko o hindi lang nila ako napansin, o kung pinili ba nilang hindi ako pansinin o kaya wala lang talaga silang **** Simula noon, nakinig na lang ako. Kaya ikaw, oo ikaw na may storya Ikwento mo yung mga naaalala **** nangyari sa'yo noong bata ka pa Yung mga bangungot mo, yung pinakanakakahiyang, pinakamasaya at pinakamalungkot na mga sandali ng buhay mo, yung una **** naramdaman ang kiliti sa puso mo noong naintindihan mo kung ano ang pag-ibig, Ituring mo akong talaarawan mo, Pakawalan mo yung mga salitang tinago mo nang nagalit ka. Iiyak mo sa akin lahat ng luha na hindi mo nailuha nang iniwan ka. Itatago ko 'to sa pagsara mo, at papakinggan kita muli sa pagbukas. Papakinggan kita. Papakinggan kita. Sana pakinggan mo din ako Lima, Nananahimik at nakikinig pa din ako. Apat, Mananahimik na lang ako. Tatlo, Sa katahimikan ko, Nakalimutan ko na kung paano magkwento, Nakalimutan ko na kung paano umiyak Nakalimutan ko na din yata kung paano magsalita. Dalawa, ... Isa, Natuto ako sumulat ng tula, Nakahanap ng makukwentuhan, Naramdaman ang saya nang makatapos ng isang piyesang may parte ng mga salitang nakulong at nakalaya muli. Nagkaroon ako ng matatakbuhan sa katahimikan. Nagbabakasakali na maalala ko ulit kung paano umiyak, kung paano magkwento muli, na may makikinig na sana sa akin. Nagbabakasakaling maalala ko ulit kung paano magsalita. Meron akong labing-isang daliri, Hindi ko pa rin alam kung biyaya pa rin ba 'to o sumpa.
Continue reading...
84
Nilikha man akong walang mga mata, Mayroon naman akong maibubuga. Nariyan ang aking dalawang tainga, Nakikinig sa bawat matatabil niyong dila. May dila rin akong nakakapagsalita, At bukambibig sa isipan ang inyong pag-aalipusta. Ano ngayon kung wala akong mata? Ano ngayon kung hindi ko kayo nakikita? Ano ngayon kung paningin ko ay nawala? Nabawasan ba ang pagmamahal ko sa Diyos na Dakila? Naging suwail ba akong anak katulad ng iba? O nagrebelde dahil sa wala akong kwenta? Nawalan man ako ng ilaw sa aking katawan, Madilim man ang landas na aking dinaraanan, Masaya naman ako sa loob ng aming tahanan. Sina Ama at Ina'y lagi akong ginagabayan. Inaruga, minahal, at hindi pinabayaan. Laging pinapaalalang, ako'y biyaya sa kanilang kanlungan.
0
Nov 22, 2015
Nov 22, 2015 at 1:17 PM UTC
Bulag
Naaalala kita ngayon At nais sana kitang makausap Sa text o kaya naman ay magpapansin Sapagkat ngayo'y ako'y nakikinig ng kundiman Habang pinagmamasdan ang nalalaglag na kalachuchi Dito kung saan nakahimlay ang mga bayani At ang damuha'y lango sa alak..
0
May 31, 2015
May 31, 2015 at 2:49 AM UTC
sa fort santiago
Palagi na lang ganito ang ikot  ng buhay ko; maniniwala sa kasinungalingang sinasabi ng puso, pinipilit magpakatatag kahit walang kasiguraduhang ang katotohanan ay sadyang totoo, lumalaban sa sakit na kailanman ay hindi na malulunasan, pilit pinapasaya ang puso sa kalungkutang matagal nang naipunla, at nagbabakasakaling ang katiting na pag-asa ay magkatotoo pa. Saksi ang buwan sa bawat pag-iyak ko. Saksi ang araw sa bawat pag-ahon ko. Saksi ang hangin sa bawat buntong-hininga ko. at saksi ang Panginoon sa bawat pighati, kirot, dalamhati, pangungulilang napakabigat sa puso ko. Nananalanging sa bawat paggising ko ay bagong simula, Sa bawat paghinga ko ay panibagong buhay pa, Sa bawat pagpikit at paghinga ko ay nakaapak pa rin ang mga paa ko sa lupa, na sana... maliban sa Panginoong nakikinig palagi sa akin ay may isang taong handang samahan ako sa hirap o ginhawa.
0
Jul 28, 2018
Jul 28, 2018 at 1:31 AM UTC
Sana
guni- guni lang ba? *mayroon akong sikreto nakatago sa kuwaderno nakabaon sa isang pahina doon ako naglabas ng luha basahin ang kuwento ko sa isang eksena sa may puno nakikinig sa iyong mga pangarap habang ako'y naninigarilyo di ko batid kung iyong napansin panay ang titig ko sa iyong labi palaisipan sa aking damdamin kung bakit ba ikay di makatingin sa tuwing akoy nagsasalita malayo ang isip mo sinta nakatulala sa ibang dalaga ang masdan ka'y impyerno na* ako ba talaga ay buhay pa?
0
Nov 17, 2015
Nov 17, 2015 at 10:01 AM UTC
Multo
#06092021 Ang damdamin ng poot at lambing Ay mga mekanismong humahalo sa saya Ng pusong gustong kumawala Sa diktador na sumara ng lagusan patungo sa liwanag. Hindi maipinta ang mga sandaling naging hayag Sa kung papaanong paraan ba hinabi ang sarili Sa banig ng karamdamang tumupok sa pangarap -- Sa pangarap na masilayan ang araw At madampian ng liwanag ang buo nyang pagkatao. Sa mga nanlilisik na matang mapanghusga, Tila ba ang pagkutya ay naging agahan sa malamig na umaga, At ang kapeng mainit ay binuhusan ng malamig na tubig Sa gabing walang pasabi kung lumisan na ba ang araw O nanatili itong nakatirik sa tanghaling tapat ngunit mapag-usig. Ang bawat pagtulog nang patagilid At paulit-ulit na pagbangon ay sadyang nakakasawa. Samantalang sa kanyang pagpihit sa debateryang may impormasyon, Ay naghalo ang sining ng iba't ibang kwentong Sana nga'y kanyang hayag na natatamasa. Ang mga butil buhat sa sisidlan ng kanyang liwanag Ay tila ba wala nang lalagyan pang sasalo Sa mga binasag na oras ng mapanghinang delubyo. Tila ba nagbibilang na lamang sya Ng mga yapak na walang mukha, At mga katok na nanatiling multo sa apat na sulok ng kanyang paghinga. Maging ang bawat larawan ay nagsilbing alaala na lamang Na hindi na mauulit pa kung bumukas man ang liwanag At mag-alok ito ng pagsakay Sa hamong hindi nya na maaabutan pa. Tila ba nahuli na ang pintig ng bawat kalabit sa kanyang damdamin, Tila ba ang nakikinig ay nawalan na rin ng boses sa paligid. At ang kahon na kanyang tirahan Ay pansamantalang naging palamuting Binudburan ng mga nagsasayawang bulaklak At naglalagasang mga dahong walang nagwawalis.
0
Jun 8, 2021
Jun 8, 2021 at 10:36 PM UTC
TIWALAg (Departure)
#06092021 Ang damdamin ng poot at lambing Ay mga mekanismong humahalo sa saya Ng pusong gustong kumawala Sa diktador na sumara ng lagusan patungo sa liwanag. Hindi maipinta ang mga sandaling naging hayag Sa kung papaanong paraan ba hinabi ang sarili Sa banig ng karamdamang tumupok sa pangarap -- Sa pangarap na masilayan ang araw At madampian ng liwanag ang buo nyang pagkatao. Sa mga nanlilisik na matang mapanghusga, Tila ba ang pagkutya ay naging agahan sa malamig na umaga, At ang kapeng mainit ay binuhusan ng malamig na tubig Sa gabing walang pasabi kung lumisan na ba ang araw O nanatili itong nakatirik sa tanghaling tapat ngunit mapag-usig. Ang bawat pagtulog nang patagilid At paulit-ulit na pagbangon ay sadyang nakakasawa. Samantalang sa kanyang pagpihit sa debateryang may impormasyon, Ay naghalo ang sining ng iba't ibang kwentong Sana nga'y kanyang hayag na natatamasa. Ang mga butil buhat sa sisidlan ng kanyang liwanag Ay tila ba wala nang lalagyan pang sasalo Sa mga binasag na oras ng mapanghinang delubyo. Tila ba nagbibilang na lamang sya Ng mga yapak na walang mukha, At mga katok na nanatiling multo sa apat na sulok ng kanyang paghinga. Maging ang bawat larawan ay nagsilbing alaala na lamang Na hindi na mauulit pa kung bumukas man ang liwanag At mag-alok ito ng pagsakay Sa hamong hindi nya na maaabutan pa. Tila ba nahuli na ang pintig ng bawat kalabit sa kanyang damdamin, Tila ba ang nakikinig ay nawalan na rin ng boses sa paligid. At ang kahon na kanyang tirahan Ay pansamantalang naging palamuting Binudburan ng mga nagsasayawang bulaklak At naglalagasang mga dahong walang nagwawalis.
Continue reading...
36
Saan ka nga ba tumatakas Sa anyo bang mapangahas Na katangiang ipinamalas Ng isang nag pupumiglas? Tumahimik ka riyan! Eto ang ating kaharian Mariing pinahihintulutan Tumakas ng lubusan Bantayan ang mga salita! Baka nakikinig ang bata Nag pulong upang ipakita Ang alam nating tama! Hoy! Ikaw na nananahimik Tila wala ka laging imik Nakukuha **** mag hilik Kahit ang hahat ay natitinik Ano ang iyong nginangawa Wala akong ginagawa Masaya lang akong natutuwa Ano ang aking magagawa? Mga maginoo kumusta? Hindi na po ako bata Nais ko na pong lumaya At subukang minsan ay madapa O kaytagal nyo akong itinago Iningatan sa pag papayo Sa mundo ay inilayo Sa takot na magpalalo Ngunit ako'y handa na Maari ko na bang bawiin ang luha? Na matagal nyong kinuha At ang pusong nangungulila?
0
Jul 26, 2022
Jul 26, 2022 at 1:51 PM UTC
Ako at Tayo
Para kang ulan. Kinakatakutan, at iniiwasan ng karamihan. Pero bakit ganito, iba ang tama ko. Musika sa mga tenga ko bawat tunog neto. Pakiramdam koy iyong mga tinig itong aking naririnig. Para akong batang kinikilig habang nakikinig sa malalamig **** mga himig. Huwag kang mag-alala, kahit iniiwasan ka nila, hinahanap-hanap naman kita.
0
Jan 31, 2023
Jan 31, 2023 at 9:12 AM UTC
Ulan
Hindi ako kumakain ng tae o umiinom ng ihi, Lalo namang hindi ako humahalik sa tumbong. Lumaki ako’ng mahirap at naranasan ko’ng maapi, Pero kahit kelan hindi sumuko ang diwa ko, Laging nakikipaglaban ang puso’t isipan ko. Nakabilanggo ako sa sistema na kinasusuklaman ko, Oo bilanggo ang katawan ko ng pangangailangan para Mabuhay pero mulat ang isipan ko. Ang hampas-lupa Ko lang na katawan ang nakabilanggo subalit ang puso at Isip ko kailanman hindi mapipiit. Nakikinig ako pero hindi ibig sabihin na naniniwala ako, Nagbabasa ako pero hindi nangangahulogan na tinatanggap ko ito. Ang malayang isipan ang pinaka-mataas na antas ng pakikipaglaban, Kailanman hindi ito masusupil, apoy ito ng kaluluwang hindi kailanman Mapapatay; mananatili itong nagliliyab. Hindi ako sumisigaw sa kalsada o nag-aarmas habang Nakakanlong sa mga gubat pero patuloy ako’ng tumututol. Ginagamit ko ang aking panulat sa paglaban. Rebelde ako’ng Lagalag na hindi matatahimik. Maangas ang aking panulat at Nagliliyab ang aking mga letra.   Rebelde, aktibista, radikal, militante, sosyalista, komunista, Ateista, anarkista – oo lahat ng yan ay ako. All in one ika nga, Kung saan ang dehado dun ako pumapanig ayaw ko sa mga liyamado Sapagkat karamihan sa kanila ay tarantado. Pro-labor, pro-masa Pro-poor siguro nga ganyan ako. Kaya marahil pro-Bonifacio ako at Hindi pro-Rizal. Kaya siguro idolo ko si Nelson Mandela, Gandhi, Malcolm X, Amado V. Hernandez at iba pang radikal kasi tulad nila meron akong Malayang Isipan.
0
Dec 2, 2017
Dec 2, 2017 at 7:40 AM UTC
MALAYANG ISIPAN
Hindi ako kumakain ng tae o umiinom ng ihi, Lalo namang hindi ako humahalik sa tumbong. Lumaki ako’ng mahirap at naranasan ko’ng maapi, Pero kahit kelan hindi sumuko ang diwa ko, Laging nakikipaglaban ang puso’t isipan ko. Nakabilanggo ako sa sistema na kinasusuklaman ko, Oo bilanggo ang katawan ko ng pangangailangan para Mabuhay pero mulat ang isipan ko. Ang hampas-lupa Ko lang na katawan ang nakabilanggo subalit ang puso at Isip ko kailanman hindi mapipiit. Nakikinig ako pero hindi ibig sabihin na naniniwala ako, Nagbabasa ako pero hindi nangangahulogan na tinatanggap ko ito. Ang malayang isipan ang pinaka-mataas na antas ng pakikipaglaban, Kailanman hindi ito masusupil, apoy ito ng kaluluwang hindi kailanman Mapapatay; mananatili itong nagliliyab. Hindi ako sumisigaw sa kalsada o nag-aarmas habang Nakakanlong sa mga gubat pero patuloy ako’ng tumututol. Ginagamit ko ang aking panulat sa paglaban. Rebelde ako’ng Lagalag na hindi matatahimik. Maangas ang aking panulat at Nagliliyab ang aking mga letra.   Rebelde, aktibista, radikal, militante, sosyalista, komunista, Ateista, anarkista – oo lahat ng yan ay ako. All in one ika nga, Kung saan ang dehado dun ako pumapanig ayaw ko sa mga liyamado Sapagkat karamihan sa kanila ay tarantado. Pro-labor, pro-masa Pro-poor siguro nga ganyan ako. Kaya marahil pro-Bonifacio ako at Hindi pro-Rizal. Kaya siguro idolo ko si Nelson Mandela, Gandhi, Malcolm X, Amado V. Hernandez at iba pang radikal kasi tulad nila meron akong Malayang Isipan.
Continue reading...
28
Takot akong mag-isa Takot akong harapin ang apat na dingding na makakasama ko sa gabi Narinig na nila akong kumanta Ng mga sinasayawan ng kalungkutan na himig Takot akong kamustahin ng mga unan na nabulungan na ng mga kasalanan Ng mga kumpisal ng mga pinakatatago kong lihim Naulanan na sila ng mga luha Na resulta ng ilang beses na pagtalalo Na nagaganap sa utak ko Hindi ko rin maintindihan Walang nakakaalam Na sa tuwing gabi na tanging ang hininga ko lang ang naririnig tanging ang puso na lang ang may ganang magdagdag ng segundo, paulit-ulit walang nakakaalam kung gaano kalalim ang nilalakbay ng isip, kung gaano kadilim ang suhestiyon ng mga boses na nagtatakda madalas na akong nakikinig sa kanila pinipilit kong bugawin ngunit mas malakas sila sa ‘kin natatakot akong mag isa natatakot ako sa mga gabing ako lang ang nagpapatulog sa sarili natatakot ako sa mga susunod pa _hindi ka ba natatakot sa mga boses na nagpapatulog sa 'yo tuwing gabi?_
0
Jan 17, 2018
Jan 17, 2018 at 8:45 AM UTC
Untitled
Nakikinig sa himig ng ulan Habang ginawa ang ika-isang daan. Ganito ba talaga ang magmahal O ako lang 'tong hangal? Pinilit ibalik ang bagay na wala na Dahil akala ko pwede pa. Sana'y madinig nang langit Ng tuluyang mawala ang sakit.
0
Oct 9, 2018
Oct 9, 2018 at 12:34 AM UTC
Day 100
Ngiting 'di pawawari kung para ba akin Titig ng mga mata ay kunwari ay tinitipid Siguro'y Diyos ay nakikinig na sa mga dalangin Malapit na ang pagdating ng kasiyahang hinahatid Napakalapit ng landas natatahakin Ngunit napakahirap rin gawin Ang premyo ay ang malaman ang sagot Kapalit ay ang paglakad sa isang sigalot
0
Jan 19, 2019
Jan 19, 2019 at 12:26 PM UTC
Hindi Alam
Wala nang piglas sa bakal na gapos Gigil na pangil ‘di pigil pagyapos Poot ay lubusan kong natatalos Kahit patuloy paring minumulto Ng anino ng pumariwarang pagkatao Huwag pong ikukubli mahabaging puso Kahit ako’y salat na sa lakas Dahil sa mga sugat ng nakalipas Huwag po tutulutan na tuluyang malagas Ako’y nakikinig sa pagbasa ng sentensiya Mga tenga’y bukas, piniringan man mga mata Dustain man sa yamot, sa away Mo’y tiwala Talim ng ‘yong dila sa puso tusok Mga aral nito’y pinapapasok Sa bulwagan ng diwang ‘di pa bulok. -11/26/2011 (Dumarao) *sentimental mood
0
Aug 24, 2019
Aug 24, 2019 at 9:33 PM UTC
Muni-Muni ng Guni-Guni
Kakaiba ang haplos ng banayad na musika, Masarap damhin sa puso. Pahinga ang dulot Sa pagod ko’ng kaluluwa, ginagamot pati mga Sugat sa aki’ng damdamin. Hindi ako musikero, hindi ako umaawit Ako’y makata subalit minsan kahit ang mga Tula ay hindi sapat. Hinahanap rin ng sarili Ang ligaya na dulot ng musika at awit. Masarap magsulat ng tula habang nakikinig Sa musikang hatid na gumigising sa damdamin. May naiibang katahimikan, isang tila paraiso Na aking sandaling nasisiksikan.
0
Nov 28, 2017
Nov 28, 2017 at 8:44 PM UTC
ROMANTIC INSTRUMENTAL LOVE SONGS
ang sarap uminom habang malamig ang panahon habang nakikinig sa mga huni ng mga ibon bumili ako ng isang bote ng alfonso lumipas ang ilang oras tinamaan na ako heto nanaman tayo naalala ko nanaman yung dating tayo ikaw nanaman pumapasok sa aking utak sarap na sarap ako sa paglaklak naubos ko na hanggang sa huling patak hindi pa din gumagaling yung puso kong wasak napaisip ako ano ba talaga meron sa alak nabaliktad na ata at alak na ang may balak pangalan mo na ang nababasa ko sa tatak walang tawad na iyak at walang humpay na mga sapak napapaisip kung hanggang alaala na lamang ba at umaasa na ikaw ay babalik pa at magigising ka at parang kinakausap ka ng alak na itigil na wag ka na umasa dahil kapag iyong binaliktad ang salitang alak kala mo totoo kala mo mapapasayo kala mo hanggang dulo wag ka maniwala sa maling akala -r.g.
0
Jul 29, 2017
Jul 29, 2017 at 11:23 AM UTC
ALAK O KALA?
Nagmahal ako minsan ng isang taong hindi mahilig sa tula, Ng mga matang di mahilig sa malalalim na salita Ng mga tenga na hindi mahilig makinig sa mga tugma Nagmahal ako minsan ng mga labi na may matatamis na ngiti Ng mga lumalabas na salitang nakakabighani Ng mga mabubulaklak na kasinungalingan na masarap sa pandinig At oo, nagmahal ako ng mapaglinlang na bibig Nagmahal ako minsan ng mga kamay na hindi ko nahawakan Ng mga haplos na hindi manlang naramdaman Ng mga daliring hindi kamay ko ang hanap Ng mga bisig na hindi ako nayakap Nagmahal ako minsan ng isang taong hindi ako ang pinili Ng mga mata na sa iba nakatingin Ng mga tenga na sa iba nakikinig Ng pusong hindi ako minahal
0
Jan 10, 2020
Jan 10, 2020 at 10:08 AM UTC
LL
Kung sakaling mabasa mo ito, Gusto kong sabihin sa iyo, Na sa tuwing kasama mo siya ay hindi maintindihan ang nararamdaman, Tinatanong ang sarili kung ano ang pagkukulang. Bakit siya? Bakit hindi nalang ako? Ako na karamay mo, Ako na laging nandito, Ako na nakikinig sa lahat ng iyong problema, Kahit na akoy magmukhang tanga, Dahil alam kong hinding-hindi kita makukuha. Mahal na mahal kita, pero bakit sa lahat ng tao Bestfriend ko pa.
0
Aug 7, 2019
Aug 7, 2019 at 10:03 AM UTC
"bakit siya pa"