Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
Words
"hampas" poems
naririnig mo ba? ang bell ni manong na nagtitinda ng ice cream. ang mga huni ng iba't ibang klase ng ibon. ang mga harurot ng mga ikot jeep. naririnig mo ba? ang mga tawanan ng mga magkakaibigan mga kuwentuhan, mga tanong at makabuluhang talakayan. naririnig mo ba? ang mga lapis at bolpen ng mga estudyante na kumakayod sa mga papel: husay sa bawat ukit. naririnig mo ba? ang mga yapak ng mga iba't ibang klase ng Pilipino at talino sa kalyeng binudburan ng mga dahong acacia dangal sa bawat apak at kumpas ng kamay, sa bawat hinga. naririnig mo ba? ang mga salitang mapanlinlang, mapang-alipusta ang mga sigaw sa sakit, hiyaw sa hapdi, dahil sa mga hampas at palo ang mga tama ng mga kamao naririnig mo ba? ang mga iyak ang mga hikbi ng mga kaibigan para sa mga kapatid nilang nasaktan. ang mga hagulgol ng mga magulang na nawalan ng anak: mga puso, mga pamilyang hindi na buo. wasak, nasira na. naririnig mo ba? ang mga boses na nananawagan na "tama na" "utang na loob, itigil niyo na" kasi hanggang kailan pa tutugtog ang ng paulit-ulit-ulit ang sirang plaka ng karahasan na patuloy na naririnig sa panahong ito mula pa sa mga nagdaang dekada? nakakalungkot, hindi, nakakasuklam ang mga mapaminsalang kaganapan na nangyayari sa ating mahal na pamantasan. ang tawag sa atin ay mga iskolar ng bayan, para sa bayan pero paano tayo mabubuhay nang para sa iba kung paminsan hindi nga makita ang pagmamahal at respeto sa atin mismo, mga kapwang magkaeskwela. hahayaan na lang ba natin ang ating mga sarili na magpadala sa indak ng karumaldumal na kanta ng kalupitan? hahayaan na lang ba ang mga isipan na matulog. hahayaan na lang ba ang mga puso na magmanhid. kailan pa? tama na! nabibingi na ang ating mga tenga. nandiri. nagsasawa. oras na para itigil ang pagtugtog ng mga nota. oras na para tapusin ang karahasan. oras na para talunin ang apatya at walang pagkabahala. oras na para sa hustisya. oras na para sa ating lahat, estudyante man o hindi, may organisasyon man o wala na tumayo, makilahok at umaksyon para pahilumin ang sakit, para itama ang mali. oras na para sindihan ang liwanag dito sa diliman. oras na para mabuhay ang pag-asa ng bayan.
0
Jul 5, 2015
Jul 5, 2015 at 7:47 AM UTC
marge-redelicia
naririnig mo ba?
naririnig mo ba? ang bell ni manong na nagtitinda ng ice cream. ang mga huni ng iba't ibang klase ng ibon. ang mga harurot ng mga ikot jeep. naririnig mo ba? ang mga tawanan ng mga magkakaibigan mga kuwentuhan, mga tanong at makabuluhang talakayan. naririnig mo ba? ang mga lapis at bolpen ng mga estudyante na kumakayod sa mga papel: husay sa bawat ukit. naririnig mo ba? ang mga yapak ng mga iba't ibang klase ng Pilipino at talino sa kalyeng binudburan ng mga dahong acacia dangal sa bawat apak at kumpas ng kamay, sa bawat hinga. naririnig mo ba? ang mga salitang mapanlinlang, mapang-alipusta ang mga sigaw sa sakit, hiyaw sa hapdi, dahil sa mga hampas at palo ang mga tama ng mga kamao naririnig mo ba? ang mga iyak ang mga hikbi ng mga kaibigan para sa mga kapatid nilang nasaktan. ang mga hagulgol ng mga magulang na nawalan ng anak: mga puso, mga pamilyang hindi na buo. wasak, nasira na. naririnig mo ba? ang mga boses na nananawagan na "tama na" "utang na loob, itigil niyo na" kasi hanggang kailan pa tutugtog ang ng paulit-ulit-ulit ang sirang plaka ng karahasan na patuloy na naririnig sa panahong ito mula pa sa mga nagdaang dekada? nakakalungkot, hindi, nakakasuklam ang mga mapaminsalang kaganapan na nangyayari sa ating mahal na pamantasan. ang tawag sa atin ay mga iskolar ng bayan, para sa bayan pero paano tayo mabubuhay nang para sa iba kung paminsan hindi nga makita ang pagmamahal at respeto sa atin mismo, mga kapwang magkaeskwela. hahayaan na lang ba natin ang ating mga sarili na magpadala sa indak ng karumaldumal na kanta ng kalupitan? hahayaan na lang ba ang mga isipan na matulog. hahayaan na lang ba ang mga puso na magmanhid. kailan pa? tama na! nabibingi na ang ating mga tenga. nandiri. nagsasawa. oras na para itigil ang pagtugtog ng mga nota. oras na para tapusin ang karahasan. oras na para talunin ang apatya at walang pagkabahala. oras na para sa hustisya. oras na para sa ating lahat, estudyante man o hindi, may organisasyon man o wala na tumayo, makilahok at umaksyon para pahilumin ang sakit, para itama ang mali. oras na para sindihan ang liwanag dito sa diliman. oras na para mabuhay ang pag-asa ng bayan.
Continue reading...
75
And in the end, the love you take is the love you make. -The Beatles Isa ito sa mga argumentong dapat lamang pagtalunan. Dahil hindi lahat ng pag-ibig na binibigay mo ay nasusuklian. Masarap lamang itong pakinggan. Noong inibig mo ako, Hindi. Mas tamang sabihin na noong naisip **** iniibig mo na ako, Ay mas pinili **** huwag magbigay ng buo. Hindi ko alam sa'yo pero ikaw na ang pinaka-duwag na taong nakilala ko. Naaalala ko noon ang mga sugat at pilat na naiwan niyang nakatatak at nakakabit sa mga braso mo. Nakikita ko ang mga bakas ng mga hampas nya sa mga balikat mo. Bawat kagat at kalmot at gasgas na ibinigay n'ya sa'yo, Sa mga pagkakataon na akala mo wala lang, Naramdaman ko. Pinaramdam mo silang lahat sa akin. Anghirap palang pilitin na bumuo nang puso na ayaw magpabuo sa'yo. Hindi ko din kasi alam dati na kailangan, ang kagustuhang maghilom, Manggaling sa kanya mismo. Pinilit kong pagtagpi-tagpiin ang mga piraso **** nakakalat sa sahig mula nang binitiwan ka n'ya. Sinubukan kong gamutin ang lahat ng sakit na nagpapanatili sa iyong gising sa alas-tres ng umaga. Pinili kong mahulog sa iyo kahit alam kong mas malabo pa sa tubig ng Ilog Pasig ang pag-asa Na maisip **** sa iyo lang ako. Iyong-iyo lang ako. May mga pagkakataon na nakikita ng ibang tao ang mga pagbabago na akala nila ay ako ang dahilan pero ang hindi nila alam, Sa dami at haba ng mga sakit na iyong naramdaman, Natuto ka lamang na itago silang lahat sa loob mo. Na sa kahit na anong oras, pwede silang lahat lumabas at lamunin na lang ako ng buo. Oo. Ako. Dahil mas pinili kong lumapit sa'yo. Iyong-iyo lang ako. May mga pagkakataon na gusto kong isipin Na ang bagong taginting ng mga tawa mo ay dahil sa akin. Na ang mga panaginip mo kapag ikaw ay mahimbing, ako ang laman. Na ang mga pangarap mo sa hinaharap ay ako ang hiling. At ang bawat pulso mo ay para sa akin lamang. Dahil sa iyo lang ako. Iyong-iyo lang ako. Pero hindi. Dahil andami mo nang natutunang paraan para magtago. Napakadami na ng mga pagkakataon na sinayang mo. Ang akala mo, lahat ng pagkabigo mo sa pag-ibig dati Ay natulungan kang maging mas malakas, mas matatag, mas matalino. Pero hindi. Dahil papasok sa isang bagong pag-ibig ay tinangay mo lahat ng galit. Iniwan mo ang mga aral na natutunan mo maliban sa "Ang pag-ibig ay hindi dapat pagkatiwalaan." Ang tanging bagay na hinahabol mo, na pinipilit **** makuha, Na pinipilit mo dating kapitan kahit na wala na, Ang bagay na akala mo ay lubos sa iyong magpapasaya, Tinitignan mo na may pagdududa ang iyong mga mata. At unti-unti kang nabulag. At hindi mo nakita ang pagibig na nasa harap mo na. Lumipad at nawala. Hindi bulag ang pag-ibig. Bulag ang mga taong pinipilit tumingin sa araw dahil gusto nilang makakita ng liwanag ngunit ayaw alisin ang kanilang mga de-kolor na antipara. Wala kang natutunan sa nakaraan. Hindi ka nga nasasaktan. Hindi mo naman mahagilap ang tunay **** kaligayahan.
0
Jun 9, 2016
Jun 9, 2016 at 1:58 AM UTC
karl-allen
Ang kaibahan ng katalinuhan at kaduwagan
And in the end, the love you take is the love you make. -The Beatles Isa ito sa mga argumentong dapat lamang pagtalunan. Dahil hindi lahat ng pag-ibig na binibigay mo ay nasusuklian. Masarap lamang itong pakinggan. Noong inibig mo ako, Hindi. Mas tamang sabihin na noong naisip **** iniibig mo na ako, Ay mas pinili **** huwag magbigay ng buo. Hindi ko alam sa'yo pero ikaw na ang pinaka-duwag na taong nakilala ko. Naaalala ko noon ang mga sugat at pilat na naiwan niyang nakatatak at nakakabit sa mga braso mo. Nakikita ko ang mga bakas ng mga hampas nya sa mga balikat mo. Bawat kagat at kalmot at gasgas na ibinigay n'ya sa'yo, Sa mga pagkakataon na akala mo wala lang, Naramdaman ko. Pinaramdam mo silang lahat sa akin. Anghirap palang pilitin na bumuo nang puso na ayaw magpabuo sa'yo. Hindi ko din kasi alam dati na kailangan, ang kagustuhang maghilom, Manggaling sa kanya mismo. Pinilit kong pagtagpi-tagpiin ang mga piraso **** nakakalat sa sahig mula nang binitiwan ka n'ya. Sinubukan kong gamutin ang lahat ng sakit na nagpapanatili sa iyong gising sa alas-tres ng umaga. Pinili kong mahulog sa iyo kahit alam kong mas malabo pa sa tubig ng Ilog Pasig ang pag-asa Na maisip **** sa iyo lang ako. Iyong-iyo lang ako. May mga pagkakataon na nakikita ng ibang tao ang mga pagbabago na akala nila ay ako ang dahilan pero ang hindi nila alam, Sa dami at haba ng mga sakit na iyong naramdaman, Natuto ka lamang na itago silang lahat sa loob mo. Na sa kahit na anong oras, pwede silang lahat lumabas at lamunin na lang ako ng buo. Oo. Ako. Dahil mas pinili kong lumapit sa'yo. Iyong-iyo lang ako. May mga pagkakataon na gusto kong isipin Na ang bagong taginting ng mga tawa mo ay dahil sa akin. Na ang mga panaginip mo kapag ikaw ay mahimbing, ako ang laman. Na ang mga pangarap mo sa hinaharap ay ako ang hiling. At ang bawat pulso mo ay para sa akin lamang. Dahil sa iyo lang ako. Iyong-iyo lang ako. Pero hindi. Dahil andami mo nang natutunang paraan para magtago. Napakadami na ng mga pagkakataon na sinayang mo. Ang akala mo, lahat ng pagkabigo mo sa pag-ibig dati Ay natulungan kang maging mas malakas, mas matatag, mas matalino. Pero hindi. Dahil papasok sa isang bagong pag-ibig ay tinangay mo lahat ng galit. Iniwan mo ang mga aral na natutunan mo maliban sa "Ang pag-ibig ay hindi dapat pagkatiwalaan." Ang tanging bagay na hinahabol mo, na pinipilit **** makuha, Na pinipilit mo dating kapitan kahit na wala na, Ang bagay na akala mo ay lubos sa iyong magpapasaya, Tinitignan mo na may pagdududa ang iyong mga mata. At unti-unti kang nabulag. At hindi mo nakita ang pagibig na nasa harap mo na. Lumipad at nawala. Hindi bulag ang pag-ibig. Bulag ang mga taong pinipilit tumingin sa araw dahil gusto nilang makakita ng liwanag ngunit ayaw alisin ang kanilang mga de-kolor na antipara. Wala kang natutunan sa nakaraan. Hindi ka nga nasasaktan. Hindi mo naman mahagilap ang tunay **** kaligayahan.
Continue reading...
59
“Tabing Dagat” Naalala mo pa ba? Ang huling sandali na kasama kita? Nong panahong sinabi **** susuko ka na Nong panahong ako ay binitawan mo na At ika’y umalis at iniwan ako sa tabing dagat mag isa Saksi ang mga hampas ng alon noon sa mga pangako mo Pangako na noo’y pinanghawakan ko at ngayon ito’y nag laho Pangako mo na parang kastillo ng buhangin na iyong binoo At sa isang iglap lang ito’y hinampas ng alon hanggang sa ito’y gumoho Inukit mo pa noon ang pagalan naten sa basang buhangin At sinabayan mopa sa pag kanta na puno ng mga dalangin Dama yong pagmamahal noon at sa init ng mga yakap mo Pero dama ko rin yong sakit nong araw na ako’y iniwan mo Hawakan mo mga kamay ko at walang isa sa atin ang bibitaw Ngunit nong pag bitaw mo mundo ko’y tuloyan naring nagunaw Saan na ba yong mga pangako mo noon na pinaniniwalaan ko Mga pangako na ngayo’y diko alam kung yon ba ay totoo Nilakbay ko ule ang dagat dahil baka sakaling nan’doon ka Kaso ultimo animo mo’y di ko na masilayan at di ko Makita Nag laho ka na nga gaya nong mga pangako mo noon Babalikan pa ba ako kahit alam kung may mahal ka na ngayon? Kay sakit mahal na pag-ibig naten noon ay inanod narin ng alon Tanging alaala naten nong kahapon ay siyang lage kung baon Kung sakali mang babalik ka pa alam mo na kung saan ako makikita Sa tabi ng dagat kung saan mo rin ako iniwan at binitawan sinta
0
Dec 20, 2016
Dec 20, 2016 at 9:46 PM UTC
raymund-jhon-selma
Tabing Dagat
“Tabing Dagat” Naalala mo pa ba? Ang huling sandali na kasama kita? Nong panahong sinabi **** susuko ka na Nong panahong ako ay binitawan mo na At ika’y umalis at iniwan ako sa tabing dagat mag isa Saksi ang mga hampas ng alon noon sa mga pangako mo Pangako na noo’y pinanghawakan ko at ngayon ito’y nag laho Pangako mo na parang kastillo ng buhangin na iyong binoo At sa isang iglap lang ito’y hinampas ng alon hanggang sa ito’y gumoho Inukit mo pa noon ang pagalan naten sa basang buhangin At sinabayan mopa sa pag kanta na puno ng mga dalangin Dama yong pagmamahal noon at sa init ng mga yakap mo Pero dama ko rin yong sakit nong araw na ako’y iniwan mo Hawakan mo mga kamay ko at walang isa sa atin ang bibitaw Ngunit nong pag bitaw mo mundo ko’y tuloyan naring nagunaw Saan na ba yong mga pangako mo noon na pinaniniwalaan ko Mga pangako na ngayo’y diko alam kung yon ba ay totoo Nilakbay ko ule ang dagat dahil baka sakaling nan’doon ka Kaso ultimo animo mo’y di ko na masilayan at di ko Makita Nag laho ka na nga gaya nong mga pangako mo noon Babalikan pa ba ako kahit alam kung may mahal ka na ngayon? Kay sakit mahal na pag-ibig naten noon ay inanod narin ng alon Tanging alaala naten nong kahapon ay siyang lage kung baon Kung sakali mang babalik ka pa alam mo na kung saan ako makikita Sa tabi ng dagat kung saan mo rin ako iniwan at binitawan sinta
Continue reading...
25
Huwag **** kalimutang huminga, Bago magsalita, Bago tumula, Pagkagising mo sa umaga, Huminga ka. Huwag **** kalimutang may dugo sa'yong mga baga Na patuloy pa rin dumadaloy katabi ng puso **** pagod na Huminga ka, Sa bawat halakhak, Sa bawat pag-iyak, Sa bawat paghabol mo ng hininga kapag napapagod. Ito ang sagradong paraan para sabihin Niya sa'yo na kaya mo pa. Huwag **** kalimutang pumikit minsan, Intindihin mo sana na 'di lahat ng bagay ay kailangan **** makita, Na may kapayapaan at katahimikan din sa dilim, Ipa-hinga mo muna ang iyong mga namumugtong mata, Ipa-hinga mo muna ang paghanap sa kanya kung umalis na siya Magpahinga ka muna kasi Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag **** kalimutang makinig, Sa hampas ng alon sa mga bato, Sa pagtama ng patak ng ulan sa lupa, Sa mga huni ng ibon, Sa mga kuliglig sa katahimikan ng gabing madilim, Sa tunog ng paborito niyong kanta, Sa mga kwento niya, Sa tibok ng puso mo, Sa boses niyang nasa isip mo pa rin na para bang kanina lang kayo nag-usap Pakinggan mo silang mabuti, Kasi Kaya mo pang makinig Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag mo sanang kalimutan kung paano umibig Kasi nandito pa ako, nakikinig at umiibig pa din sa'yo Kahit nakita na kitang pira-piraso sa pagkabasag mo. Gusto kong guhitan ang buong katawan mo ng mga gusali't siyudad na lumiliwanag sa gabi na para bang dinala ang mga tala sa lupa at sana makita mo na isa kang dahilan kung bakit may liwanag tuwing hindi sinisinagan ng araw ang mundo. Huwag **** kalimutan ang ibig sabihin ng pag-ibig sa'yo At sa huling pagkakataon, Huwag mo sana akong kalimutan, Huwag **** kalimutan na may naniniwala sa'yo Na patuloy pa rin kitang papakinggan at kokolektahin ang bawat luha mo sa garapon. Kung kakayanin ko man, iguguhit ko ang bawat parte ng katawan mo sa bawat blankong papel at kung ipagtatagpi-tagpi, sana makita mo na isa kang pinaghirapan na obra. Sana alalahanin mo na May baga ka para huminga May mga mata ka para pumikit at dumilat at makita na 'di ka nag-iisa May mga tenga kang handang makinig May mga paa ka para tumayo at maglakad At may puso kang basag ngayon Pero kaya pa ring umibig at maniwala na kaya mo pa. Kaya mo pa.
0
May 15, 2016
May 15, 2016 at 12:13 AM UTC
jramos
Paalaala
Huwag **** kalimutang huminga, Bago magsalita, Bago tumula, Pagkagising mo sa umaga, Huminga ka. Huwag **** kalimutang may dugo sa'yong mga baga Na patuloy pa rin dumadaloy katabi ng puso **** pagod na Huminga ka, Sa bawat halakhak, Sa bawat pag-iyak, Sa bawat paghabol mo ng hininga kapag napapagod. Ito ang sagradong paraan para sabihin Niya sa'yo na kaya mo pa. Huwag **** kalimutang pumikit minsan, Intindihin mo sana na 'di lahat ng bagay ay kailangan **** makita, Na may kapayapaan at katahimikan din sa dilim, Ipa-hinga mo muna ang iyong mga namumugtong mata, Ipa-hinga mo muna ang paghanap sa kanya kung umalis na siya Magpahinga ka muna kasi Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag **** kalimutang makinig, Sa hampas ng alon sa mga bato, Sa pagtama ng patak ng ulan sa lupa, Sa mga huni ng ibon, Sa mga kuliglig sa katahimikan ng gabing madilim, Sa tunog ng paborito niyong kanta, Sa mga kwento niya, Sa tibok ng puso mo, Sa boses niyang nasa isip mo pa rin na para bang kanina lang kayo nag-usap Pakinggan mo silang mabuti, Kasi Kaya mo pang makinig Kaya mo pang pumikit, Kaya mo pang huminga Huwag mo sanang kalimutan kung paano umibig Kasi nandito pa ako, nakikinig at umiibig pa din sa'yo Kahit nakita na kitang pira-piraso sa pagkabasag mo. Gusto kong guhitan ang buong katawan mo ng mga gusali't siyudad na lumiliwanag sa gabi na para bang dinala ang mga tala sa lupa at sana makita mo na isa kang dahilan kung bakit may liwanag tuwing hindi sinisinagan ng araw ang mundo. Huwag **** kalimutan ang ibig sabihin ng pag-ibig sa'yo At sa huling pagkakataon, Huwag mo sana akong kalimutan, Huwag **** kalimutan na may naniniwala sa'yo Na patuloy pa rin kitang papakinggan at kokolektahin ang bawat luha mo sa garapon. Kung kakayanin ko man, iguguhit ko ang bawat parte ng katawan mo sa bawat blankong papel at kung ipagtatagpi-tagpi, sana makita mo na isa kang pinaghirapan na obra. Sana alalahanin mo na May baga ka para huminga May mga mata ka para pumikit at dumilat at makita na 'di ka nag-iisa May mga tenga kang handang makinig May mga paa ka para tumayo at maglakad At may puso kang basag ngayon Pero kaya pa ring umibig at maniwala na kaya mo pa. Kaya mo pa.
Continue reading...
59
Pagmasdan ang tanawin sa labas ng bintana Hindi ang sandaling sa kulungan Ito'y sa bawat saglit na nag-iisa ang matinding lungkot na nadarama Ipinta ang larawan ng estado Berde,dilaw,pula kahit anuman ito'y walang sigla Sa mga mata puro puti -tinta ng lahat ng kasalatan Bagwis na malapad taglay ang malakas na hampas Ngunit nanatiling suwail sa hangin hindi na makalipad Isang akyat pa sa hagdan Ang patpating nilalang ay uhaw sa pag-uwi ng titulo Karangalan ang pagtitiis Ang pagwawagi ay bihira lamang Sa taglagas ay ang pagsibol ng mga tanim sa palayan Kunting saya sa isang linggong kasawian Ilang ulit kaya sa isang buwan? Ang orasan ay panauhin sa pagkakaylan man na paghimbing Hindi linggatong kung ituring Ito'y paala-ala na hindi pa kamatayan
0
Dec 4, 2018
Dec 4, 2018 at 4:52 PM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #6
Pagmasdan ang tanawin sa labas ng bintana Hindi ang sandaling sa kulungan Ito'y sa bawat saglit na nag-iisa ang matinding lungkot na nadarama Ipinta ang larawan ng estado Berde,dilaw,pula kahit anuman ito'y walang sigla Sa mga mata puro puti -tinta ng lahat ng kasalatan Bagwis na malapad taglay ang malakas na hampas Ngunit nanatiling suwail sa hangin hindi na makalipad Isang akyat pa sa hagdan Ang patpating nilalang ay uhaw sa pag-uwi ng titulo Karangalan ang pagtitiis Ang pagwawagi ay bihira lamang Sa taglagas ay ang pagsibol ng mga tanim sa palayan Kunting saya sa isang linggong kasawian Ilang ulit kaya sa isang buwan? Ang orasan ay panauhin sa pagkakaylan man na paghimbing Hindi linggatong kung ituring Ito'y paala-ala na hindi pa kamatayan
Continue reading...
24
"hindi pa pala ako handa" yan, yan ang mga katagang binitawan mo sakin 'nung gabing ika'y nagpasya nung gabing ika'y nagpasyang manatili na lamang tayo sa pagitan ng magkaibigan at hindi magka-sinta parang isang hampas ng alon na lumunod sa'kin mula sa dalampasigan na tila nagpahinto sa aking paghinga, tulad ng ihip ng hangin na pumapatay sa apoy ng kandila, ang siyang pagbitaw mo sa mga salitang "nasanay na ata akong mag-isa" parang isang eksena sa isang pelikula na tila gusto **** palitan ng mga bagong linya, na para bagang nais **** gawan ng panibagong wakas, ang siyang pagsambit mo sa ilusyong hindi kapa ata handang may makasama oo, ilusyon ilusyon kong maituturing ang hindi mo na paniniwala sa minsang inakala nating walang hanggan sa minsang inakala kong hindi mo bibitawan at susukuan, tulad ng  noo'y pagkapit mo sa mga palad ko sabay sabi ng "walang iwanan" naalala tuloy nung minsang sinabi mo na darating ang mga oras na magiging mahina ka na baka maguluhan ka, o matakot ka, at sa mga pagkakataong 'yon, ang sabi mo sa'kin, sana 'wag kitang bibitawan sana 'wag kitang  susukuan sinubukan ko, sinubukan ko naman sinubukan kong ilaban sinubukan kong ipaalala ulit sa'yo lahat ng mayroon tayo, kung gaano katotoo bawat sandali at minuto sa piling mo ngunit siguro nga'y tama ka sa minsang sinabi mo na lahat ng bagay ay walang kasiguraduhan na kahit gaano pa katibay ang pag-ibig na nasimulan at nabuo, hindi ito magiging sapat para ilaban ang isang bagay na ikaw mismo ay bihag; bihag sa isang rehas na kumupkop sa puso **** tila nasanay ng mag-isa manhid na sa kahit anong pakiramdam at tila may mga nawawalang piraso hindi alam kung saan naiwan o saan hahanapin, hindi mawari kung gusto nalang hayaan o gusto pa bang buuin, tanging tiyak na lamang sa ideyang hindi pa handang manindigan sa isang pag-ibig na minsang ginusto mo ring ilaban hanggang dito na lang nga siguro tayo, 'hanggang dito nalang tayo", tulad ng kantang likha niyo na hindi ko inakalang ako ang magiging bida dito na para bagang isang bangungot na tila nagkatotoo ang "bigla" **** pagpili na manatili na lamang "sa pagitan" ng ikaw at ako at lisanin ang pagiging tayo salamat, salamat sa maiksing panahon ng pagpaparamdam mo sa akin ng walang hanggan at sa pinaka-huling pagkakataon, hayaan mo sana akong sambitin ang mga salitang to hayaan **** ipabatid ko sa'yo ang nag-iisang bagay na gugustuhin kong mangyari sakali mang pagtagpuin ulit tayo sa panibagong yugto na kung sakali mang sa  panahong 'yon ika'y handa na, handa nang magmahal muli ng buo at walang takot, pakiusap, yakapin mo ang pagkakataong 'yon para subukang muli ang pag-ibig na minsang naging atin kung sa panahong 'yon ay may natitira pa akong puwang dyan sa puso mo, pakiusap, sa panahong 'yon ay ilaban mo na ako tulad ng minsang paglaban ko sa pag-ibig ko para sa'yo "hanggang dito nalang tayo" hanggang sa muli, rebelde ka at ako ang iyong sundalo.
0
Nov 30, 2016
Nov 30, 2016 at 2:07 AM UTC
bitanig
Hindi pa pala ako handa
"hindi pa pala ako handa" yan, yan ang mga katagang binitawan mo sakin 'nung gabing ika'y nagpasya nung gabing ika'y nagpasyang manatili na lamang tayo sa pagitan ng magkaibigan at hindi magka-sinta parang isang hampas ng alon na lumunod sa'kin mula sa dalampasigan na tila nagpahinto sa aking paghinga, tulad ng ihip ng hangin na pumapatay sa apoy ng kandila, ang siyang pagbitaw mo sa mga salitang "nasanay na ata akong mag-isa" parang isang eksena sa isang pelikula na tila gusto **** palitan ng mga bagong linya, na para bagang nais **** gawan ng panibagong wakas, ang siyang pagsambit mo sa ilusyong hindi kapa ata handang may makasama oo, ilusyon ilusyon kong maituturing ang hindi mo na paniniwala sa minsang inakala nating walang hanggan sa minsang inakala kong hindi mo bibitawan at susukuan, tulad ng  noo'y pagkapit mo sa mga palad ko sabay sabi ng "walang iwanan" naalala tuloy nung minsang sinabi mo na darating ang mga oras na magiging mahina ka na baka maguluhan ka, o matakot ka, at sa mga pagkakataong 'yon, ang sabi mo sa'kin, sana 'wag kitang bibitawan sana 'wag kitang  susukuan sinubukan ko, sinubukan ko naman sinubukan kong ilaban sinubukan kong ipaalala ulit sa'yo lahat ng mayroon tayo, kung gaano katotoo bawat sandali at minuto sa piling mo ngunit siguro nga'y tama ka sa minsang sinabi mo na lahat ng bagay ay walang kasiguraduhan na kahit gaano pa katibay ang pag-ibig na nasimulan at nabuo, hindi ito magiging sapat para ilaban ang isang bagay na ikaw mismo ay bihag; bihag sa isang rehas na kumupkop sa puso **** tila nasanay ng mag-isa manhid na sa kahit anong pakiramdam at tila may mga nawawalang piraso hindi alam kung saan naiwan o saan hahanapin, hindi mawari kung gusto nalang hayaan o gusto pa bang buuin, tanging tiyak na lamang sa ideyang hindi pa handang manindigan sa isang pag-ibig na minsang ginusto mo ring ilaban hanggang dito na lang nga siguro tayo, 'hanggang dito nalang tayo", tulad ng kantang likha niyo na hindi ko inakalang ako ang magiging bida dito na para bagang isang bangungot na tila nagkatotoo ang "bigla" **** pagpili na manatili na lamang "sa pagitan" ng ikaw at ako at lisanin ang pagiging tayo salamat, salamat sa maiksing panahon ng pagpaparamdam mo sa akin ng walang hanggan at sa pinaka-huling pagkakataon, hayaan mo sana akong sambitin ang mga salitang to hayaan **** ipabatid ko sa'yo ang nag-iisang bagay na gugustuhin kong mangyari sakali mang pagtagpuin ulit tayo sa panibagong yugto na kung sakali mang sa  panahong 'yon ika'y handa na, handa nang magmahal muli ng buo at walang takot, pakiusap, yakapin mo ang pagkakataong 'yon para subukang muli ang pag-ibig na minsang naging atin kung sa panahong 'yon ay may natitira pa akong puwang dyan sa puso mo, pakiusap, sa panahong 'yon ay ilaban mo na ako tulad ng minsang paglaban ko sa pag-ibig ko para sa'yo "hanggang dito nalang tayo" hanggang sa muli, rebelde ka at ako ang iyong sundalo.
Continue reading...
55
#052716 Sining ang hampas, kumpas ng sandali. Artikulo ng Langit, kristal ang pagbahagi. Luha ni Katipan, sasayuri't iigibin. Sisikat ang Araw, Pagsusumamo, kanyang babawiin. Kanyang pagbango'y Siya ring pagkitil ng mga buhay. Siya'y saklob ng bughaw na kumot, Sinta'y haharanain ng paglimot. Aakmaan ng tono ang pagtinging hindi lihim, Maglalaro ng bangka't eroplano, Magsasabuyan ng tubig na kumikislap, Maghihintay bagkus hindi magtatagpo.
0
May 27, 2016
May 27, 2016 at 7:25 AM UTC
psalmiseta
Ocean-Sky Love Affair
#052716 Sining ang hampas, kumpas ng sandali. Artikulo ng Langit, kristal ang pagbahagi. Luha ni Katipan, sasayuri't iigibin. Sisikat ang Araw, Pagsusumamo, kanyang babawiin. Kanyang pagbango'y Siya ring pagkitil ng mga buhay. Siya'y saklob ng bughaw na kumot, Sinta'y haharanain ng paglimot. Aakmaan ng tono ang pagtinging hindi lihim, Maglalaro ng bangka't eroplano, Magsasabuyan ng tubig na kumikislap, Maghihintay bagkus hindi magtatagpo.
Continue reading...
14
Sa malayong baryo ng lalawigan ng Antigo, ng bayan ng San Arden Nakatira kapiling ng ama Sa murang edad, sanay magtrabaho Magpukpok ng pako sa tabla Sapagkat naulila sa inang nagluwal Ikinapahamak ang matagal na pagpapakasakit upang mailabas lang kapagdaka bilang anak niya sa kamalig ng kanyang ama Kinalong ng lolo Mga kamag-anak ay humingi ng saklolo Bumugalwak ang dugo sa patadyong May pag-asa pa bang mailigtas kung dadalhin pa sa bayan nang gamutin ng pantas Sa daraanan sa palayan, kay lakas ng ulan Pumapagaspas ang dahon ng palay Kakaunti lang ang hininga sa di magkamayaw na hangin Talagang binawian na Nautas ang ilaw ng pamilya Sapagkat iisa lang ang bunso't panganay Kailangan sundin ang utos at patnubay Kung nabagot sa kahihintay, sa pag-uwi may sasalubong- hampas ng latigo na maglalatay
0
Jan 4, 2019
Jan 4, 2019 at 4:58 PM UTC
haringibon
Ang Buhay sa Takipsilim #42
Sa malayong baryo ng lalawigan ng Antigo, ng bayan ng San Arden Nakatira kapiling ng ama Sa murang edad, sanay magtrabaho Magpukpok ng pako sa tabla Sapagkat naulila sa inang nagluwal Ikinapahamak ang matagal na pagpapakasakit upang mailabas lang kapagdaka bilang anak niya sa kamalig ng kanyang ama Kinalong ng lolo Mga kamag-anak ay humingi ng saklolo Bumugalwak ang dugo sa patadyong May pag-asa pa bang mailigtas kung dadalhin pa sa bayan nang gamutin ng pantas Sa daraanan sa palayan, kay lakas ng ulan Pumapagaspas ang dahon ng palay Kakaunti lang ang hininga sa di magkamayaw na hangin Talagang binawian na Nautas ang ilaw ng pamilya Sapagkat iisa lang ang bunso't panganay Kailangan sundin ang utos at patnubay Kung nabagot sa kahihintay, sa pag-uwi may sasalubong- hampas ng latigo na maglalatay
Continue reading...
24
Kumusta na dati kong kaibigan? Masyadong mabilis ang ating mga pinagdaanan Kumusta na ang dating pangarap na binuo ng grupo na binuo dito Wasak Wasak ang puso "Tulo ang dugo!" Sabi nga ng mga bata sa kanto Sana bata na lang ulit ako Kung bata lang ako Naglalaro lang siguro ako Tumatakbo ng mabilis Para hindi mahabol ng taya Sabagay... Magpahanggang ngayon naman tumatakbo pa rin ako ng mabilis para habulin ang mga pangarap kong kasing bilis ng jaguar kung tumakbo Teka't hinihingal ako... Andyan ka pa pala Kumusta nga? Kumusta tayo? Babalik pa ba? O hahayaan na lamang ba nating lumipas ang panahon na tayo'y hindi man lang naging masaya Kasama ang isa't isa Kumakanta Sumasayaw Sa saliw ng gitara Sa hampas ng magtatambol Sa iyong boses Na minsa'y aming naging boses Kumusta ka? Parang ang tagal-tagal na Mula ng huling pagkikita Kumusta? Puro na lang tanong Wala namang totoong sagot Sa tanong na 'yan.
0
Dec 12, 2015
Dec 12, 2015 at 1:02 AM UTC
mymelodyisyou
Kumusta
Kumusta na dati kong kaibigan? Masyadong mabilis ang ating mga pinagdaanan Kumusta na ang dating pangarap na binuo ng grupo na binuo dito Wasak Wasak ang puso "Tulo ang dugo!" Sabi nga ng mga bata sa kanto Sana bata na lang ulit ako Kung bata lang ako Naglalaro lang siguro ako Tumatakbo ng mabilis Para hindi mahabol ng taya Sabagay... Magpahanggang ngayon naman tumatakbo pa rin ako ng mabilis para habulin ang mga pangarap kong kasing bilis ng jaguar kung tumakbo Teka't hinihingal ako... Andyan ka pa pala Kumusta nga? Kumusta tayo? Babalik pa ba? O hahayaan na lamang ba nating lumipas ang panahon na tayo'y hindi man lang naging masaya Kasama ang isa't isa Kumakanta Sumasayaw Sa saliw ng gitara Sa hampas ng magtatambol Sa iyong boses Na minsa'y aming naging boses Kumusta ka? Parang ang tagal-tagal na Mula ng huling pagkikita Kumusta? Puro na lang tanong Wala namang totoong sagot Sa tanong na 'yan.
Continue reading...
48
Ano nga ba ang layunin ng oras? Mas matimbang ba ito sa mga makikinang na alahas? O mas mapula pa sa pag usbong ng mga sariwang rosas Ito ba talaga ay nagbibigay lakas? Hindi sapat ang pagluha upang makabawas Para saluhin ang mga masasakit na hampas At sa mga sugat na walang lunas Na nag iiwan ng mga malulungkot na bakas Kung saan lumaban at nakipagsapalaran ka naman ng patas Ngunit pakiramdam mo sa bandang huli ay ikaw pa din ang olats Dahil ba biglang bumida ang mga mapalinlang na ahas? Na pumupulupot sa leeg na parang isang kwintas At pumipigil sa mga kasinungalingang pwedeng ibigkas At inaakalang wala ng pag-asa upang makaligtas Kulang pa ba ang kinaing bigas? Harapin ang mga ito ng walang kaba at di pag iwas O kaya naman gawing posas para masiguradong walang takas Sa mga bagay na iniingatan magkaroon ng maliliit na gasgas Hirap tuloy matukoy kung ito ba ay pagkakataong maging swerte o malas Pwedeng maghintay, wag ka nga lang masobrahan at baka di mamalayan na lumampas Ang bawat segundo ay hindi tulad ng pera na basta lang winawaldas Hinay-hinay lang dahil hindi na maibabalik ang bawat minuto na lumipas Ang maganda dito ay wala itong sinusunod na anumang batas Dahil ang oras ay isang pinakamumunting regalo na walang hinihinging katumbas Na pwedeng i-alay sayo ng isang taong nagmamahal ng wagas
0
Nov 10, 2016
Nov 10, 2016 at 6:52 AM UTC
kahel
Oras
Ano nga ba ang layunin ng oras? Mas matimbang ba ito sa mga makikinang na alahas? O mas mapula pa sa pag usbong ng mga sariwang rosas Ito ba talaga ay nagbibigay lakas? Hindi sapat ang pagluha upang makabawas Para saluhin ang mga masasakit na hampas At sa mga sugat na walang lunas Na nag iiwan ng mga malulungkot na bakas Kung saan lumaban at nakipagsapalaran ka naman ng patas Ngunit pakiramdam mo sa bandang huli ay ikaw pa din ang olats Dahil ba biglang bumida ang mga mapalinlang na ahas? Na pumupulupot sa leeg na parang isang kwintas At pumipigil sa mga kasinungalingang pwedeng ibigkas At inaakalang wala ng pag-asa upang makaligtas Kulang pa ba ang kinaing bigas? Harapin ang mga ito ng walang kaba at di pag iwas O kaya naman gawing posas para masiguradong walang takas Sa mga bagay na iniingatan magkaroon ng maliliit na gasgas Hirap tuloy matukoy kung ito ba ay pagkakataong maging swerte o malas Pwedeng maghintay, wag ka nga lang masobrahan at baka di mamalayan na lumampas Ang bawat segundo ay hindi tulad ng pera na basta lang winawaldas Hinay-hinay lang dahil hindi na maibabalik ang bawat minuto na lumipas Ang maganda dito ay wala itong sinusunod na anumang batas Dahil ang oras ay isang pinakamumunting regalo na walang hinihinging katumbas Na pwedeng i-alay sayo ng isang taong nagmamahal ng wagas
Continue reading...
25
Nagtagpo ang ating mga salita Higit sa isang sandali Yung isang sandaling hindi panandalian At kalakip ng ating tila kaytagal na hintayan Ang sinasabi nilang heto na Heto na pala ang pangmatagalan. Nagtagpo ang ating mga ulirang mga puso Kasama ang bawat sakit na hanggang ngayo'y pasan-pasan pa rin natin. Kasama ang bawat agam-agam, Kasabay ng kanyang pagluwas buhat sa mga makakapal na ulap Ang pagtanghod ko sa muli nating pag-uusap. Nagtagpo ang ating mga damdaming Marupok pa sa kahoy na hinayaang anayin. Kung saan ang bawat pako'y nag-iwan ng mantsya at kalawang. Nagtagpo ang ating mga basag na pangarap Ang mga pangakong hinayaan nating Matunaw sa likido ng galit at pait. Nagtagpo ang ating mga paningin Sa hindi inaasahang tambayan Sa tambayan ng damdaming Akala nati'y wala nang lusot para sa kinabukasan At kasabay ng minsan nating pag-aaksaya ng panahon Sa pagpapaligaw sa mga mabubulaklak na salita, Tayo ay nagtagpo na may iisang luha sa iisang garapon. Nagtagpo tayo sa basag na nakaraan At hinapo sa bawat piyesta ng masasakit na mga salita Bagkus sa likod ng bawat "ayoko na" at "bahala ka na" Ay sabay tayong nagtagpo at nagtago ng ating mga dala-dala. Doon ka sa kaliwa at ako naman sa kanan Doon tayo sa magkasalungat na landas Kung saan ang oras ay posibleng di na magsipaglihis pa Na ang aking umaga ay di mo na gabi At ang aking gabi ay di mo na umaga. Kung saan ni isa'y di na aalis At kung saan ang lahat ay posibleng di na magmintis. Baka doon -- Baka sakaling matagpuan nating muli ang isa't isa. --- Minsan, napadpad ako sa karagatan Kung saan ang bawat hampas ng alon Ay tila kumpas na lamang ng nakaraan Na ang dating puting buhangin Ay unti-unti nang nanumbalik Akala ko'y isang panaginip Pero doon ay may subalit -- Subalit na napakaganda. Ako'y saksi sa pagluha ng langit nang pabaliktad Na parang ang lahat ng maganda sa dalampasigan Ay unti-unting inanod At akala ko'y di na makababalik.
0
Nov 8, 2017
Nov 8, 2017 at 8:06 AM UTC
psalmiseta
Tagpuan
Nagtagpo ang ating mga salita Higit sa isang sandali Yung isang sandaling hindi panandalian At kalakip ng ating tila kaytagal na hintayan Ang sinasabi nilang heto na Heto na pala ang pangmatagalan. Nagtagpo ang ating mga ulirang mga puso Kasama ang bawat sakit na hanggang ngayo'y pasan-pasan pa rin natin. Kasama ang bawat agam-agam, Kasabay ng kanyang pagluwas buhat sa mga makakapal na ulap Ang pagtanghod ko sa muli nating pag-uusap. Nagtagpo ang ating mga damdaming Marupok pa sa kahoy na hinayaang anayin. Kung saan ang bawat pako'y nag-iwan ng mantsya at kalawang. Nagtagpo ang ating mga basag na pangarap Ang mga pangakong hinayaan nating Matunaw sa likido ng galit at pait. Nagtagpo ang ating mga paningin Sa hindi inaasahang tambayan Sa tambayan ng damdaming Akala nati'y wala nang lusot para sa kinabukasan At kasabay ng minsan nating pag-aaksaya ng panahon Sa pagpapaligaw sa mga mabubulaklak na salita, Tayo ay nagtagpo na may iisang luha sa iisang garapon. Nagtagpo tayo sa basag na nakaraan At hinapo sa bawat piyesta ng masasakit na mga salita Bagkus sa likod ng bawat "ayoko na" at "bahala ka na" Ay sabay tayong nagtagpo at nagtago ng ating mga dala-dala. Doon ka sa kaliwa at ako naman sa kanan Doon tayo sa magkasalungat na landas Kung saan ang oras ay posibleng di na magsipaglihis pa Na ang aking umaga ay di mo na gabi At ang aking gabi ay di mo na umaga. Kung saan ni isa'y di na aalis At kung saan ang lahat ay posibleng di na magmintis. Baka doon -- Baka sakaling matagpuan nating muli ang isa't isa. --- Minsan, napadpad ako sa karagatan Kung saan ang bawat hampas ng alon Ay tila kumpas na lamang ng nakaraan Na ang dating puting buhangin Ay unti-unti nang nanumbalik Akala ko'y isang panaginip Pero doon ay may subalit -- Subalit na napakaganda. Ako'y saksi sa pagluha ng langit nang pabaliktad Na parang ang lahat ng maganda sa dalampasigan Ay unti-unting inanod At akala ko'y di na makababalik.
Continue reading...
50
0118 Hindi Ka lumipas — Naalala ko noong nakaraang taon Ilang araw buhat sa ngayong pagbibilang ko Bago pa sumulyap ang mga pampakulay sa kalangitan Para magtagisan sa pagbungad sa paunang ngayon. Hindi Ka lumipas — Halos itim na lamang ang kulay sa kalangitan Na para bang ang pag-asa ay kinitil na ng sanlibutan Na para bang ito’y nobelang pawang paghihintay na lamang At nang subukang gapangin ng putik ang pangarap ngunit hindi — Hindi Ka pa rin lumipas At muli **** binigkas na Ikaw ang dahilan ng lahat Na ang lahat ay walang kabuluhan Kung ang Ikaw ay ibabaon sa limot at tatalikuran. Hindi Ka lumipas — Gaya ng mga butil ng luha sa aking mga mata Na ang pagsusumamo ay tila araw-araw na pag-aakyat ng ligaw Sayo Na maging ang umaga ay tila Simbang Gabi. Hindi Ka lumipas — Nang dungisan ng mundo ang mensaheng laan Mo Ngunit sabi Mo’y tapos na ang lahat Malambot pa sa bulak ang sumalo sa bawat pagkabagsak Walang katulad ang Iyong mga yakap, At heto ako — mas natutong sumandal sa nag-iisang Ikaw. ——— Hindi Ka lumipas — Ilang beses **** hinayaang masaksihan ko ang pagsagwan nila sa agos Ang paglipad sa ere na tanging Ikaw lamang  ang sumalo Na para bang ito na ang huling mga katagang bibitiwan ko — Ayoko na Pero hindi — Pagkat nagkakamali ang dilim sa paghasik ng kanyang sarili Pagkat ang Liwanag ay panghabambuhay At hindi tayo kakapusin sa oras At hindi ito isang “sandali lang.” Hindi Ka lumipas — At ayokong palipasin ang kahit isang pintig ng sinasabi nilang “sandali lang naman” Pagkat sa oras na ito’y hindi Ka lilipas — At tanging ang pangalan Mo ang mangingibabaw Sa susunod pang hihiranging mga araw Kahit pa sabihin nilang nagbago na ang lahat. Hindi Ka lilipas — Kahit pa tabunan ng pangungutya ang Iyong kasulatan, Tanging Ikaw ang magiging bukambibig. Kahit pa hindi makakita ang mga bulag Ay ipagdidiinan pa ring Ikaw ang magbubukas ng bawat paningin At walang dilim na kayang sakupin ang Bayan Mo, Ama. Hindi Ka lilipas — At sa bawat pagtaas ng Bandila Ay Ikaw ang mananatiling may tiyak na katuturan Na ang mensahe Mo’y ipangangalandakan Saanmang dako at sulok ng mga Islang hinati ngunit Iyong ipinag-isa. Hindi Ka lilipas — Tulad ng mga ulap tuwing ang ulan ay titila Tulad ng tubig tuwing huhupa ang baha Tulad ng ilaw at init ng kandilang inapula. Hindi Ka lumilipas — Gaya noon, hanggang sa huling hampas ng segundo sa huling pagyukod ng araw. Maghari Ka — Hanggang sa huling pagkurap na kasama Ka.
0
Jan 6, 2018
Jan 6, 2018 at 6:39 AM UTC
psalmiseta
Hindi Ka Lumipas
0118 Hindi Ka lumipas — Naalala ko noong nakaraang taon Ilang araw buhat sa ngayong pagbibilang ko Bago pa sumulyap ang mga pampakulay sa kalangitan Para magtagisan sa pagbungad sa paunang ngayon. Hindi Ka lumipas — Halos itim na lamang ang kulay sa kalangitan Na para bang ang pag-asa ay kinitil na ng sanlibutan Na para bang ito’y nobelang pawang paghihintay na lamang At nang subukang gapangin ng putik ang pangarap ngunit hindi — Hindi Ka pa rin lumipas At muli **** binigkas na Ikaw ang dahilan ng lahat Na ang lahat ay walang kabuluhan Kung ang Ikaw ay ibabaon sa limot at tatalikuran. Hindi Ka lumipas — Gaya ng mga butil ng luha sa aking mga mata Na ang pagsusumamo ay tila araw-araw na pag-aakyat ng ligaw Sayo Na maging ang umaga ay tila Simbang Gabi. Hindi Ka lumipas — Nang dungisan ng mundo ang mensaheng laan Mo Ngunit sabi Mo’y tapos na ang lahat Malambot pa sa bulak ang sumalo sa bawat pagkabagsak Walang katulad ang Iyong mga yakap, At heto ako — mas natutong sumandal sa nag-iisang Ikaw. ——— Hindi Ka lumipas — Ilang beses **** hinayaang masaksihan ko ang pagsagwan nila sa agos Ang paglipad sa ere na tanging Ikaw lamang  ang sumalo Na para bang ito na ang huling mga katagang bibitiwan ko — Ayoko na Pero hindi — Pagkat nagkakamali ang dilim sa paghasik ng kanyang sarili Pagkat ang Liwanag ay panghabambuhay At hindi tayo kakapusin sa oras At hindi ito isang “sandali lang.” Hindi Ka lumipas — At ayokong palipasin ang kahit isang pintig ng sinasabi nilang “sandali lang naman” Pagkat sa oras na ito’y hindi Ka lilipas — At tanging ang pangalan Mo ang mangingibabaw Sa susunod pang hihiranging mga araw Kahit pa sabihin nilang nagbago na ang lahat. Hindi Ka lilipas — Kahit pa tabunan ng pangungutya ang Iyong kasulatan, Tanging Ikaw ang magiging bukambibig. Kahit pa hindi makakita ang mga bulag Ay ipagdidiinan pa ring Ikaw ang magbubukas ng bawat paningin At walang dilim na kayang sakupin ang Bayan Mo, Ama. Hindi Ka lilipas — At sa bawat pagtaas ng Bandila Ay Ikaw ang mananatiling may tiyak na katuturan Na ang mensahe Mo’y ipangangalandakan Saanmang dako at sulok ng mga Islang hinati ngunit Iyong ipinag-isa. Hindi Ka lilipas — Tulad ng mga ulap tuwing ang ulan ay titila Tulad ng tubig tuwing huhupa ang baha Tulad ng ilaw at init ng kandilang inapula. Hindi Ka lumilipas — Gaya noon, hanggang sa huling hampas ng segundo sa huling pagyukod ng araw. Maghari Ka — Hanggang sa huling pagkurap na kasama Ka.
Continue reading...
61
ito ang siyang giit ng hangin. ano mang tindig ng puno ay kayang baluktutin ng hampas ng latigo nito. binabalinguyngoy na ang mga bato sa lalim ng dilim. ito ang siyang giit ng buwan. ano mang sagisag ng dilim ay kaya nitong burahin. hayaan lamang ang pag-bagsak nito sa hubad na imahe ng lahat ng bagay na lasing sa katahimikan. bumubukadkad nanaman ang bulaklak ng pag-iisa. ito ang giit ng pag-ibig. ano mang saplot ang suot ng pag-tangis ay kaya nitong hubarin - hayaan nating bukas ang mga bintana, at damhin ang lahat, abot-tanaw at papalapit ng papalapit, tulad ng hangin, tulad ng buwan, tulad ng pag-iisa.
0
Sep 18, 2015
Sep 18, 2015 at 11:27 AM UTC
windsor-i-guadalupe-jr
Papalapit ng papalapit
ito ang siyang giit ng hangin. ano mang tindig ng puno ay kayang baluktutin ng hampas ng latigo nito. binabalinguyngoy na ang mga bato sa lalim ng dilim. ito ang siyang giit ng buwan. ano mang sagisag ng dilim ay kaya nitong burahin. hayaan lamang ang pag-bagsak nito sa hubad na imahe ng lahat ng bagay na lasing sa katahimikan. bumubukadkad nanaman ang bulaklak ng pag-iisa. ito ang giit ng pag-ibig. ano mang saplot ang suot ng pag-tangis ay kaya nitong hubarin - hayaan nating bukas ang mga bintana, at damhin ang lahat, abot-tanaw at papalapit ng papalapit, tulad ng hangin, tulad ng buwan, tulad ng pag-iisa.
Continue reading...
25
nakatingin siya sa kalangitan at biglang nagtanong, "kaya mo pa ba? hanggang kailan ka maghihintay?" pinikit ko ang aking mga mata wala akong ibang narinig kung hindi and hampas ng mga alon at ang paghinga naming dalawa wala mang kasigurduhan binuksan ko ang aking mga mata at tumingin sa kanya ako'y ngumiti at sinabing, "hanggang maubos ang bawat araw at bawat gabi."
0
Dec 11, 2016
Dec 11, 2016 at 11:47 AM UTC
lilyofthevalley
hanggang kailan?
nakatingin siya sa kalangitan at biglang nagtanong, "kaya mo pa ba? hanggang kailan ka maghihintay?" pinikit ko ang aking mga mata wala akong ibang narinig kung hindi and hampas ng mga alon at ang paghinga naming dalawa wala mang kasigurduhan binuksan ko ang aking mga mata at tumingin sa kanya ako'y ngumiti at sinabing, "hanggang maubos ang bawat araw at bawat gabi."
Continue reading...
23
“Real generosity towards the future lies in giving all to the present.” ― Albert Camus Kung gusto may paraan, kung ayaw laging may dahilan. Pero may mga taong sadyang mahina kaya’t nahihirapan makahabol. May mga naghahabol naman na hindi talaga umaabot. Kahit anong gawin walang nasasambot, parang bunga na laging bubot at mukhang hindi na mahihinog. Hindi mo kailangan na maging alipin ng sistema kung ito ay iyong isinusuka. Kumawala ka at maging palaboy kung kinakailangan. Ibinabaon ka ng mga sama ng loob at ng matinding awa sa sarili. Hindi dapat maging ganito ang buhay. Dalawang taon nang pagtitiis, dalawang taon na puro hinagpis at dalawang taon na panay tanggap ng mga galit at paninisi. Tama na, ito na ang panahon para wakasan ang lahat. Sapat na ang mga pagpapakumbaba at pagsasawalang kibo. Hindi ka aso, tao ka tandaan mo yan. ‘Hwag **** ipilit kung hindi naman talaga sukat dahil kahit anong pilit hindi ito babakat. Maging karapt-dapat ka sa paggalang na dapat ibigay mo sa’yong sarili. Tama lang yan magpahinga kana. Ang mundo ay de-kahon hindi kapa isinisilang ganito na ito, wala ka nang magagawa para baguhin ito. Pero ‘pwede kang kumawala, maging rebelde at lagalag. Oo, maghimagsik ka laban sa mapang-dusta na sistemang umiiral. Patunayan sa kanila na kaya **** mabuhay sa labas ng sapot na bumabalot. Hindi ka balut kundi tao kaya hindi ka dapat na matakot kahit naglipana pa ang mga salot. Hindi ka dapat na lumuhod at magmaka-awa sa mga taong umaastang panginoon. May mga nag-di-diyos-diyosan na mga kupal na nasa lipunan na ang paboritong tapakan ay ang mga mahihina at hampas-lupa na tulad mo; mga putang-ina sila na walang alam gawin kundi ang mang-api ng mga taong kapos sa dunong at pinag-aralan. Ganito ang sistema ng lipunan, ganito kabaho ang mundo na pinatatakbo nang mga walanghiyang tao na kung umasta ay aakalain **** mga kagalang-galang. Mga hindot sila na walang pakundangan sa damdamin ng iba maitanghal lamang nila ang huwad na kadakilaan ng kanilang nabubulok na mga sarili. Tama lang ang ginawa mo, tama lang na kumalas ka sa naaagnas na sistema na nagkukubli sa loob ng mga magagarang opisina. Tama yan, itakwil mo ang mga panlalait na pinakikinis nang mga salitang Inglis na inilalagay sa mga dokumento. Panahon na para maging totoo ka sa iyong sariling damdamin at pagkatao. Binabati kita dahil sa wakas nagpasya ka ng may katapangan – sana noon mo pa ito ginawa. Ako na ang sasalo sa natitira **** kalat, ako na ang haharap sa mga halimaw na iyong tinakasan.
0
Nov 14, 2017
Nov 14, 2017 at 11:30 PM UTC
makabagongmakata69
MATRIX
“Real generosity towards the future lies in giving all to the present.” ― Albert Camus Kung gusto may paraan, kung ayaw laging may dahilan. Pero may mga taong sadyang mahina kaya’t nahihirapan makahabol. May mga naghahabol naman na hindi talaga umaabot. Kahit anong gawin walang nasasambot, parang bunga na laging bubot at mukhang hindi na mahihinog. Hindi mo kailangan na maging alipin ng sistema kung ito ay iyong isinusuka. Kumawala ka at maging palaboy kung kinakailangan. Ibinabaon ka ng mga sama ng loob at ng matinding awa sa sarili. Hindi dapat maging ganito ang buhay. Dalawang taon nang pagtitiis, dalawang taon na puro hinagpis at dalawang taon na panay tanggap ng mga galit at paninisi. Tama na, ito na ang panahon para wakasan ang lahat. Sapat na ang mga pagpapakumbaba at pagsasawalang kibo. Hindi ka aso, tao ka tandaan mo yan. ‘Hwag **** ipilit kung hindi naman talaga sukat dahil kahit anong pilit hindi ito babakat. Maging karapt-dapat ka sa paggalang na dapat ibigay mo sa’yong sarili. Tama lang yan magpahinga kana. Ang mundo ay de-kahon hindi kapa isinisilang ganito na ito, wala ka nang magagawa para baguhin ito. Pero ‘pwede kang kumawala, maging rebelde at lagalag. Oo, maghimagsik ka laban sa mapang-dusta na sistemang umiiral. Patunayan sa kanila na kaya **** mabuhay sa labas ng sapot na bumabalot. Hindi ka balut kundi tao kaya hindi ka dapat na matakot kahit naglipana pa ang mga salot. Hindi ka dapat na lumuhod at magmaka-awa sa mga taong umaastang panginoon. May mga nag-di-diyos-diyosan na mga kupal na nasa lipunan na ang paboritong tapakan ay ang mga mahihina at hampas-lupa na tulad mo; mga putang-ina sila na walang alam gawin kundi ang mang-api ng mga taong kapos sa dunong at pinag-aralan. Ganito ang sistema ng lipunan, ganito kabaho ang mundo na pinatatakbo nang mga walanghiyang tao na kung umasta ay aakalain **** mga kagalang-galang. Mga hindot sila na walang pakundangan sa damdamin ng iba maitanghal lamang nila ang huwad na kadakilaan ng kanilang nabubulok na mga sarili. Tama lang ang ginawa mo, tama lang na kumalas ka sa naaagnas na sistema na nagkukubli sa loob ng mga magagarang opisina. Tama yan, itakwil mo ang mga panlalait na pinakikinis nang mga salitang Inglis na inilalagay sa mga dokumento. Panahon na para maging totoo ka sa iyong sariling damdamin at pagkatao. Binabati kita dahil sa wakas nagpasya ka ng may katapangan – sana noon mo pa ito ginawa. Ako na ang sasalo sa natitira **** kalat, ako na ang haharap sa mga halimaw na iyong tinakasan.
Continue reading...
7
Walang araw at gabi na hindi ko naiisip ang iyong kalagayan. May mga pagmulat sa umaga na tila nananaginip ako, Iniisip ko na nagbago na ang lahat, na sa wakas ay nalampasan Mo na ang ang iyong hirap na pinagdadaanan. Mga pagkabigla ng isipan na para bang naalimpungatan lang. Subalit laging bumabalik sa mga katotohanan na kailangan harapin. Mga lungkot at kurot sa pusong tanawin, mga sana at mga Panghihinayang. Puno ng mga pagbabakasakali at pag-asa, Hinahanap-hanap ang kasagutan sa mailap na katanungan. Bakit ikaw? Bakit sa’yo pa nangyari? Bakit nagkaganyan ka? Wala ako’ng ibang hiling kundi ang maging maayos ka, Na maging malusog at kaaya-aya ka. Hindi ko hinangad ang yaman ng mundo, ikaw lang at ang kapatid mo ay daig na ang lahat ng yaman sa daigdig. Pero ‘hwag kang mag-ala-ala anak ko hindi kita iiwan, Kailanman hindi kita pababayaan ako’y laging nandito sa tabi mo. Haharapin natin nang magkasabay ang buhay. Naalala mo ba ang naghahabulan na mga alon sa dalampasigan? Masayang masaya ka habang ito’y humahampas sa iyong katawan, Ganito ang buhay punong-puno ng mga alon. Kailangan na ito’y harapin, wala ka’ng ibang gagawin. Ngitian mo ang hampas ng buhay maliit man o malaki ang dala nitong mga alon. Habang ako’y nabubuhay sasamahan kita sa pagharap mo sa mga alon, Hindi ka namin iiwan ng ate at mama mo. Lalabanan natin ang dagok ng mga daluyong, Sabay tayong tatawid na karagatan ng buhay, Umulan man at umaraw lagi kitang yayakapin. Ganyan kita kamahal aking bunso.
0
Dec 4, 2017
Dec 4, 2017 at 10:07 PM UTC
makabagongmakata69
BUNSO
Walang araw at gabi na hindi ko naiisip ang iyong kalagayan. May mga pagmulat sa umaga na tila nananaginip ako, Iniisip ko na nagbago na ang lahat, na sa wakas ay nalampasan Mo na ang ang iyong hirap na pinagdadaanan. Mga pagkabigla ng isipan na para bang naalimpungatan lang. Subalit laging bumabalik sa mga katotohanan na kailangan harapin. Mga lungkot at kurot sa pusong tanawin, mga sana at mga Panghihinayang. Puno ng mga pagbabakasakali at pag-asa, Hinahanap-hanap ang kasagutan sa mailap na katanungan. Bakit ikaw? Bakit sa’yo pa nangyari? Bakit nagkaganyan ka? Wala ako’ng ibang hiling kundi ang maging maayos ka, Na maging malusog at kaaya-aya ka. Hindi ko hinangad ang yaman ng mundo, ikaw lang at ang kapatid mo ay daig na ang lahat ng yaman sa daigdig. Pero ‘hwag kang mag-ala-ala anak ko hindi kita iiwan, Kailanman hindi kita pababayaan ako’y laging nandito sa tabi mo. Haharapin natin nang magkasabay ang buhay. Naalala mo ba ang naghahabulan na mga alon sa dalampasigan? Masayang masaya ka habang ito’y humahampas sa iyong katawan, Ganito ang buhay punong-puno ng mga alon. Kailangan na ito’y harapin, wala ka’ng ibang gagawin. Ngitian mo ang hampas ng buhay maliit man o malaki ang dala nitong mga alon. Habang ako’y nabubuhay sasamahan kita sa pagharap mo sa mga alon, Hindi ka namin iiwan ng ate at mama mo. Lalabanan natin ang dagok ng mga daluyong, Sabay tayong tatawid na karagatan ng buhay, Umulan man at umaraw lagi kitang yayakapin. Ganyan kita kamahal aking bunso.
Continue reading...
28
#032316 #TagkawayanBeachToPPC #HawlingDay Madaya ang dagat na tumatabi, Umiiwas sa lalim na walang lebel. Kung susukatin ang dipa ng pising ibinigkis, Milya ang distansya ng berde't kayumanggi. Pahiwatig ng hampas ng mga dahon, Kanila ang lupang may paghuhumaling sa nayon. Gayundin pala ang kurot Ng latigong pakpak ang armas. Hininga ay buhay Sa baku-bakong daang Nagmimintis sa tahanan. Ilang gulong na kaya ang nagpatalyer? At nausugan ng ilan pang mga panlupang sasakyan. Napapagod ang likido ng Langit Na siyang minsang lampas-lupang nagpakumbaba. Napapagod ang Ilaw Sa pagsirit ng kandilang hindi nauupos. O ang mga ibong pumapagaspas Sa ereng walang tiyak kung saan papadyak. May mga kasuotang gula-gulanit, Sila'y may mantsya't may kalakip na basbas. Hindi maititikom ang pagsampal ng paa, Mga paang piniling lumaya Kahit tadtad sila ng kalyo. Ganoon pala ang pagpihit ng duyang sandali lamang, Ihihile ka nang saglit, Sabay makikibaka sa panahong gusto niya. Simple ang buhay, Namamahinga't umiiling kadalasan. Ni ayaw ang gintong luha, Kalasag pala ng kanyang pagkatanda.
0
Apr 3, 2016
Apr 3, 2016 at 12:11 PM UTC
psalmiseta
Tagkawayan Beach
#032316 #TagkawayanBeachToPPC #HawlingDay Madaya ang dagat na tumatabi, Umiiwas sa lalim na walang lebel. Kung susukatin ang dipa ng pising ibinigkis, Milya ang distansya ng berde't kayumanggi. Pahiwatig ng hampas ng mga dahon, Kanila ang lupang may paghuhumaling sa nayon. Gayundin pala ang kurot Ng latigong pakpak ang armas. Hininga ay buhay Sa baku-bakong daang Nagmimintis sa tahanan. Ilang gulong na kaya ang nagpatalyer? At nausugan ng ilan pang mga panlupang sasakyan. Napapagod ang likido ng Langit Na siyang minsang lampas-lupang nagpakumbaba. Napapagod ang Ilaw Sa pagsirit ng kandilang hindi nauupos. O ang mga ibong pumapagaspas Sa ereng walang tiyak kung saan papadyak. May mga kasuotang gula-gulanit, Sila'y may mantsya't may kalakip na basbas. Hindi maititikom ang pagsampal ng paa, Mga paang piniling lumaya Kahit tadtad sila ng kalyo. Ganoon pala ang pagpihit ng duyang sandali lamang, Ihihile ka nang saglit, Sabay makikibaka sa panahong gusto niya. Simple ang buhay, Namamahinga't umiiling kadalasan. Ni ayaw ang gintong luha, Kalasag pala ng kanyang pagkatanda.
Continue reading...
32
#112415 Siyang tinalikdan ang sarili't Inagos ng sariling mithiin, Nagpatangay at yakap ang iilang kalansay, Maging dibuho ng winaldas na pagkatao. Doon sa eskinitang hindi na masilayan At sa mitsa ng pamumukadkad ng bukas, Siya'y nagmistulang ahas Nanunuklaw ng estrangherong Minsan na rin siyang binalasubas. Hampas lupa -- Walang malalaking pader ang di nagpayanig, Sablay man ang agos at may iilang nakaligtas, Wari naman nila'y siya'y magbabalik. At sa pasunod pang yugto, Sila'y magsisipang-tampisaw Sa putik na uhaw sa sansinukob.
0
Nov 24, 2015
Nov 24, 2015 at 8:07 AM UTC
psalmiseta
Tidal Wave
#112415 Siyang tinalikdan ang sarili't Inagos ng sariling mithiin, Nagpatangay at yakap ang iilang kalansay, Maging dibuho ng winaldas na pagkatao. Doon sa eskinitang hindi na masilayan At sa mitsa ng pamumukadkad ng bukas, Siya'y nagmistulang ahas Nanunuklaw ng estrangherong Minsan na rin siyang binalasubas. Hampas lupa -- Walang malalaking pader ang di nagpayanig, Sablay man ang agos at may iilang nakaligtas, Wari naman nila'y siya'y magbabalik. At sa pasunod pang yugto, Sila'y magsisipang-tampisaw Sa putik na uhaw sa sansinukob.
Continue reading...
17
Hindi ako kumakain ng tae o umiinom ng ihi, Lalo namang hindi ako humahalik sa tumbong. Lumaki ako’ng mahirap at naranasan ko’ng maapi, Pero kahit kelan hindi sumuko ang diwa ko, Laging nakikipaglaban ang puso’t isipan ko. Nakabilanggo ako sa sistema na kinasusuklaman ko, Oo bilanggo ang katawan ko ng pangangailangan para Mabuhay pero mulat ang isipan ko. Ang hampas-lupa Ko lang na katawan ang nakabilanggo subalit ang puso at Isip ko kailanman hindi mapipiit. Nakikinig ako pero hindi ibig sabihin na naniniwala ako, Nagbabasa ako pero hindi nangangahulogan na tinatanggap ko ito. Ang malayang isipan ang pinaka-mataas na antas ng pakikipaglaban, Kailanman hindi ito masusupil, apoy ito ng kaluluwang hindi kailanman Mapapatay; mananatili itong nagliliyab. Hindi ako sumisigaw sa kalsada o nag-aarmas habang Nakakanlong sa mga gubat pero patuloy ako’ng tumututol. Ginagamit ko ang aking panulat sa paglaban. Rebelde ako’ng Lagalag na hindi matatahimik. Maangas ang aking panulat at Nagliliyab ang aking mga letra.   Rebelde, aktibista, radikal, militante, sosyalista, komunista, Ateista, anarkista – oo lahat ng yan ay ako. All in one ika nga, Kung saan ang dehado dun ako pumapanig ayaw ko sa mga liyamado Sapagkat karamihan sa kanila ay tarantado. Pro-labor, pro-masa Pro-poor siguro nga ganyan ako. Kaya marahil pro-Bonifacio ako at Hindi pro-Rizal. Kaya siguro idolo ko si Nelson Mandela, Gandhi, Malcolm X, Amado V. Hernandez at iba pang radikal kasi tulad nila meron akong Malayang Isipan.
0
Dec 2, 2017
Dec 2, 2017 at 7:40 AM UTC
makabagongmakata69
MALAYANG ISIPAN
Hindi ako kumakain ng tae o umiinom ng ihi, Lalo namang hindi ako humahalik sa tumbong. Lumaki ako’ng mahirap at naranasan ko’ng maapi, Pero kahit kelan hindi sumuko ang diwa ko, Laging nakikipaglaban ang puso’t isipan ko. Nakabilanggo ako sa sistema na kinasusuklaman ko, Oo bilanggo ang katawan ko ng pangangailangan para Mabuhay pero mulat ang isipan ko. Ang hampas-lupa Ko lang na katawan ang nakabilanggo subalit ang puso at Isip ko kailanman hindi mapipiit. Nakikinig ako pero hindi ibig sabihin na naniniwala ako, Nagbabasa ako pero hindi nangangahulogan na tinatanggap ko ito. Ang malayang isipan ang pinaka-mataas na antas ng pakikipaglaban, Kailanman hindi ito masusupil, apoy ito ng kaluluwang hindi kailanman Mapapatay; mananatili itong nagliliyab. Hindi ako sumisigaw sa kalsada o nag-aarmas habang Nakakanlong sa mga gubat pero patuloy ako’ng tumututol. Ginagamit ko ang aking panulat sa paglaban. Rebelde ako’ng Lagalag na hindi matatahimik. Maangas ang aking panulat at Nagliliyab ang aking mga letra.   Rebelde, aktibista, radikal, militante, sosyalista, komunista, Ateista, anarkista – oo lahat ng yan ay ako. All in one ika nga, Kung saan ang dehado dun ako pumapanig ayaw ko sa mga liyamado Sapagkat karamihan sa kanila ay tarantado. Pro-labor, pro-masa Pro-poor siguro nga ganyan ako. Kaya marahil pro-Bonifacio ako at Hindi pro-Rizal. Kaya siguro idolo ko si Nelson Mandela, Gandhi, Malcolm X, Amado V. Hernandez at iba pang radikal kasi tulad nila meron akong Malayang Isipan.
Continue reading...
28
PWEDING MALA SUTLA O MAGASPANG NA TELA, GANYAN ANG MGA ALA-ALA, MINSAN MALALA MINSAN NAWAWALA. MGA PAGTITIWALA AT PANINIWALA, LAHAT AY DAPAT NA MASALA, GANITO HINAHABI ANG HIBLA NG MGA ALA-ALA, PARA MERON KANG MAPALA. NAGBABAG ANG DALAWANG KUMAG, MGA KUTONG LUPA NA PURO HAMPAS LUPA. HAMBUGAN ANG DAHILAN NG UMBAGAN, PAREHONG DUGUAN MATAPOS ANG BUGBUGAN, ITO ANG HIBLA NG KABATAAN. SA ESKUWELA KAILANGAN MO RIN MAGING MAKUWELA, KUNG AYAW **** MAGMUKHANG GUMAMELA. HINDI LAHAT NG MATALINO AY PINO, MERON DIN MAASIM NA PARANG PIPINO, AT HINDI PORKE BOBO AY PARA NG LOBO, GANITO ANG BUHAY ESTUDYANTE. UMIIBIG HABANG UMIIGIB? PWEDE NAMAN SABAY, DEPENDE SA ARTE, KAILANGAN LANG NG DISKARTE. WALA PANG INTERNET SA TINDAHAN NI ALING NANNETH, WALANG CELLPHONE PERO MAY MEGAPHONE, PWEDE **** ISIGAW NA MAHAL MO S’YA. KUNG MALUPIT KA EDI LUMAPIT KA, KUNG TORPE KA EDI SUMULAT KA. GANITO ANG LABANAN NOONG WALA PANG FB AT CP, HIBLA NG KASIBULAN. GRADUATE NA, KAYA TRABAHO NA, APLAY DITO APLAY DOON, WALANG HUMPAY ANG PAGSISIKAP. HAPAY-KAWAYAN, KAHIT SAAN SUMASAMPAY. HIBLA NG BUHAY EMPLEYADO. TILA ITLOG NA ESTRALYADO NANG MAGING PAMILYADO. PAKIRAMDAM KO BUO NA AKO, SINTAMIS NG KAHEL ANG DULOT NG DALAWANG ANGHEL, ITO HIBLA NG KASALUKUYAN.
0
Nov 3, 2017
Nov 3, 2017 at 4:57 AM UTC
makabagongmakata69
MGA HIBLA NG ALA-ALA
PWEDING MALA SUTLA O MAGASPANG NA TELA, GANYAN ANG MGA ALA-ALA, MINSAN MALALA MINSAN NAWAWALA. MGA PAGTITIWALA AT PANINIWALA, LAHAT AY DAPAT NA MASALA, GANITO HINAHABI ANG HIBLA NG MGA ALA-ALA, PARA MERON KANG MAPALA. NAGBABAG ANG DALAWANG KUMAG, MGA KUTONG LUPA NA PURO HAMPAS LUPA. HAMBUGAN ANG DAHILAN NG UMBAGAN, PAREHONG DUGUAN MATAPOS ANG BUGBUGAN, ITO ANG HIBLA NG KABATAAN. SA ESKUWELA KAILANGAN MO RIN MAGING MAKUWELA, KUNG AYAW **** MAGMUKHANG GUMAMELA. HINDI LAHAT NG MATALINO AY PINO, MERON DIN MAASIM NA PARANG PIPINO, AT HINDI PORKE BOBO AY PARA NG LOBO, GANITO ANG BUHAY ESTUDYANTE. UMIIBIG HABANG UMIIGIB? PWEDE NAMAN SABAY, DEPENDE SA ARTE, KAILANGAN LANG NG DISKARTE. WALA PANG INTERNET SA TINDAHAN NI ALING NANNETH, WALANG CELLPHONE PERO MAY MEGAPHONE, PWEDE **** ISIGAW NA MAHAL MO S’YA. KUNG MALUPIT KA EDI LUMAPIT KA, KUNG TORPE KA EDI SUMULAT KA. GANITO ANG LABANAN NOONG WALA PANG FB AT CP, HIBLA NG KASIBULAN. GRADUATE NA, KAYA TRABAHO NA, APLAY DITO APLAY DOON, WALANG HUMPAY ANG PAGSISIKAP. HAPAY-KAWAYAN, KAHIT SAAN SUMASAMPAY. HIBLA NG BUHAY EMPLEYADO. TILA ITLOG NA ESTRALYADO NANG MAGING PAMILYADO. PAKIRAMDAM KO BUO NA AKO, SINTAMIS NG KAHEL ANG DULOT NG DALAWANG ANGHEL, ITO HIBLA NG KASALUKUYAN.
Continue reading...
40
ako'y pupungas-pungas ngunit pinili ang mata'y isarado pinilit matulog, nagbabakasakaling ang payapang panagip ay bumalik; ako'y nasa lugar na nais sa lugar na lahat ay tunay, sa lugar kung saan walang madla, sa lugar na malaya at walang nakakakita ng tunay na nadarama sa likod ng ngiting pinapakita. nakaupo sa pino ngunit puting buhangin, pinagmamasdan ang tulog na ulap sa likod ng mga kumikinang na bituin, at pinapakinggan ang tila walang sigla na hampas ng alon sa dalampasigan isip ko'y binabaha ng mga salitang hindi mailabas, sa tahimik na lugar na nais nagtanong sa sarili, "mayroon pa bang saysay itong buhay na walang halaga?"
0
Feb 12, 2019
Feb 12, 2019 at 1:02 AM UTC
corinnenation
isla
ako'y pupungas-pungas ngunit pinili ang mata'y isarado pinilit matulog, nagbabakasakaling ang payapang panagip ay bumalik; ako'y nasa lugar na nais sa lugar na lahat ay tunay, sa lugar kung saan walang madla, sa lugar na malaya at walang nakakakita ng tunay na nadarama sa likod ng ngiting pinapakita. nakaupo sa pino ngunit puting buhangin, pinagmamasdan ang tulog na ulap sa likod ng mga kumikinang na bituin, at pinapakinggan ang tila walang sigla na hampas ng alon sa dalampasigan isip ko'y binabaha ng mga salitang hindi mailabas, sa tahimik na lugar na nais nagtanong sa sarili, "mayroon pa bang saysay itong buhay na walang halaga?"
Continue reading...
21
Ang ibon na lumilipad ng mataas Sumasabay sa ihip ng hangin Tumatabi sa dalampasigan Umaawit ng sariling awitin Ipinupundar ang mga hampas ng tubig na hindi kumukupas Minsan nang sumayaw ang ibon Sa tabi ng dalampasigan Natukso ng init ng hangin At lamig ng karagatan Sa isang sayad ng kanyang balahibo Hinatak ng aplaya ang bisig ng mumunti Nagsisigaw hanggang sa mawalan ng kibo Nangamba na hindi na makakalipad muli Ang buhay ng ibon Tila isang kuwit Tumigil at nanahimik Naghihintay ng kasunod Ngunit ang kuwit ay magpapatuloy parin Hindi tulad ng tuldok na katapusan ang hantungan Sa gitna ng pagbagsak at kalungkutan Tayo, katulad ng ibon, ay makalilipad muli
0
Aug 13, 2018
Aug 13, 2018 at 1:59 AM UTC
kurt-christian-b-tubera
Kuwit,
Ang ibon na lumilipad ng mataas Sumasabay sa ihip ng hangin Tumatabi sa dalampasigan Umaawit ng sariling awitin Ipinupundar ang mga hampas ng tubig na hindi kumukupas Minsan nang sumayaw ang ibon Sa tabi ng dalampasigan Natukso ng init ng hangin At lamig ng karagatan Sa isang sayad ng kanyang balahibo Hinatak ng aplaya ang bisig ng mumunti Nagsisigaw hanggang sa mawalan ng kibo Nangamba na hindi na makakalipad muli Ang buhay ng ibon Tila isang kuwit Tumigil at nanahimik Naghihintay ng kasunod Ngunit ang kuwit ay magpapatuloy parin Hindi tulad ng tuldok na katapusan ang hantungan Sa gitna ng pagbagsak at kalungkutan Tayo, katulad ng ibon, ay makalilipad muli
Continue reading...
21
"Gather ye rosebuds while ye may,     Old Time is still a-flying;     And this same flower that smiles today     To-morrow will be dying. " Robert Herrick Ang buhay ng tao ay sadyang maiksi at walang tibay, katulad lang ito sa kastilyong buhangin na agad gumuguho sa hampas ng alon at ihip ng hangin. Kaya marapat lang na ito ay ating samantalahin habang may panahon pa, hindi dapat na masayang ang bawat sandali ‘pagkat hindi na ito muling magbabalik pa. Bakit ka nagsusumiksik sa isang tabi at nagmumukmok? Walang saysay ang maging malungkot sapagkat sandali lang itong ating buhay. Tumindig ka at gawin mo kung ano ang nararapat, piliin mo ang maging maligaya at kapakipakinabang. Tuklasin mo ang pilosopiya at kahulugan ng iyong sariling buhay nang hindi umaasa sa iba. Kumawala ka sa tanikala ng mga maling akala at walang kwentang panukala, ang mga patakaran ay mga paraan upang ang tao ay alipinin kaya hindi ito dapat na tanggapin. Maging hari ka at panginoon ng sarili **** buhay sa ganitong paraan ka lang magiging totoong hayahay. Huwag **** lingunin ng paulit-ulit ang kahapon dahil kahit anong gawin mo hindi na ito muling magbabalik pa, walang time machine na maghahatid saiyo pabalik sa nakaraan. Huwag mo rin masyadong tanawin ang malayong hinaharap pagkat baka nga hindi mo na makita ang bukas na iyong pinapangarap. Ang “ngayon” ang tanging panahon na iyong hawak at wala ka nang ibang mapanghahawakan pa. Ipagdiwang mo ang bawat ngayon na parang ito na ang huling araw mo. Huwag kang makinig sa mga sinasabi ng iba sa halip ang puso mo ang iyong sundin at umasa ka na hindi ka nito kailanman ililigaw, gamitin mo ito na ilaw **** gabay. At huwag **** sayangin ang nalalabi **** panahon, umahon ka mula sa iyong pagkakabaon at magsimula ka. Katulad sa mabango at magandang bulaklak na iyong nakikita ang buhay **** tunay ngang maikli ay malalanta at mawawalan rin ng sigla kaya’t bago ka pumanaw gawin **** makasaysayan ang iyong bawat ngayon.
0
Nov 8, 2017
Nov 8, 2017 at 10:19 PM UTC
makabagongmakata69
Carpe Diem
"Gather ye rosebuds while ye may,     Old Time is still a-flying;     And this same flower that smiles today     To-morrow will be dying. " Robert Herrick Ang buhay ng tao ay sadyang maiksi at walang tibay, katulad lang ito sa kastilyong buhangin na agad gumuguho sa hampas ng alon at ihip ng hangin. Kaya marapat lang na ito ay ating samantalahin habang may panahon pa, hindi dapat na masayang ang bawat sandali ‘pagkat hindi na ito muling magbabalik pa. Bakit ka nagsusumiksik sa isang tabi at nagmumukmok? Walang saysay ang maging malungkot sapagkat sandali lang itong ating buhay. Tumindig ka at gawin mo kung ano ang nararapat, piliin mo ang maging maligaya at kapakipakinabang. Tuklasin mo ang pilosopiya at kahulugan ng iyong sariling buhay nang hindi umaasa sa iba. Kumawala ka sa tanikala ng mga maling akala at walang kwentang panukala, ang mga patakaran ay mga paraan upang ang tao ay alipinin kaya hindi ito dapat na tanggapin. Maging hari ka at panginoon ng sarili **** buhay sa ganitong paraan ka lang magiging totoong hayahay. Huwag **** lingunin ng paulit-ulit ang kahapon dahil kahit anong gawin mo hindi na ito muling magbabalik pa, walang time machine na maghahatid saiyo pabalik sa nakaraan. Huwag mo rin masyadong tanawin ang malayong hinaharap pagkat baka nga hindi mo na makita ang bukas na iyong pinapangarap. Ang “ngayon” ang tanging panahon na iyong hawak at wala ka nang ibang mapanghahawakan pa. Ipagdiwang mo ang bawat ngayon na parang ito na ang huling araw mo. Huwag kang makinig sa mga sinasabi ng iba sa halip ang puso mo ang iyong sundin at umasa ka na hindi ka nito kailanman ililigaw, gamitin mo ito na ilaw **** gabay. At huwag **** sayangin ang nalalabi **** panahon, umahon ka mula sa iyong pagkakabaon at magsimula ka. Katulad sa mabango at magandang bulaklak na iyong nakikita ang buhay **** tunay ngang maikli ay malalanta at mawawalan rin ng sigla kaya’t bago ka pumanaw gawin **** makasaysayan ang iyong bawat ngayon.
Continue reading...
14
Mayroon akong gustong ibahagi sainyo Isinulat ko lamang ito para sa mga interesado Meron na kasi akong napupusuang isang tao Pero teka lang, atin-atin lamang to Di ko alam kung paano sisimulan Pero alam kong gustong-gusto nyo ng malaman Kung sino nga ba ang aking naiibigan Kaya't heto na, inyo ng matutuklasan Sya'y isang mananayaw Napaka astig ng kanyang mga galaw At talagang siya'y mahusay Habang pinapanood ang kanyang pagganap, ako'y napapa WAW! Ako'y lalo pang humanga Nung nalaman kong sya'y manlalaro din pala Pero hindi ng feelings ah! Yung larong ang gamit ay shuttlecock at raketa Marami-rami na din akong alam tungkol sa kanya Syempre! Lagi akong updated sa kwento ng buhay nya Ayokong nahuhuli sa balita, hindi naman sa pagiging chismosa Kase baka mamaya di natin alam may jowa na pala, edi nganga! Natutuwa lang ako dahil close na kami ngayon Di ko akalain na magkakaganon Kasi dati pinapangarap ko lang yon Masaya na din, pero di na ako naghahangad ng higit pa roon Marami na pala syang naka fling Kaya ako naman noon, umaasa at nag fi-feeling Nagbabaka sakaling mapapansin nya rin Ang ganda kong walang kadating-dating Lungkot lang dahil di nya pansin Na ako sa kanya'y may pagtingin Hindi ko alam kung kailangan pa bang aminin O kaya'y akin na lamang ililihim Pagkat tungkol dyan ay di ko kayang tapatin Martir na kung martir, tatahimik na lamang at titiisin Pero maiba tayo Sa mga oras na to, Di ko alam kung lalabas pa ba ako ng kwarto O magkukulong na lang dito At saka bubuksan ang pinto pag wala ng tao Malamang nabasa na to ng mga magulang ko Kaya't ihahanda ko na ang sarili ko Pagkat mamaya pag nakita nila ako, Sasalo ako ng gabot, hampas, palo Hanggang dito na lang, Damay-damay na to!
0
Nov 1, 2018
Nov 1, 2018 at 10:23 PM UTC
Venusmargaret_
NADALE AKO
Mayroon akong gustong ibahagi sainyo Isinulat ko lamang ito para sa mga interesado Meron na kasi akong napupusuang isang tao Pero teka lang, atin-atin lamang to Di ko alam kung paano sisimulan Pero alam kong gustong-gusto nyo ng malaman Kung sino nga ba ang aking naiibigan Kaya't heto na, inyo ng matutuklasan Sya'y isang mananayaw Napaka astig ng kanyang mga galaw At talagang siya'y mahusay Habang pinapanood ang kanyang pagganap, ako'y napapa WAW! Ako'y lalo pang humanga Nung nalaman kong sya'y manlalaro din pala Pero hindi ng feelings ah! Yung larong ang gamit ay shuttlecock at raketa Marami-rami na din akong alam tungkol sa kanya Syempre! Lagi akong updated sa kwento ng buhay nya Ayokong nahuhuli sa balita, hindi naman sa pagiging chismosa Kase baka mamaya di natin alam may jowa na pala, edi nganga! Natutuwa lang ako dahil close na kami ngayon Di ko akalain na magkakaganon Kasi dati pinapangarap ko lang yon Masaya na din, pero di na ako naghahangad ng higit pa roon Marami na pala syang naka fling Kaya ako naman noon, umaasa at nag fi-feeling Nagbabaka sakaling mapapansin nya rin Ang ganda kong walang kadating-dating Lungkot lang dahil di nya pansin Na ako sa kanya'y may pagtingin Hindi ko alam kung kailangan pa bang aminin O kaya'y akin na lamang ililihim Pagkat tungkol dyan ay di ko kayang tapatin Martir na kung martir, tatahimik na lamang at titiisin Pero maiba tayo Sa mga oras na to, Di ko alam kung lalabas pa ba ako ng kwarto O magkukulong na lang dito At saka bubuksan ang pinto pag wala ng tao Malamang nabasa na to ng mga magulang ko Kaya't ihahanda ko na ang sarili ko Pagkat mamaya pag nakita nila ako, Sasalo ako ng gabot, hampas, palo Hanggang dito na lang, Damay-damay na to!
Continue reading...
45