"sating" poems
gabing hindi mapakali,
gustong humagolgol, ngunit walang luhang pumapatak,
sikip ng dibdib ay hindi maintindihan,
ilang kilometro na ang takbo ng isip,
ngunit ikaw lamang ang iniisip,
Papalayain na ba ang sarili?
o hahayaan nalang na magkusang mawala,
dahil nagmimistulang bangkay na at hindi na maramdaman ang muling umibig.
ang makita kang masaya na, ay akin ding kasiyahan,
mga katanungan ko'y hangang tanong nalang.
sinusubukang ngumiti tumawa ngunit, aking lamang pinaglalaruan ang aking sarili, dahil sa halip tuwa at saya ang aking maramdaman ay parang normal lang.
PAPALAYAIN NA AKING SARILI,
sa nakaraan nating ako lang ang nakakalam, na parang ako lang ang nakakaalala.
ito na nakakaramdam na pala ako ulit.
SAKIT pala ang aking nararamdaman, na ako'y napag iwanan na, na ako nalang ang nabubuhay sating nakaraan. TAKOT, na ako'y tuluyan mo na palang nakalimutan, TUWA na ikaw ay masayang masaya na, ngunit sana ang mga tanong gustong itanong saiyo, matuldukan na, pangamba ko lang ay hindi nanaman ito sagutin. pangamba ko din ay baka hindi mo na ako ituring na kahit parang kapatid lang, yon ay aking tanging hiling.
ngayon ay siguro panahon na para,
Palayain na aking SARILI,
ngayon luha na ngay bumuhos sa umagang gansa ng sikat ng araw,
at ngayon sa huling pagkakataon ipapadama sayo,
K. ikaw lang, mahal kita, minahal kita, at kung baliktarin man ang mundo at kung saan pwede na ang TAYO, K. mamahalain parin kita.
mahirap man sakin ngunit siguro ngay ito rin ang iyong inaantay ang,
Palayain na aking SARILI.
May 11, 2019
May 11, 2019 at 11:50 PM UTC
Balik tayo sa simula.
Sa lugar kung saan tayo unang nagkita.
Kung kelan natuto tayong pahalagahaan ang isat-isa.
Balik tayo sa simula.
Kung kelan natuto tayong pahalagahan ang bawat minuto nang ating isang oras.
Ang isang lakad na nauwi sa maraming pang paroon at parito.
Mga paglubog at pagsikat ng araw na tayo lang ang magkasama.
Balikan natin ang mga araw na tayo lang ang nakakaintindi sa sakit, pagod, saya at pinagsamahang mga problema.
Balikan natin ang simula,
Mga tawanang mistulang walang katapusan
Kwentuhang walang patid at tila walang katahimikang babasag sating ingay.
Balikan natin ang saan, kelan at paano tayo nagmahalan.
Kasi mahal,
baka sa ganitong paraan.
Maisalba natin ang napipinto nating hiwalayan.
Mar 14, 2018
Mar 14, 2018 at 6:25 AM UTC
mga tao sa kasalukuyan
mga dayukdok sa kapayapaan
pagkat bitbit sa kung saan ang paroroonan
hatid na bigat ng ating kapaligiran
oo, patuloy ang progreso
nating mga tao
taon-taon may mga bagong
mapangusad na mga plano
unti-unting nasasagot
mga sigaw ng pagbabago
...kahit papano
kahit gaano
ito katagal
lahat ng baraha
para dito'y handang isugal
pagkat lahat ng mga
dumadaan na pagsusulit
ang bawat paglagpas at wakas
nama'y lubos ito na sulit
sa ginagalawang mundo na abala
sa munting paglabas,
di na maiwasan ang pagalala
bawat pilak parehong pang-hulma
at resulta para sa mga gyera
marami namang mas makahulugan pa
upang igasta bilyon-bilyon na mga pera
panloob na kapayapaan
sa paghanap nito'y
isang paghahanap sa karagatan
lumulutang lamang ay katanungan
kung ito'y katotohanan
o isang kasinungalingan
makakamit ba hangga't may natatapakan
o madadama lamang ba
pag tanaw mo na tanaw ng kalangitan
o habang sa paglalakbay ba matututunan kung papano hulihin ang nasusulyap panandalian
sumisikip, napupuno mga kulungan
sumasagitsit ang mga bulong-bulungan
kaysa sa tulungan, pinagtutulong-tulungan
humihinga pa aking paniniwala
sating patutunguhan, wala pa tayo sa kalahati
sa nagmamasid sa itaas, aking tiwala
pagkat hindi pa ito ating wakas
patuloy mabubuhay ang pagasa
hangga't may nabubuhay na umaasa
simulan sa sarili, wag sa iba i-asa
pagmamahal sa sarili't sa iba'y ipasa
di kahinaan ang pagtakas
minsa'y kinakailangan
din nating maghilom, kumalas
sa mapangwasak na mundo,
patunayang ika'y mas malakas
hindi upang ipakita'y pagkamanhid
kundi magkaroon ng sapat na lakas
upang kayanin pang hatakin
sarili't ibang tao pataas
Oct 21, 2019
Oct 21, 2019 at 1:32 PM UTC
Ang sabi sakin ni Mama, *"Huwag **** ipapagalaw ang iyong katawan. Magmahal ka ng lalaki ngunit wag **** isusuko ang templong iyong inalagaan kung ayaw **** magsisi."* Sabay kindat na sinundan ng kanyang mga kiliti. Kung pwede ko lang aminin kay mama na mali siya sa dalawang bagay na kanyang nabanggit (nako, baka namura niya na ko sa galit).
**Una. Hindi lalaki ang aking napupusuan.
Pangalawa. Mama, patawad pero naisuko ko na.**
Baka ang nais iparating sakin ng aking nanay, "kahit ikaw ay pilitin, HUWAG. At huwag na huwag mo ring ibibigay ng kusa."
Hindi ba? May punto siya. Pero mahal, naaalala mo ba ang gabing umuwi tayong magkasama? Hinawakan mo ang kamay na nanlalamig sa kaba. Pinainit mo ang pakiramdam ng akin ng nadama ang pagyapos mo ng dahan dahan sa aking katawan. Nilakbay ng iyong mga halik ang labi kong nagliliyab sa pagkasabik. Ito na ang pinakahihintay kong sandali.
Nasubok mo kung gaano kabilis kong kayang bumigay. Kasabay sa bagal ng oras habang gumagapang ang iyong mga kamay ay sumabay ang pagkatunaw ng aking mga tuhod. Mga puting kumot namantyahan ng pula. Sabihin na lang nating ito'y ating mga kaluluwa na sinakop ng kasalanang ating nagawa. Langit ay aking narating at nakita. Hindi ito isang pagkakamaling aking pagsisisihan. Hindi mo ko nun kinailangang pilitin dahil buong loob ko itong ibinigay ng kusa.
Ilang beses nangyari. Isa... Dalawa... Ilang beses nasundan. Tatlo... Apat... Lima... Ilang beses nating natagpuan ang ating mga sarili sa parehong sitwasyon. Ilang ulit ng nangyari ngunit pabago bago ng posisyon. At tulad ng magandang panahon, pagmamahal mo'y nagdilim at naglaho. Pinaglaruan, pinaikot ikot sa iyong mga palad na parang laruan. Leeg ko'y aking natagpuang may nakapilipit na kadenang nangangalawang. Kung gaano kabilis **** nahubad ang nakabalot saking damit, ganun din kabilis nagbago ang iyong isip. Saking mga mata ay hindi mo natagpuan ang langit.
Sabi mo kaya **** mabuhay na mukha ko lang ang iyong tinititigan. Kasinungalingan. Sabi mo ako lang ang iyong kailangan. Nagsisinungaling ka na naman. Ang sabi mo ako lang ang babaeng iyong mamahalin. Sana nga'y nagsisinungaling ka lang. Dahil naialay ko na ang aking kaluluwa, puso't katawan sa mga pangako **** iniwan. Templo ko'y nagiba na ng impyernong sinapit ng damdamin ko sayo. Tama nga si mama. Dapa't ito'y aking inalagaan. Akin ng ibibigay saking sarili ang kalayaang aking kailangan. Akalain ko bang lahat ng ipinangarap ko para sating dalawa hindi ko rin pala makakamtan. Hindi mo kailangang manatili. Hindi kita pipilitin. Buong loob ko itong ibibigay ng kusa. Susubukan kong burahin ang mantyang ibinahid mo sa akin. Ikaw ay aking hahayaan kahit ako'y ginawa **** saktan at iwanang duguan. Mahal, hindi ko magagawang pagsisihan ang nagawa nating kasalanan.
Jul 30, 2015
Jul 30, 2015 at 3:25 AM UTC
Tanging hiling sa hangin na sana'y tangayin
Ang mainit na bugso ng damdamin
Bawat paghampas at kumpas,
Hindi ko alam kung saan dadalhin
Pinasok natin ang buhay ng isa't-isa
Walang kamalayan sa ating pakakahantungan
Sa mundong hindi perpekto at walang sigurado,
ang tanging pinanghawakan ko lang ay may ikaw at ako.
Nangungulila sa mga mata **** nangungusap
Na sapat ng pagtakpan lahat ng sakit na nararamdaman
Ang mga mata **** sumilaw sa madilim kong isipan
Kailan ko kaya ulit ito matatanaw
Madaming hindi pagkakaintindihan
Nauuwi sa sakitan
Hindi mabilang ang kapintasan
Na bumabalot sating samahan
Tila bagyong walang dala kundi pinsala
Pagmamahalan nating puno ng pangamba
Mga mata mo lang ang tanging naging sandigan
Panangga sa kalamidad, silong sa kadiliman
Isang gabing hindi ko mabura sa ala-ala
Nakatatak sa puso't ispian
Binaybay ng mga kamay mo ang bisig ko
Hinagkan, hinalikan at hindi binitawan
Pinagdasal na sana'y wala ng katapusan
H'wag na sanang sumikat ang araw
Dahil walang ibang nais kundi ang namnamin
Ang bawat minuto sa iyong piling
Marami ang hindi kayang unawain
Ang ating kumplikasyon na dala ng depresyon
Ano bang alam nila?
Bukod sa kutyain tayo
Sabi nila baliw tayong dalawa
Hindi inalintana ang sinasabi ng iba
Malaki ang tiwala ko sa'yo, sa akin,
Sa ating dalawa
Ngunit naging malupit ang mundo,
marupok ka at mahina ako.
Hindi na kita kilala
Hindi mo na ko tinitignan sa mata
Tinalikuran ang sarili kong giyera at
pinaglaban ka
Patuloy kong sinasabi sa'yong,
"Mahal, andito lang ako. Kumapit ka."
Nagbingi-bingihan, pasok sa isang tenga
Labas sa kabila
Pinagtabuyan palayo pero sabi ko sa sarili,
hindi ako susuko.
Tuwing ipipikit ko ang mga mata,
hindi maiwasan ang pagtulo ng luha.
Sinisigaw ng puso, kayanin ko pa.
Pero ang tanong ng utak, para san pa?
Gusto kitang hagkan sa bawat sulok ng katawan,
gustong akuin ang sakit na iyong nararamdaman.
Naging manhid ka saking sakripisyo,
Patuloy akong pinagtabuyan.
Hanggang sa naubos na ang pasensiya at pag-unawa,
halos isuka na natin ang isa't-isa
Pagmamahal nalang ang nakita kong dahilan
kung bakit patuloy parin nating sinubukan
Hindi lilipas ang isang araw na walang bangayan
Ang haplos **** nung una'y malumanay naging
mahigpit at puno na ng galit
Nauntog sa katotohanang hindi sapat ang pagmamahal lang
Naglaho ang kislap ng mata na nung una'y sapat na kahit wala
ang mga salitang, "mahal kita"
Anong ginawa natin sa isa't-isa?
Mag pag-asa ba talaga ang pagmamahalan ng dalawang taong sira?
May 13, 2016
May 13, 2016 at 8:24 AM UTC
Paumanhin sa aking sasabihin dahil ito'y paalam na,
Paumanhin dahil ika'y masasaktan sa pangyayaring magaganap,
Paumanhin dahil sa kabila ng ating mga pinagdaanan ika'y iiwan ko na,
Paumanhin dahil sa bawat ngiting ating pinagsamahan ito'y mababahiran ng lungkot at poot,
Paumanhin dahil ang tayo ay magiging ikaw at ako na lamang,
Paumanhin dahil ang dating tayo'y hindi na muling babalik,
Paumanhin dahil noong nagging tayo ay nasabi kong hinding-hindi kita iiwan, na ikaw ang para sa akin,
Paumanhin dahil ika'y makakaramdam ng matinding sakit sa aking pag-lisan at wala ako para ika'y hagkan at yakapin at masabing andito lang ako,
At ngayong patapos na ang aking tula nais kong humingi ulit ng paumanhin dahil ako'y magpapaalam na,
Hindi ko man mabigyan ng maayos na rason o paliwanag ang aking pag-lisan nais kong sabihin sayo na totoo ang lahat ng nangyare sating dalawa, ang bawat yakap, halik, halakhak maski ang ating pag-iyak ay totoo,
Paalam aking binibini.
Aug 1, 2018
Aug 1, 2018 at 5:18 AM UTC
-Binibining_Enilra
nakatulala sa kawalan
malayang naglalakbay ang isipan
luha ay nagsisimula nang mag unahan
di alam kung dapat na bang punasan
bakit akoy lubusang nasasaktan?
di alam kung ang hahantungan
tanging ikaw lang ang laman
kahit damdamin ko'y nahihirapan
Mahal,patawad ng ika'y aking nilisan
lubos ko itong pinagsisihan
di kona inisip kung ikaw ba'y masasaktan
basta't ang alam ko lang ito ang tanging paraan
simula ng umalis ka't di na nagparamdam
lubos akong nag nakakaramdam ng agam-agam
kung bakit hindi mo man lang nakuhang magpaalam
nahihirapan nakong unawain ka
lalo na yung mga panahong sayo'y balewala na
kinukulit kita ; sinusuyo
bakit tila mas lalo kang lumalayo
araw araw akong naghihintay iyong mensahe
na baka mabigyan moko ng oras na walang bayad at libre
kase alam ko hindi sayo pwede
subalit di na bale
Mahal naman kita,kaya
kaya kung magtiis para sating dalawa
kaya kung maghintay kahit gaano pa katagal
lahat ay kaya kung isugal
dahil mahal kita!
ngunit isang araw nagising ang aking diwa
nagising na may luha na saaking mga mata
naisip na baka wala na talaga
walang nang pag-asang muling magbalik ka
kung paano tayo nagsimula tulad nung umpisa
kaya mahal , patawad!
ako na yung unang sumuko
dahil hindi kona alam kung kakayanin ko pang labanan
ang tukso
di ko na alam kung may puwang paba ako dyan sa puso mo
ngunit ng dahil sa pinaggagawa ko
mas lalo lang palang naagaw ang aking trono
mas lalo ko lang palang sinasaktan ang sarili ko
umiiyak;lumuluha
labis akong nagdurusa
dahil kasalanan konaman
kung bakit pako nag desisyon ng hindi ka kasama
labis akong nagsisi kung bakit
iniwan kita
pasensya!
pasensya kung makapal ang aking mukha
nakuha ko pang humiling
na bumalik ka sa aking piling
na baka sakaling muli kitang mahagkan
kahit sa panaginip lamang
sana'y muli **** pakinggan ang aking panalangin
bumalik ka sana sakin
at muli akong tanggapin
dahil diko na alam ang gagawin
hindi ko na alam kung paano kakayanin
kung tuluyan na nga natin itong tatapusin.
mahal patawad kung ako'y naging makasarili
inisip na baka hindi talaga tayo sa huli
patawad kung lagi akong wala sa iyong tabi
patawad kung di kona kinayang manatili
sana'y palagi **** tatandaan na mahal kita..
kahit wala na tayong dalawa
#ManunulatPH
Jun 14, 2020
Jun 14, 2020 at 12:24 AM UTC
Running amok black bellies of hail-clouds
divest their hard cargo
on near-ready harvest and thunder claps
in spiteful applause.
Scudding sails of racing white galleons
arrive to the rescue
and change weather's position as quiet
breaches gale's disorder.
Setting the sun throws magenta feathers
across dark horizon
and to settle the issue parades jade tints
as the landscape transforms.
Waiting small boats plod homewards in
fish-laden formation
while wives run to stoke hot-kettled fires
of ready bath water.
Lighting a pathway half-moon winks as
heavier catches in
hauled nets silver the harbour and men
start night's final performance.
Sating hunger with coming and going
sow-and-reap women know
the meaning of sharing male labour in
scaling and salting chores.
Fisher-folks' world begins and ends
with the vagaries and quirks of weather.
Jul 18, 2016
Jul 18, 2016 at 9:32 AM UTC
Babalik ako sa kung saan tayo ay mga bata pa
Nag lalaro, tumatakbo, tumatawa
Walang iniisip na problema
At may mga ngiting walang katumbas
Na nakikita sating mukha.
Isang umaga ang hindi ko nalimutan
Yung araw na nalaman ko na ikaw ay may pag tingin pala,
Tumingin ako sayo
Napatingin sa mga ngiti mo
Na parang nakuha ang inaasam asam niyang regalo sa pasko
Habang ika'y ay bahagyang yumuko at umiiwas na makita ko
Mga mata natin ay nag tagpo
Diko alam aking sasabihin
Gusto ko itanong sayo kung bakit ako,
Ngunit walang salita ang lumalabas sa mga labi ko.
Ilang umaga ang nagdaan na palaging tumitingin sa langit at ngumingiti sa araw
Pumipikit at dinadama ito na parang na sisilaw sa angkin nitong ningning
Iniisip kung ikaw ay makikita.
Kaya't dali daling papasok sa eskwela
Tingin doon, tingin dito
"Nasan ka ba" ang tatlong salita na laging sinasambit tuwing hinahanap ka.
Tuwing tayo ay nag kakasalubong
Parang may kuryente na sa katawan ko'y tumatakbo.
Ngingiti tayo sa isa't isa
Na parang mga batang binigyan ng sorbetes
At natuwa sa kung gaano ito katamis.
Tatapusin ko na itong tula na aking ginawa
Ito nga pala ang isa sa magagandang bagay na nangyari saking pag kabata.
Limang taon na ang nakalipas .
Feb 27, 2016
Feb 27, 2016 at 10:43 AM UTC
The ocean through an opened window
Frontier between all that's known
of here
and sleep
riding out the waves as they come
A gull cries in passing
Waves sating themselves
in the womb of the earth
kissing the neck of Bride's Brook
Her seaweed streaming hair
in wind of tides
The moon's pull to release
coaxing spent and tender moans--
the farthest reach of sighs
Sep 29, 2017
Sep 29, 2017 at 4:13 PM UTC
i admit to 'male' --
'female' strikes me low
curving
concupiscent hips (of Venus swaying so)
the one who places,
caught bathing in her morph
to mar
her goddess innocence (Peleus grasps her so)
her evergreen paradise-
apple spraying scruples,
while the sun
dries forgiveness **** (on Eve's fragrant *******
in other Edens
Lilith simply leaves him blind
to lust
for unknown Didos (craving **** or suicide)
the limping god
nets love and war, olympicly
to smith
a mortal death (from Vulcan jealousy)
foresight's fire-gift
leaps obedience
to lie
far falls the divine (in ******* he defied)
potent swan of sky,
what judgement?
for a girl
you laid in that white rush, (virginity unfurled)
immortal ****
fates sails of progeny,
raging
poet-birthing strife (for temple priestess' cries)
fated nation-death swoons,
shares beauty's scale,
and Aphrodite's foam (caresses history's thighs)
Trojan tensions mix
the modern mind to heights of doubt
of mythopoets' truth ( -yielding blindnesses)
lonely walk the earth
with guiding wisdom lacking
all the pawns of fate (forget love's darknesses)
sphinxine hunger asks
the soul of destiny
of hubris, tragic sight (and orgiastic nights)
of unknown woman
man struck down
sickly city safe
and burning, yearning (nymph and satyr sating Bacchic rites)
Jun 26, 2012
Jun 26, 2012 at 8:56 PM UTC
Naiisip na naman kita.
Naalala ko yung mga panahon na kasama ka.
Mga panahon na tayo lang dalawa
Pero hindi tama na gustuhin ka.
Mahirap man sating dalawa.
Pasensya na wala akong magagawa
Kundi ang kalimutan ka.
Dahil ito ang alam kong tama.
Salamat ang huling salitang mababanggit.
At ito'y hinding hindi ko sayo ipagkakait
Kahit ito'y paulit paulit
Hindi ako magsasawa na ito'y laging mabanggit.
Sabagkat ang pagmamahal na iyong pinadama,
Ay tunay akong pinasaya.
Hindi ko man ito nasabi sayo
Kasi natatakot ako.
Ayokong umasa ka.
Ayokong masaktan ka.
Kaya ika'y iniiwasan na.
Para itong dadamin ko ay di na lumalim pa.
Nov 29, 2015
Nov 29, 2015 at 9:31 AM UTC
kinalimutan mo na kaya ako?
sa mga oras na nasa presensya ng bawat isa
naaalala mo rin kaya ang mga hangal na desisyong nagbuklod sating dalawa?
dahil ako, palagi.
sa tuwing nandiyan ay pinapauli-ulit
ang transisyon ng pagkawalay ng dalawang pinaglapit
sa pagkalimot ng isa
paulit-ulit nagsisimula sa umpisa
ani mo'y palabas sa sariling haraya
iniipit ako ngayon ng tahimik
ni walang imik sa pagitan nating dalawa
napagod na ang mga paang umakyat para lang matanaw
o magbigay ng senyas, nagdadasal na bigyang habag
napapangiti na lang sa mga gunita
dahil naaalala ang ilang beses na pagsuko at pagtayo namang muli
tulad ng paulit-ulit na pagtugtog
ng musikang nagpapaalala sayo
Feb 3, 2019
Feb 3, 2019 at 2:24 PM UTC
Yung hadlang sating pagmamahalan ay parang hagdan.
Bawat hakbang natatapakan,
pero sa kapit nating dalawa’y ‘di tayo kayang siraan.
Ganun katibay ang ating pagmamahalan,
Madumihan ma’t tapak tapakan,
‘di parin uubra yan sating kinabukasan,
sapagkat,
sapagkat ang pagmamahalan nati’y para ring hagdan,
parang hagdan na walang katapusan ang mga hakbang,
na kahit tapak tapakan tayo’y wala paring makakahadlang,
sa ating pag-ibig na araw-araw nating inaasam.
May 16, 2019
May 16, 2019 at 8:57 AM UTC
*Have anthologized every
cerebration of mine,
finding myself snared in
dogmatic mysteries of cosmos.
My cognitive contents are
razing & vitiating,
leaving a brobdingnagian lacuna.
Striving to surmount it but,
incapable of sating the one that
domiciliates within
my èlan vital.*
Jul 22, 2015
Jul 22, 2015 at 12:01 PM UTC
Isang araw, nakilala kita at nag kausap tayo.
Isang araw, naging mas close tayo sa isat isa.
Isang araw, sinabi ko sayong mahal kita at sumagot ka naman at sinabing mahal mo narin ako.
Isang araw, sobrang saya natin. Na tipong kahit anong negatibong ibato ng mundo sating dalawa ay hindi natin pinapansin.
Isang araw, naging cold ka.
Isang araw, di ka na nag rereply at sumasagot sa mga tawag ko at kahit ano pang gawin ko ay hindi ka nagparamdam
Isang araw, sumagot ka at sinabi **** mas mabuti nalang na ganito tayo.
Araw at gabi nasa isip kita, na kung ano na ako kung wala ka.
Isang araw...
Hindi...
Araw araw kang nasa isip ko.
Jul 22, 2017
Jul 22, 2017 at 1:20 PM UTC
Sating stains unrecognizable
dripping filth of first love gone
Insignificant swelling of power
We are human
Hungering for control over strong hold fear
Tangible in it's release
We are human
It moans to be sought by destroyers
We are human
Hypnotized by dances of mesmerizing flesh
patterns mangle until there are no more borders
sweeping over luscious ruins
we depart from entrapment and lightly fall
Silver gleams off malleable thoughts
We are human
Nov 5, 2010
Nov 5, 2010 at 1:36 PM UTC
Thou shalt follow me,
Be with me 'til eternity,
Turn into someone I want you to be,
With my decree thou shalt obey me
Thou shalt be envious,
Like a culprit get what you want to use,
Live with thy desire,
Happiness of others you should acquire
Thou shalt be gluttonous,
Like a pig go and be voracious,
Satisfy your hunger and rapturous cravings,
Drinking and eating what you want is never sating
Thou shalt live with lust,
Like a tigress in bed you must,
Embrace the desire you have within,
Coquettishly caress and savour someone's skin
Thou shalt be wrathful,
Like darkness let it manifest your soul,
Hatred shalt flow violently in your blood,
With thy anger sins shalt flood,
Thou shalt live with thy pride,
Never ever let thyself subside,
Walk with your pretty cruel soul conceited,
Shalt not let thyself be defeated
Thou shalt be greedy,
Like me love thy life acquisitively,
Have the excessive desire to take what you don't need,
Earn what you want no matter if you exceed
Thou shalt live like a sloth,
Do nothing just lay at your couch,
Survive like a narcoleptic man,
Just sit down and hope that something will be done
Sep 27, 2017
Sep 27, 2017 at 9:50 AM UTC
himig ng 'yong boses tila sigaw ay kaligtasan
di makakaila sating tinginan
sa'yong mga mata'y nakikita ang hantungan
tayo lang ang tanging may kaalaman
kaya't ika'y hahanapin kahit saan
sa kabilang ibayo man o bayan
kahit saan ika'y susundan
'pagkat ikaw ang tanging tahanan
aking tatawagin kailanman
ang 'yong nagiisang pangalan
kahit alin man ang pagdaanan
ang mahalaga ay ika'y mahagkan
kaya't aking irog, aking kasintahan
ipapaalala sayo ang ating pagmamahalan
lahat para sayo ay aking ilalaan
pagkat ikaw ang tanging tahanan
Jul 7, 2019
Jul 7, 2019 at 6:31 AM UTC
Noong una akala ko ikaw at ako. Yun pala sa huli ay hindi naging tayo. Mahal na mahal kita pero sa pagkakataong ito handa akong bitawaan ka.
Handa akong iwan ang lahat para maging masaya ka, Handa akong magpanggap na okay ako! Na okay ang lahat ng meron tayo.
Kaibigan ba o ka - ibigan, pumili sa dalawa kung saan nararapat. Patawad kasi sa pagkakataong ito mahal parin kita, Patawad kasi hangang ngayon ikaw parin ang tinitibok nito.
Sabi nila pagmahal mo ipaglaban mo bakit di mo ko pinaglaban? Diba ako karapatdapat sayo? Ano ang kulang? May kulang ba ako?
Dating ikaw at ako lang ang masaya walang inisip na problema.
Dating ikaw at ako lang ang kailangan pero bakit ngayon walang ikaw at ako.
May problema ba sating dalawa? May pagkukulang ba kong ginawa? Binigay ko naman lahat sayo, tapos eto lang isusukli mo.
Bakit mo ko hiniyaang mahulog sayo? Sino ba sa ating dalawa ang Tanga? Ikaw o Ako? Sabihin mo para may alam ako?
Hahayaan mo na lang ba ako? Hahayaang makuha ng iba? O Hahayaan mo na lang akong na masaktan.
Dating ikaw at ako lang ang meron noon ngayong ikaw at siya nalang ang pwede, Hindi na tayo pero bakit ako lang ang nasasaktan.
Samantalang ikaw naman ang nangiwan sa tulad ko na handang patawarin ka, pero sa huli sinayang na pagmamahal ay nauwi sa walang naging Ikaw at Ako.
Oct 31, 2018
Oct 31, 2018 at 7:54 AM UTC
Face me...fixedly eye to eye, four hands intertwined in infinite reciprocation, articulating...
Osculate my mind with your intellectual parlance, ardently and with hedonistic electricity arousing my neurons, titillating my synapses, sending lustful charge down my nerves.
I crave to feel your utterances surge through me, course throughout every bifurcation, and transude from every last pore of my flesh.
Grasp my heart with your loquacity, embracing so passionately, that our beats become one resonating cadence whilst exchanging harmonious rhythm.
Caress my flesh with cognital poetry woven from emotions existent only to us.
Trace my veins with every word born from pain, contentment, angst and tranquility... pressing their vehemence into my bloodstream, surrendering my pulses to ******
I yearn to listen to you make me moan, as I arch my back, tilt my head and release in silent screaming ecstasy... sating you with visual affirmation of our sapiosexual affair.
Jun 27, 2015
Jun 27, 2015 at 6:58 AM UTC
From the cold marble tower of loneliness
I gaze at the moon, my loyal sentry;
Then dreams of love tap at the window pane,
And too willingly I grant them entry
Why does the moon frown in disappointment
And let passing clouds take him from my sight?
Does he not know my pain of solitude
Is far too great to bear alone this night?
As bells labor to announce the twelfth hour,
Loneliness comes scattering its ****** seed,
Yet, the blessed harvest of fantasies
That follow, bring comfort, sating my need
A touch, a kiss, his heart pressed against mine,
Once more, loving arms become my prison;
My darkened realm glows with the light of love
Until the morning's first rays have risen
But how could the moon ever understand
The pain and longings of the human heart?
If he could but dwell in this anguished frame,
Would he, too, not dream, holding dear this art?
So I lay here each night with heart forlorn
Trying to explain to the moon my plight,
Waiting for fantasies to take my hand
As together we fly into the night
Come back, old Moon, and keep me company,
Be my light as the shadows come and go,
Watch me weave this sadness into a dream
While the rivers of sweet illusions flow!
Feb 2, 2017
Feb 2, 2017 at 4:35 PM UTC
Sitting, restless
In this changeling
Sensation
Of freshness and renewal.
Running
Rat on a wheel.
Each passing day
A different way
Of feeling,
An altered state of mind.
Seeking
To find
A man within the boy.
Hoping to see
The real me.
Alive and kicking.
Hot flushed, this post determined puberty
And the desperate need to feel.
An urgent angst to Be.
Short fuse and temper flare.
I’m not really there
Yet still somehow
Everywhere and
Everything;
Else breathing.
Dysmorphic chest
Heaving
Exigency
In this
Juncture
Soul puncture,
And bloodied bandaids
Cast off
My heart
Once worn on my sleeve.
I am finger skin,
Flesh and nail
Torn
And jagged edges
Peeling.
Perplexity kneeling,
I am deeply lost inside of me.
Begging to be found.
Compund; unbound.
They say that beggars can’t be choosers
Only losers left to dreaming.
They also say
That I may be a dreamer
But I’m not the only one.
I will come undone in this undoing.
Eschewing
A life lived unalive.
Slow unravel
To once again
Begin
To belong in this
Skin
Stitched bleeding riches
To my bare and brittle bone
He is not alone
I feel him
Running
Waiting
Sating disquietude
With an attitude
Unshackled
He is not running
Rather feet flying
A rat inside
A wheel.
Nov 16, 2010
Nov 16, 2010 at 10:47 PM UTC
dude
they have this
giant blue
monolith
in their
bathroom
no i wasn't
high, maybe
sugar high
becca's
oma kept
offering me
cookies
like i was a
monster that
needed
sating
eventually
i was
screaming
at her:
no, oma, i
don't want
any more ****
cookies
not the
point, dude,
the monolith, you
shoulda seen this
thing i wanted to
worship it that's
how awesome it
was
becca said it
was modern art or some
**** maybe its
their god but then
why would
they put it in their
bathroom?
i guess if
you really love
somebody
you will let them
see you
*** smell your
****
thats true love
man
becca
come into the
bathroom
with me
becca
baby
we're going to
church
Nov 26, 2011
Nov 26, 2011 at 4:04 PM UTC