Hello Poetry
Submit your work and get some sparkles! Create free account
"wil" poems
Ang swerte mo Inggit ako sa'yo Parang na sa'yo na ang buong mundo Pero hindi dahil sa pera o sa yate mo Kasi na sa'yo siya Pansin mo ba ang kinang sa kanyang mata? Tuwing siya ay ngumingiti Kung pa'no pumoporma ang mukha n'ya 'pag tumatawa? O ang lambot ng kanyang buhok 'pag ito'y kanyang hinahawi? Kung pa'no s'ya maglakad, tumayo o umupo? 'Pag seryoso na s'ya sa trabaho? Ang ekspresyon n'ya 'pag sya'y nagki-kwento? Pati paraan ng kanyang pag-ubo? Eh yung kapag medyo tinamaan na s'ya ng alak? Na parang ang sampung bote'y 'di pa sapat Kulang pa nga ang pulutan 'Pag tutumba na s'ya'y mapapatakbo ka para alalayan Ang ganda n'ya 'diba? Kung tutuusin nga 'di na n'ya kailangan ng kolorete pa Yung itsurang pagod n'ya kakaiba Para ka na lang mapapatulala Habang nakanganga Lalo na 'pag naiinis na s'ya sa'yo 'Pag napipikon na s'ya kakaasar mo Pero nakakatuwa kahit puno ka na ng palo Kahit pa s'ya lagi ang dapat panalo 'Pag naglalambing s'ya Kahit gusto mo pa magalit, wala Mapapangiti ka na lang at hala Galit mo'y naglaho na Yung mata din n'yang namamaga Kasi kakaiyak lang n'ya O kakagising lang kasi Iba pa rin eh Kasi nakikita n'ya yung akala mo walang makakakita 'Pag nagtatampo ka na pero ayaw mo ipahalata Yung gula-gulanit **** kalupi pinalitan pa n'ya May iniwan pang sulat nung nawala ka Nung nagkasakit ka, s'ya'ng nag-alaga Alam n'ya kung pa'no ka pangitiin hanggang sa ika'y tumawa Para nga'ng pati mga iniisip mo, alam na n'ya Pati siguro yung katotohanang nahuhulog ka na 'Diba ang swerte mo? 'Yun lang kasi pwede kong iuwi Para sa aking sarili Kasi nga sa'yo s'ya Do'n wala akong magagawa 'Di ko nakikita kung pa'no n'ya isiping mahal ka n'ya Na ayaw ka n'yang mawala Na ikaw na yung naiisip n'ya na habangbuhay makasama Yung kinabukasan n'yong kayong dalawa Kaya swerte ka Kuya Wil Na sa'yo kasi ang 'di mapapasa'kin Kaya ingatan mo s'ya't mahalin Dahil kung hindi, baka sya'y aking dagitin
0
Feb 26, 2019
Feb 26, 2019 at 7:06 AM UTC
Kuya Wil
Ang swerte mo Inggit ako sa'yo Parang na sa'yo na ang buong mundo Pero hindi dahil sa pera o sa yate mo Kasi na sa'yo siya Pansin mo ba ang kinang sa kanyang mata? Tuwing siya ay ngumingiti Kung pa'no pumoporma ang mukha n'ya 'pag tumatawa? O ang lambot ng kanyang buhok 'pag ito'y kanyang hinahawi? Kung pa'no s'ya maglakad, tumayo o umupo? 'Pag seryoso na s'ya sa trabaho? Ang ekspresyon n'ya 'pag sya'y nagki-kwento? Pati paraan ng kanyang pag-ubo? Eh yung kapag medyo tinamaan na s'ya ng alak? Na parang ang sampung bote'y 'di pa sapat Kulang pa nga ang pulutan 'Pag tutumba na s'ya'y mapapatakbo ka para alalayan Ang ganda n'ya 'diba? Kung tutuusin nga 'di na n'ya kailangan ng kolorete pa Yung itsurang pagod n'ya kakaiba Para ka na lang mapapatulala Habang nakanganga Lalo na 'pag naiinis na s'ya sa'yo 'Pag napipikon na s'ya kakaasar mo Pero nakakatuwa kahit puno ka na ng palo Kahit pa s'ya lagi ang dapat panalo 'Pag naglalambing s'ya Kahit gusto mo pa magalit, wala Mapapangiti ka na lang at hala Galit mo'y naglaho na Yung mata din n'yang namamaga Kasi kakaiyak lang n'ya O kakagising lang kasi Iba pa rin eh Kasi nakikita n'ya yung akala mo walang makakakita 'Pag nagtatampo ka na pero ayaw mo ipahalata Yung gula-gulanit **** kalupi pinalitan pa n'ya May iniwan pang sulat nung nawala ka Nung nagkasakit ka, s'ya'ng nag-alaga Alam n'ya kung pa'no ka pangitiin hanggang sa ika'y tumawa Para nga'ng pati mga iniisip mo, alam na n'ya Pati siguro yung katotohanang nahuhulog ka na 'Diba ang swerte mo? 'Yun lang kasi pwede kong iuwi Para sa aking sarili Kasi nga sa'yo s'ya Do'n wala akong magagawa 'Di ko nakikita kung pa'no n'ya isiping mahal ka n'ya Na ayaw ka n'yang mawala Na ikaw na yung naiisip n'ya na habangbuhay makasama Yung kinabukasan n'yong kayong dalawa Kaya swerte ka Kuya Wil Na sa'yo kasi ang 'di mapapasa'kin Kaya ingatan mo s'ya't mahalin Dahil kung hindi, baka sya'y aking dagitin
Continue reading...
55
I'm alright. I'm fine. I will be alright. All poets have it a bit rough, right?
0
Aug 28, 2014
Aug 28, 2014 at 9:35 PM UTC
Lies
ek het ware liefde i for true love my hele lewe my whole life gesoek searched totdat ek ontdek until i discovered dat die liefde that the love moet binne in begin must begin inside as jou pad onseker is if your path is uncertain en jy weet nie wat jy and you dont know what you wil eintlik he nie really want to have dan wandel jy tussen then you wander between die bosse met the forests with dorings wat jou thorns that steek ***** as jy stil sit if you sit still en reflekteer and reflect sal streke van lig streaks of light en ontdekking and discovery uitskyn shine out die bosse sal tans the forests will still daar wees be there maar jy but you kan die can pad manage bestuur the path as jy jou hart agtervolg if you follow your heart
0
Jan 27, 2012
Jan 27, 2012 at 11:42 PM UTC
ware liefde - true love
Met boeke vol helde, soos ek en jy Potgieter, Trichardt, Smuts, Kruger selfs De LaRey Almal met die doel, om hul volk te bevry, Die Afrikaner, uit te brei Om hul families, van leiding te bevry Selfs, De LaRey ‘n Lafhart, wou eers nie beklei Later die held, wat die boere, verder wou lei Familie man, vader seun broer en gesant Ja, die mense was ook bang Maar met passie, Met drang Met dit wat slange vang Het hulle als aangevang Kyk na jou vriend Kyk na jou maat Kyk na die, anderkant die straat Dis jy, wat hul toekoms baat Dis jy, wat hul vereen, ou maat Die Afrikaners, was plesierig Dit, kan julle glo Nou gevul, net met gierig En al hul misnoe Ja, dit kan julle glo Waar is ons eendrag Waar is ons mag Waar is die dae, toe ons nog lekker kon lag Waar is ons helde, van vandag ‘n Held, in elkeen wat die taal verstaan Elkeen, wat n weg vir Afrikaans wil baan Elk, wat sy man wil staan vir die taal, wat min verstaan ‘n Kultuur, wat net ons verstaan ‘n Kultuur, so ryk aan helde soos ek en jy Helde, wat die Afrikaner wil bevry Helde, wat nie bang is om te baklei Helde, soos ek en jy!
0
Oct 23, 2010
Oct 23, 2010 at 2:36 AM UTC
WAAR IS ONS HELDE VAN VANDAG
Was dit my sonde om te droom, te wens? Was dit wreed om te verwag dat jy my iewers in jou soet woorde sou vind? Kyk ek dalk na jou met die oorhoofse afwagting van 'n kind? Sal jy met sjarme my kan vermaak of is teaterkuns 'n masker vir jou haat? Ek smag na jou taal, jou moedertong in my uitgehongerde mond. Oh die beeld- wat ons met sulks silwer stem kan skep! *** sal jou brief my vind? Sal daar 'n tuin ontstaan as ek jou antwoord naslaan? Se jy sal bly, net vir my! Se my brandewyn asem het jou inner kind bevry! Se net jy is lief vir my- en ons sal saam die tonnel-oog wereld met soet liefde en dronkmans woorde verlei. Skryf saam met my in hierdie silwertong, en kyk *** die wereld in afwagting verstar. Die liefde wil blom wanneer twee skrywers bymekaarkom. Die wereld raak nat, met die geuiter, van ons silwer tong.
0
Jul 14, 2014
Jul 14, 2014 at 2:50 PM UTC
Maak liefde in woorde
A dash of spluttered kisses come raining down on your neck. Buried in your sandy hair, shining lips in the candlelight. I don't speak your language, you barely speak mine, Ik wil jij.
0
Mar 5, 2015
Mar 5, 2015 at 12:05 PM UTC
Robin
Opgedra aan ‘n kind wat gebliksem moet word. Deur: Desperaatheid en vrees Jy klim in en uit die ***** van bestaan, beide die rede vir liefde en die kind wat sy baar. Jy is ‘n drievoud van godelike hervertellings , want wie kan regtig liefde in ‘n enkel sin verhaal? Geminag , die seun van liefde en haat - jou einste bestaan ,van die vroegste paradoksale meesterstukke. Verewig , verewig tot ‘n kind tussen die Groottes wat blindlings onder jou boogpunt swik. Vir elke nasie ‘n ander droom Vir elke geloof ‘n ander naam en Vir elke mens ‘n ander god. Amor , oh Amor! Die sinnebeeld van liefde wat die mendsom verbly , maar Eros jou ramkat jou hupse hygelbek! Jou erotiese aanraak! (die begeer ek) En ek? Met my koker van lig en van goud, wat hulde blyk en bou en bring maar bestorwe le voor my Laurel oor ‘n lood-stomp pylpunt vir haar ‘n treuerlied sing! Amor, Amor word wakker! My son le liefdeloos in my bros hart , wat instaan teen logika – sterk op die oorlogspad! Jy wat na my heuning reik -met honger hande vieslik gryp en ek wat jou met angel steek in desperaatheid jou nat vel breek… “Oh moeder”, roep die wetter na bo vir die planete om aan te **** “Oh moeder, Oh liefde “ ,spat die sot se treur, “ *** kan so bietjie , so klein – so seer!” En die heumel druis soos die moeder lag haar humor eg , maar haar woorde sag: “ My naakseun, my hinksperd My fallus met vlerke! Jy ,nog ‘n roosknop. gaan ook so te werke! Aanvaar die poëtiese justitie Stil nou liefstetjie Lamtietie Damtietie …” Amor, Amor! Weerstaan tog skoonheid se wieggelied en wees my genadig! Begunstig my ten einde laaste , selfs vader tyd is verveeld met die son se enkelpad! *** lank nog wil jy sluimer? Amor, Amor! Tel weer op jou leisels en bring liefde op die wind my wereld lê in afwagting vir die dolfyn en sy kind! Wees my genadig, Amor! Deurboor my leemte met goud, ,want die bringer van lig is slapeloos en my hart is droewig en koud. Oh Amor, Amor! Ek weet jys nog jonk, maar *** speel jy dollos met lewe se vonk… Amor, Amor! Word wakker! Amor…
0
Dec 22, 2014
Dec 22, 2014 at 2:56 AM UTC
Amor, Amor!
Opgedra aan ‘n kind wat gebliksem moet word. Deur: Desperaatheid en vrees Jy klim in en uit die ***** van bestaan, beide die rede vir liefde en die kind wat sy baar. Jy is ‘n drievoud van godelike hervertellings , want wie kan regtig liefde in ‘n enkel sin verhaal? Geminag , die seun van liefde en haat - jou einste bestaan ,van die vroegste paradoksale meesterstukke. Verewig , verewig tot ‘n kind tussen die Groottes wat blindlings onder jou boogpunt swik. Vir elke nasie ‘n ander droom Vir elke geloof ‘n ander naam en Vir elke mens ‘n ander god. Amor , oh Amor! Die sinnebeeld van liefde wat die mendsom verbly , maar Eros jou ramkat jou hupse hygelbek! Jou erotiese aanraak! (die begeer ek) En ek? Met my koker van lig en van goud, wat hulde blyk en bou en bring maar bestorwe le voor my Laurel oor ‘n lood-stomp pylpunt vir haar ‘n treuerlied sing! Amor, Amor word wakker! My son le liefdeloos in my bros hart , wat instaan teen logika – sterk op die oorlogspad! Jy wat na my heuning reik -met honger hande vieslik gryp en ek wat jou met angel steek in desperaatheid jou nat vel breek… “Oh moeder”, roep die wetter na bo vir die planete om aan te **** “Oh moeder, Oh liefde “ ,spat die sot se treur, “ *** kan so bietjie , so klein – so seer!” En die heumel druis soos die moeder lag haar humor eg , maar haar woorde sag: “ My naakseun, my hinksperd My fallus met vlerke! Jy ,nog ‘n roosknop. gaan ook so te werke! Aanvaar die poëtiese justitie Stil nou liefstetjie Lamtietie Damtietie …” Amor, Amor! Weerstaan tog skoonheid se wieggelied en wees my genadig! Begunstig my ten einde laaste , selfs vader tyd is verveeld met die son se enkelpad! *** lank nog wil jy sluimer? Amor, Amor! Tel weer op jou leisels en bring liefde op die wind my wereld lê in afwagting vir die dolfyn en sy kind! Wees my genadig, Amor! Deurboor my leemte met goud, ,want die bringer van lig is slapeloos en my hart is droewig en koud. Oh Amor, Amor! Ek weet jys nog jonk, maar *** speel jy dollos met lewe se vonk… Amor, Amor! Word wakker! Amor…
Continue reading...
72
My hart klop groen vir groei en ander goed en pomp van hormone en suurtof ryke bloed dit was liefde met eerste oog opslag dis net jammer my oe staar blind teen die mes in jou hand wat op my kaal rug wag. Dis 'n gan an soort klop die go-ahead van my kop die alles sal reg wees in jou glimlag jou oe die mandaat van 'n regte terg gees. en ek gaan vir die groen en silwer en goud, vir al die goeie goed vir die land sonder fout. Maar my hart is die Andries Hendrik Potgieter van my boere bloed wat waarsku teen jou met alle moed. My heldersiende hartklop wat my weg probeer lei van nog 'n ou grappie en nog 'n bietjie seerkry. Nou klop hy rooi hy klop bloed hy klop stop. Maar soos 'n GP kar vermy ek die tekens in my haas vir jou mond. Voel die lem deur my ribbes gly dood, nog voor die grond. en my hart, wil lag, maar skree verwoed. Nou kook die boerebloed! Jou simpel, jou wetter jou bogsnuiter kind! Snou my hart my toe, nou is hy stil en gee my die silent treatment.
0
Jun 17, 2014
Jun 17, 2014 at 6:18 PM UTC
Rooi lig liefde
sy wil iets beteken nie iets hê of word of kry of raak nie nie nut of hulp of help of raad nie sy wil net iets beteken wat sy nie in haarself maak nie
0
Nov 19, 2009
Nov 19, 2009 at 2:34 AM UTC
die waarheid is
Al wat jy my wys gemaak het is dat seer die selfde voel Maak nie saak van watter oord dit spoel Ek en pyn ken mekaar al jare Jy het my niks nuuts laat ervaar Daar is geen onderskeid binne my tussen jou seer en syne Dit le nou als binne my, dis als nou myne So wat bly oor van jou sogenoemde goeie intensies, wil ek weet Binne n jaar of wat het jy als hier vergeet Die bietjie wat ek gehad het, het ek met jou gedeel Dit was nie wat jy wou he, my hart het jou verveel Ek was net n goeie tyd wat jy op gedress het en liefde genoem Terwl ek lee hande daar gestaan het en jou met my hele hart gesoen Ek wens ek het harder probeer en jy het net geluister Toe ek hard en saggies, en aanhoudend nee, nee, nee deur jou soene fluister
0
Jul 7, 2015
Jul 7, 2015 at 10:24 PM UTC
jy wou anders wees
Wednesday, Wednesday, Wednesday Oh why do you taunt Only half way to the weekend I so desperately want I have to tolerate you Because I have no choice But my complaints against you I wil certainly voice Far enough away from last weekend That I already need rest Yet far enough from the next one My endurance to test I don't like you Wednesday Never have, never will As you tease me of the weekend Knowing it's too early to chill So enjoy it Wednesday You enemy of all that is good Just know that along with Monday and Tuesday We'd skip you if we could!
0
Oct 22, 2014
Oct 22, 2014 at 11:26 AM UTC
Wednesday
Thirty years of monthly payments for a roof, garage, and backyard, The house burns down the day you pay it off, A brand new model, heated seats, leather wrapped steering wheel, more speakers than you can hear, pride and joy, taken from you by some careless ******* focused on "Me" not focused on red lights or stop signs. The frame is bent, airbags deployed, the insurance writes you a check and sends a form apology with next month's bill. The newest clothes aren't so new, once they're washed twice, but we base our wealth on fleeting things, wood, status symbols and cotton, We pay ourselves by saving money already spent, and paying old bills so we can have new ones, Wealth isn't tied to these temporary things, easily replaced by more work and money No Wealth is created, easily sustained, by good night kisses, road trips just because, and matching shirts for family pictures, things that make us remember how to be happy, because we are all temporary, but our love is not so easily replaced. So even if you rent, or you take the bus or you have clothes in your closet for years The time spent with people you love wil always cover you until the next paycheck you've already spent anyway.
0
Apr 22, 2015
Apr 22, 2015 at 3:43 PM UTC
Wealth
Jou boodskappe die sonstrale wat elke nou en dan my dag wil maak en ook soms 8 minute vat om by my uit te kom maar gee lig en lewe in my donker wereld al is jy miljoene bietjies weg van my af is jou liefde n warm drukkie wat ek moeiteloos in elke donker nag om my bang lyf kan vou jy wat agter die horison jou eie horison sien en dalk self die maan met my deel ,van n ander kant af, dra ek na aan my hart... soos n tietie sonder nippels of n bangmaak boek sonder sy stippels.... is my lewe net plein en puntloos sonder jou. Jy is my duisend-myle-weg , maar altyd daar, chill-jou-guava maaitjie wat my weghol hart bedaar. Familie buite stam en bas bloedloos dalk , maar hegte vas grenslose vriende oor die wereld heen... God se grootste seen. - aan al my vriende wat ver weg bly , maar meer beteken as my eie asem en wat ek dierbaarder ag as my virginity ;) ek is so ongelooflik baie lief vir julle. Carinda du Toit. Aldridt Koltzow. Marli Roux. Tarryn Forster. Frederik Rudolph van Dyk. en al die ander...
0
Oct 26, 2014
Oct 26, 2014 at 11:51 AM UTC
Million-miles awayers
Ek het die siek gewoonte om oog op te slaan en die nagprag te aanskou met digters-oog wat 'n ster van elke mens wil maak en elkeen wil bekoor, maar selfs al span ek al my mag in is daar een ster hoog verhewe... Daar sit die ster op 'n tuinstoel troon , oe betowerer deur die vuur andag gestrek deur die ganse heelal - orals behalwe hier, waar ek soos 'n straatbrak honger kyk, aan die voete van 'n ster *** almal bietjie aandag eis *** almal van jou kry maar ek soos 'n een aand wonder uitteer aan jou droewe stilswy My slapelose nagte maak my van die drome vry want in realiteit, al kyk ek vir die sterre, kyk hulle soms verby.
0
Oct 26, 2014
Oct 26, 2014 at 11:44 AM UTC
Sterrekyker
In my droom wereld... Daar, in die verte, is n bed vir as ek moeg raak. n Berg wat ek gebruik as n kuns muur. En n oop veld vol rose. Bo my, die blou lug met reen druppels wat val, maar wat nie nat maak nie. My gedagtes wat rond sweef. musiek wat gehoor word maar nie gesien word nie. En dan, jy. n Bed vir my en jou. Jou naam op die berg met klippe, gevorm soos harte, gepak. n Oop veld rose wat jou emosie kleur wys. Reen druppels wat val, wys my jou trane. My gedagtes wat vir jou wys *** spesiaal jy is vir my. Musiek om als te laat kalmeer. En jy, vir my om lief te he, sonder om te stres oor wat jy sal **** of se as jy weet jy is die een wat ek wil he.
0
Oct 22, 2014
Oct 22, 2014 at 3:30 PM UTC
In my droom wereld...
Ek skryf vandag ñ gedig ñ gedig sonder emosie sonder enige gevoel want soos ek nou voel voel ek leeg, leeg sonder jou... So ek skryf ñ gedig ñ gedig sonder jou maar wel vir jou... ñ Gedig wat wil sê Ek hou van jou Ek is lief vir jou Maar waar is jy nou...
0
Nov 6, 2017
Nov 6, 2017 at 1:59 AM UTC
Sonder jou
Gebroke sit ek my hart vol emosies my gesig uitdrukkingloos Di masker groei vas- almal **** ek glimlag maar my hart skree van pyn my siel staan snikkend en my glimlag verlore! ek wonder oor liefde ek wonder oor haat wnt in hierdi eensame wereld gryp ons almal na hoop verwagtend di antwoord le daaragter ek verlang na jo stem ek mis jo oe op my en ek wil nt luister *** j asemhaal wnt sonder jou voel ek leeg! So hier staan ek mt my hart in my hande... hopend jy gee wel 'n bietjie om...*
0
Oct 10, 2013
Oct 10, 2013 at 3:50 PM UTC
GeMaskerde hart
Fresh Spring, the herald of loves mighty king, In whose cote-armour richly are displayd All sorts of flowers, the which on earth do spring, In goodly colours gloriously arrayd— Goe to my love, where she is carelesse layd, Yet in her winters bowre not well awake; Tell her the joyous time wil not be staid, Unlesse she doe him by the forelock take; Bid her therefore her selfe soone ready make, To wayt on Love amongst his lovely crew; Where every one, that misseth then her make, Shall be by him amearst with penance dew. Make hast, therefore, sweet love, whilest it is prime; For none can call againe the passèd time.
0
3.1k
Whilst It Is Prime
Iym onna mishon forra gerl krossing China jus to si her ona slo chrayn going west krossing mouwntins in my kot. Shis onna mishon for tha boi fly eirchina for to si mi bundling legings inna bag wot to bring and wot to not bring your person bring your boots spanix boots and spanix wyn put your bodi in this plays taiwan boox and qinese wyn i wil sit heer lyk an ox wayting unda shaydi tri wayting hyuman wil tu find me pat my **** and skweez my ni qyneez wyn qyneez wyn wyn in qyneez qyneez wyn pump my rat and wyn qyneez shaydi tri with pengyou lao thingking hyuman tu gud tu mi wy *** look for stinki kao
0
Mar 20, 2012
Mar 20, 2012 at 8:47 PM UTC
Pidgin Tongued
<•> BusBusNYC (A Live Love Bus App) •<>• if you made it this far, so fare one, be undressed with thyself and impressed as well, for thou joints me in holy matrimony upon a living map where our presences can meet in virtual real time as if eye new what that meant but that blue dot is where this body possessed can be located by the nearest satellite finger snaking down from the heavens to Cain mark my foreheads location, just like on Game of Thrones don't you desire me, or rather, the knowledge of mine whereabouts? the who of me, that very useful information, can best be seen moving crosstown on the M72, which is a mythological bus for in twenty years eye never seen it come, go, though all its stops clearly marked see me moving in fits and spurts of bursts of movement, leaping streets and avenues in a single unbounded, unstoppable superbus leap in a city of anonymity where all who walk it streets,   ride the tides of its buses, all ask a single Job-like question, regardless of age, "I am desirable, do you want me?" eye say the ayes have it, no, this is not a great poem but! this live bus map app is the dating site ever created by geeky human cells alll this virtual meeting possibly leading to coitus   with a stranger while Pandora serenades with perfect synchronicity, playing and plying us with Romance for a Violin and Orchestra in F Minor, a combination musical **** work of Dvorak-Mehta-Midori this bus app is the social media's most immediate, so meet me on the bus at Broadway and 86 Street where our metro cards can be merged and we will be recognized as a legal couple(ing) in the eyes of MTA, a multi-state agency and be bound in bustrimony (legally married when riding on a city bus, only) jeez, a crazy poem, not just, not a good one but a true tale from the one who rides the buses and only alights and delights with regaling tales and tellings of love sortie sorrow maybe tomorrow the busbusNYC app wil apply itself a smidgen better and let me love you even with a good under the hood bus poem but! someday we will, this, thy poet, who does desire youalone, will hijack you and a NYC bus, and visit the poets from India and the Great Northwest won't that be a fabulous poem!
0
Jul 17, 2017
Jul 17, 2017 at 6:16 PM UTC
BusBusNYC (A Live Love Bus App)
<•> BusBusNYC (A Live Love Bus App) •<>• if you made it this far, so fare one, be undressed with thyself and impressed as well, for thou joints me in holy matrimony upon a living map where our presences can meet in virtual real time as if eye new what that meant but that blue dot is where this body possessed can be located by the nearest satellite finger snaking down from the heavens to Cain mark my foreheads location, just like on Game of Thrones don't you desire me, or rather, the knowledge of mine whereabouts? the who of me, that very useful information, can best be seen moving crosstown on the M72, which is a mythological bus for in twenty years eye never seen it come, go, though all its stops clearly marked see me moving in fits and spurts of bursts of movement, leaping streets and avenues in a single unbounded, unstoppable superbus leap in a city of anonymity where all who walk it streets,   ride the tides of its buses, all ask a single Job-like question, regardless of age, "I am desirable, do you want me?" eye say the ayes have it, no, this is not a great poem but! this live bus map app is the dating site ever created by geeky human cells alll this virtual meeting possibly leading to coitus   with a stranger while Pandora serenades with perfect synchronicity, playing and plying us with Romance for a Violin and Orchestra in F Minor, a combination musical **** work of Dvorak-Mehta-Midori this bus app is the social media's most immediate, so meet me on the bus at Broadway and 86 Street where our metro cards can be merged and we will be recognized as a legal couple(ing) in the eyes of MTA, a multi-state agency and be bound in bustrimony (legally married when riding on a city bus, only) jeez, a crazy poem, not just, not a good one but a true tale from the one who rides the buses and only alights and delights with regaling tales and tellings of love sortie sorrow maybe tomorrow the busbusNYC app wil apply itself a smidgen better and let me love you even with a good under the hood bus poem but! someday we will, this, thy poet, who does desire youalone, will hijack you and a NYC bus, and visit the poets from India and the Great Northwest won't that be a fabulous poem!
Continue reading...
63
Daar was g'n tyd vir bybelversies nie , want die brood van lewe was te duur En wie wil nou regtig wag om ring As die manne vir jou hoogliedere sing. Aan die begin was daar niks nie Maar hyt gepraat met sy hande En toe was daar lig en oh die gode Dit was goed! Dit was goed! Maar hy was aleen in n wereld met als En almal was sonder naam , toe hy sy laaste een gee en ek Deur bloed en been vir hom geskep is. Dit was goed, dit was goed En ek huil snot en trane van seer Maar die appel proe soet Of jy hom in die hemel of die hel hap... Jy is die fontein van lewe, Ek drink van jou en raak dors Vir meer as net een aand van sterrevolg. Mag ek dronk raak op jou wyn? Of is jy my een reeds voor!? En ek kan.nie kerk toe hol nie En die Bybel vloek my skel Want jou lyf voel soos die Hemel Maar Hy se jy is die Hel. Mag ek langs jou bed op kniee neersak En jou hand in myne neem?? Kom ons raak besope... Genoeg om liefdesliede vir mekaar te kreun. More bid ons om vergifnis En vergeet wat sonde is Tot die vlees te veel begeer En die lewenslig so bietjie blus. Dit is *** die liefde werk, Dis my lewe dié Die struikelblok wat my versmoor Van n vel religie.
0
Feb 15, 2015
Feb 15, 2015 at 5:50 PM UTC
Die vel religie
ek is deurskykend, transparant, deurmekaar opsoek na my vrede, my mensweesm my wees ek voel so secondhand, so op gebruik, so klaar bid vir verlossing, a trade in vir n nuwe vlees, nuwe gees, beter wees my oe hoop op vol trane on gehuil ek slaan lelike kolle uit in my sogenoemde persoonlikheid maar dis alles ek, ek wat my vervuil ek wat my eenkant hou, ek wat my uit smyt ek wat ja se al wil als binne my nee skree ek wat bly staan terwyl ek moes weg hardloop ek wat myself wou uitvee ek wat myself vir cheap thrills verkoop maar hirdie ek is te oud om te kniel hierdie ek word te oud om te glo so ek staan waar ek staan en verniel en ek bly staan sonder n tree en verloor kyk dis ek wat hier staan, te sad om te bid te seer om te huil, versteen deur my toedoen daar is geen hande vat en aansit maar ek dra dit met n smile want dis my skoen
0
Jul 7, 2015
Jul 7, 2015 at 11:42 PM UTC
dis ek
'n lewe in konstruksie... dis tog die mees logiese manier om dit te beskryf... ons bou en bou en bou, en toets dan die produk. Maar aan die einde, as ons klaar gebou het... wat is dan daarvan te kom.                         'n Lee huis...                                        'n stil pad... en wat het ons van onself geleer? En wat leer ons van die wereld en mense om ons              , vasgevang in die stryd teen tyd... niks nie. Ons het net voor onself uitgekyk                    na die vaal stene                                    en die slukkerige sement. Watter vreugde het dit vir ons gebring. Niks nie. Nee,          ek weier. Ons is tog hier geplaas met vrye wil. En iewers langs die pad,                                           raak almal die pad duister... en word dan deur die samelewing verdoem. Die mensdom besluit dan wat van hulle sal word... In daardie oomblikke is God meer vergete deur die skares wat saamdrom op die rand van die pad...                                                                                                       die wat lag en vinger wys...                                                                                                                       die wat klippe gooi,                                                          as deur die wat die prentjie aanskou. Soms kort ons 'n perspektief van uit die donker,                           om die lig rerig te verstaan... Soms moet ons eers die genadelose aanraking van die koue voel,                            voordat ons die sagte streel van die son oor ons gesigte kan waardeur. Daar le wysheid in die donker,                                       want dit is in die donker waar jy aleen is,                          met niemand om in jou oor te fluister wat reg of verkeerd is nie.                                                                                                                       Net die wind om jou siel te sus,                                                                                                                die stilte om jou uit te rus...                                                  en niemand wat jou god kan wees                                        of sy woorde                                                                 en planne                                                                                    vir jou kan uitmessel nie. Die pad het die gevaar geraak. Dis koud en korrupt.                                      En ons is dankbaar,          dat ons die kans gekry het om dit te sien, terwyl ons stadig verswelg word deur die skadu's                                                                                                              en wegsmelt in die donker... want nou weet ons dat ons pyn maar net 'n gedeelte van die werklike hartseer was...                                                                 ons is die gelukkiges... en hulle loop op die pad na verdoemtenis
0
Oct 8, 2013
Oct 8, 2013 at 7:12 PM UTC
Dankbaar in die donker
'n lewe in konstruksie... dis tog die mees logiese manier om dit te beskryf... ons bou en bou en bou, en toets dan die produk. Maar aan die einde, as ons klaar gebou het... wat is dan daarvan te kom.                         'n Lee huis...                                        'n stil pad... en wat het ons van onself geleer? En wat leer ons van die wereld en mense om ons              , vasgevang in die stryd teen tyd... niks nie. Ons het net voor onself uitgekyk                    na die vaal stene                                    en die slukkerige sement. Watter vreugde het dit vir ons gebring. Niks nie. Nee,          ek weier. Ons is tog hier geplaas met vrye wil. En iewers langs die pad,                                           raak almal die pad duister... en word dan deur die samelewing verdoem. Die mensdom besluit dan wat van hulle sal word... In daardie oomblikke is God meer vergete deur die skares wat saamdrom op die rand van die pad...                                                                                                       die wat lag en vinger wys...                                                                                                                       die wat klippe gooi,                                                          as deur die wat die prentjie aanskou. Soms kort ons 'n perspektief van uit die donker,                           om die lig rerig te verstaan... Soms moet ons eers die genadelose aanraking van die koue voel,                            voordat ons die sagte streel van die son oor ons gesigte kan waardeur. Daar le wysheid in die donker,                                       want dit is in die donker waar jy aleen is,                          met niemand om in jou oor te fluister wat reg of verkeerd is nie.                                                                                                                       Net die wind om jou siel te sus,                                                                                                                die stilte om jou uit te rus...                                                  en niemand wat jou god kan wees                                        of sy woorde                                                                 en planne                                                                                    vir jou kan uitmessel nie. Die pad het die gevaar geraak. Dis koud en korrupt.                                      En ons is dankbaar,          dat ons die kans gekry het om dit te sien, terwyl ons stadig verswelg word deur die skadu's                                                                                                              en wegsmelt in die donker... want nou weet ons dat ons pyn maar net 'n gedeelte van die werklike hartseer was...                                                                 ons is die gelukkiges... en hulle loop op die pad na verdoemtenis
Continue reading...
51
My quest began, before Inquisitive questionnaires, questioned my solicitude. I traveled round the globe, In search of a Gold, to meet my goal. In frnt of me, stood a beautiful angel, with a beautiful body. ,nothing wil hold me baq, the way she walked was so dramatic, which made her attractive, by love I became assertive, but her vioce was fantastic, So I grew attentive, In other to be romantic, which made me sarcastic. her smile waz beautiful, Which made me Boastful, but yet doubtful, I became Playful, I Never knew she was powerful her luscious gigantic figure, was Perfectly executed to perfection, Suddenly I became frantic, Now I have to be more strategic. i only grew anxious, which made her precarious. i turned perplexed, while she remained unagitated, her behavior waz sassy. i grew crazy, the meaning of loneliness, was created frm her lovely eyes, i wish you could see the angel I see when you stand in front of me, i fell in love with someone, Who separated me frm everyone, i adore how u make me smile, even from so many miles away, you energize me in standing up tall, Love me again like you did the first day You are pretty, you are sweet, but im still a bit naïve with my heart" If d sea were to be a burning fire under d sun, and the blustery wind were to blow it, profusely like a stormy rain f volcano, upon d land, i will never leave. i will always be there for you, i am your little friend, i will always be in love with you, all the way till the end, My eyes blinked twice, Fully opened in tears Tonite my heart seems in pieces, My eyes drop tears that itches, Now I am here making wishes , Trying to picture u near me within inches. It was only a dream!
0
Jul 16, 2013
Jul 16, 2013 at 8:12 PM UTC
MY FOREVER ANGEL
My quest began, before Inquisitive questionnaires, questioned my solicitude. I traveled round the globe, In search of a Gold, to meet my goal. In frnt of me, stood a beautiful angel, with a beautiful body. ,nothing wil hold me baq, the way she walked was so dramatic, which made her attractive, by love I became assertive, but her vioce was fantastic, So I grew attentive, In other to be romantic, which made me sarcastic. her smile waz beautiful, Which made me Boastful, but yet doubtful, I became Playful, I Never knew she was powerful her luscious gigantic figure, was Perfectly executed to perfection, Suddenly I became frantic, Now I have to be more strategic. i only grew anxious, which made her precarious. i turned perplexed, while she remained unagitated, her behavior waz sassy. i grew crazy, the meaning of loneliness, was created frm her lovely eyes, i wish you could see the angel I see when you stand in front of me, i fell in love with someone, Who separated me frm everyone, i adore how u make me smile, even from so many miles away, you energize me in standing up tall, Love me again like you did the first day You are pretty, you are sweet, but im still a bit naïve with my heart" If d sea were to be a burning fire under d sun, and the blustery wind were to blow it, profusely like a stormy rain f volcano, upon d land, i will never leave. i will always be there for you, i am your little friend, i will always be in love with you, all the way till the end, My eyes blinked twice, Fully opened in tears Tonite my heart seems in pieces, My eyes drop tears that itches, Now I am here making wishes , Trying to picture u near me within inches. It was only a dream!
Continue reading...
14